लभ्यः

लभ्यः छगु संस्कृत भाषायागु खँग्वः  खः। थ्व खँग्वःयागु  छ्येलेज्या येक्व सफू व स्तोत्रय् जुगु दु।

खँग्वःयागु उत्पत्ति व छ्येलेज्या
उत्पत्ति व विकास
थ्व खँग्वयागु छ्येलेज्या दक्ले न्ह्य संस्कृतय् जुगु ख। लिपा थ्व खँग्वयागु तत्सम खँग्वया रुपे यक्व भासे, यक्व कथलं छ्येलेज्या जुल। 
छ्येलेज्या

थ्व खँग्वयागु छ्येलेज्या संस्कृतय् व संस्कृत नाप स्वापू दुगु व संस्कृत नं बुया वगु भाषे जुगु खने दु।
 दसु — श्रवणायापि बहुभिर्यो न लभ्यः। विकिस्रोतः – कठोपनिषत्/प्रथमोध्यायः/द्वितीयवल्ली
 दसु — यमेवैष वृणुते तेन लभ्यः। विकिस्रोतः – कठोपनिषत्/प्रथमोध्यायः/द्वितीयवल्ली
 दसु — एतादृशोऽपि समयो न कदापि लभ्यः। विकिस्रोतः – गर्गसंहिता/खण्डः ४ (माधुर्यखण्डः)/अध्यायः १२
 दसु — आतर्यश्च तथा लभ्यः षष्ठः फेन्यस्तथैव च। विकिस्रोतः – ब्रह्माण्डपुराणम्/उत्तरभागः/अध्यायः ३४
 दसु — "यमेवैष वृणुते तेन लभ्यः" इति हि श्रूयते। विकिस्रोतः – भगवद्गीतारामानुजभाष्यम्/अध्यायः ८

मेमेगु भाषे छ्येलिगु रुप
मेमेगु भाषे थ्व खँग्वयात छ्येलिगु रुप थ्व कथलं दु 
नेपाल भाषा : 
पालि : 
हिन्दी : 
खेँ भाषा : 
बांग्ला भाषा : 
मराठी भाषा : 
भोजपुरी भाषा : 
उडिया भाषा : 
गुजराती भाषा : 
मणिपुरी भाषा : 
रोमानी भाषा : 
पञ्जाबी भाषा : 
आसामी भाषा : 
मैथिली भाषा : 
द्रविड भाषात : 
मेमेगु भाषा: 

स्वया दिसँ
संस्कृत

पिनेयागु स्वापू
संस्कृत खँग्वसफू

Category: संस्कृत

 लिधंसा