हंस

हंस छगु संस्कृत भाषायागु खँग्वः  खः। थ्व खँग्वःयागु  छ्येलेज्या येक्व सफू व स्तोत्रय् जुगु दु।

खँग्वःयागु उत्पत्ति व छ्येलेज्या
उत्पत्ति व विकास
थ्व खँग्वयागु छ्येलेज्या दक्ले न्ह्य संस्कृतय् जुगु ख। लिपा थ्व खँग्वयागु तत्सम खँग्वया रुपे यक्व भासे, यक्व कथलं छ्येलेज्या जुल। 
छ्येलेज्या

थ्व खँग्वयागु छ्येलेज्या संस्कृतय् व संस्कृत नाप स्वापू दुगु व संस्कृत नं बुया वगु भाषे जुगु खने दु।
 दसु — अनाहतध्वनियुतं हंसं यो वेद हृद्गतम्। विकिस्रोतः – ब्रह्मविद्योपनिषत्
 दसु — ::स्वप्रकाशचिदानन्दं स हंस इति गीयते। विकिस्रोतः – ब्रह्मविद्योपनिषत्
 दसु — अभिषिच्यामृतेनैव हंस हंसेति यो जपेत्। विकिस्रोतः – ब्रह्मविद्योपनिषत्
 दसु — ::हंसविद्यामृते लोके नास्ति नित्यत्वसाधनम्। विकिस्रोतः – ब्रह्मविद्योपनिषत्
 दसु — यो ददाति महाविद्यां हंसाख्यां पारमेश्वरीम्। विकिस्रोतः – ब्रह्मविद्योपनिषत्

मेमेगु भाषे छ्येलिगु रुप
मेमेगु भाषे थ्व खँग्वयात छ्येलिगु रुप थ्व कथलं दु 
नेपाल भाषा : 
पालि : 
हिन्दी : 
खेँ भाषा : 
बांग्ला भाषा : 
मराठी भाषा : 
भोजपुरी भाषा : 
उडिया भाषा : 
गुजराती भाषा : 
मणिपुरी भाषा : 
रोमानी भाषा : 
पञ्जाबी भाषा : 
आसामी भाषा : 
मैथिली भाषा : 
द्रविड भाषात : 
मेमेगु भाषा: 

स्वया दिसँ
संस्कृत

पिनेयागु स्वापू
संस्कृत खँग्वसफू

Category: संस्कृत

 लिधंसा