वियोगं

वियोगं छगु संस्कृत भाषायागु खँग्वः  खः। थ्व खँग्वःयागु  छ्येलेज्या येक्व सफू व स्तोत्रय् जुगु दु।

खँग्वःयागु उत्पत्ति व छ्येलेज्या
उत्पत्ति व विकास
थ्व खँग्वयागु छ्येलेज्या दक्ले न्ह्य संस्कृतय् जुगु ख। लिपा थ्व खँग्वयागु तत्सम खँग्वया रुपे यक्व भासे, यक्व कथलं छ्येलेज्या जुल। 
छ्येलेज्या

थ्व खँग्वयागु छ्येलेज्या संस्कृतय् व संस्कृत नाप स्वापू दुगु व संस्कृत नं बुया वगु भाषे जुगु खने दु।
 दसु — पत्नीपुत्रादिभिर्ये वै वियोगं कारयंति हि १०। विकिस्रोतः – पद्मपुराणम्/खण्डः ६ (उत्तरखण्डः)/अध्यायः ११४
 दसु — स्थाने +अष्टमे गुरुबुधौ नियतं वियोगं। विकिस्रोतः – बृहत्संहिता/अध्यायः १०२
 दसु — अवियोगं च सततं लभते पुत्रपौत्रयोः। विकिस्रोतः – भविष्यपुराणम् /पर्व ४ (उत्तरपर्व)/अध्यायः ०२३
 दसु — वियोगं नैव सा पश्येद्भर्तृमित्रसुतादिकैः। विकिस्रोतः – भविष्यपुराणम् /पर्व ४ (उत्तरपर्व)/अध्यायः ०२३
 दसु — वियोगं व्रतवैकल्ये दुर्भगत्वमवाप्नुयात्। विकिस्रोतः – भविष्यपुराणम् /पर्व ४ (उत्तरपर्व)/अध्यायः ०७९

मेमेगु भाषे छ्येलिगु रुप
मेमेगु भाषे थ्व खँग्वयात छ्येलिगु रुप थ्व कथलं दु 
नेपाल भाषा : 
पालि : 
हिन्दी : 
खेँ भाषा : 
बांग्ला भाषा : 
मराठी भाषा : 
भोजपुरी भाषा : 
उडिया भाषा : 
गुजराती भाषा : 
मणिपुरी भाषा : 
रोमानी भाषा : 
पञ्जाबी भाषा : 
आसामी भाषा : 
मैथिली भाषा : 
द्रविड भाषात : 
मेमेगु भाषा: 

स्वया दिसँ
संस्कृत

पिनेयागु स्वापू
संस्कृत खँग्वसफू

Category: संस्कृत

 लिधंसा