वांछा

वांछा छगु संस्कृत भाषायागु खँग्वः  खः। थ्व खँग्वःयागु  छ्येलेज्या येक्व सफू व स्तोत्रय् जुगु दु।

खँग्वःयागु उत्पत्ति व छ्येलेज्या
उत्पत्ति व विकास
थ्व खँग्वयागु छ्येलेज्या दक्ले न्ह्य संस्कृतय् जुगु ख। लिपा थ्व खँग्वयागु तत्सम खँग्वया रुपे यक्व भासे, यक्व कथलं छ्येलेज्या जुल। 
छ्येलेज्या

थ्व खँग्वयागु छ्येलेज्या संस्कृतय् व संस्कृत नाप स्वापू दुगु व संस्कृत नं बुया वगु भाषे जुगु खने दु।
 दसु — यद्यस्ति वांछा तव भूपतीश ममानुकूले सुरतेऽतिहृद्ये। विकिस्रोतः – नारदपुराणम्- उत्तरार्धः/अध्यायः ११
 दसु — अद्यापि नहि ते वांछा राज्ये परिनिवर्तते। विकिस्रोतः – नारदपुराणम्- उत्तरार्धः/अध्यायः १७
 दसु — कथमन्नं खादितुं ते वांछा त्वद्य हरेर्दिने। विकिस्रोतः – पद्मपुराणम्/खण्डः ४ (ब्रह्मखण्डः)/अध्यायः २३
 दसु — वांछा चिंतामणिस्तोत्रं पठित्वात्यंतमाप्नुयात्। विकिस्रोतः – पद्मपुराणम्/खण्डः ६ (उत्तरखण्डः)/अध्यायः १९७
 दसु — तुष्टो नारायणः प्राह वांछा पूर्णा भवेत्तु ते। विकिस्रोतः – भविष्यपुराणम् /पर्व ३ (प्रतिसर्गपर्व)/खण्डः २/अध्यायः २९

मेमेगु भाषे छ्येलिगु रुप
मेमेगु भाषे थ्व खँग्वयात छ्येलिगु रुप थ्व कथलं दु 
नेपाल भाषा : 
पालि : 
हिन्दी : 
खेँ भाषा : 
बांग्ला भाषा : 
मराठी भाषा : 
भोजपुरी भाषा : 
उडिया भाषा : 
गुजराती भाषा : 
मणिपुरी भाषा : 
रोमानी भाषा : 
पञ्जाबी भाषा : 
आसामी भाषा : 
मैथिली भाषा : 
द्रविड भाषात : 
मेमेगु भाषा: 

स्वया दिसँ
संस्कृत

पिनेयागु स्वापू
संस्कृत खँग्वसफू

Category: संस्कृत

 लिधंसा