शुष्के

शुष्के छगु संस्कृत भाषायागु खँग्वः  खः। थ्व खँग्वःयागु  छ्येलेज्या येक्व सफू व स्तोत्रय् जुगु दु।

खँग्वःयागु उत्पत्ति व छ्येलेज्या
उत्पत्ति व विकास
थ्व खँग्वयागु छ्येलेज्या दक्ले न्ह्य संस्कृतय् जुगु ख। लिपा थ्व खँग्वयागु तत्सम खँग्वया रुपे यक्व भासे, यक्व कथलं छ्येलेज्या जुल। 
छ्येलेज्या

थ्व खँग्वयागु छ्येलेज्या संस्कृतय् व संस्कृत नाप स्वापू दुगु व संस्कृत नं बुया वगु भाषे जुगु खने दु।
 दसु — अपायति स्वपायति शुष्के स्थाणावपायति। विकिस्रोतः – अथर्ववेदः/काण्डं १९/सूक्तम् ४९
 दसु — नयने ताम्यति स्तब्धे शुष्के रूक्षे ऽभिघातिते। विकिस्रोतः – अष्टाङ्गहृदयम्/सूत्रस्थानम्/अध्यायः २४
 दसु — शुष्के नीरे कः कासारः। विकिस्रोतः – चर्पटपञ्जरिकास्तोत्रम्
 दसु — यद्वात(दंकुराणां)दंकुराश्चैव शुष्के (नाशादि संभवे)नाशेयधाविधि। विकिस्रोतः – परमपुरुषसंहिता/अध्यायः ६
 दसु — ग्रीष्मेणैव तु शुष्के माधुर्यं भजति तत्राम्भः। विकिस्रोतः – प्रबोधसुधाकरः/मनोनिग्रहप्रकरणम्

मेमेगु भाषे छ्येलिगु रुप
मेमेगु भाषे थ्व खँग्वयात छ्येलिगु रुप थ्व कथलं दु 
नेपाल भाषा : 
पालि : 
हिन्दी : 
खेँ भाषा : 
बांग्ला भाषा : 
मराठी भाषा : 
भोजपुरी भाषा : 
उडिया भाषा : 
गुजराती भाषा : 
मणिपुरी भाषा : 
रोमानी भाषा : 
पञ्जाबी भाषा : 
आसामी भाषा : 
मैथिली भाषा : 
द्रविड भाषात : 
मेमेगु भाषा: 

स्वया दिसँ
संस्कृत

पिनेयागु स्वापू
संस्कृत खँग्वसफू

Category: संस्कृत

 लिधंसा