सुरेन्द्र

सुरेन्द्र छगु संस्कृत भाषायागु खँग्वः  खः। थ्व खँग्वःयागु  छ्येलेज्या येक्व सफू व स्तोत्रय् जुगु दु।

खँग्वःयागु उत्पत्ति व छ्येलेज्या
उत्पत्ति व विकास
थ्व खँग्वयागु छ्येलेज्या दक्ले न्ह्य संस्कृतय् जुगु ख। लिपा थ्व खँग्वयागु तत्सम खँग्वया रुपे यक्व भासे, यक्व कथं छ्येलेज्या जुल। 
छ्येलेज्या

थ्व खँग्वयागु छ्येलेज्या संस्कृतय् व संस्कृत नाप स्वापू दुगु व संस्कृत नं बुया वगु भाषे जुगु खने दु।
 दसु — गते दूते सुरेन्द्रोऽपि समाहूय सुरानथ। विकिस्रोतः – देवीभागवतपुराणम्/स्कन्धः ०५/अध्यायः ०४
 दसु — स्वस्थो भव सुरेन्द्र त्वं धैर्यमालम्ब्य मारिष। विकिस्रोतः – देवीभागवतपुराणम्/स्कन्धः ०५/अध्यायः ०४
 दसु — त्रिदशगणपते! निशामयैतत् त्रिपुरनिकेतनमुत्तमं सुरेन्द्र। विकिस्रोतः – मत्स्यपुराणम्/अध्यायः १३७
 दसु — त्वयैवमुक्ता च कथं समीप-<BR>मृषेर्न गच्छेयमहं सुरेन्द्र। विकिस्रोतः – महाभारतम्-01-आदिपर्व-092
 दसु — स्तमेव मे देहि सुरेन्द्र नागम्। विकिस्रोतः – महाभारतम्-13-अनुशासनपर्व-159

मेमेगु भाषे छ्येलिगु रुप
मेमेगु भाषे थ्व खँग्वयात छ्येलिगु रुप थ्व कथं दु 
नेपाल भाषा : 
पालि : 
हिन्दी : 
खेँ भाषा : 
बांग्ला भाषा : 
मराठी भाषा : 
भोजपुरी भाषा : 
उडिया भाषा : 
गुजराती भाषा : 
मणिपुरी भाषा : 
रोमानी भाषा : 
पञ्जाबी भाषा : 
आसामी भाषा : 
मैथिली भाषा : 
द्रविड भाषात : 
मेमेगु भाषा: 

स्वया दिसँ
संस्कृत

पिनेयागु स्वापू
संस्कृत खँग्वसफू

Category: संस्कृत

 लिधंसा