शुक्तिः

शुक्तिः छगु संस्कृत भाषायागु खँग्वः  खः। थ्व खँग्वःयागु  छ्येलेज्या येक्व सफू व स्तोत्रय् जुगु दु।

खँग्वःयागु उत्पत्ति व छ्येलेज्या
उत्पत्ति व विकास
थ्व खँग्वयागु छ्येलेज्या दक्ले न्ह्य संस्कृतय् जुगु ख। लिपा थ्व खँग्वयागु तत्सम खँग्वया रुपे यक्व भासे, यक्व कथलं छ्येलेज्या जुल। 
छ्येलेज्या

थ्व खँग्वयागु छ्येलेज्या संस्कृतय् व संस्कृत नाप स्वापू दुगु व संस्कृत नं बुया वगु भाषे जुगु खने दु।
 दसु — शुक्तिः शङ्खः प्रकीर्णकं च योनयः। विकिस्रोतः – अर्थशास्त्रम्/अधिकरणम् २/अध्यायः ११
 दसु — ७३bv मात्रा शुक्तिः प्रकल्प्य वा। विकिस्रोतः – अष्टाङ्गहृदयम्/सूत्रस्थानम्/अध्यायः १९
 दसु — शुक्तिः, शुक्तिका--जलजो द्रव्यविशेषः ('सीप' इति भाषायाम् )। विकिस्रोतः – काशकृत्स्न-धातुपाठः/दिवादिगणः (३)
 दसु — तथा हि रज्जुरुरगः शुक्तिः कारजतं यथा। विकिस्रोतः – गरुडपुराणम्/आचारकाण्डः/अध्यायः २३६
 दसु — शक्तिः for शुक्तिः T। विकिस्रोतः – भार्गवतन्त्रम्/अध्यायः १७

मेमेगु भाषे छ्येलिगु रुप
मेमेगु भाषे थ्व खँग्वयात छ्येलिगु रुप थ्व कथलं दु 
नेपाल भाषा : 
पालि : 
हिन्दी : 
खेँ भाषा : 
बांग्ला भाषा : 
मराठी भाषा : 
भोजपुरी भाषा : 
उडिया भाषा : 
गुजराती भाषा : 
मणिपुरी भाषा : 
रोमानी भाषा : 
पञ्जाबी भाषा : 
आसामी भाषा : 
मैथिली भाषा : 
द्रविड भाषात : 
मेमेगु भाषा: 

स्वया दिसँ
संस्कृत

पिनेयागु स्वापू
संस्कृत खँग्वसफू

Category: संस्कृत

 लिधंसा