विशुद्ध

विशुद्ध छगु संस्कृत भाषायागु खँग्वः  खः। थ्व खँग्वःयागु  छ्येलेज्या येक्व सफू व स्तोत्रय् जुगु दु।

खँग्वःयागु उत्पत्ति व छ्येलेज्या
उत्पत्ति व विकास
थ्व खँग्वयागु छ्येलेज्या दक्ले न्ह्य संस्कृतय् जुगु ख। लिपा थ्व खँग्वयागु तत्सम खँग्वया रुपे यक्व भासे, यक्व कथं छ्येलेज्या जुल। 
छ्येलेज्या

थ्व खँग्वयागु छ्येलेज्या संस्कृतय् व संस्कृत नाप स्वापू दुगु व संस्कृत नं बुया वगु भाषे जुगु खने दु।
 दसु — पर-दुर्गं अवाप्य विशुद्ध-शत्रु-पक्षं कृत-उपांशु-दण्ड-प्रतीकारं अन्तर्-बहिश्च प्रविशेत्। विकिस्रोतः – अर्थशास्त्रम्/अधिकरणम् १३/अध्यायः ४
 दसु — सुखान्वितं पुष्टि-बलोपपन्नं विशुद्ध-रक्तं पुरुषं वदन्ति। विकिस्रोतः – अष्टाङ्गहृदयम्/सूत्रस्थानम्/अध्यायः २७
 दसु — विदितो ऽसि विशुद्ध+आत्मन्! वशगां त्राहि मां प्रभो!। विकिस्रोतः – कल्किपुराणम्/अध्यायः १०
 दसु — तमादिदेवं चिद्रूपं विशुद्ध परमं भजे। विकिस्रोतः – नारदपुराणम्- पूर्वार्धः/अध्यायः १
 दसु — विशुद्ध बोधनं नित्यमजमक्षयमव्ययम्। विकिस्रोतः – विष्णुपुराणम्/प्रथमांशः/अध्यायः ९

मेमेगु भाषे छ्येलिगु रुप
मेमेगु भाषे थ्व खँग्वयात छ्येलिगु रुप थ्व कथं दु 
नेपाल भाषा : 
पालि : 
हिन्दी : 
खेँ भाषा : 
बांग्ला भाषा : 
मराठी भाषा : 
भोजपुरी भाषा : 
उडिया भाषा : 
गुजराती भाषा : 
मणिपुरी भाषा : 
रोमानी भाषा : 
पञ्जाबी भाषा : 
आसामी भाषा : 
मैथिली भाषा : 
द्रविड भाषात : 
मेमेगु भाषा: 

स्वया दिसँ
संस्कृत

पिनेयागु स्वापू
संस्कृत खँग्वसफू

Category: संस्कृत

 लिधंसा