वृष्टिः

वृष्टिः छगु संस्कृत भाषायागु खँग्वः  खः। थ्व खँग्वःयागु  छ्येलेज्या येक्व सफू व स्तोत्रय् जुगु दु।

खँग्वःयागु उत्पत्ति व छ्येलेज्या
उत्पत्ति व विकास
थ्व खँग्वयागु छ्येलेज्या दक्ले न्ह्य संस्कृतय् जुगु ख। लिपा थ्व खँग्वयागु तत्सम खँग्वया रुपे यक्व भासे, यक्व कथलं छ्येलेज्या जुल। 
छ्येलेज्या

थ्व खँग्वयागु छ्येलेज्या संस्कृतय् व संस्कृत नाप स्वापू दुगु व संस्कृत नं बुया वगु भाषे जुगु खने दु।
 दसु — यमभे तु यदा वृष्टिः पक्षमेकन्तु वर्षति। विकिस्रोतः – अग्निपुराणम्/अध्यायः १२७
 दसु — सर्वजित्युत्तमा वृष्टिः सर्वधारी सुभिक्षदः। विकिस्रोतः – अग्निपुराणम्/अध्यायः १३९
 दसु — सुवृष्टिः पिङ्गले क्वापि काले ह्युक्तो धनक्षयः। विकिस्रोतः – अग्निपुराणम्/अध्यायः १३९
 दसु — प्रो स्य वह्निः पथ्याभिरस्यान्दिवो न वृष्टिः पवमानो अक्षाः। विकिस्रोतः – ऋग्वेदः सूक्तं ९.८९
 दसु — तुष्टिर्ज्येष्ठा तथा वृष्टिः कृष्टिश्चापचितिस्तथा। विकिस्रोतः – कूर्मपुराणम्-पूर्वभागः/त्रयोदशोऽध्यायः

मेमेगु भाषे छ्येलिगु रुप
मेमेगु भाषे थ्व खँग्वयात छ्येलिगु रुप थ्व कथलं दु 
नेपाल भाषा : 
पालि : 
हिन्दी : 
खेँ भाषा : 
बांग्ला भाषा : 
मराठी भाषा : 
भोजपुरी भाषा : 
उडिया भाषा : 
गुजराती भाषा : 
मणिपुरी भाषा : 
रोमानी भाषा : 
पञ्जाबी भाषा : 
आसामी भाषा : 
मैथिली भाषा : 
द्रविड भाषात : 
मेमेगु भाषा: 

स्वया दिसँ
संस्कृत

पिनेयागु स्वापू
संस्कृत खँग्वसफू

Category: संस्कृत

 लिधंसा