हार

हार छगु संस्कृत भाषायागु खँग्वः  खः। थ्व खँग्वःयागु  छ्येलेज्या येक्व सफू व स्तोत्रय् जुगु दु।

खँग्वःयागु उत्पत्ति व छ्येलेज्या
उत्पत्ति व विकास
थ्व खँग्वयागु छ्येलेज्या दक्ले न्ह्य संस्कृतय् जुगु ख। लिपा थ्व खँग्वयागु तत्सम खँग्वया रुपे यक्व भासे, यक्व कथलं छ्येलेज्या जुल। 
छ्येलेज्या

थ्व खँग्वयागु छ्येलेज्या संस्कृतय् व संस्कृत नाप स्वापू दुगु व संस्कृत नं बुया वगु भाषे जुगु खने दु।
 दसु — सुरा-अध्यक्षः सुरा-किण्व-व्यवहारान्दुर्गे जन-पदे स्कन्ध-आवारे वा तज्-जात-सुरा-किण्व-व्यवहारिभिः कारयेद्। विकिस्रोतः – अर्थशास्त्रम्/अधिकरणम् २/अध्यायः २५
 दसु — तस्य स्व-देशो व्याख्यानं कापि-शायनं हार-हूरकं इति। विकिस्रोतः – अर्थशास्त्रम्/अधिकरणम् २/अध्यायः २५
 दसु — मुक्ताफलाहार विभूषिताङ्गीम|। विकिस्रोतः – तुलजाष्टकम्
 दसु — माणिक्य मुक्ताफल हार कण्ठीम|। विकिस्रोतः – तुलजाष्टकम्
 दसु — मौक्तिकै रचितैः शुभ्रैर्हारो देव्याः कृतो हृदि। विकिस्रोतः – नारदपुराणम्- उत्तरार्धः/अध्यायः १६

मेमेगु भाषे छ्येलिगु रुप
मेमेगु भाषे थ्व खँग्वयात छ्येलिगु रुप थ्व कथलं दु 
नेपाल भाषा : 
पालि : 
हिन्दी : 
खेँ भाषा : 
बांग्ला भाषा : 
मराठी भाषा : 
भोजपुरी भाषा : 
उडिया भाषा : 
गुजराती भाषा : 
मणिपुरी भाषा : 
रोमानी भाषा : 
पञ्जाबी भाषा : 
आसामी भाषा : 
मैथिली भाषा : 
द्रविड भाषात : 
मेमेगु भाषा: 

स्वया दिसँ
संस्कृत

पिनेयागु स्वापू
संस्कृत खँग्वसफू

Category: संस्कृत

 लिधंसा