क्षेत्री

क्षेत्री छगु संस्कृत भाषायागु खँग्वः  खः। थ्व खँग्वःयागु  छ्येलेज्या येक्व सफू व स्तोत्रय् जुगु दु।

खँग्वःयागु उत्पत्ति व छ्येलेज्या
उत्पत्ति व विकास
थ्व खँग्वयागु छ्येलेज्या दक्ले न्ह्य संस्कृतय् जुगु ख। लिपा थ्व खँग्वयागु तत्सम खँग्वया रुपे यक्व भासे, यक्व कथं छ्येलेज्या जुल। 
छ्येलेज्या

थ्व खँग्वयागु छ्येलेज्या संस्कृतय् व संस्कृत नाप स्वापू दुगु व संस्कृत नं बुया वगु भाषे जुगु खने दु।
 दसु — यावत् सस्यं विनष्टन्तु तावत् क्षेत्री फलं लभेत्। विकिस्रोतः – अग्निपुराणम्/अध्यायः २५७
 दसु — संसारी विषयी भोक्ता क्षेत्री क्षेत्रज्ञ एव च। विकिस्रोतः – ज्ञानदीक्षा
 दसु — वप्तुकामो भवेत्क्षेत्री ततः क्षेत्रे प्रवापयेत्। विकिस्रोतः – पद्मपुराणम्/खण्डः २ (भूमिखण्डः)/अध्यायः ०९७
 दसु — क्षेत्रस्य उप्तबीजस्य यथा क्षेत्री प्रभुंजति। विकिस्रोतः – पद्मपुराणम्/खण्डः २ (भूमिखण्डः)/अध्यायः ०९७
 दसु — अहमर्थोऽव्ययः क्षेत्री भिन्नरूपं सनातनः ३५। विकिस्रोतः – पद्मपुराणम्/खण्डः ६ (उत्तरखण्डः)/अध्यायः २२६

मेमेगु भाषे छ्येलिगु रुप
मेमेगु भाषे थ्व खँग्वयात छ्येलिगु रुप थ्व कथं दु 
नेपाल भाषा : 
पालि : 
हिन्दी : 
खेँ भाषा : 
बांग्ला भाषा : 
मराठी भाषा : 
भोजपुरी भाषा : 
उडिया भाषा : 
गुजराती भाषा : 
मणिपुरी भाषा : 
रोमानी भाषा : 
पञ्जाबी भाषा : 
आसामी भाषा : 
मैथिली भाषा : 
द्रविड भाषात : 
मेमेगु भाषा: 

स्वया दिसँ
संस्कृत

पिनेयागु स्वापू
संस्कृत खँग्वसफू

Category: संस्कृत

 लिधंसा