वैद्यः

वैद्यः छगु संस्कृत भाषायागु खँग्वः  खः। थ्व खँग्वःयागु  छ्येलेज्या येक्व सफू व स्तोत्रय् जुगु दु।

खँग्वःयागु उत्पत्ति व छ्येलेज्या
उत्पत्ति व विकास
थ्व खँग्वयागु छ्येलेज्या दक्ले न्ह्य संस्कृतय् जुगु ख। लिपा थ्व खँग्वयागु तत्सम खँग्वया रुपे यक्व भासे, यक्व कथं छ्येलेज्या जुल। 
छ्येलेज्या

थ्व खँग्वयागु छ्येलेज्या संस्कृतय् व संस्कृत नाप स्वापू दुगु व संस्कृत नं बुया वगु भाषे जुगु खने दु।
 दसु — सद्यः क्षतं व्रणं वैद्यः सशूलं परिषेचयेत्। विकिस्रोतः – गरुडपुराणम्/आचारकाण्डः/अध्यायः १७०
 दसु — एतद्वैद्यस्य वैद्यत्वं न वैद्यः प्रभुरायुषः। विकिस्रोतः – ब्रह्मवैवर्तपुराणम्/खण्डः १ (ब्रह्मखण्डः)/अध्यायः १६
 दसु — धर्मिष्ठश्च दयालुश्च तेन वैद्यः प्रकीर्तितः। विकिस्रोतः – ब्रह्मवैवर्तपुराणम्/खण्डः १ (ब्रह्मखण्डः)/अध्यायः १६
 दसु — वैद्यः पराङ्मुखो याति मृत्युस्तस्या विलेखनात्। विकिस्रोतः – भविष्यपुराणम् /पर्व १ (ब्राह्मपर्व)/अध्यायः ०३३
 दसु — पैत्तिकं विद्र धिं वैद्यः प्रदिह्यात्सर्पिषा युतैः। विकिस्रोतः – भावप्रकाशसंहिता/मध्यखण्डः/तृतीयःभागः/विद्रध्यधिकारः

मेमेगु भाषे छ्येलिगु रुप
मेमेगु भाषे थ्व खँग्वयात छ्येलिगु रुप थ्व कथं दु 
नेपाल भाषा : 
पालि : 
हिन्दी : 
खेँ भाषा : 
बांग्ला भाषा : 
मराठी भाषा : 
भोजपुरी भाषा : 
उडिया भाषा : 
गुजराती भाषा : 
मणिपुरी भाषा : 
रोमानी भाषा : 
पञ्जाबी भाषा : 
आसामी भाषा : 
मैथिली भाषा : 
द्रविड भाषात : 
मेमेगु भाषा: 

स्वया दिसँ
संस्कृत

पिनेयागु स्वापू
संस्कृत खँग्वसफू

Category: संस्कृत

 लिधंसा