यातयामं

यातयामं छगु संस्कृत भाषायागु खँग्वः  खः। थ्व खँग्वःयागु  छ्येलेज्या येक्व सफू व स्तोत्रय् जुगु दु।

खँग्वःयागु उत्पत्ति व छ्येलेज्या
उत्पत्ति व विकास
थ्व खँग्वयागु छ्येलेज्या दक्ले न्ह्य संस्कृतय् जुगु ख। लिपा थ्व खँग्वयागु तत्सम खँग्वया रुपे यक्व भासे, यक्व कथलं छ्येलेज्या जुल। 
छ्येलेज्या

थ्व खँग्वयागु छ्येलेज्या संस्कृतय् व संस्कृत नाप स्वापू दुगु व संस्कृत नं बुया वगु भाषे जुगु खने दु।
 दसु — घृतं च वै मधु च प्रजापतिरासीत् , यतो मध्वासीत्ततः प्रजा असृजत, तस्मान्मधोः प्रजाननं अस्ति, तस्मान्मधुना न प्रचरन्ति, यातयामं हि तत् आज्येन प्रचरन्ति , अयातयामं वा एतत् प्राजापत्यं घृतं, अयातयामा देवानां प्रजापतिर् गार्हपत्येऽधिश्रयति, पत्न्यवेक्षते , अन्वारंभो वा एष यज्ञस्य पत्न्या , यज्ञमेनामन्वारंभयति , अथो यत् पत्नी यज्ञे करोति मिथुनं वा एतत् क्रियते प्रजात्यै , अमेध्यं वा एतदयज्ञियं यत् पत्य्तवेक्षते , आहवनीयेऽधिश्रयति, पुनात्य् एवैनान् , मेध्यमेनद्यज्ञियं करोति , स्फ्यस्य वर्त्म सादयति रक्षसामपहत्यै, देवस्त्वा सवितोत्पुनात्व् इति सवितॄप्रसूत एवैनदुत्पुनाति, हविरसि वैश्वानरमिति, द्वादशैता व्याहृतयो , द्वादश मासाः संवत्सरः, संवत्सरेण वा एतत्तेज इन्द्रियं वीर्यं यजमानो भ्रातृव्यस्य वृङ्क्ते , उभयतो वैश्वानरं भवति , उभयतो वैश्वानरं ह्येतत् , निष्टेजा अस्य निर्वीर्यो भ्रातृव्यो जायते , अथो मृध्रतर एव भवति, देवाश्च वा असुराश्च संयत्ता आसन् , स इन्द्र एतमवकाशमपश्यत् , तेनासुरानभ्यभवत् , अभि भ्रातृव्यं यज्ञेन भवति य एवं विद्वान् यजते , आज्येनान्यानि हवींष्यभिघारयन्ति केनाज्यं, इति ब्रह्मवादिनो वदन्ति सत्येन वा आज्यमभिघृतं , यदाह, सत्येन त्वाभिघारयामीति, चक्षुर्वै सत्यं , चक्षुर्यजमानः प्रदधाति, संमील्यैतद्यजुर्वदति, न चक्षुः प्रदधाति , आज्यं वै यज्ञो , यज्ञो विष्णुः। विकिस्रोतः – कृष्णयजुर्वेदः/मैत्रायणीसंहिता/काण्डं ४/प्रपाठकः ०१
 दसु — यः कामयेत, सर्वो मे यज्ञः स्यात्सरसा इति, स एतास्तिस्रो वशा आलभेत, यज्ञस्य सर्वत्वाय , अथो सरसत्वाय, वैश्वदेवीं मध्यत आलभेत, रेतो वा एतन्मध्यतो दधाति, मध्यतो हि रेतोऽनिरुक्तया प्रचरन्ति , अनिरुक्तमिव हि रेतो , यातयामं वा एतस्य देवताश्च ब्रह्म च, यद् वैश्वदेवी च बार्हस्पत्या च वशे भवतो , देवतानां च ब्रह्मणश्चायातयामत्वाय, दुग्धानि वा एतस्य छन्दांसि यातयामानि भवन्ति, छन्दस्येव रसं दधाति, बार्हस्पत्यामन्तत आलभेत, ब्रह्म वै बृहस्पति , र्ब्रह्मणि वा एतदन्ततो यज्ञस्य यजमानः प्रतितिष्ठति, यद्वै यज्ञः संतिष्ठते मित्रोऽस्य स्विष्टँ युवते, वरुणो दुरिष्टं , यन् मैत्रावरुण्यनूबन्ध्या भवति मित्रेण वा एतन् मित्राद्यज्ञस्य स्विष्टं मुञ्चति, वरुणेन वरुणाद् दुरिष्टं, उभयत एनं मुक्त्वा यजमानाय प्रयच्छति, यथा वै लाङ्गलेनोर्वरां प्रभिन्दन्येण्वं उक्थामदानि यज्ञं प्रभिन्दन्ति, यथा मत्यमन्ववास्यत्येवं एषा यज्ञस्य, यद् दुष्टुतं यद् दुःशस्तं यद्विलोमं तदेतया कल्पयति, विदेवो वा ईजानः, सदेवोऽनीजाना , आ ह्यनीजाने देवताः शंसन्ते, यथा वा अनड्वान् विमुक्तो ऽपक्रामत्येवं ईजानाद्देवता अपक्रामन्ति, यदाग्नेय उदवसानीयो भवति , अग्निर्वै सर्वा देवता , देवता एव पुनरालभते , अष्टाकपालो भवति, गायत्रो ह्यग्निर् गायत्रछन्दाः, पञ्चकपालः कार्यः, पाङ्क्तो यज्ञो , यावान् एव यज्ञस्तमालब्ध, यत्र वा अदोऽग्नौ पुरुषं प्रमीतमादधति तदेनं अभि सत्यं , सर्वा एनं अन्या देवता जहति , अग्निर् एनं देवतानां न जहाति। विकिस्रोतः – कृष्णयजुर्वेदः/मैत्रायणीसंहिता/काण्डं ४/प्रपाठकः ०८
 दसु — सैषैकाक्षरर्ग् ब्रह्मणस् तपसो ऽग्रे प्रादुर्बभूव ब्रह्मवेदस्याथर्वणं शुक्रम् अत एव मन्त्राः प्रादुर्बभूवुः स तु खलु मन्त्राणाम् अतपसासुश्रूषानध्यायाध्ययनेन यद् ऊनं च विरिष्टं च यातयामं च करोति तद् अथर्वणां तेजसा प्रत्याप्याययेत् मन्त्राश् च माम् अभिमुखीभवेयुर् गर्भा इव मातरम् अभिजिघांसुः पुरस्ताद् ओंकारं प्रयुङ्क्ते एतयैव तद् ऋचा प्रत्याप्यायेत् एषैव यज्ञस्य पुरस्ताद् युज्यते एषा पश्चात् सर्वत एतया यज्ञस् तायते तद् अप्य् एतदृचोक्तम् या पुरस्ताद् युज्यत ऋचो अक्षरे परमे व्योमन्न् इति तद् एतद् अक्षरं ब्राह्मणो यं कामम् इच्छेत् त्रिरात्रोपोषितः प्राङ्मुखो वाग्यतो बर्हिष्य् उपविश्य सहस्रकृत्व आवर्तयेत् सिध्यन्त्य् अस्यार्थाः सर्वकर्माणि चेति ब्राह्मणम्। विकिस्रोतः – गोपथ ब्राह्मणम्/भागः १ (पूर्वभागः)/प्रपाठकः १
 दसु — स तु खलु मन्त्राणाम् अतपसासुश्रूषानध्यायाध्ययनेन यद् ऊनं च विरिष्टं च यातयामं च करोति तद् अथर्वणां तेजसा प्रत्याप्याययेत्। विकिस्रोतः – गोपथ ब्राह्मणम्/भागः १ (पूर्वभागः)/प्रपाठकः १
 दसु — अहुतं तस्य यस्याग्निहोत्रोच्छिष्ठेन जुह्वति यातयामं ह्य् एतद् इति वदन्तः। विकिस्रोतः – जैमिनीयं ब्राह्मणम्/काण्डम् १/०५१-०६०

मेमेगु भाषे छ्येलिगु रुप
मेमेगु भाषे थ्व खँग्वयात छ्येलिगु रुप थ्व कथलं दु 
नेपाल भाषा : 
पालि : 
हिन्दी : 
खेँ भाषा : 
बांग्ला भाषा : 
मराठी भाषा : 
भोजपुरी भाषा : 
उडिया भाषा : 
गुजराती भाषा : 
मणिपुरी भाषा : 
रोमानी भाषा : 
पञ्जाबी भाषा : 
आसामी भाषा : 
मैथिली भाषा : 
द्रविड भाषात : 
मेमेगु भाषा: 

स्वया दिसँ
संस्कृत

पिनेयागु स्वापू
संस्कृत खँग्वसफू

Category: संस्कृत

 लिधंसा