मोक्षं

मोक्षं छगु संस्कृत भाषायागु खँग्वः  खः। थ्व खँग्वःयागु  छ्येलेज्या येक्व सफू व स्तोत्रय् जुगु दु।

खँग्वःयागु उत्पत्ति व छ्येलेज्या
उत्पत्ति व विकास
थ्व खँग्वयागु छ्येलेज्या दक्ले न्ह्य संस्कृतय् जुगु ख। लिपा थ्व खँग्वयागु तत्सम खँग्वया रुपे यक्व भासे, यक्व कथलं छ्येलेज्या जुल। 
छ्येलेज्या

थ्व खँग्वयागु छ्येलेज्या संस्कृतय् व संस्कृत नाप स्वापू दुगु व संस्कृत नं बुया वगु भाषे जुगु खने दु।
 दसु — गुणकीर्तिसुखं देहि स्वर्गं मोक्षं च देहि मे। विकिस्रोतः – अग्निपुराणम्/अध्यायः १९३
 दसु — ते दुर्लभं परं मोक्षं प्राप्नुवन्ति न संशयः। विकिस्रोतः – ब्रह्मपुराणम्/अध्यायः १७७
 दसु — इच्छन्ननिच्छन्नपि तत्र देहं, संत्यज्य मोक्षं लभते मनुष्यः। विकिस्रोतः – ब्रह्मपुराणम्/अध्यायः १७७
 दसु — धर्मं चार्थं च कामं च मोक्षं तु लभते नरः। विकिस्रोतः – ब्रह्मपुराणम्/अध्यायः २४६
 दसु — आयुश्च कीर्तिं च तपश्च, धर्मेण मोक्षं लभते मनुष्यः। विकिस्रोतः – ब्रह्मपुराणम्/अध्यायः २४६

मेमेगु भाषे छ्येलिगु रुप
मेमेगु भाषे थ्व खँग्वयात छ्येलिगु रुप थ्व कथलं दु 
नेपाल भाषा : 
पालि : 
हिन्दी : 
खेँ भाषा : 
बांग्ला भाषा : 
मराठी भाषा : 
भोजपुरी भाषा : 
उडिया भाषा : 
गुजराती भाषा : 
मणिपुरी भाषा : 
रोमानी भाषा : 
पञ्जाबी भाषा : 
आसामी भाषा : 
मैथिली भाषा : 
द्रविड भाषात : 
मेमेगु भाषा: 

स्वया दिसँ
संस्कृत

पिनेयागु स्वापू
संस्कृत खँग्वसफू

Category: संस्कृत

 लिधंसा