शुचः

शुचः छगु संस्कृत भाषायागु खँग्वः  खः। थ्व खँग्वःयागु  छ्येलेज्या येक्व सफू व स्तोत्रय् जुगु दु।

खँग्वःयागु उत्पत्ति व छ्येलेज्या
उत्पत्ति व विकास
थ्व खँग्वयागु छ्येलेज्या दक्ले न्ह्य संस्कृतय् जुगु ख। लिपा थ्व खँग्वयागु तत्सम खँग्वया रुपे यक्व भासे, यक्व कथलं छ्येलेज्या जुल। 
छ्येलेज्या

थ्व खँग्वयागु छ्येलेज्या संस्कृतय् व संस्कृत नाप स्वापू दुगु व संस्कृत नं बुया वगु भाषे जुगु खने दु।
 दसु — हत्वा त्वं रावणं सीतां प्रास्यसे राम मा शुचः। विकिस्रोतः – अग्निपुराणम्/अध्यायः ९
 दसु — ब्रह्माहमन्तरं कृण्वे परा स्वप्नमुखाः शुचः। विकिस्रोतः – अथर्ववेदः/काण्डं ७/सूक्तम् १०५
 दसु — देवादीनां महाराज एवं ज्ञात्वा तु मा शुचः २। विकिस्रोतः – पद्मपुराणम्/खण्डः २ (भूमिखण्डः)/अध्यायः १०७
 दसु — शालावृकाणां यादृंशि तस्मात्त्वं भूप मा शुचः। विकिस्रोतः – ब्रह्मपुराणम्/अध्यायः १५१
 दसु — तद्विप्रवचनं श्रुत्वा गालवः प्राह मा शुचः। विकिस्रोतः – ब्रह्मपुराणम्/अध्यायः ९२

मेमेगु भाषे छ्येलिगु रुप
मेमेगु भाषे थ्व खँग्वयात छ्येलिगु रुप थ्व कथलं दु 
नेपाल भाषा : 
पालि : 
हिन्दी : 
खेँ भाषा : 
बांग्ला भाषा : 
मराठी भाषा : 
भोजपुरी भाषा : 
उडिया भाषा : 
गुजराती भाषा : 
मणिपुरी भाषा : 
रोमानी भाषा : 
पञ्जाबी भाषा : 
आसामी भाषा : 
मैथिली भाषा : 
द्रविड भाषात : 
मेमेगु भाषा: 

स्वया दिसँ
संस्कृत

पिनेयागु स्वापू
संस्कृत खँग्वसफू

Category: संस्कृत

 लिधंसा