श्वः

श्वः छगु संस्कृत भाषायागु खँग्वः  खः। थ्व खँग्वःयागु  छ्येलेज्या येक्व सफू व स्तोत्रय् जुगु दु।

खँग्वःयागु उत्पत्ति व छ्येलेज्या
उत्पत्ति व विकास
थ्व खँग्वयागु छ्येलेज्या दक्ले न्ह्य संस्कृतय् जुगु ख। लिपा थ्व खँग्वयागु तत्सम खँग्वया रुपे यक्व भासे, यक्व कथलं छ्येलेज्या जुल। 
छ्येलेज्या

थ्व खँग्वयागु छ्येलेज्या संस्कृतय् व संस्कृत नाप स्वापू दुगु व संस्कृत नं बुया वगु भाषे जुगु खने दु।
 दसु — श्वः कार्यमद्य कुर्वीत पूर्वाह्णे चापराह्णिकं। विकिस्रोतः – अग्निपुराणम्/अध्यायः १५९
 दसु — तीर्थयात्रा तु या देव श्वः कर्तव्या सुरोत्तम। विकिस्रोतः – अग्निपुराणम्/अध्यायः ६८
 दसु — न नूनमस्ति नो श्वः कस्तद्वेद यदद्भुतम्। विकिस्रोतः – ऋग्वेदः सूक्तं १.१७०
 दसु — श्वः प्रतीक्षस्व पश्चान्मे शिला पातय मूर्धनि। विकिस्रोतः – ब्रह्मपुराणम्/अध्यायः १६९
 दसु — उपसंहृत्य तं कोपं श्वः करोमीत्युवाच ह। विकिस्रोतः – ब्रह्मपुराणम्/अध्यायः १६९

मेमेगु भाषे छ्येलिगु रुप
मेमेगु भाषे थ्व खँग्वयात छ्येलिगु रुप थ्व कथलं दु 
नेपाल भाषा : 
पालि : 
हिन्दी : 
खेँ भाषा : 
बांग्ला भाषा : 
मराठी भाषा : 
भोजपुरी भाषा : 
उडिया भाषा : 
गुजराती भाषा : 
मणिपुरी भाषा : 
रोमानी भाषा : 
पञ्जाबी भाषा : 
आसामी भाषा : 
मैथिली भाषा : 
द्रविड भाषात : 
मेमेगु भाषा: 

स्वया दिसँ
संस्कृत

पिनेयागु स्वापू
संस्कृत खँग्वसफू

Category: संस्कृत

 लिधंसा