क्षिप्

क्षिप् छगु संस्कृत भाषायागु खँग्वः  खः। थ्व खँग्वःयागु  छ्येलेज्या येक्व सफू व स्तोत्रय् जुगु दु।

खँग्वःयागु उत्पत्ति व छ्येलेज्या
उत्पत्ति व विकास
थ्व खँग्वयागु छ्येलेज्या दक्ले न्ह्य संस्कृतय् जुगु ख। लिपा थ्व खँग्वयागु तत्सम खँग्वया रुपे यक्व भासे, यक्व कथलं छ्येलेज्या जुल। 
छ्येलेज्या

थ्व खँग्वयागु छ्येलेज्या संस्कृतय् व संस्कृत नाप स्वापू दुगु व संस्कृत नं बुया वगु भाषे जुगु खने दु।
 दसु — सो इगुपध "क्षिप्" धातु से "क" प्रत्यय ही हुआ, तथा "ण्वुल्" "तृच्" भी विकल्प से हो गये क्योंकि ये परस्पर असरूप थे। विकिस्रोतः – अष्टाध्यायी हिन्दी व्याख्या सहितम्/तृतीयः अध्यायः
 दसु — अन्य उदाहरण वि + क्षिप् + क == विक्षिपः (विध्न डालने वाला), वि + लिख् + क == विलिखः (कुरेदने वाला), ज्ञा + क == ज्ञः (जानने वाला), प्री + क == प्रिय, कॄ + क == किरः (सुअर)। विकिस्रोतः – अष्टाध्यायी हिन्दी व्याख्या सहितम्/तृतीयः अध्यायः
 दसु — | त्रस् + नु == त्रस्नुः, गृध् + नु == गृध्नुः, धृष् + नु == धृष्णु, क्षिप् + नु == क्षिप्नुः। विकिस्रोतः – अष्टाध्यायी हिन्दी व्याख्या सहितम्/तृतीयः अध्यायः
 दसु — [३|३|१३३] 'क्षिप्रवचनेऌट् - क्षिप्रवाचक शब्द के उपपदत्व में आशंसा के गम्यमान होने पर भविष्यतकाल में धातु से ऌट् लकार होता है। विकिस्रोतः – अष्टाध्यायी हिन्दी व्याख्या सहितम्/तृतीयः अध्यायः
 दसु — | ''उपाध्यायश्चेद् क्षिप्रं त्वरितं आशु शीघ्रं वा आगमिष्यति, क्षिप्'''रं त्वरितं आशु शीघ्रं वा व्याकरणम् अध्येष्यामहे। विकिस्रोतः – अष्टाध्यायी हिन्दी व्याख्या सहितम्/तृतीयः अध्यायः

मेमेगु भाषे छ्येलिगु रुप
मेमेगु भाषे थ्व खँग्वयात छ्येलिगु रुप थ्व कथलं दु 
नेपाल भाषा : 
पालि : 
हिन्दी : 
खेँ भाषा : 
बांग्ला भाषा : 
मराठी भाषा : 
भोजपुरी भाषा : 
उडिया भाषा : 
गुजराती भाषा : 
मणिपुरी भाषा : 
रोमानी भाषा : 
पञ्जाबी भाषा : 
आसामी भाषा : 
मैथिली भाषा : 
द्रविड भाषात : 
मेमेगु भाषा: 

स्वया दिसँ
संस्कृत

पिनेयागु स्वापू
संस्कृत खँग्वसफू

Category: संस्कृत

 लिधंसा