शयन

शयन छगु संस्कृत भाषायागु खँग्वः  खः। थ्व खँग्वःयागु  छ्येलेज्या येक्व सफू व स्तोत्रय् जुगु दु।

खँग्वःयागु उत्पत्ति व छ्येलेज्या
उत्पत्ति व विकास
थ्व खँग्वयागु छ्येलेज्या दक्ले न्ह्य संस्कृतय् जुगु ख। लिपा थ्व खँग्वयागु तत्सम खँग्वया रुपे यक्व भासे, यक्व कथलं छ्येलेज्या जुल। 
छ्येलेज्या

थ्व खँग्वयागु छ्येलेज्या संस्कृतय् व संस्कृत नाप स्वापू दुगु व संस्कृत नं बुया वगु भाषे जुगु खने दु।
 दसु — पान-अगाराण्य्-अनेक-कक्ष्याणि विभक्त-शयन-आसनवन्ति पान-उद्देशानि गन्ध-माल्य-उदकवन्ति ऋतु-सुखानि कारयेत्। विकिस्रोतः – अर्थशास्त्रम्/अधिकरणम् २/अध्यायः २५
 दसु — शयन-आसनं भुक्त-कांस्यं च मध्यम-अंशः। विकिस्रोतः – अर्थशास्त्रम्/अधिकरणम् ३/अध्यायः ६
 दसु — शयनोत्थानबिम्बं च बलिबिम्बं च दक्षिणे। विकिस्रोतः – क्रियापादः/अध्यायः २९
 दसु — वेद्यां शयन (22) मन्येषां कूर्चद्वारेण कल्पयेत्। विकिस्रोतः – क्रियापादः/अध्यायः २९
 दसु — सहैव शयनं वेद्यां कालभेदे तु तत्पृथक्। विकिस्रोतः – क्रियापादः/अध्यायः २९

मेमेगु भाषे छ्येलिगु रुप
मेमेगु भाषे थ्व खँग्वयात छ्येलिगु रुप थ्व कथलं दु 
नेपाल भाषा : 
पालि : 
हिन्दी : 
खेँ भाषा : 
बांग्ला भाषा : 
मराठी भाषा : 
भोजपुरी भाषा : 
उडिया भाषा : 
गुजराती भाषा : 
मणिपुरी भाषा : 
रोमानी भाषा : 
पञ्जाबी भाषा : 
आसामी भाषा : 
मैथिली भाषा : 
द्रविड भाषात : 
मेमेगु भाषा: 

स्वया दिसँ
संस्कृत

पिनेयागु स्वापू
संस्कृत खँग्वसफू

Category: संस्कृत

 लिधंसा