विरह

विरह छगु संस्कृत भाषायागु खँग्वः  खः। थ्व खँग्वःयागु  छ्येलेज्या येक्व सफू व स्तोत्रय् जुगु दु।

खँग्वःयागु उत्पत्ति व छ्येलेज्या
उत्पत्ति व विकास
थ्व खँग्वयागु छ्येलेज्या दक्ले न्ह्य संस्कृतय् जुगु ख। लिपा थ्व खँग्वयागु तत्सम खँग्वया रुपे यक्व भासे, यक्व कथलं छ्येलेज्या जुल। 
छ्येलेज्या

थ्व खँग्वयागु छ्येलेज्या संस्कृतय् व संस्कृत नाप स्वापू दुगु व संस्कृत नं बुया वगु भाषे जुगु खने दु।
 दसु — प्राणान् च विजहुः तत्र भगवत् विरह आतुराः। विकिस्रोतः – उद्धवगीता ७
 दसु — अर्जुनः प्रेयसः सख्युः कृष्णस्य विरह आतुरः। विकिस्रोतः – उद्धवगीता ७
 दसु — प्रिवा-विरह-कातरो ऽनुजपुरः सरो राघवो)। विकिस्रोतः – कल्किपुराणम्/अध्यायः १७
 दसु — अन्ये नृ-पतयो ये च कल्केर् विरह-कर्षिताः)। विकिस्रोतः – कल्किपुराणम्/अध्यायः ३३
 दसु — राधिकाप्रमुख-गोपीगणानां विरह-खेदोक्तिः -। विकिस्रोतः – गर्गसंहिता/खण्डः ५ (मथुराखण्डः)/अध्यायः १७

मेमेगु भाषे छ्येलिगु रुप
मेमेगु भाषे थ्व खँग्वयात छ्येलिगु रुप थ्व कथलं दु 
नेपाल भाषा : 
पालि : 
हिन्दी : 
खेँ भाषा : 
बांग्ला भाषा : 
मराठी भाषा : 
भोजपुरी भाषा : 
उडिया भाषा : 
गुजराती भाषा : 
मणिपुरी भाषा : 
रोमानी भाषा : 
पञ्जाबी भाषा : 
आसामी भाषा : 
मैथिली भाषा : 
द्रविड भाषात : 
मेमेगु भाषा: 

स्वया दिसँ
संस्कृत

पिनेयागु स्वापू
संस्कृत खँग्वसफू

Category: संस्कृत

 लिधंसा