सविकारं

सविकारं छगु संस्कृत भाषायागु खँग्वः  खः। थ्व खँग्वःयागु  छ्येलेज्या येक्व सफू व स्तोत्रय् जुगु दु।

खँग्वःयागु उत्पत्ति व छ्येलेज्या
उत्पत्ति व विकास
थ्व खँग्वयागु छ्येलेज्या दक्ले न्ह्य संस्कृतय् जुगु ख। लिपा थ्व खँग्वयागु तत्सम खँग्वया रुपे यक्व भासे, यक्व कथलं छ्येलेज्या जुल। 
छ्येलेज्या

थ्व खँग्वयागु छ्येलेज्या संस्कृतय् व संस्कृत नाप स्वापू दुगु व संस्कृत नं बुया वगु भाषे जुगु खने दु।
 दसु — मनस्तु प्रबलं नित्यं सविकारं स्वभावतः। विकिस्रोतः – गरुडपुराणम्/प्रेतकाण्डः (धर्मकाण्डः)/अध्यायः ६
 दसु — परन्तु राष्ट्रपथिहि मुख्य न्ययाधीषस्य निर्देशनं सविकारं करणीय एव इथि ना आसीत्। विकिस्रोतः – भारतस्य उच्चन्यायालयाः
 दसु — न चाविकारमजरं सविकारं क्षयादृते। विकिस्रोतः – योगवासिष्ठः/प्रकरणम् ६ (निर्वाणप्रकरणस्य उत्तरार्धम्)/सर्गः १९५
 दसु — सविकारं प्रधानं च पुमांश्चैवाखिलं जगत्। विकिस्रोतः – विष्णुपुराणम्/प्रथमांशः/अध्यायः २२
 दसु — नाधिकं सविकारं च कुरु राज्यं विचार्य च। विकिस्रोतः – शिवपुराणम्/संहिता २ (रुद्रसंहिता)/खण्डः ५ (युद्धखण्डः)/अध्यायः ३५

मेमेगु भाषे छ्येलिगु रुप
मेमेगु भाषे थ्व खँग्वयात छ्येलिगु रुप थ्व कथलं दु 
नेपाल भाषा : 
पालि : 
हिन्दी : 
खेँ भाषा : 
बांग्ला भाषा : 
मराठी भाषा : 
भोजपुरी भाषा : 
उडिया भाषा : 
गुजराती भाषा : 
मणिपुरी भाषा : 
रोमानी भाषा : 
पञ्जाबी भाषा : 
आसामी भाषा : 
मैथिली भाषा : 
द्रविड भाषात : 
मेमेगु भाषा: 

स्वया दिसँ
संस्कृत

पिनेयागु स्वापू
संस्कृत खँग्वसफू

Category: संस्कृत

 लिधंसा