शूल

शूल छगु संस्कृत भाषायागु खँग्वः  खः। थ्व खँग्वःयागु  छ्येलेज्या येक्व सफू व स्तोत्रय् जुगु दु।

खँग्वःयागु उत्पत्ति व छ्येलेज्या
उत्पत्ति व विकास
थ्व खँग्वयागु छ्येलेज्या दक्ले न्ह्य संस्कृतय् जुगु ख। लिपा थ्व खँग्वयागु तत्सम खँग्वया रुपे यक्व भासे, यक्व कथलं छ्येलेज्या जुल। 
छ्येलेज्या

थ्व खँग्वयागु छ्येलेज्या संस्कृतय् व संस्कृत नाप स्वापू दुगु व संस्कृत नं बुया वगु भाषे जुगु खने दु।
 दसु — ऐष्टके दारुजः(७) शूलः शैलजे धाम्नि शैलजः(८)। विकिस्रोतः – अग्निपुराणम्/अध्यायः १०२
 दसु — स च त्रिशूलयुक्तस्तु अग्रचूलाभिधो मतः(९)। विकिस्रोतः – अग्निपुराणम्/अध्यायः १०२
 दसु — ईशशूलः(१) समाख्यातो मूर्ध्नि लिङ्गसमन्वितः। विकिस्रोतः – अग्निपुराणम्/अध्यायः १०२
 दसु — शशः शूल इति ज। विकिस्रोतः – अग्निपुराणम्/अध्यायः १०२
 दसु — त्रि-रात्र-उपोषितः पुष्येण शस्त्र-हतस्य शूल-प्रोतस्य वा पुंसः शिरः-कपाले मृत्तिकायां यवानावास्याविक्षीरेण सेचयेत्। विकिस्रोतः – अर्थशास्त्रम्/अधिकरणम् १४/अध्यायः ३

मेमेगु भाषे छ्येलिगु रुप
मेमेगु भाषे थ्व खँग्वयात छ्येलिगु रुप थ्व कथलं दु 
नेपाल भाषा : 
पालि : 
हिन्दी : 
खेँ भाषा : 
बांग्ला भाषा : 
मराठी भाषा : 
भोजपुरी भाषा : 
उडिया भाषा : 
गुजराती भाषा : 
मणिपुरी भाषा : 
रोमानी भाषा : 
पञ्जाबी भाषा : 
आसामी भाषा : 
मैथिली भाषा : 
द्रविड भाषात : 
मेमेगु भाषा: 

स्वया दिसँ
संस्कृत

पिनेयागु स्वापू
संस्कृत खँग्वसफू

Category: संस्कृत

 लिधंसा