स्फीत

स्फीत छगु संस्कृत भाषायागु खँग्वः  खः। थ्व खँग्वःयागु  छ्येलेज्या येक्व सफू व स्तोत्रय् जुगु दु।

खँग्वःयागु उत्पत्ति व छ्येलेज्या
उत्पत्ति व विकास
थ्व खँग्वयागु छ्येलेज्या दक्ले न्ह्य संस्कृतय् जुगु ख। लिपा थ्व खँग्वयागु तत्सम खँग्वया रुपे यक्व भासे, यक्व कथलं छ्येलेज्या जुल। 
छ्येलेज्या

थ्व खँग्वयागु छ्येलेज्या संस्कृतय् व संस्कृत नाप स्वापू दुगु व संस्कृत नं बुया वगु भाषे जुगु खने दु।
 दसु — स्फीत क्रोडावलम्बेन शीतांशु समतेजसा। विकिस्रोतः – मत्स्यपुराणम्/अध्यायः १७४
 दसु — स्फीतं निर्वृति + + + + + तं वक्ष्यामि मार्गं तव। विकिस्रोतः – रत्नकेतुपरिव्रतः
 दसु — त्यक्तक्रोधाः प्रहृष्टा मुनिवरवचने स्फीतभक्तिप्रसादा। विकिस्रोतः – रत्नकेतुपरिव्रतः
 दसु — प्रासासिस्फीतखड्गप्रचुरखररवा भीषणी मारसेना। विकिस्रोतः – रत्नकेतुपरिव्रतः
 दसु — (कुरुमिय १५०) अयं च जंबुद्वीप<ः> स्फीत उदारजनाकीर्णो भविष्यति सुभिक्षतरो रमणी<य>तरश्च भविष्यति। विकिस्रोतः – रत्नकेतुपरिव्रतः

मेमेगु भाषे छ्येलिगु रुप
मेमेगु भाषे थ्व खँग्वयात छ्येलिगु रुप थ्व कथलं दु 
नेपाल भाषा : 
पालि : 
हिन्दी : 
खेँ भाषा : 
बांग्ला भाषा : 
मराठी भाषा : 
भोजपुरी भाषा : 
उडिया भाषा : 
गुजराती भाषा : 
मणिपुरी भाषा : 
रोमानी भाषा : 
पञ्जाबी भाषा : 
आसामी भाषा : 
मैथिली भाषा : 
द्रविड भाषात : 
मेमेगु भाषा: 

स्वया दिसँ
संस्कृत

पिनेयागु स्वापू
संस्कृत खँग्वसफू

Category: संस्कृत

 लिधंसा