दूत

दूत छगु संस्कृत भाषायागु खँग्वः  खः। थ्व खँग्वःयागु  छ्येलेज्या येक्व सफू व स्तोत्रय् जुगु दु।

खँग्वःयागु उत्पत्ति व छ्येलेज्या
उत्पत्ति व विकास
थ्व खँग्वयागु छ्येलेज्या दक्ले न्ह्य संस्कृतय् जुगु ख। लिपा थ्व खँग्वयागु तत्सम खँग्वया रुपे यक्व भासे, यक्व कथं छ्येलेज्या जुल। 
छ्येलेज्या

थ्व खँग्वयागु छ्येलेज्या संस्कृतय् व संस्कृत नाप स्वापू दुगु व संस्कृत नं बुया वगु भाषे जुगु खने दु।
 दसु — उद्वृत्त-मन्त्रो दूत-प्रणिधिः। विकिस्रोतः – अर्थशास्त्रम्/अधिकरणम् १/अध्यायः १६
 दसु — तं ब्रूयात् "दूत-मुखा हि राजानः। विकिस्रोतः – अर्थशास्त्रम्/अधिकरणम् १/अध्यायः १६
 दसु — तस्मादुद्यतेष्वपि शस्त्रेषु यथा-उक्तं वक्तारो दूताः। विकिस्रोतः – अर्थशास्त्रम्/अधिकरणम् १/अध्यायः १६
 दसु — एष दूत-धर्मः" इति। विकिस्रोतः – अर्थशास्त्रम्/अधिकरणम् १/अध्यायः १६
 दसु — समाधि-मोक्षो दूतस्य कर्म योगस्य चऽश्रयः। विकिस्रोतः – अर्थशास्त्रम्/अधिकरणम् १/अध्यायः १६

मेमेगु भाषे छ्येलिगु रुप
मेमेगु भाषे थ्व खँग्वयात छ्येलिगु रुप थ्व कथं दु 
नेपाल भाषा : 
पालि : 
हिन्दी : 
खेँ भाषा : 
बांग्ला भाषा : 
मराठी भाषा : 
भोजपुरी भाषा : 
उडिया भाषा : 
गुजराती भाषा : 
मणिपुरी भाषा : 
रोमानी भाषा : 
पञ्जाबी भाषा : 
आसामी भाषा : 
मैथिली भाषा : 
द्रविड भाषात : 
मेमेगु भाषा: 

स्वया दिसँ
संस्कृत

पिनेयागु स्वापू
संस्कृत खँग्वसफू

Category: संस्कृत

 लिधंसा