पितेव

पितेव छगु संस्कृत भाषायागु खँग्वः  खः। थ्व खँग्वःयागु  छ्येलेज्या येक्व सफू व स्तोत्रय् जुगु दु।

खँग्वःयागु उत्पत्ति व छ्येलेज्या
उत्पत्ति व विकास
थ्व खँग्वयागु छ्येलेज्या दक्ले न्ह्य संस्कृतय् जुगु ख। लिपा थ्व खँग्वयागु तत्सम खँग्वया रुपे यक्व भासे, यक्व कथलं छ्येलेज्या जुल। 
छ्येलेज्या

थ्व खँग्वयागु छ्येलेज्या संस्कृतय् व संस्कृत नाप स्वापू दुगु व संस्कृत नं बुया वगु भाषे जुगु खने दु।
 दसु — उरुव्यचा जठर आ वृषस्व पितेव नः शृणुहि हूयमानः। विकिस्रोतः – अथर्ववेदः/काण्डं २०/सूक्तम् ००८
 दसु — तत्तदिदस्य पौंस्यं गृणीमसि पितेव यस्तविषीं वावृधे शवः। विकिस्रोतः – ऋग्वेदः सूक्तं १०.२३
 दसु — सकृत्सु नो मघवन्निन्द्र मृळयाधा पितेव नो भव। विकिस्रोतः – ऋग्वेदः सूक्तं १०.३३
 दसु — भगो न कारे हव्यो मतीनां पितेव चारुः सुहवो वयोधाः। विकिस्रोतः – ऋग्वेदः सूक्तं ३.४९
 दसु — द्र्वन्नो वन्वन्क्रत्वा नार्वोस्रः पितेव जारयायि यज्ञैः। विकिस्रोतः – ऋग्वेदः सूक्तं ६.१२

मेमेगु भाषे छ्येलिगु रुप
मेमेगु भाषे थ्व खँग्वयात छ्येलिगु रुप थ्व कथलं दु 
नेपाल भाषा : 
पालि : 
हिन्दी : 
खेँ भाषा : 
बांग्ला भाषा : 
मराठी भाषा : 
भोजपुरी भाषा : 
उडिया भाषा : 
गुजराती भाषा : 
मणिपुरी भाषा : 
रोमानी भाषा : 
पञ्जाबी भाषा : 
आसामी भाषा : 
मैथिली भाषा : 
द्रविड भाषात : 
मेमेगु भाषा: 

स्वया दिसँ
संस्कृत

पिनेयागु स्वापू
संस्कृत खँग्वसफू

Category: संस्कृत

 लिधंसा