पतग

पतग छगु संस्कृत भाषायागु खँग्वः  खः। थ्व खँग्वःयागु  छ्येलेज्या येक्व सफू व स्तोत्रय् जुगु दु।

खँग्वःयागु उत्पत्ति व छ्येलेज्या
उत्पत्ति व विकास
थ्व खँग्वयागु छ्येलेज्या दक्ले न्ह्य संस्कृतय् जुगु ख। लिपा थ्व खँग्वयागु तत्सम खँग्वया रुपे यक्व भासे, यक्व कथलं छ्येलेज्या जुल। 
छ्येलेज्या

थ्व खँग्वयागु छ्येलेज्या संस्कृतय् व संस्कृत नाप स्वापू दुगु व संस्कृत नं बुया वगु भाषे जुगु खने दु।
 दसु — * पतग,2/5/33/1/3,पुं/। विकिस्रोतः – अनुक्रमणिका
 दसु — <BR>गौरः कृष्णश्च पतगस्तयोर्वर्णान्तरे नृप। विकिस्रोतः – महाभारतम्-06-भीष्मपर्व-011
 दसु — 6-11-21 पतगवर्णं व्याचष्टे तमोरिति। विकिस्रोतः – महाभारतम्-06-भीष्मपर्व-011
 दसु — मिश्रोवर्णः पतग इत्यर्थः। विकिस्रोतः – महाभारतम्-06-भीष्मपर्व-011
 दसु — 'पतग' पुंस्त्री० पतन् उत्प्लवन् सन् गच्छति गम--ड। विकिस्रोतः – वाचस्पत्यम्/प

मेमेगु भाषे छ्येलिगु रुप
मेमेगु भाषे थ्व खँग्वयात छ्येलिगु रुप थ्व कथलं दु 
नेपाल भाषा : 
पालि : 
हिन्दी : 
खेँ भाषा : 
बांग्ला भाषा : 
मराठी भाषा : 
भोजपुरी भाषा : 
उडिया भाषा : 
गुजराती भाषा : 
मणिपुरी भाषा : 
रोमानी भाषा : 
पञ्जाबी भाषा : 
आसामी भाषा : 
मैथिली भाषा : 
द्रविड भाषात : 
मेमेगु भाषा: 

स्वया दिसँ
संस्कृत

पिनेयागु स्वापू
संस्कृत खँग्वसफू

Category: संस्कृत

 लिधंसा