पक्वं

पक्वं छगु संस्कृत भाषायागु खँग्वः  खः। थ्व खँग्वःयागु  छ्येलेज्या येक्व सफू व स्तोत्रय् जुगु दु।

खँग्वःयागु उत्पत्ति व छ्येलेज्या
उत्पत्ति व विकास
थ्व खँग्वयागु छ्येलेज्या दक्ले न्ह्य संस्कृतय् जुगु ख। लिपा थ्व खँग्वयागु तत्सम खँग्वया रुपे यक्व भासे, यक्व कथलं छ्येलेज्या जुल। 
छ्येलेज्या

थ्व खँग्वयागु छ्येलेज्या संस्कृतय् व संस्कृत नाप स्वापू दुगु व संस्कृत नं बुया वगु भाषे जुगु खने दु।
 दसु — पक्वं पीत्वा जयत्याशु सदाहं वातशोणितं। विकिस्रोतः – अग्निपुराणम्/अध्यायः २८५
 दसु — यद्वां पक्वं परिविष्टमग्नौ तस्य गुप्तये दम्पती सं श्रयेथाम्। विकिस्रोतः – अथर्ववेदः/काण्डं ६/सूक्तम् १२२
 दसु — वृक्षं पक्वं फलमङ्कीव धूनुहीन्द्र सम्पारणं वसु। विकिस्रोतः – ऋग्वेदः सूक्तं ३.४५
 दसु — दत्वान्नं ब्राह्मणादिभ्यः पक्वं भुञ्जीत वाग्यतः। विकिस्रोतः – नारदपुराणम्- पूर्वार्धः/अध्यायः ११४
 दसु — आमं पक्वं तथा मांसं देयं स्याद्राजयक्ष्मणे। विकिस्रोतः – मत्स्यपुराणम्/अध्यायः २६८

मेमेगु भाषे छ्येलिगु रुप
मेमेगु भाषे थ्व खँग्वयात छ्येलिगु रुप थ्व कथलं दु 
नेपाल भाषा : 
पालि : 
हिन्दी : 
खेँ भाषा : 
बांग्ला भाषा : 
मराठी भाषा : 
भोजपुरी भाषा : 
उडिया भाषा : 
गुजराती भाषा : 
मणिपुरी भाषा : 
रोमानी भाषा : 
पञ्जाबी भाषा : 
आसामी भाषा : 
मैथिली भाषा : 
द्रविड भाषात : 
मेमेगु भाषा: 

स्वया दिसँ
संस्कृत

पिनेयागु स्वापू
संस्कृत खँग्वसफू

Category: संस्कृत

 लिधंसा