भर्ता

भर्ता छगु संस्कृत भाषायागु खँग्वः  खः। थ्व खँग्वःयागु  छ्येलेज्या येक्व सफू व स्तोत्रय् जुगु दु।

खँग्वःयागु उत्पत्ति व छ्येलेज्या
उत्पत्ति व विकास
थ्व खँग्वयागु छ्येलेज्या दक्ले न्ह्य संस्कृतय् जुगु ख। लिपा थ्व खँग्वयागु तत्सम खँग्वया रुपे यक्व भासे, यक्व कथं छ्येलेज्या जुल। 
छ्येलेज्या

थ्व खँग्वयागु छ्येलेज्या संस्कृतय् व संस्कृत नाप स्वापू दुगु व संस्कृत नं बुया वगु भाषे जुगु खने दु।
 दसु — ताभिरुक्ता ह्यहं भूप वश्यो भर्ता भविष्यति। विकिस्रोतः – नारदपुराणम्- उत्तरार्धः/अध्यायः १४
 दसु — यदा स पीतचूर्णस्तु भर्ता नृपवरोत्तमा। विकिस्रोतः – नारदपुराणम्- उत्तरार्धः/अध्यायः १४
 दसु — तस्यां निवेदितं सर्वं कथं भर्ता भवेत्सुखी। विकिस्रोतः – नारदपुराणम्- उत्तरार्धः/अध्यायः १४
 दसु — ततः प्रभृति मे भर्ता वश्योऽभूद्वचने स्थितः। विकिस्रोतः – नारदपुराणम्- उत्तरार्धः/अध्यायः १४
 दसु — भर्ता नाथो गतिर्भर्ता दैवतं गुरुरेव च। विकिस्रोतः – नारदपुराणम्- उत्तरार्धः/अध्यायः १४

मेमेगु भाषे छ्येलिगु रुप
मेमेगु भाषे थ्व खँग्वयात छ्येलिगु रुप थ्व कथं दु 
नेपाल भाषा : 
पालि : 
हिन्दी : 
खेँ भाषा : 
बांग्ला भाषा : 
मराठी भाषा : 
भोजपुरी भाषा : 
उडिया भाषा : 
गुजराती भाषा : 
मणिपुरी भाषा : 
रोमानी भाषा : 
पञ्जाबी भाषा : 
आसामी भाषा : 
मैथिली भाषा : 
द्रविड भाषात : 
मेमेगु भाषा: 

स्वया दिसँ
संस्कृत

पिनेयागु स्वापू
संस्कृत खँग्वसफू

Category: संस्कृत

 लिधंसा