देहभृता

देहभृता छगु संस्कृत भाषायागु खँग्वः  खः। थ्व खँग्वःयागु  छ्येलेज्या येक्व सफू व स्तोत्रय् जुगु दु।

खँग्वःयागु उत्पत्ति व छ्येलेज्या
उत्पत्ति व विकास
थ्व खँग्वयागु छ्येलेज्या दक्ले न्ह्य संस्कृतय् जुगु ख। लिपा थ्व खँग्वयागु तत्सम खँग्वया रुपे यक्व भासे, यक्व कथलं छ्येलेज्या जुल। 
छ्येलेज्या

थ्व खँग्वयागु छ्येलेज्या संस्कृतय् व संस्कृत नाप स्वापू दुगु व संस्कृत नं बुया वगु भाषे जुगु खने दु।
 दसु — स कथं मुनिना त्यक्तुं योग्यो देहभृता किल। विकिस्रोतः – देवीभागवतपुराणम्/स्कन्धः ०४/अध्यायः १०
 दसु — न हि देहभृता शक्यं त्यक्तुं कर्माण्यशेषतः। विकिस्रोतः – भगवद्गीता/मोक्षसंन्यासयोगः
 दसु — अधियज्ञोऽहमेवात्र देहे देहभृतां वर। विकिस्रोतः – भगवद्गीताभाष्यम् -श्रीशङ्करकृतम्
 दसु — यज्ञो हि देहनिर्वर्त्यत्वेन देहसमवायीति देहाधिकरणो भवति, देहभृतां वर !। विकिस्रोतः – भगवद्गीताभाष्यम् -श्रीशङ्करकृतम्
 दसु — सत्यमेवं प्राप्तम्, एतदेव च न हि देहभृता शक्यमित्यत्र दर्शयिष्यामः। विकिस्रोतः – भगवद्गीताभाष्यम् -श्रीशङ्करकृतम्

मेमेगु भाषे छ्येलिगु रुप
मेमेगु भाषे थ्व खँग्वयात छ्येलिगु रुप थ्व कथलं दु 
नेपाल भाषा : 
पालि : 
हिन्दी : 
खेँ भाषा : 
बांग्ला भाषा : 
मराठी भाषा : 
भोजपुरी भाषा : 
उडिया भाषा : 
गुजराती भाषा : 
मणिपुरी भाषा : 
रोमानी भाषा : 
पञ्जाबी भाषा : 
आसामी भाषा : 
मैथिली भाषा : 
द्रविड भाषात : 
मेमेगु भाषा: 

स्वया दिसँ
संस्कृत

पिनेयागु स्वापू
संस्कृत खँग्वसफू

Category: संस्कृत

 लिधंसा