दुर्जन

दुर्जन छगु संस्कृत भाषायागु खँग्वः  खः। थ्व खँग्वःयागु  छ्येलेज्या येक्व सफू व स्तोत्रय् जुगु दु।

खँग्वःयागु उत्पत्ति व छ्येलेज्या
उत्पत्ति व विकास
थ्व खँग्वयागु छ्येलेज्या दक्ले न्ह्य संस्कृतय् जुगु ख। लिपा थ्व खँग्वयागु तत्सम खँग्वया रुपे यक्व भासे, यक्व कथलं छ्येलेज्या जुल। 
छ्येलेज्या

थ्व खँग्वयागु छ्येलेज्या संस्कृतय् व संस्कृत नाप स्वापू दुगु व संस्कृत नं बुया वगु भाषे जुगु खने दु।
 दसु — अथापरेद्युः जाग्रदभिलाषपरवशं समारोहणाऽऽकाङ्क्षया सिंहासनं सस्नेहमवलोकमानं भोजं प्रतिरुन्धती वाक्शृङ्खलाभिः एकान्या पुत्तलिका समवदत्,- महाराज भोजदेव! विक्रमार्के राज्यं कुर्वति, सर्वोऽपि जनः सुखेनाऽऽसीत्; लोके दुर्जन-कण्टकी (ग) नास्ति। विकिस्रोतः – द्वात्रिंशत्पुत्तलिकासिंहासनम्/०५
 दसु — को वा दुर्जन-वागुरासु पतितः क्षेमेण यातः पुमान्। विकिस्रोतः – पञ्चतन्त्रम् ०२ग
 दसु — दुर्जन-गम्या नार्यः प्रायेणास्नेहवान् भवति राजा। विकिस्रोतः – पञ्चतन्त्रम् ०२छ
 दसु — प्रकोपितोऽपि स दुर्जनैस् तव वचन-रचनया प्रसादम् यास्यति। विकिस्रोतः – पञ्चतन्त्रम् ०२छ
 दसु — लघूनाम् अपि दुर्जनानाम् मध्ये वस्तुम् न शक्यते। विकिस्रोतः – पञ्चतन्त्रम् ०२छ

मेमेगु भाषे छ्येलिगु रुप
मेमेगु भाषे थ्व खँग्वयात छ्येलिगु रुप थ्व कथलं दु 
नेपाल भाषा : 
पालि : 
हिन्दी : 
खेँ भाषा : 
बांग्ला भाषा : 
मराठी भाषा : 
भोजपुरी भाषा : 
उडिया भाषा : 
गुजराती भाषा : 
मणिपुरी भाषा : 
रोमानी भाषा : 
पञ्जाबी भाषा : 
आसामी भाषा : 
मैथिली भाषा : 
द्रविड भाषात : 
मेमेगु भाषा: 

स्वया दिसँ
संस्कृत

पिनेयागु स्वापू
संस्कृत खँग्वसफू

Category: संस्कृत

 लिधंसा