पलाण्डुः

पलाण्डुः छगु संस्कृत भाषायागु खँग्वः  खः। थ्व खँग्वःयागु  छ्येलेज्या येक्व सफू व स्तोत्रय् जुगु दु।

खँग्वःयागु उत्पत्ति व छ्येलेज्या
उत्पत्ति व विकास
थ्व खँग्वयागु छ्येलेज्या दक्ले न्ह्य संस्कृतय् जुगु ख। लिपा थ्व खँग्वयागु तत्सम खँग्वया रुपे यक्व भासे, यक्व कथलं छ्येलेज्या जुल। 
छ्येलेज्या

थ्व खँग्वयागु छ्येलेज्या संस्कृतय् व संस्कृत नाप स्वापू दुगु व संस्कृत नं बुया वगु भाषे जुगु खने दु।
 दसु — रसोनानन्तरं वायोः पलाण्डुः परमौषधम्। विकिस्रोतः – अष्टाङ्गसंग्रहः उत्तरस्थानम् अध्याय ४६-५०
 दसु — कांस्ये सुपक्वं यावनालस्य चान्नं तुषः पिण्याकं तुम्बबिल्वे पलाण्डुः। विकिस्रोतः – गरुडपुराणम्/ब्रह्मकाण्डः (मोक्षकाण्डः)/अध्यायः २९
 दसु — पलाण्डुः सौभाञ्जनकस्तथा गृञ्जनकादयः। विकिस्रोतः – महाभारतम्-13-अनुशासनपर्व-138
 दसु — पलाण्डुः कटुको बल्यः कफपित्तहरो गुरुः। विकिस्रोतः – राजनिघण्टुः/मूलकादिवर्गः
 दसु — अन्यो राजपलाण्डुः स्यात्यवनेष्टो नृपाह्वयः। विकिस्रोतः – राजनिघण्टुः/मूलकादिवर्गः

मेमेगु भाषे छ्येलिगु रुप
मेमेगु भाषे थ्व खँग्वयात छ्येलिगु रुप थ्व कथलं दु 
नेपाल भाषा : 
पालि : 
हिन्दी : 
खेँ भाषा : 
बांग्ला भाषा : 
मराठी भाषा : 
भोजपुरी भाषा : 
उडिया भाषा : 
गुजराती भाषा : 
मणिपुरी भाषा : 
रोमानी भाषा : 
पञ्जाबी भाषा : 
आसामी भाषा : 
मैथिली भाषा : 
द्रविड भाषात : 
मेमेगु भाषा: 

स्वया दिसँ
संस्कृत

पिनेयागु स्वापू
संस्कृत खँग्वसफू

Category: संस्कृत

 लिधंसा