प्रियायाः

प्रियायाः छगु संस्कृत भाषायागु खँग्वः  खः। थ्व खँग्वःयागु  छ्येलेज्या येक्व सफू व स्तोत्रय् जुगु दु।

खँग्वःयागु उत्पत्ति व छ्येलेज्या
उत्पत्ति व विकास
थ्व खँग्वयागु छ्येलेज्या दक्ले न्ह्य संस्कृतय् जुगु ख। लिपा थ्व खँग्वयागु तत्सम खँग्वया रुपे यक्व भासे, यक्व कथलं छ्येलेज्या जुल। 
छ्येलेज्या

थ्व खँग्वयागु छ्येलेज्या संस्कृतय् व संस्कृत नाप स्वापू दुगु व संस्कृत नं बुया वगु भाषे जुगु खने दु।
 दसु — इत्येवं वचनं श्रुत्वा प्रियायाः प्रश्रयान्वितम्। विकिस्रोतः – एकादशमुखहनुमत्कवचम्
 दसु — प्रियायाः पितरो यांति मार्जयित्वा लिपिं मम। विकिस्रोतः – नारदपुराणम्- उत्तरार्धः/अध्यायः ४
 दसु — प्राणाधिष्ठातृदेव्यश्च प्रियायाः प्राणतोऽपि च। विकिस्रोतः – ब्रह्मवैवर्तपुराणम्/खण्डः ४ (श्रीकृष्णजन्मखण्डः)/अध्यायः ०५५
 दसु — इति वाक्यं समाकर्ण्य प्रियायाः स मृगः स्वयम्। विकिस्रोतः – ब्रह्माण्डपुराणम्/मध्यभागः/अध्यायः ३५
 दसु — पुनः प्रियायाः परमं परिश्रमम्। विकिस्रोतः – रामायणम्/अरण्यकाण्डम्/सर्गः ६०

मेमेगु भाषे छ्येलिगु रुप
मेमेगु भाषे थ्व खँग्वयात छ्येलिगु रुप थ्व कथलं दु 
नेपाल भाषा : 
पालि : 
हिन्दी : 
खेँ भाषा : 
बांग्ला भाषा : 
मराठी भाषा : 
भोजपुरी भाषा : 
उडिया भाषा : 
गुजराती भाषा : 
मणिपुरी भाषा : 
रोमानी भाषा : 
पञ्जाबी भाषा : 
आसामी भाषा : 
मैथिली भाषा : 
द्रविड भाषात : 
मेमेगु भाषा: 

स्वया दिसँ
संस्कृत

पिनेयागु स्वापू
संस्कृत खँग्वसफू

Category: संस्कृत

 लिधंसा