प्राज्ञ

प्राज्ञ छगु संस्कृत भाषायागु खँग्वः  खः। थ्व खँग्वःयागु  छ्येलेज्या येक्व सफू व स्तोत्रय् जुगु दु।

खँग्वःयागु उत्पत्ति व छ्येलेज्या
उत्पत्ति व विकास
थ्व खँग्वयागु छ्येलेज्या दक्ले न्ह्य संस्कृतय् जुगु ख। लिपा थ्व खँग्वयागु तत्सम खँग्वया रुपे यक्व भासे, यक्व कथलं छ्येलेज्या जुल। 
छ्येलेज्या

थ्व खँग्वयागु छ्येलेज्या संस्कृतय् व संस्कृत नाप स्वापू दुगु व संस्कृत नं बुया वगु भाषे जुगु खने दु।
 दसु — अणि प्राज्ञ आर्च्चकः स्यात् दन्तादुरचि दन्तुरः। विकिस्रोतः – अग्निपुराणम्/अध्यायः ३५६
 दसु — प्राज्ञ आत्मा त्रयञ्चैतत् म्कारः प्रणवः स्मृतः। विकिस्रोतः – अग्निपुराणम्/अध्यायः ३७७
 दसु — <BR>वसति स्म महाप्राज्ञः पलितो नाम मूषिकः। विकिस्रोतः – महाभारतम्-12-शांतिपर्व-138
 दसु — न त्वेवास्मद्विधः प्राज्ञः संमोहं गन्तुमर्हति। विकिस्रोतः – महाभारतम्-12-शांतिपर्व-138
 दसु — न हि बुद्ध्याऽन्वितः प्राज्ञो नीतिशास्त्रविशारदः। विकिस्रोतः – महाभारतम्-12-शांतिपर्व-138

मेमेगु भाषे छ्येलिगु रुप
मेमेगु भाषे थ्व खँग्वयात छ्येलिगु रुप थ्व कथलं दु 
नेपाल भाषा : 
पालि : 
हिन्दी : 
खेँ भाषा : 
बांग्ला भाषा : 
मराठी भाषा : 
भोजपुरी भाषा : 
उडिया भाषा : 
गुजराती भाषा : 
मणिपुरी भाषा : 
रोमानी भाषा : 
पञ्जाबी भाषा : 
आसामी भाषा : 
मैथिली भाषा : 
द्रविड भाषात : 
मेमेगु भाषा: 

स्वया दिसँ
संस्कृत

पिनेयागु स्वापू
संस्कृत खँग्वसफू

Category: संस्कृत

 लिधंसा