प्राप्स्ये

प्राप्स्ये छगु संस्कृत भाषायागु खँग्वः  खः। थ्व खँग्वःयागु  छ्येलेज्या येक्व सफू व स्तोत्रय् जुगु दु।

खँग्वःयागु उत्पत्ति व छ्येलेज्या
उत्पत्ति व विकास
थ्व खँग्वयागु छ्येलेज्या दक्ले न्ह्य संस्कृतय् जुगु ख। लिपा थ्व खँग्वयागु तत्सम खँग्वया रुपे यक्व भासे, यक्व कथलं छ्येलेज्या जुल। 
छ्येलेज्या

थ्व खँग्वयागु छ्येलेज्या संस्कृतय् व संस्कृत नाप स्वापू दुगु व संस्कृत नं बुया वगु भाषे जुगु खने दु।
 दसु — त्वत्क्षेत्रे संस्थितोऽहं तु पूजां प्राप्स्ये जगत्त्रये। विकिस्रोतः – नारदपुराणम्- उत्तरार्धः/अध्यायः २९
 दसु — यत्प्रसादादहं प्राप्स्ये राजराजस्य दर्शनम् ३२। विकिस्रोतः – पद्मपुराणम्/खण्डः ५ (पातालखण्डः)/अध्यायः ०२९
 दसु — मरणं चात्र सत्तीर्थे लब्ध्वा प्राप्स्ये हरेः पदम् ४५। विकिस्रोतः – पद्मपुराणम्/खण्डः ६ (उत्तरखण्डः)/अध्यायः २०५
 दसु — अग्निं प्राप्स्ये किं नु कार्यं भवेन्मे ११०। विकिस्रोतः – ब्रह्मपुराणम्/अध्यायः ११०
 दसु — तयोर्दर्शनमात्रं च यदि प्राप्स्ये सुरोत्तमाः। विकिस्रोतः – ब्रह्मपुराणम्/अध्यायः ११०

मेमेगु भाषे छ्येलिगु रुप
मेमेगु भाषे थ्व खँग्वयात छ्येलिगु रुप थ्व कथलं दु 
नेपाल भाषा : 
पालि : 
हिन्दी : 
खेँ भाषा : 
बांग्ला भाषा : 
मराठी भाषा : 
भोजपुरी भाषा : 
उडिया भाषा : 
गुजराती भाषा : 
मणिपुरी भाषा : 
रोमानी भाषा : 
पञ्जाबी भाषा : 
आसामी भाषा : 
मैथिली भाषा : 
द्रविड भाषात : 
मेमेगु भाषा: 

स्वया दिसँ
संस्कृत

पिनेयागु स्वापू
संस्कृत खँग्वसफू

Category: संस्कृत

 लिधंसा