पुण्यापुण्य

पुण्यापुण्य छगु संस्कृत भाषायागु खँग्वः  खः। थ्व खँग्वःयागु  छ्येलेज्या येक्व सफू व स्तोत्रय् जुगु दु।

खँग्वःयागु उत्पत्ति व छ्येलेज्या
उत्पत्ति व विकास
थ्व खँग्वयागु छ्येलेज्या दक्ले न्ह्य संस्कृतय् जुगु ख। लिपा थ्व खँग्वयागु तत्सम खँग्वया रुपे यक्व भासे, यक्व कथलं छ्येलेज्या जुल। 
छ्येलेज्या

थ्व खँग्वयागु छ्येलेज्या संस्कृतय् व संस्कृत नाप स्वापू दुगु व संस्कृत नं बुया वगु भाषे जुगु खने दु।
 दसु — एवं मलकर्मवशाद् महेश्वरेच्छया माया पुण्यापुण्य-फलानुभवाय। विकिस्रोतः – अष्टप्रकरणम्/तत्त्वप्रकाशः
 दसु — पुरुषस्य पशोः स्वकृतपुण्यापुण्यफलभूतसुखदुःखानु-भवार्थमेषामुत्पत्तिः। विकिस्रोतः – अष्टप्रकरणम्/तत्त्वप्रकाशः
 दसु — न च पुण्यापुण्यात्मके कार्यान्तरे यत् कर्तृत्वं न तदेव जगदात्मके कर्तृत्वं। विकिस्रोतः – अष्टप्रकरणम्/तत्त्वप्रकाशः
 दसु — पुरुषस्य पूर्वजन्मनि कृतपुण्यापुण्यात्मककर्मानुसारेण। विकिस्रोतः – अष्टप्रकरणम्/तत्त्वप्रकाशः
 दसु — तेनाचरितार्थत्वाच् चित्तस्य जन्तून् ईश्वरः पुण्यापुण्य-सहायः सुख-दुःखे भावयन्न् अपि नाकारुणिकः। विकिस्रोतः – पातञ्जलयोगदर्शनम् व्यासभाष्य-तत्त्ववैशारदी-योगवार्तिक-समेतम्/समाधिपादः

मेमेगु भाषे छ्येलिगु रुप
मेमेगु भाषे थ्व खँग्वयात छ्येलिगु रुप थ्व कथलं दु 
नेपाल भाषा : 
पालि : 
हिन्दी : 
खेँ भाषा : 
बांग्ला भाषा : 
मराठी भाषा : 
भोजपुरी भाषा : 
उडिया भाषा : 
गुजराती भाषा : 
मणिपुरी भाषा : 
रोमानी भाषा : 
पञ्जाबी भाषा : 
आसामी भाषा : 
मैथिली भाषा : 
द्रविड भाषात : 
मेमेगु भाषा: 

स्वया दिसँ
संस्कृत

पिनेयागु स्वापू
संस्कृत खँग्वसफू

Category: संस्कृत

 लिधंसा