पिञ्च

पिञ्च छगु संस्कृत भाषायागु खँग्वः  खः। थ्व खँग्वःयागु  छ्येलेज्या येक्व सफू व स्तोत्रय् जुगु दु।

खँग्वःयागु उत्पत्ति व छ्येलेज्या
उत्पत्ति व विकास
थ्व खँग्वयागु छ्येलेज्या दक्ले न्ह्य संस्कृतय् जुगु ख। लिपा थ्व खँग्वयागु तत्सम खँग्वया रुपे यक्व भासे, यक्व कथलं छ्येलेज्या जुल। 
छ्येलेज्या

थ्व खँग्वयागु छ्येलेज्या संस्कृतय् व संस्कृत नाप स्वापू दुगु व संस्कृत नं बुया वगु भाषे जुगु खने दु।
 दसु — वामकरेऽपरेपिञ्च दण्डकं काल दण्डकम्। विकिस्रोतः – कामिकागमः - उत्तरभागः
 दसु — अर्कमात्रं तु वा प्रोक्तं पिञ्च दण्डस्तु हस्ततः। विकिस्रोतः – कामिकागमः - उत्तरभागः
 दसु — तत्समं पिञ्च्छदैर्घ्यं स्यात् देवनासाग्रमात्रकम्। विकिस्रोतः – कामिकागमः - उत्तरभागः
 दसु — 1-1-4) इति सुत्रे अपिदिति योगं विभज्य ङिदिति चानुर्वत्य चाश्रित्य ङिच्च पिन्न, पिञ्च ङिन्न भवतीति वाक्यार्थद्वयं वर्णितम्। विकिस्रोतः – ज्ञापकसंग्रहः/प्रथमोऽध्यायः
 दसु — पैञ्जूष पु० पिञ्च--ऊष स्वार्थे अण्। विकिस्रोतः – वाचस्पत्यम्/पृषभाषा

मेमेगु भाषे छ्येलिगु रुप
मेमेगु भाषे थ्व खँग्वयात छ्येलिगु रुप थ्व कथलं दु 
नेपाल भाषा : 
पालि : 
हिन्दी : 
खेँ भाषा : 
बांग्ला भाषा : 
मराठी भाषा : 
भोजपुरी भाषा : 
उडिया भाषा : 
गुजराती भाषा : 
मणिपुरी भाषा : 
रोमानी भाषा : 
पञ्जाबी भाषा : 
आसामी भाषा : 
मैथिली भाषा : 
द्रविड भाषात : 
मेमेगु भाषा: 

स्वया दिसँ
संस्कृत

पिनेयागु स्वापू
संस्कृत खँग्वसफू

Category: संस्कृत

 लिधंसा