भृत्य

भृत्य छगु संस्कृत भाषायागु खँग्वः  खः। थ्व खँग्वःयागु  छ्येलेज्या येक्व सफू व स्तोत्रय् जुगु दु।

खँग्वःयागु उत्पत्ति व छ्येलेज्या
उत्पत्ति व विकास
थ्व खँग्वयागु छ्येलेज्या दक्ले न्ह्य संस्कृतय् जुगु ख। लिपा थ्व खँग्वयागु तत्सम खँग्वया रुपे यक्व भासे, यक्व कथलं छ्येलेज्या जुल। 
छ्येलेज्या

थ्व खँग्वयागु छ्येलेज्या संस्कृतय् व संस्कृत नाप स्वापू दुगु व संस्कृत नं बुया वगु भाषे जुगु खने दु।
 दसु — यो भृत्य-आत्म-पीडाभ्यां उपचिनोत्यर्थं स कदर्यः। विकिस्रोतः – अर्थशास्त्रम्/अधिकरणम् २/अध्यायः ९
 दसु — अवस्रावयति पर-विषये तस्य सत्त्री मन्त्रि-मित्र-भृत्य-बन्धु-पक्षं आगतिं गतिं च द्रव्याणां उपलभेत। विकिस्रोतः – अर्थशास्त्रम्/अधिकरणम् २/अध्यायः ९
 दसु — दुर्ग-जन-पद-शक्त्या भृत्य-कर्म समुदय-पादेन स्थापयेत्। विकिस्रोतः – अर्थशास्त्रम्/अधिकरणम् ५/अध्यायः ३
 दसु — कार्य-साधन-सहेन वा भृत्य-लाभेन। विकिस्रोतः – अर्थशास्त्रम्/अधिकरणम् ५/अध्यायः ३
 दसु — भृत्य इत्यवगन्तव्यः साध्यो यदिह कर्मणा। विकिस्रोतः – मत्स्यपुराणम्/अध्यायः १७५

मेमेगु भाषे छ्येलिगु रुप
मेमेगु भाषे थ्व खँग्वयात छ्येलिगु रुप थ्व कथलं दु 
नेपाल भाषा : 
पालि : 
हिन्दी : 
खेँ भाषा : 
बांग्ला भाषा : 
मराठी भाषा : 
भोजपुरी भाषा : 
उडिया भाषा : 
गुजराती भाषा : 
मणिपुरी भाषा : 
रोमानी भाषा : 
पञ्जाबी भाषा : 
आसामी भाषा : 
मैथिली भाषा : 
द्रविड भाषात : 
मेमेगु भाषा: 

स्वया दिसँ
संस्कृत

पिनेयागु स्वापू
संस्कृत खँग्वसफू

Category: संस्कृत

 लिधंसा