भुमौ

भुमौ छगु संस्कृत भाषायागु खँग्वः  खः। थ्व खँग्वःयागु  छ्येलेज्या येक्व सफू व स्तोत्रय् जुगु दु।

खँग्वःयागु उत्पत्ति व छ्येलेज्या
उत्पत्ति व विकास
थ्व खँग्वयागु छ्येलेज्या दक्ले न्ह्य संस्कृतय् जुगु ख। लिपा थ्व खँग्वयागु तत्सम खँग्वया रुपे यक्व भासे, यक्व कथं छ्येलेज्या जुल। 
छ्येलेज्या

थ्व खँग्वयागु छ्येलेज्या संस्कृतय् व संस्कृत नाप स्वापू दुगु व संस्कृत नं बुया वगु भाषे जुगु खने दु।
 दसु — स्व-भुमौ पृष्ठतः कृत्वा युध्येत निविशेत च। विकिस्रोतः – अर्थशास्त्रम्/अधिकरणम् १०/अध्यायः २
 दसु — अथ तेऽवलोकितेश्वरस्य पुरस्ताद्धावन्ति, निर्धावन्ति, धावित्वा पादयोः प्रणिपत्य संभाषयन्ति - मा त्वं भगवन् श्रान्तक्लान्तो यस्त्वं चिरकालेन दृष्टः, यस्त्वमस्यां तमोन्धकारायां भुमौ विहरसि। विकिस्रोतः – कारण्डव्यूहः
 दसु — :चवुखुदधिमेखलायां चतुरमनीषो भवत्यसौ भुमौ। विकिस्रोतः – कुट्टाकारशिरोमणिः
 दसु — परिषिच्य भुमौ मूलमुच्चार्य ओं प्राणाय स्वाहा, ओं अपानाय। विकिस्रोतः – बृहत्-तन्त्रसारः/परिच्छेदः ०२
 दसु — सुश्रद्धया त्रिरत्नेयः भुमौ संस्थाप्य जानुनी। विकिस्रोतः – बोधिपथप्रदिपः

मेमेगु भाषे छ्येलिगु रुप
मेमेगु भाषे थ्व खँग्वयात छ्येलिगु रुप थ्व कथं दु 
नेपाल भाषा : 
पालि : 
हिन्दी : 
खेँ भाषा : 
बांग्ला भाषा : 
मराठी भाषा : 
भोजपुरी भाषा : 
उडिया भाषा : 
गुजराती भाषा : 
मणिपुरी भाषा : 
रोमानी भाषा : 
पञ्जाबी भाषा : 
आसामी भाषा : 
मैथिली भाषा : 
द्रविड भाषात : 
मेमेगु भाषा: 

स्वया दिसँ
संस्कृत

पिनेयागु स्वापू
संस्कृत खँग्वसफू

Category: संस्कृत

 लिधंसा