तुण्डं

तुण्डं छगु संस्कृत भाषायागु खँग्वः  खः। थ्व खँग्वःयागु  छ्येलेज्या येक्व सफू व स्तोत्रय् जुगु दु।

खँग्वःयागु उत्पत्ति व छ्येलेज्या
उत्पत्ति व विकास
थ्व खँग्वयागु छ्येलेज्या दक्ले न्ह्य संस्कृतय् जुगु ख। लिपा थ्व खँग्वयागु तत्सम खँग्वया रुपे यक्व भासे, यक्व कथलं छ्येलेज्या जुल। 
छ्येलेज्या

थ्व खँग्वयागु छ्येलेज्या संस्कृतय् व संस्कृत नाप स्वापू दुगु व संस्कृत नं बुया वगु भाषे जुगु खने दु।
 दसु — तुण्डं पुष्करनालस्य षड्गुणं परिवेष्टितम्। विकिस्रोतः – कल्पः/श्रौतसूत्राणि/मानव-श्रौतसूत्रम्/कल्पः १०
 दसु — शुक्लं शुभ्रं सुतीक्ष्णं सुतरां तिग्मं तुण्डं मुखं यस्य। विकिस्रोतः – कुमारसम्भवम् - मल्लिनाथः/नवमः सर्गः
 दसु — पुनरुत्थाय तुण्डं स्वं प्रसार्य्यावस्थितं बकम्। विकिस्रोतः – गर्गसंहिता/खण्डः २ (वृन्दावनखण्डः)/अध्यायः ०५
 दसु — आज्यनासः स्रुवं तुण्डं सामघोषस्वनो महान्। विकिस्रोतः – महाभारतम्-02-सभापर्व-045
 दसु — तुण्डं पुष्करनालस्य षड्गुणं परिवेष्टितम् त्रिहायण्या वत्सतर्या वालेन सममिष्यते २। विकिस्रोतः – मानवशुल्बसूत्रम्

मेमेगु भाषे छ्येलिगु रुप
मेमेगु भाषे थ्व खँग्वयात छ्येलिगु रुप थ्व कथलं दु 
नेपाल भाषा : 
पालि : 
हिन्दी : 
खेँ भाषा : 
बांग्ला भाषा : 
मराठी भाषा : 
भोजपुरी भाषा : 
उडिया भाषा : 
गुजराती भाषा : 
मणिपुरी भाषा : 
रोमानी भाषा : 
पञ्जाबी भाषा : 
आसामी भाषा : 
मैथिली भाषा : 
द्रविड भाषात : 
मेमेगु भाषा: 

स्वया दिसँ
संस्कृत

पिनेयागु स्वापू
संस्कृत खँग्वसफू

Category: संस्कृत

 लिधंसा