तन्मुख्यं

तन्मुख्यं छगु संस्कृत भाषायागु खँग्वः  खः। थ्व खँग्वःयागु  छ्येलेज्या येक्व सफू व स्तोत्रय् जुगु दु।

खँग्वःयागु उत्पत्ति व छ्येलेज्या
उत्पत्ति व विकास
थ्व खँग्वयागु छ्येलेज्या दक्ले न्ह्य संस्कृतय् जुगु ख। लिपा थ्व खँग्वयागु तत्सम खँग्वया रुपे यक्व भासे, यक्व कथलं छ्येलेज्या जुल। 
छ्येलेज्या

थ्व खँग्वयागु छ्येलेज्या संस्कृतय् व संस्कृत नाप स्वापू दुगु व संस्कृत नं बुया वगु भाषे जुगु खने दु।
 दसु — अन्तःसंक्रान्तिगं ग्राह्यं तन्मुख्यं तत्फलोदितेः। विकिस्रोतः – तन्त्रालोकः षष्ठममाह्निकम्
 दसु — न तन्मुख्यं काव्यं काव्यानुकारो ह्यसाविति वचनादिति भावः। विकिस्रोतः – ध्वन्यालोकः - बालप्रियालोचनभाष्यसमेतम्/उद्द्योतः ३
 दसु — तन्मुख्यं ज्ञानशब्दयोः। विकिस्रोतः – न्यायसुधा (जयतीर्थकृता)/द्वितीयाध्यायस्य प्रथमः पादः
 दसु — “तन्मुख्यं ज्ञानशब्दयोः” इति न युक्तम्। विकिस्रोतः – न्यायसुधा (जयतीर्थकृता)/द्वितीयाध्यायस्य प्रथमः पादः
 दसु — तदेते परममुख्यमुख्ये एकीकृत्य तन्मुख्यं ज्ञानशब्दयोरित्युक्तमिति। विकिस्रोतः – न्यायसुधा (जयतीर्थकृता)/द्वितीयाध्यायस्य प्रथमः पादः

मेमेगु भाषे छ्येलिगु रुप
मेमेगु भाषे थ्व खँग्वयात छ्येलिगु रुप थ्व कथलं दु 
नेपाल भाषा : 
पालि : 
हिन्दी : 
खेँ भाषा : 
बांग्ला भाषा : 
मराठी भाषा : 
भोजपुरी भाषा : 
उडिया भाषा : 
गुजराती भाषा : 
मणिपुरी भाषा : 
रोमानी भाषा : 
पञ्जाबी भाषा : 
आसामी भाषा : 
मैथिली भाषा : 
द्रविड भाषात : 
मेमेगु भाषा: 

स्वया दिसँ
संस्कृत

पिनेयागु स्वापू
संस्कृत खँग्वसफू

Category: संस्कृत

 लिधंसा