उपसर्ग

उपसर्ग धाःगु संस्कृत, प्राकृत, संस्कृतं बुयावःगु व संस्कृतया खँग्वः पाहा खँग्वःया रुपय् दुथ्याःगु भासय् छ्येलिगु छगू प्रकारया खँग्वःचा ख। थन्यागु खँग्वःचायात खँग्वःया न्ह्यःने स्वाना खँग्वःया अर्थ विस्तार याइ। उपसर्गयात "prefix"या रुपय् कायेछिं। 

प्रकार
पणिनि मुनिया अष्टाध्यायी सफूलि वय्‌कलं २०पु उपसर्ग उल्लेख यानादीगु दु। Katre, p.91 थ्व उपसर्गतयेत वय्‌कलं गणपाठ सफूलि च्वयादीगु दु। संस्कृतय् २२पु उपसर्गत छ्येलिगु या। थ्व उपसर्गत थ्व कथं दु-

उपसर्ग- दसु
 अति - अतिचरति
 अधि - अधिगच्छति
 अनु - अनुगच्छति, अनुकरोति
 अप - अपनयति, अपकरोति
 अभि - अभिगच्छति, अभिज्ञायते
 अव - अवमन्वते, अवगच्छति
 आङ् - आगच्छति,आदिशति 
 उत्(उद्) - उच्चारयति, उदयते
 उप - उपैति, उपस्कुरुते
 दुर् - दुरयते
 दुस् - दुश्चरति
 नि - निबद्नाति, निवर्तते
 निर् - निर्दिशति, निर्गच्छति
 निस् - निस्तम्बते 
 परा - पराभवति, परायते
 परि - पर्युपासते, परिपूरयति
 प्र - प्रभवति, प्रवज्रति
 प्रति -प्रत्येति. प्रतिगच्छति 
 वि - विजानाति, विहरति
 सम् - सम्भवति, सङ्गच्छति 
 सु - सुद्ध्यति

लिधंसा

स्वयादिसँ
 व्याकरण
संस्कृत

पुचः:व्याकरण