काश्यः

काश्यः छगु संस्कृत भाषायागु खँग्वः  खः। थ्व खँग्वःयागु  छ्येलेज्या येक्व सफू व स्तोत्रय् जुगु दु।

खँग्वःयागु उत्पत्ति व छ्येलेज्या
उत्पत्ति व विकास
थ्व खँग्वयागु छ्येलेज्या दक्ले न्ह्य संस्कृतय् जुगु ख। लिपा थ्व खँग्वयागु तत्सम खँग्वया रुपे यक्व भासे, यक्व कथलं छ्येलेज्या जुल। 
छ्येलेज्या

थ्व खँग्वयागु छ्येलेज्या संस्कृतय् व संस्कृत नाप स्वापू दुगु व संस्कृत नं बुया वगु भाषे जुगु खने दु।
 दसु — तस्य देशस्य राजा `काश्यः'। विकिस्रोतः – उणादिकोशः/चतुर्थपादः-४
 दसु — काशम्, काश्यः--पाञ्चालाः (?) | काशनम्, काशनीयम्, काशनी--त्रयः प्रकाशने। विकिस्रोतः – काशकृत्स्न-धातुपाठः/भ्वादिगणः (१)(आत्मनेपदिनः)
 दसु — २ लब्धानुज्ञा ह याज्ञवल्क्यं सा होवाच अहं वै त्वा त्वां द्वौ प्रश्नौ प्रक्ष्यामीत्यनुषज्यते॑कौ ताविति जिज्ञासायां तयोर्दुरुत्तरत्वद्योतयितुं दृष्टान्तपूर्वकं तावाह हे याज्ञवल्क्य यथा लोके काश्यः काशिषु भवः काश्यः, प्रसिद्धं शौर्यं काश्ये, वैदेहो वा विदेहानां वा राजा, उग्रपुत्रः शूरान्वय इत्यर्थः, उज्ज्यमवतारितज्याकं धनुः पुनरधिज्यमारोपितल्याकं कृत्वा द्वौ बाणवन्तौ बाणशब्देन शराग्रे यो वंशखण्डः संधीयते, तेन विनापि शरो भवतीत्यतो विशिनष्टि बाणवन्ताविति द्वौ बाणवन्तौ शरौ, तयोरेव। विकिस्रोतः – बृहदारण्यकोपनिषद्भाष्यम्
 दसु — <BR>काश्यः परमशीघ्रास्त्रः श्लाघनीयो नरोत्तमः। विकिस्रोतः – महाभारतम्-05-उद्योगपर्व-171
 दसु — <BR>काश्यः काशनिकाशत्वादेतन्मे नाम धारय। विकिस्रोतः – महाभारतम्-13-अनुशासनपर्व-142

मेमेगु भाषे छ्येलिगु रुप
मेमेगु भाषे थ्व खँग्वयात छ्येलिगु रुप थ्व कथलं दु 
नेपाल भाषा : 
पालि : 
हिन्दी : 
खेँ भाषा : 
बांग्ला भाषा : 
मराठी भाषा : 
भोजपुरी भाषा : 
उडिया भाषा : 
गुजराती भाषा : 
मणिपुरी भाषा : 
रोमानी भाषा : 
पञ्जाबी भाषा : 
आसामी भाषा : 
मैथिली भाषा : 
द्रविड भाषात : 
मेमेगु भाषा: 

स्वया दिसँ
संस्कृत

पिनेयागु स्वापू
संस्कृत खँग्वसफू

Category: संस्कृत

 लिधंसा