कनक

कनक छगु संस्कृत भाषायागु खँग्वः  खः। थ्व खँग्वःयागु  छ्येलेज्या येक्व सफू व स्तोत्रय् जुगु दु।

खँग्वःयागु उत्पत्ति व छ्येलेज्या
उत्पत्ति व विकास
थ्व खँग्वयागु छ्येलेज्या दक्ले न्ह्य संस्कृतय् जुगु ख। लिपा थ्व खँग्वयागु तत्सम खँग्वया रुपे यक्व भासे, यक्व कथं छ्येलेज्या जुल। 
छ्येलेज्या

थ्व खँग्वयागु छ्येलेज्या संस्कृतय् व संस्कृत नाप स्वापू दुगु व संस्कृत नं बुया वगु भाषे जुगु खने दु।
 दसु — गज-रथ-तुरगैः समाचिता भूः) कनक-विभूषण-भूषितैर् वराङ्गइः)। विकिस्रोतः – कल्किपुराणम्/अध्यायः १३
 दसु — कनक-विचित्र-विभूषणाचिताङ्गान्))। विकिस्रोतः – कल्किपुराणम्/अध्यायः १९
 दसु — कनक-प्रतिमा यद्वत् पांसुभिर् मलिनीकृता))28(others:: «कनक-प्रतिमं तद्वत्»)। विकिस्रोतः – कल्किपुराणम्/अध्यायः ६
 दसु — तस्य मध्ये महामेरुर्विश्रुतः कनकप्रभः। विकिस्रोतः – कूर्मपुराणम्-पूर्वभागः/पञ्चचत्वारिंशत्तमोऽध्यायः
 दसु — पारिजातो महाशैल शैलः कनक एव च। विकिस्रोतः – कूर्मपुराणम्-पूर्वभागः/पञ्चचत्वारिंशत्तमोऽध्यायः

मेमेगु भाषे छ्येलिगु रुप
मेमेगु भाषे थ्व खँग्वयात छ्येलिगु रुप थ्व कथं दु 
नेपाल भाषा : 
पालि : 
हिन्दी : 
खेँ भाषा : 
बांग्ला भाषा : 
मराठी भाषा : 
भोजपुरी भाषा : 
उडिया भाषा : 
गुजराती भाषा : 
मणिपुरी भाषा : 
रोमानी भाषा : 
पञ्जाबी भाषा : 
आसामी भाषा : 
मैथिली भाषा : 
द्रविड भाषात : 
मेमेगु भाषा: 

स्वया दिसँ
संस्कृत

पिनेयागु स्वापू
संस्कृत खँग्वसफू

Category: संस्कृत

 लिधंसा