असक्तिः

असक्तिः छगु संस्कृत भाषायागु खँग्वः  खः। थ्व खँग्वःयागु  छ्येलेज्या येक्व सफू व स्तोत्रय् जुगु दु।

खँग्वःयागु उत्पत्ति व छ्येलेज्या
उत्पत्ति व विकास
थ्व खँग्वयागु छ्येलेज्या दक्ले न्ह्य संस्कृतय् जुगु ख। लिपा थ्व खँग्वयागु तत्सम खँग्वया रुपे यक्व भासे, यक्व कथलं छ्येलेज्या जुल। 
छ्येलेज्या

थ्व खँग्वयागु छ्येलेज्या संस्कृतय् व संस्कृत नाप स्वापू दुगु व संस्कृत नं बुया वगु भाषे जुगु खने दु।
 दसु — ०७ किम्‌ पुनर्‌ वैराग्यम्‌ भोग-अनभिष्वग़्ग-लक्षणम्‌ इति उक्तम्‌ असक्तिः च सक्तिम्‌ बाधते। विकिस्रोतः – न्यायवार्त्तिकम्/प्रथमोध्यायः
 दसु — असक्तिः सक्तिः सङ्गनिमित्तेषु विषयेषु प्रीतिमात्रम्, तदभावोऽसक्तिः। विकिस्रोतः – भगवद्गीताभाष्यम् -श्रीशङ्करकृतम्
 दसु — असक्तिः आत्मव्यतिरिक्तपरिग्रहेषु सङ्गरहितत्वम्॑ अनभिष्वङ्गः पुत्रदारगृहादिषु तेषु शास्त्रीयकर्मोपकरणत्वातिरेकेण श्लेषरहितत्वम्॑ संकल्पप्रभवेष्विष्टानिष्टोपनिपातेषु हर्षोद्वेगरहितत्वम्। विकिस्रोतः – भगवद्गीतारामानुजभाष्यम्/अध्यायः १३
 दसु — <BR>असक्तिः प्राकृतार्थेषु द्वितीयं शौचमुच्यते। विकिस्रोतः – महाभारतम्-04-विराटपर्व-005

मेमेगु भाषे छ्येलिगु रुप
मेमेगु भाषे थ्व खँग्वयात छ्येलिगु रुप थ्व कथलं दु 
नेपाल भाषा : 
पालि : 
हिन्दी : 
खेँ भाषा : 
बांग्ला भाषा : 
मराठी भाषा : 
भोजपुरी भाषा : 
उडिया भाषा : 
गुजराती भाषा : 
मणिपुरी भाषा : 
रोमानी भाषा : 
पञ्जाबी भाषा : 
आसामी भाषा : 
मैथिली भाषा : 
द्रविड भाषात : 
मेमेगु भाषा: 

स्वया दिसँ
संस्कृत

पिनेयागु स्वापू
संस्कृत खँग्वसफू

Category: संस्कृत

 लिधंसा