कुलस्य

कुलस्य छगु संस्कृत भाषायागु खँग्वः  खः। थ्व खँग्वःयागु  छ्येलेज्या येक्व सफू व स्तोत्रय् जुगु दु।

खँग्वःयागु उत्पत्ति व छ्येलेज्या
उत्पत्ति व विकास
थ्व खँग्वयागु छ्येलेज्या दक्ले न्ह्य संस्कृतय् जुगु ख। लिपा थ्व खँग्वयागु तत्सम खँग्वया रुपे यक्व भासे, यक्व कथलं छ्येलेज्या जुल। 
छ्येलेज्या

थ्व खँग्वयागु छ्येलेज्या संस्कृतय् व संस्कृत नाप स्वापू दुगु व संस्कृत नं बुया वगु भाषे जुगु खने दु।
 दसु — विनाशन्तस्य देशस्य कुलस्य च विनिर्दिशेत्। विकिस्रोतः – मत्स्यपुराणम्/अध्यायः २३५
 दसु — 1-113-25 सम्यक् तानं विस्तारो यस्य तस्य कुलस्य वृद्धये विस्तीर्णस्यापि वृद्धये इत्यर्थः। विकिस्रोतः – महाभारतम्-01-आदिपर्व-113
 दसु — धन्योऽञस्म्यनुगृहीतोऽस्मि त्वं नो धात्री कुलस्य हि। विकिस्रोतः – महाभारतम्-01-आदिपर्व-129
 दसु — न केवलं कुलस्यान्तं क्षत्रियान्तं करिष्यति। विकिस्रोतः – महाभारतम्-01-आदिपर्व-129
 दसु — त्यजैनमेकं शान्तिं चेत्कुलस्येच्छसि भारत। विकिस्रोतः – महाभारतम्-01-आदिपर्व-129

मेमेगु भाषे छ्येलिगु रुप
मेमेगु भाषे थ्व खँग्वयात छ्येलिगु रुप थ्व कथलं दु 
नेपाल भाषा : 
पालि : 
हिन्दी : 
खेँ भाषा : 
बांग्ला भाषा : 
मराठी भाषा : 
भोजपुरी भाषा : 
उडिया भाषा : 
गुजराती भाषा : 
मणिपुरी भाषा : 
रोमानी भाषा : 
पञ्जाबी भाषा : 
आसामी भाषा : 
मैथिली भाषा : 
द्रविड भाषात : 
मेमेगु भाषा: 

स्वया दिसँ
संस्कृत

पिनेयागु स्वापू
संस्कृत खँग्वसफू

Category: संस्कृत

 लिधंसा