कर्णिकार

कर्णिकार छगु संस्कृत भाषायागु खँग्वः  खः। थ्व खँग्वःयागु  छ्येलेज्या येक्व सफू व स्तोत्रय् जुगु दु।

खँग्वःयागु उत्पत्ति व छ्येलेज्या
उत्पत्ति व विकास
थ्व खँग्वयागु छ्येलेज्या दक्ले न्ह्य संस्कृतय् जुगु ख। लिपा थ्व खँग्वयागु तत्सम खँग्वया रुपे यक्व भासे, यक्व कथलं छ्येलेज्या जुल। 
छ्येलेज्या

थ्व खँग्वयागु छ्येलेज्या संस्कृतय् व संस्कृत नाप स्वापू दुगु व संस्कृत नं बुया वगु भाषे जुगु खने दु।
 दसु — हा चूत हा चम्पक कर्णिकार हा मल्लिके मालति बालवल्ल्यः। विकिस्रोतः – नारायणीयम्/दशकम् ६७
 दसु — वसन्तसमये कान्तः कर्णिकार इवाबभौ। विकिस्रोतः – भारतमञ्जरी/द्रोणपर्व
 दसु — कर्णिकार इव भ्रष्टः करीन्द्राचलशेखरात्। विकिस्रोतः – भारतमञ्जरी/भीष्मपर्व
 दसु — :विडङ्गमथ निर्गुण्डी कर्णिकार उदुम्बरः ५२। विकिस्रोतः – भावप्रकाशः/मध्यखण्डे चतुर्थो भागः
 दसु — विडङ्गमथ निर्गुण्डी कर्णिकार उदुम्बरः ५२। विकिस्रोतः – भावप्रकाशसंहिता/मध्यखण्डः/चतुर्थः भागः/बालरोगाधिकारः

मेमेगु भाषे छ्येलिगु रुप
मेमेगु भाषे थ्व खँग्वयात छ्येलिगु रुप थ्व कथलं दु 
नेपाल भाषा : 
पालि : 
हिन्दी : 
खेँ भाषा : 
बांग्ला भाषा : 
मराठी भाषा : 
भोजपुरी भाषा : 
उडिया भाषा : 
गुजराती भाषा : 
मणिपुरी भाषा : 
रोमानी भाषा : 
पञ्जाबी भाषा : 
आसामी भाषा : 
मैथिली भाषा : 
द्रविड भाषात : 
मेमेगु भाषा: 

स्वया दिसँ
संस्कृत

पिनेयागु स्वापू
संस्कृत खँग्वसफू

Category: संस्कृत

 लिधंसा