आत्मकः

आत्मकः छगु संस्कृत भाषायागु खँग्वः  खः। थ्व खँग्वःयागु  छ्येलेज्या येक्व सफू व स्तोत्रय् जुगु दु।

खँग्वःयागु उत्पत्ति व छ्येलेज्या
उत्पत्ति व विकास
थ्व खँग्वयागु छ्येलेज्या दक्ले न्ह्य संस्कृतय् जुगु ख। लिपा थ्व खँग्वयागु तत्सम खँग्वया रुपे यक्व भासे, यक्व कथलं छ्येलेज्या जुल। 
छ्येलेज्या

थ्व खँग्वयागु छ्येलेज्या संस्कृतय् व संस्कृत नाप स्वापू दुगु व संस्कृत नं बुया वगु भाषे जुगु खने दु।
 दसु — कालः तु हेतुः सुखदुःखयोः चेत् किम् आत्मनः तत्र तत् आत्मकः असौ। विकिस्रोतः – उद्धवगीता ५
 दसु — क्व अयं मलोमसः कायः दौर्गन्धि आदि आत्मकः अशुचिः। विकिस्रोतः – उद्धवगीता ६
 दसु — )(न*)(नित्यम्)(आत्मकः)(दहन-)(समस्त-)(दाह्य-)(रूपाणाम्, 6th pl। विकिस्रोतः – तत्त्वसङ्ग्रहः
 दसु — (नरसिंहः)(अपि*)(न* एव*)(एकः)(द्वि-आत्मकः)(हि*)(सः)(प्रतीयते, प्रति-”इ, pass। विकिस्रोतः – तत्त्वसङ्ग्रहः
 दसु — )(तद्-)(आत्मकः)(आत्मकः)। विकिस्रोतः – तत्त्वसङ्ग्रहः

मेमेगु भाषे छ्येलिगु रुप
मेमेगु भाषे थ्व खँग्वयात छ्येलिगु रुप थ्व कथलं दु 
नेपाल भाषा : 
पालि : 
हिन्दी : 
खेँ भाषा : 
बांग्ला भाषा : 
मराठी भाषा : 
भोजपुरी भाषा : 
उडिया भाषा : 
गुजराती भाषा : 
मणिपुरी भाषा : 
रोमानी भाषा : 
पञ्जाबी भाषा : 
आसामी भाषा : 
मैथिली भाषा : 
द्रविड भाषात : 
मेमेगु भाषा: 

स्वया दिसँ
संस्कृत

पिनेयागु स्वापू
संस्कृत खँग्वसफू

Category: संस्कृत

 लिधंसा