हलायुध

छम्ह नांजाम्ह प्राचीन वैदिक गणितिज्ञ, ज्योतिषविद्, गणितज्ञ व वैज्ञानिक खः। वय्‌कलं मृतसंजीवनी नांया ग्रन्थ रचना यानादिल। थ्व ग्रन्थ पिङ्गलया छन्दशास्त्रया भाष्य ख। भट्ठ हलायुधं अभिधानरत्नमाला नांया कोश नं च्वयादिगु दु, गुकियात हलायुधकोश धका नं म्हसीकिगु या। थुकिया न्यागु काण्ड (स्वर, भूमि, पाताल, सामान्य व अनेकार्थ ) दु। प्रथम प्यंगु पर्यायवाची काण्ड ख, पंचमय् अनेकार्थक तथा अव्ययशब्द संगृहीत दु। थुकिलि पूर्वकोशकारया रुपय् अमरदत्त, वरुरुचि, भागुरि व वोपालितया नां उद्धृत दु। थुकिलि रूपभेदं लिंग-बोधनया प्रक्रिया छ्यलातःगु दु। ९०० श्लोकया थ्व ग्रन्थय् अमरकोशया यक्व प्रभाव दूगु खनेदु। वय्‌कलं कविरहस्य नं च्वयादिल गुकिलि 'हलायुधं' धातुतयेगु लट्लकारया थी-थी रूपया विशदीकरण याःगु दु।

स्वयादिसँ
 छन्द
 पिङ्गल

पुचः:वैदिक शास्त्र विद्