अर्घ

अर्घ छगु संस्कृत भाषायागु खँग्वः  खः। थ्व खँग्वःयागु  छ्येलेज्या येक्व सफू व स्तोत्रय् जुगु दु।

खँग्वःयागु उत्पत्ति व छ्येलेज्या
उत्पत्ति व विकास
थ्व खँग्वयागु छ्येलेज्या दक्ले न्ह्य संस्कृतय् जुगु ख। लिपा थ्व खँग्वयागु तत्सम खँग्वया रुपे यक्व भासे, यक्व कथलं छ्येलेज्या जुल। 
छ्येलेज्या

थ्व खँग्वयागु छ्येलेज्या संस्कृतय् व संस्कृत नाप स्वापू दुगु व संस्कृत नं बुया वगु भाषे जुगु खने दु।
 दसु — अतः पाद-अर्घ-गुण-हीनौ मध्यम-अवरौ। विकिस्रोतः – अर्थशास्त्रम्/अधिकरणम् १/अध्यायः ९
 दसु — सस्य-वर्णानां अर्घ-अन्तरेण विनिमयः परिवर्तकः। विकिस्रोतः – अर्थशास्त्रम्/अधिकरणम् २/अध्यायः १५
 दसु — पण्य-अध्यक्षः स्थल-जलजानां नाना-विधानां पण्यानां स्थल-पथ-वारि-पथ-उपयातानां सार-फल्ग्व्-अर्घ-अन्तरं प्रिय-अप्रियतां च विद्यात्। विकिस्रोतः – अर्थशास्त्रम्/अधिकरणम् २/अध्यायः १६
 दसु — प्राप्तेअर्घे वाअर्घ-अन्तरं कारयेत्। विकिस्रोतः – अर्थशास्त्रम्/अधिकरणम् २/अध्यायः १६
 दसु — बहु-मुखं वा राज-पण्यं वैदेहकाः कृत-अर्घं विक्रीणीरन्। विकिस्रोतः – अर्थशास्त्रम्/अधिकरणम् २/अध्यायः १६

मेमेगु भाषे छ्येलिगु रुप
मेमेगु भाषे थ्व खँग्वयात छ्येलिगु रुप थ्व कथलं दु 
नेपाल भाषा : 
पालि : 
हिन्दी : 
खेँ भाषा : 
बांग्ला भाषा : 
मराठी भाषा : 
भोजपुरी भाषा : 
उडिया भाषा : 
गुजराती भाषा : 
मणिपुरी भाषा : 
रोमानी भाषा : 
पञ्जाबी भाषा : 
आसामी भाषा : 
मैथिली भाषा : 
द्रविड भाषात : 
मेमेगु भाषा: 

स्वया दिसँ
संस्कृत

पिनेयागु स्वापू
संस्कृत खँग्वसफू

Category: संस्कृत

 लिधंसा