शुचि

पौराणिक आधारे मनुयागु वंशजयाम्ह छम्ह हिन्दू पात्र खः।

 शास्त्रय् दसु 

अग्निपुराणम् — अध्यायः १५६विकिस्रोतः – अग्निपुराणम्/अध्यायः १५६
मुखवर्जञ्च गौः शुद्धा शुद्धमश्वाजयोर्मुखं  ।१५६.०१०
नारीणाञ्चैव वत्सानां शकुनीनां शुनो मुखं  ॥१५६.०१०
मुखैः प्रस्रवणे वृत्ते मृगयायां सदा शुचि  ।१५६.०११
भुक्त्वा क्षुत्वा तथा सुप्त्वा पीत्वा चाम्भो विगाह्य च  ॥१५६.०११
रथ्यामाक्रम्य चाचामेद्वासो विपरिधाय च  ।१५६.०१२

अग्निपुराणम् — अध्यायः १९विकिस्रोतः – अग्निपुराणम्/अध्यायः १९
प्रह्रादस्य चतुष्कोट्यो निवातकवचाः कुले  ।१९.०१४
ताम्रायाः षट्सुताः स्युश्च काकी श्वेनी च भास्यपि  ॥१९.०१४
गृध्रिका शुचि सुग्रीवागृध्रिका च शुचिग्रीवो इति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः गृध्रिकाशुचिसुग्रीवो इति ग, चिह्नितपुस्तकपाठःताभ्यः काकादयोऽभवन्  ।१९.०१५
अश्वाश्चोष्ट्राश्च ताम्राया अरुणो गरुडस्तथा  ॥१९.०१५
विनतायाः सहस्रन्तु सर्पाश्च सुरसाभवाः  ।१९.०१६

ऋग्वेदः सूक्तं १.१२१विकिस्रोतः – ऋग्वेदः सूक्तं १.१२१
यद्ध प्रसर्गे त्रिककुम्निवर्तदप द्रुहो मानुषस्य दुरो वः ॥४॥
तुभ्यं पयो यत्पितरावनीतां राधः सुरेतस्तुरणे भुरण्यू ।
शुचि यत्ते रेक्ण आयजन्त सबर्दुघायाः पय उस्रियायाः ॥५॥
अध प्र जज्ञे तरणिर्ममत्तु प्र रोच्यस्या उषसो न सूरः ।
इन्दुर्येभिराष्ट स्वेदुहव्यैः स्रुवेण सिञ्चञ्जरणाभि धाम ॥६॥

ब्रह्मपुराणम् — अध्यायः २१९विकिस्रोतः – ब्रह्मपुराणम्/अध्यायः २१९
स्वेदोद्भवांस्तिलांश्चैव चक्रे चोल्मुकमुत्तमम्॥ २१९.४१॥
ज्योतिः सूर्यप्रभं कृत्वा पात्रं तीर्थं च कामिकम्।
स्थितः कोटिवटस्याधो वारि गङ्गाधरं शुचि॥ २१९.४२॥
तुङ्गकूटात्समादाय यज्ञीयानोषधीरसान्।
मधुक्षीररसान् गन्धान् पुष्पधूपानुलेपनान्॥ २१९.४३॥

 लिधंसा 

Category:हिन्दू पात्र