विकृति

वेदकथं मनुयागु वंशजयाम्ह छम्ह हिन्दू पात्र खः।

 शास्त्रय् दसु 

अधिकारणचिन्तामणिः — चतुर्थोऽध्यायःविकिस्रोतः – अधिकारणचिन्तामणिः/चतुर्थोऽध्यायः
। 4.2.3. 
54. 'वाङ्मनसि सम्पद्यते मनः प्राणे 'इति श्रुत्यनुक्रमेण चिन्तनात् सङ्गतिर्विशदा। तदर्थविचारस्तु-- किमत्र मनसो लय उच्यत उत संयोगः। किमत्र 'प्राणः 'इत्यपां निर्देश उत प्राणस्यैव। 'आपोमयः 'इति वाक्ये किं प्रकृतिविकृतिभावपरमुताप्यायनपरम्। अत्र पूर्वपक्षी मन्यते-- अन्नस्येति। 'आपोमयः प्राणः 'इति वाक्येऽप्राणयोः प्रकृतिविकृतिभावसम्भवात् प्राणप्रकृतिभूते जले मनसो लयोस्तु जलं तस्य प्रकृतिः, अन्नञ्च मनसः प्रकृतिः ;'अन्नमयं हि सोम्य मनः 'इति वचनात् तस्मान्मनसो 'मनः प्राणे'इति प्राणप्रकृतौ जले लय उच्यत इति। तमिमं पक्षं प्रतिक्षिपति-- मैवमिति। तत्र हेतुमाह-- तत्तदिति। 
'अन्नमयं हि सोम्य मनः 'इति न मनसोऽन्नप्रकृतित्वमुच्यते किन्त्वन्नाप्यायितत्वम्। तेन प्रकृतिविकृतिभावप्रसङ्गाभावात् सम्पत्तिशब्देन न प्रलयाभिधानम्। तदिदमाह--तत्तदिति। तर्हि किमुच्यत इत्याशङ्क्याह-प्राग्वदिति। पूर्वं 'वाङ्मनसि सम्पद्यते 'इति सप्तम्या संश्लेषमात्रमुक्तं तद्वदत्रापि। तत्कथमित्यत्राह-- तत इह हीति। पूर्वं यथा 'वाङ…

अष्टाङ्गहृदयम् — निदानस्थानम्विकिस्रोतः – अष्टाङ्गहृदयम्/निदानस्थानम्
२.५२av तत्-प्रकृत्या विसर्गस्य
बल-वत्स्व् अल्प-दोषेषु ज्वरः साध्यो ऽन्-उपद्रवः ।
सर्व-था विकृति-ज्ञाने प्राग् अ-साध्य उदाहृतः ॥ ५३ ॥
ज्वरोपद्रव-तीक्ष्ण-त्वम् अ-ग्लानिर् बहु-मूत्र-ता ।

कालिकापुराणम् — अध्यायः ४२विकिस्रोतः – कालिकापुराणम्/अध्यायः ४२
अमरा: शक्रसहितास्तदा सर्वे वियद्गताः । 
सभ्यं मनोभवं मेने सुरकृत्ये निवेशितम् ।। १५७ ।।
अथ संस्मृत्य संयम्य निगृह्य विकृति तदा ।
इन्द्रियस्य महादेवः सहसेदं व्यचिन्तयत् ।। १५८ ।।
योनिजां गिरिजां कालीं तपोव्रतविवर्जिताम् ।

काशिकावृत्तिः — पञ्चमोध्यायःविकिस्रोतः – काशिकावृत्तिः/पञ्चमोध्यायः
_____Sठाऱ्ठ्JKव्_५,१.१२ः
प्रकृतिः उपादानकारणं, तस्य+एव उत्तरं अवस्थान्तरं विकृतिः   ।
विकृति-वाचिनः प्रातिपादिकात्प्रकृतावभिधेयायां यथाविहितं प्रत्ययो भवति   ।
तदर्थं इति प्रत्ययार्थ-विशेषणं  ।

 लिधंसा 

Category:हिन्दू पात्र