ध्रुव

पौराणिक आधारे मनुयागु वंशजयाम्ह छम्ह हिन्दू पात्र खः।

 शास्त्रय् दसु 

आश्वलायन श्रौतसूत्रम् — अध्यायः ७विकिस्रोतः – आश्वलायन श्रौतसूत्रम्/अध्यायः ७
<poem><span style="font-size: 14pt; line-height:  200%">
सत्राणां  १  उक्ता दीक्षोपसदः  २  एतेनाह्ना सुत्यानि  ३  प्रातरनुवाका-द्युदवसानीयान्तान्यन्त्यानि  ४  पत्नीसंयाजान्तानीतराणि  ५  द्र प्सप्राशन-ख्यविसर्जने त्वन्त्य एव  ६  ध्रुवाः शस्त्राणामातानाः  ७  सूक्तान्येव सूक्त-स्थानेष्वहीनेषु  ८  दैवतेन व्यवस्थाः  ९  तृचाः प्रउगे  १०  सर्वाहर्गणेषु तायमानरूपाणां प्रथमादह्नः प्रवर्त्तेते अभ्यासातिप्रैषौ  ११  अह्न उत्तमे शस्त्रे परिधानीयाया उत्तमे वचन उत्तमं चतुरक्षरं द्विरुक्त्वा प्रणुयात्  १२  द्वितीयादिषु त्यमूषु वाजिनन्देवजूतमिति तार्क्ष्यमग्ने निष्केवल्यसूक्तानां  १३  जातवेदसे सुनवाम सोममित्याग्निमारुते जातवेदस्यानां  १४  आरम्भणीयाः पर्यासान् कद्वतोऽहरहःशस्यानीति होत्रका द्वितीयादिष्वेव  १५  तानि सर्वाणि सर्वा-त्रान्यत्राह्न उत्तमात्  १६  वैकल्पिकान्यग्निष्टोमेऽहर्गणमध्यगते  १७  अग्नि-ष्टोमायनेषु वा  १८  अन्यान्यभ्यासातिप्रैषाभ्यामिति कौत्सो विकृतौ तद्गुण-भावात्  १९  नित्यानि होतुरिति गौ…

ऋग्वेदः सूक्तं १०.१७३विकिस्रोतः – ऋग्वेदः सूक्तं १०.१७३
{{header
 | title      = ऋग्वेदः - मण्डल १०
 | author     = ध्रुव आङ्गिरसः
 | translator = 
 | section    = सूक्तं १०.१७३

ऋग्वेदः सूक्तं २.३१विकिस्रोतः – ऋग्वेदः सूक्तं २.३१
प्र। यत्। वयः। न । पप्तन्। वस्मनः। परि। श्रवस्यवः । हृषीऽवंतः। वनऽसदः ॥१॥ 
मित्रावरुणा हे मित्रावरुणौ आदित्यैर्धात्रर्यमादिभिर्द्वादशभिः रुद्रैरेकादशसंख्याकैः वसुभिर्धरो ध्रुव इत्यादिभिरष्टसंख्याकैः एवं त्रिभिर्देवगणैः सचाभुवा सह भवंतौ सह वर्तमानौ युवामस्माकं रथमन्नलाभाय प्रवृत्तमवतं । यद्यदास्मदीया रथा वस्मनस्परि ॥ वसंत्यस्मिन्निति वस निवासस्थानं । औणादिको मनिन् ॥ तस्मात्स्थानात्परि उपरि देशांतरे ॥ पंचम्याः परावध्यर्थ इति सत्वं । अध्यर्थ उपर्यर्थ इति वृत्तिः ॥ वयो न पक्षिण इव प्रपप्तन् । प्रपतंति । प्रकर्षेण गच्छंति ॥ पतेश्छांदसे लुङि लृदित्वात् च्लेरङादेशः । पतः पुमिति पुमागमः । कीदृशा वयः। श्रवस्यवो ऽन्नकामाः । हृषीवंतः प्राप्तहर्षाः । वनर्षदो वने वृक्षादौ निषणाः ॥ सांहितिकश्छांदसो रेफोपजनः ॥
अध॑ स्मा न॒ उद॑वता सजोषसो॒ रथं॑ देवासो अ॒भि वि॒क्षु वा॑ज॒युम् ।

ऋग्वेदः सूक्तं ३.६विकिस्रोतः – ऋग्वेदः सूक्तं ३.६
द्यौश्च त्वा पृथिवी यज्ञियासो नि होतारं सादयन्ते दमाय ।
यदी विशो मानुषीर्देवयन्तीः प्रयस्वतीरीळते शुक्रमर्चिः ॥३॥
महान्सधस्थे ध्रुव आ निषत्तोऽन्तर्द्यावा माहिने हर्यमाणः ।
आस्क्रे सपत्नी अजरे अमृक्ते सबर्दुघे उरुगायस्य धेनू ॥४॥
व्रता ते अग्ने महतो महानि तव क्रत्वा रोदसी आ ततन्थ ।

 लिधंसा 

Category:हिन्दू पात्र