चन्द्रगुप्त मौर्य

चंद्रगुप्त मौर्य (राज्यकाल ई.स.पू. ३२२ निसें ई.स.पू. २९८) तक्क। वेक मौर्य वंशयागु संस्थापक ख:।

सम्राट चंद्रगुप्त मौर्ययागु राज्यकाल भारतीय इतिहासय् छगु सुवर्णकालयागु कथं काइ। ख्रि.पू. ३२२ दंय् आर्य चाणाक्य वा कौंटिल्य (अर्थशास्त्र यागु न्हापायागु ग्रंथयागु रचनाकार)यागु ग्वाहालि नं वेक जुजु जुल।

 जन्म 
चंद्रगुप्त मौर्यायागु जन्म गन जुल धैगु प्रमाण बांलाक्क मलुनि। यक्व इतिहासकारतेगु कथं मयुर लहिनि पिंथाय् बुया वेक चाणक्यनाप विंध्य पर्वत प्रदेशय् नापलाना दिल। तर मेपिनिगु मते चंद्रगुप्त नंद राजपुत्र व मुरा नां जुम्ह दासीयागु काय् खः व अथे जुगुलिं चाणक्य नाप पासा जु वनः।

 राज्यकाल 
चंद्रगुप्तयागु जन्मयागु विषयय् एकमत मदुसां वेकयागु ज्याय् व सक्षमताय् फुकेसिगु एकमत दु। नंद घरानाय् जुजु जुइ धुंका चंद्रगुप्ता नं राज्ययागु लागा तक्कुइकलः। वेकलं युनानी जुजु सेलूकस मेसेडोनियन यात बुइके धुंका चाणक्ययागु ग्वाहालिं वेक नाप वेकयागु कन्या इहिपायाना न्हुगु मित्रता देकादिल। वेकयागु प्रसिद्धिं याना प्राचीन इजिप्ट व सिरियानं थगु राजदूत भारतय् तेगु व्यवस्था देकल। 

 भौगोलिक सीमा 
चंद्रगुप्तनं आधिपत्य यागु देतः खः बलुचिस्तान, अफगाणिस्तान, गांधार, हिंदुकुश, काबूल, विंध्य पर्वत प्रदेश, बिहार, बंगाल, उडिसा, दख्खन (आधुनिक महाराष्ट्र) व मैसूर । 

 राष्ट्रभाषा 
संस्कृत व युनानी भाषा यात राष्ट्रभाषा मान्यता जुल। राजदरबारी भाषाय् संस्कृतयात देकल। संस्कॄत भाषा सुशिक्षित तेगु भाषा यागु कथं छ्येलिगु जुल। प्राकृत भाषा साधारण मनुतेसं खं ल्हाइगु जुसाम् व राजभाषा मजु। प्राकृत राष्ट्रभाषाया कथं सम्राट अशोकनं स्वीकार याना दिल।(ई.स.पू. २६९ ते ई.स.पू. २३२).

लिधंसा

पुचः:भारतीय इतिहास