वृष्णि

वेदकथं मनुयागु वंशजयाम्ह छम्ह हिन्दू पात्र खः।

 शास्त्रय् दसु 

अथर्ववेदः — काण्डं १ — सूक्तम् ०३विकिस्रोतः – अथर्ववेदः/काण्डं १/सूक्तम् ०३
तेन । ते । तन्वे । शम् । करम् । पृथिव्याम् । ते । निऽसेचनम् । बहिः । ते। अस्तु । बाल् । इति ॥ १ ॥ 
शरस्य हिंसकस्य बाणस्य पितरं पालकम् उत्पादकं वा विद्म यथावज्जानीमः। कीदृशम् । शतवृष्ण्यम् अपरिमितवीर्योपेतम् । विचित्रस्य तरुगुल्मादिरूपस्य स्थावरस्य पशुमृगनरादिरूपस्य जङ्गमस्य च उत्पादने पोषणे च समर्थम् इत्यर्थः । ईदृशं पर्जन्यं वृष्टिप्रदं देवम् । पितृत्वेन जानीम इति पूर्वेण संबन्धः। वर्षतीति वृषा । वृष सेचने । 'कनिन् युवृषितक्षि' ( पाउ १,१५६ ) इत्यादिना कनिन् प्रत्ययः । वृष्णि भवं वृष्ण्यम् । 'भवे छन्दसि' (पा ४,४.११० ) इति यत् । 'अल्लोपोऽनः' (पा ६,४,१३४) इत्युपधालोपः। 'ये चाभावकर्मणोः' (पा ६,४,१६८ ) इति प्रकृतिभावस्तु व्यत्ययेन न प्रवर्तते । बहुव्रीहौ पूर्वपदप्रकृतिस्वरत्वम् । तेन उक्तलक्षणेन शरेण । 'अन्येषामपि दृश्यते' (पा ६,३,१३७ ) इति सांहितिको दीर्घः। हे मूत्रनिरोधादिव्याधिग्रस्त ते तव तन्वे । आडभावश्छान्दसः। षष्ट्यर्थे चतुर्थी । तनुशब्दात् 'ऊङ् उतः' (पा ४, १,६६ ) इत्यूङ् । 'उदात्तयणो…

अथर्ववेदः — काण्डं २०विकिस्रोतः – अथर्ववेदः/काण्डं २०
तत्त्वा यामि सुवीर्यं तद्ब्रह्म पूर्वचित्तये ।
येना यतिभ्यो भृगवे धने हिते येन प्रस्कण्वमाविथ ॥३॥
येना समुद्रमसृजो महीरपस्तदिन्द्र वृष्णि ते शवः ।
सद्यः सो अस्य महिमा न संनशे यं क्षोणीरनुचक्रदे ॥४॥

अथर्ववेदः — काण्डं २० — सूक्तम् ००९विकिस्रोतः – अथर्ववेदः/काण्डं २०/सूक्तम् ००९
तत्त्वा यामि सुवीर्यं तद्ब्रह्म पूर्वचित्तये ।
येना यतिभ्यो भृगवे धने हिते येन प्रस्कण्वमाविथ ॥३॥
येना समुद्रमसृजो महीरपस्तदिन्द्र वृष्णि ते शवः ।
सद्यः सो अस्य महिमा न संनशे यं क्षोणीरनुचक्रदे ॥४॥

अथर्ववेदः — काण्डं २० — सूक्तम् ०४९विकिस्रोतः – अथर्ववेदः/काण्डं २०/सूक्तम् ०४९
तत्त्वा यामि सुवीर्यं तद्ब्रह्म पूर्वचित्तये ।
येना यतिभ्यो भृगवे धने हिते येन प्रस्कण्वमाविथ ॥६॥
येना समुद्रमसृजो महीरपस्तदिन्द्र वृष्णि ते शवः ।
सद्यः सो अस्य महिमा न संनशे यं क्षोणीरनुचक्रदे ॥७॥
</span></poem>

 लिधंसा 

Category:हिन्दू पात्र