सुदुरपश्चिम प्रदेशमा पर्यटन

सुदूरपश्चिम धार्मिक एवं पर्यटकीय हिसाबले आफैँमा सम्पन्न प्रदेश हो। यस क्षेत्रमा कैयौँ पर्यटकीय स्थल छन् भने धार्मिक स्थलको पनि कमी छैन। ‘स्वर्गको टुक्रा’ मानिने खप्तडदेखि आरोहण हुनै बाँकी अपी, सैपाल हिमाल यहीँ छन्। दुर्लभ डल्फिन सुदूरपश्चिम पुगेपछि हेर्न पाइन्छ। तराईका दुई जिल्ला कैलाली र कञ्चनपुरमा मात्रै दर्जनभन्दा बढी यस्ता ठाउँ छन्, जहाँ आन्तरिक र बाह्य पर्यटक भित्र्याउन सकिन्छ।

राज्यकै दृष्टिबाट दूर रहेको सुदूरपश्चिम पर्यटकको हिसाबमा ‘फुल प्याकेज’ हो। भौतिक संरचनादेखि अन्य पूर्वाधारका काम अपेक्षाकृत रूपमा हुन नसके पनि पर्यटककै कारण सुदूरपश्चिमको आर्थिक विकास सहज भएको छ। तीनै तहका सरकारले यसतर्फ ध्यान दिन आवश्यक देखिन्छ।  विविध परिदृश्य र सांस्कृतिक सम्पदाले भरिपूर्ण सुदूरपश्चिम प्रदेशको राष्ट्रिय निकुञ्ज, ताल, तीर्थस्थल र अद्वितीय प्राकृतिक आकर्षणहरू सहित विभिन्न पर्यटन अवसरहरू प्रदान गर्दछ।

 पर्यटन 

नेपालको सुदूर पश्चिमी भागमा अवस्थित सुदूरपश्चिम प्रदेश पर्यटनको लागि एक उदीयमान गन्तव्य हो, जहाँ प्राकृतिक सौन्दर्य, सांस्कृतिक विविधता र साहसिक अवसरहरूको मिश्रण छ।

सुदूरपश्चिम प्रदेश नेपालको सबैभन्दा राम्रोसँग राखिएका रहस्यहरू मध्ये एक हो। यो कच्चा, अछुतो र अत्यन्तै सुन्दर छ। यस ठाउँमा सबै कुरा छ - पहाडदेखि घाँसे मैदानसम्म, वन्यजन्तुदेखि जंगलसम्म। यो एक यस्तो क्षेत्र हो जुन यति कम मूल्याङ्कन गरिएको छ कि यहाँ पर्यटकहरू नै देखिँदैनन्।

 घोडाघोडी ताल 

घोडाघोडी ताल सुदूरपश्चिम प्रदेशको दक्षिणी क्षेत्रमा अवस्थित छ र यो प्रदेशको सबैभन्दा ठूलो ताल हो। यो क्रेस्टेड सर्पेन्ट ईगल, खैरो टाउको भएको ईगल, पोचार्ड र डार्टर सहित लगभग १४० प्रजातिका चराहरूको घर हो। नजिकै १३ अन्य उथले ताल र पोखरीहरू छन् जसले एक अद्वितीय परिदृश्य सिर्जना गर्दछ। यहाँ अन्य जंगली जनावरहरूमा ओटर, घडियाल र बंगाल बाघ समावेश छन्।

 शुक्लाफाँटा राष्ट्रिय निकुञ्ज 

घोडाघोडी तालको पश्चिममा शुक्लाफाँटा राष्ट्रिय निकुञ्ज छ, जुन सम्भवतः सुदूरपश्चिमको सबैभन्दा ठूलो घाँसे मैदान हो। दलदल मृगहरूको घर, यो राष्ट्रिय निकुञ्ज देशको सबैभन्दा सुन्दर राष्ट्रिय निकुञ्जहरू मध्ये एक हो। ताल जस्तै, राष्ट्रिय निकुञ्जमा पनि धेरै प्रवासी चराहरू देखिन्छन् र हात्ती, बाघ र घडियालहरूको घर पनि छ। १९७० को दशकमा, यो क्षेत्र नेपालका राजपरिवारहरूको लागि शिकार स्थल थियो, तर अहिले यो संरक्षित क्षेत्र भएकोले परिस्थिति परिवर्तन भएको छ। जङ्गल र पार्क पूर्ण रूपमा अन्वेषण गरिएको छैन। यो ठाउँ तराईका प्रारम्भिक बासिन्दाहरू मध्ये एक राणा थारूहरूको पनि घर हो।

 खप्तड राष्ट्रिय निकुञ्ज 

यो सुदूरपश्चिम प्रदेशको मुटु र आत्मा हो। यो पहाडी पठार यस क्षेत्रको सबैभन्दा लोकप्रिय ठाउँ हो। यहाँको हावा ताजा छ र भूभाग हरियालीपूर्ण छ। खप्तड क्षेत्रमा धेरै वनस्पति र जीवजन्तुहरू छन्, जसमा कस्तुरी मृग, जङ्गली बँदेल र च्याखुरा, कालिज र डाँफे जस्ता चराहरू समावेश छन्।

 रामारोशन क्षेत्र 
सुदूरपश्चिम प्रदेशका सबै ठाउँहरू मध्ये, यो क्षेत्रलाई सबैभन्दा कम मूल्याङ्कन गरिएको क्षेत्र मानिन्छ। अछाम जिल्लामा अवस्थित यस संरक्षण क्षेत्रमा १२ वटा तालहरू छन् र १८ वटा घाँसे मैदानहरू छन् जसले यस ठाउँलाई एक अद्वितीय परिदृश्य दिन्छ। यहाँबाट, बुढीगङ्कड़ी नदी बेसिनसँगै साइपाल र अपी जस्ता पहाडहरू पनि देख्न सकिन्छ। यो अग्लो भीरहरूको घर पनि हो जहाँ स्थानीयहरू मह टिप्न चढ्छन्।

 बडिमालिका 
बडिमालिकाबारे केही प्राचीन कुरा छ। सायद त्यो भूदृश्य हो वा सायद यो केवल एक पवित्र स्थल हो भन्ने तथ्यले हो, बडिमालिका एक अवश्य भ्रमण गर्ने ठाउँ हो। दृश्यहरू हरेक मौसममा परिवर्तन हुन्छन्।

वसन्त र वर्षा ऋतुमा यो हरियालीपूर्ण हुन्छ भने शरद ऋतुमा हरियो घाँस खैरो हुन्छ। जाडोमा, पहाड र घाँसे मैदानहरूमा हिउँका थुप्राहरू देखिएपछि यो ठाउँ अझ सुन्दर हुन्छ। त्यहाँ केही तालहरू छन्। यो ठाउँ पदयात्रीहरूको लागि आदर्श हो।

 अपि नाम्पा संरक्षण क्षेत्र 

अपी नाम्पा देशको सबैभन्दा कान्छो संरक्षण क्षेत्र हो र सबैभन्दा संरक्षित क्षेत्रहरू मध्ये एक हो। देशको उत्तरपश्चिम तर्फ अवस्थित, यो अछुतो छ। माउन्ट अपी र माउन्ट नाम्पा बीचको उपत्यका संरक्षण क्षेत्रको सबैभन्दा राम्रो भागहरू मध्ये एक हो किनकि यो घाँसे मैदान, ओक रूखहरू र शंकुधारी जंगलहरूले भरिएको छ। हिउँ चितुवा जस्ता जनावरहरू यस क्षेत्रमा धेरै सामान्य छन्।

 साइपाल पर्वत  

सुदूरपश्चिमको साइपाल हिमाल आरोही र पदयात्रीहरूको विशिष्ट समूहमाझ लोकप्रिय छ। साइपाल आधार शिविरमा पुग्न सजिलो छैन, तर यो यसको लायक छ। मानिसहरूको सानो समूहसँग खाली बाटोहरूमा हिंड्नु र रातको आकाशको आनन्द लिँदै पालहरूमा सुत्नु यो पदयात्राबाट आशा गर्न सकिन्छ। यो पदयात्रा बझाङ जिल्ला, घना जंगलहरू र केही स्थानीय बस्तीहरू पार गर्छ। यो क्षेत्रमा पदयात्रा गर्ने उत्तम समय अक्टोबरको मध्यदेखि नोभेम्बरको अन्त्यसम्म हो, जुन नेपालको उत्सव महिना हो, किनकि बाली काट्नको लागि खेतहरू खाली भइसकेका छन्। पदयात्रा एकदम चुनौतीपूर्ण छ किनभने यो पर्यटकहरूमाझ कम लोकप्रिय छ, कच्चा र अन्वेषण गरिएको छैन। त्यहाँ बस्ने सुविधा छैन, र पदयात्रीहरू पाल र अन्य रसदमा आत्मनिर्भर हुनुपर्छ। 

 सुरमा सरोवर  

सुरमा सरोवर सुदूरपश्चिम क्षेत्रको लुकेका रत्नहरू मध्ये एक हो। ४,३०० मिटरको उचाइमा अवस्थित, त्यहाँ पुग्ने बाटो सजिलो छैन। घाटहरू पार गरेर पुग्ने अग्ला पहाडहरू पार गर्न सकिन्छ र जेठी बहुरानी जस्ता पहाडहरू भएका घाँसे मैदानहरू सहितका साना तालहरू र पोखरीहरू पार गर्न पनि सकिन्छ। यो ताललाई पवित्र भनिन्छ, किनकि मानिसहरूले यसलाई तिब्बतको पवित्र मानसरोवर तालको विकल्प मान्छन्।

 बुढीनन्द ताल 
कतैको बीचमा रहेको एकान्त ताल अर्को पदयात्रा हो जुन कमजोर मन भएकाहरूका लागि होइन। यो पूरा गर्न लगभग १३ दिन लाग्छ। ठाडो भीरहरू र सुदूरपश्चिमका पहाडहरूको फेदमा हिँड्दै, यो कठिन पदयात्राले शरीर र मन दुवैको परीक्षा लिनेछ। हरेक वर्ष मानिसहरू यहाँ हराउँछन् त्यसैले एक्लै बाहिर ननिस्कनुहोस् र स्थानीयलाई सँगै लैजानुहोस्। यसरी, यस ठाउँले प्रदान गर्ने दृश्यहरूको आनन्द लिन सकिन्छ। यहाँ जानको लागि उत्तम समय जनै पूर्णिमाको समयमा हो जब जिल्लाबाट तीर्थयात्रीहरूको ठूलो समूह त्यहाँ जान्छ। तर, स्थानीयहरू भन्छन् कि शरद ऋतुमा यस ठाउँको भ्रमण गर्नु पनि राम्रो हुन्छ यदि तपाईं स्थानीयलाई सँगै लैजानुहुन्छ भने।

गरवा दरबार

यो लगभग १०० वर्ष पहिले खड्ग शमशेर जंग बहादुर राणा द्वारा १३ रोपनी जग्गामा निर्माण गरिएको थियो। यसलाई राणाहरू ले मैदानबाट पहाडहरूमा यात्रा गर्दा आराम गर्ने ठाउँको रूपमा प्रयोग गर्थे। १९२७ ईस्वीमा निर्मित, तीन तल्ले दरबारमा ८३ झ्याल र ५३ ढोका छन्।

 उग्रतारा मन्दिर 

उग्रतारा मन्दिर सुदूर पश्चिम प्रदेशको एक प्रसिद्ध धार्मिक तथा पर्यटकीय मन्दिर हो। यो डडेल्धुराबाट लगभग चार किलोमिटर पश्चिममा अमरगढी नगरपालिका-७ मा अवस्थित छ। यो मन्दिर नेपालको सुदूर पश्चिममा रहेका नौ भगवती मन्दिरहरू मध्ये एक मानिन्छ। यो प्यागोडा शैलीमा निर्मित छ। यो हिन्दू धर्मको धार्मिक रूपमा महत्त्वपूर्ण मन्दिर हो र यसको कला र वास्तुकलामा पनि धनी छ। देवी पार्वतीको मूर्ति मन्दिरको मुख्य मूर्ति हो। मन्दिरलाई पछि डोटीका राजा नागा मल्लले पुनर्निर्माण गरेका थिए र राजा वीरेन्द्रले पनि थप पुनर्निर्माणमा सहयोग गरेका थिए।

 रुपालीगड झरना  
रुपालीगड झरना सुदूरपश्चिम प्रदेशको डडेल्धुराको रुपालमा अवस्थित छ। 

मालिकार्जुन मन्दिर
 स्थित  खलङ्गाबाट मालिकार्जुन गाविसमा, मालिकार्जुन मन्दिर भगवान शिव र देवी पार्वती का मूर्तिहरू छन्। मलिकालाई पार्वतीको रूपमा पूजा गरिन्छ भने अर्जुनले शिवको प्रतिनिधित्व गर्छन्। नेपाली पात्रो अनुसार आषाढ र कार्तिक महिनामा प्रत्येक वर्ष यस मन्दिरमा भक्तजनहरूको भीड लाग्छ। गौरा पर्व पनि यहाँ मनाइन्छ जहाँ दार्चुलाको जनसंख्या धेरै छ। यो मन्दिर लामो पैदल यात्रा गरेर यस मन्दिरमा अन्त्य गर्ने यात्राको लागि पनि प्रसिद्ध छ।  यो दार्चुला जिल्लामा धेरै प्रसिद्ध छ। 

नाटेश्वरी मन्दिर
मन्दिरको प्रमुख पर्व जनै पूर्णिमा र चैते दशैं हो जुन दिन नेपालभरि र भारतबाट पनि भक्तजनहरू दर्शन गर्न आउँछन्।

बडिमालिकाको काखमा अवस्थित भए पनि, यो मन्दिर (नाटेश्वरी) लाई मलिका देवीको सम्पत्ति (दिदी) मानिन्छ। नटेश्वरीको अनुष्ठान दुई समूहका पुजारीहरूद्वारा गरिन्छ; एक जना ठकुरी पुजारी र अर्को जना ब्राह्मण जोशी। खिरपाटाका शाही ठकुरी र बेलकट्टेका जोशी ब्राह्मणले अनुष्ठान गर्छन् र देवतालाई छुन सक्छन्। यो मन्दिर ठूला चाडपर्वहरूमा मात्र खोलिन्छ र अन्य केही विशेष दिनहरूमा, मन्दिरको दैनिक अनुष्ठानहरू ठाकुरीबाडा (ठकुरीवाडा) स्थित भण्डारघर (भण्डारघर) मा शाही ठकुरी पुजारीहरूद्वारा गरिन्छ।   thumb|नटेश्वरी मन्दिर

शैलेश्वरी मन्दिर
डोटी जिल्लाको सिलगढीमा देवी शैलेश्वरीको मन्दिर अवस्थित छ। यो नेपालको मध्य-पश्चिम र सुदूरपश्चिमी पहाडहरूमा रहेको सबैभन्दा प्रसिद्ध तीर्थस्थलहरू मध्ये एक हो।

स्कन्द पुराणमा यस स्थानको उल्लेख छ। मन्दिर परिसरमा रहेका देवताहरूमा शिवलिंग, चतुर्भुज नारायण, गणेश, भैरव र मस्त समावेश छन्। दशैं पर्वको समयमा यहाँ विशेष पूजा गरिन्छ।

320px|thumb|शैलेश्वरी मन्दिर

बैद्यनाथ धाम

नेपालका चार तीर्थस्थलहरू मध्ये एक, वैद्यनाथ धाम , अछाम जिल्लाको बूढीगंगा र सरस्वती नदीको संगममा अछाम जिल्लामा अवस्थित भगवान् शिवको मन्दिर हो। तीर्थस्थलमा "वेद विद्याश्रम" नामक वेद पढाउने एउटा पाठशाला छ। सन् २०२० मा सरकारले वेद विद्याश्रमको स्तरोन्नति गर्न वैद्यनाथ धामलाई २० लाख रुपैयाँ विनियोजन गरेको थियो । 

शिवरात्रिमा नेपाल र भारतका तीर्थयात्रीहरू यस ठाउँमा आउँछन्।

 त्रिपुरासुन्दरी मन्दिर 

त्रिपुरा सुन्दरी बैतडीको सदरमुकामबाट लगभग १० किलोमिटर पश्चिम (मुख्यालयबाट लगभग २० मिनेटको दूरीमा) नेपालको बैतडी जिल्लाको दशरथचन्द नगरपालिकामा अवस्थित एक धार्मिक हिन्दू मन्दिर हो। यो नेपालको सात भगवती मन्दिरहरू मध्ये एक हो। यो सुन्दर मन्दिर त्रिपुरा गाउँको बीचमा उकालोमा अवस्थित छ। त्रिपुरा सुन्दरी देवी दुर्गालाई समर्पित छ। मन्दिर रातो रंगले रंगिएको छ जुन देवी दुर्गाको प्रतीक पनि मानिन्छ जसलाई आदि पराशक्ति, युद्धकी देवी, सकारात्मकता (दैवी शक्ति) को प्रतीक, आशाको रूपमा पनि चिनिन्छ। हिन्दू पौराणिक कथा अनुसार, उनी शिवकी पत्नी देवी पार्वतीको योद्धा रूप हुन्। उनलाई सामान्यतया सिंहमा सवार र १० हात भएको चित्रण गरिएको छ, प्रत्येक हातमा भैंसी राक्षस विरुद्धको युद्धको लागि अन्य देवताहरूले दिएको विशेष प्रकारको हतियार छ।
मन्दिरहरूले यसको सृष्टि र विकासको पछाडि लामो कथा उधारो लिएका छन्। बैतडीमा जम्मा सात भगवती मन्दिरहरू (देवी दुर्गाका मन्दिरहरू) छन्। यी सात मन्दिरहरू देवी दुर्गाका सात बहिनीहरूलाई समर्पित छन् भन्ने विश्वास गरिन्छ। यो मन्दिर रणसैनी (सात जना मध्ये एक बहिनी) लाई समर्पित छ त्यसैले यस मन्दिरलाई रणसैनी मन्दिर पनि भनिन्छ।

दशैं, गौरा, संक्रान्ति र जाट जस्ता धेरै चाडपर्वहरू कहिलेकाहीं मन्दिरमा मनाइन्छ। नेपाल र भारतबाट धेरै मानिसहरू यहाँ चाडपर्वहरू मनाउन र आफ्नो राम्रो र सुखी जीवनको लागि देवी भगवतीको पूजा गर्न र देवी दुर्गाको आशीर्वाद प्राप्त गर्न आउँछन्।


बेदकोट ताल

लिंगा मन्दिर
लिङ्गा मन्दिर कञ्चनपुर जिल्ला दैजे क्षेत्रमा अवस्थित छ ।

सन्दर्भ सामग्रीहरू



श्रेणी:नेपाली लेख
पर्यटन