यौन-सकारात्मक आन्दोलन

यौन-सकारात्मक आन्दोलन एक सामाजिक र दार्शनिक आन्दोलन हो, जसले यौनताको मान्यता (अभिव्यक्तिको अनगिन्ती रूपहरू) लाई बढावा दिदै यौनता वरपरको सांस्कृतिक मनोवृत्ति र नियमहरू परिवर्तन गर्न खोज्छ, मानव अनुभवको प्राकृतिक र स्वस्थ भागको रूपमा र व्यक्तिगत सार्वभौमिकता, सुरक्षित यौन अभ्यासहरू, र सहमतिमा आधारित यौन सम्बन्ध (हिंसा वा जबरजस्तीबाट मुक्त) को महत्त्वलाई जोड दिँदै। यो  "यौनता मानव अनुभवको एक महत्त्वपूर्ण अंश हो र यो सम्मानको योग्य छ" भन्ने विचारमा आधारित छ। यद्यपि आन्दोलनमा संलग्न व्यक्तिहरूमाझ यो शब्दको परिभाषा धेरै फरक छ, यसको केन्द्रीय धारणा "विभिन्न यौन झुकाव, रुचि (वा त्यसको अभाव), पहिचान र अभिव्यक्तिहरूको लागि खुलापन" हो।  यौन-सकारात्मक आन्दोलनले आफ्नो अभियानको एक भागको रूपमा व्यापक यौन शिक्षा र सुरक्षित यौनको पनि वकालत गर्दछ। यो आन्दोलनले सामान्यतया यौन गतिविधिका प्रकारहरूमा कुनै नैतिक भेदभाव गर्दैन, यी छनौटहरूलाई व्यक्तिगत प्राथमिकताको विषयको रूपमा हेर्छ।

 अवलोकन 
यौन-सकारात्मकका सर्तहरू र अवधारणाहरू (जर्मनः सेक्सुएल पोजिटिभ (or, वैकल्पिक रूपमा यौन-सकारात्मक (सेक्सुएल बेजाहेन्ड) र यौन-नकारात्मक (सेक्सुअल नेगेटिभ) सामान्यतया विल्हेल्म रीच श्रेय दिइन्छ। उनको परिकल्पना थियो कि केही समाजहरूले यौन अभिव्यक्तिलाई अनिवार्य रूपमा राम्रो र स्वस्थको रूपमा हेर्छन्, जबकि अरूले सामान्यतया यौनको नकारात्मक दृष्टिकोण राख्छन् र कामवासनालाई दबाउन र नियन्त्रण गर्न खोज्छन्।Johansson, Warren. 1990. "Sex Negative, Sex Positive ". In: Dynes WR (ed). Encyclopedia of Homosexuality. New York: Garland. p 1182–1183. . यस अवधारणालाई वर्णन गर्न प्रयोग गरिने अन्य शब्दहरूमा प्रो-सेक्स वा प्रो-सेक्सुअलिटी समावेश छन्।Johansson, Warren. 1990. "Sex Negative, Sex Positive ". In: Dynes WR (ed). Encyclopedia of Homosexuality. New York: Garland. p 1182–1183. .

यौन-सकारात्मक आन्दोलनले सामान्यतया, हेटेरोसेक्सुअल वा समलिङ्गी यौन, वा हस्तमैथुन बिचमा नैतिक वा नैतिक भिन्नता बनाउँदैन, यी छनौटहरूलाई व्यक्तिगत प्राथमिकताको मामिलाको रूपमा। अन्य यौन-सकारात्मक स्थितिहरूमा BDSM र बहुपत्नीत्व साथसाथै अलैंगिकता स्वीकृति समावेश छ।

केही यौन-सकारात्मक सिद्धान्तकारहरूले जाति/संस्कृति, लिङ्ग, यौनता, वर्ग, राष्ट्रियता र आध्यात्मिकताको अन्तरक्रियाको सन्दर्भमा यौन-सकारात्मकताको विश्लेषण गरेका छन्। यौन-सकारात्मक आन्दोलनको विशालताका कारण, मानिसहरूलाई "यौन-सकारात्मक" शब्दको सहमतिको परिभाषामा पुग्न चुनौतीपूर्ण भएको छ।" सेक्सोलोजिस्ट क्यारोल क्विनद्वारा यौन-सकारात्मकताको धेरै परिभाषाहरू प्रस्ताव गरिएको छ।यौन-सकारात्मक, एक शब्द जुन सांस्कृतिक चेतनामा आउँदैछ, यो अर्गोन डिपि प्रेम-बाल उत्सव होइन-यो एक साधारण तर कट्टरपन्थी पुष्टि हो कि हामी प्रत्येकले फरक माध्यममा आफ्नै जोश बढाउँछौं, कि दुई वा तीन वा आधा दर्जन यौन झुकावको सट्टा, हामी लाखौंको सन्दर्भमा सोच्नु पर्छ। "यौन-सकारात्मक" ले हाम्रो प्रत्येक अद्वितीय यौन प्रोफाइललाई सम्मान गर्दछ, जसरी हामी स्वीकार गर्दछौं कि हामीमध्ये केहीलाई यौन भिन्नता र सम्भावनाहरू उन्मूलन गर्ने प्रयास गर्ने संस्कृतिले क्षति पुर्याएको छ।Queen, Carol (1997). Real Live Nude Girl: Chronicles of Sex-Positive Culture. Pittsburgh (Cleis Press). यो सांस्कृतिक दर्शन हो जसले यौनतालाई कसैको जीवनमा सम्भावित सकारात्मक शक्तिको रूपमा बुझ्दछ, र यो निस्सन्देह, यौन-नकारात्मकतासँग विपरित हुन सक्छ, जसले यौनलाई समस्याग्रस्त, विघटनकारी र खतरनाकको रूपमा देख्छ। यौन-सकारात्मकताले यौन विविधता, भिन्न इच्छा र सम्बन्ध संरचनाहरू, र सहमतिमा आधारित व्यक्तिगत छनौटहरूको लागि अनुमति दिन्छ र वास्तवमा मनाउँछ।

 इतिहास 

पश्चिमी संसारको स्थापित मापदण्ड बाहिर यौन गतिविधिको सहिष्णुताका लागि आह्वानहरू पुरातन कालदेखि नै अस्तित्वमा छन्। पिरामिड र थिसबे कथामा टिप्पणी गर्दै, मानवतावादी जियोभन्नी बोक्काशियो १४ औं शताब्दीमा लेखेका थिएःअनियन्त्रित गतिविधिको जोश इच्छाको जोश हो, र यो लगभग प्लेग र युवाहरू बिचको सामान्य अपराध हो जसमा-आह! - यो एक रोगी दिमाग संग सहनुपर्छ, किनकि यो प्रकृतिको इच्छा द्वारा हो, कि हामी सक्षम भए पनि हामी स्वेच्छिक रूपमा प्रजननमा झर्छौं, नत्र मानव जाति दोषमा पर्दछ यदि संभोग बुढेसकालसम्म स्थगित गरियो भने।एक आधुनिक घटना, यौन मुक्ति शब्द एक सामाजिक-राजनीतिक आन्दोलनलाई वर्णन गर्न प्रयोग गरिन्छ, जुन १९६० देखि १९७० को दशकसम्म देखियो।Allyn, David (2000). Make love, not war: the sexual revolution, an unfettered history. Warner Trade Publishing. . यद्यपि, यो शब्द कम्तिमा १९२० को दशकको उत्तरार्धदेखि प्रयोग हुँदै आएको छ र प्रायजसो यौन मुक्ति र मनोवैज्ञानिक मुद्दाहरूमा फ्रायड लेखन, साथै विल्हेल्म रीच, जसले मूल रूपमा यो शब्द बनाएका थिए, द्वारा प्रभावित भएको मानिन्छ।

सन् १९६० को दशकमा, मानिसहरूले यौनको बारेमा सोच्ने तरिकामा परिवर्तन हुन थाल्यो, पुरानो संसारको पूर्ववर्तीहरूबाट टाढा केही सर्कलहरूमा डि-कन्डिसनिङको अवधिको हेराल्ड गर्दै, र यौन व्यवहारको नयाँ कोडहरू विकास गर्दै, जसमध्ये धेरै मुख्यधारामा एकीकृत भएका छन्।

सन् १९६० को दशकले लाखौँ युवाहरूले हिप्पी नैतिकतालाई अँगालेर प्रेम शक्ति र यौनको सौन्दर्यलाई सामान्य जीवनको प्राकृतिक अङ्गको रूपमा प्रचार गर्दै "स्वतन्त्र प्रेम" को नयाँ संस्कृतिको पनि घोषणा गर्यो। हिप्पीहरूले यौन र यौनता प्राकृतिक जैविक घटना हो जसलाई न त अस्वीकार गर्नुपर्छ न त दमन गर्नुपर्छ भन्ने विश्वास गर्थे। मनोवृत्तिको परिवर्तनले यौनता सम्बन्धी परम्परागत दृष्टिकोणहरू पाखण्डपूर्ण र पुरुष-उग्र राष्ट्रवादी दुवै थिए भन्ने धारणालाई प्रतिबिम्बित गऱ्यो।

यौन उदारीकरणले विवाह भित्र र बाहिर खुला यौन प्रयोग, गर्भनिरोधक र गोली, सार्वजनिक नग्नता, समलिङ्गी मुक्ति, कानुनी गर्भपतन, अन्तरजातीय विवाह, प्राकृतिक प्रसव फर्कने, महिला अधिकार र नारीवाद नयाँ नैतिकताको घोषणा गर्यो।

इतिहासकार डेभिड एलिन तर्क गर्छन् कि यौन क्रान्ति विवाहपूर्व यौन सम्बन्ध, हस्तमैथुन, कामुक कल्पनाहरू, पोर्नोग्राफी प्रयोग, र यौनता बारे "बाहिर आउने" समय थियो।

यौन-सकारात्मक शब्द पहिलो पटक संयुक्त राज्य अमेरिकामा १९९० को दशकको अन्त्यतिर सान फ्रान्सिस्को, क्यालिफोर्नियामा सेन्टर फर सेक्स एण्ड कल्चर र सियाटल, वाशिंगटनमा सेन्टर फर सेक्स पोजिटिभ कल्चरको स्थापनासँगै प्रयोगमा आएको थियो। २००९ मा, ओरेगनको पोर्टल्याण्डमा सेक्स पोजिटिभ वर्ल्डको सुरुवात भयो। २०१९ सम्म, पाँच देशहरूमा गैर-नाफामुखी संस्थाको सोह्र भन्दा बढी अध्यायहरू छन्।[<span title="This claim needs references to reliable sources. (June 2023)">citation needed</span>]

 यौन-सकारात्मक नारीवाद 

यौन-सकारात्मक नारीवाद, जसलाई  यौन उदार नारीवाद पनि भनिन्छ, यो सन् १९८० को दशकको सुरुमा सुरु भएको आन्दोलन थियो। सन् १९७० को दशकमा नारीवादी आन्दोलनको दोस्रो लहर देखा परेपछि यसको अश्लील चित्रण, यौन कार्य, र गुनुत्वरीडाष्टीको विरोध गरेको थियो जसलाई यौन प्रतिको नकारात्मक दृष्टिकोण भनिन्छ।

महिला उत्पीडनको नारीवादी व्याख्याको केन्द्रमा पोर्नोग्राफी राख्न क्याथरिन म्याककिनन र डोर्चेन लिडहोल्ट जस्ता पोर्नोग्राफी विरोधी नारीवादीहरूको प्रयासको प्रतिक्रियामा केही यौन-सकारात्मक नारीवादी आन्दोलनमा संलग्न भए। एन्ड्रिया ड्वोर्किन र रोबिन मोर्गन पोर्नोग्राफी विरोधी नारीवादीको रूपमा महिला शरीरको ह्रास र वस्तुनिष्ठताले यौन हिंसा र आक्रमण विचारलाई बढावा दिएको विश्वास राखेका थिए।. सन् १९८० को दशकको प्रारम्भमा यौन-सकारात्मक र पोर्नोग्राफी विरोधी नारीवादीहरू बिचको तीव्र बहस र कटुतापूर्ण यस अवधिलाई प्रायः "नारीवादी यौन युद्ध" भनिन्छ। अन्य यौन-सकारात्मक नारीवादीहरू अन्य नारीवादीहरूको विपक्षमा नभई यौनको पितृसत्तात्मक नियन्त्रणको रूपमा उनीहरूले देखेको प्रत्यक्ष प्रतिक्रियामा संलग्न भए। यौन-सकारात्मक नारीवादको वकालत गर्ने केही लेखकहरूमा एरिका लस्ट, एलेन विलिस, सुसी ब्राइट, प्याट्रिक क्यालिफिया, गेल रुबिन, क्यारोल क्वीन, एभेडन क्यारोल, ट्रिस्टन टाओरमिनो, डायना केज, निना हार्टले, अमिया श्रीनिवासन, मिरेल मिलर-यङ र बेट्टी डोडसन समावेश छन्।

यौन-सकारात्मक नारीवादले ध्यान दिन्छ र महिलाको शरीर, यौन इच्छा अन्वेषण गर्ने अधिकारको महत्त्वलाई स्वीकार गर्दछ, र यौन हिंसाले महिलाको इच्छाको समर्थनलाई रोक्नुपर्दैन भन्ने विचार गर्दछ। यो आन्दोलन स्वतन्त्रताको संरक्षणको माग गर्दछ र यौन क्षेत्रमा अवस्थित नियमहरू विरुद्ध छ। यसले आलोचकहरूबाट तीव्र यौन-विरोधी दबाबद्वारा आफूलाई हानि पुर्याउन नदिई विविधता र यौन भिन्नताको सम्मान गर्न पनि प्रोत्साहित र माग गर्दछ। 

यौन-सकारात्मक नारीवादले आजको संसारमा महिलाको यौन सुखमा प्रवचन मौन र सीमान्तकृत भएको पुष्टि गर्दछ। महिलाहरूको रक्षा गर्ने कथित उद्देश्यका साथ यौन संवादलाई दबाउँदा उनीहरूलाई यस परिप्रेक्ष्यमा कमजोर लिङ्गका रूपमा देखा पर्नेछ। पीडितका रूपमा वर्गीकरण गरेर महिलाहरूलाई आफ्नो रक्षा गर्न गाह्रो हुन सक्छ। समय बित्दै जाँदा, महिलाहरूलाई यौन निष्क्रियको रूपमा वर्गीकृत गरिएको छ, जबकि पुरुषहरूलाई यौन आक्रामकको रूपमा मान्यता दिइन्छ, त्यसैले संभोगलाई एक गतिविधि मानिन्छ जसमा महिलाहरूले पुरुषको इच्छालाई "अधीन" गर्दछन्।  महिलाको इच्छालाई कम गर्न जारी राख्ने अर्को कारक भनेको यसमा सहमति र अनुसन्धानको अभाव हो, यो सामाजिक दमनको उत्पादन हो जुन महिलाहरूले शताब्दीयौंसम्म सहनु परेको छ, जसले पूर्वाग्रह र सामान्यीकरण निम्त्याएको छ। 

सेर हाइट, एक यौन शिक्षक र नारीवादीले महिला यौनताबारे गलत धारणाहरूलाई चुनौती दिए, र स्त्री यौन मुक्ति र व्यक्तिहरूलाई स्वतन्त्र रूपमा अभिव्यक्त गर्ने र निर्णय वा दमन बिना आफ्नो यौनता अन्वेषण गर्ने अधिकारलाई समर्थन गरे। उनको काम, "द हाइट रिपोर्टः महिला यौनताको एक राष्ट्रव्यापी अध्ययन" (१९७६) मा प्रदर्शन गरिए अनुसार उनले फ्रायडियन विश्वासहरूको प्रतिवाद गरे कि महिलाहरू संभोगको आवश्यकता बिना स्वतन्त्र रूपमा यौन सुख अनुभव गर्न सक्षम थिए।"The Hite Report: A Nationwide Study of Female Sexuality" यद्यपि, हाइटले डेटा सङ्कलन गर्ने, पूर्वाग्रह प्रदर्शन गर्ने सांख्यिकीय विधिहरूको कारण नारीवाद विरोधी प्रतिक्रियाको सामना गर्नुपरेको थियो, र त्यसैले पुस्तक धेरै हदसम्म विवादास्पद भयो र पुरुषहरूको केही पार्टीहरूलाई धम्की दियो।

यौन पदानुक्रम प्रणालीले हेटेरोसेक्सुअलिटी, विवाह र प्रजनन शीर्ष स्थानमा राख्छ, जसले धेरै महिलाहरूलाई आजको संसारमा प्रबल यौन प्रणालीसँग डराउँछ। आनन्द र यौनता मानव अधिकार हो जुन पुरानो जमानाको पितृसत्तात्मक सामाजिक निर्माणद्वारा अधीनमा राखिएको छ। यौन समर्थक नारीबादले राजनीतिक प्रतिरोधको स्थलको रूपमा यौनता विकास गर्ने प्रयास गर्दछ। उनीहरूको पक्षमा "आनन्द" कारक प्रयोग गरेर, समकालीन क्वीर सिद्धान्त र राजनीतिमा यौन र नारीवादी "सशक्तिकरण" प्रयोग गरेर महत्त्वपूर्ण योगदान दिइएको छ।

 सशक्तीकरण दृष्टिकोण 

 युवा यौन शिक्षा 
यौन-सकारात्मक आन्दोलन विद्यालयहरूमा व्यापक र सही यौन शिक्षा शिक्षासँग पनि सम्बन्धित छ। "एब्स्टिनेन्स एजुकेशन ग्रान्ट प्रोग्राम (ए. इ. जि. पि. ए.) " जस्ता कार्यक्रमहरूले यौन इच्छालाई सम्पर्क गर्न र एच. आइ. भि./एड्स जस्ता यौन संचारित सङ्क्रमणहरूबाट बच्न स्वस्थ तरिकाको रूपमा परित्याग सिकाउँछन्।Adolescent Pregnancy Prevention Program. State Abstinence Education Grant Program; Fact Sheet. Family & Youth Services Bureau, 2018-07.https://esteemjourney.com/wp-content/uploads/2018/07/State-Abstinenece-Education-Grants.pdf यद्यपि, मे २०२१ मा, स्वस्थ युवाका लागि वास्तविक शिक्षा र पहुँच ऐन (आरईएएचवाईए) ले युवाहरूका लागि सत्य र समावेशी यौन शिक्षालाई समेट्ने उद्देश्यले संघीय अनुदानहरू सुरु गर्यो। यसले शीर्षक पाँच राज्य अनुदान कार्यक्रमका लागि सङ्घीय कोषको अन्त्य गर्न खोज्छ, जसले विवाहसम्म परित्याग गर्ने विचारधारालाई बढावा दिन्छ, जुन प्रारम्भिक शिक्षाका लागि हानिकारक हुन सक्छ। सामाजिक सुरक्षा ऐनको शीर्षक V बाट A-H दिशानिर्देशहरूले एक फरक परिप्रेक्ष्य व्यक्त गर्दछ जसले विवाहको सन्दर्भमा विशेष रूपमा यौन गतिविधिमा संलग्न हुनु मात्र स्वीकार्य व्यवहार हो भन्ने धारणा राख्छ (LGBT व्यक्तिहरू बाहेक) परित्याग-मात्र-विवाह-विवाह कार्यक्रमहरूलाई समर्थन गर्दछ। यस आन्दोलनले यौन सकारात्मकताको बारेमा सिक्ने र सिकाउने खुला, इमानदार, गैर-निर्णयात्मक, स्वीकार्य दृष्टिकोण बुझ्न युवाहरूका लागि स्वस्थ दृष्टिकोणलाई बढावा दिन खोज्छ।

यौन कार्य उद्योगले पोर्नोग्राफी, वेश्यावृत्ति (एस्कर्ट सेवाहरू, मसाज पार्लरहरू, र वेश्यालयहरू) साइबरसेक्स सेवाहरू, विदेशी नृत्य, र अनलाइन नग्न मोडलिङ समावेश गर्दछ। विश्वव्यापी रूपमा करिब ४ देखि ४ करोड २० लाख महिला यौन कार्य उद्योगमा संलग्न छन्-तथापि, एलजिबिटी यौनकर्मीहरूको सङ्ख्याको अनुमान प्रायः हिसाबमा हुँदैन। नारीवादी, क्वीर र मानव अधिकार विद्वानहरूले कानुनी स्थिति र लैङ्गिक पहिचान परवाह नगरी यौन श्रम उद्योगमा प्रवेश गर्दा गरिएका आर्थिक छनौटहरूलाई जोड दिन सेक्स वर्क शब्द प्रयोग गर्छन्। यौनकर्म उद्योगको जटिलताले यौनकर्मकर्ताहरूको अधिकारलाई मौलिक मानव अधिकार बनाउँदै अन्तर्राष्ट्रिय, सङ्घीय र राज्य नियमहरूद्वारा प्रदान गरिएको संरक्षणबाट कामदारहरूलाई बाहिर राख्छ।

यौनकर्मीहरूलाई पिम्पहरू र आपराधिक सिन्डिकेटहरू विरुद्ध सुरक्षा चाहिन्छ जसले सजिलै आफ्नो कमाईको फाइदा लिन्छन्, र हिंसा, भेदभाव, सामाजिक सीमान्तकरण, र स्वास्थ्य सेवा र आवास सेवाहरूमा सजिलो पहुँचबाट पनि सुरक्षा चाहिन्छ। यौनकर्मीहरूलाई प्रायः अपराधीकरण अधीनमा राखिन्छ, जबकि सामान्यतया संलग्न पुरुषहरू, उपभोक्ताहरू वा श्रम नियन्त्रकहरूको रूपमा, प्रायः सजाय नपाई हिँड्छन्। त्यहाँ नारीवादीहरू, क्वीर विद्वानहरू, कार्यकर्ताहरू, र व्यवसायीहरूको यौन कार्यलाई अपराधीकरण, वैधानिक, र/वा संघीकरण गरिनु पर्छ कि हुँदैन भन्ने बारे भिन्न कुराकानीहरू छन्। उनीहरू सबै यस कुरामा सहमत छन् कि लैङ्गिक, जाति, वर्ग, उमेर, यौनता र राष्ट्रियताको सामाजिक संरचनामा निहित शक्तिको गतिशीलताले यौनकर्मीहरूलाई हिंसात्मक पितृसत्तात्मक र पुँजीवादी ढाँचामा काम गर्न र जीवनयापन गर्न बाध्य पार्ने आर्थिक अवस्था उत्पन्न गर्दछ।

 सहमति संस्कृति 
यौन-सकारात्मक आन्दोलनले यौन मुठभेडहरूमा सहमति महत्त्वलाई जोड दिन्छ र समर्थन गर्दछ। यौन गतिविधिहरूमा संलग्न हुँदा मानिसहरू बिच सम्मानको पहिलो र सबैभन्दा आधारभूत रूप सहमति हो। स्वस्थ यौन सम्बन्धलाई बढावा दिँदै सहमति छलफल गर्दा वार्ता र सञ्चारको रूप सबैभन्दा महत्त्वपूर्ण पक्ष हो। सहमति संस्कृतिले सकारात्मक सहमति, उत्साही सहमति, र स्वस्थ र सम्मानजनक यौन सम्बन्धलाई बढावा दिन सहमति शिक्षाको महत्त्वलाई बढावा दिन्छ। सहमति सार्वजनिक रूपमा हाम्रो नैतिक निर्णयहरू व्यक्त गर्न र वैधानिक बनाउन एक तरिका दिन्छ।

सकारात्मक सहमतिले यौन व्यवहारमा संलग्न हुन स्पष्ट, सूचित र स्वैच्छिक सहमति वर्णन गर्दछ। यौन अन्तरक्रियामा संलग्न जो कोही अन्य पक्ष वा पक्षहरूले कुनै हिचकिचाहट बिना आफ्नो प्रत्यक्ष सहमति दिएका छन् भनेर सुनिश्चित गर्न जिम्मेवार छन्। विरोध, शब्द वा कार्यको अभावको अर्थ सहमति होइन, र मौनता कहिले पनि सहमतिको रूप हुनेछैन। विरोध वा विरोधको अपेक्षा गर्नु हुँदैन ।

सहमतिको सकारात्मक अभिव्यक्ति उत्साही सहमतिको मुख्य केन्द्रबिन्दु हो। उत्साही सहमति आह्वान गर्नाले "होइन" को अनुपस्थितिको विपरित "हो" को उपस्थितिमा ध्यान केन्द्रित गर्नु आवश्यक छ। यसलाई उत्साहजनक शारीरिक भाषा प्रयोग गरेर स्वर वा गैर-मौखिक रूपमा सञ्चार गर्न सकिन्छ। यसमा टाउको हल्लाउनु, आँखाको सम्पर्क कायम राख्नु र मुस्कुराउनु, शारीरिक भाषाको उदाहरणका रूपमा समावेश छ। यो सम्झनु महत्त्वपूर्ण छ कि यसले सहमति जनाउन सक्छ, तिनीहरूले स्पष्ट सकारात्मक सहमति प्रतिनिधित्व गर्दैनन्, र कसैले सधैँ मौखिक पुष्टि प्राप्त गर्नुपर्दछ। स्वस्थ यौन सम्बन्ध र सहमति कायम राख्नको लागि कुञ्जी भनेको आफ्नो पार्टनर वा साझेदारहरूसँग नियमित रूपमा जाँच गर्नु हो कि उनीहरू सहज छन् र उनीहरूको राय परिवर्तन भएको छैन भनेर सुनिश्चित गर्न।

 अन्तरक्रियाशीलता 
लिङ्ग-सकारात्मक आन्दोलन भित्रको अन्तरक्रियाले लिङ्ग, वर्ग, जाति र यौनता जस्ता सामाजिक कोटीहरूको परवाह नगरी जटिल पहिचान, समावेशीकरण चिन्न प्रयास गर्दछ। यसमा जाति र जातीयता, लिङ्ग, लैङ्गिक पहिचान, यौन अभिमुखीकरण र स्थितिको समावेशको अभाव छ। यौन-सकारात्मक आन्दोलनले सांस्कृतिक विविधता समावेश गर्ने दिशामा अघि बढ्ने प्रयास गर्दछ, र यौन अभ्यासहरूमा विविधताका साथै यौन अल्पसङ्ख्यकहरू र अन्य सीमान्तकृत वा उत्पीडित पहिचानहरूलाई ध्यानमा राख्छ। सकारात्मक यौनिकताले व्यक्तिको कल्याण र खुशी, यौनिकतामा व्यक्तित्व, ज्ञान र सिक्ने धेरै तरिकाहरू अँगाल्ने, व्यावसायिक नैतिकता, खुला र इमानदार सञ्चार, शान्ति निर्माण, जबकि सामाजिक संरचना सबै स्तरहरूमा लागू हुने गर्दछ।

यौन-सकारात्मकताको स्थापना र पश्चिमी दृष्टिकोणबाट जरा लगाइएको थियो। हालको धेरैजसो यौन-सकारात्मक ढाँचाहरू शिक्षित, औद्योगिक, समृद्ध र लोकतान्त्रिक जनसंख्यामा केन्द्रित छन्, जसले अन्तरक्रिया र सीमान्तकृत समूहहरूको विचारलाई बेवास्ता गर्दछ।

 आलोचना 
विपक्षमा, केही नारीवादीहरू विश्वास गर्छन् कि यौन-सकारात्मकताले महिलाहरूमा बेफाइदा महसुस गर्छ तर उनीहरूलाई दमन गर्न सजिलो बनाउँछ।[failed verification] यौन-सकारात्मकताको विरोध गर्ने एउटा ठूलो धार्मिक - विशेष गरी अब्राहमिक - रूढिवादीहरूले मानव कामुकतालाई विवाहको सम्झौता बाहेक विनाशकारी शक्तिको रूपमा हेर्छन्। यौन कार्यहरूलाई पदानुक्रममा वर्गीकृत गरिएको छ, पदानुक्रमको शीर्षमा वैवाहिक विषमलिङ्गीता र हस्तमैथुन, समलैंगिकता, र अन्य यौनिकताहरू छन् जुन सामाजिक अपेक्षाहरू भन्दा तलतिर विचलित हुन्छन्।Rubin, Gayle (1984). Thinking Sex: Notes for a Radical Theory of the Politics of Sexuality. In Carole S. Vance (Ed.), Pleasure and Danger: exploring female sexuality, pp. 267–319. Boston (Routledge & Kegan Paul).  औषधि र मनोचिकित्साले पनि यौन-नकारात्मकतामा योगदान पुर्‍याएको भनिन्छ, किनकि तिनीहरूले यस पदानुक्रमको तल देखा पर्ने कामुकताका केही रूपहरूलाई रोगजनक (मानसिक रोग हेर्नुहोस्) को रूपमा तोक्न सक्छन्।

भर्कर्क, ग्लिक र बाउर जस्ता धेरै नारीवादीहरूले चुनौतीपूर्ण पितृसत्तात्मक मानदण्डहरूमा यसको प्रभावकारिताको बारेमा चिन्ताको कारण यौन-सकारात्मकताको पुनरावृत्तिको आलोचना गरेका छन्।  यी नारीवादीहरू आफूहरू "यौन-नकारात्मक" भन्दा "यौन-आलोचनात्मक" भएको कुरामा जोड दिन्छन्।. विद्वान, भर्कर्कले "महिला यौन वस्तुनिष्ठताको हानिकारक र स्वतन्त्र दुवै पक्षहरू छन् र यसको सही विवरणले दुवैलाई विचार गर्नुपर्छ" भन्दै यसलाई स्वीकार गर्दछ।. आलोचकहरूले पनि यौनिकताको कमोडिफिकेशनको मुद्दा लिन्छन्। महिलाहरूलाई सौन्दर्य र यौनकरणको पश्चिमी मापदण्डहरूमा लगानी गर्न भनिएको छ जबकि "उपभोग्य वस्तुहरू आफै" पनि बन्छन्। यौन-सकारात्मक नारीवादलाई "व्यवस्थित भेदभाव र हिंसालाई ध्वस्त पार्नु, आलोचना गर्नु, पर्दाफास गर्नु वा चुनौती दिनु भन्दा व्यक्तिगत जीवन छनौटहरू मार्फत पितृसत्तात्मक लैङ्गिक मान्यताहरूलाई पराजित गर्न जोड दिएकोमा आलोचना गरिएको छ। 
अङ्गुठाकार|स्लट वाक डीसी २०१२
स्लट एक सक्रिय घटनाको रूपमा यसको प्रभावकारिताको आलोचना प्राप्त गरेको छ। स्लटवाकको उद्देश्य "स्लट" शब्दलाई पुनः प्राप्त गर्नु र पीडित-दोषारोपणको प्रतिरोध गर्नु थियो। स्लट-वाकको उद्देश्य भए तापनि, आलोचकहरूले "स्लट" शब्द पुनः प्राप्त नभएको कुरा औंल्याए। बरु, स्लट शब्द पुनः परिभाषित भएको थियो। स्लटवाकका आलोचकहरूले यो पनि सुझाउ दिन्छन् कि कपडाहरू प्रकट गर्ने कुरामा ध्यान केन्द्रित गर्दा "अन्ततः बलात्कार, घरेलु हिंसा, यौन दुर्व्यवहार र सडक उत्पीडन जस्ता गम्भीर र घातक मुद्दाहरूलाई विस्थापित गर्दछ।"  अन्त्यमा, स्लटवाकले रङ्गीन महिलाहरूले सामना गर्ने अति-यौनकरणलाई विचार नगरेको कारण आलोचना प्राप्त गर्यो। काला महिलाहरूको ब्लुप्रिन्टले स्लट-वाकलाई एउटा खुला पत्र लेखे जसमा कालो महिलाहरूले स्लट-वॉकमा रहेकाहरू जस्तै आफूलाई "लेबल गर्न सक्दैनन्" भनी व्याख्या गरिएको छ।

 २१ औं शताब्दीमा 
सन् २००० को प्रारम्भदेखि नै यौन-सकारात्मक आन्दोलन मुख्यधारामा नजिक हुँदै गएको छ।  सामाजिक मिडिया आगमनले यौन-सकारात्मक आन्दोलनलाई थप पहुँचयोग्य बनाएको छ आन्दोलन प्लेटफर्मका समर्थकहरूलाई उनीहरूको विश्वासलाई अनुयायीहरूको विस्तृत दर्शकहरूमा प्रवर्द्धन गर्न। आन्दोलनको पहुँच विस्तार गरेर, यौन-सकारात्मकता सबै प्रकारका यौन र यौनता समावेशी भएको छ। लाजमर्दो यौन-सकारात्मक आन्दोलन भित्र विशेष चासोको क्षेत्र भएको छ, मानिसहरूलाई बढी खुला हुन र मानिसहरूले यौन र यौनता सम्बन्धी विभिन्न अनुभवहरू स्वीकार गर्न प्रोत्साहित गर्दछ। स्लट-लाजमर्दो, प्रुड-लाजमर्दा र किङ्क-लाजमर्दार सबैलाई यौन-सकारात्मक आन्दोलनले चुनौती दिएको छ जसले सबै मानिसहरूलाई समर्थन र आन्दोलनमा समावेश भएको महसुस गर्न अनुमति दिने प्रयास गरेको छ।

 अनलाइन यौन-सकारात्मक समुदायहरू 
ट्विटर, फेसबुक, रेडिट र टम्बलर जस्ता प्लेटफर्महरूले यौन-सकारात्मक समूहहरूको ठूला समुदायहरू तयार पारेका छन्, जसले मानिसहरूलाई सामेल हुन आमन्त्रित गर्दै सजिलै पहुँचयोग्य ठाउँहरू सिर्जना गरिरहेका छन्। थप रूपमा, फेर्ली, फील्ड, ब्लूम नाउ प्लुरा, र #ओपन जस्ता BDSM किंकलाई प्रवर्द्धन गर्ने यौन-सकारात्मक फेटिश डिजिटल एपहरूमा घातांकीय वृद्धि भएको छ। शिन्टो कानामरा मात्सुरी, फोल्सम स्ट्रीट फेयर, सेक्सपो, रियली गुड सेक्स फेस्टिवल जस्ता वार्षिक रूपमा आयोजना हुने कार्यक्रमहरूले यौन-सकारात्मक समुदायलाई जनतामा आमन्त्रित र प्रवर्द्धन गर्छन्, जसले विश्वभरका पर्यटकहरू र मिडिया कभरेजलाई आकर्षित गर्छन्।[better source needed]

इन्टरनेटमा बढ्दो पहुँचका कारण प्रविधिको प्रगतिसँग साइबरसेक्स लोकप्रिय भएको छ। साइबरसेक्सले अनलाइन सेवाको रूपमा प्रदान गर्ने गोपनीयता र अज्ञातताको प्राथमिकताका कारण इन्टरनेट र पुरुष एस्कोर्ट्स सेवा दिने वेबसाइटहरूमा पुरुष यौन सेवाहरूको दृश्यता पनि बढेको छ। यसले पुरुष यौन उद्योगलाई फाइदा पुर्याएको छ, विशेष गरी समलिङ्गी सामाजिक स्थानहरूका लागि जुन प्रायः परम्परागत सेटिङहरूमा असहज महसुस गर्दछ।

 यौन-सकारात्मक पार्टी र क्लबहरू 
यौन-सकारात्मक घटनाहरू सेक्स पार्टीहरू जस्तै होइनन्ः सेक्सलाई अनुमति छ तर घटनाको मुख्य फोकस होइन। फेटिश कपडा सामान्य छ, जुन धेरै अवस्थामा अनिवार्य ड्रेस कोड हो। त्यस्ता पार्टी शृङ्खला र क्लबहरू, उदाहरणका लागि लन्डनमा टोर्चर गार्डन, एम्स्टर्डमको वेस्टल्याण्ड, किटकाटक्लब, जर्मन फेटिश बल र बर्लिनमा हाउस अफ लुनेसी, बुडापेस्टमा स्वतन्त्रता फेटिश पार्टी र स्वतन्त्रता मन्त्रालय क्लब। 

 मुलधारका मिडिया 
पप संस्कृतिले पनि यौन-सकारात्मक आन्दोलनलाई मुख्यधारामा ल्याउन ठूलो भूमिका खेलेको छ। लेडी गागा, एम्बर रोज, जेसिका बील, क्यामरुन डियाज, टेलर स्विफ्ट र अन्य थुप्रै सेलिब्रेटीहरूले स्लट-लाजमर्दो, यौनता, यौन आक्रमण, शरीर स्वीकृति र समग्र यौन स्वास्थ्य र जिम्मेवारीको बारेमा सार्वजनिक रूपमा बोलेका छन्। 

हालका वर्षहरूमा, यौन-सकारात्मक अवधारणाहरूले बर्लिन र भियना जस्ता शहरहरूमा यौन-सकारात्मक पार्टीहरू मार्फत नृत्य क्लबहरूमा आफ्नो बाटो फेला पारेको छ। यौन-सकारात्मक पोडकास्टहरू जस्तै यू क्याम फर्स्ट विथ मेघन बार्टन ह्यानसन, सेक्स विथ एमिली, र सेक्सोलोजी, साथै टिकटोक र युट्युब जस्ता प्लेटफर्महरूमा सामाजिक मिडिया सामग्रीहरू बढ्दो लोकप्रिय भएका छन्, विशेष गरी युवा दर्शकहरूलाई आकर्षित र लक्षित गर्दै खुला छलफलहरूमा संलग्न छन् र यौन-सकारात्मक र व्यक्तिगत यौन अनुभवहरू हुनुको बारेमा कुराकानीलाई बढावा दिन्छन्।

 पनि हेर्नुहोस् 

 सन्दर्भहरू 

श्रेणी:पुनरावलोकन नगरिएको अनुवादहरू रहेको पृष्ठ