फुसुलुन फि अदिआनिल हिन्द

फुसुलुन फि अदिआनिल हिन्द, अल-हिन्दुसियातु वलबुजियातु, वलजिनियातु, वलसेखयतु व इलाकतु अल तसव्वुफ बिहा (अर्थ: भारतीय धर्महरूको अध्याय: हिन्दू, बौद्ध, जैन, सिख धर्म र सूफीवादसँग तिनीहरूको सम्बन्ध) मुस्लिम विद्वान जियाउर रहमान आजमीद्वारा इस्लामिक दृष्टिकोणबाट हिन्दू धर्ममा लेखिएको एक पुस्तक हो। यो पुस्तक सन् १९९७ मा दारुल बुखारी मदिना मुनावाराबाट र पछि सन् २००२ मा मक्ताबुर रुसद, साउदी अरबबाट प्रकाशित भएको थियो।

इतिहास
यो पुस्तक वास्तवमा लेखकका लेखहरूको संग्रह हो, जुन मदिना इस्लामिक विश्वविद्यालयको "मगाजलात अल जमियत अल-इस्लामिया बिल मदीना अल मुनावारा (मदीना इस्लामिक विश्वविद्यालय पत्रिका)" मा प्रकाशित भएको थियो। र त्यसपछि जब उनी मदिना विश्वविद्यालयमा प्रोफेसरको रूपमा नियुक्त भए, उनी "अदियान अल-आलम (विश्व धर्म)" पढाउने जिम्मेवारी पनि थिए।  अन्य कुराहरू बाहेक, यो जिम्मेवारी सुम्पिँदा, उनले लेखहरूबाट "धर्म" को पाठ तयार गरे र त्यसपछि ती लेखहरूलाई सार्वजनिक प्रयोगको लागि पुनर्व्यवस्थित गरी पुस्तक रूपमा प्रकाशित गरे। 
अब यी दुई पुस्तकहरू "धर्म"सँग सम्बन्धित छन्, अर्थात् "यहूदी र ईसाई धर्म" (دراست في اليهودية و عديان النسرانية) र "भारतको धर्म", दिरासात फिल येहुदियत वाल मसिहियत वाल अद्यानिल हिन्द (در) शीर्षकमा प्रकाशित।  است في اليهودية و الكشرينية و عديان الحند, यहूदी धर्म, ईसाई धर्म र भारतीय धर्महरूमा अध्ययन), 784 पृष्ठहरू, यो समानताका कारण साउदी अरेबियाको प्रसिद्ध छापाखाना मक्ताबात अल-रुश्दले प्रकाशित गरिरहेको छ सामग्री को र अहिलेसम्म सात संस्करण भइसकेका छन्। स्थानीय इस्लामिक विश्वविद्यालयका शिक्षक तथा विद्यार्थीहरूमाझ निकै लोकप्रिय भएकाले संस्थाले हरेक वर्ष यो पुस्तक प्रकाशित गर्छ।

सामग्री
हिन्दू धर्म
हिन्दू धर्मको बारेमा आजमीले पुस्तकमा भनेका छन्, ईसापूर्व तेस्रो शताब्दीमा भारतको मोहनजोदारोमा कोल मानिसहरू सिन्धमा मोहनजोदारो सभ्यताको निर्माण। तिनीहरू हड़प्पा सहरमा बसोबास गरे र त्यसपछि दक्षिण भारतमा फैलिए, र तिनीहरू आफ्नो भाषा, कन्नड, मलयालम, तमिल र तेलुगु अनुसार चार समूहमा विभाजित भए। 
यस अवधिमा, तिनीहरूले धेरै शताब्दीसम्म सिन्धुको पूर्वमा आर्यहरू संग संघर्ष जारी राखे र यो शब्द सिन्धु (सिन्ध) लाई ग्रीक र इरानीहरूले हिन्दू नाम दिए।   त्यहाँका बासिन्दाहरूले उनीहरूको निष्ठा स्वीकार गरे र त्यसपछि आर्यहरूले सामाजिक व्यवस्थालाई ढाल्न थाले र भारतका बासिन्दाहरू वैदिक समाजमा प्रवेश गरे।   आर्यहरू युरोपेली फारसी मूलका थिए भनी सुझाव दिन आजमीले पुरातात्विक समानताका साथै संस्कृत र फारसीबीच भाषिक समानताहरू उद्धृत गरे र संस्कृत बोल्ने आर्यहरू र फारसी-भाषी एउटै बासिन्दा थिए भनी सुझाव दिन भाषाविज्ञानलाई उद्धृत गर्छन्।   क्षेत्र, र तिनीहरू फारसबाट आएका थिए। त्यसपछि आर्यहरूले भारतका मूल निवासीहरूलाई चार वर्ग मा विभाजन गरे, तिनीहरू ब्राह्मण (आर्य पुजारी वा पादरी), क्षत्रिय (राजपूत योद्धा वा मराठा थिए। ), वैश्य (तुरानी द्रविड व्यापारी वा व्यापारी र किसान) र शुद्र (तुरानी द्रविड मजदुर वा मजदुर), पहिलेका दुई आर्य उच्च जात र पछिका दुई द्रविड तल्लो जात।   आजमीका अनुसार, तीमध्ये शूद्रहरू आर्यहरूद्वारा उत्पीडित र अपमानित भएका थिए र 20 औं शताब्दीमा उनीहरूले सामूहिक रूपमा धर्म परिवर्तन गरे, र तमिलनाडु लगायतका विभिन्न स्थानहरूमा विशेष गरी दलित समुदायहरूले ठूलो संख्यामा धर्म परिवर्तन गरे स्वैच्छिक इस्लाम धर्म परिवर्तनलाई भारतीय प्रेसबाट कभरेज प्राप्त भयो, आजमीले बाबासाहब अम्बेडकरलगायतका उद्धरणहरू सहित धेरै स्रोतहरू उद्धृत गरे।   पाँच युगमा।   क्रमशः 
 चारै वेद पहिलो युगमा रचिएका थिए।   आजमीका अनुसार वैदिक संस्कृति आर्य र स्थानीय द्रविडीय संस्कृतिको मिश्रणबाट बनेको थियो।   यसबाहेक, उनले वेदहरूलाई अब्राहमिक सहिफा पुस्तकको रूपमा दाबी गर्ने परम्परागत विचारलाई आफ्ना तर्कहरूद्वारा अस्वीकार गर्छन्।
 दोस्रो अवधिमा, हिन्दू दार्शनिकहरूले उपनिषदहरू लेखे, जसले सूफीवाद वा तसवुफको मूल अवधारणाहरू समावेश गरेको थियो, तिनीहरूसँग सम्बन्धित थिए मन्सुर हलाज, इब्न अरबी र सरमद काशानी, जसले मिलेर निर्बान लेखेका थिए। र ओम वाहदत अल-ओजुद, इब्न अधात, अहमद इब्न नमुस, अबू मुस्लिम खोरासानी र मुहम्मद इब्न जकारिया राजी द्वारा रचित।   हिन्दू धर्ममा वर्णन गरिएको पुनर्जन्मको विचार इस्लामको नाममा प्रचार गरिएको थियो।  साथै, उही समयमा अल्लाह उपनिषद नामक उपनिषद उनको शासनकालमा लेखिएको थियो।   जलालुद्दीन अकबर, भारतका सम्राट, जहाँ इस्लाममा ईश्वरको अवधारणाको चर्चा गरिएको छ।
 तेस्रो अवधिमा, धार्मिक अभ्यासहरूको एक संग्रह तयार भयो।   स्मृति पुस्तकहरू यस अवधिमा लेखिएका थिए, जसमध्ये मनुस्मृति सबैभन्दा उल्लेखनीय छ।
 चौथो कालमा भारतका बासिन्दाहरूसँग आर्यहरूको विलयका कारण आर्य देवताहरू लोप हुन थाले।   आर्यहरूले इन्द्र लाई गर्जनको देवता, अग्निलाई अग्निको देवता, अरुणलाई आकाशको देवता र [[[उषा]] लाई बिहानको देवताको रूपमा पूजा गर्थे।   तर पछि विष्णु पालनपोषणको देवताको रूपमा र शिव विनाशको देवताको रूपमा उहाँको स्थान लिनुभयो र यी देवताहरूको प्रशंसा गर्दै पौराणिक पुस्तकहरू लेखिए।   ग्रन्थहरूमा विभिन्न ठाउँमा सृष्टि, पुनरुत्थान र दुई मानुबीचको समय र ब्रह्माण्डको दुई विनाशको कथा दिइएको छ।   हिन्दू मान्यता अनुसार यो ब्रह्माण्ड अविनाशी छ ।   यो धेरै पटक नष्ट हुन्छ र नयाँ बनाइन्छ।   आजमीले यो पनि दाबी गरे कि, आर्यहरू इजिप्ट र सिरिया मार्फत ईसाई सेन्ट पल को समयमा भएको थियो, आर्यहरूले पछि क्रिश्चियन सेन्ट पलद्वारा विकसित विष्णुको एक त्रिएक दैवी अवधारणाको विकास गरे त्रिएकवाद द्वारा ब्रह्मा र महादेव (शिव)।
 पाँचौं युगमा, महाभारत, गीता र रामायण रचना गरिएको थियो, जसले आर्य नेताहरूको युद्ध र युद्धमा उनीहरूको विजयको वर्णन गर्दछ।
थप रूपमा, हिन्दू धर्मग्रन्थहरूमा इस्लामिक अगमवक्ता मुहम्मद, मुहम्मद इब्राहिम मीर सियालकोटी र  सनाउल्लाह अमृतसरी र २० औं शताब्दीमा अन्य धेरैको आगमन सहित विभिन्न इस्लामिक सुसमाचार विवरणहरू समावेश गरिएको भनिन्छ। पुस्तकको सुरुमा आजमीले भनेका छन् कि मुस्लिमहरूको सहमति अनुसार हिन्दू धर्मग्रन्थ अस्मानी किताबले आर्यहरूले आफ्नो जन्मस्थान छोड्दा इब्राहिम इराकमा थिए भनी उल्लेख गरेको हुन सक्छ।   आजमीले दोस्रो दृष्टिकोणको लागि थप समर्थनको दाबी गर्छन् कि धर्मको उदय भयो र या त अब्राहमिक टोरा र सहिहहरूबाट उनीहरूले यस क्षेत्रबाट गुजरेका थिए, वा हिन्दूहरूले, जब उनीहरूले आफ्नो पाठहरू परिमार्जन गरे, उनीहरूलाई सन्तुष्ट पार्न समावेश गरे शासकहरु नियम।

हिन्दू धर्मको बारेमा आजमी भन्छन्,

आजमी भन्छन् कि इस्लाम प्रति हिन्दूहरूको नकारात्मक धारणाको कारण हो,

स्वागत छ
अबुबकर मुहम्मद जकारिया आफ्नो पुस्तक "हिन्दुसियात वा तसूर बाद अल-फिराक अल-इस्लामियत बिहा" () (हिन्दू धर्म र इस्लामी जनजातिहरू), जुन उनले सुरुमा लेखेका थिए। थीसिसको रूपमा, यसका लागि उनले आफ्ना शिक्षक जियाउर रहमान आजमी को प्रत्यक्ष सहयोग लिए र आजमीको पुस्तक "फुसुलुन फि आदियानिल हिन्द" लाई पनि नजिकबाट पछ्याए।

 सन्दर्भ 

 बाह्य कडीहरू 
 इस्लाम हाउस डटकममा फुसुलुन फि अदिआनिल हिन्द अरबी भाषामा

श्रेणी:इस्लामिक साहित्य
श्रेणी:मुहम्मदको साँस्कृतिक चित्रण
श्रेणी:पुस्तकहरू
श्रेणी:अरबी भाषाका पुस्तकहरू
श्रेणी:२१औँ शताब्दीका कार्यहरू