दोस्रो भाषा

दोस्रो भाषा भनेको मातृभाषा पछि बोलिने अतिरिक्त भाषा हो। दोस्रो भाषा छिमेकी भाषा, वक्ताको गृह देशको अर्को भाषा वा विदेशी भाषा हुन सक्छ। एक वक्ताको प्रभावशाली भाषा, जुन भाषा वक्ताले सबैभन्दा बढी प्रयोग गर्छ वा सबैभन्दा सहज छ, आवश्यक छैन कि वक्ताको पहिलो अथवा मातृभाषा भाषा हो।

 बिदेशी भाषा
बिदेशी भाषा मुख्यतः तीन अवस्थामा बक्ताहरूले प्रयोग गर्दछन। पहिलो हो कुनै बिदेशी भाषाबाट उपनिवेस बन्न पुग्नुका कारणले, दोश्रो प्रभावबस बिदेशी भाषाको प्रयोग र तेश्रो हो अावश्यकताका कारणले बिदेशी भाषाको प्रयोग। उदाहरणका लागि, इन्डिया, पाकिस्तान, श्रीलङ्का, बङ्गलादेश अादी देशहरूमा धेरै अङ्ग्रेजि प्रयोग हुनु अथवा लेवनान,बुर्किना फासो,नीजेर आदि देशमा फ्रेन्च प्रयोग हुनु अैापनिबेसिकताको कारणाले हो भने।  फिलिपिन्स, नर्डिक देशहरूमा अङ्ग्रेजी प्रयोग हुँनु प्रभाव बस उक्त भाषालाइ अपनाउनुले हो। कोरीया वा जापान मा बस्ने वा काम गर्ने कुनै गैर कोरीयाली वा गैर जापानीले ती देशका भाषा बोल्नु त्यहाँ रहन,काम गर्न सजिलो हुँने अावश्यकताले बोलिने हो। लामो अाैपनिवेसीक वीरासतका कारण दक्षिण एसियाका केही भागहरूमा अदालत, सरकार र व्यापारको आधिकारिक भाषा बन्न पुगेको अङ्ग्रेजी त्यस विपरीत हङकङ मा लामो समय उपनिवेसी भाषा हुँनुका बाबजुत चीन मा रहेको स्वभाषा चेतना र जागरणका कारण उही दर्जामा छैन।

 तथ्याङ्क 
भाषादोस्रो भाषा वक्ताहरू१. अङ्ग्रेजी ९७९ मिलियन  (reference for entire table)  (reference for entire table)२. हिन्दी-उर्दु>५०० मिलियन३. रुसी११० मिलियन४. फ्रान्सेली२८० मिलियन५. पोर्तुगाली१५ मिलियन६. अरबी२४६ मिलियन७. मन्डारिन१७८ मिलियन८. स्पेनी७१ मिलियन९. जर्मनेली८८ मिलियन१०. जापानी१ मिलियन

सन्दर्भ सामग्रीहरू