चित्रित तित्रा

"Speciesbox" ढाँचामा अझै विवरण छैन, तर ढाँचाको पृष्ठमा केही जानकारी हुन सक्छ।

चित्रित तित्रा (फ्रान्कोलनस पिक्टस) मध्य र दक्षिणी भारतको घाँसदार क्षेत्रहरूमा र दक्षिणपूर्वी श्रीलङ्का तल्लो भूमिमा पाइने तित्राको प्रजाति हो। विशेष गरी प्रजननको मौसममा तिनीहरूको चर्को आवाजले तिनीहरूलाई सजिलै पत्ता लगाउन सकिन्छ। थोमस सी. जेरडनले उल्लेख गरे कि यो प्रजाति मुख्यतया मध्य भारतमा नर्मदाको दक्षिणमा र पश्चिमी घाटको पूर्वमा साथै छोटा नागपुर र उत्तरी सरकारहरूमा पाइन्छ। यसलाई कालो तित्रा ले भ्रमित गर्न सक्छ जससँग यो आंशिक रूपमा सँगै हुन्छ र कहिलेकाँही संकरण हुन्छ भनिन्छ। यस प्रजातिलाई कालो तित्रा महिलाभन्दा अलग खैरो हिन्द रङ्ग र तल्लो भागमा सेतो दागको अभावले बताउन सक्छ। अनुहार खैरो हुन्छ र आँखाको पछाडि कुनै कालो पट्टी छैन।

 वर्णन 
यो प्रजाति भारतीय उपमहाद्वीपमा स्थानीय छ। यो राजस्थान र उत्तर प्रदेश दक्षिणमा प्रायद्वीपीय भारतमा (तर मालाबार तटमा होइन र कोइम्बटुरको दुर्लभ) दक्षिणमा र श्रीलङ्कामा फैलिएको छ। प्रजातिहरू यसको उत्तरी भागमा कालो तित्रा अन्तर-प्रजनन गर्दछ र त्यो प्रजातिको महिलासँग मिल्दोजुल्दो देखिन्छ तर कुनै खैरो हिन्द रङ्ग छैन, बरु उज्यालो खैरो अनुहार र घाँटी छ। तल्लो भागमा सेतो दागहरू छन् जबकि खुट्टाहरू सुन्तला-पहेँलोदेखि रातो हुन्छन्। यो कालो तित्रा भन्दा यसको बानीमा बढी वानस्पतिक छ। दुवै लिङ्गका खुट्टामा पर्वत-स्कंध हुँदैनन् ।

यो प्रजातिको वर्णन पी. जे. सेल्बीले बैंगलोरका उनका भतिजा जोन एथर्टनले प्राप्त गरेको नमूनाको आधारमा गरेका थिए (नाइक्ट्योर्निस एथर्टोनीमा स्मरण गरिएको)। यस प्रकारको इलाकालाई बैंगलोरको रूपमा तोकिएको छ यद्यपि यो नमूना सम्भवतः उत्तरबाट आएको हुन सक्छ।[१]

तिनवटा उपप्रजातिको नाम राखिएको छ। मनोनीत जनसङ्ख्या 20° उत्तरको दक्षिणमा मध्य र दक्षिण भारतबाट आएका छन् भने उत्तरमा पेलिडस (प्रकारको इलाका उदयपुर) छ। यो रूप माथिल्लो भागहरूमा पहेँलो हुन्छ । श्रीलङ्काली जाति वाट्सोनी हो । श्रीलङ्कामा यसको सीमित वितरण छ र यो पूर्वमा उभाला पटिनासदेखि निलगला र बिबिलको तल्लो देशसम्म पाइन्छ।

मनसुन समयमा र पछि जनसङ्ख्या परिवर्तन हुन्छ, र शिकारीहरूले केही क्षेत्रहरूबाट लगभग ३०० कब्जा गर्न सक्छन्।

 वितरण र आवास 
यस प्रजातिको वितरण कालो तित्राको दायराको दक्षिणमा छ। यो झाडी वा खेतीको साथ अर्ध-सुख्खा लहरदार घाँसे मैदानहरूमा पोषाकको रूपमा वितरण गरिएको पाइन्छ। यो कालो तित्रा भन्दा सुख्खा क्षेत्रहरूमा पाइन्छ तर खैरो तित्रा भन्दा ओसिलो क्षेत्रहरूमा पाइन्छ।

 व्यवहार र पारिस्थितिकी 
बायाँ|अङ्गुठाकार|250x250पिक्सेल|भारतको पुणेको एउटा ठुटोबाट आवाज दिँदै चित्रित तित्रा।
अङ्गुठाकार|200x200पिक्सेल|चित्रित तित्राको आवाजको सोनोग्राम
तिनीहरू पत्ता लगाउन सजिलो छैन तर मनसुनपछि जेष्ठदेखि आश्विनसम्म प्रजनन मौसममा मुखर हुन्छन्। यो आवाज बिहान बिहान सुरु हुन्छ र यसलाई पेटको भाँचिएको काग "ची-की-केरे-ची-की" भनेर वर्णन गरिएको छ जसलाई वरपरका अन्य चराहरूले जवाफ दिन्छन्। नजिकको दायरामा हुँदा प्रारम्भिक क्लिक सुन्न सकिन्छ। यो सामान्यतया ढिस्को, झाडी वा रूखको ठुटो जस्ता उच्च स्थानबाट आवाज दिएको देखिन्छ। गैर-प्रजनन मौसममा, तिनीहरूले साँझमा आवाज दिन सक्छन्। गुँड जमिनमा एक परिमार्जन हो । ६ वा ७ वटा धुवाँले भरिएका सेतो अन्डा पार्छन् ।

तिनीहरूले घाँसको बिउ (ब्राचियारिया रामोसा साथै खेती गरिएको धानको अन्न सहित) खान्छन्। गोब्रे किरार अन्य कीराहरू पनि खान्छन्।  तिनीहरूले मथेको जरा पनि खान्छन्।

यसको वरिपरि हिँड्दा कहिलेकाहीँ यसको पुच्छर माथि उठाउने बानी हुन्छ र विचलित हुँदा यो प्रायः धेरै नजिक पुग्दा मात्र जमेको र उत्साहित हुन्छ। यो रुखहरूमा र कहिलेकाहीँ जमिनमा पनि बस्छ।Ali, S & S D Ripley (1980). 

 संस्कृतिमा 
यो चरा ४,५ रुपियाँको श्रीलङ्काली हुलाक टिकटमा देखिन्छ।

 सन्दर्भहरू 

 बाह्य लिङ्कहरू 

 इन्टरनेट पक्षी सङ्ग्रह

श्रेणी:भारतमा पाइने चराहरू
श्रेणी:आइयुसिएनको रातो सूची अनुसार कम चासोका प्रजातिहरू
श्रेणी:चरा
श्रेणी:चराहरू