खान्देशी भाषा

खान्देशी वा अहिराणी एक आर्य भाषा हो जुन उत्तर-पश्चिम महाराष्ट्रको खान्देश क्षेत्रमा र गुजरातमा पनि बोलिन्छ। यसमा खान्देशी उचित, र डांगरी र अहिरानी बोलीहरू छन्। कुणबी र रङ्गारी पनि बोली हुन्। यस भाषाको अहिराणी बोली प्रायः बोलिन्छ। खान्देशी भाषा लेख्नका लागि देवनागरी लिपि प्रयोग गरिन्छ।

भारतको सन् १९७१ को जनगणना अनुसार अहिराणीलाई आफ्नो मातृभाषा घोषणा गर्ने व्यक्तिको सङ्ख्या ३६३,७८० थियो। धुलिया, जलगाउँ र नंदुरबार जिल्लाहरू र औरंगाबाद र नासिक जिल्लाको अहिराणी वक्ता तहसीलहरूको जनसङ्ख्याको सन् २०११ अनुमान १ करोड थियो। मानक मराठी र अहिराणी संरचनामा फरक छन्। यसले सङ्केत गर्छ कि यी दुई भाषाहरूको स्रोत र विकास स्वतन्त्र छन्। पश्चिमी आर्य भाषाको रूपमा, अहिराणी भाषा राजस्थानी र गुजराती भाषाको नजिक छ। राजस्थानी, गुजराती र हिन्दी भाषाका शब्दहरू सापट लीएर र मर्काएर अहिरानीले यी कुनै पनि भाषामा नपाइने आफ्नै शब्दहरू सिर्जना गरेका छन्। अहिराणी मूलतः बोलचालको रूप हो र यसको लेखनको लागि देवनागरी लिपि प्रयोग गर्दछ।

ग्रामीण भाषा भएकाले अहिराणीले खासै साहित्य निर्माण गर्न सकेको छैन। बहिणाबाई चौधरी खानदेशका एक प्रसिद्ध कवि हुन्, र उनको साहित्यको अध्ययन अध्ययन गरी मराठी भाषा स्रोतहरूमा समावेश गरिएको छ। उनका कविताको भाषा अहिराणीभन्दा फरक छ तर अहिराणीबाट प्रभावित छ। कवि अहिराणी होइनन, लेवा (खान्देशीको बोली) हो।P. 12535 Parliamentary Debates, House of the People: Official Report By Indian Parliament, Lok Sabha

सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:आर्य भाषा परिवार
श्रेणी:देवनागरी लिपिमा लेखिने भाषाहरू
श्रेणी:भारतमा बोलिने भाषाहरू
श्रेणी:महाराष्ट्रमा बोलिने भाषाहरू
श्रेणी:गुजरातमा बोलिने भाषाहरू