मन्दारिन चिनियाँ

मन्दारिन () चिनियाँ भाषाबोलीहरूको एक समूह हो जुन अधिकांश उत्तरी र दक्षिण-पश्चिमी चीनमा बोलिने गरिन्छ। यस समूहमा चीनको आधिकारिक भाषा मानक चिनियाँको ध्वनिविज्ञानको आधार बेइजिङ बोली समावेश छ। मन्दारिनको उत्पत्ति उत्तर चीनमा भएको र अधिकांश मन्दारिन बोलीहरू उत्तरमा पाइने भएकोले यस समूहलाई कहिलेकाहीँ उत्तरी चिनियाँ भनिन्छ। मन्दारिनका धेरै किसिमहरू, जस्तै दक्षिण-पश्चिम (सिचुआनी सहित) र तल्लो याङ्त्जीका, मानक भाषासँग पारस्परिक रूपमा समझदार छैनन् (वा आंशिक रूपमा मात्र समझदार छन्)। यद्यपि, एक समूहको रूपमा मन्दारिन अक्सर स्थानीय वक्ताहरूको सङ्ख्या (लगभग एक अरबको साथ) को आधारमा भाषाहरूको सूचीमा पहिलो स्थानमा राखिएको छ।

मन्दारिन चिनियाँ बोली समूहहरू मध्ये सबैभन्दा ठुलो हो; यो दक्षिण-पश्चिममा युन्नानदेखि उत्तर-पश्चिममा सिन्जियाङ र उत्तर-पूर्वमा हेइलोङजियाङसम्म फैलिएको ठुलो भौगोलिक क्षेत्रमा सबै चिनियाँ भाषीहरूको ७० प्रतिशत द्वारा बोलिन्छ। यो सामान्यतया उत्तरी चीन मैदानको यात्रा र सञ्चारको अधिक सहजताको लागि अधिक पहाडी दक्षिणको तुलनामा जिम्मेवार छ, जुन सीमावर्ती क्षेत्रहरूमा मन्दारिनको अपेक्षाकृत हालको फैलावटको साथ संयुक्त छ।

चीनको राजधानी पछिल्लो सहस्राब्दीको अधिकांश समय मन्दारिन भाषी क्षेत्रभित्र रहेको छ, जसले यी बोलीहरूलाई धेरै प्रभावशाली बनाएको छ। १४औँ शताब्दीदेखि सरकारी अधिकारीहरू र न्यायालयहरूका लागि मन्दारिनको कुनै न कुनै रूपले सम्पर्क भाषाको रूपमा काम गरेको छ। २०औँ शताब्दीको सुरुमा, बेइजिङ बोलीमा आधारित एक मानक रूप, अन्य मन्दारिन बोलीहरूबाट तत्वहरूको साथ, राष्ट्रिय भाषाको रूपमा अपनाइयो। मानक चिनियाँ चीन र ताइवानको आधिकारिक भाषा हो, साथै सिङ्गापुरको चार आधिकारिक भाषाहरू मध्ये एक हो। यो संयुक्त राष्ट्रसङ्घको आधिकारिक भाषाको रूपमा पनि प्रयोग गरिन्छ। 

सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:मन्दारिन चिनियाँ
श्रेणी:चीनमा बोलिने भाषाहरू
श्रेणी:ताइवानमा बोलिने भाषाहरू
श्रेणी:सिङ्गापुरमा बोलिने भाषाहरू
श्रेणी:मलेसियामा बोलिने भाषाहरू