चीनको भूगोल

चीनमा ठुलो भौतिक विविधता छ। देशको पूर्वी तराई र दक्षिणी तटहरू उर्वर तराई र तराईहरू मिलेर बनेको छ। तिनीहरू चीनको अधिकांश कृषि उत्पादन र मानव जनसङ्ख्याको स्थान हुन्। देशको दक्षिणी क्षेत्रहरू (याङ्जे नदीको दक्षिण) पहाडी र हिमाली भूभागहरू मिलेर बनेको छ। देशको पश्चिम र उत्तरमा डुबेका बेसिनहरू (जस्तै गोबी र ताक्लामाकान), घुम्ने पठारहरू, र विशाल मासिफहरू छन्। यसले पृथ्वीको सबैभन्दा अग्लो टेबलल्यान्ड, तिब्बती पठारको भाग समावेश गर्दछ, र धेरै कम कृषि क्षमता र जनसङ्ख्या छ।

विश्वको सबैभन्दा अग्लो हिमाल, काराकोरम, पामिर्स र तियान शानले चीनलाई दक्षिण र मध्य एसियाबाट छुट्याएका छन्। पृथ्वीका १७ वटा अग्लो हिमालमध्ये ११ वटा चीनको पश्चिमी सिमानामा अवस्थित छन्। जसमा नेपालको सिमानामा रहेको हिमालयमा रहेको विश्वको सबैभन्दा अग्लो शिखर सगरमाथा (८८४८ मिटर) र पाकिस्तानको सिमानामा रहेको विश्वको दोस्रो सबैभन्दा अग्लो चुचुरो के२ हिमाल (८६११ मिटर) समावेश छ। पश्चिमका यी अग्लो उचाइहरूबाट, जमिन टेरेस जस्तै पाइलामा तल झर्छ।

 सन्दर्भ सामग्रीहरू 

श्रेणी:चीनको भूगोल
श्रेणी:देश अनुसार एसियाको भूगोल