अरबी लिपि

अरबी लिपि अरबी र एसिया र अफ्रिकाका अन्य धेरै भाषाहरूको लागि प्रयोग गरिने लेखन प्रणाली हो। यो विश्वको दोस्रो सबैभन्दा व्यापक रूपमा प्रयोग गरिने वर्णमाला लेखन प्रणाली हो (रोमन लिपि पछि), यसलाई प्रयोग गर्ने देशहरूको सङ्ख्याद्वारा विश्वको दोस्रो सबैभन्दा व्यापक रूपमा प्रयोग गरिएको लेखन प्रणाली, र प्रयोगकर्ताहरूको सङ्ख्याद्वारा तेस्रो-सबैभन्दा बढी (रोमन र चिनियाँ लिपिहरू पछि)।

यस लिपिको प्रयोग सर्वप्रथम अरबी भाषामा ग्रन्थहरू लेख्नको लागि गरिएको थियो, विशेष गरी इस्लामको पवित्र पुस्तक कुरान। धर्मको फैलावटसँगै यसलाई धेरै भाषा परिवारहरूको लागि प्राथमिक लिपिको रूपमा प्रयोग गर्न थालियो, जसले गर्दा नयाँ अक्षरहरू र अन्य प्रतीकहरू थपिए। फारसी (फारसी र दारी), मलय (जावी), चाम (अखर सराक), उइगर, कुर्दी, पन्जाबी (शाहमुखी), सिन्धी, बाल्टी, बलोची, पस्तो , लुरीश, उर्दु, कश्मीरी, रोहिङ्ग्या, सोमाली, मन्डिन्का, र मूर आदि भाषाहरू अझै पनि प्रयोग गरिन्छ। १६औँ शताब्दीसम्म, यो केही स्पेनी पाठहरूको लागि पनि प्रयोग गरिन्थ्यो, र १९२८ मा लिपि सुधार गर्नु अघि- यो टर्कीको लेखन प्रणाली थियो।

लिपि दायाँदेखि बायाँसम्म एक कर्सिभ शैलीमा लेखिएको छ, जसमा अधिकांश अक्षरहरू अलि फरक रूपहरूमा लेखिएका छन् कि तिनीहरू एक्लै उभिएका छन् वा निम्न वा अघिल्लो अक्षरमा जोडेका छन्। तथापि, आधारभूत अक्षर फारम अपरिवर्तित रहन्छ। लिपिमा ठुलो अक्षर छैन। प्रायजसो अवस्थामा, अक्षरहरूले व्यञ्जन, वा व्यञ्जन र केही स्वरहरू लिपिबद्ध गर्दछ, त्यसैले अधिकांश अरबी वर्णमालाहरू अब्जादहरू हुन्, केही भाषाहरूको लागि प्रयोग गरिने संस्करणहरू, जस्तै सोरानी, उइघुर, मन्दारिन, र सर्बो-क्रोएसियाई, वर्णमाला हुन्। यो अरबी सुलेखको परम्पराको आधार पनि हो।

सन्दर्भ सामग्रीहरू

बाह्य कडीहरू

 युनिकोड कोलेसन चार्टहरू—आकार अनुसार क्रमबद्ध अरबी अक्षरहरू सहित
 "किन तपाईको दिमागको दाहिने भाग अरबी मन पर्दैन? "

श्रेणी:अरबी लिपि
श्रेणी:अब्जाद लिपिहरू