दण्डि

दण्डि (; ७औँ–८औँ शताब्दी) भारतीय संस्कृत व्याकरणकार र गद्य प्रेमलीलाका लेखक थिए। उनी एसियाली इतिहासका उत्कृष्ट लेखकहरूमध्ये एक हुन्।

 परिचय 
अवंतिसुन्दरी-कथा-सारमा दानिनको जीवनको विवरणले बताउँछ कि उनी दामोदरका नाति थिए, अचलपुराका दरबारी कवि जसले पल्लव राजा सिंहविष्णु र गङ्गा राजा दुर्विनीताको सेवा गरेका थिए। अवन्ति-सुन्दरी-कथा-सारा अवन्ति-सुन्दरी-कथाको पद्य संस्करण हो, एक गद्य पाठ डन्डिनलाई श्रेय दिइएको छ: यो प्रायः मूल पाठमा विश्वासयोग्य छ, तर मूल पाठले दामोदर एक अलग कवि थियो, जसलाई भारवी राजकुमार विष्णुवर्धनले परिचय गराएको बताउँछ।

 रचनाहरू 
दण्डिका लेखहरू सबै संस्कृतमा छन्। उहाँका रचनाहरू राम्रोसँग संरक्षित छैनन्। उनले अहिले अधूरा दसकुमारचरिता र त्यसभन्दा कम पूर्ण अवन्तिसुन्दरी (अवन्तीबाट सुन्दर महिलाको कथा) गद्यमा रचना गरे। उहाँ काव्यदर्श ('कविताको दर्पण'), शास्त्रीय संस्कृत कविताको हस्तपुस्तिका, वा काव्य, जो अक्षुण्ण देखिन्छ, रचना गर्नका लागि परिचित छ।first translated into English by P.W. Jacob, Hindoo tales, or, The adventures of ten princes, freely translated from the Sanscrit of the Dasakumaracharitam (London: Strahan & Co., 1873).

सन्दर्भ सामग्रीहरू

श्रेणी:भारतीय पुरुष कविहरू
श्रेणी:संस्कृत कविहरू