छत्तीसगढी भाषा

छत्तीसगढी (छत्तीसगढ़ी / ଛତିଶଗଡ଼ି) हिन्दीको एक पूर्वी विविधता हो, छत्तीसगढ र अन्य राज्यहरूका लगभग १.८ करोड मानिसहरूले बोल्छन्।  यो प्रायः भारतको छत्तीसगढ, ओडिशा, मध्य प्रदेश र महाराष्ट्र राज्यहरूमा बोलिन्छ। यो अवधी, बघेली र ओडियासँग नजिकको सम्बन्धमा छ तर भारतीय राष्ट्रिय जनगणनाले यसलाई हिन्दीको बोलीको रूपमा गणना गरेको छ।

 वर्गीकरण 
छत्तीसगढीसँग नजिकका भाषाहरू बघेली र अवधी हुन्। सबै तीन भाषाहरू आर्य भाषा परिवार, भारोपेली भाषा परिवारको भारतीय शाखा भित्र पूर्व-मध्य भारतीय भाषाहरूको समूहमा वर्गीकृत छन्। अर्कोतर्फ, भारत सरकारले आधिकारिक रूपमा भाषालाई हिन्दीको पूर्वी बोलीको रूपमा मान्छ, यद्यपि छत्तीसगढीलाई भाषिक मापदण्ड अनुसार आफ्नै अधिकारमा भाषाको रूपमा मान्न सकिन्छ।Subodh Kapoor (2002). The Indian Encyclopaedia: La Behmen-Maheya. Cosmo Publications. pp. 4220–. ISBN 978-81-7755-271-3.

 लिपि 
छत्तीसगढीले देवनागरी लिपि प्रयोग गर्छ। देवनागरी लिपि संस्कृत, हिन्दी, मराठी, नेपाली र अन्य भाषाहरूमा लेख्न प्रयोग गरिने भारतीय वर्णमाला हो। देवनागरी ३४ व्यञ्जन र १४ स्वर चिह्न र डिप्थोङ मिलेर बनेको वर्णमाला हो। देवनागरी बायाँ देखि दायाँ लेखिन्छ।

 शब्दावली 
+शब्दावली तुलनानेपालीछत्तीसगढी अवधीबघेली रअउअउरअउरबुबाददाबापबाबूसहीजेवनीदाहिनादाएरुखरुखपेड़पेड़तिमीतें,तँयतेंतयआउनुहोस्आवआओआराम्रोबनेबढ़ियाबढ़ियानामनावनामनामपोखरीतरियातालाबतलाउ

 सन्दर्भ सामग्रीहरू 

श्रेणी:भारतमा बोलिने भाषाहरू
श्रेणी:छत्तीसगढमा बोलिने भाषाहरू
श्रेणी:केन्द्रीय आर्य भाषा परिवार
श्रेणी:पूर्वी आर्य भाषा परिवार
श्रेणी:देवनागरी लिपिमा लेखिने भाषाहरू