मनाङ भाषा

मनाङ भाषा नेपालमा बोलिने चिनियाँ-तिब्बती भाषा हो।Kristine A. Hildebrant. 2004."A Grammar and Dictionary of the Manange Language" in Tibeto-Burman Languages of Nepal: Manange and Sherpa, edited by Carol Genetti. 2-189. Canberra:Pacific Linguistics. भाषाहरूको भाषिक विशेषताहरूमा उच्च स्तरको समानताको कारणले, तामाङ, गुरुङ, थकाली र मनाङ्बालाई सन्दर्भ गर्दै, मनाङ र यसको सबैभन्दा नजिकका भाषाहरू प्राय: साहित्यमा तामाङ भाषाहरूको रूपमा लेखिन्छन्।Martine Mazaudon. 1978. "Consonantal Mutation and Tonal Split in the Tamang Sub-Family of Tibeto-Burman." Kailash. 6:157-179. २०११ को राष्ट्रिय जनगणना अनुसार नेपालको कुल जनसङ्ख्यामध्ये २% मातृहरू मनाङ भाषा हो। 

 किस्महरू 

 मनाङ
 नरफु भाषा
 ग्याल्सुस्दो
 न्येशंगते

 स्थिति 
यो भाषा अलिखित छ र लगभग मनाङ जिल्ला भित्र मात्र बोलिने छ, जसले यसलाई धम्कीको रूपमा वर्गीकृत गरेको छ, वक्ताहरूको सङ्ख्या घट्दै गएको छ। तिब्बतको निकटताका कारण, साथै यस क्षेत्रमा फैलिएको विभिन्न विश्वव्यापी भाषाहरूका कारण, मातृभाषाको प्रयोग नयाँ भाषाहरूको पक्षमा घट्दै गएको छ।Martin Haspelmath, Uri Tadmor, and Kristine A. Hildebrandt. 2009. 'Loanwords in the World's Languages: A Comparative Handbook.' De Gruyter Mouton: Berlin. Print.

 सन्दर्भ सामग्रीहरू 

श्रेणी:नेपालमा बोलिने भाषाहरू
श्रेणी:तामाङ भाषाहरू
श्रेणी:सम्भोट लिपिमा लेखिने भाषाहरू