गणसङ्घ

गणसङ्घ वा गणराज्य प्राचीन भारतमा एक प्रकारको वंश संरचना कुलीन वर्ग थियो।Witzel, Michael (1997): 'The Development of the Vedic Canon and its Schools: The Social and Political Milieu (Materials on Vedic Śåkhås, 8)' in Witzel, Michael (ed.) Inside the texts, Beyond the Texts, Harvard University Department of Sanskrit and Indian Studies, p. 313 भारतमा गणसङ्घहरू साधारणतया ईपूर्व छैठौं शताब्दीको प्रारम्भमा अस्तित्वमा थिए र केही क्षेत्रमा चौथो शताब्दीसम्म कायम रह्यो भन्ने विश्वास गरिन्छ। प्राचीन बौद्ध ग्रन्थहरूले बुद्धको समयका विभिन्न प्राचीन भारतीय राज्यहरूको धेरै विवरणहरू प्रदान गर्दछ, जसमा तिनीहरूको सरकारहरूको रूप र राजनीतिक कार्यहरू पनि समावेश छन्।

 नामकरण 
संस्कृतमा गण शब्दको अर्थ समुदायको समूह हो। यो परिचारकहरूको निकायलाई सन्दर्भ गर्न पनि प्रयोग गर्न सकिन्छ र समान उद्देश्यहरू प्राप्त गर्नको लागि गठन गरिएको कुनै पनि भेला वा पुरुषहरूको सङ्घलाई सन्दर्भ गर्न सकिन्छ, दिइएको समुदायको भेलालाई जनाउँछ। 

 संस्था 
गणसङ्घहरूको सामान्य रचना या त एकल कुल (जस्तै शाक्य), वा कुलहरूको सङ्घ (जस्तै वज्जी) को थियो। धेरै जसो गण सङ्घहरू कुलीन प्रकृतिका छन्: उदाहरणका लागि, लिच्छवि, वज्जीको शासक वंश, सबैभन्दा महत्त्वपूर्ण परिवारका प्रमुखहरू, ७,०७७ राजाहरूको प्राथमिक शासकहरू थिए। अर्कोतर्फ, गौतम बुद्धको वरपरको अवधिमा शाक्य र कोलियाहरूको सानो राज्यले धनी र गरिब सबै मानिसहरूका लागि सभा खुला गरेको थियो।

 यो पनि हेर्नुहोस् 

 जनपद
 महाजनपद

सन्दर्भ सामग्रीहरू


श्रेणी:प्राचीन भारत
श्रेणी:भारतको स्थानीय सरकार
श्रेणी:गणतन्त्रहरू