सर्भाङ जिल्ला

सर्भाङ जिल्ला भुटान सम्मिलित २० जिल्ला मध्ये एक हो। सर्भाङले कुल १,९४६ वर्ग किलोमिटर क्षेत्रफल ओगटेको छ र पश्चिम भुटानको ल्हामोइजिङ्खादेखि पूर्वमा मानस राष्ट्रिय निकुञ्जसम्म फैलिएको छ।  सर्भाङ जिल्लाको प्रमुख भाषा नेपाली भाषा हो, जुन विषम ल्होत्साम्पा समुदायले बोल्ने गर्दछ।

 प्रशासनिक विभाजनहरू 
सर्भाङ जिल्लालाई हाल बाह्रवटा गाउँ खण्डमा विभाजन गरिएको छ: 

 छुजागाङ
 छुड्जोम
 डेकिलिङ
 गाकिलिङ
 गेलेफु
 जिग्मेछोएलिङ
 सेमटेनलिङ
 सेङ्गे
 सेर्ज्होंग
 सोम्पाङ्खा
 तारेथाङ
 उम्लिङ

 भूगोल 
सर्भाङ जिल्लाको अधिकांश भागमा वातावरण संरक्षण भएको क्षेत्र छ।  सुदूरपश्चिमी सर्भाङ जिल्ला (सेङ्घेको गेवोग) ले भारतको सिमानामा रहेको निर्जन फिब्सो वन्यजन्तु अभयारण्यको भाग समावेश गर्दछ; उत्तरी सर्भाङ जिल्ला (जिग्मेछोएलिङको गेवोग) जिग्मे सिङ्गे वाङ्चुक राष्ट्रिय निकुञ्जको हिस्सा हो; पूर्वी र दक्षिणपूर्वी सर्भाङ जिल्ला (जिग्मेछोएलिङ, तारेथाङ र उम्लिङका गेवोगहरू) शाही मानस राष्ट्रिय निकुञ्जभित्र पर्दछन्। सर्भाङलाई तीनवटै वातावरणीय रूपमा संरक्षित क्षेत्रहरू जोड्ने जैविक करिडोरको फराकिलो भागले विभाजन गरिएको छ।

 यो पनि हेर्नुहोस् 

 भुटानका जिल्लाहरू

सन्दर्भ सामग्रीहरू

बाह्य कडीहरू

 आधिकारिक वेबसाइट

श्रेणी:भुटानका जिल्लाहरू