कालाचुरी वंश

कालाचुरीहरू महिष्मतीको कालाचुरीहरू भनेर पनि चिनिन्छन्, एक भारतीय राजवंश थियो जसले ६ औं र ७ औं शताब्दीको बीचमा पश्चिम-मध्य भारतमा शासन गरेको थियो। उनीहरूलाई हाइहाया वा प्रारम्भिक कालाचुरीहरू भनेर पनि चिनिन्छ जुन तिनीहरूको पछिल्ला नामहरू, विशेष गरी त्रिपुरीका कालाचुरीहरूबाट छुट्याउन सकिन्छ। कालाचुरी क्षेत्रमा हालको गुजरात, मध्य प्रदेश र महाराष्ट्रका केही भागहरू समावेश थिए।

 इतिहास 
कालाचुरीहरूको उत्पत्ति अनिश्चित छ। कृष्णराज राजवंशको सबैभन्दा प्रारम्भिक ज्ञात शासक हो। उनले त्रैकुटक र गुप्त राजाहरूले जारी गरेका पहिलेका सिक्काहरूको डिजाइनको नक्कल गर्दै ब्राह्मी लिपिको किंवदन्तीको सिक्का जारी गरे। बुद्धराजाका उत्तराधिकारीहरूको बारेमा कुनै ठोस जानकारी उपलब्ध छैन, तर यो ज्ञात छ कि ६८७ ईस्वी सम्म, कालाचुरीहरू चालुक्यहरूको सामन्तहरू भइसकेका थिए।

एलिफन्टा गुफाहरू जसमा शैव स्मारकहरू छन्, मुम्बई नजिकैको एलिफेन्टा टापुमा कोंकण तटमा अवस्थित छन्। ऐतिहासिक प्रमाणहरूले सुझाव दिन्छ कि यी स्मारकहरू कृष्णराजसँग सम्बन्धित छन्, जो शैव पनि थिए। एलोराका हिन्दु गुफाहरूमध्ये सबैभन्दा प्रारम्भिक कालचुरी शासनकालमा र सम्भवतः कालाचुरीको संरक्षणमा निर्माण गरिएको देखिन्छ।

 शासकहरू 

 कृष्णराज
 शंकरगण
 बुद्धराज

 सन्दर्भ सामग्रीहरू 

श्रेणी:गुजरातको इतिहास
श्रेणी:भारतका वंशहरू
श्रेणी:मध्य प्रदेशको इतिहास
श्रेणी:महाराष्ट्रको इतिहास