अभिर वंश

अभिर वंश एक राजवंश थियो जसले पश्चिमी डेक्कनमा शासन गर्‍यो, जहाँ उनीहरूले सातवाहनहरूको उत्तराधिकारी भए। २०३ ईस्वी देखि लगभग २६० सम्म, तिनीहरूले एक विशाल राज्य गठन गरे। तिनीहरू पुरातन अभिर जनजातिका थिए। इस्वी संवत् २४९ मा ईश्वरसेनले सुरु गरेको अभिर युग तिनीहरूसँगै जारी रह्यो र यसलाई अभिर-त्रैकुटिक युग भनिन्छ।

 नामकरण 
अभिर साहित्यिक शब्दको अर्थ डराउने वा डराउने व्यक्ति हो। प्राण नाथ चोपडाका अनुसार अभिर नाम अ-भिरबाट आएको हुन सक्छ, भिरा होइन, निडर।

 इतिहास 
अभिरको इतिहास धेरै अस्पष्टतामा ढाकेको छ। अभिर वंशको स्थापना ईश्वरसेनाले गरेका थिए। पश्चिमी क्षत्रपको सहयोग र सहमतिमा यो शाखा महाराष्ट्रको नासिक क्षेत्रमा सातवाहनहरूको मृत्यु पछि सत्तामा आयो। उनीहरूलाई गवाली राजा भनेर चिनिन्थ्यो जसले उनीहरू राजा हुनुअघि पेशाले गोठाला थिए भन्ने सङ्केत गर्छ।

गुप्त साम्राज्यको समयमा, भारतीय सम्राट समुद्रगुप्तले अभिरालाई "सीमान्त राज्य" को रूपमा रेकर्ड गरे जसले वार्षिक घरेलु भुक्तान गर्थ्यो। ईश्वरसेन पहिलो स्वतन्त्र अभिरा राजा थिए। उनी अभिर शिवदत्त र उनकी पत्नी मथारीका छोरा थिए। अश्विनी अग्रवाल सोच्छन् कि उनी रुद्रसिंह प्रथमको सेवामा सेनापति थिए जसले १८८ ईस्वीमा आफ्नो मालिकलाई अपदस्थ गरी सिंहासनमा आरोहण गरे। अश्विनी अग्रवालले थप भनिन् कि रुद्रसिंह प्रथमले चाँडै उहाँलाई अपदस्थ गरी १९० ईस्वीमा पुनः सिंहासन प्राप्त गरे।

 यो पनि हेर्नुहोस् 

 सातवाहन वंश
 त्रैकुटक वंश

 सन्दर्भहरू 

श्रेणी:हिन्दु वंशहरू