पिशाच

पिशाच भारतीय धर्महरूमा मासु खाने राक्षसहरू हुन्, जुन हिन्दु र बौद्ध धर्ममा देखा पर्दछन्। पिशाच एक दुष्ट प्राणी हो जसलाई प्रायः दुष्टताको प्रकटीकरणको रूपमा उल्लेख गरिएको छ।

 किंवदन्ती 

महाभारतका अनुसार मूल पिशाचहरूको सृष्टि ब्रह्माले गरेका हुन्। यस महाकाव्यले पिशाचका विभिन्न व्याख्याहरू प्रस्तुत गरेको छ, जसमा उनीहरू कुबेर वा ब्रह्माको सभामा बस्ने, आफ्ना अधिपति देवताहरूको आराधना गर्ने र शिव तथा पार्वतीको पूजा गर्ने कुरा उल्लेख छ। युद्धको सन्दर्भमा, पिशाचहरूले घटोत्कचको पक्षमा रहेर कर्ण विरुद्ध लडेको वर्णन पाइन्छ। यद्यपि, उनीहरूले कौरवहरूको सेवा गरेको र अलम्बुषको रथको घोडा बनेको पनि बताइएको छ।

अन्य दन्त्यकथाहरूले उनीहरूलाई 'क्रोध'का छोराहरू वा दक्षकी छोरी 'पिशाचा'का सन्तानका रूपमा वर्णन गर्छन्। उनीहरूको शरीरमा फुलेका नसाहरू र बाहिर निस्किएका राता आँखाहरू हुने बताइन्छ। उनीहरूको आफ्नै भाषा छ, जसलाई पैशाची भनिन्छ।

एउटा मान्यता अनुसार, उनीहरू कश्यप र प्रजापति दक्षकी छोरी क्रोधवसाका सन्तान हुन्। ७औँ शताब्दीको निलमत पुराणका अनुसार कश्मीर उपत्यकामा नाग र पिशाच गरि दुई जनजातिहरू बसोबास गर्दथे।

पिशाचहरू अँध्यारो मन पराउँछन् र परम्परागत रूपमा उनीहरूलाई भूत र वेताल जस्ता अन्य राक्षसहरूसँगै मसानघाटमा बस्ने गरेको चित्रण गरिन्छ। पिशाचहरूसँग रूप परिवर्तन गर्ने र इच्छा अनुसार कुनै पनि रूप धारण गर्ने वा अदृश्य हुने क्षमता हुन्छ। उनीहरू मानव ऊर्जा भक्षण गर्छन्। कहिलेकाहीँ उनीहरूले मानिसलाई समातेर उनीहरूको विचार परिवर्तन गरिदिन्छन्, जसले गर्दा पीडितहरू पागलपन जस्ता विभिन्न असामान्यताबाट ग्रस्त हुन्छन्। केही विशेष मन्त्रहरूले त्यस्ता ग्रस्त व्यक्तिहरूलाई निको पार्ने र पिशाचलाई भगाउने विश्वास गरिन्छ। धार्मिक समारोह र चाडपर्वहरूमा पिशाचहरूलाई टाढा राख्नका लागि उनीहरूको भागको बलि वा भेटी दिने गरिन्छ।

जब मृतकको अन्त्येष्टि वा संस्कार राम्रोसँग गरिँदैन, मृत व्यक्ति अनिश्चित कालसम्म शरीरबाट मुक्त हुन सक्दैन र पिशाचमा परिणत हुन्छ। यस अवस्थामा उसले खाने र पिउने क्षमता गुमाउँछ, अन्धो हुन्छ र धेरै कष्ट भोग्छ। यद्यपि, उनीहरू स्वभावैले जीवित मानिसहरूको चाहना राख्छन्, उनीहरूको गन्ध र उपस्थितिको महसुस गर्छन् र आक्रमण गर्न सक्छन्।

पाणिनीले आफ्नो अष्टाध्यायीमा पिशाचलाई "योद्धा समूह"को रूपमा वर्णन गरेका छन्। प्राचीन साहित्यमा, कश्मीरको उत्तरमा रहेका दर्द मानिसहरूलाई "पिशाच" र दर्द भाषाहरूलाई 'पैशाची' भनिन्थ्यो।Dardestān, Encyclopaedia Iranica, ३० जनवरी २०२० मा प्राप्त। उनीहरूलाई प्रजापति कश्यपका सन्तान मानिन्छ।The Piśāca languages of north-western India, Sir George Abraham Grierson, Royal Asiatic Society, 1906

प्रसिद्ध वृहत्कथा, जसमा भारतीय पौराणिक कथाहरूको ठूलो सङ्ग्रह छ, ७औँ शताब्दीका लेखक गुणाढ्यद्वारा पैशाची भाषामा लेखिएको थियो।

 टिप्पणीहरू 

 सन्दर्भ सामग्रीहरू 

श्रेणी:भारतीय काल्पनिक प्राणीहरू