अक्कादी भाषा

अक्कादी ( akkadû,  ak-ka-du-u 2 ; लोगोग्राम:  URI KI ) एक विलुप्त पूर्वी सेमिति भाषा हो जुन प्राचीन मेसोपोटामियामा (अक्कद , असिरिया, इसिन, लार्सा र बेबिलोनिया) तेस्रो सहस्राब्दी इसापूर्वदेखि आठौँ शताब्दी इसापूर्व सम्म बोलियो जब त्यसलाई क्रमश आरामी भाषाले प्रतिस्थापन गर्न थाल्यो।

यो सबैभन्दा पहिलो प्रलेखित सेमिति भाषा हो जसले क्युनिफोर्म लिपिको प्रयोग गर्दथ्यो जुन मूल रुपमा असम्बन्धित र विलुप्त सुमेरी भाषा लेख्न प्रयोग गरिन्थ्यो। अक्कादी भाषा अक्कद सहरको नामबाट राखिएको हो जुन अक्कादी साम्राज्य (लगभग  २३३४ - २१५४  ईसापूर्व) को समयमा मेसोपोटामियाली सभ्यताको प्रमुख केन्द्र रहेको थियो।  सुमेरी र अक्कादी भाषाहरूको बीचको पारस्परिक प्रभावले यी भाषाहरूलाई विद्वानहरूलाई भाषा सङ्घको रूपमा वर्णन गर्न प्रेरित गरेको छ।

अक्कादी साम्राज्यको पतनको शताब्दीऔँ पछि, अक्कादी, यसको असीरियाली र बेबिलोनी स्वरूपहरूमा, मेसोपोटामियाली साम्राज्यहरू (पुरानो असीरियाई साम्राज्य, बेबिलोनिया, मध्य असीरियाई साम्राज्य) को मातृभाषा थियो, जुन पछिल्लो कांस्य युगमा थियो, र कांस्य युगको पतनको समयमा प्राचीन निकट पूर्वको अधिकांश क्षेत्रहरूको साझा भाषा बनेको थियो। यद्यपि यसको क्रमिक पतन फलाम युगमा शुरू भयो, जब नव-असीरियाली साम्राज्यको दौरान आठौँ शताब्दी ई.पू. मा राजा तिगलथ-पिलेसर तृतीयले असीरियाई साम्राज्यको सम्पर्क भाषा रूपमा शाही आरामी भाषालाई प्रस्तुत गरे। हेल्लेनी कालसम्म, यो भाषा अधिकांश मात्रामा विद्वान र पुरोहितहरूमा सीमित भयो जो असीरिया र बेबिलोनियाका मन्दिरहरूमा कार्यरत थिए। अन्तिम ज्ञात अक्कादी क्यूनिफर्म दस्तावेज पहिलो शताब्दी हो।

सन्दर्भ सामग्रीहरू