आशापूर्णा देवी

आशापूर्णा देवी (बांग्ला: আশাপূর্ণা দেবী, ८ जनवरी १९०९-१३ जुलाई १९९५) भारतकी बङ्गाली भाषाकी एक कवयित्री र उपन्यासकार थिइन्। उनीले १३ वर्षको उमेर देखि लेखन प्रारम्भ गरिन् र आजीवन साहित्य रचनामा जोडि रहिन्। आफ्नु घरको दायित्वलाई निभाउँदै उनीले लगभग दुई सय कृतिहरु लेखिन्, जसबाट उनका अनेक कृतिहरूको भारतको लगभग सभै भाषाहरूमा अनुवाद भइसकेको छ। उनको सृजनामा नारी जीवनको विभिन्न पक्ष, पारिवारिक जीवनको समस्याहरू र समाजको अवस्था उजागर गरिएको छ। उनका प्रमुख रचनाहरू हुन् स्वर्णलता, प्रथम प्रतिश्रुति, प्रेम और प्रयोजन, बकुलकथा, गाछे पाता नील, जल, आगुन आदि। उनीलाई १९७६ मा ज्ञानपीठ पुरस्कारले सम्मानित गरिएको थियो। यो पुरस्कार प्राप्त गर्ने उनी पहिलो महिला हुन्। 
सन्दर्भ सामग्रीहरू

बाह्य कडीहरू
आशापूर्ण देवीको संक्षिप्त जीवनी (अङ्ग्रेजीमा)

श्रेणी:भारतीय महिला साहित्यकारहरू
श्रेणी:विकी विमिन एडिटाथन २०१६ मा बनाइएका वा सुधारिएका लेखहरू
श्रेणी:सन् १९९५ मा मृत्यु
श्रेणी:सन् १९०९ मा जन्म
श्रेणी:पश्चिम बङ्गालका मानिसहरू