भिखारी (कवितासङ्ग्रह)

भिखारी (कवितासङ्ग्रह) महाकवि लक्ष्मीप्रसाद देवकोटाद्वारा लेखिएको कविताहरूको सङ्ग्रह हो । पृष्ठ सङ्ख्या ४७ भएको यो पुस्तक नेपाली भाषा प्रकाशिनी समितिले विसं २०१०मा प्रकाशन गरेको ।' भिखारी ' नामक पुस्तकको विवरणमदन पुरस्कार पुस्तकालय यस कवितासंग्रहमा महाकविद्वारा लेखिएका २२ कविताहरू सङ्ग्रहित गरिएको छ ।
सङ्ग्रहित कविताहरू
भिखारी
हेर भिखारी अडि अडि आयो
करुण दृष्टिले नजर उठायो ।
गाढा दुखको  मौन प्रकाश ।
झिना आशा-तार बजायो
घाम उज्यालो  आँगन पास ।
एक बिन्दुमा गोल खसायो
जीवनको इतिहास ।
(२)
हेर, हेर ती झुत्रा चिथरा
हाय! हे समय निष्ठुर ।
जीवनप थमा विचार पथरा !
काँपिरहेको थुरथुर ।
झल्लर झोली बढाउँछ, बबुरा ।
करले अस्थिर, कातर ।
(३)
वर्ष-वर्षका हेर तुषारा 
शिरको उपर गिरेको ।
हेर आँसुका खहरेहरूका
मुखमा खोंच परेको,
दिन-दिनको त्यो छातीमाथी 
चिरा चारक्क चिरेको ।
(४)
अडि अडि धरमर स्वाँ स्वाँ गर्दै 
मौन विलौना वरिपरी  भर्दै 
आर्तनादका हृदय फुटी,
जड लट्ठीको भरमा पर्दै
भन्दछ स्वरले छाती चिर्दै 
चामल एक मुठी ।
जीवनभरको एक पुकारा 
चामल एक मुठी ।
(५)
मानिससँगमा मानिसको यो 
अन्तर्दिलको रोदन । 
भाइहरूसँग भिक्षाको यो 
मुठी द याको याचना । 
घाम उज्यालो आँगनमा यो   
एक आँध्यारो अवलोकन ।
गुलबहरूको हाँसोबिच यो 
एक उन्यौँको  रोदन ।
(६)
को होला यो, कसको छोरा ?
कसको बाबु गरीब ? 
कुन आमाले काख लिँदामा 
बल्थे दृगका दुइ दीप ?
कुन आशाले नजर खुलायो 
सूर्य चाद्रको नजरसमिप?
किन मुर्झायो ? किन वौलायो ?
किन मधुरो यो जीवन्- व्दीप ?  
(७)
बुद्ध देवको नजर अगाडि
यही भिखरी आएथ्यो,
मुर्ति यसैमा शब्द यिनैमा 
मुटुको शूल कराएथ्यो,
महान दयाको सागर ठूलो 
शब्द यिनैमा लहराएथ्यो, 
भेष यसैले बलिको शेखी
पवित्र पारी निठुराएथ्यो ।
(८)
कालो बादलबाट खसेको 
अन्धकारमा भित्र पसेको,
ईश्वर हो कि भिखारी ?
बोल्दछ ईश्वर हृदय घुसेका 
घर, घर आँगन चारी
बोल्दछ, आर्तध्वनिमा बोल्दछ
करूणामृत दिल भारी ।
युग-युगभरको आँसुहरूको
सार अपार उतारी । 
दु:खको दिलामा ईश्वर बोल्दछ
अधर अनन्त उघारी ।
माग्दछ करूणा भाइहरूमा 
आई पृथिविवारि,
माग्दछ भिक्षा ईश्वर मेरो
आँगनको  एक भिखारी ?  
--110.34.4.244 (कुरा गर्ने) ११:५३, २० अगस्त २०१४ (युटिसी(UTC))

बादल
तिनको घँसियाको गीत
माली
सन्ध्या
सम्झना
यात्री

वन
प्रश्नोत्तर कविता आदिकवि भानुभक्त आचार्यबाट लेखिएको पद्द कविता हो‍‌‌॥ उनले यस कविता उपजाति र वसन्ततिलका छन्दमा लेखेका छन्॥

आफ्नो घर
जीवन वन
बालककाल
वृक्ष
गरीब
किसान
चारू
वसन्त
जीवन
अन्त्यमा
जिन्दगीको मौसम
झरना
घाँसी

सन्दर्भ सामग्री

यो पनि हेर्नुहोस

श्रेणी:नेपाली काव्य
श्रेणी:नेपाली साहित्य
श्रेणी:पुस्तकहरू
श्रेणी:लक्ष्मीप्रसाद देवकोटाका कृतिहरू
श्रेणी:कवितासंग्रहहरू