सुदामा ब्राह्मण

सुदामा एक गरिब ब्राह्मण थिए । उनी द्वापर युगमा जन्मिएका थिए । सुदामा ब्राह्मण भगवान कृष्णका बाल्यकालका मित्र थिए ।सुब्बा होमनाथ केदारनाथ कृत सुकसागर नामक पूस्तक
सुदामाको कथा
सुदामा ब्राह्मणको गरिबीको  कारणले उनको घरमा खाने खाना, लगाउने लुगाको अभाव थियो जसले गर्दा उनको परिवारको जीवन निकै कष्टकर थियो । एक दिन सुदामाकी पत्नीले सुदामासँग भनिन् - " तपाईँका मित्र कृष्ण द्वारकापुरीमा निकै धनि छन् रे । उनको चर्चा संसार भर फैलिएको छ । हामीहरू यहाँ गरिबीको जिवन बिताइरहेका छौं । यदी तपाईँ कृष्णलाई भेट्न जानु भयो भने अवश्यपनि उनले हामीलाई केही सहयोग गर्ने थिए की ? हामीलाई घर धन्दा चलाउन निकै समस्या भएको छ । छिमेकीहरूले पनि हाम्रो खिल्ली उडाइरहेका छन् । एक पटक तपाईँ अवश्य कृष्णको घरमा गएर भेट गरेर आउनुहोस् ।" आफ्नो पत्नीका कुरा सुनेर सुदामालाई पनि कृष्णसँग भेट गर्ने इच्छा भयो । कृष्णले कुनै सहयोग नगरे पनि उनको दर्शन गरेमा परम गति त मिल्ला भन्ने सोचेर सुदामाले द्वारका जाने अठोट गरे । ठूलाबडाका घरमा जाँदा रित्तो हात जान हुन्न भनेर दुई मुठ्ठी चामल पुरानो कपडामा पोको पारेर सुदामा कृष्णको घर द्वारका तिर लागे । केही दिन पछि सुदामा द्वारका कृष्णको घर पुगे । सुदामालाई द्वारका निकै सुन्दर लाग्यो । उनले आफू देवलोकमा पुगेको अनुभूति गरे । कृष्णको घरको मूल ढोकामा द्वारपालहरू राखिएका थिए, ती द्वारपालहरूले सुदामालाई भित्र प्रवेश गर्न दिएनन् । सुदामाले लगाएका कपडा पुराना थिए, उनको शिरमा टोपी थिएन । त्यस्तो मान्छेलाई देखेर कृष्णका द्वारपालहरूले सुदामालाई भित्र प्रवेश गर्न दिएनन् । द्वारपालहरूसँग सुदामाले म कृष्णको बाल्यकालको मित्र हुँ, तिमीहरू गएर कृष्णलाई सुदामा गरिब आएको छ भनेर खबर गरिदिनु भने । सुदामाको कुरा द्वारपालहरूले सुन्दै नसुनी उनलाई बाहिर धकेल्न थाले । यसरी आफ्नो मित्रलाई द्वारपालहरूले बाहिर धकेलेको देखेर भगवान कृष्णले भित्रबाट आएर सुदामालाई अङ्गालो मारे । त्यसपछी कृष्णले सुदामालाई घरभित्र लगेर निकै सम्मानका साथ राखे । एक गरिबलाई कृष्णले निकै सम्मान गरेको देखेर कृष्णकी पत्नी रुक्मिणीलाई निकै अचम्म लाग्यो । सुदामालाई कृष्णले ल्याएको चामलको पोकोबाट फुकाएर सबैको अगाडि एक मुठी चामल खाए । अर्को मुठी चामल खान लाग्दा लक्ष्मीले कृष्णलाई रोक्दै भनिन् - "एक मुठी चामलले सुदामालाई सबै पुगिसकेको छ, अर्को मुठी चामल खाएर मलाई सहित सुदामाको घरमा पठाउने इच्छा भयो ? " लक्ष्मीका कुरा सुनेर कृष्णले अर्को मुठी चामल खाएनन् । केही दिन सुदामा द्वारकामा बसेपछी भगवान कृष्णसँग घर फर्कने अनुमती मागे । कृष्णले पनि सुदामालाई ससम्मान घर फर्काए । सुदामा घर फर्कन लाग्दा कृष्ण आधा बोटोसम्म छोड्न आए तर सुदामालाई कुनै चिज दिएनन् । सुदामाले पनि आफू गरिब भएकोले मलाई केही सहयोग गर्नुहोस् भन्न लाज मानेकाले खालीहात फर्किए । बाटोभरी सुदामालाई कृष्णसँग कुनै सहयोग नमागेको पश्चातापले पिरोली रह्यो । जब सुदामा आफ्नो गाउँमा पुगे उनले आफ्नो घर कृष्णको महल जस्तै देखे । सुदामाकी पत्नीले सुदामा गाउँमा पुगेको खबर सुनेर साथ लिन गइन् । घरमा पुगेर सुदामालाई लक्ष्मीको कुराको सम्झना भयो । भगवान कृष्णको कृपाले सुदामा पति/पत्निको बाँकीको जिवन सुखमय बित्यो ।

हेर्नुहोस्

सन्दर्भ सामग्री

बाह्य कडीहरू

श्रेणी:पौराणिक पात्र