Konjugatschoon

Konjugatschoon betekent in de Spraakwetenschop dat Bögen vun Verben. To’n Bispeel het dat Verb breken Konjugatschoonsformen so as ik breek, du brickst etc. oder ik bröök un braken. Dat Bögen bi Nomen heet Deklinatschoon.

De Spraken weltwied ünnerscheedt sik na de Komplexität vun eer Konjugatschoon. Vele agglutinative oder polysyntheetsche Spraken hebbt bannig kumplexe Konjugatschoon. De Kategorien, de mit de Konjugatschoon an dat Verb markerrt warrn köönt, ünnerscheedtVgl. Balthasar Bickel, Johanna Nichols: Inflectional Synthesis of the Verb. = Kapitel 22 in: Matthew Dryer, Martin Haspelmath (eds.): The World Atlas of Language Structures Online. Max Planck Institut für Evolutionäre Anthropologie, Leipzig 2013. (Online. Opropen den 3. Juni 2022.) sik je na Spraak. Vele europääsche Spraken markeert Kategorien so as Persoon, Numerus, Genus, Tempus, Aspekt oder Modus. Avers ook Kategorien as Höfflichkeid, Bestimmtheid un anner wat makrkeert een Deel Spraken an dat Verb. 

Konjugatschoon kann ook kort för Konjugatschoonklass sien. In bestimmten Spraken, meist syntheetschen Spraken, deelt sik de Verben na bestimmten Munster in de Konjugatschoon in verscheden Verbklassen.Rudi Conrad (Ruutgever): Lexikon sprachwissenschaftlicher Termini. VEB Bibliographisches Institut Leipzig, 1985, S. 124. 

 Footnoten 

Kategorie:Grammatik