Ümluud

Ümluud () betekent in de Spraakwetenschop un besünners in de Germanistik enen Luudwannel in den olen germaanschen Spraken, bi den sik Vokalen an enen anner Vokaal, de in de Sülv achteran folgt, anglieken doot.Hans Henrich Hock: Principles of historical linguistics. 3. överarbeidt un vergröttert Uplaag. De Gruyter Mouton, Berlin 2021, S. 75–77. ISBN 978-3-11-074632-7. Ümluud is so ene Form Assimilatschoon. Besünners in de Romanistik is för düüse Soort Luudwannels ook de Begreep Metaphonie begäng, in de Keltologie ook Vokaalmutatschoon oder .Jurgen Klausenburger: „Review of Umlaut in Romance. An Essay in Linguistic Archeology. Giessener Beiträge zur Sprachwissenschaft, 12, CLIFFORD S. LEONARD JR“, Romance Philology 40, Nr. 3 (1987): 366–369Hans Henrich Hock: Principles of historical linguistics, 3. överarbeidt un vergröttert Uplaag. De Gruyter Mouton, Berlin 2021, S. 75–77.Paul Russell: An Introduction to the Celtic Languages. Longman, London 1995, S. 34.

So het to’n Bispeel in’n Ooldhoogdüütschen dat Woord  de Meertall , wo de Vöörvokaal // de Endsülv den Achtervokaal // in’n Stamm to enen Vöörvokaal // angleken het. Düsse Assimilatschoon is ook nableven as de Endsülv -i afslepen worrn is, so dat vundaag de Meertaal vun   up Hoogdüütsch noch   is.Wiese, Richard (1996). "Phonological vs. morphological rules: on German umlaut and ablaut". Journal of Linguistics. 32 (1): 113–135. doi:10.1017/S0022226700000785. S2CID 145351768. Justso is dat mit’n plattdüütsche Gast – Gäst(e).

In de Ümgangsspraak betekent Ümluud meist de schreven Vokaalteken ä, ö un ü, de een Ümluud as diakraatsch Teken dreegt.

 Footnoten 

Kategorie:Phonologie
Kategorie:Spraakwetenschop