Dee Dee Bridgewater

Dee Dee Bridgewater, eegentlich Denise Garrett, (* 27. Mai 1950 in Memphis, Tennessee) is en US-amerikaansch Jazzsingerin un Schauspelerin as ok tweefack Grammy-Priesdrägerin.

 Leven un Wirken 
Dee Dee Bridgewater wurr boren as Denise Garrett. Hör Moder un hör Grootmoder weern ok all as Singerinenn spoodriek. Hör Vader, de hör Talent fördern dee, weer Musiklehrer un speel as Trompeter in de Band vun Dinah Washington. Af 1966 is Bridgewater as Soul- un Jazzsingerin in verscheeden Clubs in Michigan uptreden. 1969 wurr se vun John Garvey opdeckt, de hör mit up en Russlandtournee nehm. In dit Johr hett se ok den Trompeter Cecil Bridgewater kennen lehrt, de se bald dorup heiraten dee. As de en Engagement vun Horace Silver kreeg, truck se mit hüm nah New York City. Bridgewater sung af 1971 veer Johr lang as Leadsingerin bi de Thad-Jones-Mel-Lewis-Band. 1973 sung se up dat vun Roy Ayers verantwort Soundtrack to’n Blaxploitation-Klassiker Coffy ünner annern as de Leadstimm bi Coffy Baby. Van 1974 bit 1976 speel se an’n Broadway in dat Musical The Wiz mit. För hör Rull as Glinda kreeg se 1975 den Musicalpries Tony Award, in dat Johr dorup en Grammy för den Soundtrack to dat Musical.

Hör 1974 herutbrocht Debüt-Album Afro Blue keem blots in Japan herut. Twee Johr later keem hör eerst, ünner annern vun Gene Page un Jerry Wexler produzieert Album in den USA up Atlantic herut, dat ebenso as de dree nahfolgend Alben för Elektra Soul-, Funk- un Disco-orienteert weer. Ok bi disse Warken hett Bridgewater mit prominent Produzenten tosommenarbeit. Just Family wurr vun Stanley Clarke produzeert, Bad for Me vun George Duke un Dee Dee Bridgewater vun Thom Bell.

In den 1970er Johren is se doröver herut gemeensam mit Jazzgrötten as Sonny Rollins, Dexter Gordon, Dizzy Gillespie, Clark Terry un Ray Charles uptreeden.1986 hett se de USA verlaaten un gung nah Paris, wo se de nächst 15 Jahre leven dee un hör tweeten Ehemann Gilbert Moses kennen lehrt hett. Hüüd leevt se in de Nähe vun Las Vegas. Hör spoodriek Karriere as Jazzsingerin in Europa fung mit dat Album Live in Paris (1987) an. Se is bi de wichtigsten Jazzfestivalsuptreeden. Mittlerwiel tellt se to de best Jazzsingerinnen vun hör Generatschoon. Hör CD Dear Ella as Tribut an Ella Fitzgerald wunn 1997 en Grammy. Schauspelerisch spoodriek weer Bridgewater ünner annern in dat Stück Lady Day, in dat se Billie Holiday dorstellen dee un in Cabaret.
Siet 1999 sett sück Bridgewater as UN-Botschopperin vun de FAO gegen den Welthunger in. Hör Dochter is de Jazzsingerin China Moses.

 Utteknungen  
Hör Billie-Holiday-Tributalbum Eleanora Fagan (1915–1959): To Billie with Love from Dee Dee wurr 2011 mit den Grammy as Best Jazz-Vokalalbum uttekent. 2012 kreeg se för hör Gesamtwark den Edison Jazz Award, 2019 de German Jazz Trophy. 2017 wurr se mit de NEA Jazz Masters Fellowship uttekent.

 Diskografie 
 1974: Afro Blue
 1976: Dee Dee Bridgewater
 1978: Just Family
 1979: Bad for Me
 1980: Dee Dee Bridgewater
 1987: Live in Paris
 1987: Victim of Love
 1993: Live in Montreux
 1993: Keeping Tradition
 1995: Love and Peace: A Tribute to Horace Silver
 1996: Prelude to a Kiss – The Duke Ellington Album
 1997: Dear Ella (DE: )Auszeichnungen für Musikverkäufe: DE
 2000: Live at Yoshi’s
 2002: This Is New
 2004: Dee Dee Bridgewater Sings Kurt Weill Live at North Sea Jazz Festival
 2005: J’ai Deux Amours
 2007: Red Earth (mit Compared to What)
 2010: Eleanora Fagan - To Billie with love from Dee Dee Bridgewater
 2011: Midnight Sun, A Collection of Favorite Love Songs (Emarcy)
 2015: Dee Dee Bridgewater, Irvin Mayfield & New Orleans Jazz Orchestra: Dee Dee’s Feathers (Okeh)
 2017: Memphis ... Yes, I’m Ready

 Filmografie 
 1975: Everybody Rides the Carousel (Stimm)
 1978: The Wiz
 1979: Das Wunder von Pittsburgh (The Fish That Saved Pittsburgh)
 1980: Benson (Feernsehreeg, een Folg)
 1982: Another Life (Feernsehreeg)
 1983: Night Partners (Feernsehfilm)
 1984: Der Typ vom anderen Stern (The Brother from Another Planet)
 1993: Highlander (Feernsehreeg, een Folg)
 1993: Falstaff on the Moon (Körtfilm)
 1998: Nicht aus Liebe (Corps plongés, Feernsehfilm)
 2007: Auf in den Westen, Lucky Luke! (Tous à l’Ouest: Une aventure de Lucky Luke, Stimm)

 Utteknungen (Sonstige) 
 UN-Botschopperin vun de Nehrens- un  Landwertschapsorganisatschoon (FAO)
 Haut Conseil de la Francophonie
 Ritter vun den Ordre national du Mérite
 Offizier vun den Ordre des Arts et des Lettres

 Album 
Live In Paris
 1988: Jazz Academy Awards (Frankriek) – Billie Holiday Award för dat „Best Jazz Vocal“
 1991: Nomineeren för den Grammy – „Best Jazz Vocal“

Keeping Tradition
 1994: Django d’Or (Frankriek)
 1994: Nomineeren för den Grammy – „Best Jazz Vocal“

Love And Peace: A Tribute to Horace Silver
 1995: Gavin Report – „Best Jazz Vocal Album“
 1995: Swing Journal (Japan) – „Best Jazz Vocal Album“
 1995: Jazz Academy Awards (Frankriek) – Billie Holiday Award för dat „Best Jazz Vocal“
 1995: Choc de L’Année vun dat Jazzman Magazine (Frankriek)
 1996: Nomineeren för den Grammy – „Best Jazz Vocal“

Dear Ella
 1998: Grammy för dat „Best Jazz Vocal Album“
 1998: Victoires de la Musique (Frankriek) – „Best Jazz Vocal Album“
 1998: Nomineeren för den Echo as „Best Jazz Album“

Live At Yoshi’s
 2001: Nomineeren för den Grammy – „Best Jazz Vocal Album“

J’ai Deux Amours
 2005: Nomineeren för den Grammy – „Best Jazz Vocal Album“

 Schauspelerin 
The Wiz
 1975: Tony Award för „Best Featured Actress in a Musical“

Lady Day
 1987: Nomineeren för den Laurence Olivier Award (England) för „Outstanding Performance of the Year by an Actress in a Musical“

 JazzSet 
 1997: New York Festivals Gold Medal
 1998 un 1999: New York AIR Award

 Weblinks 

 Offizielle Website vun Dee Dee Bridgewater
 Biografie, Diskografie un News bi JazzEcho
 Interview mit Dee Dee Bridgewater up Planet-Interview (04/2007)

 DNB-Katalog

 Quellen 

Kategorie:Fru
Kategorie:Börger von de USA
Kategorie:Boren 1950
Kategorie:Singer
Kategorie:Jazzmusiker
Kategorie:Schauspeler