Kapaante

De Kapaante (Anas capensis) is en Aart ut dat Geslecht vun de Aanten an sik. Se is in Afrika tohuse un treckt mit den Regen mit. Dor wannert se over grote Strecken bi. 

Kennteken
Dat Lief is bi 44 bit 46 cm lang. De Kapaante is lüttsch un stebig. In de Gemarken, wo se vörkamen deit, kann se mit annere Aanten meist nich dör'nanner brocht weern, vunwegen, datt se so lüttsch, un in ehre bannig hellen Feddern un ehren dunkelrosa Snavel goot to erkennen is. Se swemmt tämlich  bovenup up dat Water un is faken an Land to sehn. Bi'n Flegen is ehr grönen un witten Flunkenspegel goot to sehn. As bi annere Aantenaarden in Afrika verscheelt sik Waart un Aante nich groot. Ehr Fedderkleed ännert sik over dat Johr hen ok nich. An't Lief sünd de Feddern blass bruungrau bit sülvergrau. De Ruggen is en beten wat dunkerer. An de Flanken fallt Stippels up. En rosa Snavel is dat Kennteken for de utwussen Deerter, wo he ansitten deit, is de Snavel swatt. Been un Föte sünd mattgeel. Bi junge Vagels sünd de Farven wat duffer. 

 Wo se vorkamen deit 
In Afrika is de Aart wiethen to finnen. En lüttje Populatschoon leevt in de Gemarken um den Tschadsee umto. Wohrschienlich steiht se nich dat ganze Johr in düsse Gegend. Aanten ut düsse Region hefft sik al bit na Israel hen verdwaalt.Kear, S. 489 En tweete Populatschoon leevt in dat ööstliche Rift vun'n Groten Afrikaanschen Graven. Kapaanten gifft dat dor in Äthiopien, Kenia un Tansania. An de Sodaseen in dat Rift kummt de Aart deelwiese ok faken vor.Kear, S. 490 De drüdde Populatschoon leevt in'n Süden vun Afrika, in de Republiek Süüdafrika, Namibia, Angola, Botswana un Simbabwe.

Wie veel Kapaanten dat geven deit
Over de Tahl vun de Kapaanten weet numms nippe Bescheed. De Tahlen, de taxeert weert, gaht wiet ut'neen. Eenmol warrt seggt, dat geev woll bi 33.500 Vagels in dat süüdliche Afrika un bi minner, as 25.000 Vagels annerwegens up den Kontinent.  Annere Studien seggt, dat weern woll bi 100.000 bit 250.000 Aanten just so in'n Süden, as ok in'n Norden vun Afrika.Kear, S. 490, de högere Tahl is vun 1997, de ringere ut dat Johr 2000

 Wie se leven deit 
Kapaanten möögt Leegwater. Faken to finnen sünd se an Brack- un Soltwater, an Natronseen in de Savanne, in Soltpannen, an Lagunen, Münnen vun Ströme un in Bröke, wo de Tieden dörgaht. Meist leevt se in Paare un lüttje Gruppen. Grote Swarms sünd man roor. Wenn de Waters un Seen, wo se togange sünd, utdrögen doot, wannert se wieter, unner Umstänn ok over grote Strecken hen. Meist is se togange in de Schummertied. Ehr Freten finnt se bi't Grünneln un Sichten in leeg Water. Hen un wenn dükert se avers ok. Freten deit se allens, wat se wuppen kann. Dat hangt dor vun af, wat dat geven deit. Wenn se to finnen sünd, kann de Aante sik ok heel un deel vun Warvellose un Pielepoggen nehren. Kear, S. 490 Se fritt avers ok lüttje Mollusken, de se ut dat siede Water sichten deit.Kolbe, S. 197

 Wie se sik vermehren deit 
Kapaanten höört to de Aantenaarden, bi de dat Bigamie geven deit.Kear, S. 490 Paare könnt avers dörchut ok en poor Johre tosamen blieven. Wonnehr se Eier leggt, hangt af vun de Regentied. Bröden doot se in all Maanden in't Johr. Dat gellt ok for Süüdafrika, wo dat nich so heet is, as annerwegens.Kolbe, S. 197 Dat liggt dor an, datt dat in'e Regentied un achternah mehr to bieten gifft. Dat Nest warrt up'n Grund oder mank Swemmplanten boot. Wenn dat wecke gifft, bröödt Kapaanten geern up Eilannen. Se leggt in'n Döörsnitt 8,2 Eier, in een Nest könnt dat fiev bit ölben Eier ween.Kear, S. 590 Bloß man dat Seken brott. Flegen könnt de Küken na 42 bit 56 Dage. Wohrschienlich bröödt de Kapaanten man eenmol in't Johr. 

 Kapaanten bi'n Minschen 
To'n eersten Mol sünd Kapaanten 1938 na England hen utföhrt wurrn. In datsülvige Johr sünd se ok to'n eersten Mol vun Minschen tücht wurrn.Kolbe, S. 197 Kapaanten leevt man fökener in Zoos oder bi Privatlüde un weert dor plegt. In't Winter bruukt düsse Aart in Europa en Ruum to'n Schulen vor de Kulle, sust maakt se keen Probleme.

 Borns 
 Belege 

 Literatur 
 Janet Kear (Rutg): Ducks, Geese and Swans. Oxford University Press, 2005, ISBN 0-19-854645-9
 Hartmut Kolbe; Die Entenvögel der Welt, Ulmer Verlag 1999, ISBN 3-8001-7442-1

 Weblenken 


Kiek ok bi
 List vun Vagels

Kategorie:Aanten an sik