Feernlicht

Dat Feernlicht, ok Wietlicht oder Upblendlicht is en Part van de Fohrtüügbelüchten. Dat is Plicht, dat elk  un een Kraftfohrtüüg en Feernlicht het.

Dat Feernlicht werrt bruukt as en Lichtteken oder wenn et düht düüster un dor nenne Straatlatüchten sind.
Funktschoon
Dat Wietlicht kann een as Belüüchten, wenn et düht düüster is bruken, man ok as en Lichtteken.
duum|Symbol för dat Wietlicht up den Brukelboord
Wenn dat Feernlicht an is, mutt en blo Kontrolllamp up’n Brukelboord lüüchten. Zitat aus §50 (5) der Straßenverkehrs-Zulassungs-Ordnung: […] Die Einschaltung des Fernlichts muß durch eine blau leuchtende Lampe im Blickfeld des Fahrzeugführers angezeigt werden; bei Krafträdern und Zugmaschinen mit offenem Führersitz kann die Einschaltung des Fernlichts durch die Stellung des Schalthebels angezeigt werden. […]
Feernlicht
Meesttieds bruukt een dat Feernlicht, wenn et düht düüster is un de Fohrer de Straat nich wied noog överkieken kann. Een draaf jo blot so fix fohren, dat en binnen de Streek, de to överkieken, stoppen kann. Mit’t Feernlicht is düsse Streek wieder, dorümme kann een mit Feernlicht an, ok en beten wat swänker fohren. 

Dat Wietlicht draff bruukt werrn, wenn
kene Fohrers oder Footgänger, de in de Mööt kümmt, blennet werrn
kene Straatlatüchten dor sind
Fohrers, Footgängers un annere vör een nich blennet werrn

Lichtteken
Dat Lichtteken (ok Lichthuup oder Lichtsignaal) draff de Fohrer bruken, annere in’n Verkehr to wohrschauen. En Lichtteken to maken, tippt en Hevel för dat Wietlicht blot gans kort an. Up düsse Wiese lüücht de Schiensmieter för dat Wietlicht blot gans kort.
Die Lichthupe ist eine Vorrichtung, mit der man die Fernscheinwerfer bzw. die Fernlicht-Glühwendeln kurz einschalten kann, um damit 
Deutschland
So en Lichtteken is bi düssen Begeevnissen verlöövt:
buten van Oortschoppen, den Fohrer vör enen, klaar to maken, dat een överhalen will.
wenn een vör en Gefohr, för sik sülvst oder annere, wohrschauen will

Dat is bi düssen Begeevnissen verbaden en Lichtteken to maken
Anzeigen des Gewährens der Vorfahrt des Gegenverkehrs bei Hindernissen, Engpässen oder an Kreuzungen (als freundliche Geste, s. u.)
 Een Fründ oder Naver, de in de Mööt kümmt, to gröten
 de Verkehr, de in de Mööt kümmt, vör en Tempokontroll to wohrschauen

Annere Fohrtügen
Iesenbahn
Bi den Tog sind de Regeln, wenn de Togföhrers dat Feernlicht bruken dröfft, meest de lieken as bi de Verkehr up de Straat. Dat Feernlich schall nich in Bahnhöven, an’n  Perrong oder wenn en Fohrtüüg in de Mööt kümmt bruukt werrn.
En beten swoor is dat bi Straten, de parallel längs, an Schienen vörbi löppt. Dor kann dat man passeern, dat en Tog en Fohrtüüg up’e Straat blennet.
Fohrrad
Ehrdage gaff et ok Schiensmieter mit Daallicht un Wietlicht för Fohrräder. Man vandage is dat nich begäng un dor gifft et ok nenne Gesett, dat seggt, dat en Fohrrad sowat hebben mutt.
Literatuur
 Rudolf Hüppen, Dieter Korp: Autoelektrik alle Typen. Motorbuchverlag, Stuttgart 1968, ISBN 3-87943-059-4.
 Jürgen Kasedorf, Richard Koch: Service-Fibel für die Kfz-Elektrik. 15. Auflage, Vogel Buchverlag, Würzburg 2007, ISBN 978-3-8343-3098-7.
 Hans-Hermann Braess, Ulrich Seiffert: Vieweg Handbuch Kraftfahrzeugtechnik. 6. Auflage, Verlag Vieweg + Teubner, Wiesbaden 2011, ISBN 978-3-8348-1011-3.
Nawiesen

Kategorie:Fohrtüügbelüchten
Kategorie:Technik