Lifeboat

Lifeboat (op plattdüütsch „Nootfallboot“; dt. Titel: Das Rettungsboot) is en US-amerikaanschen Thriller vun Alfred Hitchcock. De Speelfilm weer 1943 dreiht un 1944 fardig stellt.

 Inholt 
Wiel den Tweeten Weltkrieg warrt en US-amerikaansch Passagerschipp vun en düütsch U-Boot torpedeert, dat dorophen afsupen deit. Negen Passageren un Kruliddmaten finnt sik dorna in en Nootfallboot tosamen un drievt nu ahn Orienteren op’n Atlantik rüm. Kort later nehmt se noch en teihnte Person op – en Düütschen, de Willy heet, un na sien egen Vertellen en eenfacken Matroos vun dat U-Boot is, dat jüst so afsopen is. In Wohrheit is dat aver de Kaptein vun dat U-Boot. Vun Anfang an gifft dat Striet üm den Düütschen: eenige Lüüd sünd afsluut dorgegen, en Nazi mit an Boord to hebben, wiel annere meent, dat se em nich eenfach midden op de See versupen rutsmieten un afsupen latehn künnt, vunwegen dat se denn ok nich beter weern, as de Nazis sülvst.

En vun de Överlevenden, Mrs. Higgins, verlütt bi den Angreep ehr lütt Baby, wat ehr so tosetten deit, dat se dor nich mit kloor kummt. Den annern Morgen warrt se opfunnen, woans se dood an en Lien blangen dat Boot in’t Water drieven deit. Dat naue Gegendeel stellt de Reportersche Connie Porter dor, de de hele Tiet blots an ehr Reedschoppen, Weertsaken un de Story denkt, de se vun ehr Beleevnissen maken kann, man kuum Geföhlen to hebben schient. Bito hebbt se den Matroos Gus dorbi, den sien Been böös besehrt is. He dröömt vun sien Hobby, dat Dansen, un hapt, dat he nich dat Hinken anfangt wegen sien broken Been. Man, bald warrt kloor, dat en Sweer in dat Been sitt un gau amputeert warrn mutt.

De düütsche Kaptein hett dat eerst nich licht an Boord, vunwegen dat em keeneen troen deit. Ofschoonst rutkummt, dat he de Kaptein vun dat U-Boot weer, un dormit de eenzige an Boord is, de sik mit Navigatschoon utkennen deit, laat se em nich den Kurs fastleggen. Langsom aver faat de annern Vertroen, as he Gus sien Been afnehmen un em dormit dat Leven redden deit. Na un na glöövt se em ok, dat he jüm seker na de Bermuda-Eilannen föhren kann, vunwegen dat he as eenzige dat nödige Weten vun de Seefohrt hett.

Man, denn kummt rut, dat Willy gor nich in Richt na de Bermudas stüren deit, man an de Eilannen vörbi. Dorbi kummt rut, dat Willy en Kompass hett un in Wohrheit op en düütsch Versorgungsschipp tostüren deit. Liekers vertroet se sik wieter Willy an, de dat Roder övernahmen hett. So överstaht se en Storm, mööt ahn Water un Proviant dörhollen un kriegt sik gegensietig jümmer wedder in de Plünnen, vunwegen dat se so verscheden sünd. As de annern mitkriegt, dat Willy Water torüchhollen hett, slaht se op em in un smiet em över Boord. Dat Boot stüürt wieter op dat Versorgungsschipp to un warrt meist opbröcht. An’t Enn warrt dat düütsche Schipp aver vun en allieert Schipp versenkt. 

 Kritik 
 Dat Lexikon vun’n internatschonalen Film meen, dat de Film dör scharp ümretene Typenportraits un Rafinesse bi’t Utgestalten uttekent weer.
 Adolf Heinzlmeier un Berndt Schulz schreven in’t Nakieksel „Filme im Fernsehen“Adolf Heinzlmeier un Berndt Schulz in: Lexikon „Filme im Fernsehen“ (Neeutgaav), Rasch un Röhring, Hamborg 1990, ISBN 3-89136-392-3, S. 676 vun en kamerspeelordigen, dramaatschen Film, de sik üm Fragen vun Toleranz un Minschlichkeit in Extremsituatschonen dreiht. Se weern vun’t Speel övertüügt, ok wenn de Kompromissen ut Grünnen vun de Propaganda dat ’n beten minnern deen. Liekers geven se en överdörsnittliche Beweerten.
 Dat Hamburger Abendblatt oordeel, dat dat en psycholoogsch as ok formal-technisch Meesterwark weer.

 Achtergrünnen 
Mit Lifeboat hett Hitchcock na Foreign Correspondent un Saboteur en drüdden Speelfilm dreiht, de sik mit den Tweeten Weltkrieg in Europa befaten deit. David O. Selznick harr Hitchcock för den Film an de 20th Century Fox utleht, woneem he grotendeels fre’e Hand harr. De Film baseert op en ollen Infall vun Hitchcock, en helen Film op drangen Ruum spelen to laten.

Hitchcock wull eerst Ernest Hemingway dorto bringen, dat Dreihbook för em uttoarbeiten. Hemingway, de Hitchcock sien Filmen geern harr, harr he 1939 in Amerika drapen. He bedank sik ok för de Anfraag, müss ut Tietgrünnen aver afseggen. Dorophen hett Hitchcock John Steinbeck vörslahn, de dorophen ok en poor Szenen un en Treatment vörstellen de, denn aver ut dat Projekt utstegen is, vunwegen dat he in de drangen Grenzen vun dat lütte Boot keen Mööglichkeit seeg, dat Drama uttowieten. Schreven weer dat Dreihbook opletzt vun Jo Swerling, wobi de Dialogen aver kort vör’t Dreihn noch mol vun Hitchcock kumplett ümschreven weern. Ben Hecht hett opletzt noch en poor Infäll för den Sluss bistüürt.

De Film dreiht sik vör allen üm de Insicht, dat de Demokratie ünnertogahn drauht, solang sik de Allieerten nich tosamen gegen de Tyrannen to Wehr setten doot. Wenn sik de Lüüd nich eenig, ieversüchtig oder ahn Moot weern, dreven se sik sülvst in’n Ünnergang. Dat versöch Hitchcock in den lütten Mikrokosmos vun’t Nootfallboot dortostellen. De Spannung, de bit to’n Showdown anduert, kummt to’n groten Deel ok dorvun, dat de Tokieker lang nich weet, wat nu Willy en go’en Minsch oder doch en bösen Nazi is. Dat Willy jem to’n Besten hollen hett, warrt eerst kloor, as dat meist al to laat is. Eerst as dat düütsche Versorgungsschipp opduken deit, smiet se Willy över Boord. Kort vördem se sülvst rett warrt finnt se noch en annern düütschen Seemann in’t Water, den se aver wedder opnehmt un an’t Leven laat.

As de Film 1944 in’t Kino keem, geev dat Kritik, vunwegen dat de Film de Theorie vun’n Nazi as Överminschen ünnerstütten de. De Düütsche weer intelligenter un trankieler dorstellt as de annern Personen. Man, in Wohrheit richt sik de Film kloor gegen Hitler un Nazi-Düütschland und is en kloor Opfoddern an de „fre’e Welt“, sik entslaten gegen Düütschland to stellen.

In Düütschland lööp de Film bit in de 2000er Johren blots mit Ünnertitels wiest worrn, vun wegen dat en Deel vun de Spannung ok vun de spraakliche Hinnern twüschen den düütschen Kaptein un de amerikaanschen Seelüüd/Passageren kummt. Üm dat to verdüütlichen, snackt Willy in de düütschen Synchroonfaten to Anfang vun’n Film in Nedderlandsche Spraak.

 Cameo 
Vunwegen dat de hele Film op en lütt Nootfallboot spelen deit, geev dat för Hitchcock keen Mööglichkeit, en vun sien tyypschen Cameo-Optreden intoboen. He weer to de Tiet dorbi aftonehmen un wull vun ruchweg 120 kg op ünner 90 kg kamen. So harr he den Infall, sien Möh in’n Film fasttohollen, neemlich in en Dagblatt in en Inserat för en Diät. Twintig Johren later hett he to François Truffaut seggt, dat he toeerst as Waterliek dör’t Bild drieven wull. Man, ofschoonst de Gefohren in’t Studio-Filmbecken lütt weern, is dat denn doch nich ümsett worrn.

 Utteken 
Lifeboat weer för fief Filmpriesen vörslahn, dorünner dreemol för den Oscar in de Kategorien Best Speelbaas, Best Originaldreihbook un Best Kamera (swart-witt). Uttekent weer de Film mit twee Priesen:
 1944: mit den NBR Award in de Kategorie Top Ten Films
 1944: mit den NYFCC Award in de Kategorie Best Schauspelersche för Tallulah Bankhead

 Literatur 
 Robert A. Harris, Michael S. Lasky, Rgv. Joe Hembus: Alfred Hitchcock und seine Filme (OT: The Films of Alfred Hitchcock). Citadel-Filmbook bi Goldmann, München 1976, ISBN 3-442-10201-4

 Borns 

 Weblenken 

Kategorie:Film
Kategorie:Film ut dat Johr 1944
Kategorie:USA
Kategorie:Thriller