Magellan-Bootaante

De Magellan-Bootaante oder Grote Bootaante (Tachyeres pteneres) is en Vagel ut Süüdamerika. He höört to dat Geslecht vun de Bootaanten (Tachyeres) un weert na de Systematik vun de Vagels to de Halfgöse torekent. Se leevt in Füerland un könnt meist nich flegen. Annahmen warrt, datt dat hüdigendags noch 10.000 bit 100.000 vun düsse Deerter gifft. Man vunwegen dat grote Rebeet an de Küsten vun dat süüdliche Süüdamerika, wo de Vagel leven deit, is nich antonehmen, datt sien Bestand in Gefohr is.

Kennteken
Magellan-Bootaanten sünd bannig groot. Ehr Snavel is butt, de Been sünd stebig un de Steertfeddern sünd en beten na boven hen bagen. De Heken weegt bi 6 Kilogramm, de Seken sünd mit 4,1 Kilogramm düütlich minner swaar. .Kolbe, S. 165 De Snavel is orange, towielen  up dunkern Grund. De Kopp is gries, enkelte Vagels hefft en witten Striepen over de Ogen hen. Bi’t Ankieken in de Natuur sünd se meist nich ut’neen to hollen vun de Falkland-Bootaanten, bloß man dat ehre Flunken bit na’n Steert henlangt.

Dor mol vun af, datt de Seken grötter sünd, verscheelt sik Waart un Aante nich sunnerlich. Vunwegen, datt se nich flegen deit, blifft se an de Waterkant dor, wo dat noog to freten gifft. Wie se sik vermehren doot, dor is nich veel over bekannt. Dat warrt dorvun utgahn, datt de Poore up Duer tosamen blievt un datt se nich ut ehr Revier wegtrecken deit.Kolbe, S. 169 De Brödeltied duert, as bi all Bootaanten, bi 30 Dage lang. Se leegt twuschen veer un seven Eier vun lehmbrune Farv. Utwussen sünd de Vagels, wenn se dree Johre oold sünd.

Belege, Literatur un Weblenken 
 Belege

 Literatur 
 Hartmut Kolbe: Die Entenvögel der Welt. Ulmer Verlag 1999, ISBN 3-8001-7442-1

 Weblenken 

 Bild

Kategorie:Bootaanten