Oscars 1945

De Oscars 1945 sünd an’n 15. März 1945 in Grauman’s Chinese Theatre in Los Angeles vergeven worrn. Dat weern de 17. Oscar-Vergaav, bi de de Filmen ut dat Vörjohr – also vun 1944 – ehrt worrn sünd. Disse Vergaav weer vun John Cromwell un Bob Hope modereert.

De spoodriekste Film dat Johr weer Going My Way, de in söven Kategorien wunnen hett. An’n fakensten, neemlich negen mol, nominert weer de Film Wilson

 Kategorien (Winners un Nomineerte) 
 Best Film 
Leo McCarey för Going My Way (dt.: Der Weg zum Glück)
 Joseph Sistrom för Double Indemnity (dt.: Frau ohne Gewissen)
 Arthur Hornblow Jr. för Gaslight (dt.: Das Haus der Lady Alquist)
 David O. Selznick för Since You Went Away (dt.: Als du Abschied nahmst)
 Darryl F. Zanuck för Wilson 

 Best Speelbaas 
Leo McCarey för Going My Way (dt.: Der Weg zum Glück)
 Billy Wilder för Double Indemnity (dt.: Frau ohne Gewissen)
 Otto Preminger för Laura
 Alfred Hitchcock för Lifeboat (dt.: Das Rettungsboot)
 Henry King för Wilson

 Best Hööftdorsteller 
Bing Crosby för Going My Way (dt.: Der Weg zum Glück)
 Charles Boyer för Gaslight (dt.: Das Haus der Lady Alquist)
 Barry Fitzgerald för Going My Way (dt.: Der Weg zum Glück)
 Cary Grant för None But the Lonely Heart
 Alexander Knox för Wilson

 Beste Hööftdorstellersche 
Ingrid Bergman för Gaslight (dt.: Das Haus der Lady Alquist)
 Barbara Stanwyck för Double Indemnity (dt.: Frau ohne Gewissen)
 Bette Davis för Mr. Skeffington (dt.: Das Leben der Mrs. Skeffington)
 Greer Garson för Mrs. Parkington (dt.: Tagebuch einer Frau)
 Claudette Colbert för Since You Went Away (dt.: Als du Abschied nahmst)

 Best Nevendorsteller 
Barry Fitzgerald för Going My Way (dt.: Der Weg zum Glück)
 Clifton Webb för Laura
 Claude Rains för Mr. Skeffington (dt.: Das Leben der Mrs. Skeffington)
 Hume Cronyn för The Seventh Cross (dt.: Das siebte Kreuz)
 Monty Woolley för Since You Went Away (dt.: Als du Abschied nahmst)

 Beste Nevendorstellersche 
Ethel Barrymore för None But the Lonely Heart
 Aline MacMahon för Dragon Seed
 Angela Lansbury för Gaslight (dt.: Das Haus der Lady Alquist)
 Agnes Moorehead för Mrs. Parkington (dt.: Tagebuch einer Frau)
 Jennifer Jones för Since You Went Away (dt.: Als du Abschied nahmst)

 Best Originaldreihbook 
Lamar Trotti för Wilson
 Preston Sturges för Hail the Conquering Hero (dt.: Heil dem siegreichen Helden)
 Preston Sturges för The Miracle of Morgan’s Creek (dt.: Sensation im Morgan’s Creek)
 Richard Connell un Gladys Lehman för Two Girls and a Sailor (dt.: Mein Schatz ist ein Matrose)
 Jerome Cady för Wing and a Prayer

 Best Originalgeschicht 
Leo McCarey för Going My Way (dt.: Der Weg zum Glück)
 David Boehm un Chandler Sprague för A Guy Named Joe (dt.: Kampf in den Wolken)
 John Steinbeck för Lifeboat (dt.: Das Rettungsboot)
 Alfred Neumann un Joseph Than för None Shall Escape
 Edward Doherty un Jules Schermer för The Sullivans (dt.: Fünf Helden)

 Best Dreihbook na Vörlaag 
Frank Butler un Frank Cavett för Going My Way (dt.: Der Weg zum Glück)
 Raymond Chandler un Billy Wilder för Double Indemnity (dt.: Frau ohne Gewissen)
 John L. Balderston, Walter Reisch un John Van Druten för Gaslight (dt.: Das Haus der Lady Alquist)
 Jay Dratler, Samuel Hoffenstein un Elizabeth Reinhardt för Laura
 Irving Brecher un Fred F. Finklehoffe för Meet Me in St. Louis

 Best Kamera (Farv) 
Leon Shamroy för Wilson
 Rudolph Maté un Allen M. Davey för Cover Girl (dt.: Es tanzt die Göttin)
 Edward Cronjager för Home in Indiana (dt.: Zu Hause in Indiana)
 Charles Rosher för Kismet 
 Ray Rennahan för Lady in the Dark (dt.: Die Träume einer Frau)
 George J. Folsey för Meet Me in St. Louis

 Best Kamera (Swartwitt) 
Joseph LaShelle för Laura
 John F. Seitz för Double Indemnity (dt.: Frau ohne Gewissen)
 Sidney Wagner för Dragon Seed
 Joseph Ruttenberg för Gaslight (dt.: Das Haus der Lady Alquist)
 Lionel Lindon för Going My Way (dt.: Der Weg zum Glück)
 Glen MacWilliams för Lifeboat (dt.: Das Rettungsboot)
 Stanley Cortez un Lee Garmes för Since You Went Away (dt.: Als du Abschied nahmst)
 Charles Lang för The Uninvited (dt.: Der unheimliche Gast)
 George J. Folsey för  The White Cliffs of Dover
 Robert Surtees un Harold Rosson för Thirty Seconds Over Tokyo (dt.: Dreißig Sekunden über Tokio)

 Best Szenenbild (Farv) 
Wiard Ihnen un Thomas Little för Wilson
 Lionel Banks, Cary Odell un Fay Babcock för Cover Girl (dt.: Es tanzt die Göttin)
 Cedric Gibbons, Daniel B. Cathcart, Edwin B. Willis un Richard Pefferle för Kismet
 Hans Dreier, Raoul Pene Du Bois un Ray Moyer för Lady in the Dark (dt.: Die Träume einer Frau)
 John B. Goodman, Alexander Golitzen, Russell A. Gausman un Ira Webb för The Climax
 Charles Novi un Jack McConaghy för The Desert Song (dt.: Liebeslied der Wüste)
 Ernst Fegté un Howard Bristolför The Princess and the Pirate (dt.: Das Korsarenschiff)

 Best Szenenbild (Swartwitt) 
Cedric Gibbons, William Ferrari, Edwin B. Willis un Paul Huldschinsky för Gaslight (Das Haus der Lady Alquist)
 Lionel Banks, Walter Holscher un Joseph Kish för Address Unknown
 Perry Ferguson un Julia Heron för Casanova Brown (dt.: So ein Papa)
 Lyle R. Wheeler, Leland Fuller un Thomas Little för Laura
 Hans Dreier, Robert Usher un Sam Comer för No Time for Love (dt.: Keine Zeit für die Liebe)
 Mark-Lee Kirk un Victor A. Gangelin för Since You Went Away (dt.: Als du Abschied nahmst)
 Albert S. D’Agostino, Carroll Clark, Darrell Silvera un Claude E. Carpenter för Step Lively
 John Hughes un Fred M. MacLean för The Adventures of Mark Twain (dt.: Die Abenteuer Mark Twains)

 Best Toon 
Edmund H. Hansen för Wilson
 Bernard B. Brown för His Butler’s Sister (dt.: Die Stubenfee)
 Daniel J. Bloomberg för Brazil
 Thomas T. Moulton för Casanova Brown (dt.: So ein Papa)
 John P. Livadary för Cover Girl (dt.: Es tanzt die Göttin)
 Loren L. Ryder för Double Indemnity (dt.: Frau ohne Gewissen)
 Nathan Levinson för Hollywood Canteen
 Jack Whitney för It Happened Tomorrow (dt.: Was morgen geschah)
 Douglas Shearer för Kismet 
 Stephen Dunn för Music in Manhattan
 Mac Dalgleish för Voice in the Wind

 Best Snitt 
Barbara McLean för Wilson
 LeRoy Stone för Going My Way (dt.: Der Weg zum Glück)
 Owen Marks för Janie
 Roland Gross för None But the Lonely Heart
 Hal C. Kern un James E. Newcom för Since You Went Away (dt.: Als du Abschied nahmst)

 Best Trickeffekt 
A. Arnold Gillespie, Donald Jahraus, Warren Newcombe un Douglas Shearer för Thirty Seconds Over Tokyo (dt.: Dreißig Sekunden über Tokio)
 Vernon L. Walker, James G. Stewart un Roy Granville för Days of Glory
 David Allen, Ray Cory, Robert Wright, Russell Malmgren un Harry Kusnick för Secret Command
 Jack Cosgrove un Arthur Johns för Since You Went Away (dt.: Als du Abschied nahmst)
 Paul Detlefsen, John Crouse un Nathan Levinson för The Adventures of Mark Twain (dt.: Die Abenteuer Mark Twains)
 Farciot Edouart, Gordon Jennings un George Dutton för The Story of Dr. Wassell (dt.: Dr. Wassels Flucht aus Java)
 Fred Sersen un Roger Heman Sr. för Wilson

 Best Filmmusik (Drama/Kummedie) 
Max Steiner för Since You Went Away (dt.: Als du Abschied nahmst)
 Constantin Bakaleinikoff un Hanns Eisler för None But the Lonely Heart 
 Karl Hajos för Summer Storm (dt.: Sommerstürme)
 Arthur Lange för Casanova Brown (dt.: So ein Papa)
 Michel Michelet un Edward Paul för The Hairy Ape
 Miklós Rózsa för Double Indemnity (dt.: Frau ohne Gewissen)
 Freddie Rich för Jack London
 David Rose för The Princess and the Pirate (dt.: Das Korsarenschiff)
 Hans J. Salter för Christmas Holiday
 Walter Scharf un Roy Webb för The Fighting Seabees (dt.: Alarm im Pazifik)
 Max Steiner för The Adventures of Mark Twain (dt.: Die Abenteuer Mark Twains)
 Morris Stoloff un Ernst Toch för Address Unknown
 Robert Stolz för It Happened Tomorrow (dt.: Was morgen geschah)
 Herbert Stothart för Kismet 
 Dimitri Tiomkin för The Bridge of San Luis Rey
 Miklós Rózsa för The Woman of the Town
 W. Franke Harling för Three Russian Girls
 Edward Paul för Up in Mabel’s Room
 Michel Michelet för Voice in the Wind
 Alfred Newman för Wilson

 Best Filmmusik (Musikfilm) 
Carmen Dragon un Morris Stoloff för Cover Girl (dt.: Es tanzt die Göttin)
 Walter Scharf för Brazil
 Constantin Bakaleinikoff för Higher and Higher
 Ray Heindorf för Hollywood Canteen
 Alfred Newman för Irish Eyes Are Smiling
 Werner R. Heymann un Kurt Weill för Knickerbocker Holiday
 Robert Emmett Dolan för Lady in the Dark (dt.: Die Träume einer Frau)
 Edward J. Kay för Lady, Let’s Dance
 George Stoll för Meet Me in St. Louis
 Leo Erdody un Ferde Grofé Sr. för Minstrel Man
 Mahlon Merrick för Sensations of 1945 (dt.: Sensationen für Millionen)
 Charles Previn för Song of the Open Road
 Hans J. Salter för The Merry Monahans
 Louis Forbes un Ray Heindorf för Up in Arms

 Best Leed 
„Swinging On a Star“ (Jimmy Van Heusen un Johnny Burke) ut Going My Way (dt.: Der Weg zum Glück)
 „Rio de Janeiro“ (Ary Barroso un Ned Washington) ut Brazil
 „Long Ago and Far Away“ (Jerome Kern un Ira Gershwin) ut Cover Girl (dt.: Es tanzt die Göttin)
 „I’ll Walk Alone“ (Jule Styne un Sammy Cahn) ut Follow the Boys
 „I Couldn’t Sleep a Wink Last Night“ (Jimmy McHugh un Harold Adamson) ut Higher and Higher
 „Sweet Dreams Sweetheart“ (M. K. Jerome un Ted Koehler) ut Hollywood Canteen
 „Silver Shadows and Golden Dreams“ (Lew Pollack un Charles Newman) ut  Lady, Let’s Dance
 „The Trolley Song“ (Ralph Blane un Hugh Martin) ut Meet Me in St. Louis
 „Remember Me to Carolina“ (Harry Revel un Paul Francis Webster) ut Minstrel Man
 „Too Much in Love“ (Walter Kent un Kim Gannon) ut Song of the Open Road
 „I’m Making Believe“ (James V. Monaco un Mack Gordon) ut Sweet and Low-Down
 „Now I Know“ (Harold Arlen un Ted Koehler) ut Up in Arms

 Best animeert Kortfilm 
Fred Quimby för Mouse Trouble (dt.: Tom bildet sich) 
 George Pal för And to Think I Saw It on Mulberry Street
 Columbia Pictures för Dog, Cat, and Canary 
 Walter Lantz för Fish Fry (dt.: Gebackener Fisch)
 Walt Disney för How to Play Football
 Paul Terry för My Boy Johnny
 Warner Bros. för Swooner Crooner (dt.: Schweinchen Dick legt ein Ei) 

 Best Kortfilm – Een Filmrull 
Jerry Fairbanks för Who’s Who in Animal Land
 Ralph Staub för 50th Anniversary of Motion Pictures
 Edmund Reek för Blue-Grass Gentlemen
 Gordon Hollingshead för Jammin’ the Blues
 Pete Smith för Movie Pests

 Best Kortfilm – Twee Filmrullen 
Gordon Hollingshead för I Won’t Play!
 Louis Harris för Bombalera
 Jerry Bresler för Main Street Today

 Best Dokumentar-Kortfilm 
U.S. Marine Corps för With the Marines at Tarawa
 Office of War Information för Hymn of the Nations
 RKO Radio för New Americans

 Best Dokumentarfilm 
20th Century Fox un de U.S. Navy för The Fighting Lady
 United States Air Force för Resisting Enemy Interrogation

 Sünnere Utteken 
EhrenoscarBob Hope Irving G. Thalberg Memorial AwardDarryl F. ZanuckJuvenile AwardMargaret O’BrienPries för Wetenschop un EntwickelnStephen DunnPries för Technische VerdeenstenDaniel J. BloombergBernard B. Brown, John P. LivadaryRussell Brown, Ray Hinsdale, Joseph E. RobbinsLinwood G. Dunn, Cecil LoveGordon JenningsGrover LaupePaul K. LerpaePaul Zell, S. J. Twining, George Seid

 Weblenken 
 De 17. Oscarvergaav in de IMDb
 Oscarvergaav in de Academy Awards Database

Kategorie:Filmpries