Noordamerikaanschen Smunt

De Noordamerikaansche Smunt (Anas americana) is en Aart mank de „Aanten an sik“, de in Noordamerika veel vörkamen deit. Se is tohuse vun de Midden vun Alaska over Kanada sien Norden hen bit an de Övers in’n Süüdosten vun de Groten Seen. Ok in’n Westen vun de USA brott se. De Noordamerikaansche Smunt is sotoseggen de „Suster“ vun den Smunt, de in Eurasien tohuse is. In Utsehn un Levensaart sünd se tämlich overeen. De Noordamerikaansche Smunt is in sien Bestand nich in Gefohr un tellt to de Aantenvagels, de in Noordamerika an’n meisten to finnen sünd. 

Utsehn
De Noordamerikaansche Smunt warrt 45 bit 55 cm lang. De Flunken kann he 75 bit hen to 90 cm wiet utspannen, un wegen deit he vun 600 bit 850 Gramm. Sale, S. 110 

Bi Waarten in ehr Hochtiedskleed is de Bost rosa un dat Achterdeel swatt. De Feddern an’t Lief sünd roodbruun un gaht, na’n Ruggen hen, in Sülvergrau over. An de Unnersieten is de Vagel schier witt. De Flunken hefft en witten Spegel, de in’n Sitten un ok bi’t Flegen to sehn is. In dat Slichtkleed, buten de Brödeltied, slaht de Waarten na de Seken. 

De Seken sünd hellbruun un slaht in de Farv na dat Seken vun de Graue Aante. Man, wat de Form vun dat Lief angeiht, verscheelt se sik vun all annere Aarden mank de Aanten, bloß nich vun den Smunt. De Smunt, de bi us leven deit, hett en dunkern Kopp, vergleken mit den Amerikaanschen Smunt un de Unnersiet vun de Flunken is grau. Alltohopen sünd de Seken vun düsse Aart en beten wat grauer farvt, as bi de amerikaanschen Verwandten, un hefft noch en lüttjen vigeletten Slag in de Feddern. De Snavel is bi beide Gslechter hell blaugrau mit en swatte Spitz un en swatten Anfang. De Föte sünd blaugrau. Christopher S. Smith: Field Guide to Upland Birds and Waterfowl, Wilderness Adventure Press, Belgrade (Montana) 2000, ISBN 1-885106-20-3, S. 68 

 Vörkamen un Treck
Bröden deit de Noordamerikaansche Smunt in Kanada in Saskatchewan, Alberta un Manitoba, dorto noch in Alaska, in de Noordwest-Territorien, in de Prärie Pothole Region un an de Groten Seen. He is en Treckvagel un steiht in’n Winter in Texas, Louisiana un an den Golf vun Mexiko siene Küsten. En poor Deerter verbiestert sik ok un sünd denn in Westeuropa to finnen. 

Wie se leven doot
De Noordamerikaansche Smunt siedelt in opene Gemarken ohn Woold, wo noog Water to finnen is. Se fritt to 90 % Planten. Upnehmen deit se de bi dat Grünneln oder Grasen. Bi 10 % vun dat Freten sünd Waterdeerter, de bi dat Plantenfreten mit upnahmen weert. De Vagel is faken tohopen mit Dükeraanten to finnen un klaut düsse Aanten de Waterplanten, de de bi dat Dükern na boven brocht hefft. Christopher S. Smith: Field Guide to Upland Birds and Waterfowl, Wilderness Adventure Press, Belgrade (Montana) 2000, ISBN 1-885106-20-3, S. 68  

Amerikaansche Smunten kaamt ut dat Winterquarteer bi Midden Mai in de Brödelgemarken an. De Balz fallt nich wieter up. Dat Seken boot dat Nest an’n Grund nich wiet af vun’t Water. Se möögt dat, wenn dat Nest dör allerhand Planten goot versteken is oder wenn se Eilannen mit allerhand Planten finnt. De Aante leggt 6 – 12 cremefarvte Eier in’n Afstand vun bi 24 Stunnen. Mit Bröden fangt se an, wenn all Eier leggt sünd. Bloß man de Aante brott un treckt de Küken later up. De Waart maakt dor nich bi mit, man he blifft um de Aanten to, bit dat mit dat Ruden losgeiht. Normolerwiese könnt de Jungvagels na 45 bit 63 Dage flegen. Gooders und Boyer, S. 34 

 Belege

 Literatur 
 John Gooders und Trevor Boyer: Ducks of Britain and the Northern Hemisphere, Dragon's World Ltd, Surrey 1986, ISBN 1-85028-022-3
 Manfred Kästner: Gründelenten, Urania Verlag, Leipzig 1994, ISBN 3-332-00546-4
 Richard Sale: A Complete Guide to Arctic Wildlife, Verlag Christopher Helm, London 2006, ISBN 0-7136-7039-8 

 Weblenken 

Kiek ok bi
 List vun Vagels

Kategorie:Aanten an sik