Gérard Depardieu

Gérard Xavier Marcel Depardieu [ʒe.ʁaʁ.ksa.vje.maʁ.sɛl.d(ə.)paʁ.ˈdjø] (* 27. Dezember 1948 in Châteauroux, Indre) is en franzööschen Schauspeler, de siet 2013 ok de russ’sche Staatsbörgerschop hett.Ben Child: Gérard Depardieu is awarded Belgian honorary citizenship. In: The Guardian, 29. August 2013. He tellt siet de 1970er Johren to de nafraagsten franzööschen Charakterdorstellers, man he hett ok in verschedene populäre Kummedien mitspeelt.

 Leven un Wark 
Depardieu as as drütt vun söss Kinner vun en Blicksmeed boren worrn un is in en Arbeiderfamilie in Châteauroux opwassen. Sien Öllern künnen nich lesen un ok nich schrieven. In de School harr he Lasten wegen in Spraakstören un gell as opasternatsch un labil. In sien Autobiografie vertellt he, dat he sik mit teihn Johren an homosexuelle Mannslüüd prostitueert harrAmandine Rebourg: Cinq choses à retenir de "Ça s’est fait comme ça", la bio de Gérard Depardieu. In: metronews.fr, 7. Oktober 2014.  Gérard Depardieu raconte s’être prostitué durant sa jeunesse. In: LaDépêche.fr, 7. Oktober 2014.  MC: Gerard Depardieu: „J’ai été un prostitué et un pilleur de tombes.“ In: people.premiere.fr, 6. Oktober 2014.  N.N.: Neue Enthüllungen von Gérard Depardieu: „Ich grub Leichen aus, um ihren Schmuck zu stehlen.“ In: Bild online, 7. Oktober 2014.. Mit dörteihn Johren füng he en Utbilln as Drucker an, de he aver gau wedder afbroken hett. In de Freetiet bedreev he in en US-Kaserne Boxsport. Wegen Roov un Smuggel harr he mehrmols Arger mit de Polizei un den Toll .

1964 is Depardieu vun en Fründ, den Schauspeelschöler Michel Pilorgé, betüdelt worrn, mit em na Paris to tehn. Na en Opföhren vun en Molière-Stück, hett he denn beslaten, dat he ok Schauspeler warrn wull. An’t Théâtre National Populaire hett he ümsünst Ünnerricht kregen, vun 1966 an besöch he denn de École d’Art Dramatique vun Jean-Laurent Cochet an’t Theâtre Edouard VI. ’N beten later harr he eerste Engagements an’t Theater un ok lüttere Optreden in Film un Feernsehn.

Över den Speelbaas Claude Regy hett Depardieu de Speelbaas’sche un Schrieversche Marguerite Duras drapen, mit de he in de Johren dorna veer Filmen dreiht hett. Sien Dörbrook harr de mit Filmen as Natalie Granger un Les valseuses (dt.: Die Ausgebufften). AS sik in de 1980er Johren tallrieke öllere Schauspelers, de lange Johren dat franzöösche Kino prägt harrn, torüchtagen hebbt oder storven sünd, is Depardieu to een vun de rutragensten Filmstars vun Frankriek opstegen. Blangen Jean Reno is Depardieu siet Anfang vun de 1990er Johren een vun de wenigen franzööschen Maanslüüd, de sik ok internatschonal in’t Filmgewarf en Naam maakt hebbt. För de Titelrull in Jean-Paul Rappeneau sien Cyrano de Bergerac harr he sien opstunns eenzige Oscar-Nomineren. Bit hüüt (2015) weer he in mehr as tweehunnert Film- un Feernsehrullen to sehn. In: IMDb, afropen an’n 14. Oktober 2015.. Butendem weer he ok mehrmols as Speelbaas oder as Produzent an Produkschonen bedeeligt.

In sien Book „Vivant“ hett Depardieu 2004 schreven, dat em de Alkohol bannig tosetten de. In dat Book geev he ok pries, dat he en Lebbertransplantatschoon achter sik harr un sik dorüm as Neeborenen föhl un sien Leven geneten de dpa: Gérard Depardieu ist seinen Führerschein los. In: Der Westen, 21. Juni 2013.  Gérard Depardieu beichtet: „Ich bin Alkoholiker.“ In: n-tv, 8. September 2004.. 2014 hett he bericht, dat de blangen annere Sorten Alkohol bit to veerteihn Buddels Wien an’n Dag drinken deit jbe: Depardieus Trinkgewohnheiten: Und wir hören seine Leber schreien. In: Spiegel online, 19. September 2014.. Mehrmols is he dör sünnerlich Verhollen opfallen, to’n Bispeel as he in en Fleger vun de Air France in’n Gang pisst hett, nadem de Flaagbegleidersche em verboden harr, wiel den Start dat Klo to brukenjbr/AFP: Depardieus Malheur im Flugzeug: Lass laufen, Obelix! In: Spiegel online, 17. August 2011.. Ünner Alkohol is he ok mehrfack in Unfäll verwickelt wesen un hett dorher ok fakener al Strafen kasseertGérard Depardieu accidenté à moto. In: 
Le Parisien, 8. Mai 2003., Französischer Filmstar hatte erneut Unfall. Gérard Depardieu stürzte vom Motorrad. In: Rheinische Post, 28. Juni 2004.,Natalie Finn: Gérard Depardieu nach Scooter-Crash der Fahrerflucht und Körperverletzung bezichtigt. In: EOnline, 20. August 2012.. Liekers föhrt Depardieu jümmer noch Auto un Motorrollers, vunwegen dat he ok en belgischen Föhrerschien hett, den man em in Frankriek nich wegnehmen kann ulz/dpa/AFP: Gérard Depardieu: Freie Fahrt mit Fahrverbot. In: Spiegel online, 8. April 2014..

duum|Gérard Depardieu dröpt Wladimir Putin an’n 6. Januar 2013 in Sotschi.
Depardieu sien Ansicht na, weern de Stüern för Rieke Lüüd mit 75% tokamen veel to hooch. Üm dorvun aftokamen hett he 2012 sien Wahnsitt mit veel Medienschandaal ut Frankriek in den belgischen Grenzoort Estaimpuis-Néchin verleggtChristian Schubert: Umzug nach Belgien. Gérard Depardieu flieht vor Frankreichs Steuern. In: FAZ.net, 10. Dezember 2012.. Togliek möök he künnig, de franzöösche Staatsbörgerschop torüchgeven to wulln. Vun de Regeren is sien Verhollen düchtig angrepen worrnThomas Hanke: Nach Depardieu-Wegzug. Regierung Hollande verdirbt es sich mit Superreichen. In: Handelsblatt, 18. Dezember 2012.. An’n 20. Dezember 2012 hett de russ’sche Präsident Wladimir Putin Depardieu de russ’sche Staatsbörgerschop anstellt
Putin bietet Gérard Depardieu russischen Pass an. IN: RIA Novosti, 20 Dezember 2012, afropen an’n 21. Dezember 2012. Anfang 2013 hett Depardieu offiziell de russ’sche Staatsbörgerschop beandraagt un an’n 3. Januar per Ukas ok kregenPutin gewährt Gérard Depardieu russische Staatsbürgerschaft. In: RIA Novosti, 3. Januar 2013; afropen an’n 3. Januar 2013]. Liekers segg he apentlich, dat he en Franzoos weer. Depardieu sien offiziellen Wahnsitt is in de Stadt Saransk, woneem he ok vör hett en Restaurant apen to makensto/dpa/AFP: Depardieus Pläne in Russland: Restaurant eröffnen, Wildschweine jagen. In: Spiegel Online, 23. Februar 2013.. Bito besitt Depardieu weltwiet veerteihn Wiengöder, woneem he sien egen Wien anboet und ok verköfft. Ok en poor Restaurants un Bars hett he in sien Besitt. De Natschonale Sekerheitsdeenst vun de Ukraine hett em in’n Juli 2015 för fief Johren de Inreis verseggt, vunwegen dat he apentlich seggt hebben schall, dat he Russland geern harr as ok de Ukraine, de en Deel vun Russland weer.

Depardieu weer vun 1970 bit 1996 mit de Schauspelersche Élisabeth Guignot verheiraat, de na de Eh wedder ehrn Geboortsnaam annahmen hett. Ut disse Eh stammt de twee Kinner Guillaume un Julie, de ok spoodriek as Schauspelers arbeit. Sien Söhn Guillaume is 2008 in’t Öller vun 37 Johren an en Lungensweer doodbleven, de op en Krankenhuusinfekschoon torüch geiht. Mit Karine Silla hett he butendem en Dochter, de Roxane heet un in’n Januar 1992 boren is. Dat Bekanntwarrn dorvun hett ok dorto föhrt, dat sien Eh scheedt worrn isGuillaume Depardieu: Bekenntnisse eines Pechvogels. In: Spiegel Online, 13. November 2004..

In’t Johr 1996 hett Depardieu denn wat mit Carole Bouquet, mit de he vun 2003 bit 2005 verloovt weer. Siet de folgen Johren leevt he mit de veel jüngeren Clémentine Igou tosamen, de en Wiengoot in de Toskana verwalten deit. Vun 2001 bit 2006 harr he bito wat mit en Hélène Bizot (nich de Schauspelersch mit glieken Naam), mit de he en Söhn hett, de na sien doodbleven Fründ Jean Carmet Jean nöömt is un 2006 boren weer.

 Filmografie (Utwahl) 
duum|hochkant|Depardieu as Cyrano de Bergerac (1989)
duum|hochkant=0.7|Depardieu mit Carole Bouquet (2001)
 Johr Titel Synchroonsnacker 1970 Tango, Feernsehn   1971 Un peu de soleil dans l’eau froide   1972 Le tueurdt.: Der Killer und der Kommissar Christian Brückner 1972 Nathalie Granger   1973 Au rendez-vous de la mort joyeusedt.: Rendezvous zum fröhlichen Tod Ulrich Bernsdorff 1973 L’affaire Dominicidt.: Die Affäre Dominici Horst Gentzen 1974 Les valseusesdt.: Die Ausgebufften Christian Brückner 1975 Pas si méchant que çadt.: Ganz so schlimm ist er auch nicht Christian Brückner 1975 Maîtresse   1976 La dernière femmedt.: Die letzte Frau Thomas Danneberg 1976 Baroccodt.: Barocco – Mord um Macht Heiner Lauterbach 1977 René la cannedt.: Die wilden Mahlzeiten Thomas Danneberg 1978 Préparez vos mouchoirsdt.: Frau zu verschenken Wolfgang Pampel 1978 Ciao maschiodt.: Affentraum Randolf Kronberg 1978 Le sucredt.: Zucker, Zucker! Uwe Karpa 1979 Les chiensdt.: Die Hunde Manfred Lehmann 1979 Buffet froiddt.: Den Mörder trifft man am Buffet Manfred Lehmann 1980 Mon oncle d’Amériquedt.: Mein Onkel aus Amerika   1980 Le dernier métrodt.: Die letzte Metro Gerd Böckmann 1981 Le choix des armesdt.: Wahl der Waffen Manfred Lehmann 1981 La femme d’à côtédt.: Die Frau nebenan Wolfgang Pampel 1983 Danton Manfred Lehmann 1983 Les compèresdt.: Zwei irre Spaßvögel Christian Brückner 1984 Rive droite, rive gauchedt.: Die Enthüllung   1985 Une femme ou deuxdt.: Eine Frau zum Verlieben Manfred Lehmann 1986 Les fugitifsdt.: Die Flüchtigen Manfred Lehmann 1987 Sous le soleil de Satandt.: Die Sonne Satans Wolfgang Pampel 1990 Cyrano de Bergeracdt.: Cyrano von Bergerac Sebastian Fischer 1990 Green Carddt.: Green Card – Scheinehe mit Hindernissen Manfred Lehmann 1991 Mon père, ce hérosdt.: Mein Vater, der Held Manfred Lehmann 1992 1492: Conquest of Paradisedt.: 1492 – Die Eroberung des Paradieses Manfred Lehmann 1994 My Father the Herodt.: Daddy Cool Manfred Lehmann 1994 Le colonel Chabertdt.: Die Auferstehung des Colonel Chabert Manfred Lehmann 1995 Les anges gardiensdt.: Die Schutzengel Manfred Lehmann 1996 Bogus Manfred Lehmann 1998 The Man in the Iron Maskdt.: Der Mann in der eisernen Maske Manfred Lehmann 1999 Astérix & Obélix contre Césardt.: Asterix & Obelix gegen Caesar Manfred Lehmann 1999 Un pont entre deux rivesdt.: Die Brücke von Ambreville Manfred Lehmann 2000 102 Dalmatiansdt.: 102 Dalmatiner Manfred Lehmann 2002 Astérix & Obélix: Mission Cléopâtredt.: Asterix & Obelix: Mission Kleopatra Manfred Lehmann 2002 I Am Dinadt.: Dina – Meine Geschichte Manfred Lehmann 2003 Le pacte du silencedt.: Pakt des Schweigens Manfred Lehmann 2004 36 Quai des Orfèvresdt.: 36 – Tödliche Rivalen Manfred Lehmann 2005 Je préfère qu’on reste amisdt.: Zwei ungleiche Freunde Manfred Lehmann 2006 Quand j’étais chanteurdt.: Chanson d’amour Martin Umbach 2008 Astérix aux jeux olympiquesdt.: Asterix bei den Olympischen Spielen Manfred Lehmann 2009 Diamant 13dt.: Diamond 13 Manfred Lehmann 2009 Bellamydt.: Kommissar Bellamy Manfred Lehmann 2010 Mammuth Manfred Lehmann 2010 La tête en frichedt.: Das Labyrinth der Wörter Manfred Lehmann 2011 Rasputin Manfred Lehmann 2012 Life of Pidt.: Life of Pi: Schiffbruch mit Tiger Joe Haggége 2012 Astérix & Obélix: Au service de sa Majestédt.: Asterix & Obelix – Im Auftrag ihrer Majestät Manfred Lehmann 2013 Les invinciblesdt.: Eine ganz ruhige Kugel Manfred Lehmann 2014 Welcome to New York Torsten Münchow 2015 Valley of Lovedt.: Valley of Love – Tal der Liebe Manfred Lehmann 2016 Saint Amourdt.: Saint Amour – Drei gute Jahrgänge Manfred Lehmann 2016 La Dream Team Manfred Lehmann 2017 Bonne pomme  

 Utteken 
Depardieu weer bit hüüt (November 2015) 48 mol för bekannte Filmpriesen vörslahn, dorünner ok eenmol för den Oscar as Best Hööftdorsteller in den Film Cyrano de Bergerac. Wunnen hett he bit hüüt eenuntwintig Fimpriesen, dorünner:
 1981: de César in de Kategorie Best Schauspeler för Le dernier métro
 1991: de Golden Globe in de Kategorie Best Schauspeler in en Speelfilm – Musical/Kummedie för Green Card 1983: de NYFCC Award in de Kategorie Best Schauspeler för Le retour de Martin Guerre / Danton 1991: de César in de Kategorie Best Schauspeler för Cyrano de Bergerac 1992: de ALFS Award in de Kategorie Schauspeler vun’t Johr för Cyrano de Bergerac / Green Card 1996: de Golden Kamera in de Kategorie Best internatschonalen Schauspeler för Les anges gardiens 2007: de Lumiere Award in de Kategorie Best Kummediant för Quand j’étais chanteur  2011: de Award of Excellence för Grenouille d’hiver Literatur 
 Meinolf Zurhorst: Gérard Depardieu. Seine Filme, sein Leben. Heyne Film- und Fernsehbibliothek Band 162. Heyne, München 1991, ISBN 3-453-05237-4.
 Paul Chutkow: Gérard Depardieu. Vom Straßenkind zum Superstar. Kindler Verlag, München 1994, ISBN 3-463-40250-5.

 egene Schriften 
 Gestohlene Briefe (original: Lettres volées). Droemer Knaur, 1989, ISBN 3-426-02951-0. 
 Mein Kochbuch (original: Ma cuisine). Zabert Sandmann, 2004, ISBN 3-89883-098-5.
 Ich liebe das Leben, das Leben liebt mich. Heyne, 2005, ISBN 978-3-453-64016-0.
 Es hat sich so ergeben. Das Neue Berlin, Berlin 2015, ISBN 978-3-360-02197-7.

 Borns 

 Weblenken 

 Literatur vun un över Gérard Depardieu in’n Katalog vun de Düütschen Natschonalbökeree
 Biografie op Who’s Who'' (hoochdüütsch)

Kategorie:Mann
Kategorie:Börger von Frankriek
Kategorie:Börger von Russland
Kategorie:Schauspeler
Kategorie:Boren 1948