Dial M for Murder

Dial M for Murder (op plattdüütsch so veel as  „Wähl M för Moord“; dt. Titel Bei Anruf Mord) is de Titel vun en US-amerikaanschen Thriller vun Alfred Hitchcock ut dat Johr 1954. Dat Dreihbook hett Frederick Knott schreven, de vörher al mit dat gliek nöömte Broadway-Stück Spood harr. De Geschicht speelt bit op wenige Utnahmen in en eenzigen Ruum.

 Inholt 
De ehmolige Tennisprofi Tony Wendice kann nich verknusen, dat sien Fro Margot wat mit den Schriever Mark Halliday harr. Bito künn he nich mehr op so groten Foot leven, wenn se em weglopen de. Man, dat gifft en Testament, dat – wenn de een doodblieven schüll – de annere allns alleen arven deit. Also denkt he doran ehr an de Siet maken to laten – nich sülvst, man sett he den fröheren Studienkollegen Swann ünner Druck, de sien lütten Geheemnissen mit Swinnel un Bedrug hett. Em beopdragt he mit den Moord.

Tony hett sik al lang en Plaan torechtklamüstert un vertellt Swann allns. Dat he in de Wahnung rinkummt, will he em den Slötel vun sien Fro in’t Treppenhuus praat leggen. Denn kann he sik in de Wahnung versteken. Tony sülvst will to de Tiet mit den Schriever in en Club gahn. So hett he sien Alibi. Von dor will he tohuus anropen un sien Fro so an’n Schrievdisch locken, woneem Swann sik verstickt. Dor schall he Margot doodwörgen. So warrt dat denn ok maakt, man de Plaan geiht nich so op, as sik Tony dat vörstellt hett: Margot kann sik en Scheer griepen un stickt den Inbreker doot.

Tony mutt nu dorför sorgen, dat keeneen rutfinnt, wat wohrhaftig passeert is. He nimmt den Slötel ut de Tasch vun Swann un leggt em in de Handtasch vun sien Fro. Togliek leegt he verkehrte Sporen ut, üm de Polizei op den Verdacht to bringen, dat Margot Swann mit Afsicht ümbröcht hett. Wohrhaftig snackt allns gegen Margot. Se warrt fastnahmen un vun’t Gericht to’n Dood veroordeelt. Mark versöcht Tony dorto to bringen, dat he den Dood op sik nehmen deit, üm sien Fro vör’t Henrichten to bewahren. Togliek fallt Tony aver ok dör en sünnerbor Verhollen op, wat den Inspekter Hubbard argdenkern warrn lett. Blots nawiesen kann he em nix.

Een Dag, vördem Margot henricht warrn schall, stellt Hubbard em en Fall: He bringt Tony dorto, dat he na Margot ehrn Wahnungsslötel to söken, de fehlen deit. Wohrhaftig finnt he den Slötel ünner de Teppich vun de Trepp – Swann harr em gor nich insteken, man glieks wedder torüch an Oort un Steed leggt. As Tony den Slötel bruken deit, is kloor, dat he Bescheed weten hett, vun wegen dat anners blots de Möörder sülvst weten künn, woneem de Slötel is. Margot is unschullig un de Henrichtung warrt afseggt.

 Kritik 
De Kritikers hebbt den Film mit veel Loff opnahmen. He weer as en nipp un nau inszeneert Kamerspeel beschrevenAdolf Heinzlmeier un Berndt Schulz in Lexikon „Filme im Fernsehen“ (Neeutgaav). Rasch und Röhring, Hamborg 1990, ISBN 3-89136-392-3, S. 78, dat to de besten vun Hitchcock rekent.

 Utteken 
De Film is för fief Filmpriesen nomineert wesen, dorünner för den BAFTA Award in de Kategorie Best utlännsche Dorstellersche för Grace Kelly. Uttekent worrn is dat Wark mit dree Priesen:
 1954: den NBR Award in de Kategorie Best Schauspelersche för Grace Kelly
 1954: den NBR Award in de Kategorie Best Nevendorsteller för John Williams 
 1954: den NYFCC Award in de Kategorie Best Schauspelersche för Grace Kelly

 Technik 
„Dial M for Murder“ is de eenzige Film vun Hitchcock, de in „3-D Naturalvision“ dreiht worrn is. Dat wiest sik sünners dör de deepe Positschoon vun de Kamera un dör Objekten, de twüschen Kamera un Dorstellers opduukt. Hitchcock harr nich veel över för disse Technik, is vun Warner Bros. aver dorto drammt worrn, de Film in 3-D to dreihn. As de Film fardig weer, weer de Euphorie üm 3-D aver al wedder vörbi. In Europa is he dorüm blots in 2-D in de Kinos kamen.

 Anners wat 
De Film behannelt en vun Hitchcock sien leefsten Themen: kann een den perfekten Moord begahn? Disse Fraag speelt ok in annere Hitchcock-Filmen en bedüdene Rull. In den Film hett Hitchcock sik sien Cameo-Optritt verseggen müsst, vun wegen dat de Film meist blots in en eenzigen Ruum speelt. Dorför is he teemlich to Anfang vun’n Film op en Foto to sehn.

De Kleedaasch vun Grace Kelly warrt in’n Verloop vun den Film jümmer düsterer, wat andüden schall, dat för ehr Laag jümmer weniger Utweeg to sehn sünd. Ofschoonst de Film bi de Tokiekers un bi de Kritikers goot ankamen weer, hett Hitchcock den Film blots as en unwichtige Arbeit blangento ansehn. De Dreiharbeiten hett he in blots 36 Daag afslaten.

In dat Johr 1998 is de Film A Perfect Murder vun den Speelbaas Andrew Davis rutkamen. Dat Dreihbook dorto baseer tok op dat Bühnenstück vun Frederick Knott, man teemlich free. Twüschen de beiden Filmen gifft dat aver keen Tosamenhang.

 Literatur 
 Frederick Knott: Bei Anruf - Mord. Ein Kriminalstück in drei Akten (OT: Dial M For Murder). Düütsch vun Rudolf Schneider-Schelde. Strassegg, Bayerisch-Gmain o.J. [Bühnenmanuskript]
 Robert A. Harris, Michael S. Lasky, Rgv. Joe Hembus: Alfred Hitchcock und seine Filme (OT: The Films of Alfred Hitchcock). Citadel-Filmbuch bei Goldmann, München 1976, ISBN 3-442-10201-4

 Borns 

 Weblenken 

 Kritik op Filmzentrale.de

Kategorie:Film
Kategorie:Film ut dat Johr 1954
Kategorie:USA
Kategorie:Krimi
Kategorie:Thriller