Murder Ahoy

Murder Ahoy (op plattdüütsch so veel as „Moord, ahoi“; dt. Titel: Mörder, ahoi!) is en britschen Kriminalfilm ut dat Johr 1964 mit Margeret Rutherford in de Hööftrull. Disse Film is de eenzige ut de Reeg mit Rutherford, de nich op en Romanvörlaag vun de engelschen Schrieversche Agatha Christie baseert. Man, eenige Motiven ut They Do It with Mirrors (dt.: Fata Morgana) sünd bruukt worrn.

 Inholt 
Miss Marple ehr Unkel is doodbleven, un nu arvt se sien Mandat in de „Stiftung to’n Betern vun de Jöögd“ in Milchester, de he grünnt harr. Bi’t Drapen vun’t Kuratorium, de jeed Johr stattfinnt, besteiht dat Vörstandsliddmaat Ffolly-Hardwicke dorop, anhöört to warrn. Man, jüst as he dat Woort kriggt, brickt he dood tosamen, nadem he wat vun sien Snuuvtabak nahmen hett. Miss Marple, de as nee Liddmaat togegen is, glöövt natürlich nich an en natürlichen Dood un forscht na. Ehr fallt op, dat de Tabaksdoos ’n beten later verswunnen is un en apen Finster na en Füürledder föhrt. De Inspekter glöövt natürlich nich an en Verbreken. Mit ehr Weten üm de Chemie finnt Miss Marple aver gau rut, dat Strychnin in’n Snuuvtabak weer, vunwegen dat en beten torüchbleven is, wat se bi’t Drapen utkippt harr.

Toletzt weer de Dode to en Inspekschoon op dat Schipp „H.M.S. Battledore“, wat de Stiftung tohöört. Also beslutt Miss Marple, dat se dor nakieken mutt, wat Ffolly-Hardwicke woll rutfunnen hett. An Boord vun de Battledore söcht se na dat Motiv för den Moord. Ehr Besöök kummt de Seelüüd aver nich so recht to pass. Sünners, dat se över Nacht an Boor blieven will, schien nich veel Freid to maken. Gau finnt se rut, dat an Boord en Koppel vun Deven huust, de nachts an Land in Hüüs inbreken doot. Bald gifft dat den nächsten Moord. So kummt dat, dat Mr. Stringer, de vun en Gasthuus an Land dat Schipp in’t Oog behollt, för en Tiet lang ünner Verdacht steiht.

Miss Marple snüffelt wieter un finnt in de Schippsbökeree en Krimiroman, de den Anschien na as Vörlaag för den Moord bruukt worrn is. Na un na slutt kann se Verdächtige utsluten. Intwüschen is ok de Inspekter bi’t Ünnersöken. Man, eerst as Miss Marple dör Tofall dat Motiv för den eersten Moord wies warrt, kann se den Möörder en Fall stellen un bringt sik dormit in Levensgefohr. Dormit kann se aver den Möörder fastnageln.

 Kritik 
Vun de Kritikers weer de Film tomeist as dörsnittlich ansehn mit en Geschicht, as dat för de Miss-Marple-Filmen begäng weer. Liekers künn man sik mit den Film fein ünnerhollen, vun wegen dat de Geschicht veel to’n Smuustern barg. As dat al vun de annern Filmen wennt weer, weer ok disse Deel bannig op Margaret Rutherford tosneden.

 Anners wat 
Dat Book „The Doom Box“, dat in den FIlm en bedüdene Rull speelt, vunwegen dat de Roman as Vörlaag för den Moord deent, is blots för den Film utfunnen worrn. Wohrhaftig gifft dat den Titel nich und ok nich den Schriever vun dat Book.
 De Naam Dusty Miller is in de düütschen Synchronisatschoon in Heller Miller ümwannelt worrn. Dat fallt sünners in de Szeen op, as Miss Marple dör Lichtteken en Naricht vun Mr. Stringer kriggt, de se op en Zeddel opschrifft un de mit Dusty ünnerschreven is.

 Literatur 
 Georg Seeßlen: George Pollock und die britischen Miss Marple-Filme. In: Mord im Kino. Geschichte und Mythologie des Detektiv-Films. Rowohlt, Reinbek bi Hamborg 1981, ISBN 3-499-17396-4
 Klaus Rödder: Die haben ihre Methoden - wir die unseren, Mr. Stringer: Dame Margaret Rutherford - Auf den Spuren von Miss Marple. Bösche Verlag, Berlin 2009, ISBN 978-3-923809-87-5

 Weblenken 

Kategorie:Film
Kategorie:Grootbritannien
Kategorie:Krimi
Kategorie:Film ut dat Johr 1964