Poltergeist (Film)

Poltergeist is de Titel vun en US-amerikaanschen Horror-Speelfilm ut dat Johr 1982, de ünner groot Inwirken vun Steven Spielberg entstahn is. An sik weer Tobe Hooper de Speelbaas vun den Film, de aver vun de Naprodukschoon vun den Film utslaten weer. Spielberg hett dat Regeer dorvun övernahmen hatt. To den Film geev dat in de Johren 1986 (Poltergeist II: The Other Side) un 1988 (Poltergeist III: The Final Chapter) twee wietere Filmen, mit de aver Hooper un Spielberg beide nix to doon harrn.

 Inholt 
De Film speelt in de fiktiven Stadt Cuesta Verde, en kalifornische Fardighuussiedlung. Dor leevt de Freelings, de en mehr oder minner tyypsche US-amerikaansche Familie dorstellt. De Film fangt dormit an, dat de jüngste Dochter, de fiefjohrige Carol Anne to’n Sennensluss för den verruuschten Feernsehn sitt un mit den Kiekkasten snacken deit. De Öllern, de in de Twüschentiet waak worrn sünd, doot dat as Slaapwanneln af un denkt sik nix wieter dorbi.

An’n nächsten Dag is de Kanarienvagel vun Carol Anne doot. Ok dat an un för sik nix sünners. Nachts dorop snackt Carol Anne wedder mit den Kiekkasten, as na Sennensluss blots noch dat Ruuschen to sehn is - ditmol in de Slaapkamer vun de Öllern. Dorbi warrt se Tüüg vun en paranormal Begeevnis: En Lichtband grippt in de Form vun en Hand ut’n Feernsehn na ehr un neiht opletzt ut’n Feernsehn rut in de gegenöverliggen Wand. Dat Huus beevt dorophen kort, wodör de Öllern opwaakt. As se fraagt, wat passeert is, seggt Carol Anne in kindlich-unschulligen Toon „Se sünd hier“ – en Satz de in de amerikaansche Popkultur ingahn is.

Vun nu an gifft dat in’t Huus jümmer mehr eerstmol noch harmlose Spöken: Besteek verböögt, Stöhl bewegt sik vun sülvst un stapelt sik op un Glääs gaht vun sülvst twei. En poor Daag later tütt en swoor Gewidder op. Wdder kummt dat to en paranormal Begeevnis, as Leven in en Boom in Goorn kummt, för den Robbie al jümmer bang weer. De Boom grippt dör dat Finster vun de Kinnerkamer un grippt sik Robbie. De Öllern un de grote Süster Dana versöökt em vun den Boom lostokriegen, wiel Carol Anne alleen in’t Huus torüch blifft. Se warrt in’n Klederschapp rintogen, ut den en grell Licht rutkummt. Kort vördem buten de Boom vun en Tornado losreten warrt, kann Robbie freemaakt warrn. Man as se torüch in’t Huus gaht, is Carol Anne nich mehr optofinnen. In’t verwööste Kinnerzimmer aver geiht nu en bösen Spöök üm, de all Familienliddmaten dorvun afhollt in de Kamer to gahn. Blots dör den Kiekschapp künnt se Carol Annes Stimm hören, man sehn künnt se ehr nicht.

De Freelings weet sik nich to helpen un wennt sik opletzt an Wetenschopplers, de jemehr Geschicht natürlich eerst nicht glöven wüllt, na en Föhren dör’t Huus aver gau markt, dat se de Wohrheit seggt hebbt. Se vermoodt, dat en Poltergeist dorachtersteken deit. Tosamen mit de Forschers beleevt de Familie wietere Spöökvörkamen: Spökels, de de Trepp rünnerkamt, en Dunnerweder vun de Wahnzimmerdeek oder en Steak, dat jüst noch frisch weer, un op eenmol de Wörms in krepen doot. As de Wetenschopplers nich wieterkamen doot, hollt de Familie opletzt dat Medium Tangina Barrons to Raat, en snaaksche olle Fro, de foorts Kuntakt mit Carol Anne opnimmt. In en turbulente Reddensakschoon kann se korte Tiet later wohrhaftig Carol Anne wedder in de ditsietig Welt torüchholen. Bi disse Akschoon, in de de hele Familie inbunnen is, maakt se unfreewillig Bekanntschop mit en starken bösen Spöök, de sik in’t Huus fastsett hett. Tangina nöömt ehr blots „dat Beest“.

As Carol Anne wedder free is, is dat mit de Spöken ok schienbor wedder vörbi. Fix und fardig vun den Spökenterror föhlt sik de Familie nu wedder seker un denkt doröver na, ümtotehn. Man, in de letzte Nacht, de se in’t Huus tobringen doot, brickt de Spöök wedder mit vulle Kraft los. In Form vun en resenhaft Muul versöcht dat Beest wedder na de Kinner to griepen un jem op de annere Siet to tehn. Na eenige gresige Begeevnissen, fangt dat Huus an, ut’neentofallen, wiel in’n Goorn Sargen anfangt ut’n Bodden hoochtoscheten. In Panik versöökt de Freelings ut dat Huus un vun den Grund wegtokamen. Steven warrt nu gewohr, wat sien Arbeitgever, en Immobilienmakler, vör eenige Tiet würklich meent harr u begrippt, dat de hele Siedlung vun Cuesta Verde op en Karkhoff boet worrn is. Man de Graffsteden sünd nich ümsett worrn, blots de Graffstenen. Mit disse Insicht neiht de Familie ut Cuesta Verde ut, wobi jemehr Huus implodeert un vullstännig verswinnen deit. De Film ennt mit en Szeen, wo de Familie in en Hotel ünnerkamen is, un de Vadder den Feernseher ut dat Zimmer verbannt.

 Produkschoonsachtergrund 
 Optische Effekten 
De Film gellt ut hüütige Sicht as en groot Schaustück vun’t Effektkino vun de 1980er Johren. De vigelienschste Szeen, de ümsett warrn müss, weer to’t Enn vun’n Film, as dat hele Huus in sik tosamenfallen un in en Oort Spektrallock sogen warrn schüll. De Szeen is mit en Reeg vun optische Tricks ümsett, wobi Techniken as Miniaturtrick, Hoochsnelligkeitsopnahmen un optisch Inkopeeren tosamen mit en opwännig Vakuumverfohren insett worrn sünd.

Annere sünnere Trickopnahmen weern de Tornado to Anfang as ok dat beestige Monster, dat in’t Finale de Mudder den Togang to Carol Anne ehr Kamer versparren deit. Dat Monster is ünenr Water opnahmen worrn, ümdat sik de Hoor unnatürlich bewegen denn un dat Utsehn wat Unnatürlichet kriegen schüll. Dat Bild weer naher in den Film rinkopeert – en Methood, de ok fröher al vör Spökenbegeevnissen bruukt worrn is, wenngliek dat hier nich so licht to kennen is.

De Trickeffekten, de ünner dat Regeer vun Richard Edlund stünnen, weern för en Oscar nomineert, hett den aver gegen den Spielberg-Film E.T. verloren, bi den Dennis Muren dat Seggen över de Trickeffekten harr. Edlund un Muren hebbt to de Tiet beide för Industrial Light & Magic arbeit, de de Effekten för beide Filmen utklamüstert hebbt.

 Wokeen harr dat Seggen? 
De Film wiest to’n Deel stark Inwirken vun Spielberg sien Stil vun’t Inszeneeren op, wat jümmer weer de Fraag op kamen leet, wo egenstännig Tobe Hooper bi den Film weer. Berichten seegt, dat Spielberg, de an’t Dreihbook mitschreven hett un ok de Grundidee för den Film harr, meist jeden Dag an’n Set wesen is. Butendem weer Hooper vun de Naprodukschoon vullstännig utslaten. 

 De „Poltergeist-Flöök“ 
De Filmreeg is in de Slagzeilen kamen, vun wegen dat twee Kinner ut den eersten Deel as ok de Dorsteller vun den Indianer Tayler un Kane ut den tweeten Deel na de Dreiharbeiten an verschedene Filmen doodbleven sünd. Sünners de Fall vun Dominique Dunne hett de Lüüd teemlich tosett, as se noch in’t Johr, as de Film rutkamen is, vun ehrn Fründ ümbröcht worrn is. Ok de Dorstellersche vun Carol Anne (Heather O’Rourke) is 1988 mit twölf Johren doodbleven. Invn Rahmen vun en Warfkampgane för den eersten Film weern ok geschichten vertellt över snaaksche Unfäll an’t Set oder vun witt belichte Filmstriepens. Sogors Spielberg sülvst snack vun seltsome Begeevnissen bi de Dreiharbeiten. Woveel dorvun wohr weer un wo wiet all de Geschichten för’t Vermarkten opbröcht worrn sünd, doröver is veel spekuleert worrn. Man, tosamen mit de slimmen Begeevnissen üm den Dood vun eenige Dorstellers is dorut en Oort Legenn vun en „Poltergeist-Flöök“ entstahn

 Dreihoort 
Dat Originalhuus ut den eersten Deel, dat vör de Butenopnahmen bruukt worrn is, steiht jümmer noch, neemlich in Kalifornien in Simi Valley, 4267 Roxbury Street. De Besitter vun’t Huus, de dat Huus 1982 an de Filmkru vermiet hett, wahnt ok vundaag noch dorin.

 Kritik 
Lexikon vun’n internatschonalen Film: Was als spaßiger Schabernack und treffsichere Satire auf den ‚american way of life‘ beginnt, endet als Horror-Orgie mit einem geballten Einsatz von raffinierten Spezialeffekten. Ein handwerklich hochklassiger, geschickt gemachter Unterhaltungsfilm.

 Utteken 
De Film weer för tohopen ölven Filmpriesen vörslahn, dorünner dreemol för den Oscar in de Kategorien Best Tooneffekt , Best Trickeffekt un Best Filmmusik, Wunnen hett he opletzt veer Priesen:
 1983: den BAFTA Film Award in de Kategorie Best Trickeffekten för Richard Edlund
 1983: den Saturn-Pries in de Kategorie Best Horrorfilm
 1983: den Saturn-Pries in de Kategorie Best Make-up för Dorothy J. Pearl 
 1983: den Saturn-Pries in de Kategorie Best Blangenrull vun en Fro för Zelda Rubinstein

 Weblenken 

 Kritiken to den Film op Rotten Tomatoes

Kategorie:Film
Kategorie:Film ut dat Johr 1982
Kategorie:Horror
Kategorie:USA