Charles Gleyre

Charles (eegentlich Marc-Charles-Gabriel) Gleyre (* 2. Mai 1806 in Chevilly in den Kanton Waadt; † 5. Mai 1874 in ParisBegraben tonächst up den Karkhoff Montparnasse, denn in Chevilly, denn sien starvlich Överreste överführt to de Karkhoff La Sallaz in Lausanne, denn Errichtung vun en Kenotaph an de Dörpkark vun Chevilly (mit hüüd falsch Inschrift: "Les cendres de Gleyre sont deposées ici")) weer en Swiezer Maler.

 Leven 
Nah en Kunstutbillen in Lyon un Paris, wo he u. a. bi Richard Parkes Bonington Aquarelltechnik lehrt hett, gung Gleyre 1828 nah Italien, wo he in dat Wesen de verscheeden Schoolen indringen wull un Giotto mit de sülvig Sorgfalt kopeeren dee as Raffael as ok mehrere historsch Genrebiller malen dee. Vun Italien gung he 1834 as Reisebegleiter un Tekner vun den Industriellen John Lowell ut Boston över Süüditalien, Malta, Korfu un Törkie bit in den Orient un hett Ägypten, Abessinien, un Syrien besöcht. Up sien Reisen hett he Sehenswürdigkeiten, Landschapen, Drachten un Volksszenen nah de Natur tekent.

Eerst nahdem he krankheitsbedingt de Orientreis afbreken muss, keem he 1838 nah Paris torüch. Vör dat Publikum is Gleyre to’n eersten Mal 1840 in de Pariser Salon mit dat Gemälde Johannes up dat Eiland Patmos uptreden. En dörslahnden Spood harr he aber eerst 1843 mit dat Bild Le Soir (Avend), en Motiv vun den Nil, dat en Dichter dorstellt, de vun dat Ufer ut de personifizeert Drööm vun sien Jöögd in en Kahn dorvanfohren sütt (ok nömmt Les illusions perdues - De verloren Illusionen).

He hett sück denn fortan sien eegen Weg söcht, indem he Kraft vun den Utdruck un de Deept vun Geföhl mit poetisch Idealität verbinnen dee. He hett religiöös, historsch un mythologisch Biller malt, wobi he in letzteren de romantisch Stimmung mit de streng, stilvull Formenspraak vun de Antike verbunn.

 Hööftwarken 
 La reine de Saba (De Königin vun Saba) (1839)
 De Trennung vun de Apostel (1845 in de Kark vun Montargis)
 De Nymphe Echo (1846)
 La danse des Bacchantes (De Danz vun de Bacchantinnen) (1849)
 Le major Davel (De Dood vun den Major Davel) (1850; 1980 bi en Brand vernicht)
 Boas un Ruth
 De Triumph vun den Helvetier Divico över de Römer (1858)
 Herakles un Omphale (1863)
 Pentheus vun de Mänaden verfolgt (1864)
 De Zauberin (1868)
 Sappho geiht in‘t Bett (1867)
 Visite de la Reine de Saba (Besöök vun de Königin vun Saba) (1871-1875)

 Schöler 
Gleyre weer in de franzöösch Kunst en vun de eersten Idealisten, de buterhalv vun de School vun Ingres staht un wurr en bekannt Lehrer; in sien Atelier hebbt u. a. Jean-Léon Gérôme, Albert Anker, Jean-Louis Hamon, Jean Lecomte du Noüy, Auguste Toulmouche, Edward Poynter, Claude Monet, Pierre-Auguste Renoir, Frédéric Bazille, Daniel Ridgway Knight, Alfred Sisley un James McNeill Whistler verkehrt.

 Enkeld Nahwiesen 

 Weblenken un Literaturhenwies 

 Charles Gleyre in dat Historsch Lexikon vun de Swiez
 Charles Gleyre. Le génie de l'invention (Ausstellungskatalog) Musée cantonal des Beaux-Arts de Lausanne. 2006
 Charles Gleyre in de Katalog vun de Deutscha Nationalbibliothek
 Personennaamdatei

 Billergalerie 
− Utwahl −

Kategorie:Mann
Kategorie:Börger von de Swiez
Kategorie:Maler
Kategorie:Boren 1806
Kategorie:Storven 1874