Messinium

Dat Messinium is de sösste un böverste chronostratigraafsche Stoop vun’t Miozän in’t Neogen. Se ümfaat ruchweg de Tietduer vun 7,246 (± 0,005) Millionen bit 5,332 (± 0,005) Millionen Johren vör hüüt. Vör disse Stoop liggt dat Tortonium. Aflöst warrt se vun’t Zancleum, de ünnerste Stoop vun’t Pliozän.

 Naam 
De Stoop hett ehrn Naam vun de Stadt Messina op dat italiensche Eiland Sizilien. Inföhrt hett den Naam un ok de Stoop sülvst de Swiezer Geoloog Karl Mayer-Eymar in’t Johr 1867. Dat offizielle Tyypprofil vun Internatschonale Stratigrafische Kommischoon (ICS) befinnt sik in Oued Akrech. Dat liggt in de Neeg Rabat in Marokko.

 Definitschoon 
De ünnere Grenz vun de Stoop is kenntekent dör dat ünnerste Vörkamen vun de planktonischen Foraminiferen-Oort Globorotalia conomiozea. Disse Grenz liggt ruchweg in de Mitt vun de magneetschen Polaritäts-Chronozoon C3Br.1r. Na baven hen liggt de Grenz bi’t Top vun de Magneetschen Polaritäts-Chronozoon C3r, dat is ruchweg 100.000 Johren vör de Thvera normol-polaren Subchronozoon C3n.4n. Butendem liggt de Grenz dicht bi’n Horizont vun’t Utstarven vun de kalkigen Nanoplankton-Oort Triquetrorhabdulus rugosus, wat de Basis vun de CN10b-Zoon is, un bi’t eerste Vörkamen vun de kalkigen Nanoplankton-Oort Ceratolithus acutus.

 Vörkamen 
In de Tiet vun’t Messinium leeg de Messinische Salinitätskries. In de Tiet is de Middellannsche See to’n wieten Deel utdröögt. In de deepsten Beckendelen hebbt sik dorbi Evaporit-Folgen billt, de bit to 3.000 m Mächtigkeit hebbt.

 Literatur 
 Karl Mayer-Eymar: Catalogue systématique et descriptif des fossiles des terrains tertiaires qui se trouvent du Musée fédéral de Zürich. Zürich 1867.
 Felix Gradstein, Jim Ogg, Jim & Alan Smith: A Geologic timescale. Cambridge University Press 2004 ISBN 9780521786737
 Frederik J. Hilgen, Silvia Iaccarino, Wout Krijgsman, Giulia Villa, Cor G. Langereis und Willem J. Zachariasse: The Global Boundary Stratotype Section and Point (GSSP) of the Messinian Stage (uppermost Miocene). Episodes, 23(3): 172-178, Beijing 2000, ISSN 0705-3797 PDF.
 Hans Murawski & Wilhelm Meyer: Geologisches Wörterbuch. 10., nee bearb. u. wiet. Opl., 278 S., Enke Verlag, Stuttgart 1998 ISBN 3-432-84100-0.

 Weblenken 
 Deutsche Stratigraphische Kommission (Rgv.) (2002): Stratigraphische Tabelle von Deutschland 2002. ISBN 3-00-010197-7 - PDF (Groot)
 GeoWhen Database
 Norges Network of offshore records of geology and stratigraphy
 Overview of Global Boundary Stratotype Sections and Points (GSSP’s) vun Jim Ogg

Kategorie:Eerdtietöller