Exzentrizität (Mehrdüdig Begreep)

Exzentrizität (vun’t Latiensch: buten de Mitt) betekent

 in’n wöörtlichen Sinn en Afwieken vun de Mitt oder vun en runne Form,
 in’n överdragenen Sinn en Afwieken vun en soziale Norm,
 Exzentrizität, in de Geometrie un Himmelsmechanik as en Maat för’t Afwieken vun en elliptisch Bahn oder Figur vun de Kringform,
 Exzentrizität, in de Technik as en Maat för’t Afwieken vun de Mitt oder vun de Symmetrie,
 hier speziell ok dat Maat (in Millimeter) twüschen de Middelpunkten vun de andrievende Well un de bewegte Schiev bi de Exzenterdrift,
 Exzenter, in’t Vermetenswesen as en mit Afsicht buten de beste Lien wählte Opstellen vun’t Stativ to’n Inmeten vun Steden, de swor togänglich sünd,
 Exzentriker, in de Ümgangsspraak för en sünnerboren Minschen, de deels düdlich vun de soziale Norm afwiekt.