Buer (Schach)

As Buer wurrd en Figur in dat Schachspeel betekend. 

Jeder Speler hett to’n Anfang vun en Partie acht Buern, de en Wall vör de anner Figuren bilden. Wegen sien begrenzt Toog- un Slaagmögelkkeeten gellt de Buer as de swachste Steen in’t Schach. In Ünnerscheed to de anner Figuren kann en Buer sück nich nah achtern henn bewegen, sonnern blots nah vörn. De Buer wurrd allerdings immer starker, je langer en Partie düern deiht un je wieder de Buer in de gegnerisch Hälft kommen. Kummt he nämelk bit up de gegnerisch Grundlinie, kann he in en starkeren Figur umwannelt wurrn. De Weltschachverband FIDE ünnerschedd in sien offiziell Regeln nicht tüschen „Buer“ un „Figur“, liekers wurrd de Buer ümgangsspraaklich meest nich as Figur betekend.

Toogmögelkeeten:
 In de Utgangsstellung kann sück de Buer wahlwies een Tree nah vörn gahn, wenn dat Feld vör em nich besett is, oder aber en Dübbeltree maken, wenn de twee Feller vör em free sünd.
 Is de Buer nich mehr in de Utgangsstellung (2. bzw. 7. Rieg), denn kann he blots noch üm en Feld nah vörn bewegt wurrn (wenn he nich slahn deiht).
 De Buer sleiht vörwärts diagonal. Dat is de eenzige Speelsteen, de in en anner Richtung as sien Toogrichtung sleiht. 
 De Buer kann sück blots vorwärts bewegen. Dormit is dat de de eenzige Speelsteen, de nich up en Feld torüchkommen kann, up dat he all mal stahn hett.
 De Buer kann in Vörbigahn (franz.: en passant) slahn.

Wenn en Buer de gegnerisch Grundrieg betrett, so moot he ümwannelt wurrn in en Daam, Toorn, Löper oder Peerd. Dat hört to de Toog dorto. De nee Figur moot de glieker Klöör hemm as de Buer. De Speler dröfft sück aber utsöken, welke Figur de Buer ersetten sall. En Ümwanneln in en anner Figur as Daam betekend man as Ünnerverwandlung. De Buer wurrd ut dat Speel rutnommen un de nee Figur up dat Feld sett. De Eegenschapen vun de nee Figur gelld sofort un kann somit ok to en sofortig Schachmatt föhren. Dat Ümwanneln is nich dorvan afhängig, of de utwählt Figur in’d Loop vun dat Speel slahn wurrn is. Dör dat Ümwanneln kann en Speler also mehr vun en Figurenoort kriegen, as in de Grundopstellung vorhannen sünd. Meest wurrd in en Daam ümwannelt. De af un an öövt Praxis, de ümwannelt Daam dör en ümdreihten Toorn dortostellen is tegen de Regeln; man moot sück, wenn dat anners nich geiht, ut en anner Figurensatz, en tosätzlich Daam besörgen. 

Dat is in de Schachliteratur üblich, den Wert vun de Figuren Daam, Toorn, Löper un Peerd in so nömmt Buerneenheiten to meeten. En Buer het dornah de Weert vun een Buerneenheit. 

In’t persischen Speel wurr de Buer as „Pyâdah“ („Footsuldat“) betekend un ok so dorstellt. 

Buern sünd denn besünners stark, wenn se:
 Beweglich sünd, besünners nicht dör gegnerisch Buern up de sülvig Linie blockeert sünd un dat dat kien gegnerisch Buern up Nahberlinien gifft, de de Buer slahn kunnen (Freebuer). 
 In Gruppen uptreden, dordör gegnerisch Figuren vör sück herdrieben un enanner dorbi tegensietig decken können (Buernduo oder Buernkett).
 Wiet vörrückt sünd, wodör dat Potenzial för dat Ümwanneln bedüüdsamer wurrd.

 Literatur 
 Hans Kmoch: Die Kunst der Bauernführung. Rattmann, Hamburg 1998, ISBN 3-88086-070-X

 Weblinks 

Kategorie:Schach