Harry Potter and the Prisoner of Azkaban (Film)

Harry Potter and the Prisoner of Azkaban (op Platt so veel as „Harry Potter un de Fangene vun Askaban“; dt. Titel: Harry Potter und der Gefangene von Askaban) is de Verfilmen vun 2004 vun den glieknamigen Roman vun de engelschen Schrieverin Joanne K. Rowling ünner de Regie den mexikanschen Speelbaas Alfonso Cuarón. Weltwiet hett de Film mehr as 789 Mio. US-Dollar inspeelt un hett sik dormit ünner de finanziell spoodrieksten Filmen speelt.

 Inholt 
Ut dat Tövereegefängnis Askaban is Sirius Black utbroken, wat dorto föhrt, dat in dat ne’e Schooljohr sünnere Wachters üm dat de School Hogwarts posteert warrt, de so nöömten Dementoren. Sirius Black steiht in’n Verdacht, fröher de Öllern vun Harry Potter an Lord Voldemort verraadt to hebben un gellt as en vun de gefährlichsten Verbrekers in de Töverwelt.

Harry warrt gewohr, dat Black mit gröttste Wohrschienlichkeit achter em her is, man an’n Enn wiest sik, dat Black mit sien Opduken in Hogwarts blots sien Unschuld bewiesen will, dordör dat he den wohren Verrader, Peter Pettigrew, överföhrt. Den aver hett Harrys Fründ Ron all de Johren – ahn dat to weten – as Huusrott hollen. Black un de ne’e Schoolmester gegen de düsteren Künst, Professer Lupin, wüllt Pettigrew fastsetten, man dat gifft dorbi en groot Problem, dat Folgen hebben schall: Lupin is in Wohrheit en Warwulf, de sik mit Opgahn vun’n Maand verwannelt. Allen’s geiht koppöver, Pettigrow kann weglopen un Black warrt bit to sien Utlevern an de Dementoren in en Toorn in spaart. Mit de Hülp vun en Tietümdreiher, den Hermine hett, un den Hippogriepen Siedensnabel künnt Hermine un Harry Black hülpen, vör sien Henrichten wegtolopen.

 Kritik 
Lexikon vun’n internatschonalen Film: „Furioser Fantasy-Abenteuerfilm, in der das Unschuldig-Spielerische der bisherigen Adaptionen deutlich einer "erwachseneren" Bedrohung weicht, dem der tricktechnisch versierte Film mit einem philosophischen Spiel um die Relativität von Wahrnehmungen und Wahrheit sowie dem virtuosen Umgang mit Licht und Dunkelheit, Raum und Zeit Rechnung trägt.“

 Utteken 
De drüdde Deel vun de Harry-Potter-Reeg hett tohopen 12 Priesen wunnen un weer vör nochmol 31 Priesen nomineert, dorünner för twee Oscars in de Rubriken Beste Filmmusik un Beste Trickeffekt. Wunnen hett de Film ünner annern:
 2004: BAFTA Children’s Award in de Kategorie Best Film
 2004: Golden Trailer Award för de Beste Animatschoon in en Kinotrailer
 2004: Phoenix Film Critics Society Award för den Besten Familienfilm – Live Action
 2004: World Soundtrack Award för den an’n leevsten höört Soundtrack (Publikumspries)
 2005: BMI Film Music Award för John Williams
 2005: BAFTA Award as an’n leevsten sehn Film (Publikumspries)
 2005: Visual Effects Society Awards för Outstanding Performance by an Animated Character in a Live Act on Motion Picture un Outstanding Visual Effects in a Visual Effects Driven Motion Picture
 2006: Outstanding Contribution to British Cinema Award bi de Empire Awards för de Harry-Potter-Filmen 1–4

 Anners wat 
 Richard Harris, de in de eersten beiden Delen den Professer Dumbledore speelt harr, is na de Dreiharbeiden vun Harry Potter and the Chamber of Secrets dood bleven. Dorüm hett af dissen Deel Michael Gambon de Rull övernahmen. De Synchronsnacker in de düütschen Faten, Klaus Höhne, is aver bibehollen worrn.
 Dör den Wessel vun den Speelbaas kriggt de Film en ganz annere Form as de eersten beiden Dele, un is nu ok för en ganz anneret Publikum maakt, weg vun’n Kinnerfilm. 
 De Öllersfreegaav is bi dissen Film op 12 Johr ropsett worrn, wodör vele jüngere Fans utslaten weern. Dorvör ist denn aver in de Kinos en Lösen funnen worrn: De Film kreeg de Freegaav af 6 Johr, wenn dat Kind mit en Utwassen Minschen in’t Kino keem.
 In den Film warrt an eenige Steden Spannung opboot dör Elementen, de so nich in de Romanvörlaag staht. So warrt vör de Ankunft vun’n „Fohrend Ridder“ op de Speelsteed in de Neeg Speeltüüch wiest, dat sik vun alleen dreiht un de Henker, de Siedensnabel ümbringen schall warrt vun en gröttere Tall Raven begleedt. Opfallig veele Klocken in de School schüllt de Tokiekers op dat Thema Tiet instimmen, de to’n Enn hen en grote Rull speelt.
 In en Statistenrull is in den Film de britsche Rockmusiker Ian Brown to sehn, as he dat Book „A Brief History of Time“ vun Stephen Hawking lest.

 Literatur 
Harry Potter und der Gefangene von Askaban. Carlsen Verlag, Hamborg 2007. ISBN 3-551-35403-0 (hoochdüütsch)

 Weblenken 

 Presseschau vun’n Film op film-zeit.de
 Filmkritik vun filmspiegel.de mit Lenken na wietere Rezensionen

Kategorie:Film
Kategorie:Film ut dat Johr 2004
Kategorie:USA
Kategorie:Grootbritannien
Kategorie:Fantasyfilm
Kategorie:Jöögdfilm