Shintō

duum
Shintō (), ook Schintoismus nöömt, is ene Religion, vun de meeste Minschen, de in Japan läwen. In Japan sünd de meeste Lü Liddmaten vun de schintoistische Religionsgesellschap Jinja Honcho. Män blots circa 5 % vun de Japaner secht, dat se to'n Schintoismus höörn. Welke japaansche Schintoisten höörn to de circa 20 % vun de Japaner, de Buddhisten sünd. In de Tied vun de Meiji-Restauration worr de Schintoismus de Staatsreligion vun Japan mokt. In'n Schintoismus gifft dat de Lehren, dat Japan un de Kaiserfamilie vun Gödder kamen sünd.
In'n Schintoismus is de Fudschijama een vun de hillgen Bargen. In Kyoto is een vun de wichtigste Hilligdömer vun'n Schintoismus. Dat gifft in'n Schintoismus en Ahnenkult.
duum|Torii an’n Itsukushima-Tempel, in’n Achtergrund dat Eiland Miyajima
Shintō sett sik velen verscheden religiösen Kulten tohoop, de sik an den inheemschen japaanschen Goddheiden (kami) richt. Kami givt dat unedlik veel un se köönt de Form van Minschen, Deren, Dinger oder afstrakten Wesen hebben. So Shintō ene polytheistsche, animistsche un ook theophaansche Religioon.

De Tempels in’n Shintō heet Jinja (神社). Bovenan steet de Ise Jingū, wo de Shintoismus de Sunnengoddheid Amaterasu, de Vörmodder van’n japaanschen kaiser, de Tennō, vereert. So geld de Tennō ook as de Böverste in’n Shintō. Vandaag is de Rulle alleen noch zeremoniell, man in de van’n japaanschen Natschonalismus vör’n Tweden Weltkrieg hadde de Positschoon enen Hoogpunkt. In de Tied gull för denn Tennō een Stauts as een Godd, wat ook Staats-Shintō heet.

Uut de histoorsche Sicht was Shintō över lange Tied ene religiöse Traditschoon, de Dele uut’n Buddhismus un Konfuzianismus mit japaanschen volksgloven verbunnen het. Eerst tiedens de Meiji-Restauratschoon het de natschonalistsche Sicht up de Hsitorie Shintō as ene japaansche Oorreligioon bekeken un ene eenheidlike jappansche Religion to schapen.Vgl. Klaus Antoni: Shintō. in: Klaus Kracht, Markus Rüttermann: Grundriß der Japanologie. Wiesbaden 2001, S. 125 ff. Wat Shintō exakt is, is so swaar to seggen. De japaansche Religioonshistoriker  Ōbayashi Taryō betekent Shintō in’n wieden Sinnd Shintō as de japaansche Oorrelgioon, in’n engen Sinn as een Systeem, uut Oorreligioon un chineeschen Elementen, de mit politschen Afsichten to ene Religion uutboot het.Ōbayashi Taryō: Ise und Izumo. Die Schreine des Shintoismus, Freiburg 1982, S. 135.

Wichtige Goddheiden in’n Shintō sind  Izanagi un Izanami, de in’n japaanschen Mythos enen groten Deel bidregen de Welt to schapen. Uut ennen kemen de Sunnegödding Amaterasu, de Stormgott Susanoo, de Maandgott Tsukuyomi un vele anner Kami. De meisten Shintotempel sind vandaag man Goddheiden so as Hachiman oder Inari wiet. Beide Gottheitdn  koomt nich in’n klassischen mythen vör un hebbet strake buddhistschen Inflood.

 Weblenken 

 Bernhard Scheid: Religion in Japan,  digitaal Handbook
 Mark Schumacher: Photo Dictionary of Japanese Shintoism, Guide to Shinto Deities (Kami), Shrines, and Religious Concepts (engelsch)



 Nawiese 

Kategorie:Japan
Kategorie:Religionsgemeenschop