Hochtiedsbidder

duum|Hochtiedsbidder bi dat Inladen
Hochtiedsbidders, ook Inbidders oder Köstenbidders, mönsterländsch ook Gästebidder,  oostwestföölsch ook Bruudbidder oder Dönenbidder, suurländsch ook Bruudwigger, in Bentem  Brülftennöäger, westmönsterländsch Hochtiedsnödiger, weren fröher de Lüüd, de bi Hochtieden man ook bi Lieken vun de Bruudlüüd oder de Anverwandten anhüürt warrn sünd un vun Huus to Huus güngen, de Naverslüüd, wiederen Verwandten un Bekannten intoladen. In jeed Huus segg de Inbidder sien lütt Vers op. Ook bi de Fier sülvst weer he mit togang un help bi dat Organiseren, sorg dorför, dat dat good wat to Eten geev un dat bi de Fier ans ok allens kloor güng.

Vele Dörper harrn en egenen Inbidder, de faken een vun de lütten Buren weer, de so en lütt Tobroot harr. 

In enigen noorddüütschen Kuntreien is de Bruuk ook vundaag noch lebennig. Een oder ook twee Inbidders gaat in Frack un Zylinner na de Gäst hen, de Lüüd persöönlich intoladen. Op’n Weg na de Hüüs vun de Gäst föhrt de Inbidders to’n Bispeel op een smückt Fohrrad. As Lohn kiregt de Inbidders vundaag meist Snaps un Kööm.

 Literatuur 

 Hermann Dettmer: Die Figur des Hochzeitsbitters. Untersuchungen zum hochzeitlichen Einladungsvorgang und zu Erscheinungsformen, Geschichte und Verbreitung einer Brauchgestalt. (= Artes populares. Band 1). Lang, Frankfurt am Main 1976, ISBN 3-261-01776-7. (zugleich: Freiburg/Breisgau, Univ., Philos. Fak., Diss., 1975. Hermann Dettmer behandelt in wissenschaftlicher Form den Hochzeitslader im gesamtdeutschen Raum und den deutschen Ostgebieten)
 Dirk Koch: Hochzeit in Thüringen. Sutton Verlag GmbH, 2014, ISBN 978-3-954-00339-6, S. 64 ().
 Georg Buschan: Die Sitten der Völker. BoD – Books on Demand, 2012, ISBN 978-3-864-44617-7, S. 148 ().

 Weblenken 




Kategorie:Sellschop
Kategorie:Bruuk