ရေဏုဝတီမြို့

၎င်းမြို့တော်သည်ရေဏုဝတီ (ထီ) [ရေကု+ဝန္တု+ဤ] ရေဏုဝတီ မြို့တော်။ နဂရံ ရေဏုဝတီ နာမ၊ ဣဋ္ဌကာဟိ သုမပိတံ။ အာယာမတော တီဏိသတံ၊ စတုရဿ သမာယုတံ။ အပ၊၁။၆၆။ လေးထောင့် ဖြစ် အလျား ၃-ယူဇနာရှိ၍ အသံ ၁၀-မျိုးတို့ဖြင့် မဆိတ်သုဉ်းမူ၍ ပညာရှင်အပေါင်းနှင့် ပြည့်စုံ သောကြောင့် တာဝတိံသာ နတ်ပြည်နှင့် တူသည်။ ဤဘဒ္ဒကမ္ဘာမှ ၂၁- ကမ္ဘာထက်၌ အရှင်ရာဟုလာထေရ်၏ အလောင်း ဝိမလ စကြာမင်း၏ နေပြည်တော်ဖြစ်သည်။ အပ၊၁၊၆၆-၇။သုညကမ္ဘာ၌ စကြာမင်းပေါ်ထွန်းကြောင်း ဤအပဒါန်အရ သိနိုင်သည် အပ၊ ၂၊၄၉- စသည်တို့၌လည်း သုညကမ္ဘာဝယ် ပစ္စေကဗုဒ္ဓါတို့ ပွင့်ကြောင်းလာသည်။ ဗုဒ္ဓဝံ၊ဋ္ဌ၊၂၂၇-၌–သုညကပ္ပေ ဗုဒ္ဓပစ္စေကဗုဒ္ဓစက္ကဝတ္ထိနော န ဥပ္ပဇ္ဇန္တိ”ဟုဆိုသည်)။တိပိဋကအဘိဓာန် အတွဲ-၁၇

 ကိုးကား 

Category:ဗုဒ္ဓဘာသာ