လောဘမူစိတ်

လောဘမူစိတ် သည် အဘိဓမ္မာတရားတော်အရ အကုသိုလ်စိတ် (၁၂) ပါးအနက် လောဘ ကို အခြေခံအမြစ်အဖြစ်ပြု၍ ဖြစ်ပေါ်လာသော စိတ်စုစုပေါင်း (၈) ပါး ကို ဆိုလိုသည်။ ဤစိတ်များသည် အာရုံတစ်ခုခုအပေါ်၌ ကပ်ငြိခြင်း၊ တွယ်တာခြင်း နှင့် လိုချင်တပ်မက်ခြင်း သဘာဝတို့ဖြင့် ဖြစ်ပေါ်လေ့ရှိသည်။ လောဘသည် သတ္တဝါတို့အား သံသရာဝဋ်ဆင်းရဲမှ မထွက်နိုင်အောင် ချည်နှောင်ထားတတ်သော "ဝါန" သဘောရှိသော တရားဖြစ်သည်။

လောဘမူစိတ် (၈) ပါး အမျိုးအစားများ
လောဘမူစိတ်များကို ခံစားမှု (ဝေဒနာ )၊ အယူအဆ (ဒိဋ္ဌိ ) နှင့် တိုက်တွန်းမှု (သင်္ခါရ ) တို့အပေါ် မူတည်၍ အောက်ပါအတိုင်း (၈) ပါး ခွဲခြားထားပါသည်-

၁။ သောမနဿသဟဂုတ်၊ ဒိဋ္ဌိဂတသမ္ပယုတ်၊ အသင်္ခါရိကစိတ် - ဝမ်းမြောက်ခြင်းနှင့်တကွ မှားသောအယူရှိ၍ မိမိအလိုလို ဖြစ်ပေါ်သောစိတ်။
၂။ သောမနဿသဟဂုတ်၊ ဒိဋ္ဌိဂတသမ္ပယုတ်၊ သသင်္ခါရိကစိတ် - ဝမ်းမြောက်ခြင်းနှင့်တကွ မှားသောအယူရှိ၍ သူတစ်ပါးတိုက်တွန်းမှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်သောစိတ်။
၃။ သောမနဿသဟဂုတ်၊ ဒိဋ္ဌိဂတဝိပ္ပယုတ်၊ အသင်္ခါရိကစိတ် - ဝမ်းမြောက်ခြင်းနှင့်တကွ မှားသောအယူမရှိဘဲ မိမိအလိုလို ဖြစ်ပေါ်သောစိတ်။
၄။ သောမနဿသဟဂုတ်၊ ဒိဋ္ဌိဂတဝိပ္ပယုတ်၊ သသင်္ခါရိကစိတ် - ဝမ်းမြောက်ခြင်းနှင့်တကွ မှားသောအယူမရှိဘဲ သူတစ်ပါးတိုက်တွန်းမှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်သောစိတ်။
၅။ ဥပေက္ခာသဟဂုတ်၊ ဒိဋ္ဌိဂတသမ္ပယုတ်၊ အသင်္ခါရိကစိတ် - အလယ်အလတ်ခံစားမှုနှင့်တကွ မှားသောအယူရှိ၍ မိမိအလိုလို ဖြစ်ပေါ်သောစိတ်။
၆။ ဥပေက္ခာသဟဂုတ်၊ ဒိဋ္ဌိဂတသမ္ပယုတ်၊ သသင်္ခါရိကစိတ် - အလယ်အလတ်ခံစားမှုနှင့်တကွ မှားသောအယူရှိ၍ သူတစ်ပါးတိုက်တွန်းမှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်သောစိတ်။
၇။ ဥပေက္ခာသဟဂုတ်၊ ဒိဋ္ဌိဂတဝိပ္ပယုတ်၊ အသင်္ခါရိကစိတ် - အလယ်အလတ်ခံစားမှုနှင့်တကွ မှားသောအယူမရှိဘဲ မိမိအလိုလို ဖြစ်ပေါ်သောစိတ်။
၈။ ဥပေက္ခာသဟဂုတ်၊ ဒိဋ္ဌိဂတဝိပ္ပယုတ်၊ သသင်္ခါရိကစိတ် - အလယ်အလတ်ခံစားမှုနှင့်တကွ မှားသောအယူမရှိဘဲ သူတစ်ပါးတိုက်တွန်းမှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်သောစိတ်။

အခြေခံအင်္ဂါရပ်များနှင့် ဖြစ်ပေါ်ရခြင်းအကြောင်းရင်းများ
လောဘမူစိတ်တိုင်း၌ အကုသိုလ်အားလုံးနှင့် ဆက်ဆံသော သဗ္ဗာကုသလသာဓာရဏစေတသိက် (၄) ပါး ဖြစ်သည့် မောဟ (တွေဝေခြင်း)၊ အဟိရိက (မကောင်းမှုပြုရန် မရှက်ခြင်း)၊ အနောတ္တပ္ပ (မကောင်းမှုပြုရန် မကြောက်ခြင်း) နှင့် ဥဒ္ဓစ္စ (စိတ်ပျံ့လွင့်ခြင်း) တို့သည် အမြဲတမ်းယှဉ်တွဲဖြစ်ပေါ်လေ့ရှိသည်။ လောဘစေတသိက်သည် အာရုံကို ယူရာ၌ "မျောက်နှဲစေး" ကဲ့သို့ ကပ်ငြိတွယ်တာတတ်သော သဘာဝရှိပြီး အကုသိုလ်တရားတို့၏ အမြစ်အရင်း (မူလ) ဖြစ်သည်။

လောဘမူစိတ် ဖြစ်ပေါ်ရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းများမှာ အောက်ပါအတိုင်းဖြစ်သည်-
   သောမနဿဝေဒနာ သည် သဘာဝအလျောက် နှစ်သက်ဖွယ်ရှိသော ဣဋ္ဌာရုံ နှင့် တွေ့ကြုံခြင်း၊ စိတ်နေသဘောထား မလေးနက်ခြင်းတို့ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်တတ်သည်။
   ဒိဋ္ဌိ (မှားသောအယူ) သည် ရှေးဘဝများကပင် မိစ္ဆာအယူ၌ သက်ဝင်ခိုအောင်းတတ်သော အာသယရှိခြင်းနှင့် အယူမှားသူများကို ပေါင်းသင်းခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပွားတတ်သည်။
   အသင်္ခါရိကစိတ် (မိမိအလိုလိုဖြစ်ခြင်း) သည် ခန္ဓာကိုယ်ကျန်းမာခြင်း၊ ထိုကိစ္စ၌ လေ့ကျင့်မှုရှိခြင်းနှင့် ဝီရိယအကျိုးကို ယုံကြည်ခြင်းတို့ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်တတ်သည်။

သဘာဝနှင့် နှိုင်းယှဉ်ချက်များ
အကုသိုလ်အာနုဘော်အားဖြင့် ဒိဋ္ဌိဂတသမ္ပယုတ် စိတ်သည် ဒိဋ္ဌိဂတဝိပ္ပယုတ်စိတ်ထက် ပိုမိုထက်မြက်သည်။ အပြစ်ရှိပါလျက် အပြစ်မရှိဟုယူကာ ရဲရဲဝံ့ဝံ့ပြုကျင့်သော မိစ္ဆာအယူရှိသူ၏ အကုသိုလ်သည် အပြစ်ရှိမှန်းသိသဖြင့် ကြောက်ရွံ့တုန့်ဆုတ်လျက် ပြုမိသူထက် ပို၍အပြစ်ကြီးလေးသည်။ သာဓကအားဖြင့် ရဲရဲနီနေသော သံခဲကို ရွှေတုံးထင်၍ ကိုင်မိသူ သည် သံခဲမှန်းသိလျက် မလွှဲသာ၍ ကိုင်ရသူထက် ပို၍အလောင်ပြင်းထန်သကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။ ကာမာဝစရနယ်ပယ်တွင် သောမနဿဝေဒနာသည် အလုပ်ကိစ္စများ ပြီးမြောက်လွယ်စေသဖြင့် ဥပေက္ခာထက် ပို၍ထက်မြက်သည်ဟု ယူဆကြသည်။ပရမတ္ထဒီပနီ သင်္ဂြိုဟ်ဘာသာဋီကာ

ဥပမာအားဖြင့်ဆိုရသော် -
လောဘမူစိတ်သည် "မျောက်နှဲစေး" (သစ်စေး) နှင့် တူလှပေသည်။ မျောက်သည် နှဲစေးကို လက်ဖြင့်ဖြစ်စေ၊ ခြေဖြင့်ဖြစ်စေ၊ ပါးစပ်ဖြင့်ဖြစ်စေ ခွာရန်ကြိုးစားသော်လည်း ခွာလေလေ ပို၍ကပ်ငြိလေလေဖြစ်သကဲ့သို့၊ လောဘမူစိတ်သည်လည်း အာရုံခြောက်ပါးအပေါ်၌ တစ်စတစ်စ ပိုမိုစွဲလမ်းကာ သံသရာဝဋ်ဆင်းရဲတည်းဟူသော အထုံးအဖွဲ့အတွင်းသို့ သတ္တဝါတို့အား ဆွဲသွင်းနှောင်ဖွဲ့ထားတတ်သော သဘာဝရှိပါသည်။
ကိုးကား

Category:ဝိပဿနာ