ဂျပန်နိုင်ငံ၏ ခရိုင်များ

ဂျပန်နိုင်ငံကို စီရင်ပိုင်ခွင့်နှင့် အုပ်ချုပ်မှုပိုင်းဆိုင်ရာ ပထမအဆင့်အဖြစ် အမျိုးသားအစိုးရ၏အောက်တွင် တိုက်ရိုက်ရှိသော စီရင်စု သို့မဟုတ် ခရိုင် ၄၇ ခု (, , ) ဖြင့် ပိုင်းခြားထားသည်။ ၎င်းတို့တွင် ခရိုင် ၄၃ ခု (, ခဲန်)၊ မြို့ပြစီရင်စု ၂ ခု (, ဖူ: အိုဆာကာ နှင့် ကျိုတို)၊ ဒေသဆိုင်ရာစီရင်စု ၁ ခု (, ဒိုး: ဟော့ကိုင်းဒိုး) နှင့် မက်ထရိုပိုလစ် ၁ ခု (, တို: Tokyo) တို့ ပါဝင်သည်။

၁၈၆၈ ခုနှစ်တွင် မေဂျီ ဖူဟန်ကန်း ဆန်ချီဆေး (Meiji Fuhanken sanchisei) အုပ်ချုပ်ရေးသည် ယခင်ရှိုဂွန်နိတ် (shogunate) က တိုက်ရိုက်ထိန်းချုပ်ခဲ့သော နိုင်ငံ၏ဒေသများနှင့် အာအီဇု/ဝါကာမတ်ဆု (Aizu/Wakamatsu) ကဲ့သို့သော အစိုးရသစ်ကို လက်အောက်မခံသေးသည့် သူပုန်များ/ရှိုဂွန်နိတ်သစ္စာခံနယ်မြေများရှိ မြို့ပြနှင့် ကျေးလက်အုပ်ချုပ်ရေးမှူးများ (bugyō, daikan စသည်) ကို အစားထိုးရန်အတွက် ပထမဆုံး စီရင်စုများ (မြို့ပြဖူ နှင့် ကျေးလက်ကန်း) ကို ဖန်တီးခဲ့သည်။ ၁၈၇၁ ခုနှစ်တွင် ကျန်ရှိသော ဖယ်ဒရယ်နယ်မြေများ (han) အားလုံးကိုလည်း ခရိုင်များအဖြစ် ပြောင်းလဲခဲ့ရာ ခရိုင်များက နိုင်ငံတစ်ဝန်းလုံးကို ပိုင်းခြားထားခဲ့သည်။ နယ်မြေပေါင်းစည်းမှု လှိုင်းများစွာဖြင့် ယနေ့ခေတ် ခရိုင် ၄၇ ခုကို ရာစုနှစ်အစောပိုင်းတွင် ဖွဲ့စည်းခဲ့သည်။ အများစုမှာ ဂျပန်နိုင်ငံ၏ ရှေးဟောင်း ရစ်ဆုယိုး (ritsuryō) ပြည်နယ်များနှင့် ဆက်စပ်လျက်ရှိသည်။Nussbaum, Louis-Frédéric, 2002: "Provinces and prefectures" in Japan encyclopedia, p. 780.

 ကိုးကား