ပဏ္ဍရင်္ဂပရိဗိုဇ်

ပဏ္ဍရင်္ဂပရိဗိုဇ် ဆိုသည်မှာ ဗုဒ္ဓသာသနာတော်သမိုင်းတွင် ထင်ရှားသော အဝတ်ဖြူဝတ်၍ ဦးပြည်းရိတ်ထားသည့် လှည့်လည်ကျင့်ကြံသူ (ပရိဗိုဇ်) များ ဖြစ်ကြသည် ။ ၎င်းတို့သည် ဘိက္ခုနီ (ရဟန်းမ) သာသနာ ကွယ်ပျောက်သွားပြီးနောက် မြန်မာနိုင်ငံအပါအဝင် ဗုဒ္ဓဘာသာဝင်ဒေသများရှိ အမျိုးသမီးများအတွက် သာသနာ့ရိပ်ဝယ် ခိုလှုံရာ အဓိက အစားထိုး အဖွဲ့အစည်းကြီး ဖြစ်လာခဲ့သည် ။ဘိက္ခုနီသာသနာနှင့် သီလရှင်သမိုင်း - ရဝေထွန်း

သမိုင်းကြောင်းနှင့် ဆင်းသက်လာပုံ
ပဏ္ဍရင်္ဂပရိဗိုဇ်တို့၏ သမိုင်းကြောင်းသည် အလွန်ရှေးကျပြီး ကဿပဘုရားရှင် သာသနာတော်မှစ၍ ဂေါတမဘုရားရှင် သာသနာတော်အထိ အစဉ်မပြတ် တည်ရှိခဲ့ကြောင်း သာရသင်္ဂဟအဋ္ဌကထာ၌ ဖော်ပြထားသည် ။ ၎င်းတို့သည် အဝတ်ဝတ်သော ဆန္ဒပရိဗိုဇ် အမျိုးအစားတွင် ပါဝင်ပြီး ဖန်ရည်ဆိုး (အဝတ်နီ) ဝတ်သော ပရိဗိုဇ်များထက်ပင် ပို၍ရှေးကျသည်ဟု ယူဆရသည် ။ ဘုရားရှင်လက်ထက်တွင်လည်း သာသနာတော်နှင့် စင်ပြိုင်တည်ရှိခဲ့ကြပြီး အသောကမင်းကြီး၏ ခမည်းတော် ဗိန္ဓုသာရမင်းကြီးသည် ဤပဏ္ဍရင်္ဂပရိဗိုဇ်များကို ဆွမ်းကျွေးမွေးလှူဒါန်းခဲ့ကြောင်း မှတ်တမ်းများရှိသည် ။

ဝတ်စားဆင်ယင်မှုနှင့် အသွင်အပြင်
၎င်းတို့၏ ထူးခြားသော လက္ခဏာမှာ အဝတ်ဖြူကို ရဟန်းတော်များ သင်္ကန်းဝတ်သကဲ့သို့ ဝတ်ဆင်ခြင်း နှင့် ဦးခေါင်းကို ဦးပြည်းရိတ်ထားခြင်းတို့ ဖြစ်သည် ။ ပဏ္ဍရင်္ဂ ဟူသော ဝေါဟာရကိုယ်တိုင်ကပင် "အဝတ်ဖြူဝတ်ဆင်သူ" ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည် ။ မဟာကုဏာလဇာတ်တွင် ပါရှိသော သစ္စတပါပီ ပရိဗိုဇ်မသည်လည်း အဝတ်ဖြူကို ဝတ်ဆင်သူအဖြစ် ထင်ရှားသော သာဓကတစ်ခု ဖြစ်သည် ။

သီလရှင်လောက၏ မူလရင်းမြစ်
ဘိက္ခုနီသာသနာသည် သာသနာနှစ် ၅၀၀ ခန့်တွင် အကြောင်းအမျိုးမျိုးကြောင့် အဆက်ပြတ် ကွယ်ပျောက်သွားခဲ့သည် ။ ထိုအခါ လူ့ဘောင်ကို ငြီးငွေ့သော အမျိုးသမီးများသည် သာသနာ့ဘောင်သို့ ဝင်ရောက်ရန်အတွက် ဘိက္ခုနီသာသနာ မရှိတော့သဖြင့် ထင်ရှားရှိနေသော ပဏ္ဍရင်္ဂပရိဗိုဇ်မများအဖြစ် ကပ်ရောက်ခိုဝင်လာကြသည် ။ ထိုသို့ သာသနာတော်ဝင် ပဏ္ဍရင်္ဂပရိဗိုဇ်မများသည် ဘုရားရှင်၏ တရားတော်များကို လေ့ကျက်ကျင့်သုံးကာ ဗုဒ္ဓသာသနာတော်ရိပ်တွင် ခိုလှုံခဲ့ကြရာမှ ယနေ့ခေတ်တွင် သိရှိကြသော သီလရှင် (သို့မဟုတ်) သာသနာ့နွယ်ဝင် များ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည် ။

အကျင့်သီလ
ပဏ္ဍရင်္ဂပရိဗိုဇ်အနွယ်ဝင် သီလရှင်များသည် ပဗ္ဗဇ္ဇ (လူ့ဘောင်စွန့်သူ) များ ဖြစ်ကြသဖြင့် အနည်းဆုံး ဆယ်ပါးသီလ (ဒသသီလ) ကို နိစ္စဆောက်တည်ကြရသည် ။ ၎င်းတို့သည် မူလက အဝတ်ဖြူကိုသာ ဝတ်ဆင်ခဲ့ကြသော်လည်း နောက်ပိုင်းခေတ်များတွင် အဝတ်နီ (မြေနီဆိုး) သည့် အလေ့အထများလည်း ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည် ။

ပဏ္ဍရင်္ဂပရိဗိုဇ်တို့သည် ဘိက္ခုနီသာသနာဟူသော လှေသင်္ဘောကြီး ကွယ်ပျောက်သွားချိန်တွင် အမျိုးသမီးများ သာသနာ့ပင်လယ်ပြင်၌ နစ်မွန်းမသွားစေရန် ဆယ်တင်ပေးခဲ့သည့် ခိုင်ခံ့သော တံတားကြီးတစ်ခုနှင့် တူလှပေသည်။

 ကိုးကား 

Category:ဟိန္ဒူဘာသာ