မယ်နတ်ပေး

ဆရာမယ်နတ်ပေး (သို့မဟုတ်) မယ်နတ်ပေး သည် ကုန်းဘောင်ခေတ်နှောင်းပိုင်းတွင် အလွန်ထင်ရှားခဲ့သော သာသနာ့နွယ်ဝင် သီလရှင်ဆရာကြီးတစ်ဦးဖြစ်ပြီး မင်းတုန်းမင်းတရားကြီးကိုယ်တိုင် ခန့်ညားရိုသေခဲ့ရသော ပဋိပတ် (တရားအားထုတ်မှု) အကျော်အမော် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးဖြစ်သည် ။ဘိက္ခုနီသာသနာနှင့် သီလရှင်သမိုင်း - ရဝေထွန်း

ငယ်ဘဝနှင့် မြန်မာနိုင်ငံသို့ ရောက်ရှိလာပုံ
မယ်နတ်ပေးသည် ဇာတိအားဖြင့် မဏိပူရ (ကသည်း) လူမျိုးဖြစ်ပြီး မင်းမျိုးမင်းနွယ် အနွယ်အဆက်ဖြစ်သည် ။ မြန်မာသက္ကရာဇ် ၁၁၆၈ ခုနှစ် ဘိုးတော်မင်းတရားကြီး လက်ထက်တွင် ကသည်းပြည်သို့ စစ်ချီတိုက်ခိုက်ရာမှ သူမ၏ဖခင်ဖြစ်သူ ကသည်းအဘိုးကြီးနှင့်အတူ မြန်မာနိုင်ငံသို့ ပါလာခဲ့သည် ။ သူမ၏ဖခင်မှာ ပန်းရံပညာ၌ အထူးကျွမ်းကျင်သော အနုပညာရှင်ကြီးတစ်ဦးဖြစ်ပြီး မင်းကွန်းဘုရားကြီး တည်ဆောက်ရေးတွင် ပါဝင်လုပ်ကိုင်ခဲ့သူဖြစ်သည် ။

သာသနာ့ဘောင်သို့ ဝင်ရောက်ခြင်း
မယ်နတ်ပေးသည် ငယ်စဉ်ကပင် မင်းကွန်းရှိ သီလရှင်များနှင့် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်ခဲ့ကာ သီလရှင်ဘဝကို ခံယူခဲ့သည် ။ သူမ၏ သီလရှင်ဘွဲ့မှာ "ဒေဝဒိန္နာ" ဖြစ်ပြီး "နတ်ပေးသည်" ဟု အဓိပ္ပာယ်ရရာမှ မြန်မာဘာသာဖြင့် "မယ်နတ်ပေး" ဟု တွင်လာခြင်း ဖြစ်သည် ။ သူမသည် ခေတ်ပြိုင်ဆရာကြီးဖြစ်သော ဆရာကင်းထက် အသက် ၁၀ နှစ်ခန့် ပို၍ကြီးရင့်သူ ဖြစ်သည် ။

ထူးခြားသော စရိုက်လက္ခဏာနှင့် ကျင့်ကြံမှု
မယ်နတ်ပေးသည် နေက္ခမ္မဇ္ဈာသယ (လူ့ဘောင်ကို စွန့်ခွာလိုစိတ်) အလွန်ကြီးမားသူဖြစ်ပြီး တစ်ကိုယ်တည်း ဆိတ်ငြိမ်စွာ နေထိုင်ရမှုကို အထူးနှစ်သက်သည် ။ သူမ၏ စရိုက်မှာ အောက်ပါအတိုင်း ထူးခြားသည် -
   စကားနည်းခြင်း: စကားကို အလွန်နည်းပါးစွာ ပြောဆိုလေ့ရှိပြီး ပြောလျှင်လည်း တိုတိုနှင့် ပြတ်ပြတ်သားသားသာ ပြောတတ်သည် ။
   ပဋိပတ်အားသန်ခြင်း: စာပေပို့ချမှုထက် ဘာဝနာကမ္မဋ္ဌာန်း စီးဖြန်းမှုကိုသာ တစ်စိုက်မတ်မတ် အားထုတ်သူဖြစ်သည် ။
   ပွင့်လင်းရိုးသားခြင်း: စကားကို ရှင်းရှင်းဘွင်းဘွင်း ပြောတတ်သဖြင့် အချို့က ဒေါသကြီးသည်ဟု ထင်မှတ်ကြသည် ။ မင်းတုန်းမင်းကြီးကပင် သူမ နန်းတွင်းသို့ ကြွလာလျှင် "သူ့ဒေါသ ငါ့ဆီမရောက်စေနဲ့" ဟု ကျီစယ်မိန့်ကြားရသည်အထိ ခန့်ညားခြင်းကို ခံခဲ့ရသည် ။

မင်းတုန်းမင်းနှင့် ဆုံတွေ့ခြင်း
မြန်မာသက္ကရာဇ် ၁၂၀၉ ခုနှစ်တွင် မင်းသားဘဝဖြင့်ရှိနေသော မင်းတုန်းမင်းနှင့် ကနောင်မင်းသားတို့သည် စစ်ကိုင်းတောင်ရိုး ကြာနီကန်အနီး၌ တရားအားထုတ်နေသော ဆရာမယ်နတ်ပေးနှင့် ဆရာကင်းတို့ကို တွေ့ရှိကာ များစွာကြည်ညိုခဲ့ကြသည် ။ ထို့ကြောင့် မန္တလေးရတနာပုံခေတ်တွင် ၁၂၂၁ ခုနှစ်၌ နန်းတွင်းသို့ ပင့်ဆောင်ခဲ့သော်လည်း ဆရာမယ်နတ်ပေးသည် တောရ၌သာ ပျော်မွေ့သဖြင့် သုံးကြိမ်တိုင်တိုင် ပင့်ဖိတ်မှသာ ခေတ္တလိုက်ပါခဲ့ပြီး မကြာမီ မင်းကွန်းသို့ ပြန်လည်ကြွရောက်ခဲ့သည် ။

သမိုင်းဝင် အမွေအနှစ်များ
မယ်နတ်ပေးသည် မင်းကွန်း ဂူကလေးချောင် တွင် တရားအားထုတ်ခဲ့ပြီး ၎င်းချောင်၏ အထက်တောင်ကုန်းပေါ်တွင် ဉာဏ်တော် ၁၅ တောင်ခန့်ရှိသော မယ်နတ်ပေးဘုရား (စေတီတော်) ကို ကိုယ်တိုင်တည်ထားခဲ့ရာ ယနေ့တိုင် ဖူးတွေ့နိုင်သည် ။ ထို့ပြင် မန္တလေး စစ်ကိုင်းတောင်ရိုး ထွဋ်ခေါင်ချောင်ကြီးအတွင်း၌လည်း မယ်နတ်ပေးကောင်းမှုဖြစ်သော ယွန်းဆက်လည်ပေါ်ဆောင် တစ်ဆောင် ရှိခဲ့ဖူးသည် ။

ဘဝနိဂုံး
ဆရာမယ်နတ်ပေးသည် စစ်ကိုင်းတောင်ရိုး၌ပင် ကွယ်လွန်ခဲ့သည် ။ သူမအား အထူးကြည်ညိုကြသော ကန်ကြီးကုန်းနှင့် စာရေးရွာသားများက သူမ၏ ရုပ်ကလာပ်ကို သီလဂုဏ်နှင့်အညီ ကောင်းမွန်စွာ သင်္ဂြိုဟ်ပေးခဲ့ကြသည် ။

ဆရာမယ်နတ်ပေးသည် လူသူမနီးသော တောတောင်လျှိုမြောင်ထဲ၌ တိတ်ဆိတ်စွာ စီးဆင်းနေသည့် ကြည်လင်သော စမ်းရေအိုင်ကလေးနှင့်တူသည်။ လူအများ၏ အာရုံစိုက်မှုကို မယူဘဲ မိမိ၏ သီလ၊ သမာဓိ၊ ပညာကိုသာ တည်ငြိမ်အေးချမ်းစွာ တည်ဆောက်သွားခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။ 
 ကိုးကား 

Category:မြန်မာနိုင်ငံရှိ ဗုဒ္ဓဘာသာ