ကာမသုခလ္လိကာနုယောဂ

ကာမသုခလ္လိကာနုယောဂ သည် ဗုဒ္ဓဘာသာတွင် အလယ်အလတ်လမ်းစဉ် (မဇ္ဈိမပဋိပဒါ) ကို ကျင့်သုံးရာ၌ ရှောင်ကြဉ်ရမည့် အစွန်းတရားနှစ်ပါးအနက် ပထမတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ အဓိပ္ပာယ်မှာ ကိလေသာ ကာမနှင့် ယှဉ်သော ချမ်းသာကို အဖန်တလဲလဲ ခံစားခြင်း သို့မဟုတ် ဆန္ဒရာဂတည်းဟူသော ကိလေသာကာမနှင့်ယှဉ်သော ချမ်းသာကို အဘန်တလဲလဲ ခံစားခြင်း ဟုဆိုနိုင်သည်။ ၎င်းအကျင့်သည် ကာမချမ်းသာကို သာယာခံစားခြင်းဟူသမျှ ပါဝင်သော အကျင့်ဖြစ်သည်။ကာမသုခလ္လိကာနုယောဂ(ပု) [ကာမသုခလ္လိက+ အနုယောဂါ] (၁) ကိလေသာကာမနှင့်ယှဉ်သော ချမ်းသာကို ခံစားခြင်း၊ ကိလေသာ ကာမနှင့်ယှဉ်သော ချမ်းသာသို့ အစဉ်လိုက်ခြင်း။ (၂) ကာမဂုဏ်ချမ်းသာ၌ ငြိကပ် သည်ဖြစ်၍ အဖန်ဖန် အားထုတ်ခြင်း။ (၃) ကာမဂုဏ်ချမ်းသာကို မှီဝဲခြင်း၌ အားထုတ်ခြင်း။ (၄) ကိလေသာကာမနှင့် ယှဉ်သော ချမ်းသာကို နှစ်သက်ခြင်း တောင့်တခြင်း။ (၁) ယော စာယံ ကာမေသု ကာမသုခလ္လိကာနုယောဂေါ။ ဝိ၊၃၊၁၄။ သံ၊၃၊၃၆၉။ ပဋိသံ၊၃၃ဝ။ ယော စာယံ ...နုယောဂေါတိ ယော စ အယံ စ အယံ ဝတ္ထုကာမေသု ကိလေသကာမသုခဿ အနုယောဂေါ။ သံ၊ဋ္ဌ၊၃၊၃၂၈။ (-ပဋိသံ၊ဋ္ဌ၊၂၊၂၁၅။) ကိလေသကာမသုခဿာတိ ကိလေသကာမယုတ္တဿ သုခဿ။ အနုယောဂေါတိ အနုဘဝေါ။ သံ၊ဋီ၊၂၊၅၄၀။ (သာရတ္ထ၊၁၊၂ဝ၇။ ဝိမတိ၊၂၊၉ဝ။) ကိလေသကာမသံယုတ္တဿ သုခဿ အနုဂတောတိ အတ္ထော။ သာရတ္ထ၊၃၊၁၆၉။ (၂) န စ ဘန္တေ ဘဂဝါ ကာမေသု ကာမသုခလ္လိကာနုယောဂမနုယုတ္တောဟီနံ ဂမ္မံ။ ဒီ၊၃၊၉၄။ (ဝိ၊ဋ္ဌ၊၁၊၈၂။ ဒီ၊ဋ္ဌ၊၃၊၈ဝ။ မ၊ဋ္ဌ၊၁၊၁ဝ၈။ သံ၊ဋ္ဌ၊၁၊၄၅။ အံ၊ဋ္ဌ၊၁၊၁၂၇။ အံ၊ဋ္ဌ၊၂၊၂၄၇။ အဘိ၊ဋ္ဌ၊၁၊၁၇၂။ အဘိ၊ဋ္ဌ၊၂၊၁၄၄။ ပဋိသံ၊ဋ္ဌ၊၁၊၁၈၂။ ဝိသုဒ္ဓိ၊၁၊၃၁။ ဥဒါန၊ဋ္ဌ၊၃၁၉။) ကာမသုခလ္လိကာနုယောဂန္တိ ကာမသုခေ အတ္ထိနာ ဟုတွာ အနုယုဉ္စနံ။ ဒီ၊ဋီ၊၃၊၈ဝ။ (၃) ကာမသုခလ္လိကာနုယောဂ (နေတ္တိ၊၉၁)န္တိ ကာမသုခဿ အလ္လီယနပယောဂံ ကာမေသု ပါတဗျတံ။ နေတ္တိ၊ဋ္ဌ၊၁၉၃။ အလ္လီယနံ သေဝနံ။ နေတ္တိ၊ဋီ၊၁ဝ၈။ (၄) ယော စာယံ...အနုယောဂေါတိ ဧတ္ထ ကာမေသူတိ ဝတ္ထုကာမော အဓိပ္ပေတော၊ ဒုတိယော ကိလေသကာမော။ တံသမ္ပယုတ္တ သုခမေတ္ထ ကာမသုခံ နာမ တေန ဝိပါကသုခဿ နိရဝဇ္ဇဘာဝံ ဒီပေတီတိ။ အလ္လီယနံ နာမ တဒဘိနန္ဒနာ။ အနုယောဂေါ နာမ ဘဝန္တရေ တဒနုယောဂပတ္ထနာ။ ဝဇိရ၊၄ဝ၂။

အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုချက်နှင့် သဘောသဘာဝ

ကာမသုခလ္လိကာနုယောဂသည် "ကာမဂုဏ်ချမ်းသာ၌ ငြိကပ်သည်ဖြစ်၍ အဖန်ဖန် အားထုတ်ခြင်း" ဖြစ်ပြီး၊ မျက်စိစသော ဣန္ဒြေတို့ကို ကြိုက်တတ်သည့် အာရုံများပေး၍ ရောင့်ရဲစေခြင်းဖြင့် ခံစားစေခြင်းမျိုးကို ဆိုလိုသည်။ ၎င်းအကျင့်၌ စွဲလမ်းပျော်မွေ့ခြင်းသည် ဘဝအသစ်တို့၌ ထိုပျော်မွေ့မှုကို ဆက်လက်လိုချင်တောင့်တခြင်း (ဘဝန္တရေ တဒနုယောဂပတ္ထနာ) ကိုလည်း ဖြစ်စေသည်။

ဤအကျင့်ကို ရဟန်းဖြစ်သောသူ (ပဗ္ဗဇိတေန) သည် မမှီဝဲအပ်သော အယုတ်တရားအစု အဖြစ် မြတ်စွာဘုရားက ဟောကြားတော်မူခဲ့သည်။ ၎င်း၏ သဘောသဘာဝမှာ-
ယုတ်ညံ့သော (ဟီနော)
ရွာသူတို့၏ ဥစ္စာဖြစ်သော (ဂါမ္မော)
ပုထုဇဉ်တို့၏ အလေ့အကျင့်ဖြစ်သော (ပေါထုဇ္ဇနိကော)
အရိယာတို့၏ ဥစ္စာမဟုတ်သော (အနရိယော)
စီးပွားချမ်းသာ ဖြစ်ကြောင်းနှင့် မစပ်သော (အနတ္ထသံဟိတော)

တရားများဖြစ်သောကြောင့် ရှောင်ကြဉ်အပ်သည်။ ၎င်းသည် ဆင်းရဲကို ဆောင်တတ်သော အကျင့်ဖြစ်သည်။

ကာမဂုဏ် အမျိုးအစားများ

ကာမသုခလ္လိကာနုယောဂသည် ဝတ္ထုကာမတို့၌ ကိလေသာကာမသုခကို ခံစားခြင်း ဖြစ်ပြီး၊ လူတို့ထင်နေသော ယောက်ျားမိန်းမ ကာမဂုဏ်မျိုးသာမကဘဲ အာရုံငါးပါး ကာမဂုဏ်တရားများ ပါဝင်သည်။

အာရုံငါးပါးတို့မှာ-
၁။ ရူပါရုံ - လှပသော ရုပ်အဆင်းတို့ကို ကြည့်ခြင်း။
၂။ သဒ္ဒါရုံ - သာယာနာပျော်ဖွယ်ကောင်းသော သီချင်းသံ၊ စကားပြောသံတို့ကို နားထောင်ခြင်း။
၃။ ဂန္ဓာရုံ - မွှေးကြိုင်သော အနံ့တို့ကို ခံစားခြင်း။
၄။ ရသာရုံ - အစားကောင်း၊ အသောက်ကောင်းဟူသော အရသာတို့ကို ခံစားခြင်း။
၅။ ဖောဋ္ဌဗ္ဗာရုံ - ဖဲမွေ့ရာ၊ ကော်ဇောကဲ့သို့ ကောင်းမွန်သော အထိအတွေ့တို့ကို ခံစားခြင်း။

ဤအာရုံငါးမျိုးစလုံး၌ တဏှာလောဘဖြင့် ပျော်မွေ့ခြင်းသည် ကာမသုခလ္လိကာနုယောဂအကျင့်၌ ပါဝင်သည်။ ထို့ပြင် မိမိကိုယ်ကို ချမ်းသာစေရန် ပြုလုပ်သော ပါဏာတိပါတ (သတ်ဖြတ်ခြင်း)၊ အဒိန္နာဒါန် (ခိုးယူခြင်း) နှင့် မုသာဝါဒ (လိမ်ညာခြင်း) တို့သည်ပင် သုခလ္လိကာနုယောဂ (ပျော်မွေ့ခံစားခြင်း) အမျိုးအစား၌ ပါဝင်ကြောင်း ဟောကြားထားသည်။

တဏှာနှင့် ဆင်းရဲဒုက္ခ ဆက်စပ်မှု

ကာမသုခလ္လိကာနုယောဂ၏ အရင်းခံသည် တဏှာ (လောဘ) ဖြစ်သည်။ အဝိဇ္ဇာ (မသိမှု) က ဒုက္ခ၏အပြစ်ကို မမြင်အောင် ဖုံးထားပေးသောအခါ၊ တဏှာက ထိုကာမဂုဏ်များကို ခံစားလိုသည်။

ဤအကျင့်ကို ဆက်လက်အားထုတ်နေခြင်းသည် တဏှာကို အားပေးနေခြင်း ဖြစ်သောကြောင့်၊ ကာမဂုဏ်လိုက်စားလေ ဒုက္ခများလေ၊ သံသရာထဲ၌ ပို၍ ကြာမြင့်လေ ဖြစ်သည်။

မြတ်စွာဘုရားက ဤအကျင့်ကို အနူ မီးကင်တာ နှင့် ဥပမာပေးခဲ့သည်။ နူနာရှိသူသည် ယားယံမှု သက်သာစေရန် မီးကျီးဖြင့် ကင်သကဲ့သို့၊ တဏှာရှိသူသည် အာရုံငါးပါး (ရူပ, သဒ္ဒ, ဂန္ဓ, ရသ, ဖောဋ္ဌဗ္ဗ) ကို လိုက်စားခြင်းဖြင့် ခဏတာမျှ သာယာမှု (အယားပြေ) ကို ရရှိသည်။ သို့သော် ထိုသို့ ခံစားခြင်းသည် အနူရောဂါကို ပိုမိုဆိုးရွားစေသကဲ့သို့ တဏှာကို ပို၍ တိုးပွားစေသည်။

 အလယ်အလတ်လမ်းစဉ် (မဇ္ဈိမပဋိပဒါ)

ကာမသုခလ္လိကာနုယောဂသည် မြတ်စွာဘုရားက ရှောင်ရှားရန် ဟောကြားတော်မူခဲ့သော အစွန်းတရားနှစ်ပါး (ဒွေ အန္တာ) အနက်မှ တစ်ခု ဖြစ်ပြီး၊ အခြားအစွန်းတရားမှာ မိမိကိုယ်ကို ပင်ပန်းဆင်းရဲစေသော အကျင့် (အတ္တကိလမထာနုယောဂ) ဖြစ်သည်။ ကာမသုခလ္လိကာနုယောဂသည် တဏှာအဖို့အစု သို့မဟုတ် ပျင်းရိတွန့်ဆုတ်ခြင်း အဖို့အစု၊ သို့မဟုတ် သဿတအဖို့အစု နှင့် ဆက်စပ်လျက်ရှိသည်။

ရဟန်းတော်များသည် ပစ္စည်းလေးပါး (ဆွမ်း၊ ကျောင်း၊ ဆေး) ကို သုံးဆောင်သည့်အခါ၌ပင်လျှင် ကာမသုခလ္လိကာနုယောဂမှ ကင်းဝေးစေရန် ပစ္စဝေက္ခဏာ (ဆင်ခြင်ခြင်း) ဖြင့် နှလုံးသွင်းကာ သုံးဆောင်ရသည်။

ဆက်လက်ဖတ်ရှုရန်
ဓမ္မစကြာတရားတော်
ဓမ္မစကြာသုတ်နိဿယ
ဓမ္မစကြာနှင့် ဝိပဿနာတရားတော်

ကိုးကား

ကဏ္ဍ:ဗုဒ္ဓဘာသာ ဝေါဟာရများ