ဥဒ္ဓစ္စကုက္ကုစ္စနီဝရဏ

ဥဒ္ဓစ္စကုက္ကုစ္စနီဝရဏဥဒ္ဓစ္စကုက္ကုစ္စနီဝရဏ (န) [ဥဒ္ဓစ္စကုက္ကုစ္စ+ နီဝရဏ] ဥဒ္ဓစ္စကုက္ကုစ္စနီဝရဏ။ ဧဝမေဝ ခေါ ဝါသေဋ္ဌ ပဥ္စမေ နီဝရဏာ... ဥဒ္ဓစ္စကုက္ကုစ္စနီဝရဏံ။ ဒီ၊၁၊၂၃၁။ (မ၊၂၊၄၁၉။ အဘိ၊ဓ၊၂၃၂။ ပဋိသံ၊ဋ္ဌ၊၁၊၁၁၀။)  ဆိုသည်မှာ ကုသိုလ်တရားများ ဖြစ်ပေါ်လာခြင်းကို ပိတ်ဆီးတားမြစ်တတ်သော စိတ်ပျံ့လွင့်ခြင်း (ဥဒ္ဓစ္စ) နှင့် နောင်တတစ်ဖန် ပူပန်ခြင်း (ကုက္ကုစ္စ) ဟူသော နီဝရဏတရားကို ဆိုလိုပါသည်။

 ဥဒ္ဓစ္စ: စိတ်၏ မတည်ငြိမ်ခြင်း၊ ဂနာမငြိမ်ဖြစ်ခြင်း၊ ဟိုရောက်သည်ရောက် ပျံ့လွင့်နေခြင်း။
 ကုက္ကုစ္စ: ပြုခဲ့သော မကောင်းမှုအတွက် "ငါ မကောင်းတာတွေ လုပ်ခဲ့မိပါလား" ဟု ပူပန်ခြင်း နှင့် မပြုခဲ့ရသော ကောင်းမှုအတွက် "ငါ ကောင်းတာတွေ မလုပ်ခဲ့ရပါလား" ဟု နောင်တရပူပန်ခြင်း။
ဥဒ္ဓစ္စကုက္ကုစ္စနီဝရဏ၏ သဘောသဘာဝ
သံယုတ္တနိကာယ်၌ မြတ်စွာဘုရားသည် ဥဒ္ဓစ္စကုက္ကုစ္စနီဝရဏ၏ သဘောသဘာဝကို အောက်ပါပုံပြင်ဥပမာဖြင့် ရှင်းပြတော်မူသည်-

> "လေတိုက်၍ လှုပ်ရှားခတ်နေသော၊ လှိုင်းထနေသော ရေအိုးတစ်လုံးကို ကြည့်သောသူသည် မိမိမျက်နှာအရိပ်ကို ကောင်းစွာမမြင်နိုင်သကဲ့သို့၊ ထို့အတူ ဥဒ္ဓစ္စကုက္ကုစ္စ လွှမ်းမိုးနေသောစိတ်သည် ဖြစ်ပေါ်လာသော ဥဒ္ဓစ္စကုက္ကုစ္စမှ လွတ်မြောက်ရာလမ်းကို ကောင်းစွာမမြင်နိုင်၊ မိမိအကျိုး၊ သူတစ်ပါးအကျိုး၊ နှစ်ဦးသားအကျိုးကို ကောင်းစွာမသိမြင်နိုင်၊ ရှေးက အလွတ်ကျက်မှတ်ထားသော စာများပင် သတိမရနိုင်၊ အလွတ်မကျက်မှတ်ရသေးသော စာများအတွက် ပြောဖွယ်ရာမရှိ။"

ဥဒ္ဓစ္စကုက္ကုစ္စ ဖြစ်ပွားကြောင်း နှင့် ပယ်ဖျောက်ကြောင်း

မြတ်စွာဘုရားရှင်က ဥဒ္ဓစ္စကုက္ကုစ္စ ဖြစ်ပွားကြောင်းနှင့် ပယ်ဖျောက်ကြောင်းကို ဤသို့ ဟောတော်မူသည်-

> "ရဟန်းတို့၊ မဖြစ်သေးသော ဥဒ္ဓစ္စကုက္ကုစ္စကို ဖြစ်စေတတ်သော၊ ဖြစ်ပြီးသော ဥဒ္ဓစ္စကုက္ကုစ္စကို အားကြီးစေတတ်သော အခြားတစ်ခုသောတရားကို ငါဘုရားမမြင်၊ စိတ်၏မငြိမ်းချမ်းခြင်း သာလျှင် ဖြစ်၏။ စိတ်မငြိမ်းချမ်းသောသူအား ဥဒ္ဓစ္စကုက္ကုစ္စသည် ဖြစ်ပွား၍ တိုးပွားနိုင်၏။"

> "ရဟန်းတို့၊ မဖြစ်သေးသော ဥဒ္ဓစ္စကုက္ကုစ္စကို မဖြစ်စေတတ်သော၊ ဖြစ်ပြီးသော ဥဒ္ဓစ္စကုက္ကုစ္စကို ပယ်စွန့်စေတတ်သော အခြားတစ်ခုသောတရားကို ငါဘုရားမမြင်၊ စိတ်၏ငြိမ်းချမ်းခြင်း သာလျှင် ဖြစ်၏။ စိတ်ငြိမ်းချမ်းသောသူအား ဥဒ္ဓစ္စကုက္ကုစ္စသည် မဖြစ်ပွားဘဲ ပယ်စွန့်နိုင်၏။"

ဥဒ္ဓစ္စကုက္ကုစ္စကို ပယ်ဖျောက်ရန် အထောက်အကူပြုသော နည်းလမ်း (၆) မျိုး

သတိပဋ္ဌာန်အဋ္ဌကထာ၌ ဥဒ္ဓစ္စကုက္ကုစ္စကို ပယ်ရှားရန် အောက်ပါအချက် (၆) ချက်ကို ညွှန်ပြထားပါသည်-
၁။  ဗဟုသုတရှိခြင်း: နိကာယ်ငါးရပ်ကို စာအားဖြင့်၎င်း၊ အနက်အားဖြင့်၎င်း လေ့လာသင်ယူခြင်း။
၂။  မေးမြန်းစုံစမ်းခြင်း (ပရိပုစ္ဆကတာ): သံဃာ့အကျင့်အမူနှင့်အညီ အဘယ်အရာသည် သင့်လျော်သည်၊ မသင့်လျော်သည်ကို မေးမြန်းစုံစမ်းခြင်း။
၃။  ဝိနည်းစည်းကမ်းကို နားလည်ခြင်း: ဝိနည်းစည်းကမ်း၏ သဘောသဘာဝကို လက်တွေ့ကျင့်သုံးမှု၊ ကျွမ်းကျင်မှုတို့ကြောင့် နှံ့စပ်စွာ နားလည်ခြင်း။
၄။  မိမိထက်အသက်ကြီး ဝါကြီး၍ သီလစသော အကျင့်ရှိသူတို့နှင့် ပေါင်းသင်းခြင်း: အကျင့်သီလရှိသော သီလဝန္တမထေရ်ကြီးများထံ ချဉ်းကပ်ဆည်းကပ်ခြင်း။
၅။  မိတ်ကောင်းဆွေကောင်း ရှိခြင်း (ကလျာဏမိတ္တတာ): အရှင်ဥပါလိမထေရ်ကဲ့သို့ ဝိနည်းကျွမ်းကျင်သော မိတ်ကောင်းဆွေကောင်းများနှင့် ပေါင်းသင်းခြင်း။
၆။  သင့်လျော်သော စကားကို ပြောဆိုခြင်း (သပ္ပါယကထာ): အထူးသဖြင့် ဝိနည်းစည်းကမ်းနှင့် ပတ်သက်၍ အဘယ်အရာသည် သင့်လျော်သည်၊ မသင့်လျော်သည်ကို သိရှိစေသော စကားမျိုးကို ပြောဆိုခြင်း။

အပြီးတိုင် ပယ်ရှားနိုင်မှု: ဤနည်းလမ်း (၆) မျိုးဖြင့် ဥဒ္ဓစ္စကုက္ကုစ္စကို ယာယီပယ်ရှားနိုင်သော်လည်း၊ ကုက္ကုစ္စ (နောင်တပူပန်ခြင်း) ကို အနာဂါမိမဂ် ဖြင့် အပြီးတိုင်ပယ်ရှားနိုင်ပြီး၊ ဥဒ္ဓစ္စ (စိတ်ပျံ့လွင့်ခြင်း) ကိုမူ အရဟတ္တမဂ် ဖြင့်သာ အပြီးတိုင်ပယ်ရှားနိုင်ပါသည်။

လက်တွေ့အားထုတ်ရာ၌ ပျံ့လွင့်သောစိတ်ကို ထိန်းချုပ်နည်း

စိတ်ပျံ့လွင့်ခြင်းသည် တရားအားထုတ်သူများ၊ အထူးသဖြင့် မြို့ပြမှလာသူများအတွက် အဓိကပြဿနာတစ်ခု ဖြစ်သည်။ သူတို့၏စိတ်သည် မျောက်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဟိုခုန်သည်ခုန်ဖြင့် တစ်မိနစ်၊ နှစ်မိနစ်မျှပင် မတည်ငြိမ်နိုင်ပေ။ သို့သော် ထိုသို့ ရာသက်ပန်တွေးတောနေ၍လည်း တရားတိုးတက်မည် မဟုတ်ပါ။ စိတ်ကို ထိန်းချုပ်၍ ငြိမ်သက်အောင် ကြိုးစားရမည်သာ ဖြစ်သည်။

အာနာပါနဿတိ (ထွက်သက်ဝင်သက်ကို ရှုမှတ်ခြင်း): မြတ်စွာဘုရားသည် မေဃိယသုတ္တန်၌ ပျံ့လွင့်သောအတွေးများကို ဖြတ်တောက်ရန် အာနာပါနဿတိကို ပွားများရန် ဟောကြားတော်မူခဲ့သည်။

 တောရိုင်းနွားလား နှင့် တိုင် ဥပမာ:
အာနာပါနဿတိသည် ပျံ့လွင့်သောစိတ်ကို မည်သို့ထိန်းချုပ်သနည်းဟူမူ-
> တောရိုင်းနွားတစ်ကောင်ကို ယဉ်ပါးအောင်လေ့ကျင့်လိုသော နွားကျောင်းသားသည် ခိုင်မာသောတိုင်တစ်လုံးကို စိုက်ထူပြီး ခိုင်မာသောကြိုးဖြင့် ထိုနွားကို တိုင်၌ ချည်ထား၏။ အစပိုင်းတွင် နွားသည် လွန်စွာဂနာမငြိမ်ဘဲ ဟိုဟိုသည်သည် ပြေးလွှားသော်လည်း ကြိုးဖြင့်ချည်ထားသောကြောင့် ထွက်မပြေးနိုင်ဘဲ တိုင်ကိုသာ ပတ်၍နေရ၏။ အချိန်အနည်းငယ်ကြာသောအခါ မောပန်းလာပြီး ထွက်ပြေး၍ အချည်းနှီးဖြစ်ကြောင်း သိလာသောအခါ တိုင်အနီး၌ ငြိမ်သက်စွာ ဝပ်နေတော့၏။

ဤဥပမာ၌-
 တောရိုင်းနွား သည် မယဉ်ကျေးသေးသော၊ ပျံ့လွင့်သောစိတ်နှင့် တူ၏။
 ခိုင်မာသောတိုင် သည် ထွက်သက်ဝင်သက်ဟူသော ကမ္မဋ္ဌာန်းအာရုံနှင့် တူ၏။
 ခိုင်မာသောကြိုး သည် ခိုင်မာသောသတိတရားနှင့် တူ၏။

ထို့အတူ၊ အစပိုင်း၌ စိတ်သည် ပျံ့လွင့်နေသော်လည်း၊ သတိတရားတည်းဟူသော ကြိုးဖြင့် ထွက်သက်ဝင်သက်တည်းဟူသော တိုင်၌ အဆက်မပြတ် ချည်နှောင်ထားပါက အချိန်အနည်းငယ်ကြာသောအခါ စိတ်သည် ထွက်သက်ဝင်သက်အာရုံပေါ်၌ ငြိမ်သက်စွာ တည်နေမည် ဖြစ်သည်။

နိဂုံး
ထို့ကြောင့် စိတ်ပျံ့လွင့်တတ်သော သဘာဝရှိပါက ဣရိယာပုထ်အားလုံး၌ အာနာပါနဿတိကို အဆက်မပြတ် ပွားများသင့်သည်။ တရားတော်ကို လေးစားသောစိတ်ဖြင့် အားထုတ်ပါက မကြာမီ စိတ်သည် ငြိမ်သက်တည်ကြည်လာမည် ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ လက်တွေ့ကျင့်ကြံဖူးသော ယောဂီများစွာတို့သည် တစ်ချိန်က ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ ပျံ့လွင့်ခဲ့သောစိတ်ကို အာနာပါနဿတိဖြင့်ပင် ထိန်းချုပ်၍ ဈာန်သမာပတ်များရသည်အထိ အောင်မြင်ခဲ့သော သာဓကများစွာ ရှိပါသည်။ ထို့ကြောင့် မိမိကိုယ်တိုင်လည်း ဤသို့ကျင့်ကြံနိုင်စွမ်းရှိသည်ဟု ယုံကြည်မှုထားရှိသင့်ပါသည်။How to Overcome the Five Hindrances - ဖားအောက်တောရဆရာတော်
ဆက်စပ်ဖတ်ရှုရန်

 ကိုးကား 

ကဏ္ဍ:ဗုဒ္ဓဘာသာ ဝေါဟာရများ
ကဏ္ဍ:ပါဠိဝေါဟာရများ
Category:ဝိပဿနာ