အတ္တကိလမထာနုယောဂ

အတ္တကိလမထာနုယောဂ သည် ဗုဒ္ဓဘာသာ၏ အဓိကကျင့်စဉ်ဖြစ်သော အလယ်အလတ်အကျင့်တရား (မဇ္ဈိမပဋိပဒါ) တွင် ရှောင်ကြဉ်ရမည့် အစွန်းတရား နှစ်ပါးအနက် ဒုတိယတစ်ခုဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ အဓိပ္ပာယ်မှာ မိမိကိုယ်၏ ပင်ပန်းခြင်းကို အဖန်တလဲလဲ အားထုတ်ခြင်း သို့မဟုတ် ခန္ဓာကိုယ်၏ ဆင်းရဲခြင်းကို အားထုတ်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤအကျင့်သည် မိမိကိုယ်ကို ပူပန်ပင်ပန်းစေသော အကျင့် (အတ္တနော အာတာပနပရိတာပနာနုယောဂံ) ဖြစ်သည်။အတ္တကိလမထာနုယောဂ (ပု) [အတ္တကိလမထ +အနုယောဂ] မိမိ၏ ပင်ပန်းခြင်းကို အားထုတ် ခြင်း၊ ခန္ဓာကိုယ်၏ ဆင်းရဲခြင်းကို အားထုတ် ခြင်း၊ မိမိကိုယ်ကို ပင်ပန်းဆင်းရဲစေသော အတ္တကိလမထ–အကျင့်။ ယော စာယံ အတ္တကိလမထာနုယောဂေါ။ ဝိ၊၃၊၁၄။ သံ၊၂၊၅၁၃။ သံ၊၃၊၃၆၉။ ပဋိသံ၊၃၃၀။ အတ္တကိလမထာနုယောဂေါတိ အတ္တနော ကိလမထာနုယောဂေါ၊ သရီရဒုက္ခကရဏန္တိ အတ္ထော။ သံ၊ဋ္ဌ၊၃၊၁၄၅။ အတ္တကိလမထာနုယောဂေါတိ အတ္တနော ကိလမထဿ အနုယောဂေါ၊ အတ္တနော ဒုက္ခကရဏန္တိ အတ္ထော။ သံ၊ဋ္ဌ၊၃၊၃၂၈။ ပဋိသံ၊ဋ္ဌ၊၂၊၂၁၅။ န စ အတ္တကိလမထာနုယောဂမနုယုတ္တော။ ဒီ၊၃၊၉၄။ အတ္တကိလမထာနုယောဂန္တိ အတ္တနော အာတာပနပရိတာပနာနုယောဂံ။ ဒီ၊ဋ္ဌ၊၃ဝ။ န စ အတ္တကိလမထာနုယောဂမနုယုဉေယျ။ မ၊၃၊၂၇၃။ ဣတော ဗဟိဒ္ဓါ ပဗ္ဗဇိတာ အတ္တကိလမထာနုယောဂမနုယုတ္တာ ဝိဟရန္တိ။ နေတ္တိ၊၉၁။ အတ္တကိလမထာနုယောဂန္တိ အတ္တနော ကာယဿ ကိလိဿနပယောဂ အတ္တပရိတာပနပဋိပတ္တိံ။ နေတ္တိ၊ဋ္ဌ၊၁၉၃။ သမာဓိနာ အတ္တကိလမထာနုယောဂသင်္ခါတဿ။ ဝိသုဒ္ဓိ၊၁၊၅။

အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုချက်နှင့် သဘောတရား

အတ္တကိလမထာနုယောဂသည် ရဟန်းဖြစ်သောသူ (ပဗ္ဗဇိတေန) မမှီဝဲအပ်သော အယုတ်တရားအစုအဖြစ် မြတ်စွာဘုရားက ဟောကြားတော်မူခဲ့သည်။ ၎င်းသည် ရဟန်းတို့ မကျင့်အပ်သည့် အကျင့်အစွန်းဖြစ်ပြီး၊ ကိုယ်တုံးလုံးနေခြင်း၊ နွားအလေ့အကျင့်၊ ခွေးအလေ့အကျင့် စသည်တို့ဖြင့် မိမိကိုယ်ကို ပူပန်ပင်ပန်းစေခြင်းဖြင့် ဆင်းရဲမှ လွတ်မြောက်ခြင်း ဖြစ်သည်ဟု ယူဆကာ ကျင့်ခြင်းကို ဆိုလိုသည်။

ဤအကျင့်သည်-
 ဆင်းရဲကို ဆောင်တတ်သော (ဒုက္ခော) အကျင့်ဖြစ်သည်။
 အရိယာတို့၏ ဥစ္စာမဟုတ်သော သို့မဟုတ် အရိယာမဟုတ်သော တိတ္တိတို့၏ ဥစ္စာဖြစ်သော (အနရိယော) အကျင့်ဖြစ်သည်။
 စီးပွားချမ်းသာ ဖြစ်ကြောင်းနှင့် မစပ်သော (အနတ္ထသံဟိတော) အကျင့်ဖြစ်သည်။

အတ္တကိလမထာနုယောဂကို အချို့သော ဝါဒများတွင် အဝိဇ္ဇာအဖို့အစု သို့မဟုတ် ဥစ္ဆေဒအဖို့အစု နှင့် ဆက်စပ်သည်ဟုလည်း ဖွင့်ဆိုထားသည်။ ထို့အပြင် ၎င်းသည် လွန်လွန်ကဲကဲ အားထုတ်မှုအဖို့အစုလည်း ဖြစ်သည်။

အကျင့်၏ ပုံစံများ

အတ္တကိလမထာနုယောဂ၏ ပုံစံများတွင် အောက်ပါတို့ ပါဝင်သည်-
  အစာ အလွန်အမင်း လျှော့ချခြင်း မြတ်စွာဘုရားသည် ဘုရားမဖြစ်မီ (၆) နှစ်ကြာ ဒုက္ကရစရိယာကျင့်စဉ် ကျင့်စဉ်၌ အစာအာဟာရကို အဆမတန် လျှော့ချခဲ့သည်။ တစ်နေ့လျှင် ပဲပြုတ်ရည် လက်တစ်ဆုတ်စာမျှ သို့မဟုတ် ဆီးသီးတစ်လုံးမျှသာ ဘုဉ်းပေးခဲ့သည်။ ဤသို့ကျင့်ရာ၌ ကိုယ်ခန္ဓာမှာ ခြောက်ကပ်ပြီး အရိုးနှင့် အရေသာ ကျန်ခဲ့သည်။
 ကိုယ်ခန္ဓာကို နှိပ်စက်ခြင်း ဆူးငြောင့်ကို မှီ၍ အိပ်ခြင်းစသည်တို့ဖြင့် ဆင်းရဲကို ဆောင်တတ်သော အကျင့်များ၊ အလွန်အေးမြသော အချိန်၌ ရေထဲတွင် ဆင်းနေခြင်း၊ နေပူခံခြင်း၊ ဆံပင်ကို နှုတ်ခြင်းစသော ကိုယ်ကို ပူပန်ပင်ပန်းစေသည့် အမှုများကို ပြုလုပ်ခြင်းတို့သည် အတ္တကိလမထအကျင့်များဖြစ်သည်။
  အာနာပါန ကျင့်စဉ်ကို လွန်ကဲစွာ ကျင့်ခြင်း နှာခေါင်းနှင့် ပါးစပ်မှ လေမထွက်အောင် ပိတ်ကာ အတင်းကြိုးစား ကျင့်ခြင်းသည် ကိုယ်ခန္ဓာကို ပင်ပန်းဆင်းရဲစေပြီး၊ ဝမ်းဗိုက်ထဲတွင် နွားသတ်သမားက နွားကို လှီးဖြတ်နေသကဲ့သို့ ပင်ပန်းမှုဖြစ်စေသည်။

 အတ္တကိလမထာနုယောဂကို ရှောင်ကြဉ်ရခြင်း အကြောင်း

အတ္တကိလမထာနုယောဂသည် ဆင်းရဲကြောင်းသာ ဖြစ်ပြီး၊ မည်သည့် အကျိုးတရားကိုမျှ မရရှိနိုင်သောကြောင့် ရှောင်ကြဉ်ရန် မြတ်စွာဘုရားက ဟောကြားခဲ့သည်။

မြတ်စွာဘုရားသည် ဘုရားမဖြစ်မီ (၆) နှစ်ကြာ ဒုက္ကရစရိယာအကျင့်ကို ကျင့်ခဲ့သော်လည်း တရားထူး (သဗ္ဗညုတဉာဏ်) ကို မရခဲ့ပါ။ ခြောက်နှစ်တိုင်တိုင် ကျင့်သော်လည်း ခန္ဓာကိုယ်သာ ပင်ပန်းဆင်းရဲခဲ့ပြီး ဘုရားအဖြစ်သို့ မရောက်ခဲ့ကြောင်း တွေ့ရှိရသည်။

ဘုရားလောင်းသည် ဤအကျင့်လမ်းသည် မှန်ကန်သောလမ်း (သဗ္ဗညုတဉာဏ် ရရန်လမ်း) မဟုတ်ကြောင်း ဆင်ခြင်ပြီးနောက်၊ အလွန်ပင်ပန်းခံ၍ ကျင့်သောသူများ (ရှေးနှင့်နောက်ခေတ်) သည် မိမိထက် ပို၍ အားမထုတ်နိုင်ကြောင်း သိမြင်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ဤလမ်းစဉ်သည် မှန်ကန်သော လမ်းစဉ်မဟုတ်ကြောင်း သိရှိပြီး၊ မဇ္ဈိမပဋိပဒါ ခေါ်သော အလယ်အလတ် အကျင့်လမ်းစဉ်သို့ ပြောင်းလဲကျင့်သုံးခဲ့သည်။။

မဇ္ဈိမပဋိပဒါနှင့် ခြားနားချက်

အတ္တကိလမထာနုယောဂ (ကိုယ်ပင်ပန်းဆင်းရဲစေသော အစွန်း) နှင့် ကာမသုခလ္လိကာနုယောဂ (ကာမဂုဏ်ချမ်းသာခံစားသော အစွန်း) ဟူသော အယုတ်တရား နှစ်ပါးကို ရှောင်ရှားမှသာ မဇ္ဈိမပဋိပဒါ (အလယ်အလတ်အကျင့်တရား) ကို ကျင့်သုံးနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ မဇ္ဈိမပဋိပဒါသည် ခန္ဓာကိုယ်ကို ချုံးသွားအောင် ပင်ပန်းစေခြင်း မရှိဘဲ၊ ကိလေသာ ငြိမ်းအေးရာ နိဗ္ဗာန်သို့ ရောက်ရှိစေနိုင်သော အကျင့်တရားဖြစ်သည်။။

ဆက်လက်ဖတ်ရှုရန်
ဓမ္မစကြာတရားတော်
ဓမ္မစကြာသုတ်နိဿယ
ဓမ္မစကြာနှင့် ဝိပဿနာတရားတော်

ကိုးကား

ကဏ္ဍ:ဗုဒ္ဓဘာသာ ဝေါဟာရများ