ဘိက္ခုနောဝါဒက

ဘိက္ခုနောဝါဒကဟူသည် ပါဠိဘာသာစကားဖြစ်ပြီး ဘိက္ခုနီ နှင့် ဩဝါဒက ဟူသော ပုဒ်နှစ်ခုကို ပေါင်းစပ်ထားခြင်းဖြစ်သည်။ ဘိက္ခုနီ ဆိုသည်မှာ ရဟန်းမကို ဆိုလိုပြီး ဩဝါဒက ဆိုသည်မှာ ဆုံးမသွန်သင်သူကို ရည်ညွှန်းသည်။ ထို့ကြောင့် ဘိက္ခုနောဝါဒက၏ အဓိပ္ပါယ်မှာ ဘိက္ခုနီမများကို ဆုံးမသွန်သင်သော ရဟန်းတော်ဟု အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုနိုင်သည်။ (ဝိ၊၂၊၇၂။ ဒီ၊ဋ္ဌ၊၂၊၁၁၉။ အံ၊ဋ္ဌ၊၁၊၂၄၂၊ ဘိက္ခုနိယော ဩဝဒတီတိ ဘိက္ခုနောဝါဒကော။ ပါစိတ်၊ ယော၊ ၄၁။ 

ဘိက္ခုနောဝါဒက၏ သမ္မုတိ

ဘိက္ခုနောဝါဒကအဖြစ် ခန့်အပ်ခြင်းကို ဘိက္ခုနောဝါဒက သမ္မုတိ ဟု ခေါ်သည်။ သာသနာတော်ဆိုင်ရာ စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းများနှင့်အညီ ဘိက္ခုနီသံဃာကို ဩဝါဒပေးရန် ရဟန်းတော်တစ်ပါးအား သံဃာတော်အစည်းအဝေးမှ တရားဝင် ရွေးချယ်ခန့်အပ်ခြင်းဖြစ်သည်။ ဘိက္ခုနောဝါဒကအဖြစ် ခန့်အပ်ခံရသော ရဟန်းတော်သည် ဘိက္ခုနီမများကို လမ်းညွှန်ဆုံးမရန် တာဝန်ရှိသည်။

ဘိက္ခုနောဝါဒက သမ္မုတိအတွက် လိုအပ်သော အရည်အချင်းများ

ဘိက္ခုနောဝါဒကအဖြစ် ခန့်အပ်ခံရမည့် ရဟန်းတော်သည် အောက်ပါ အင်္ဂါရပ် (၈) ပါးနှင့် ပြည့်စုံရမည်ဟု ပါစိတ်ပါဠိတော်၌ ပြဆိုထားသည်။

၁။ သီလဝါ - စင်ကြယ်သော သီလရှိခြင်း၊ ပါတိမောက္ခသံဝရသီလ စသော သိက္ခာပုဒ်များကို ကောင်းစွာ စောင့်ထိန်းလိုက်နာ ကျင့်သုံးခြင်း။ အသေးအဖွဲ အပြစ်များ၌ပင် ဘေးအန္တရာယ်ကဲ့သို့ ရှုမြင်၍ ကြောက်ရွံ့ခြင်း။

၂။ ဗဟုဿုတော - ဗဟုသုတရှိခြင်း၊ ဗုဒ္ဓဘာသာဆိုင်ရာ ကျမ်းစာပေများကို ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် လေ့လာသင်ယူထားခြင်း။ ထိုဗဟုသုတများကို အလွတ်ရွတ်ဖတ်နိုင်ခြင်း၊ စွဲစွဲမြဲမြဲ မှတ်သားထားနိုင်ခြင်း၊ ထိုဗဟုသုတများဖြင့် ပြည့်စုံခြင်း။

၃။ ဥဘယာနိ ခေါ ပနဿ ပါတိမောက္ခာနိ ဝိတ္ထာရေန သွာဂတာနိ - ဘိက္ခုပါတိမောက်နှင့် ဘိက္ခုနီပါတိမောက် နှစ်မျိုးလုံးကို အနက်အဓိပ္ပါယ်နှင့်တကွ ကျေညက်စွာ တတ်မြောက်ထားခြင်း၊ ပါတိမောက်ဆိုင်ရာ အဆုံးအမများကို ကောင်းစွာ သိရှိနားလည်ခြင်း။

၄။ ကလျာဏဝါစော ဟောတိ ကလျာဏဝါက္ကရဏော - ချိုသာသော စကားကို ပြောဆိုတတ်ခြင်း၊ နားထောင်သူ၏ စိတ်ကို ကြည်နူးချမ်းမြေ့စေသော အပြောအဆို ရှိခြင်း။

၅။ ယေဘုယျေန ဘိက္ခုနီနံ ပိယော ဟောတိ မနာပေါ - ဘိက္ခုနီမအများစု၏ ချစ်ခင်မြတ်နိုးမှုကို ခံယူနိုင်သော ပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်ခြင်း၊ ဘိက္ခုနီမများက ကြည်ညိုလေးစားသော ရဟန်းတော်ဖြစ်ခြင်း။

၆။ ပဋိဗလော ဟောတိ ဘိက္ခုနိယော ဩဝဒိတုံ - ဘိက္ခုနီမများကို ဆုံးမသွန်သင်ရန် လုံလောက်သော အရည်အချင်းနှင့် စွမ်းရည်သတ္တိ ရှိခြင်း၊ တရားတော်နှင့်အညီ ဆုံးမနိုင်သော ပညာနှင့် ဉာဏ်ပရိယာယ် ပြည့်စုံခြင်း။

၇။ န ခေါ ပနေတံ ဘဂဝန္တံ ဥဒ္ဒိဿ ပဗ္ဗဇိတာယ ကာသာယဝတ္ထဝသနာယ ဂရုဓမ္မံ အဇ္ဈာပန္နပုဗ္ဗော ဟောတိ - လူဝတ်ကြောင်ဘဝ၌ ဘိက္ခုနီမများနှင့် ကာယထိတွေ့မှု မပြုဖူးခြင်း၊ သိက္ခမာန် သာမဏေများနှင့် မေထုန်အမှု မပြုဖူးခြင်း စသော အပြစ်ကင်းစင်ခြင်း။

၈။ ဝီသတိဝဿော ဝါ ဟောတိ အတိရေကဝီသတိဝဿော ဝါ - ဥပသမ္ပဒါ ခံယူပြီး ဝါတော် အနည်းဆုံး နှစ် ၂၀ ရှိခြင်း သို့မဟုတ် ဝါ ၂၀ ကျော် ရှိခြင်း၊ ဝါဂဏ္ဍ၀ုဒ္ဓိ ရင့်ကျက်သော ရဟန်းတော်ဖြစ်ခြင်း။ဝိ၊၂၊၇၃-၄။ ဝိ၊ဋ္ဌ၊၃၊၅၃-၇။) ဘိက္ခုနောဝါဒကသမ္မုတိံ သာဒိယတိ။ ဝိ၊၄၊၂၀။ (ဝိ၊ဋ္ဌ၊၄၊၈။ ကင်္ခါ၊၂၀၉။ အံ၊ဋီ၊၂၊၇၃။) 

ဘိက္ခုနောဝါဒက သမ္မုတိ ခွင့်ပြုရခြင်း၏ ရည်ရွယ်ချက်

ဘုရားရှင်သည် ဘိက္ခုနောဝါဒက သမ္မုတိကို ခွင့်ပြုတော်မူရခြင်းမှာ အဓိကအားဖြင့် ရဟန်းတော်များနှင့် ဘိက္ခုနီမများ အပြန်အလှန် ထိတွေ့ဆက်ဆံမှုမှတစ်ဆင့် မလိုလားအပ်သော ပြဿနာများ ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်သည့် အန္တရာယ်ကို ကာကွယ်ရန် ရည်ရွယ်တော်မူခြင်းဖြစ်သည်။ အစောပိုင်းကာလများတွင် ရဟန်းတော်များသည် ဘိက္ခုနီမများကို ဆုံးမရန် တိုက်ရိုက် တာဝန်မရှိခဲ့ပေ။ သို့သော် ဘိက္ခုနီသံဃာ၏ ကြီးထွားလာမှုနှင့်အတူ လမ်းညွှန်မှုနှင့် ဆုံးမသွန်သင်မှု ပေးနိုင်သော ရဟန်းတော်များ လိုအပ်လာသောကြောင့် ဘိက္ခုနောဝါဒက သမ္မုတိကို စတင် ခွင့်ပြုခဲ့သည်။

အကယ်၍ ဘိက္ခုနောဝါဒက သမ္မုတိ မရှိပါက၊ ရဟန်းတော်များသည် ဘိက္ခုနီမများကို မည်သို့ ဆုံးမသွန်သင်ရမည်ကို မသိရှိနိုင်ဘဲ၊ မဆုံးမသင့်သော အချိန်အခါတွင် ဆုံးမခြင်း၊ မဆုံးမသင့်သော နည်းလမ်းဖြင့် ဆုံးမခြင်း စသည်တို့ ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်ပါသည်။ ထိုအခြေအနေသည် ရဟန်းတော်များအကြား အချင်းများခြင်း၊ မကျေမနပ်ဖြစ်ခြင်း (အာဃာတ) စသည့် မလိုလားအပ်သော အခြေအနေများသို့ ဦးတည်သွားစေနိုင်ပါသည်။ ထို့ကြောင့် ဘုရားရှင်သည် သင့်လျော်သော အရည်အချင်းနှင့် ပြည့်စုံသော ရဟန်းတော်များကို ဘိက္ခုနောဝါဒကအဖြစ် ခန့်အပ်ခြင်းဖြင့် ဘိက္ခုနီသံဃာကို စနစ်တကျ လမ်းညွှန်မှုပေးနိုင်ရန်နှင့် ရဟန်းတော်များအကြား စည်းလုံးညီညွတ်မှုကို ထိန်းသိမ်းနိုင်ရန် ရည်ရွယ်တော်မူခဲ့သည်။

အင်္ဂါရပ် (၈) ပါး၏ အကျယ်ဖွင့်ဆိုချက်

ဘိက္ခုနောဝါဒကအဖြစ် ခန့်အပ်ရန် လိုအပ်သော အင်္ဂါရပ် (၈) ပါးကို အသေးစိတ် ဖွင့်ဆိုရာ၌ -

   သီလဝါ ဟူသော အင်္ဂါရပ်သည် ရဟန်းတော်တစ်ပါး၏ အခြေခံကျင့်ဝတ် သိက္ခာသီလနှင့် ပြည့်စုံမှုကို ဖော်ညွှန်းသည်။ ပါတိမောက္ခသံဝရသီလကို စောင့်ထိန်းခြင်းသည် ရဟန်းဝတ်၏ အသက်ဖြစ်ပြီး၊ အသေးအဖွဲ အပြစ်ကိုပင် စိုးရိမ်ထိတ်လန့်ခြင်းသည် သီလစင်ကြယ်မှုကို ထိန်းသိမ်းရာ၌ အဓိက အကြောင်းရင်းဖြစ်သည်။
   ဗဟုဿုတော ဟူသော အင်္ဂါရပ်သည် ဗဟုသုတ ကြွယ်ဝမှုကို ဆိုလိုသည်။ ဘိက္ခုနောဝါဒက ရဟန်းတော်သည် သာသနာတော်၏ အဆုံးအမများကို နှံ့နှံ့စပ်စပ် သိရှိနားလည်ထားရန် အရေးကြီးသည်။ ကျမ်းဂန်တတ်မြောက်ခြင်းသည် ဘိက္ခုနီမများကို တရားတော်နှင့်အညီ ဆုံးမသွန်သင်ရာတွင် အထောက်အကူ ပြုနိုင်သည်။ ဗဟုဿုတ သုံးမျိုးတွင် ဘိက္ခုနောဝါဒက ရဟန်းတော်သည် ပိဋကတ်သုံးပုံနှင့် အဋ္ဌကထာများကို တတ်မြောက်ရန် လိုအပ်ကြောင်း ဖော်ပြထားသည်။
   ဥဘယာနိ ခေါ ပနဿ ပါတိမောက္ခာနိ ဝိတ္ထာရေန သွာဂတာနိ ဟူသော အင်္ဂါရပ်သည် ဝိနည်းဥပဒေကို ကျေညက်စွာ တတ်မြောက်ထားရန် အဓိက ရည်ညွှန်းသည်။ ဘိက္ခုနီမများကို ဆုံးမရာတွင် ဝိနည်းတော်နှင့်အညီ ဆုံးမရန် အရေးကြီးသောကြောင့် ဘိက္ခုပါတိမောက်နှင့် ဘိက္ခုနီပါတိမောက် နှစ်မျိုးလုံးကို ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်စွာ တတ်မြောက်ထားရန် လိုအပ်သည်။
   ကလျာဏဝါစော ဟောတိ ကလျာဏဝါက္ကရဏော ဟူသော အင်္ဂါရပ်သည် ဆက်ဆံရေး ကျွမ်းကျင်မှုကို ပြသသည်။ ဘိက္ခုနီမများကို ဆုံးမရာတွင် ချိုသာသော စကားဖြင့် ပြောဆိုဆုံးမခြင်းသည် ယုံကြည်လေးစားမှုနှင့် ချစ်ခင်မှုကို ရရှိစေနိုင်သည်။
   ယေဘုယျေန ဘိက္ခုနီနံ ပိယော ဟောတိ မနာပေါ ဟူသော အင်္ဂါရပ်သည် လူမှုဆက်ဆံရေးကောင်းမွန်မှုကို ဖော်ညွှန်းသည်။ ဘိက္ခုနီမများ၏ ယုံကြည်ကိုးစားမှုကို ရရှိထားသော ရဟန်းတော်သည် ဘိက္ခုနီသံဃာကို ဩဝါဒပေးရာတွင် ပိုမို ထိရောက်မှု ရှိနိုင်သည်။
   ပဋိဗလော ဟောတိ ဘိက္ခုနိယော ဩဝဒိတုံ ဟူသော အင်္ဂါရပ်သည် ဆုံးမသွန်သင်နိုင်သော စွမ်းရည်ရှိမှုကို ဆိုလိုသည်။ ဘိက္ခုနောဝါဒက ရဟန်းတော်သည် ဘိက္ခုနီမများ၏ အခက်အခဲများကို ဖြေရှင်းပေးနိုင်ရုံသာမက၊ မှန်ကန်သော လမ်းညွှန်မှုနှင့် ဆုံးမစကားကို ပေးနိုင်စွမ်း ရှိရမည်ဖြစ်သည်။
   န ခေါ ပနေတံ ... ဂရုဓမ္မံ အဇ္ဈာပန္နပုဗ္ဗော ဟောတိ ဟူသော အင်္ဂါရပ်သည် ကိုယ်ကျင့်တရား စင်ကြယ်မှုကို အလေးထားဖော်ပြသည်။ ဘိက္ခုနောဝါဒက ရဟန်းတော်သည် မိန်းမတို့နှင့် ပတ်သက်သော ကိလေသာ ရာဂစိတ် ကင်းရှင်းသူ ဖြစ်ရန် လိုအပ်သည်။ အတိတ်က မကောင်းသော အပြုအမူများ ရှိခဲ့ပါက ဘိက္ခုနီမများ၏ ရိုသေမှုနှင့် ယုံကြည်မှုကို လျော့နည်းစေနိုင်သည်။
   ဝီသတိဝဿော ဝါ ဟောတိ အတိရေကဝီသတိဝဿော ဝါ ဟူသော အင်္ဂါရပ်သည် ဝါဂဏ္ဍ ရင့်ကျက်မှုကို ဖော်ညွှန်းသည်။ ဝါတော်ရင့်သော ရဟန်းတော်သည် လောကဓံတရားများကို ကြံ့ကြံ့ခံ ရင်ဆိုင်နိုင်စွမ်း ရှိပြီး၊ မိမိကိုယ်ကိုယ် ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း ပိုမို ကောင်းမွန်သောကြောင့် ဘိက္ခုနောဝါဒကအဖြစ် ခန့်အပ်ရန် သင့်လျော်သည်။

ဤအင်္ဂါရပ် (၈) ပါးသည် ဘိက္ခုနောဝါဒက ရဟန်းတော်တစ်ပါးအတွက် မရှိမဖြစ် လိုအပ်သော အရည်အချင်းများဖြစ်ပြီး၊ ယင်းအရည်အချင်းများနှင့် ပြည့်စုံသော ရဟန်းတော်သည်သာ ဘိက္ခုနီသံဃာကို ကောင်းမွန်စွာ လမ်းညွှန်ဆုံးမနိုင်မည် ဖြစ်ပေသည်။
ဆက်စပ်ဖတ်ရှုရန်
 ဘိက္ခုနောဝါဒဝဂ် သိက္ခာပုဒ် (၁၀)ပါး
 ဩဝါဒသိက္ခာပုဒ်
 ဩဝါဒသိက္ခာပဒ

 ကိုးကား 

Category:ရဟန်းဝိနည်းများ
ကဏ္ဍ:မထေရ်များ