သားရေနွယ်

ရသေ့ရဟန်းတို့ အိပ်ရန်၊ ထိုင်ရန် အခင်းအဖြစ်အသုံးပြုရသော သစ်ခေါက်ပြုတ်ရည်၊ ထုံး စသည် တို့ဖြင့် ပြုပြင်ထားသော သားရေကို သားရေနွယ်ဟု ‌ခေါ်ပါသည်။
သားရေနွယ်အခင်းကို မအပ်သောအသားကြီး ၁၀-မျိုးတို့၏ အရေကို ချန်ထား ၍ ကျန်သတ္တဝါတို့၏ အရေကို သုံးနိုင်သည်။ သင်္ကန်းညစ်ပတ်ပေကျံမည်ကို စောင့် ရှောက်လိုခြင်းကြောင့်ဖြစ်သည်၊ သင်္ကန်းကို မရိုမသေသုံးလျှင် ဒုက္ကဋ်အာပတ်သင့်ပါသည်။

[နွားရေကိုလည်း သားရေနွယ်အဖြစ်ဖြင့် မသုံးဆောင်အပ်၊ သုံးဆောင်သော ရဟန်းအား ဒုက္ကဋ် အာပတ်သင့်၏ဟု သီးခြား ပညတ်တော်မူသည်။]
သုံးဆောင် ကောင်းသော သားရေ
ဆိတ်, သိုး, သမင်, ချေ, စိုင် ဧဏီ မည်သော သား, ဆတ်တို့၏ အရေမှ တစ်ပါးသော သားရေတို့ဖြင့် ပြုလုပ်သော သားရေနွယ်အခင်းကို ကိုယ်ပိုင်ပစ္စည်းအဖြစ်ဖြင့်  ပုဂ္ဂလိကအဖြစ်ဖြင့် သွားလေရာရာ ၎င်းသားရေ အခင်းတို့ကို ယူ၍ မသုံးစွဲကောင်းပါ။ ကျောင်းအသုံးအဆောင် အဖြစ်ဖြင့်ကား သားရေအားလုံး သုံးဆောင်ကောင်းသည်ဟု ဒုတိယသေနာသနသိက္ခာပုဒ်အဖွင့်၌ “စမ္မခဏ္ဍ”ဟူသော ပါဠိစကားနှင့် စပ်၍ ပါတိမောက်ဘာသာ ဋီကာဆရာ ဆို၏၊

ဆက်စပ်ဖတ်ရှုရန်
သစ်နက်ရေ
 ကိုးကား 

ကဏ္ဍ:ဗုဒ္ဓဘာသာ ဝေါဟာရများ
ကဏ္ဍ:ပါဠိဝေါဟာရများ
Category:ရဟန်းဝိနည်းများ