ကာမာဝစရနတ်

ကာမာဝစရဒေဝ (ပု) [ကာမာဝစရ + ဒေဝ]ဟူသောပါဠိမှ (၁) ကာမာဝစရနတ်(၁) ဧကစ္စေ စ ဒေဝါတိ ဆ ကာမာဝစရဒေဝါ။ ဒီ၊ဋ္ဌ၊၂၊၁၀၀။ အံ၊ဋ္ဌ၊၂၊၉၀။ (- ၃၉၁။ အံ၊ဋ္ဌ၊၃၊၃၄၅။ ဣတိဝုတ်၊ဋ္ဌ၊၂၄၂၊ ၂၀၆။ သုတ္တနိ၊ဋ္ဌ၊၂၊၃၊၁၀၉။ အပ၊ဋ္ဌ၊၁၊၅၈။ ဗုဒ္ဓဝံ၊ဋ္ဌ၊၃၁၇။ ဇာ၊ဋ္ဌ၊၁၊၅၆။ ဇာ၊ဋ္ဌ၊၄၊၇၆။ ဇာ၊ဋ္ဌ၊၅၊၅၊၇၊၁၂၀၊၄၅၄။ နေတ္တိ၊ဋ္ဌ၊၅၈။)
(၂) ကာမာဝစရနတ်ပြည်။ (၂) စာတုမဟာရာဇိကာဒီသု ကာမာဝစရဒေဝေသု မုဟုတ္တမ္ပိ န တိဋ္ဌတိ။ ဒီ၊ဋ္ဌ၊၃၊၉၇။ အံ၊ဋီ၊၃၊၂၇၅။ (- မ၊ဋ္ဌ၊၁၊၁၇၃။ အဘိ၊ဋ္ဌ၊၂၊၁၄၈၊၅၀၅။ ဥဒါန၊ဋ္ဌ၊၁၆၂။ အံ၊ဋီ၊၃၊၂၀။ အနုဋီ၊၁၊၁၂၄။)
(၃) ကာမာဝစရဖြစ်သော လူ့ဘုံ နတ်ဘုံ။(၃) ဟေဋ္ဌာ ကာမာဝစရဒေဝေသု ပရိတ္တာယုကဋ္ဌာနေ စဝမာနေ။ သံ၊ဋ္ဌ၊၁၊၂၁။ ကာမာဝစရာ စ ဥပရိဒေဝါ ကာမာဝစရဒေဝါတိ ဧကဒေသသရူပေကသေသေ ဒဋ္ဌဗ္ဗော။ သံ၊ဋီ၊၁၊၆၅။ ဟူသော အဓိပ္ပါယ်ကို ရသည်

ကာမာဝစရနတ်ပြည် ၆-ထပ်

စတုမဟာရာဇ်၊ တာဝတိံသာ၊ ယာမာ၊ တုသိတာ၊ နိမ္မာနရတိ၊ ပရိနိမ္မိတဝသဝတ္တီ ဤ ၆-ဘုံကို ကာမာဝစရနတ်ပြည် ၆-ထပ်ဟု ခေါ်၏။ ထိုနတ်ပြည် ၆-ထပ်ရှိ နတ်များကို ကာမာဝစရနတ်ဟု ခေါ်သည်။ နတ်ဗိမာန်များသည် ကုသိုလ်ကံအလျောက် ၇-ယူဇနာ၊ ၈-ယူဇနာ၊ ၁၂-ယူဇနာ ကျယ်ဝန်း၏ (အဘိ၊ဋ္ဌ၊၁၊၃၅၅)။ (ဤနတ်ဗိမာန်များသည် စတုမဟာရာဇ် နတ်များအတွက်သာ ဖြစ်ဖွယ်ရှိ၏။)

နတ်တို့၏ သဘာဝနှင့် အမျိုးအစား

ကာမာဝစရနတ်များသည် ဒွိဟိတ်၊ တိဟိတ် နှစ်မျိုးရှိ၏၊ အဟိတ်ပုဂ္ဂိုလ်မရှိ၊ အသားညို အသားဝါ စသည် အမျိုးမျိုးပင် ရှိကြ၏ (ဒီ၊ဋ္ဌ၊၂၊၁၀၀။ အဘိ၊ဋ္ဌ၊၂၊၁၄၈။ ပဋိသံ၊ဋ္ဌ၊၁၊၁၀၄။ ပဋိသံ၊ဋ္ဌ၊၂၊၁၇၀)။

 တရားထူးရသူများ: သောတာပန် သကဒါဂါမ် ကာမာဝစရနတ်များသည် မိမိဘုံ၌ အသက်ထက်ဆုံး တည်နေနိုင်ကြ၏။ အနာဂါမ်အဖြစ်သို့ ရောက်ပြီး ကာမာဝစရနတ်များကား စုတိစိတ်ကျ၍ ရူပဘုံသို့ သွားကြရ၏၊ နတ်ပြည်သည် လျှပ်ပေါ်လော်လီသူတို့၏ နေရာဖြစ်၍ အနာဂါမ်အဖြစ်နှင့် တာရှည်စွာ မနေနိုင်ကြပေ (မ၊ဋ္ဌ၊၃၊၁၃၇)။
 ရဟန္တာများ: ရဟန္တာဖြစ်ပြီး ကာမာဝစရနတ်များကား ပရိနိဗ္ဗာန်ပြုကြရ၏ (အဘိ၊ဋ္ဌ၊၂၊၅၀၅)။ ရဟန္တာအဖြစ်နှင့် တခဏမျှပင် နတ်ပြည်၌ မနေနိုင်ကြပေ (ဒီ၊ဋ္ဌ၊၃၊၉၇။ အံ၊ဋီ၊၃၊၂၈၅)။

အာဟာရနှင့် စားသုံးမှု

ကာမာဝစရနတ်များသည် ကဗဠီကာရာဟာရဟု ဆိုအပ်သော (အံ၊ဋ္ဌ၊၃၊၃၄၅) နတ်သုဓာဘုတ်ကို စားသုံးကြ၏။

 သုဓာဘုတ်၏ ဂုဏ်အင်္ဂါ: ၎င်းသုဓာဘုတ်သည် ဖြူသောအဆင်းရှိ၏၊ ခရုသင်းနှင့်တူ၏၊ အနံ့မွှေးကြိုင်၏။
 အကျိုးကျေးဇူး: ၎င်းသုဓာဘုတ်ကို စားသုံးသူသည် အစာငတ်ခြင်း၊ ရေငတ်ခြင်း၊ မမွှေ့လျော်မပျော်ပိုက်ခြင်း၊ ပူပန်ခြင်း၊ ပင်ပန်းခြင်း၊ အမျက်ထွက်ခြင်း၊ ရန်ငြိုးဖွဲ့ခြင်း၊ ငြင်းခုံခြင်း၊ ချောပစ်ကုန်းတိုက်ခြင်း၊ အအေး၊ အပူ၊ ပျင်းရိခြင်း..ဟု ဆိုအပ်သော ၁၂-ပါးသော မကောင်းကျိုးများကို ပယ်နိုင်သည် (ဇာ၊၂၊၁၀၃-၄။ ဇာ၊ဋ္ဌ၊၅၊၄၂၂-၃။ သီ၊ဋီ၊သစ်၊၁၊၄၂၂-၃။ အံ၊ဋီ၊၃၊၃၅၇)။
 နူးညံ့မှု: အောက်အောက်ဘုံမှ နတ်များ၏ သုဓာဘုတ်ထက် အထက်အထက်ဘုံမှ နတ်များ၏ သုဓာဘုတ်သည် ပို၍နူးညံ့သည်၊ ထိုသုဓာဘုတ်ကို နေ့စဉ်စားကြရ၏ (သီ၊ဋီ၊သစ်၊၁၊၄၂၂-၃)။ အချို့နတ်များသည် ဆီးသီးခန့်မျှ သုဓာဘုတ်ကို စားသုံးကြ၍ ထိုသုဓာဘုတ်သည် လျှာပေါ်တင်ကာမျှ၌ ဆံဖျား ခြေသည်း လက်သည်းဖျားတိုင်အောင် အာနိသင်ဩဇာပျံ့နှံ့သည်၊ ထိုနတ်များအဖို့ ၇ ရက်ပတ်လုံး မျှတနေနိုင်သည်ဟု အံ၊ဋီ၊၂၊၃၄၆-၇-၌ ဝဒန္တိဝါဒအဖြစ် ဆို၏။

ကျင့်ဝတ်နှင့် လောကဗျူဟာ

တန်ခိုးနည်းသောနတ်များသည် တန်ခိုးကြီးသောနတ်များ လာသည်ကို မြင်လျှင် နေရာမှထပေးကြရ၏၊ လမ်းဖယ်ပေးကြရ၏၊ လက်အုပ်ချီမိုး ရှိခိုး၍ အရိုအသေပြုကြရ၏ (အံ၊ဋ္ဌ၊၂၊၉၀၊၃၉၁)။

ကမ္ဘာပျက်ရန် အနှစ်တသိန်းမျှ လိုသောအခါ လောကဗျူဟာ ကာမာဝစရနတ်များသည် ဆံပင်ဖားလျားချ၍ ငိုယိုကုန်လျက် “ကမ္ဘာပျက်မည်ဖြစ်ကြောင်း၊ မြေကြီး မြင်းမိုရ်တောင် ဟိမဝန္တာ သမုဒ္ဒရာ အားလုံး ပျက်စီးမည်ဖြစ်ကြောင်း၊ တတိယဈာန်ဘုံထိ ကမ္ဘာပျက်မည့်စာရင်းတွင် ပါဝင်ကြောင်း၊ သို့အတွက် ဗြဟ္မစိုရ်တရား ပွါးများ၍ တတိယဈာန်ဘုံအထက် ရောက်အောင် အားထုတ်ကြရမည် ဖြစ်ကြောင်း” စသည်ဖြင့် လူ့ဘုံသို့လာ၍ ကြွေးကြော် ဟစ်အော်ကြသည် (ပဋိသံ၊ဋ္ဌ၊၁၊၃၂၇။ ဝိသုဒ္ဓိ၊၂၊၄၅။ ခုဒ္ဒက၊ဋ္ဌ၊၁၀၁။ သုတ္တနိ၊ဋ္ဌ၊၂၊၃။ အပ၊ဋ္ဌ၊၁၊၅၇-၉။ ဗုဒ္ဓဝံ၊ဋ္ဌ၊၃၁၇။ ဇာ၊ဋ္ဌ၊၁၊၅၆-၇)။

စုတေခြင်း (သေဆုံးခြင်း)

ကာမာဝစရနတ်များသည် စုတေ (သေ) ချိန်နီးသောအခါ ပုဗ္ဗနိမိတ်ငါးမျိုး ရှေးဦးစွာ ထင်တတ်သည် (ဣတိဝုတ်၊၂၄၇။ ဣတိဝုတ်၊ဋ္ဌ၊၂၄၃)။

 ပန်ဆင်ထားသောပန်းများ ညှိုးနွမ်းခြင်း။
 နတ်ဝတ်တန်ဆာ ညစ်နွမ်းခြင်း။
 လက်ကတီးကြားမှ ချွေးထွက်ခြင်း။
 ကိုယ်ရောင်ကိုယ်ဝါ ညှိုးနွမ်းခြင်း။
 မိမိဘုံဗိမာန်၌ မပျော်ပိုက်ခြင်း။

(နတ်များသည် မိမိတို့ တန်ခိုးအာနုဘော်အလျောက် ၁-ယူဇနာမှ ၁၂-ယူဇနာထိ ကိုယ်ရောင်ကိုယ်ဝါ တောက်ပနိုင်စွမ်းကြသည်၊ သွားကျိုးခြင်း အရေလိပ်ခြင်းလည်း မရှိကြ၊ အပူအအေး အနှိပ်စက်မခံရ၊ နတ်သမီးသည် ၁၆-နှစ်ရွယ်၊ နတ်သားသည် ၂၀-နှစ်ရွယ်ကဲ့သို့ ထင်ကြရသည်၊ စုတေခါနီး၌ အဆိုပါတန်ခိုးအားလုံး ဆိတ်သုဉ်းပျောက်ကွယ်လေသည်။)

ဤပုဗ္ဗနိမိတ်ငါးမျိုးသည် နတ်တိုင်းထင်ကြသည် မဟုတ်၊ တန်ခိုးကြီးသောနတ်များသာ ထင်ကြ၏။ နိမိတ်ငါးမျိုးထင်လာသောနတ်ကို ကျန်သောနတ်များက ခေါ်၍ နန္ဒဝန်ဥယျာဉ်သို့ သွင်းကြကုန်၏၊ နတ်ပြည်တိုင်း နန္ဒဝန်ဥယျာဉ် ရှိကြသည်ပင် (ဣတိဝုတ်၊ဋ္ဌ၊၂၄၄)။

နတ်တို့သည် ဥပပါတ်ပဋိသန္ဓေသာ ဖြစ်ကြ၍ (မ၊ဋ္ဌ၊၁၊၃၄၁) စုတေပြီးနောက်၌ နတ်သေကောင်ကို မြှုပ်နှံဖွယ်၊ မီးသင်္ဂြိုဟ်ဖွယ် ကိစ္စ ပြုလုပ်ရန် မလို၊ သေလွန်သည်နှင့်တပြိုင်နက် ခန္ဓာကိုယ်လည်း ပျောက်ကွယ်၏ (မ၊ဋ္ဌ၊၁၊၂၂၁-၂။ အဘိ၊ဋ္ဌ၊၁၊၉၅)။

ကာမကိစ္စ

စတုမဟာရာဇ်မှ တုသိတာထိ လေးဘုံမှ နတ်များသည် မိမိတို့နှင့် အမြဲတမ်းအတူနေ နတ်သမီးများနှင့်သာ ကာမကိစ္စ ဆက်ဆံမှု ပြုကြ၏၊ ဆက်ဆံရာ၌လည်း လူတို့အတူသာတည်း (ဣတိဝုတ်၊၂၅၈။ ဣတိဝုတ်၊ဋ္ဌ၊၂၈၅-၆)။

 နိမ္မာနရတိနတ်: ကိုယ်တိုင်ဖန်ဆင်းသော အာရုံများ၌ ကာမဂုဏ်မွေ့လျော်ကြ၏။
 ပရနိမ္မိတဝသဝတ္တီနတ်: သူတပါးဖန်ဆင်းသော အာရုံများ၌ ကာမဂုဏ်မွေ့လျော်ကြ၏ (ဣတိဝုတ်၊၂၅၈။ ဣတိဝုတ်၊ဋ္ဌ၊၂၈၅-၆)။

ကာမာဝစရ နတ်များသည် အလွန်ပြင်းစွာ တွေဝေတတ်ကြ၏၊ အာရုံ ၆-ပါးတို့ဖြင့် လွှမ်းမိုးနှိပ်စက်ခံရ၍ သုဓာဘုတ်ကို စားသောက်ပြီး မစားသောက်ရသေးသည်ကိုပင် မသိနိုင်အောင် မေ့လျော့တတ်ကြသည် (မ၊ဋ္ဌ၊၂၊၂၀၂)။

ကာမာဝစရနတ်တို့အား သုက်သွေးရှိ၏၊ သံဝါသပြုသော်လည်း တည်ရာမှ မရွေ့၊ တည်မြဲတိုင်းသောနေရာ၌ သာလျှင် တစုံတခုဖောက်ပြန်ခြင်းသို့ ရောက်၍ ထိုခဏဖြစ်ပေါ်သော သံဝါသပြုလိုမှု အပူကို ငြိမ်းစေလျက် မေထုန်ကိစ္စကို ပြီးစေကြ၏ (သာရတ္ထ၊၂၊၃၀၁။ ဝိမတိ၊၁၊၂၅၃)။
(ကေစိဆရာများက ကိုယ်လက်နှီးနှောမှု အတွေ့ချမ်းသာသည်သာလျှင် ကာမာဝစရနတ်တို့၏ကာမကိစ္စဟု ဆိုကြသေး၏၊ မေထုနသံဝါသ မရှိဟု ဆိုလိုသည်။ ဝိမတိ၊၁၊၂၅၃။)

ကိုးကား

Category:ဘာသာရေး
Category:နတ်