မြွေကိုက်ဒဏ်ရာ

မြွေကိုက်ဒဏ်ရာဆိုသည်မှာ အထူးသဖြင့် အဆိပ်ရှိသောမြွေကိုက်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်လာသော ဒဏ်ရာကိုဆိုလိုသည်။  အဆိပ်ရှိသောမြွေကိုက်ခံရခြင်း၏ အဖြစ်များသောလက္ခဏာတစ်ခုမှာ မြွေ၏အစွယ် မှ ထိုးဖောက်ဒဏ်ရာ နှစ်ခုရှိနေခြင်းဖြစ်သည်။  တစ်ခါတစ်ရံတွင် အကိုက်ခံရခြင်းမှ အဆိပ်ထိုးသွင်းခံရနိုင်သည်။  ထိုအခါ ၎င်းနေရာတွင် တစ်နာရီခန့်ကြာသောအခါ နီရဲခြင်း၊ ရောင်ရမ်းခြင်းနှင့် ပြင်းထန်သောနာကျင်မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည်။  ပျို့အန်ခြင်း ၊ အမြင်အာရုံဝေဝါးခြင်း၊ ခြေလက်များ ထုံကျင်ခြင်းနှင့် ချွေးထွက်ခြင်းတို့ ဖြစ်လာနိုင်သည်။  ကိုက်ခံရမှုအများစုသည် လက်၊ လက်မောင်း သို့မဟုတ် ခြေထောက်များတွင် ရှိသည်။  ကိုက်ခံရပြီးနောက် ကြောက်ရွံ့လာသည့်အခါ နှလုံးခုန်မြန်ခြင်း နှင့် မူးဝေခြင်းလက္ခဏာများ အဖြစ်များသည်။  အဆိပ်ကြောင့် သွေးထွက်ခြင်း ၊ ကျောက်ကပ်ပျက်ခြင်း ၊ ပြင်းထန်သော ဓာတ်မတည့်မှု ၊ ကိုက်ခံရသည့်နေရာတစ်ဝိုက်ရှိ တစ်ရှူးများသေဆုံးခြင်း သို့မဟုတ် အသက်ရှူလမ်းကြောင်းဆိုင်ရာပြဿနာများကို ဖြစ်စေနိုင်သည်။  မြွေကိုက်ခံရခြင်းကြောင့် ကိုယ်အင်္ဂါ ဆုံးရှုံးခြင်း သို့မဟုတ် အခြားနာတာရှည်ပြဿနာများ ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည်။  မြွေအမျိုးအစား၊ အကိုက်ခံရသော ခန္ဓာကိုယ်ဧရိယာ၊ ထိုးသွင်းလိုက်သော အဆိပ် ပမာဏနှင့် အကိုက်ခံရသူ၏ ယေဘုယျကျန်းမာရေးအခြေအနေပေါ်တွင် မူတည်၍ ရလဒ်ကွဲပြားနိုင်သည်။  ခန္ဓာကိုယ်အရွယ်အစားသေးငယ်သော ကလေးများတွင် ပြဿနာများသည် လူကြီးများထက် ပိုမိုပြင်းထန်လေ့ရှိသည်။ 

မြွေများသည် အမဲလိုက်ရန် မိမိကိုယ်ကိုကာကွယ်ရန်အတွက် ကိုက်တတ်ကြသည်။  ကိုက်ခံရနိုင်ခြေရှိသောအချက်များတွင် လယ်ယာလုပ်ငန်း ၊ သစ်တောလုပ်ငန်းနှင့် ဆောက်လုပ်ရေးလုပ်ငန်းကဲ့သို့သော လက်ဖြင့်ပြင်ပတွင် အလုပ်လုပ်ခြင်းပါဝင်သည်။  မြွေဆိပ်သင့်ခြင်း အဖြစ်များသော မြွေများတွင် elapids ( ငန်းမြွေ ၊ မြွေဟောက် နှင့် mambas ကဲ့သို့)၊ မြွေပွေး နှင့် ပင်လယ်မြွေများ ပါဝင်သည်။  မြွေမျိုးစိတ်အများစုတွင် အဆိပ်မရှိသောကြောင့် ၎င်းတို့၏သားကောင်ကို ညှစ်သတ်ကြသည်။  အဆိပ်ရှိသောမြွေများကို အန္တာတိကတိုက် မှလွဲ၍ ကျန်တိုက်ကြီးများတွင် တွေ့ရှိနိုင်သည်။  ကိုက်ခဲ့သောမြွေအမျိုးအစားကို များသောအားဖြင့် အတည်မပြုနိုင်ပါ။  ကမ္ဘာ့ကျန်းမာရေးအဖွဲ့က မြွေကိုက်ခံရခြင်းသည် "အပူပိုင်းနှင့် အပူလျော့ပိုင်းနိုင်ငံများစွာတွင် လျစ်လျူရှုခံရသော ပြည်သူ့ကျန်းမာရေးပြဿနာ" တစ်ခုဖြစ်သည်ဟု ပြောကြားခဲ့သည်။ 

မြွေကိုက်ခံရခြင်းမှ ကာကွယ်ရာတွင် အကာအကွယ်ဖိနပ်များဝတ်ဆင်ခြင်း၊ မြွေများနေထိုင်ရာနေရာများကို ရှောင်ကြဉ်ခြင်းနှင့် မြွေများကို မကိုင်တွယ်ခြင်းတို့ ပါဝင်သည်။  ကုသမှုသည် မြွေအမျိုးအစားပေါ်တွင် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းမူတည်သည်။  ဒဏ်ရာကို ဆပ်ပြာနှင့်ရေဖြင့်ဆေးကြောပြီး အကိုက်ခံရသော ကိုယ်လက်အင်္ဂါကို ငြိမ်ငြိမ်ထားရမည်။  အဆိပ်ကို စုပ်ထုတ်ရန်ကြိုးစားခြင်း၊ ဓားဖြင့် ဒဏ်ရာကို လှီးဖြတ်ခြင်း သို့မဟုတ် tourniquet အသုံးပြုခြင်းတို့ကို အကြုံမပြုပါ။  မြွေဆိပ်ဖြေဆေးသည် မြွေကိုက်ခံရခြင်းကြောင့် သေဆုံးခြင်းကို ထိရောက်စွာကာကွယ်နိုင်သော်လည်း ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးများ ရှိတတ်ပါသည်။  အသုံးပြုရမည့် မြွေဆိပ်ဖြေဆေးအမျိုးအစားသည် မြွေအမျိုးအစားပေါ်တွင်မူတည်သည်။  မြွေအမျိုးအစားကို မသိရှိသည့်အခါတွင်၊ ထိုဒေသတွင်ရှိသော မြွေအမျိုးအစားများအပေါ် အခြေခံ၍ မြွေဆိပ်ဖြေဆေးကို မကြာခဏ ပေးလေ့ရှိသည်။  ကမ္ဘာ့ဒေသအချို့တွင် မှန်ကန်သော မြွေဆိပ်ဖြေဆေးအမျိုးအစားရရှိရန် ခက်ခဲခြင်းကြောင့် တစ်ခါတရံတွင် ဆေးမတိုးရခြင်းဖြစ်သည်။  နောက်ထပ်ပြဿနာတစ်ခုမှာ ဤဆေးဝါးများ၏ ကုန်ကျစရိတ်ဖြစ်သည်။  မြွေဆိပ်ဖြေဆေးသည် အကိုက်ခံရသည့်နေရာတစ်ဝိုက်တွင်သာ အကျိုးသက်ရောက်မှုရှိသည်။  အသက်ရှူမှုကို အကူအညီပေးရန်လည်း တစ်ခါတစ်ရံ လိုအပ်နိုင်ပါသည်။ 

နှစ်စဉ် အဆိပ်ပြင်းသောမြွေကိုက်ခံရမှုအရေအတွက်သည် ငါးသန်းအထိ ရှိသည်။  ၎င်းမှ မြွေဆိပ်မိသူ ၂.၅ သန်းခန့်နှင့် သေဆုံးသူ ၂၀,၀၀၀ မှ ၁၂၅,၀၀၀ အထိ ရှိသည်။  ကိုက်ခံရသည့်အကြိမ်ရေနှင့် ပြင်းထန်မှုသည် ကမ္ဘာ့ဒေသအသီးသီးတွင် များစွာကွဲပြားသည်။  အာဖရိက ၊ အာရှ နှင့် လက်တင်အမေရိက တို့တွင် အဖြစ်အများဆုံး အကိုက်ခံရပြီး  ကျေးလက်ဒေသများတွင် ပိုမိုဖြစ်လေ့ရှိသည်။  သြစတြေးလျ ၊ ဥရောပ နှင့် မြောက်အမေရိက တို့တွင် သေဆုံးမှုမှာ အတော်လေး ရှားပါးပါသည်။  ဥပမာအားဖြင့် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုတွင် တစ်နှစ်လျှင် လူပေါင်း ခုနစ်ထောင်မှ ရှစ်ထောင်ခန့်သည် အဆိပ်ရှိသော မြွေများ ကိုက်ခံရပြီး (လူ ၄၀,၀၀၀ တွင် တစ်ဦးခန့်) လူငါးဦးခန့် သေဆုံးသည် (လူ ၆၅ သန်းလျှင် တစ်ဦးခန့် သေဆုံးသည်)။ 

 ကိုးကားချက်များ 

Category:Translated from MDWiki