ငါ (နာမ်စား)

ငါ (တရုတ်: 我; ‌ဝို(ဝေါ်)၊ ရှေးဟောင်းအသံထွက်: ငါ)ဟူသည် ကြီးသူက ငယ်သူကို ဖြစ်စေ၊ ရွယ်တူတန်းတူချင်း ဖြစ်စေ ‌ပြောဆိုရာ၌ မိမိကိုယ်ကို ရည်ညွှန်းသော စကားလုံး ဖြစ်သည်။

ဖြစ်ပေါ်လာပုံ
我 သည် ခေတ်သစ်တရုတ်ဘာသာတွင် ဝို(ဝေါ်)ဟု အသံထွက်ပြီး ငါဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ ရှေးဟောင်းတရုတ်ဘာသာ၌ ငါဟု အသံထွက်ခဲ့သည်။ ဤသို့ဖြင့် မြန်မာဘာသာ‌၌ မိမိကိုယ်ကို ရည်ညွှန်းသော ငါစကားလုံး ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

 အဓိပ္ပာယ်တူများ 
 ကျွန်ုပ်
 ကျွန်တော် (အမျိုးသား) (အထက်မြန်မာပြည်၌ အမျိုးသမီးများပါ အသုံးပြု)
 ကျွန်မ (အမျိုးသမီး)
 ကျုပ်
 ကိုယ် (အမျိုးသား)
 သူများ (အမျိုးသမီး)

 အသုံးပြုပုံ 
ငါကို စကား‌ပြောရာတွင် ကဖြင့် တွဲ၍ ငါကဟူ၍ လည်းကောင်း၊ စာ‌ရေးရာနှင့် သစ္စာဆိုရာတွင် သည်ဖြင့် တွဲ‌၍ ငါသည်ဟူ၍ လည်းကောင်းအသုံးပြုသည်။ စကားပြောရာ၊ စာ‌ရေးရာနှင့် သစ္စာဆိုရာ အစရှိသော နေရာများ၌ ဟာဖြင့် တွဲ၍ ငါဟာဟု အသုံးပြုနိုင်သည်။

ကိုးကား
 ငါ‌၏ အဓိပ္ပာယ်= ခရီးဆောင် မြန်မာအဘိဓာန် (၂၀၂၁ခုနှစ် စက်တင်ဘာလ)

ကဏ္ဍ:နာမ်စားများ