ခန်းဂျီး

သည် ဂျပန်စာအရေးအသားတွင် အသုံးပြုသော တရုတ်စာများဖြစ်ကြသည်။ ထိုစာများကို ဟိရဂနနှင့် ခတခနစာများနှင့် အတူ တွဲသုံးသည်။ စာလုံးတစ်လုံးတွင် တရုတ်စာ အသံကို မူတည်၍ အများဆုံး အသံ နှစ်သံရှိသည်။ 

ခန်းဂျီး ဟူသောအသုံးအနှုန်းသည် ဂျပန်တွင် စာသားအရ " ဟန် အက္ခရာ" ဟု အဓိပ္ပါယ်ရသည်။  ၎င်းကို ရိုးရာတရုတ်ဘာသာဖြင့် တူညီသောအက္ခရာများကို အသုံးပြု၍ ဂျပန်ဘာသာဖြင့် စာလုံးပေါင်းပြီး နှစ်ခုစလုံးသည် တရုတ်ဘာသာဖြင့် ဟန်ဇီ (တရုတ်ရိုးရာဘာသာ)ဖြင့် သိထားသော အက္ခရာအရေးအသားစနစ်ကို ရည်ညွှန်းသည်။  ဂျပန်တွင် တရုတ်အက္ခရာများကို သိသာထင်ရှားစွာအသုံးပြုခြင်းသည် အေဒီ ၅ ရာစုခန့်တွင် စတင်ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ပြီး ဂျပန်ယဉ်ကျေးမှု၊ ဘာသာစကား၊ စာပေ၊ သမိုင်းနှင့် မှတ်တမ်းများကို ပုံဖော်ရာတွင် လေးနက်သောဩဇာလွှမ်းမိုးမှုတစ်ရပ်ကို ရရှိခဲ့သည်။ Miyake (2003), 8. Yayoiခေတ် အစောပိုင်း ရှေးဟောင်း သုတေသန နယ်မြေ များရှိ Inkstone ရှေးဟောင်းပစ္စည်းများ၌လည်း တရုတ် စာလုံးများ ပါဝင်သည်။

ဂျပန်နှင့် တရုတ်တို့တွင် အသုံးပြုထားသည့်အတိုင်း အချို့သော စာလုံးများသည် အဓိပ္ပါယ်တူသော အသံထွက်များ ရှိသော်လည်း ဘာသာစကားတစ်ခုနှင့် တစ်ခု အနည်းငယ်တူသော အသံထွက်များရှိသည်။ ဥပမာအားဖြင့်၊ ဂျပန်လို; ဒဲန်ဝါ တယ်လီဖုန်း သည် မန်ဒရင်း တရုတ်ဘာသာ၌ ဒျန်းဟွာ၊ ဗီယက်နမ်ဘာသာ၌ ဒျန်းသွာအီ နှင့် ကိုရီးယားလို 전화; ဂျောန်ဟွာ'' ဟူ၍ ဖြစ်သည်။

ကိုးကား

ကဏ္ဍ:ဂျပန် စာရေးသားနည်းစနစ်
ကဏ္ဍ:အရှေ့တောင်အာရှ
ကဏ္ဍ:အရှေ့အာရှ
ကဏ္ဍ:အရှေ့အာရှ ယဉ်ကျေးမှု
ကဏ္ဍ:ဂျပန်ဘာသာစကား ပါဝင်သော ဆောင်းပါးများ
ကဏ္ဍ:တရုတ်ဘာသာစကား ပါဝင်သော ဆောင်းပါးများ
ကဏ္ဍ:ရိုးရှင်းသော တရုတ်ဘာသာစကား စာသားပါဝင်သည့် ဆောင်းပါးများ
ကဏ္ဍ:ရိုးရာတရုတ်ဘာသာစကား စာသားပါဝင်သော ဆောင်းပါးများ