ဒေဝနာဂရီအက္ခရာ

ဒေဝနာဂရီအက္ခရာ()Kathleen Kuiper (2010), The Culture of India, New York: The Rosen Publishing Group, , page 83, Rudradaman’s inscription from 1st through 4th century CE found in Gujarat, India, Stanford University Archives, pages 30–45, particularly Devanagari inscription on Jayadaman's coins pages 33–34သည် အိန္ဒိယတိုက်ငယ်တွင် အသုံးပြုသော ရှေးဟောင်း ဗြာဟ္မီအက္ခရာကို အခြေခံ၍ ဘယ်မှညာသို့ အဘူဂီဒါ ရေးနည်း တစ်ခု ဖြစ်သည်။ အေဒီ ၁ ရာစုမှ ၄ ရာစုအထိ ရှေးခေတ်အိန္ဒိယတွင် တီထွင်ခဲ့ပြီး စီအီး ၇ ရာစုတွင် အသုံးပြုခဲ့သည်။Richard Salomon (2014), Indian Epigraphy, Oxford University Press, , pages 40–42 သရ ၁၄ လုံးနှင့် ဗျည်း ၃၃ လုံး အပါအဝင် အဓိက အက္ခရာ ၄၇ လုံးဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည့် ဒေဝနာဂြီအက္ခရာသည် ကမ္ဘာပေါ်တွင် စတုတ္ထမြောက် အကျယ်ပြန့်ဆုံး စာရေးစနစ် ဘာသာစကားပေါင်း ၁၂၀ကျော်တွင် အသုံးပြုလျက် ရှိသည်။

 ကိုးကား 

ကဏ္ဍ:ဟင်ဒီဘာသာစကား