အနုဓမ္မသုတ်

(၄)သုတ် ရှိပါသည်။

-သံ၊၂၊၃၃-၄။ သံ၊မြန်၊၂၊၃၃။ သံ၊ဋ္ဌ၊၂၊၂၄၆။ သံ၊ဋီ၊၂၊၂၁၈။

-သံယုတ္တနိကာယ၊ ခန္ဓဝဂ္ဂသံယုတ္တ၊ ၄-နတုမှာကဝဂ္ဂ၊ သတ္တမသုတ်။
လောကုတ္တရာတရား (၉) ပါးအားလျော်သော ပုဗ္ဗဘာဂအကျင့်ကို ကျင့်သော ရဟန်းသည် ခန္ဓာငါးပါး၌ ငြီးငွေ့ စိတ်ပျက်မှု များပြားသည်ဖြစ်၍နေရမည်။ ယင်းသို့နေသည်ရှိသော် ခန္ဓာငါးပါးကို ပိုင်းခြား၍ သိ၏။ ပိုင်းခြား၍ သိသော ရဟန်းသည် ခန္ဓာငါးပါးမှ လွတ်မြောက်၏။ ဇရာ, မရဏ, သောက, ပရိဒေဝ, ဒုက္ခ, ဒေါမနဿ, ဥပါယာသ တို့မှ လွတ်မြောက်၏။ ဒုက္ခအားလုံးမှ လွတ်မြောက်၏-ဟု ဟောတော်မူသည့်သုတ်။

-သံ၊၂၊၃၄။ သံ၊မြန်၊၂၊၃၃။

-သံယုတ္တနိကာယ၊ ... ၊ အဋ္ဌမသုတ်။
ခန္ဓာငါးပါးတို့၌ အနိစ္စဟု အဖန်ဖန်ရှုမှတ်နေရမည်-အစရှိသည်ဖြင့် အထက် သုတ်အတိုင်း ဟောတော်မူသည့်သုတ်။

-သံ၊၂၊၃၄။ သံ၊မြန်၊၂၊၃၃။

-သံယုတ္တနိကာယ၊ ... နဝမသုတ်။
ခန္ဓာငါးပါးတို့၌ ဒုက္ခဟု အဖန်ဖန်ရှုမှတ်နေရမည်-အစရှိသည်ဖြင့် အထက်သုတ် အတိုင်း ဟောတော်မူသည့်သုတ်။

-သံ၊၂၊၃၄။ သံ၊မြန်၊၂၊၃၃။

-သံယုတ္တနိကာယ၊ ... ၊ ဒသမသုတ်။
ခန္ဓာငါးပါးတို့၌ အနတ္တဟု အဖန်ဖန်ရှုမှတ်နေရမည်-အစရှိသည်ဖြင့် အထက် သုတ်အတိုင်း ဟောတော်မူသည့်သုတ်။ပခုက္ကူမြို့ မဟာဝိသုတာရာမတိုက်၊ သာသနဓဇ သိရီပဝရ ဓမ္မာစရိယ၊ B.A (ဝိဇ္ဇာဂုဏ်ထူး-သီရိလင်္ကာ)၊ အဂ္ဂမဟာပဏ္ဍိတ ဘဒ္ဒန္တ ကေလာသမဟာထေရ် တိပိဋကသူစိကျမ်း နှင့် နိုင်ငံတော်ပရိယတ္တိသာသနာ့ တက္ကသိုလ် (ရန်ကုန်) ဒုတိယပါမောက္ခချုပ်၊ အဂ္ဂမဟာပဏ္ဍိတ ဘဒ္ဒန္တကုမာရထေရ် တိပိဋက သုတ္တသူစိ ဝိဘာဝိနီ

---
အဋ္ဌကထာအဖွင့် ဓမ္မာနုဓမ္မပ္ပဋိပန္န (တရားနှင့်လျော်ညီစွာ ကျင့်သူ)

၃၉-၄၂။ ခုနစ်ခုမြောက် အခန်းတွင် ပါရှိသော "ဓမ္မာနုဓမ္မပ္ပဋိပန္နဿ" ဟူသည် လောကုတ္တရာတရားကိုးပါး (မဂ်လေးပါး၊ ဖိုလ်လေးပါး၊ နိဗ္ဗာန်) ကို ရရှိရန်အတွက် အနုလောမဓမ္မ (လျော်ညီသောတရား) ဖြစ်သည့် ပုဗ္ဗဘာဂပဋိပဒါ (ရှေ့ပိုင်းကျင့်စဉ်) ကို ကျင့်ကြံအားထုတ်နေသော ပုဂ္ဂိုလ်ကို ရည်ညွှန်းသည်။

---
ဝေါဟာရရှင်းလင်းချက်

"အယမနုဓမ္မော" ဟူသည် "ဤသည်မှာ အနုလောမဓမ္မပင်ဖြစ်သည်" ဟု ဖော်ပြခြင်းဖြစ်သည်။ "နိဗ္ဗိဒါဗဟုလော" ဟူသည် "ငြီးငွေ့မှုများပြားသူ" ဟူ၍ အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုနိုင်သည်။

"ပရိဇာနာတိ" ဟူသည် ပရိညာသုံးပါး (ဉာတပရိညာ - သိခြင်း၊ တီရဏပရိညာ - ဆုံးဖြတ်ခြင်း၊ ပဟာနပရိညာ - ပယ်စွန့်ခြင်း) ဖြင့် ပိုင်းခြားသိမြင်ခြင်းကို ဆိုလိုသည်။ "ပရိမုစ္စတိ" ဟူသည် မဂ်စိတ်ဖြစ်ပေါ်သည့်အခိုက်အတန့်၌ ပယ်စွန့်ခြင်းပရိညာ (ပဟာနပရိညာ) ဖြင့် လုံးဝလွတ်မြောက်ခြင်းကို ရည်ညွှန်းသည်။

---
ဤသုတ္တန်တို့၏ အဓိကရည်ရွယ်ချက်

ဤသုတ္တန်လေးခုတွင် မဂ်တရားအကြောင်းကိုသာ အဓိက ဟောကြားထားသည်။ ဤသုတ္တန်တို့၌ အနုပဿနာ (ရှုမှတ်ခြင်း) ကို မည်သည့်ရှုမှတ်နည်းကိုမဆို သတ်မှတ်မထားဘဲ လွတ်လပ်စွာ ဟောကြားထားခြင်းမဟုတ်ဘဲ၊ တိကျသေချာစွာ သတ်မှတ်ထားသည်။ ထို့ကြောင့် ဤသုတ္တန်၌လည်း အနုပဿနာကို သတ်မှတ်ထားသည့်အတိုင်းသာ သတ်မှတ်ရမည်ဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အနုပဿနာသုံးမျိုး (အနိစ္စ၊ ဒုက္ခ၊ အနတ္တ) အနက် တစ်မျိုးမျိုးမပါရှိဘဲ ငြီးငွေ့ရန် (နိဗ္ဗိန္ဒိတုံ) သော်လည်းကောင်း၊ ပိုင်းခြားသိရန် (ပရိဇာနိတုံ) သော်လည်းကောင်း မဖြစ်နိုင်သောကြောင့်တည်း။ ဤတို့မှာ ခုနစ်ခုမြောက် အခန်းစသော အပိုင်းတို့၏ ရှင်းလင်းချက်များဖြစ်သည်။

---
နိဂုံးချုပ်

ဤအဋ္ဌကထာသည် မြတ်စွာဘုရားဟော သုတ္တန်များတွင်ပါရှိသော ပါဠိဝေါဟာရတို့၏ အဓိပ္ပာယ်ကို ဖွင့်ဆိုရှင်းပြထားသည်။ အဓိကအားဖြင့် လောကုတ္တရာတရားများကို ရရှိရန်အတွက် မှန်ကန်သောကျင့်စဉ် (ပုဗ္ဗဘာဂပဋိပဒါ) ကို ကျင့်ကြံအားထုတ်ရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ထိုသို့ကျင့်ကြံခြင်းဖြင့် တရားတို့ကို ပိုင်းခြားသိမြင်ကာ (ပရိညာသုံးပါးဖြင့်) ဆင်းရဲဒုက္ခမှ လွတ်မြောက်၍ (မဂ်ဉာဏ်ဖြင့်) နိဗ္ဗာန်သို့ ရောက်ရှိနိုင်ကြောင်းကို ဖော်ပြထားသည်။ (သံ၊ဋ္ဌ၊၂၊၂၄၆- ၇။)
 ကိုးကား 

Category:သံယုတ္တနိကာယ်