ထိုင်းမှတ်ပုံတင်

ထိုင်းမှတ်ပုံတင် () သည် အသက် ၇ နှစ်မှ ၇၀ ကြား ထိုင်းနိုင်ငံသားများကို ထုတ်ပေးသော အစိုးရ တရားဝင် ကိုယ်ရေးမှတ်တမ်း ဖြစ်သည်။570 กิจจานุเบกษา, ,/PDF/2554/A/034/64.PDF W58570UVJG บัตรประจำตัวประชาชน (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๕๔, เล่ม ๑๒๘ ตอนที่ ๒๔ ก, ๑๑ W9u7n1lc&& (National Identification Card amendment act, 2011) ပလဲ့ ဖီဘွန်ဆုန်ခရမ် (Plaek Phibunsongkram) ဝန်ကြီးချုပ် ဖြစ်သော ၁၉၄၃ တွင် မှတ်ပုံတင်စနစ် စတင်ကျင့်သုံးသည်။576iany เบกษา, ,/PDF/2486/A/004/171.PDF W585701 VOTO บัตรประจำตัวประชาชน พ.ศ. ๒๕๔๖, เล่ม 50 ตอนที่ ๔, ๑๙ มกราคม ๒๕๕๖ (National Identification Card act, 1943) အနိမ့်ဆုံးအသက်ကို မူလက ၁၆ နှစ်ဟု သတ်မှတ်ခဲ့ပြီး နောက်ပိုင်းတွင် ၁၉၈၃ ၌ ၁၅ သို့လည်းကောင်း၊ ၂၀၁၁ တွင် ၇ သို့လည်းကောင်း ပြောင်းလဲလိုက်သည်။

ထိုကတ်ကို ကိုင်ဆောင်သူ၏ ကိုယ်ရေးအချက်အလက်နှင့် အစိုးရဝန်ဆောင်မှုများ ရယူနိုင်ရန် အသုံးပြုသည်။ အခြား သီးသန့် ဝန်ဆောင်မှုများမှာ မိုဘိုင်းဖုန်း လျှောက်ထားခြင်း၊ သို့မဟုတ် ဘဏ်ငွေစာရင်း အကောင့်ဖွင့်ခြင်း စသည်တို့တွင် သက်တမ်းရှိ မှတ်ပုံတင်ကို ပြသရန် လိုအပ်သည်။ ခိုင်လုံသော အကြောင်းမရှိဘဲ ကတ်ကို မပြသနိုင်လျှင် ဘတ် ၂၀၀ အထိ ဒဏ်တပ်ခံရနိုင်သည်။

ကိုးကား

ကဏ္ဍ:ထိုင်း ဥပဒေ