အရှေ့အပိတ်အဝိုင်းသရ

အတို (သံတို)   နှင့် အရှည် (သံရှည်)  တို့သည် လက်ရှိသုံး ဂရိဘာသာစကားမတိုင်မီ မူတစ်ခုတွင်လည်း ပါဝင်ခဲ့ဖူးသည်။ ရှေးခေတ်ဂရိ၏ အဲတစ်ဂရိစကား နှင့် အိုင်းယောနစ်ခ် ဒေသယိစကားများ (Ionic dialects) ဘီစီ ၆-၇ ရာစုများတစ်ဝိုက်ခန့်က အနောက်သရသံ  မှ လျှာကိုရှေ့တိုး၍ ပြောရာမှ အရှေ့သရသံ  တို့ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့ကြသည်။ အနည်းငယ်ကြာသော် ထိုအသံသည် သရတစ်လုံးတည်းအသံရှေ့၌မရှိသောအခါ သရတွဲသံ  သည် သံရှည် သရသံ  နှင့်ပေါင်းစပ်ဖြစ်ပေါ်သွားကြသည်။ ကွိုင်းနီးဂရိစကား၌ သရတွဲသံ  သည်  အဖြစ်သို့ပြောင်းလဲသွားခဲ့ကာ ကြားခံအနေဖြင့်  နှင့်  တို့တည်ရှိခဲ့နိုင်သည်။ ကွိုင်းနီးဂရိ၌ သရသံအတိုပြောင်းလဲဖြစ်ပေါ်ခြင်းမှတစ်ဆင့် သံရှည်   သည် သံတိုသရ  နှင့်ပေါင်းစပ်သွားပြီး နောက်ပိုင်းတွင်  သရသံသည် အပြန့်သရသံ  အဖြစ် ပေါ်ပေါက်သွားခဲ့လေသည်။ လက်ရှိခေတ်သစ်ဂရိဘာသာစကားသံအတိုင်းဖြစ်ပေသည်။ 

ဤအရှေ့အပိတ်အဝိုင်းသရ  သည် အချို့ဘာသာစကားများ၌ ပုံသဏ္ဌာန်တည်ဆောက်ပုံအရ တူညီလုနီးပါးရှိသည့် အက္ခရာနှစ်ခုရှိရာ ပြင်သစ်စကားသို့သော ဘာသာစကားအချို့တွင်  ဟူ၍ လိုက်ရောညီထွေဖော်ပြနိုင်ပြီး အချို့သောဘာသာစကားများ၌ အသံဖြည့်စွက်သင်္ကေတ အပေါ်ခုံး   သာမက  ကိုပါ မတူညီသော အိုင်ပီအေ အသံဖလှယ်စနစ်များ၌ တစ်သံတည်းအတွက် အသုံးပြု ရေးသားကြသည်။ 

မြန်မာဘာသာစကားတွင် (အီ) ကို နှုတ်ခမ်းဝိုင်း၍ ပြောလေ့မရှိပေ။ မြန်မာတို့က စကားပြောရာ၌ အီသရသံကို  အနေဖြင့်သာ နီးနီးစပ်စပ် ရွတ်ဆိုကြသည်။

အင်္ဂါရပ်
ယခုဖော်ပြပါ /y/ သရ၌ သရနိမ့်မြင့်အရ လျှာသည် ခံတွင်း၌ အမြင့်ဆုံးအနေအထား၌တည်ရှိ၍ "အပိတ်" ဟုသုံးနှုန်းသည်။ ဗျည်းသံဖြစ်သည်အထိ မပိတ်ရပေ။
သရရှေ့နောက်သဘောအရ လျှာ၏ အနေအထားမှာ ခံတွင်း၏ အရှေ့ဘက်သို့ ရောက်ရှိနေသည်။ အရှေ့အဝိုင်းသရများသည် များသောအားဖြင့် အလယ်တဝိုက်နှင့် ပိုနီးသည်ဖြစ်၍ ဆိုလိုသည်မှာ ၎င်းတို့သည် အများအားဖြင့် အရှေ့နီးပါးသရများဖြစ်ကြသည်။
အဝိုင်းအပြန့်သဘော၌ နှုတ်ခမ်းကို ဝိုင်းရာတွင် ဖိကပ်၍ ဝိုင်းရသည်။ နှုတ်ခမ်းအတွင်းသားကို ပုံမှန်အားဖြင့် မမြင်ရပေ။

ကိုးကား


















































ကဏ္ဍ:အပိတ်သရများ
ကဏ္ဍ:အရှေ့သရများ
ကဏ္ဍ:အဝိုင်းသရများ