ဒန္တကဋ္ဌသုတ်

-အံ၊၂၊၂၁၉။ အံ၊မြန်၊၂၊၂၇၅။ အံ၊ဋ္ဌ၊၃၊၇၈။

-အင်္ဂုတ္တရနိကာယ၊ ပဉ္စကနိပါတ၊ ပဉ္စမပဏ္ဏာသက၊ (၂၁) ၁-ကိမိလဝဂ္ဂ၊ အဋ္ဌမသုတ်။
ဒန်ပူစားခြင်း၏ အကျိုးငါးပါးနှင့် ဒန်ပူမစားခြင်း၏ အပြစ်ငါးပါးတို့ကို ကဏှပက္ခ, သုက္ကပက္ခအားဖြင့် ဘုရားရှင်, ရဟန်းတို့အား ဟောတော်မူသည့်သုတ်။
ပခုက္ကူမြို့ မဟာဝိသုတာရာမတိုက်၊ သာသနဓဇ သိရီပဝရ ဓမ္မာစရိယ၊ B.A (ဝိဇ္ဇာဂုဏ်ထူး-သီရိလင်္ကာ)၊ အဂ္ဂမဟာပဏ္ဍိတ ဘဒ္ဒန္တ ကေလာသမဟာထေရ် တိပိဋကသူစိကျမ်း နှင့် နိုင်ငံတော်ပရိယတ္တိသာသနာ့ တက္ကသိုလ် (ရန်ကုန်) ဒုတိယပါမောက္ခချုပ်၊ အဂ္ဂမဟာပဏ္ဍိတ ဘဒ္ဒန္တကုမာရထေရ် တိပိဋက သုတ္တသူစိ ဝိဘာဝိနီ

ဒန္တကဋ္ဌသုတ် သည် မြတ်စွာဘုရား ဟောကြားတော်မူခဲ့သည့် သုတ္တန်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ဤသုတ္တန်တွင် မြတ်စွာဘုရားသည် တံပူမစားခြင်း၏ အပြစ်ငါးမျိုးနှင့် တံပူစားခြင်း၏ အာနိသင်ငါးမျိုးကို ဟောကြားတော်မူခဲ့သည်။
 ဒန္တကဋ္ဌသုတ်
ရဟန်းတို့ တံပူမစားခြင်း၌ အပြစ်တို့သည် ဤငါးမျိုးတို့တည်း။ အဘယ်ငါးမျိုးနည်း ဟူမူ -
မျက်စိ မကြည်လင်။
ခံတွင်း အနံ့ မကောင်း။
အရသာကို ဆောင်တတ်သော အကြောတို့ မစင်ကြယ်ကုန်။
သည်းခြေ သလိပ်သည် အစာကို မြှေးယှက်ကုန်၏။
ထို (တံပူမစား) သူအား ထမင်းမမြိန်။ 

ရဟန်းတို့ တံပူမစားခြင်း၌ အပြစ်တို့သည် ဤငါးမျိုးတို့တည်း။

ရဟန်းတို့ တံပူစားခြင်း၌ အာနိသင်တို့သည် ဤငါးမျိုးတို့တည်း။ အဘယ်ငါးမျိုးနည်းဟူမူ - 
မျက်စိ ကြည်လင်၏။
ခံတွင်း အနံ့ ကောင်း၏။
အရသာကို ဆောင်တတ်သော အကြောတို့ စင်ကြယ်ကုန်၏။
သည်းခြေ သလိပ်သည် အစာကို မမြှေးယှက်။
ထို (တံပူစား) သူအား ထမင်းမြိန်၏။ 

ရဟန်းတို့ တံပူစားခြင်း၌ အာနိသင်တို့သည် ဤငါးမျိုးတို့တည်း ဟု (မိန့်တော်မူ၏)။

ကိုးကား

ကဏ္ဍ:အင်္ဂုတ္တရနိကာယ်