နှိုင်းနှိုင်းချိန်ချိန်၊ သုခမိန်

နှိုင်းနှိုင်းချိန်ချိန်၊ သုခမိန် သည် မြန်မာဆိုရိုးစကား ဖြစ်သည်။ ချင့်ချင့်ချိန်ချိန် သုခမိန်-နှင့် အတူတူဖြစ်သည်။

အဓိပ္ပာယ်

“နှိုင်းနှိုင်းချိန်ချိန် သုခမိန်” ဆိုသည်မှာ ပညာရှိ သုခမိန်များသည် မည်သည့်ကိစ္စကိုမဆို ဆင်ခြင်တုံတရားနှင့် နှိုင်းယှဉ်ချိန်ဆပြီးမှ လုပ်ဆောင်လေ့ရှိသည်ဟု ဆိုလိုသည်။ “သုခမိန်” ဆိုသည်မှာ ပညာရှိ၊ အတတ်ပညာရှင်ကို ရည်ညွှန်းသည်။ ဤဆိုရိုးစကားသည် ပညာရှိတို့၏ သဘာဝကို ဖော်ပြသည်။ ပညာရှိသူများသည် အလျင်စလို ဆုံးဖြတ်ချက်များ မချမှတ်ဘဲ အကြောင်းအရာတစ်ခု၏ ကောင်းကျိုးဆိုးကျိုး၊ အကျိုးအပြစ်များကို သေချာစွာ ချိန်ဆသုံးသပ်ပြီးမှ ဆောင်ရွက်လေ့ရှိသည်။ ထို့ကြောင့် ဤဆိုရိုးစကားသည် ဆင်ခြင်တုံတရား၏ အရေးပါမှုကို သွန်သင်သည်။ “ချင့်ချင့်ချိန်ချိန် သုခမိန်” ဆိုသော ဆိုရိုးစကားနှင့် အတူတူပင်ဖြစ်သည်။

ကိုးကားချက်များ

   “နှိုင်းနှိုင်းချိန်ချိန်၊ သုခမိန် ဆိုတဲ့အတိုင်း နှိုင်းချိန်ဆင်ခြင်တတ်သော ပညာရှိသူတော်ကောင်းများ ရှိခဲ့ပါလျှင်…၊” [၁၂၇၈] သာရီ၊ ဆ။ ၁၁၅။
   “ထိုအစည်းအဝေးမှာ ကျောင်းသားများနှင့်ဆရာကြီးတို့ နှိုင်းနှိုင်းချိန်ချိန် သုခမိန်ဟူသော စကားအတိုင်း ညှိနှိုင်းဆွေးနွေး၍…၊” [၁၃၀၂] ဂျာနယ်ကျော်၊ ၇၊ ၈။ ၁၁။

ဆက်စပ်ဖတ်ရှုရန်
ချင့်ချင့်ချိန်ချိန် သုခမိန်

ကိုးကား

Category:မြန်မာဆိုရိုးစကားများ