ဟောင်းတိုင်းလည်း မပစ်ရာ၊ သစ်တိုင်းလည်း မချစ်ရာ

ဟောင်းတိုင်းလည်း မပစ်ရာ၊ သစ်တိုင်းလည်း မချစ်ရာ သည် မြန်မာဆိုရိုးစကား ဖြစ်သည်။

အဓိပ္ပာယ်

ဟောင်းတိုင်းလည်း မပစ်ရာ၊ သစ်တိုင်းလည်း မချစ်ရာ: အဟောင်းဖြစ်တိုင်းလည်း မပစ်ပယ်သင့်သလို အသစ်ဖြစ်တိုင်းလည်း အမြဲတမ်း မလိုလားအပ်ပါ။

ဆိုလိုသည်မှာ အရာဝတ္ထုတစ်ခု သို့မဟုတ် အရာတစ်ခုကို ရွေးချယ်ရာတွင် ၎င်း၏ သက်တမ်း သို့မဟုတ် အသစ်အဟောင်းပေါ်တွင်သာ မူတည်၍ ဆုံးဖြတ်ချက် မချသင့်ကြောင်းကို ဖော်ပြသည်။ အဟောင်းဖြစ်သော်လည်း အသုံးဝင်နေသေးပါက ဆက်လက်အသုံးပြုသင့်ပြီး အသစ်ဖြစ်သော်လည်း မလိုအပ်ပါက သို့မဟုတ် မကောင်းပါက ရွေးချယ်ရန် မသင့်တော်ပါ။ အရာဝတ္ထု သို့မဟုတ် အရာတစ်ခု၏ အသုံးဝင်မှု၊ အရည်အသွေးနှင့် လိုအပ်မှု စသည့် အချက်အလက်များကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားပြီးမှ ဆုံးဖြတ်ချက်ချသင့်ကြောင်းကို အလေးပေးဖော်ပြသည်။ ဤဆိုရိုးစကားသည် လက်တွေ့ကျကျ စဉ်းစားဆင်ခြင်ရန်နှင့် အပေါ်ယံအပေါ် မူတည်၍ ဆုံးဖြတ်ချက် မချရန် တိုက်တွန်းထားသည်။

ကိုးကား

Category:မြန်မာဆိုရိုးစကားများ