ပျားဖွပ် သားထိုး၊ မယားခိုး၊ မုဆိုး တံငါ၊ ပါယ်လေးရွာ

ပျားဖွပ် သားထိုး၊ မယားခိုး၊ မုဆိုး တံငါ၊ ပါယ်လေးရွာ သည် မြန်မာဆိုရိုးစကား ဖြစ်သည်။

အဓိပ္ပာယ်

“ပျားဖွပ် သားထိုး၊ မယားခိုး၊ မုဆိုး တံငါ၊ ပါယ်လေးရွာ” ဆိုသည်မှာ ပျားဖွပ်သမား၊ သားသတ်သမား၊ မယားခိုးသူ၊ မုဆိုးနှင့် တံငါတို့သည် အကုသိုလ်များ ပြုလုပ်လေ့ရှိသောကြောင့် သေလွန်သောအခါ အပါယ်လေးဘုံသို့ ရောက်ရှိနိုင်သည်ဟု ဆိုလိုသည်။ ဤဆိုရိုးစကားသည် ထိုသူတို့၏ လုပ်ရပ်များသည် အပြစ်ကြီးလေးသည်ဟု ဆိုလိုခြင်းမဟုတ်ဘဲ အကုသိုလ်များ ပြုလုပ်ခြင်း၏ အကျိုးဆက်ကို သွယ်ဝိုက်၍ ဖော်ပြခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုသူတို့၏ လုပ်ငန်းသဘာဝအရ သက်ရှိသတ္တဝါများကို သတ်ဖြတ်ခြင်း၊ ပိုင်ဆိုင်မှုကို ဖျက်ဆီးခြင်း စသည့် အကုသိုလ်များနှင့် ပိုမိုသက်ဆိုင်သောကြောင့် ထိုသို့ ပြောဆိုခြင်းဖြစ်သည်။ မည်သူမဆို အကုသိုလ်များ ရှောင်ရှားပြီး ကုသိုလ်ကောင်းမှုများ ပြုလုပ်သင့်ကြောင်းကို ဤဆိုရိုးစကားက သွန်သင်သည်။

ကိုးကားချက်များ

   “ပျားဖွပ် သားထိုး၊ မယားခိုး၊ မုဆိုး တံငါ၊ ပါယ်လေးရွာ ဟူသော စကားအရ မည်သူမျှ အလိုမရှိသော အပါယ်လေးဘုံလုံးသည်ပင် ကိုယ်ကျင့်သီလ ပျက်စီးသူ တို့၏ မကောင်းကျိုးခံရာ သံသရာနှောင်အိမ်ကြီးပေတည်း၊” [၁၃၁၄] မင်မြု။ ၁၉၅။

ကိုးကား

Category:မြန်မာဆိုရိုးစကားများ