လုဇ္ဇတိ ပလုဇ္ဇတီတိ လောကော

လုဇ္ဇတိ ပလုဇ္ဇတီတိ လောကော သည် မြန်မာဆိုရိုးစကား ဖြစ်သည်။
အဓိပ္ပာယ်

“လုဇ္ဇတိ ပလုဇ္ဇတီတိ လောကော” ဆိုသည်မှာ ပါဠိဘာသာမှ ဆင်းသက်လာသော ဆိုရိုးစကားဖြစ်ပြီး လောက၏ သဘာဝကို ဖော်ပြသည်။

   “လုဇ္ဇတိ” ဆိုသည်မှာ “ပျက်တတ်၏” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။
   “ပလုဇ္ဇတိ” ဆိုသည်မှာ “ပရမ်းပတာ ပျက်တတ်၏” သို့မဟုတ် “အမျိုးမျိုး ပျက်စီးတတ်၏” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။
   “ဣတိတသ္မာ” ဆိုသည်မှာ “ထို့ကြောင့်” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။
   “လောကော” ဆိုသည်မှာ “လောကမည်၏” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။

ထို့ကြောင့် “လုဇ္ဇတိ ပလုဇ္ဇတီတိ လောကော” ၏ အဓိပ္ပာယ်အပြည့်အစုံမှာ “ပျက်တတ်သော သဘောရှိသောကြောင့်၊ အမျိုးမျိုး ပျက်စီးတတ်သော သဘောရှိသောကြောင့် လောကမည်၏” ဖြစ်သည်။ ဆိုလိုသည်မှာ လောကသည် မမြဲသော သဘောရှိပြီး အရာအားလုံးသည် အချိန်တန်လျှင် ပျက်စီးပြောင်းလဲတတ်သည်ဟု ဆိုလိုသည်။ ဤဆိုရိုးစကားသည် ဗုဒ္ဓဘာသာ၏ အနိစ္စသဘော (မမြဲခြင်းသဘော) ကို ထင်ဟပ်စေသည်။

ကိုးကားချက်များ

   "လုဇ္ဇတိ ပလုဇ္ဇတီတိ လောကော၊ သဘောနိယံ၊ လောကဓံနှင့်၊ ဆက်ဆံကြုံကြိုက်၊" [၁၁၁၃] ညွန့်ပေါင်း၊ ဒု။ ၆၄။
   "အမှန်လောက၊ ဩကာသကား၊ နိစ္စမဟုတ်၊ ပလုဇ္ဇတိ၊ လုဇ္ဇတိတည့်၊ လောကိသဘော၊ လောကောသနစ်၊ ပွားဖြစ်ပျက်ပြား၊" [၁၁၈၉] ကုသ ၁၃၁။

ကိုးကား

Category:မြန်မာဆိုရိုးစကားများ