ဝဋ်မှာအမြဲ ငရဲမှာအပ

ဝဋ်မှာအမြဲ ငရဲမှာအပ သည် မြန်မာဆိုရိုးစကား ဖြစ်သည်။
အဓိပ္ပာယ်

“ဝဋ်မှာအမြဲ၊ ငရဲမှာအပ” ဆိုသည်မှာ ကံ၏ အကျိုးပေးခြင်း သဘောတရားကို ဖော်ပြသော ဆိုရိုးစကားဖြစ်သည်။

   “ဝဋ်မှာအမြဲ” ဆိုသည်မှာ “ဝဋ်” (ပြုခဲ့သော ကံ၏ အကျိုးဆက်) သည် “အမြဲ” (ရှောင်လွှဲ၍ မရနိုင်၊ မလွတ်ကင်းနိုင်) ဟု ဆိုလိုသည်။ မိမိပြုခဲ့သော ကံ၏ အကျိုးဆက်ကို မလွဲမသွေ ခံစားရမည်ဖြစ်သည်။
   “ငရဲမှာအပ” ဆိုသည်မှာ “ငရဲ” (မကောင်းသော ဘဝ၊ ဆင်းရဲဒုက္ခ) သည် “အပ” (ရှောင်လွှဲနိုင်သည်၊ လွတ်ကင်းနိုင်သည်) ဟု ဆိုလိုသည်။ ကောင်းမှုကုသိုလ်များ ပြုလုပ်ခြင်းဖြင့် ငရဲဘဝသို့ ရောက်ခြင်းမှ ရှောင်လွှဲနိုင်သည်။

ဆိုလိုသည်မှာ မိမိပြုခဲ့သော ကံ၏ အကျိုးဆက်ကို မည်သို့မျှ ရှောင်လွှဲ၍ မရနိုင်သော်လည်း ကောင်းမှုကုသိုလ်များ ပြုလုပ်ခြင်းဖြင့် နောင်ဘဝများတွင် ဆင်းရဲဒုက္ခမှ လွတ်ကင်းအောင် ကြိုးစားနိုင်သည်ဟု ဆိုလိုသည်။ ဤဆိုရိုးစကားသည် ကံ၏ အကျိုးပေးခြင်း သဘောတရားကို အလေးအနက်ထားပြီး ကောင်းမှုကုသိုလ်များ ပြုလုပ်ရန် တိုက်တွန်းအားပေးသည်။

ကိုးကားချက်များ

   "ရှေးက သူ့ကို သည်လို ပြုခဲ့ဖူးတာနဲ့ ယခုလည်း သူက သည်လို ပြုရရှာတာပေပဲ၊ ဒါကြောင့် ဝဋ်မှာအမြဲ၊ ငရဲမှာအပလို့ ဆိုတာပေါ့၊" [၁၂၇၆] စိုး။ ၃၄၈။
   "ဝိပါကဝဋ်ကြွင်း ဘုရားသော်မှ လွတ်ကင်းအောင် မရှောင်နိုင်ရာတဲ့၊ ဝဋ်အမြဲ၊ ငရဲအပတဲ့၊" [၁၂၉၄] ဒဂုန်၊ ၁၄၁။ ၃၉။

ဝဋ်ကျွေးခံကြရသောပုဂ္ဂိုလ်များ
အရိယာပုဂ္ဂိုလ်တို့မှာ အပါယ်လေးပါးမှအပ ဖြစ်ပြီးသော်လည်း (ဝါ) ကင်းလွတ်ပြီးသော်လည်း ဝဋ်ကျွေးကိုမူ ခံကြရသေးကြောင်း၊ ထို့ကြောင့် "ဝဋ်မှာအမြဲ ငရဲမှာအပ" ဟု ပြောစမှတ်ပြုကြ၏။ ။
 အရှင်ကုဏ္ဍဓာန၊ အပ-ပါ-ပ-အုပ်-၉၁၊ အပ-ဋ္ဌ-ဒု-အုပ်-၄၇၊ ၄၉၊ 
 အရှင်သုဘဒ္ဒ၊ အပ-ပါ-ပ-အုပ်-၁၁၁၊ အပ-ဋ္ဌ-ဒု-အုပ်-၇၃။ ။ 
 ရှေးအတိတ်က ရဟန္တာအရှင်မြတ်ကို စွပ်စွဲခဲ့ဖူးသောကြောင့် မေတ္တိယအမည်ရှိ ဘိက္ခုနီက မေထုနပါရာဇိကသိက္ခာပုဒ်ဖြင့် စွပ်စွဲခြင်းခံရသော အရှင်ဒဗ္ဗ၊ အပ-ပါ-ဒု-အုပ်-၁၂၃၊ အပ-ဋ္ဌ-ဒု-အုပ်-၂၂၇၊ 
 အရှင်သီဝလိမထေရ်။ အပ-ပါ-ဒု-အုပ်-၁၄၉၊ အပ-ဋ္ဌ-ဒု-အုပ်-၂၄၉။ 
 တံကျင်လျှိုခံရသော ဥတ္တရသာမဏေ၊ အပ-ပါ-ဒု-အုပ်-၁၇၃၊ အပ-ဋ္ဌ-ဒု-အုပ်-၂၉၁။ ။ 
 ရဟန္တာထေရီတစ်ပါးကို "ပြည့်တန်ဆာမ" ဟု ဆဲရေးခဲ့ဖူးသောကြောင့် ပြည့်တန်ဆာမဖြစ်ကြရသော ထေရီလောင်းများ၊
အဍ္ဎကာသီထေရီ၊ ထေရီ-ပါ-၂၉၂။ ။ 
အမ္ဗပါလီထေရီထေရီထေရီ-ပါ-၂၉၅။ ။ 
 ဖွတ်သတ္တဝါ၏ တွင်းဝကို ၇-ရက် ပိတ်ထားကြသော နွားကျောင်းသား ၇-ယောက်တို့မှာ ၁၄-ဘဝတိုင်တိုင် ၇-ရက်စီ အစာငတ်ထား၍ အပိတ် အလှောင်ခံကြရပုံ၊ ဓမ္မ-ဋ္ဌ-ဒု-အုပ်-၂၇။ တယောဇနဝတ္ထု၊ ၂၅၊ ၂၆၊ ၂၇၊ ၂၈။ အဘိ-၁-ဋ္ဌ-၃၁၂၊ ၃၁၃။ 
 အရှင်စူဠပန္ထက၊ ဇာတက-ဋ္ဌ-ပ-အုပ်-၁၃၂။ ။ 
 ပင်လယ်ကသစ်သားဖြင့် တံကျင်လျှိုခံရသော မဏ္ဍဗျရသေ့၊ ဇာတက-ဋ္ဌ-စ-အုပ်-၂၉။ ။ 
 (ဘုရားရှင်ကိုယ်တော်တိုင် ခံစားရသောဝဋ် ၁၂-ပါး၊ စရိယာ-ဋ္ဌ-၂၃၅။ ။
 အရှင်မဟာမောဂ္ဂလာန်ကို ခိုးသားငါးရာတို့ နှိပ်စက်ကြပုံ၊ 
 အရှင်ဗာဟိယဒါရုစိရိယကို နွားဝှေ့၍ ပရိနိဗ္ဗာန်စံရပုံ၊ 
 အရှင်စူဠပန္ထက သိမ်ဖျင်း, ရိုးအပုံ၊ 
 ခုဇ္ဇုတ္တရာကျွန်မ ကုန်းကွပုံ၊ 
 အရှင်လကုဏ္ဍကဘဒ္ဒိယကို ရှင်, လူ, ရဟန်းတို့ မရိုမသေပြုပုံ၊ ဝဋ်၌ညှဉ်းဆဲခံရပုံ၊ ပဏ်-၁-ပါ-၁၆၆၊ ပဏ်-၁-ဋ္ဌ-ပ-အုပ်-၃၈၈။ ။ 
ဤသို့စသည်ဖြင့် များစွာရှိလေသည်။"ပိဋကတ်လမ်းညွှန်"(ဦးသီဟဗလ)

ကိုးကား

Category:မြန်မာဆိုရိုးစကားများ
Category:ဗုဒ္ဓဘာသာ