ဆရာလွှတ်တော့ ရိုင်း၊ မျဉ်းလွှတ်တော့ ကိုင်း

ဆရာလွှတ်တော့ ရိုင်း၊ မျဉ်းလွှတ်တော့ ကိုင်း သည် မြန်မာဆိုရိုးစကား ဖြစ်သည်။

အဓိပ္ပာယ်

ဆရာလွှတ်တော့ ရိုင်း၊ မျဉ်းလွှတ်တော့ ကိုင်း ဆိုသည်မှာ မျဉ်းကြောင်းကို အသုံးမပြုဘဲ စာရေးပါက စာကြောင်းများ မညီမညာ မဖြောင့်မတန်း ဖြစ်တတ်သကဲ့သို့ ဆရာကောင်း သို့မဟုတ် လမ်းညွှန်ပြသပေးမည့်သူ မရှိပါက လူသည် ရိုင်းစိုင်းသော အပြုအမူများ ပြုလုပ်တတ်သည်ဟု ဆိုလိုသည်။ ဤဆိုရိုးစကားသည် ဆရာ သို့မဟုတ် လမ်းညွှန်ပေးသူ၏ အရေးပါမှုကို ဖော်ပြသည်။ မျဉ်းကြောင်းသည် စာကြောင်းများကို ဖြောင့်တန်းစေရန် ကူညီပေးသကဲ့သို့ ဆရာသည်လည်း တပည့်များ သို့မဟုတ် လမ်းညွှန်မှု လိုအပ်သူများအား မှန်ကန်သော လမ်းကြောင်းသို့ ရောက်ရှိစေရန် ကူညီပေးသည်။ ဆရာမရှိပါက လူသည် မှားယွင်းသော အပြုအမူများ ပြုလုပ်နိုင်ပြီး ရိုင်းစိုင်းလာနိုင်သည်။ ဤဆိုရိုးစကားသည် လမ်းညွှန်မှုနှင့် ဆုံးမသွန်သင်မှု၏ အရေးပါမှုကို သွယ်ဝိုက်၍ သွန်သင်ထားသည်။

ဆရာမပြ နည်းမကျ

ဆရာမပြ နည်းမကျ ဟူသော ဆိုရိုးစကားသည်လည်း အဓိပ္ပာယ်တူညီပြီး ဆရာ၏ လမ်းညွှန်မှုမရှိပါက မှန်ကန်သော နည်းလမ်းကို လိုက်နာရန် ခက်ခဲကြောင်းကို ဖော်ပြသည်။

ကိုးကားချက်များ

   ဆရာကောင်းကို မဝှီဲဆည်းကပ်ပါလေ။ ဆရာကို လက်မလွတ်ပါစေလင့်။ ဆရာမပြ နည်းမကျ ဟူ၍လည်းကောင်း၊ ဆရာလွှတ်တော့ ရိုင်း၊ မျဉ်းလွှတ်တော့ ကိုင်းဟူ၍လည်းကောင်း လောကဆိုရိုးစကားများလည်း အထင်အရှားပင် ဖြစ်တော့၏။ [၁၂၉၇] ဟံ၊ ၁။ ၄၃၂။

ကိုးကား

Category:မြန်မာဆိုရိုးစကားများ