လူ့အောက်ကျို့၍ မသေ၊ တုံးပိမှ သေသည်

လူ့အောက်ကျို့၍ မသေ၊ တုံးပိမှ သေသည် သည် မြန်မာဆိုရိုးစကား ဖြစ်သည်။
အဓိပ္ပာယ်

“လူ့အောက်ကျို့၍ မသေ၊ တုံးပိမှ သေသည်” ဆိုသည်မှာ လူအချင်းချင်း “အောက်ကျို့” (နှိမ့်ချဆက်ဆံခြင်း၊ ရိုသေကိုင်းရှိုင်းခြင်း) ခြင်းဖြင့် “မသေ” (အန္တရာယ် မဖြစ်နိုင်) သော်လည်း “တုံးပိမှ သေသည်” (သစ်ပင်ကဲ့သို့ အရာဝတ္ထုကြီးတစ်ခု၏ ဖိနှိပ်ခြင်းကို ခံရမှသာ အန္တရာယ်ဖြစ်နိုင်) ဟု ဆိုလိုသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ လူအချင်းချင်း ရိုသေနှိမ့်ချစွာ ဆက်ဆံခြင်းဖြင့် အန္တရာယ်မဖြစ်နိုင်ဘဲ အရာဝတ္ထုတစ်ခုခု၏ ဖိနှိပ်ခြင်းကဲ့သို့ ပြင်းထန်သော အန္တရာယ်မျိုးမှသာ အသက်အန္တရာယ် စိုးရိမ်ရသည်ဟု ဆိုလိုသည်။ ဤဆိုရိုးစကားသည် လူအချင်းချင်း ရိုသေစွာ ဆက်ဆံခြင်း၏ အရေးပါမှုကို ဖော်ပြသည်။ “သစ်ပင်အောက်ဝင်၍ သစ်ပင်ပိသေနိုင်သည်၊ လူ့အောက်ကျို့၍ လူပိမသေနိုင်” နှင့် အတူတူဖြစ်သည်။

ကိုးကားချက်များ

   " တူ မရယ်၊ လူ့အောက်ကျို့လို့ လူပိ မသေနိုင်ပါဘူးကွယ်၊ ရှေ့မျက်နှာ နောက်ထားပြီး အခုလောလောဆယ် အဖေ သေမင်းလက်က လွတ်ဖို့ပဲ အရေး ကြီးပါတယ်။" [၁၃၁၆] ဪမိန်းမ။ ၁၉၄။
   "လူ့အောက်ကျို့၍ မသေ၊ တုံးပိမှ သေသည်ဟူသည့် စကားကို နောက်ပြန်ပြုသောအားဖြင့်… တစ်ဦးတစ်ယောက်သောသူက တုံးပမာ ဖိဖို့လောက်သာ သဘောနှင့် ရန်လုပ်ရန်၊ နှိပ်စက်ရန်၊ အမြတ်ထုတ်ရန်မျှသာဖြစ်ပါက လုံးဝ အောက်ကျို့စရာ၊ ဒူးထောက်စရာ အကြောင်းမရှိ ဖြစ်၏။" [၁၃၂၀] လူအနှစ်။ ၁၃၃။

ကိုးကား

Category:မြန်မာဆိုရိုးစကားများ