တစ်လုတ်စားဖူး သူ့ကျေးဇူး

တစ်လုတ်စားဖူး သူ့ကျေးဇူး သည် မြန်မာဆိုရိုးစကား ဖြစ်သည်။ တစ်လုတ် ကျွေးဖူး သူ့ကျေးဇူး ဟူ၍လည်း အဆိုရှိသည်။ တစ်လုတ်စားဖူး သူ့ကျေးဇူး စကားပုံလည်း ရှုပါ။

အဓိပ္ပာယ်

တစ်လုတ်စားဖူး သူ့ကျေးဇူး ဆိုသည်မှာ သူတစ်ပါး၏ ထမင်းကို တစ်လုတ်မျှ စားဖူးရုံနှင့်ပင် ထိုသူ၏ ကျေးဇူးကို သိတတ်ရမည်ဟု ဆိုလိုသည်။ ဤဆိုရိုးစကားသည် ကျေးဇူးသိတတ်ခြင်း၏ အရေးပါမှုကို ဖော်ပြသည်။ သူတစ်ပါး၏ အကူအညီ သို့မဟုတ် ကျေးဇူးပြုမှုကို ခံယူရပါက မည်မျှပင် နည်းပါးစေကာမူ ကျေးဇူးတင်တတ်ရမည်ဖြစ်သည်။ တစ်လုတ် ဟူသော စကားလုံးသည် အနည်းငယ်မျှသော အကူအညီကို ဆိုလိုသော်လည်း ထိုအကူအညီကိုပင် ကျေးဇူးတင်ရမည်ဟု အလေးအနက်ထား ဖော်ပြခြင်းဖြစ်သည်။ တစ်လုတ် ကျွေးဖူး သူ့ကျေးဇူး ဟူသော အဆိုသည်လည်း အလားတူ အဓိပ္ပာယ်ပင် ဖြစ်သည်။

သမိုင်းဇာတ်ကြောင်းနှင့် ဆက်စပ်မှု

ပေးထားသော မူရင်းစာတွင် ပင်းယဘုရင် ငါးစီး ရှင်ကျော်စွာနှင့် ငခင်ညိုတို့၏ ဇာတ်လမ်းကို ဖော်ပြထားသည်။ ဤဇာတ်လမ်းသည် တစ်လုတ်စားဖူး သူ့ကျေးဇူး ဆိုရိုးစကား၏ အဓိပ္ပာယ်ကို သာဓကတစ်ခုအနေဖြင့် ထင်ရှားစွာ ပြသသည်။ ငခင်ညိုသည် ရန်သူကို လုပ်ကြံရန် စေလွှတ်ခံရသော်လည်း ရန်သူ၏ ထမင်းကို စားမိသောအခါ ထိုသူ၏ ကျေးဇူးကို သတိရပြီး လုပ်ကြံရန် အကြံအစည်ကို ဖျက်သိမ်းခဲ့သည်။ ဤသည်ကပင် အနည်းငယ်မျှသော ကျေးဇူးကိုပင် မမေ့သင့်ကြောင်း သက်သေပြသော သာဓကကောင်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။

ကိုးကားချက်များ

   တစ်လုတ်စားဖူး သူ့ကျေးဇူးဆိုသလို အခု အမေကြီးတို့အိမ်တွင်ဝင်ရောက် အရိပ်တည်းခို၊ ကွမ်းဆေးမှစ၍ ရေတစ်ပေါက် သောက်ရသော ကျေးဇူးရှိပါသောကြောင့်၊ [၁၂၇၅] စံပယ်။ ၉။
   တစ်လုတ်ကျွေးဖူး သူ့ကျေးဇူးဆိုသည့်အတိုင်း ထမင်းတစ်လုတ် ကျွေးဖူးလျှင်လည်း ကျေးဇူးပင်တည်း။ [၁၃၁၄] မင်မြု။ ၃၄၂။
   ပင်းယဘုရင် ငါးစီး ရှင်ကျော်စွာသည် ပင်လယ်မြို့စားဖြစ်စဉ်က ညီတော် စစ်ကိုင်းမြို့စား အသင်္ခယာစောယွမ်းကို လုပ်ကြံရန် သူရဲကောင်း ငခင်ညိုကို စေတော်မူ၏။ ငခင်ညိုသည် စစ်ကိုင်းဘက်သို့ ကူး၍ အရိပ်အခြည်ကို ကြည့်၏။ မလုပ်ကြံသာ၍ သုံးရက်တိုင် တောတွင်း၌ ပုန်း၍နေရ၏။ အခွင့်သာသောအခါနန်းတော်သို့ တက်၏။ စစ်ကိုင်းမြို့စား နတ်တင်ထားသော ထမင်းနှင့်အမဲသားကို ရွှေစလောင်းတစ်ခုဝယ် မြင်သော် ဆာလှသည်နှင့် စား၏။ ထို့နောက် အတွင်းတော်သို့ ဝင်၍ အသင်္ခယာစောယွမ်း စက်တော်ခေါ်သော သလွန်ခေါင်းရင်းဝယ်ရပ်ကာ ဆောင်ယူလာသော ဓားကို နုတ်၏။ ထိုခဏ၌ပင် ဤမင်းကား ငါ၏ထမင်းအရှင် ဖြစ်ပေပြီ။ ထမင်းရှင်ကို ပြစ်မှားသော အပြစ်ကား သံသရာ၌ ကြီးလှ၏ဟု တွေးမိသဖြင့် နုတ်ထားသော ဓားကို ဓားအိမ်သို့ ပြန်သွင်း၏။ ထို့နောက် စစ်ကိုင်းမြို့စားထံရောက်ကြောင်း သက်သေပြနိုင်ရန် စစ်ကိုင်းမြို့စားအား သူ၏ခမည်းတော် ပေးသနားသော ပတ္တမြားစီဓားကို ယူ၍ ပြန်ခဲ့၏။ အရှင် ပင်လယ်မြို့စားထံရောက်သော် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်ကို နားတော်လျှောက်၍ ပတ္တမြားစီဓားကို ဆက်သ၏။ ငခင်ညိုလျှောက်တင်သော စကားကို ပင်လယ်မြို့စားကြားသော် ငါ့ကျွန်သည် ထမင်းတစ်စလောင်းကို စားရရုံနှင့်ပင် သူ့ကျေးဇူးကို သိ၏။ နေ့တိုင်းမလပ် သားမယားနှင့်တကွ ကျွေးမွေးလျက်ရှိသော ငါ၏ကျေးဇူးတော်ကိုကား အဘယ် ဆိုဖွယ်ရာရှိအံ့နည်း'''ဟု ချီးမွမ်းတော်မူ၏။ များစွာသော ဆုလာဘ်ကိုလည်း ပေးတော်မူ၏။ မှန်နန်းမဟာရာဇဝင်တော်ကြီး၊ ပ။

ကိုးကား

Category:မြန်မာဆိုရိုးစကားများ