မရောင်းဖြစ်လျှင် ခုံတိုင်လည်၊ မဝယ်ဖြစ်လျှင် စရန်ဆုံး

မရောင်းဖြစ်လျှင် ခုံတိုင်လည်၊ မဝယ်ဖြစ်လျှင် စရန်ဆုံး သည် မြန်မာဆိုရိုးစကား ဖြစ်သည်။

အဓိပ္ပာယ်

“မရောင်းဖြစ်လျှင် ခုံတိုင်လည်၊ မဝယ်ဖြစ်လျှင် စရန်ဆုံး” ဆိုသည်မှာ ကုန်ပစ္စည်းတစ်ခုကို ရောင်းဝယ်ရာတွင် ရောင်းသူက ရောင်းမည်ဟု ကတိပေးပြီး စရန်ငွေကို လက်ခံရယူပြီးမှ မရောင်းဖြစ်ပါက လက်ခံထားသော စရန်ငွေ၏ နှစ်ဆကို ဝယ်သူအား ပြန်ပေးရမည်ဖြစ်သည်။ အလားတူစွာ ဝယ်သူက ဝယ်မည်ဟု ကတိပေးပြီး စရန်ငွေကို ပေးချေပြီးမှ မဝယ်ဖြစ်ပါက ပေးထားသော စရန်ငွေကို ဆုံးရှုံးရမည်ဖြစ်သည်။ ဤဆိုရိုးစကားသည် ရောင်းဝယ်မှုဆိုင်ရာ သဘောတူညီချက်များနှင့် စရန်ငွေ၏ သဘောသဘာဝကို ဖော်ပြသည်။ ကတိကဝတ်ကို တန်ဖိုးထားရန်နှင့် စရန်ငွေပေးခြင်းဖြင့် နှစ်ဖက်စလုံး၏ တာဝန်ယူမှုကို သေချာစေကြောင်းကိုလည်း သွယ်ဝိုက်၍ ဆိုလိုသည်။

ကိုးကားချက်များ

   "မရောင်းဖြစ်သော်၊ တွက်စစ်ချိန်တွယ်၊ ခုံတိုင်လည်၍၊ မဝယ်လုံးလုံး၊ စရန်ဆုံး၍၊" [၁၁၄၅] သာဓိ ၃၆။
   "မရောင်းဖြစ်လျှင်ခုံတိုင်လည်၊ မဝယ်ဖြစ်လျှင် စရန်ဆုံး ဆိုသောစကား။" [၁၂၃၁] အဍ္ဍသံ။ ၅။

ကိုးကား

Category:မြန်မာဆိုရိုးစကားများ