ဝစီဘေဒ ထိတိုင်းရှ

ဝစီဘေဒ ထိတိုင်းရှ သည် မြန်မာဆိုရိုးစကား ဖြစ်သည်။

အဓိပ္ပာယ်

“ဝစီဘေဒ ထိတိုင်းရှ” ဆိုသည်မှာ “ဝစီဘေဒ” (စကားဖြင့် ထိခိုက်စေခြင်း၊ ဆဲရေးခြင်း၊ ပြစ်တင်ပြောဆိုခြင်း) ပြုလုပ်ပါက “ထိတိုင်းရှ” (ထိုသို့ ပြုလုပ်ခံရသူကဲ့သို့ပင် ပြုလုပ်သူကိုယ်တိုင်လည်း ထိုအကျိုးဆက်ကို ခံစားရခြင်း) ဟု ဆိုလိုသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ သူတစ်ပါးကို စကားဖြင့် ထိခိုက်နစ်နာစေပါက ထိုသို့ ပြုလုပ်သူကိုယ်တိုင်လည်း ထိုကဲ့သို့ နစ်နာမှုကို ခံစားရမည်ဖြစ်သည်။ အပြောအဆို ဆင်ခြင်သင့်ကြောင်း၊ သူတစ်ပါးကို မထိခိုက်စေသော စကားကိုသာ ပြောဆိုသင့်ကြောင်းကို ဖော်ပြသည်။ ဤဆိုရိုးစကားသည် ကံ၏ အကျိုးပေးခြင်း သဘောတရားကို ထင်ဟပ်စေသည်။

ကိုးကားချက်များ

   "သူ့အစ်ကြိုကီး ပြောလိုက်တဲ့ စကားဟာ ဘယ်လောက် အပြစ်ရှိတယ် ဆိုတာ သိပြီး ကြောက်လန့်သွားရှာတယ်။ ကြောက်လည်း ကြောက်စရာပဲ၊ ဝစီဘေဒ ထိတိုင်းရှဆိုတဲ့ စကားကို နားလည်နေတဲ့သူကိုး၊" [၁၃၁၄] မြန်ပုံ။ ၃၃။
   "ဝစီဘေဒ ထိတိုင်းရှ ဟူသော ဆိုထုံးတစ်ရပ်ကိုထပ်မံ သတိပြုနှလုံးသွင်းလျက်… အပြောအဆို ယဉ်ကျေးမှုကို လူတိုင်းလူတိုင်း ဂရုပြု စောင့်ရှောက် ထိန်းသိမ်းကြကုန်ရာသတည်း၊" [၁၃၂၃] ယဉ်ကျေးမှု၊ ၃၊ ၇။
   "သိခီဘုရားလက်ထက်တော်အခါက ဘိက္ခုနီမတစ်ဦးသည် တစ်နေ့တွင်အဖော် ဘိက္ခုနီမများနှင့်အတူ စေတီတစ်ဆူဝယ် လှည့်လည်ပူဇော်၏။ ရှေ့ဆုံးမှသွားနှင့်သော ဘိက္ခုနီမသည် ရဟန္တာထေရီတစ်ပါး ဖြစ်၏။ ထိုထေရီသည်စေတီကို လှည့်လည်ဖူးမြော်ခိုက် နှာချေသဖြင့် စေတီရင်ပြင်ပေါ်သို့ တံတွေးပေါက်အမှတ်တမဲ့ကျ၏။ ထိုတံတွေးပေါက်ကို ဘိက္ခုနီမမြင်သော် အဘယ် ပြည့်တန်ဆာမသည် ဤနေရာ၌ တံတွေးထွေးခဲ့သနည်းဟု ဆဲရေး၏။ ယင်းသို့ ဆဲရေးမိသဖြင့် ထိုဘိက္ခုနီမသည် ထိုဘဝမှ လွန်သော် ငရဲကျ၏။ ငရဲဘဝမှ လွတ်သော် လူ့ဘဝ၌ ဘဝပေါင်းတစ်သောင်းတိုင် ပြည့်တန်ဆာမ ဖြစ်၏။ နောက်ဆုံးဘဝ၌ ဝေသာလီပြည်တွင် အမ္ဗပါလီအမည်ဖြင့် ပြည့်တန်ဆာ ဖြစ်၏။"  ခုဒ္ဒကနိကာယ်၊ ထေရီအဋ္ဌကထာ။ ၂၁၄။

နောက်ဆုံးကိုးကားချက်သည် ဤဆိုရိုးစကား၏ အဓိပ္ပာယ်ကို ထင်ရှားစေသော ဇာတ်လမ်းတစ်ခုဖြစ်သည်။

ကိုးကား

Category:မြန်မာဆိုရိုးစကားများ