လေမလာ ကြာတိုင်းကောင်း၊ လှေသူကြီးကို လှေသားထောင်း

လေမလာ ကြာတိုင်းကောင်း၊ လှေသူကြီးကို လှေသားထောင်း သည် မြန်မာဆိုရိုးစကား ဖြစ်သည်။

အဓိပ္ပာယ်

“လေမလာ ကြာတိုင်းကောင်း၊ လှေသူကြီးကို လှေသားထောင်း” ဆိုသည်မှာ လှေဖြင့် ခရီးသွားသူများ၏ အခြေအနေနှင့် လှေသူကြီး၏ အခြေအနေကို နှိုင်းယှဉ်ဖော်ပြသော ဆိုရိုးစကားဖြစ်သည်။

   “လေမလာ ကြာတိုင်းကောင်း” ဆိုသည်မှာ “လေမလာ” (တောင်လေ မလာခြင်း၊ ရွက်လွှင့်ရန် လေမရှိခြင်း) သည် “ကြာတိုင်းကောင်း” (အချိန်ကြာမြင့်လေ ကောင်းလေ) ဟု ဆိုလိုသည်။ လှေသားများအတွက် လေမလာပါက ပင်ပန်းစွာ လှေထိုးစရာ မလိုသောကြောင့် အချိန်ကြာကြာ စောင့်ဆိုင်းရလေ သက်သာလေ ဖြစ်သည်။
   “လှေသူကြီးကို လှေသားထောင်း” ဆိုသည်မှာ “လှေသူကြီး” (လှေ၏ တာဝန်ခံ) သည် “လှေသားထောင်း” (လှေသားများကို ကျွေးမွေးရသော ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး ပိုမိုကြီးလေး) ဖြစ်သည်ဟု ဆိုလိုသည်။ လေကို စောင့်ဆိုင်းရသော အချိန်ကြာမြင့်လာသည်နှင့်အမျှ လှေသူကြီးသည် လှေသားများ၏ စားစရိတ်ကို ပိုမိုကျခံရသောကြောင့် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး ပိုမိုကြီးလေးလာသည်။

ဤဆိုရိုးစကားသည် အခြေအနေတစ်ခုသည် မတူညီသော လူများအပေါ် မတူညီသော သက်ရောက်မှုများ ရှိနိုင်ကြောင်းကို ဖော်ပြသည်။ တစ်ဦးအတွက် ကောင်းသောအရာသည် အခြားတစ်ဦးအတွက် ဆိုးသောအရာ ဖြစ်နိုင်သည်။

ကိုးကားချက်များ

   "လေမလာ ကြာတိုင်းကောင်း၊ လှေသူကြီး လှေထိုးသားထောင်းတဲ့၊ ဒါမိုးရာသီ လှေစကားပေါ့။" [၁၃၃၄] ကျွန်လှေ။ ၆၆။
   "လှေသမားတို့သည် လေမလာ ကြာတိုင်းကောင်း၊ လှေသူကြီးကို လှေသားထောင်း ဟူသော ကဗျာလင်္ကာကိုပင် စပ်ဆို အသုံးပြုခဲ့ကြပေသည်။" [၁၃၃၅] ငွေတာရီ၊ ၁၅၉။ ၃၈။

ကိုးကား

Category:မြန်မာဆိုရိုးစကားများ