ပြဒါးသေ တစ်ဆွေဝ၊ သံသေ တစ်ပြည်ဝ

ပြဒါးသေ တစ်ဆွေဝ၊ သံသေ တစ်ပြည်ဝ သည် မြန်မာဆိုရိုးစကား ဖြစ်သည်။

အဓိပ္ပာယ်

“ပြဒါးသေ တစ်ဆွေဝ၊ သံသေ တစ်ပြည်ဝ” ဆိုသည်မှာ ရှေးခေတ် အယူအဆအရ ပြဒါးကို သေအောင် ပြုလုပ်နိုင်ပါက (ဆိုလိုသည်မှာ ပြဒါးကို အသုံးဝင်သော ပစ္စည်းတစ်မျိုးအဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်ပါက) တစ်ဆွေမျိုးလုံး ချမ်းသာကြွယ်ဝနိုင်ပြီး သံကို သေအောင် ပြုလုပ်နိုင်ပါက (သံကို တန်ဖိုးမြင့် ပစ္စည်းတစ်မျိုးအဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်ပါက) တစ်ပြည်လုံး ချမ်းသာကြွယ်ဝနိုင်သည်ဟု ဆိုလိုသည်။ ဤဆိုရိုးစကားသည် ရှေးခေတ် မြန်မာလူမျိုးတို့၏ ဓာတုဗေဒဆိုင်ရာ အယူအဆများနှင့် တန်ဖိုးမြင့်ပစ္စည်းများ ဖန်တီးနိုင်ရေးကို အလေးထားမှုတို့ကို ဖော်ပြသည်။ ထို့အပြင် တစ်ဦးတစ်ယောက်၏ စွမ်းဆောင်မှုသည် မိသားစု သို့မဟုတ် လူ့အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုလုံးကို အကျိုးပြုနိုင်ကြောင်းကိုလည်း သွယ်ဝိုက်၍ သွန်သင်ထားသည်။ ယခုခေတ်တွင်မူ ဤဆိုရိုးစကားကို ဥပမာအဖြစ် သုံးနှုန်းကာ တစ်ဦးတစ်ယောက်၏ ထူးချွန်ထက်မြက်မှု သို့မဟုတ် အောင်မြင်မှုသည် ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးကို အကျိုးသက်ရောက်စေနိုင်ကြောင်းကို နှိုင်းယှဉ်ပြောဆိုလေ့ရှိသည်။

ကိုးကားချက်များ

   “ပြဒါးသေလျှင်တစ်ဆွေဝ၊ သံသေလျှင်တစ်ပြည်ဝ၊ ခဲကျိုးတစ်ပဲ၊ ငွေ တစ်လှည်း၊ ဘယ်နည်းနဲ့ ဘယ့်နှယ်လုပ်၊” [၁၂၂၅-ခန့်] ပုည။ ၁၀၇။
   “ပြဒါးသေလျှင် တစ်ဆွေဝသည်၊ သံသေလျှင် တစ်ပြည်ဝသည်ဟူသော အရ အမျိုးဘာသာသာသနာနှင့် ပညာအလှူ ဖြစ်စေဟူ၍၊” [၁၂၉၇] ဟံ၊ ၁၊ ၅။ ၄၂၃။

ကိုးကား

Category:မြန်မာဆိုရိုးစကားများ