မင်းမှာ သစ္စာ၊ လူမှာကတိ

မင်းမှာ သစ္စာ၊ လူမှာကတိ သည် မြန်မာဆိုရိုးစကား ဖြစ်သည်။

အဓိပ္ပာယ်

“မင်းမှာ သစ္စာ၊ လူမှာ ကတိ” ဆိုသည်မှာ မင်းသည် မိမိ၏ ဂတိကဝတ်နှင့် တိုင်းပြည်အပေါ် သစ္စာစောင့်သိရသကဲ့သို့ လူပုဂ္ဂိုလ်တိုင်းသည်လည်း မိမိ၏ ကတိစကားကို တည်ကြည်ရမည်ဟု ဆိုလိုသည်။ မင်းနှင့် လူတို့၏ တာဝန်ဝတ္တရားကို နှိုင်းယှဉ်ဖော်ပြသော ဆိုရိုးစကားဖြစ်သည်။ မင်းသည် တိုင်းပြည်ကို အုပ်ချုပ်ကာကွယ်ရန် တာဝန်ရှိပြီး လူတို့သည်လည်း မိမိတို့၏ ကတိစကားကို တည်ကြည်စွာ စောင့်ထိန်းရမည်ဖြစ်သည်။ ဤဆိုရိုးစကားသည် သစ္စာနှင့် ကတိ၏ အရေးပါမှုကို ဖော်ပြသည်။

ကိုးကားချက်များ

   "မင်းမှာသစ္စာ၊ လူမှာကတိ၊ ဆိုရိုးရှိတိုင်း၊ မြဲဘိဘယ်ခါ၊ မချွတ်ရာဘူး၊" [၁၂၆၆] မဃ ၂၄၀။
   "မင်းမှာ သစ္စာ၊ လူမှာ ကတိ ဆိုသည့်အတိုင်း ရှင်စောပု၏ အလိုတော်ကို ဖြည့်နိုင်လျှင် ရှင်စောပုသည် ကတိအတိုင်း သစ္စာစောင့်မည်ကိုကား ယုံမှားဖွယ်ရာ မရှိပေ။" [၁၂၉၇] ဗွေ။ ၂၁၄။

ကိုးကား

Category:မြန်မာဆိုရိုးစကားများ