မျက်စိ အဆုံး၊ နား အရှုံး

မျက်စိ အဆုံး၊ နား အရှုံး သည် မြန်မာဆိုရိုးစကား ဖြစ်သည်။

အဓိပ္ပာယ်

“မျက်စိ အဆုံး၊ နား အရှုံး” ဆိုသည်မှာ “မျက်စိ” မမြင်ခြင်းသည် ဘဝတစ်ခုလုံး ဆုံးရှုံးသွားသကဲ့သို့ ခံစားရပြီး “နား” မကြားခြင်းသည် လူဖြစ်ရှုံးသည်ဟု ဆိုလိုသည်။ ဤဆိုရိုးစကားသည် အာရုံငါးပါးတွင် မျက်စိနှင့် နား၏ အရေးပါမှုကို ဖော်ပြသည်။ မျက်စိသည် ကမ္ဘာလောကကို မြင်တွေ့နိုင်စွမ်းကို ပေးစွမ်းပြီး နားသည် အသံများကို ကြားနိုင်စွမ်းကို ပေးစွမ်းသည်။ ထို့ကြောင့် မျက်စိနှင့် နား ဆုံးရှုံးခြင်းသည် လူတစ်ဦး၏ ဘဝတွင် ကြီးမားသော ဆုံးရှုံးမှုတစ်ရပ်ဖြစ်သည်။

ကိုးကားချက်များ

   "စက္ခုအာရုံသည် အရေးကြီးဆုံးသော အာရုံတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။ ထို့ကြောင့်ပင် မျက်စိ အဆုံး၊ နား အရှုံးဟု ဆိုရိုးရှိပေသည်။" [၁၃၁၈] စာဗိမာန်၊ ၄၊ ၈။ ၅၇။
   "မျက်စိ အဆုံး၊ နား အရှုံးဟူသော ရှေးမြန်မာစကားပုံတစ်ရပ်ရှိခဲ့ရာ မျက်မမြင်များ၏ဘဝမှာ အဆုံးစွန်သော အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေကြောင်း ပြောဆိုခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။" [၁၃၃၇] ရှေ့သို့၊ ၂၅၊ ၁။ ၄၃။

ကိုးကား

Category:မြန်မာဆိုရိုးစကားများ