ထားဝယ်စကား

ထားဝယ်စကားသည် ဒေသန္တရမြန်မာစကားပင်ဖြစ်သည့်အပြင် ဘာသာဗေဒပညာရှင်အများစုက
မူလစံဘာသာစကားဖြစ်သည့် မြန်မာဘာသာစကားနှင့်အသွင်အနည်းအငယ်ကွဲပြားသည့် "ဒေသိယမြန်မာစကား" ဟူ၍လည်းခေါ်ဆိုကြသည်။
ထားဝယ်ဒေသိယစကားကိုခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာ၍သုတေသနပြုကြည့်သော်

၁။ပေါရာဏကထာအသုံးအနှုန်း ၅%
၂။သန္ဓိစပ်စသောစကား ၂၀%
၃။စံဘာသာနှင့် အသုံးအနှုန်းကွဲပြားသော်လည်း စံဘာသာစကား၏လေသံအတိုင်းသာ အသံထွက်သည့် အသုံးအနှုန်း ၅၀%
၄။မူလစံဘာသာစကား ၁၀%
၅။တိုင်းရင်းစကားနှင့်မွေးစားစကား ၅%
၆။အသံဖလှယ်ထားသည့် စံဘာသာစကား ၁၀%
ဟူ၍တွေ့ရပေသည်။ ထို့ကြောင့် ​ထားဝယ်စကားသည်
ဒေသိယစကားတစ်ခုသာဖြစ်၍ သီးသန့်ရပ်တည်နေသောစံဘာသာစကားတစ်ခုမဟုတ်ပေ။မြန်မာဘာသာစကား၏ကိုင်းခွဲဘာသာ(သို့မဟုတ်)အသွင်ကွဲဘာသာစကားတစ်ခုသာဖြစ်သည်။
 မြန်မာစကား ထားဝယ်စကား IPA မှတ်ချက် ကောက် ကော့တ် /kɔʔ/ စာလုံးပေါင်းတူ အသံထွက်ကွာ ကျောင်း က္လောန်း /kláʊɴ/  ခြေ ခေ /kʰlè/  တောတောင် တောတောန် /tɔ́tɔ̀ɴ/ စာလုံးပေါင်းတူ အသံထွက်ကွာ ပိတောက် ဒေါ့တ် /dɔʔ/  ပိတောက်ပင် ဒေါ့တ်ပန် /dɔʔ bàɴ/  မနက်ဖြန် နန့်ကီးဟ်တိုင် /naʔkítàɴ/  သဘက်ခါ နန့်ကီးပွဲခါ(နန့်ကီးဖတ်) /naʔkípwɛ́kʰà/  နင် နန် /nàɴ/ စာလုံးပေါင်းတူ အသံထွက်ကွာ ပန်းပင် ပန်းဘန် /páɴbàɴ/  ပျောက် ပျော့တ် /pjɔʔ/  မိုးရွာ မိုးဝါ /mójwà/  သွား သွား /θɔ́/ စာလုံးပေါင်းတူ အသံထွက်ကွာ အိပ်ချင်တယ် အိရှင်ဟှယ် /ʔḭʃàɴjɛ̀/  အိမ်ခေါင်မိုး အီးမိုးခေါန် /ʔìːɴmókʰɔ̀ɴɴ/ 

ကိုးကား

Category:တနင်္သာရီတိုင်းဒေသကြီး
Category:မြန်မာနိုင်ငံ၏ ဘာသာစကားများ