လူပြော မသန်၊ လူသန် မပြော

လူပြော မသန်၊ လူသန် မပြော သည် မြန်မာဆိုရိုးစကား ဖြစ်သည်။

အဓိပ္ပာယ်

“လူပြော မသန်၊ လူသန် မပြော” ဆိုသည်မှာ “လူပြော” (စကားများများ ပြောသောသူ၊ ကြွားဝါသောသူ) သည် “မသန်” (လက်တွေ့ အလုပ်ကို ကောင်းစွာ မလုပ်ဆောင်နိုင်) သကဲ့သို့ “လူသန်” (အလုပ်ကို ကောင်းစွာ လုပ်ဆောင်နိုင်သူ) သည် “မပြော” (စကားများများ မပြော၊ မကြွားဝါ) တတ်ဟု ဆိုလိုသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ အပြောကြီးသောသူများသည် လက်တွေ့တွင် ထင်သလောက် မစွမ်းဆောင်နိုင်ဘဲ အလုပ်ကို ကြိုးကြိုးစားစား တကယ်လုပ်သောသူများသည် စကားနည်းတတ်သည်ကို ဖော်ပြသည်။ ဤဆိုရိုးစကားသည် လက်တွေ့လုပ်ဆောင်မှု၏ အရေးပါမှုကို ဖော်ပြပြီး အပြောကြီးခြင်းကို ရှောင်ရှားသင့်ကြောင်းကို ဆိုလိုသည်။

ကိုးကားချက်များ

   "တကြုံးဝါးဝါး ပြောပသည်နှင့် မညီ၊ ပွဲရှိလျှင်မူကား တခြားဖြစ်ခဲ့သည် ဟူလိုသော်-ဤသို့သော အကြောင်းကို ရည်၍ ရှေးသူကြီးတို့သည် လူပြောမသန်၊ လူသန် မပြောဟူ၍ ဆိုကုန်သတည်း။" [၉၈၁] ယသ၊ ပ။ ၃၁။
   "လူပြော မသန်၊ လူသန် မပြောတဲ့။ တယ်ကြီးမကြွားဝါဘဲနှင့် ဝမ်းထဲက သိပ်ပြီး တတ်တဲ့လူမှ ကျုပ်က လိုတာ။" [၁၂၉၁] ကဝိမှန်၊ ၃၊ ၉။ ၉၃။

ကိုးကား

Category:မြန်မာဆိုရိုးစကားများ