ပန်းချီမှာ လို၊ ပန်းပုမှာ ပို

ပန်းချီမှာ လို၊ ပန်းပုမှာ ပို သည် မြန်မာဆိုရိုးစကား ဖြစ်သည်။

အဓိပ္ပာယ်

“ပန်းချီမှာ လို၊ ပန်းပုမှာ ပို” ဆိုသည်မှာ ပန်းချီရေးဆွဲရာတွင် ဆေးရောင်အသုံးပြုမှု၌ လိုအပ်သည်ထက် ပိုလျှံပါက ပြန်လည်ဖျက်သိမ်းရန် ခက်ခဲသောကြောင့် အစကတည်းက လိုအပ်သလောက်သာ အသုံးပြုသင့်ပြီး ပန်းပုထုဆစ်ရာတွင်မူ ပစ္စည်းအပိုများ ထားရှိပြီးမှ လိုအပ်သလို ထုဆစ်နုတ်ယူရသည်ဟု ဆိုလိုသည်။ အကြောင်းမှာ ပန်းချီတွင် ဆေးအပိုများကို ဖျက်၍ရသော်လည်း ပန်းပုတွင် ထုပြီးသားကို ပြန်လည်ဖြည့်စွက်၍ မရသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ဤဆိုရိုးစကားသည် အနုပညာနှစ်ရပ်၏ သဘာဝကွဲပြားမှုကို ဖော်ပြသည့်အပြင် လုပ်ငန်းတစ်ခုစီ၏ သီးခြားလိုအပ်ချက်များကိုလည်း ထင်ရှားစေသည်။ ပန်းချီသည် ပေါ့ပါးလွယ်ကူပြီး ပြင်ဆင်နိုင်စွမ်းရှိသော်လည်း ပန်းပုသည် ပိုမိုတိကျပြီး ပြင်ဆင်ရန် ခက်ခဲကြောင်းကို နှိုင်းယှဉ်ပြသခြင်းဖြစ်သည်။

ကိုးကားချက်များ

   “ပန်းချီမှာ လို၊ ပန်းပုမှာ ပို၊ ပန်းချီ-ဝ၊ ပန်းရန်-ငဆိုသည့် ရှေးဆိုရိုးစကားအရ ပန်းချီကားတွင် ဆေးရောင်ဖြင့် အနီး မှ အဝေးသို့ ဖော်ပြရာ၌ မှုန်စေ၊ မှိုင်းစေရန် လျှော့ရခြင်းပညာသည် အရေးပါသလို သစ်သားပန်းပု ပညာတွင် ဆောက်စာ၊ လွှစာကအစ အမြဲပို၍ထားပြီးမှ တဖြည်းဖြည်း နုတ်ယူရသည်။” [၁၃၄၇] ပန်းပု။ ၁၇။

ကိုးကား

Category:မြန်မာဆိုရိုးစကားများ