ကြက်ကောင်းလျှင် တစ်ဖယ်၊ ချိုးကောင်းလျှင် တစ်လွယ်၊ ခါကောင်းလျှင် တစ်ထမ်း

ကြက်ကောင်းလျှင် တစ်ဖယ်၊ ချိုးကောင်းလျှင် တစ်လွယ်၊ ခါကောင်းလျှင် တစ်ထမ်း သည် မြန်မာဆိုရိုးစကား ဖြစ်သည်။

အဓိပ္ပာယ်

ကြက်ကောင်းလျှင် တစ်ဒယ်၊ ချိုးကောင်းလျှင် တစ်လွယ်၊ ခါကောင်းလျှင် တစ်ထမ်း ဆိုသည်မှာ တည်ကြက်ကောင်းလျှင် တစ်ဒယ်စာမျှသာ ရနိုင်ပြီး၊ တည်ချိုးကောင်းလျှင်လည်း တစ်လွယ်စာမျှသာ ရနိုင်ကာ၊ တည်ခါကောင်းလျှင်မူ တစ်ထမ်း တစ်ပိုး များပြားစွာ ရနိုင်သည်ဟု ဆိုလိုသည်။ ဤဆိုရိုးစကားသည် တည်ခြင်းအမျိုးအစားများ၏ အကျိုးအမြတ် မတူညီပုံကို ဖော်ပြသည်။ ရှေးခေတ် မြန်မာ့လူ့အဖွဲ့အစည်းတွင် တည်ခြင်းသည် အရေးပါသော အခန်းကဏ္ဍတွင် ပါဝင်ပြီး တည်ခြင်း အမျိုးအစားအလိုက် ရရှိနိုင်သော အကျိုးအမြတ်များလည်း ကွာခြားကြသည်။

   ကြက်ကောင်းလျှင် တစ်ဒယ် ဆိုသည်မှာ တည်ကြက်ကောင်းလျှင် ရရှိနိုင်သော အကျိုးအမြတ်သည် အနည်းငယ်သာ ရှိသည်ဟု ဆိုလိုသည်။ ဒယ် ဆိုသည်မှာ အနည်းငယ်သော ပမာဏကို ရည်ညွှန်းသည်။
   ချိုးကောင်းလျှင် တစ်လွယ် ဆိုသည်မှာ တည်ချိုးကောင်းလျှင် ရရှိနိုင်သော အကျိုးအမြတ်သည် အလယ်အလတ်ပမာဏသာ ရှိသည်ဟု ဆိုလိုသည်။ လွယ် ဆိုသည်မှာ ဒယ်ထက် ပိုများသော ပမာဏကို ရည်ညွှန်းသည်။
   ခါကောင်းလျှင် တစ်ထမ်း ဆိုသည်မှာ တည်ခါကောင်းလျှင် ရရှိနိုင်သော အကျိုးအမြတ်သည် အလွန်များပြားသည်ဟု ဆိုလိုသည်။ ထမ်း ဆိုသည်မှာ အလွန်များပြားသော ပမာဏကို ရည်ညွှန်းသည်။

ဆိုလိုသည်မှာ တည်ခြင်းအမျိုးအစားကို ရွေးချယ်ရာတွင် ရရှိနိုင်သော အကျိုးအမြတ်ကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားသင့်ကြောင်းကို သွယ်ဝိုက်၍ ဖော်ပြသည်။

ကိုးကားချက်များ

   ကြက်ကောင်းလျှင် တစ်ဒယ်၊ ချိုးကောင်းလျှင် တစ်လွယ်၊ ခါကောင်းလျှင် တစ်ထမ်းဟုပင် တည်ကြက်၊ တည်ချိုး၊ တည်ခါများအတွက် စာဆိုရှိပါသည်။ [၁၃၂၈] မြဝတီ၊ ၁၄၊ ၁၀။ ၃၇။

ကိုးကား

Category:မြန်မာဆိုရိုးစကားများ