ဘုန်းရှိပေါ်ရောက် ဘုန်းမဲ့ပျောက်

ဘုန်းရှိပေါ်ရောက် ဘုန်းမဲ့ပျောက် သည် မြန်မာဆိုရိုးစကား ဖြစ်သည်။
အဓိပ္ပာယ်

“ဘုန်းရှိပေါ်ရောက် ဘုန်းမဲ့ပျောက်” ဆိုသည်မှာ ဘုန်းကံ၊ တန်ခိုးအာဏာ၊ ဩဇာအရှိန်အဝါ ကြီးမားသူ ပေါ်ထွန်းလာပါက ဘုန်းကံနည်းပါးသူများ တဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန်ပျောက်ကွယ်သွားတတ်သည်ဟု ဆိုလိုသည်။ လူမှုအသိုင်းအဝိုင်း၊ အဖွဲ့အစည်းများတွင် ဩဇာအာဏာကြီးမားသူများ ပေါ်ထွက်လာပါက အခြားသူများ၏ အခန်းကဏ္ဍသည် လျော့နည်းသွားတတ်သည်။ ဤဆိုရိုးစကားသည် လူမှုရေးဆိုင်ရာ အပြောင်းအလဲများနှင့် ဩဇာအာဏာ၏ သဘောသဘာဝကို ဖော်ပြသည်။ အင်အားကြီးမားသူ သို့မဟုတ် ဩဇာတိက္ကမကြီးမားသူများ ပေါ်ထွက်လာပါက အခြားသူများအတွက် နေရာရရှိရန် ခက်ခဲကြောင်းကိုလည်း ဆိုလိုသည်။

ကိုးကားချက်များ

   "ဘုန်းရှိပေါ်ရောက်၊ ဘုန်းမဲ့ပျောက်၍၊ မဖောက်မှန်ဟုတ်၊ ပမာထုတ်မူ၊ သစ်ငုတ်မြင့်တုံ၊ မြက်မြင့်တုံနှင့်၊" [၁၂၆၆] မဃ ၂၄၈။
   "ဘုန်းရှိလာရောက် ဘုန်းမဲ့ပျောက် ဆိုသည့်အတိုင်း ဘုန်းကြီးသူတစ်ပါး ထွန်းကားလာတဲ့အခါ ဘုန်းရှိန်သေးသောသူများ လွင့်ပါးမြဲဓမ္မတာ ဖြစ်ပါသည်။" [၁၂၈၁] နောင်ဝတ်၊ ပ။ ၅၁။

ကိုးကား

Category:မြန်မာဆိုရိုးစကားများ