ဘူးတစ်ရာအပေါက်ကို ပိတ်လို့ရတယ်၊ ပါးစပ်တစ်ပေါက်ကို ပိတ်လို့မရ

ဘူးတစ်ရာအပေါက်ကို ပိတ်လို့ရတယ်၊ ပါးစပ်တစ်ပေါက်ကို ပိတ်လို့မရ သည် မြန်မာဆိုရိုးစကား ဖြစ်သည်။

အဓိပ္ပာယ်

“ဘူးတစ်ရာအပေါက်ကို ပိတ်လို့ရသည်၊ ပါးစပ် တစ်ပေါက်ကို ပိတ်လို့မရ” ဆိုသည်မှာ ဘူးကဲ့သို့ အရာဝတ္ထုတစ်ခုတွင် အပေါက်ပေါင်းများစွာ ရှိပါက ထိုအပေါက်များကို တစ်ခုချင်းစီ ပိတ်ဆို့နိုင်သော်လည်း လူတစ်ယောက်၏ ပါးစပ် (စကားပြောဆိုမှု) ကိုမူ ပိတ်ဆို့ရန် မဖြစ်နိုင်ဟု ဆိုလိုသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ သတင်းအကြောင်းအရာတစ်ခုသည် လူအများကြားတွင် ပျံ့နှံ့သွားပါက ထိုသတင်းကို တားဆီးရန် သို့မဟုတ် ဖုံးကွယ်ရန် မလွယ်ကူတော့ကြောင်းကို ဖော်ပြသည်။ လူအများ၏ ပါးစပ်ဖျားတွင် ရောက်ရှိသွားသော သတင်းစကားသည် လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားတတ်ပြီး မည်သူမျှ ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း မရှိတော့ကြောင်းကို ဤဆိုရိုးစကားက သွန်သင်သည်။

ကိုးကားချက်များ

   "သူ့သူငါ့သူ၊ လူအလူးလူး၊ ဘူးရာပြည့်တုံ၊ ပိတ်ဆို့ခြုံသော်၊ လုံ၏အပေါက်၊ တစ်ယောက်ခံတွင်း၊ မလုံလျှင်းဟု၊" [၁၁၈၉] ကုသ ၁၆၃။
   "ဘူးတစ်ရာအပေါက်ကို ပိတ်လို့ရတယ်၊ ပါးစပ်တစ်ပေါက်ကိုပိတ်လို့မရဘူး။ အဲဒီတော့ ပစ္စည်းတွေကို မတရားရှာထားတဲ့ ဒီလူရဲ့သတင်းဟာ တစ်ယောက်က တစ်ရာဆိုသလို ပြန့်ပွားကုန်တာပဲ၊" [၁၃၂၀] ပြည်သား၊ ၆၊ ၄၄။ ၁၈။

ကိုးကား

Category:မြန်မာဆိုရိုးစကားများ