လူမှာအကျင့် ပန်းမှာအပွင့်

လူမှာအကျင့် ပန်းမှာအပွင့် သည် မြန်မာဆိုရိုးစကား ဖြစ်သည်။

အဓိပ္ပာယ်

“လူမှာ အကျင့်၊ ပန်းမှာ အပွင့်” ဆိုသည်မှာ လူနှင့် ပန်းတို့၏ တန်ဖိုးကို နှိုင်းယှဉ်ဖော်ပြသော ဆိုရိုးစကားဖြစ်သည်။

   “လူမှာ အကျင့်” ဆိုသည်မှာ “လူ” ၏ တန်ဖိုးသည် “အကျင့်” (ကိုယ်ကျင့်တရား၊ အပြုအမူ) ပေါ်တွင် တည်ရှိသည်ဟု ဆိုလိုသည်။ လူတစ်ဦး၏ တန်ဖိုးကို ဆုံးဖြတ်ရာတွင် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အသွင်အပြင်ထက် ကိုယ်ကျင့်တရားနှင့် အပြုအမူသည် ပိုမိုအရေးကြီးကြောင်းကို ဖော်ပြသည်။
   “ပန်းမှာ အပွင့်” ဆိုသည်မှာ “ပန်း” ၏ တန်ဖိုးသည် “အပွင့်” (ပန်းပွင့်၏ အလှ) ပေါ်တွင် တည်ရှိသည်ဟု ဆိုလိုသည်။ ပန်းတစ်ပွင့်၏ အလှသည် ပန်းပွင့်၏ ပုံသဏ္ဌာန်၊ အရောင်အဆင်းနှင့် အနံ့တို့ပေါ်တွင် မူတည်သည်။

ဤဆိုရိုးစကားသည် လူနှင့် ပန်းတို့၏ တန်ဖိုးကို နှိုင်းယှဉ်ခြင်းဖြင့် လူသားများအတွက် ကိုယ်ကျင့်တရား၏ အရေးပါမှုကို ပိုမိုထင်ရှားစေသည်။

ကိုးကားချက်များ

   "လူမှာ အကျင့်၊ ပန်းမှာ အပွင့်ဆိုသည့်စကားနှင့်အညီ… အမျိုးသမီးများအကြောင်း…ဖွဲ့ဆိုသော စာများတွင် မပါလျှင်မပြီးသည့် အမျိုးသမီးကြီးများမှာ အမရာ၊ကိန္နရီ၊ မဒ္ဒီ၊ သမ္ဘူလတို့ ဖြစ်လေသည်။" [၁၂၉၇-ခန့်] မိန်း။ ၁၁၃။

ကိုးကား

Category:မြန်မာဆိုရိုးစကားများ