လူဖြောင့် စိတ်တို၊ လူချို စိတ်ကောက်

လူဖြောင့် စိတ်တို၊ လူချို စိတ်ကောက် သည် မြန်မာဆိုရိုးစကား ဖြစ်သည်။

အဓိပ္ပာယ်

“လူဖြောင့် စိတ်တို၊ လူချို စိတ်ကောက်” ဆိုသည်မှာ လူတို့၏ စရိုက်လက္ခဏာနှစ်မျိုးကို ယှဉ်တွဲဖော်ပြသော ဆိုရိုးစကားဖြစ်သည်။

   “လူဖြောင့် စိတ်တို” ဆိုသည်မှာ “လူဖြောင့်” (ဖြောင့်မတ်သောသူ၊ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောဆိုပြုမူတတ်သူ) သည် “စိတ်တို” (ဒေါသအလျင်အမြန် ထွက်တတ်) တတ်သည်ဟု ဆိုလိုသည်။ ဖြောင့်မတ်သောသူများသည် မိမိတို့၏ ခံစားချက်ကို ဖုံးကွယ်မထားဘဲ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ဖော်ထုတ်ပြောဆိုတတ်သောကြောင့် စိတ်တိုသည်ဟု ထင်ရခြင်းဖြစ်သည်။
   “လူချို စိတ်ကောက်” ဆိုသည်မှာ “လူချို” (စကားချိုသာစွာ ပြောဆိုတတ်သူ) သည် “စိတ်ကောက်” (ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲသော စိတ်ထားရှိ) တတ်သည်ဟု ဆိုလိုသည်။ စကားချိုသာစွာ ပြောဆိုခြင်းဖြင့် မိမိ၏ အတွင်းစိတ်ဆန္ဒကို ဖုံးကွယ်ထားနိုင်သောကြောင့် ကောက်ကျစ်သည်ဟု ဆိုလိုခြင်းဖြစ်သည်။

ဤဆိုရိုးစကားသည် လူတို့၏ အပေါ်ယံ အပြုအမူနှင့် အတွင်းစိတ်သဘောထား မတူညီနိုင်ကြောင်းကို ဖော်ပြသည်။ “သည်နှစ်ယောက်တွင်၊ ချိုကောက်ကို မပေါင်းနှင့်၊ တိုဖြောင့်ကို ပေါင်းရမည်” ဟူ၍ ဆက်လက်ပြီး ကောက်ကျစ်သောသူထက် ဖြောင့်မတ်သောသူနှင့် ပေါင်းသင်းသင့်ကြောင်းကို အကြံပြုသည်။ “ကောက်ချင်တဲ့လူဟာ ဘယ်အခါမဆို နှုတ်လျှာချိုတာပဲ” ဟူ၍လည်း ကောက်ကျစ်သူများသည် အမြဲလိုလို စကားချိုသာတတ်ကြောင်းကို ထပ်လောင်းဖော်ပြသည်။

ကိုးကားချက်များ

   "လူဖြောင့် စိတ်တို၊လူချိုစိတ်ကောက်၊ သည်နှစ်ယောက်တွင်၊ ချိုကောက်ကို မပေါင်းနှင့်၊ တိုဖြောင့်ကို ပေါင်းရမည်။" [၁၁၅၂-ခန့်] ဟံချုပ်။ ၂၁၆။
   "စကားဆိုရိုးတောင်ရှိတယ် မဟုတ်ပါလား၊ လူဖြောင့် စိတ်တို၊ လူချို စိတ်ကောက်တဲ့၊ ကောက်ချင်တဲ့လူဟာ ဘယ်အခါမဆို နှုတ်လျှာချိုတာပဲ။" [၁၂၇၈] တင်မြ၊ ပ။ ၁၀၂။

ကိုးကား

Category:မြန်မာဆိုရိုးစကားများ