ရဟန်းခံခြင်း

ရဟန်းခံခြင်း သည် ဗုဒ္ဓဘာသာရဟန်းသံဃာတော်များ သာသနာ့ဘောင်သို့ ဝင်ရောက်ရန်အတွက် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော အခမ်းအနားတစ်ခု ဖြစ်သည်။ သာသနာတော် အရှည်တည်တံ့ရန်အတွက် ရဟန်းတော်များ အဆက်မပြတ်ရှိနေရန် လိုအပ်ပြီး၊ ရဟန်းအဖြစ်သို့ ရောက်ရှိရန် သိမ် တစ်မျိုးမျိုး မရှိဘဲ မဆောင်ရွက်နိုင်သဖြင့် သိမ်သည် သာသနာတော်၏ ရေသောက်မြစ် သို့မဟုတ် အသက်သွေးကြော ပမာ အလွန်အရေးကြီးသည်။

သမိုင်းကြောင်းနှင့် ရဟန်း ၈ မျိုး
သာသနာတော်သမိုင်းတွင် ရဟန်းအဖြစ်သို့ ရောက်ရှိပုံ ၈ မျိုး ရှိခဲ့သည် -
၁။ ဧဟိဘိက္ခူပသမ္ပဒါ: မြတ်စွာဘုရားက "ရဟန်း လာလော့" ဟု ခေါ်ရုံဖြင့် ဖြစ်လာသောရဟန်း။
၂။ သရဏဂမနူပသမ္ပဒါ: သရဏဂုံ ဆောက်တည်ရုံဖြင့် ဖြစ်လာသောရဟန်း။
၃။ ဩဝါဒပဋိဂ္ဂဟဏူပသမ္ပဒါ: မြတ်စွာဘုရား၏ ဩဝါဒကို ခံယူရုံဖြင့် ဖြစ်လာသောရဟန်း။
၄။ ပဥှာဗျာကရဏူပသမ္ပဒါ: ပြဿနာ ဖြေဆိုရုံဖြင့် ဖြစ်လာသောရဟန်း။
၅။ အဋ္ဌဂရုဓမ္မ ပဋိဂ္ဂဟဏူပသမ္ပဒါ: ဂရုဓမ်ရှစ်ပါး ခံယူ၍ ဖြစ်လာသော ရဟန်းမ။
၆။ ဒူတေနူပသမ္ပဒါ: တဆင့်ခံ တမန်ဖြင့် ဖြစ်လာသောရဟန်းမ။
၇။ အဋ္ဌဝါစီကူပသမ္ပဒါ: နှစ်ဖက်သံဃာမှ ဉတ်ကမ္မဝါစာဖြင့် ဖြစ်လာသော ရဟန်းမ။
၈။ ဉတ်စတုတ္ထကမ္မူပသမ္ပဒါ: သံဃာတော်များက ဉတ်စတုတ္ထကမ္မဝါစာ ဖတ်၍ ရဟန်းခံပေးခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ယနေ့ခေတ်တွင် ဤနည်းလမ်းတစ်ခုတည်းဖြင့်သာ ရဟန်းပြုခွင့်ရှိတော့သည်။

ရဟန်းခံခြင်း အောင်မြင်ရန် အင်္ဂါ ၅ ပါး (သမ္ပတ္တိ ၅ ပါး)
ရဟန်းတစ်ပါး ဖြစ်မြောက်ရန် အောက်ပါ အချက်များ ပြည့်စုံရမည်, -
၁။ ဝတ္ထုသမ္ပတ္တိ: ရဟန်းလောင်းသည် လူသားယောက်ျားစစ်စစ် ဖြစ်ရခြင်းနှင့် အသက် ၂၀ ပြည့်ရခြင်း။
၂။ ဉတ္တိသမ္ပတ္တိ: ဉတ်ကမ္မဝါစာ နိဒါန်း ဖတ်ကြားမှု မှန်ကန်ခြင်း။
၃။ သီမာသမ္ပတ္တိ: အောင်မြင်သော သိမ်ကောင်းအတွင်း၌ ပြုလုပ်ခြင်း။
၄။ ကမ္မဝါစာသမ္ပတ္တိ: ကမ္မဝါစာကို ဌာန်ကရိုဏ်းကျကျ မှန်ကန်စွာ ဖတ်ရွတ်ခြင်း။
၅။ ပရိသာသမ္ပတ္တိ: ကံဆောင်သံဃာ အနည်းဆုံး ၅ ပါး (မဇ္ဈိမဒေသတွင် ၁၀ ပါး) ရှိရခြင်း။ ရဟန်းခံအမြွက်

ရဟန်းမခံထိုက်သူများနှင့် တားမြစ်ချက်များ
အောက်ပါ ပုဂ္ဂိုလ်များကို ရဟန်းခံပေးပါက ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်သည် -
   အဘဗ္ဗပုဂ္ဂိုလ် ၁၁ မျိုး: တိရစ္ဆာန်၊ ပုဏ္ဍုက်၊ မိခင်သတ်သူ၊ ဖခင်သတ်သူ၊ ရဟန္တာသတ်သူ၊ ဘုရားအား သွေးစိမ်းတည်အောင်ပြုသူ၊ သံဃာသင်းခွဲသူ စသည်တို့ဖြစ်သည်။
   ကိုယ်အင်္ဂါချို့တဲ့သူ ၃၂ မျိုး: လက်ခြေပြတ်သူ၊ နားနှာခေါင်းပြတ်သူ၊ ကုန်းသူ၊ ပုကွသူ၊ အိုမင်းမစွမ်းသူ၊ မျက်စိကန်းသူ၊ နားပင်းသူ စသည်တို့ဖြစ်သည်။
   အခြားတားမြစ်ချက်: ငှားရမ်းသော သပိတ်၊ သင်္ကန်းဖြင့် ရဟန်းခံမပေးအပ်ဘဲ ကိုယ်ပိုင်ရှိရမည်။

ရဟန်းခံခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်
၁။ ဥပဇ္ဈာယ်ယူခြင်း: ရဟန်းလောင်းသည် မိဘကဲ့သို့ အစစအရာရာ တာဝန်ယူမည့် ဥပဇ္ဈာယ်ဆရာကို ရွေးချယ်ရသည်။
၂။ သပိတ်၊ သင်္ကန်း ပြောကြားခြင်း: မိမိ၌ ကိုယ်ပိုင်သပိတ်နှင့် သင်္ကန်းရှိကြောင်း ဝန်ခံရသည်။
၃။ အန္တရာယိကဓမ္မ မေးမြန်းခြင်း: သံဃာ့ပရိသတ်၏ အပြင်ဘက် (ဟတ္ထပါသ်လွတ်ရာ) ၌ ရဟန်းလောင်းအား ရဟန်းဖြစ်ရန် အဟန့်အတားရှိမရှိ (လူဟုတ်မဟုတ်၊ အသက် ၂၀ ပြည့်မပြည့် စသည်) ကို လျှို့ဝှက်စွာ မေးမြန်းစစ်ဆေးရသည်။
၄။ ကမ္မဝါစာဖတ်ခြင်း: သံဃာ့အလယ်တွင် ဉတ်တစ်ကြိမ်၊ ကမ္မဝါစာ သုံးကြိမ် (ဉတ်စတုတ္ထ) ကို ရွတ်ဖတ်၍ အဆုံး၌ ရဟန်းအဖြစ်သို့ ရောက်ရှိသည်။

ရဟန်းဖြစ်ပြီးနောက် လိုက်နာရမည့်တရားများ
ရဟန်းဖြစ်သည်နှင့် တပြိုင်နက် အဓိသီလသိက္ခာ တည်သွားပြီး အောက်ပါတို့ကို သိမှတ်ရသည် -
   မှီရာပစ္စည်း ၄ ပါး: ဆွမ်းခံစားခြင်း၊ ပံ့သုကူသင်္ကန်း ဝတ်ခြင်း၊ သစ်ပင်ရင်း ကျောင်းနေခြင်းနှင့် နွားကျင်ပုပ်ဆေး မှီဝဲခြင်း။
   မပြုအပ်သော အမှု ၄ ပါး: မေထုန်မှီဝဲခြင်း၊ သူတပါးဥစ္စာခိုးခြင်း၊ လူသတ်ခြင်းနှင့် မဟုတ်မမှန်သော ဈာန်မဂ်ဖိုလ် ကြွားဝါခြင်း (ပါရာဇိက ၄ ပါး) တို့ကို တစ်သက်လုံး ရှောင်ကြဉ်ရမည်။

သိက္ခာချခြင်း
ရဟန်းအဖြစ်မှ လူထွက်လိုပါက သိက္ခာချခြင်း ပြုလုပ်ရသည်။ အောင်မြင်ရန်အတွက် -
၁။ သိက္ခာချလိုစိတ်ရှိခြင်း။
၂။ သတ်မှတ်ထားသော စကားလုံး ၂၆ လုံး (ဥပမာ- "သိက္ခံ ပစ္စက္ခာမိ" - ရဟန်းသိက္ခာကို စွန့်ပါ၏) မှ တစ်ခုခုကို ဆိုခြင်း။
၃။ ပစ္စုပ္ပန်ကာလဖြင့် ပီသစွာဆိုခြင်း။
၄။ နားထောင်သူသည် လူသားဖြစ်ရမည်ဖြစ်ပြီး ထိုစကားကို ချက်ချင်းနားလည်ရမည်။

နှိုင်းယှဉ်ချက်ပုံပမာ:
ရဟန်းခံခြင်းသည် သစ်ပင်တစ်ပင်ကို မြေပေါ်တွင် အမြစ်တွယ်စိုက်ပျိုးခြင်း နှင့် တူပါသည်။ သိမ်သည် ကောင်းမွန်သော မြေဆီလွှာ ဖြစ်ပြီး၊ ဉတ်ကမ္မဝါစာသည် သစ်ပင်ရှင်သန်ရန် လိုအပ်သော ရေနှင့် အာဟာရ ဖြစ်ကာ၊ သိက္ခာပုဒ်များသည် သစ်ပင်ကို လေဒဏ်မိုးဒဏ်မှ ကာကွယ်ပေးသော ခြံစည်းရိုး နှင့် တူပါသည်။

ရုပ်ပုံများ

ဆက်လက်ဖတ်ရှုရန်
 ဗုဒ္ဓဘာသာရဟန်းများသင်ကြားလေ့ကျင့်ရသောသိက္ခာပုဒ်များ
 ရဟန်းခံခြင်းအစီအစဉ်
 ကိုးဆောင် ကံဆောင် ကမ္မဝါစာ
 မင်းကွန်း တိပိဋကဓရမူ (၃၇)ခန်း ကမ္မဝါစာ

 ကိုးကား 

Category:ဗုဒ္ဓဘာသာ
Category:မြန်မာ့ ဓလေ့ထုံးစံ