Érebo

Segundo la Teogonia, de Heisíodo, Érebo (de l griego: Ἔρεβος, Erebos, "selombra" ó "scuridon perfunda") ye, na mitologie griega, la personificaçon de la scuridon, mais percisamente l criador de las Trebas. Ten sous domínios demarcados por sous mantos scuros i sin bida, predominando subre las regiones de l spácio coincidas cumo "Bácuo" lougo arriba de ls mantos noturnos de sue armana Nix, la personificaçon de la nuite.Heisíodo, Teogonia: La Ourige de ls Diuses. 3º eidiçon, Eiditora Eiluminuras, 1995.

Sendo un de ls filhos de Caos, Érebo juntamente de sue armana gémea, Nix, nacírun de cisones assi cumo se reproduzen ls seres unicelulares; a partir de "pedaços" de Caos, Érebo i Nix passan a ser ls mais bielhos eimortales de l'ouniberso, lougo passado Caos.

Érebo çposou Nix, gerando mais dous diuses primordiales: l  Éter (coincido cumo la Luç celhestrial) i Heimera (l Die). 

Ye coincido por ser un de ls maiores enimigos de Zeus. Cunta-se que ls Titanas pediran socorro la Erebus i pessonalmente l primórdio çceu até l Tártaro para libertar ls filhos de  Gaia, mas fui surprendido por Zeus i Hades que tubírun l'ajuda de Nix para lançar Erebus nas perfundezas de l riu Aqueronte, la frunteira de ls dous mundos.

Na medida an que l pensamiento mítico de ls griegos se zambolbiu, Érebo dou sou nome a ua region de l Hades, por adonde ls muortos tenien de passar eimediatamente depuis de la muorte para antrar ne l Hades. Passado Caronte té-los feito atrabessar l riu Aqueronte, entrában ne l Tártaro, l submundo propiamente dezido.

Érebo ye tamien, frequentemente, ousado cumo sinónimo de Hades.

Catadorie:Diuses griegos
Catadorie:Deidades de l mundo anferior