Estoicismo

Estoicismo (eis bocabulo grec Στοά, "stoa", "colonnada/columnada") ye scola filosófica que ye fundada per Zeno Citieus de Cipre circa 300 aEC. Scola ten recipido este nomine para que primes anseniadores d'Atenas doziun antra stoa (colonnada) an agora. 

 Dotrina 
Per anhos, bistas de estóicos mutaban gradualmente; se discernen stoa antique, medie, nuoba. Totebia aliqua preceptos ténen remanido; nos puoden les appellar eilementos de dotrina. 

Toto que ye, ye descendido cun l foco. Ille foco tamien ye appellado eitere. Omnas materias son aspiradas per logos: tunc an uniberso se puoden trobar toto raçon dibin, causa i probidéncia de tote las cosas i de homines. Homine puode ser la parte de toto i peter bono sume, que ye biber biatamente, cun anima i raçon. Para se sequen bono sume, se ténen de sedar la anima. Si se facen, se aceptaran ataraxia, apatia, autarcia, alora se puoden biber biatamente. Quemunidade de homines ye d'importáncia maxima. Qualcunes nunquam ténen rializado salute quemun si non omnes quemunmente facerian oubra; d'esta cosa apud romanos stoa era quasi scola republican. 
 Estóicos famosos 
 Tempore   Nomine   Quando bibe   Stoa antique Zeno Citieus  333-264 aEC  Cleanthes 331-232/1 aEC  Aristo Chius  tertie seculo aEC  Chrysippus Soleus  276-204 aEC  Zeno Tarsensis   Diogenes Babylonius 240-150 aEC  Antipater Tarsensis ?-137 aEC  Stoa medie Panaetius Rhodius 180-ca. 110 aEC  Posidonius Apameus 135-51 aEC  Stoa nuoba Lucius Annaeus Seneca 1-65  Gaius Musonius Rufus 30-80  Epictetus 50-ca. 138  Marcus Aurelius 121-180   

 Lhigaçones sternas 
 "Stoicism" a Dirk Baltzly   
 "Stoic Philosophy of Mind" a Scott Rubarth   
 "Stoic Ethics" a William O. Stephens   
 Colleçon de lhigaçones de Estoicismo 

Catadorie:Filosofia
!