Rebuolta de Amador Bueno

La Aclamaçon de Amador Bueno ye tenida cumo un mobimiento natibista pula storiografie an Stória de l Brasil. An 1641, an San Paulo, fui la purmeira manifestaçon de caráter natibista de la Quelónia.
An 1640, atrabeç dua guerra de Restauraçon, Pertual cunseguiu se lhibartar de l domínio spanhol. Acuntece que, durante l domínio spanhol (Ounion Eibérica), ls moradores de San Paulo pássan a tener ua fuonte de riquezas ne l cuntrabando cula region de l riu de la Prata i ne l apersamiento i benda de l índio que eilhes íban caturar nas «missones jesuíticas lhocalizadas na bacie de l Riu Paraná, l que, até, probocou muitos choques antre poulistas i jesuítas.

Cula Restouraçon pertuesa, ls comerciantes paulistas temian que Pertual çtruísse essa fuonte de riqueza, ampedindo l cuntrabando i proibindo l aprisionamiento i la benda de l índio, pus l gobierno Pertués oubtenie altos lhucros cul tráfico negreiro. Al proibir la scrabidon andígena, la metrópole starie fuorçando ls quelonos a outelizar mano-de-obra scraba negra. L mobimiento reduziu-se a ua manifestaçon de ls comerciantes poulistas preocupados cula possiblidade de que sous negócios cun Buenos Aires fússen perjudicados. Cumo forma de portesto, ls poulistas resolbírun criar an San Paulo un reino andependiente i aclamórun cumo rei l fazendeiro Amador Bueno de la Rieira - l mais rico habitante de l lhugar, capitan-mor i oubidor, armano de bandeirantes.

Outros storiadores ténen anterpretaçon çtinta pus Afonso I. Taunay, in ENSAIOS PAULISTAS diç a la páigina 631: «Quando D. João IB de Bergáncia assumiu l trono de Pertual an 1640, ne l anho seguinte Amador fui aclamado rei an San Paulo pul poderoso partido de anfluentes i ricos castelhanos, lhiderados puls armanos  Rendon de Quebedo, João i Francisco Rendón de Quebedo y Lhuna naturales de Coria, partido al qual inda pertenecian D. Francisco de Lemos, de la cidade de Orenes; D. Gabriel Ponce de Lhion,  de Guaira; D. Bartolomeu de Torales, de Bila Rica de l Paraguai, D. André de Zunega i sou armano D. Bartolomeu de Cuntreras y Torales, D. João de Spíndola i Gusmon, de la porbíncia de l Paraguai, i outros que suscrebírun l termo de aclamaçon, la 1º de abril de 1641. Cumo ls spanholes nun querien ser súditos de D. João IV, que reputában bassalo rebelde a sou soberano, resolbírun porbocar la secesson de la region poulista de l resto de l Brasil, sperando talbeç aneixá-la a las quelónias spanholas lhemítrofes.  (...) Oufrécen l trono al sogro, el própio filho de spanhol i home de l maior prol an sue república pula anteligéncia, la fertuna, l passado de bandeirante, l casamiento, ls cargos acupados.» 

Amador Bueno recusou la "ouferta" i jurou fidelidade al nuobo rei pertués. Dies depuis, ls paulistas tamien l fazírun. L géstio  acabou nun tenendo cunsequéncia séria pus San Paulo era ua region marginalizada eiquenomicamente i nun tenie cundiçones de cuntinar la lhuita contra Pertual. L eipisódio stórico serbiu, antretanto, para demunstrar l çcuntentamiento d'alguns quelonos cula dominaçon pertuesa.

Nun oustante ls relatos, l storiador Lhuís Felipe de Alencastro afirma que la "Aclamaçon de Amador Bueno" fui ua ambençon dun poulista para gloreficar ls poulistas.

Catadorie:Mobimientos natibistas de l Brasil Quelonial
Catadorie:Reboltas ne l Brasil
Catadorie:Stória de San Paulo