Son Byong-hi

Son Byong-hi (; 8 April 1861 – 19 Mei 1922) ialah seorang pemimpin agama dan pejuang kemerdekaan Korea. Nama agamanya ialah Uiam, dan beliau merupakan pemimpin ketiga gerakan Donghak, gerakan keagamaan peribumi Korea yang diasaskan antara 1860–1864. Pemimpin terdahulu, Choe Je-u dan Choe Si-hyeong (Haewol) telah dihukum mati; Haewol, mentor Son, terlibat dalam Pemberontakan Petani Donghak 1894 dan dihukum mati pada 1898.

Selepas itu, Son mengambil alih kepimpinan Donghak tetapi terpaksa melarikan diri ke Jepun pada Mac 1901 bersama abangnya dan ketua pembantunya, Yi Yong-gu. Di Jepun, beliau mempelajari cara hidup Barat yang moden selepas Pemulihan Meiji, memodenkan pandangan Donghak yang sebelum ini tradisional dan menentang campur tangan asing. Pada 1902, Yi kembali ke Korea dan atas arahan Son menubuhkan organisasi politik untuk menyokong pemodenan dan bantuan kepada Jepun semasa Perang Rusia-Jepun, malah pada satu tahap menyokong penguasaan Jepun ke atas Korea.

Apabila Jepun memaksa Korea menjadi negeri naungannya, Son mula menjauhkan Donghak daripada pengaruh Jepun. Beliau menukar nama Donghak kepada Cheondogyo pada 1 Disember 1905 dan menyingkirkan Yi pada September 1906, yang kemudiannya menubuhkan cabang lain.

Pada 1910, Jepun menakluk Korea. Penindasan yang semakin keras menimbulkan keresahan rakyat. Pada 1 Mac 1919, satu perhimpunan besar menuntut kemerdekaan diadakan, dengan pemimpin Cheondogyo, Kristian dan Buddha di barisan hadapan. Son membaca Perisytiharan Kemerdekaan, yang pertama kali ditandatangani olehnya. Demonstrasi itu dibalas dengan kekerasan oleh Jepun, dan Son ditangkap, jatuh sakit di penjara, dibebaskan, sebelum meninggal dunia di rumah pada 1922.

 Kehidupan awal 
Son dilahirkan pada 8 April 1861 di Cheongju, Wilayah Chungcheong, Joseon. Beliau berasal daripada keluarga Miryang Son. Ibunya merupakan gundik kepada seorang pegawai kecil, jadi Son tidak layak memegang jawatan kerajaan. Bagaimanapun, beliau berjaya memperoleh pendidikan.

Son diperkenalkan kepada Donghak oleh anak saudaranya yang merupakan seorang pendakwah, dan beliau menyertai gerakan ini sekitar 1881 atau 1882. Beliau mengabdikan dirinya sepenuhnya kepada agama baru itu, termasuk membaca mantera Donghak, Jumun 21 aksara, dalam tempoh yang panjang. Son turut mengikuti Haewol dalam misi selama 49 hari, dan hubungannya dengan Haewol semakin kukuh apabila Haewol berkahwin dengan kakak Son selepas isterinya meninggal dunia.

Menurut laman web Cheondogyo, Son begitu berdedikasi sehingga beliau membaca mantera 21 aksara sebanyak 30,000 kali sehari, sambil membuat sandal jerami untuk dijual di pasar tempatan Cheongju pada masa lapang. Cara hidup ini diteruskan selama tiga tahun sebelum beliau menjadi murid Haewol dan memulakan kehidupan belajar yang sepenuhnya berdedikasi kepada Donghak.

 Pemberontakan 1894 
Pengasas Donghak, Su-un, telah dihukum mati pada 1864,Weems, Benjamin. Reform, Rebellion And the Heavenly Way, The University of Arizona Press, Tucson, 1964. 12. kerana ajarannya dianggap sesat dari perspektif Neo-Konfusianisme dan hubungannya dengan Katolik. Akan tetapi, pada awal 1890-an, Donghak kembali popular, terutama di wilayah Chungcheong dan Jeolla. Sebagai pemimpin kedua, Haewol diminta untuk memohon kerajaan membebaskan Su-un daripada tuduhan, dan beliau bersetuju.

Pada awalnya, gerakan petisyen ini aman, tetapi ia mula bertukar ganas walaupun Haewol cuba mencegahnya. Ketegangan ini akhirnya mencetuskan pemberontakan berskala besar yang dikenali sebagai Revolusi Petani Donghak. Kerajaan Korea meminta bantuan China untuk menumpaskan pemberontakan, yang menyebabkan Jepun turut mengerahkan tenteranya. Pada mulanya, hanya pengikut Donghak dari perhimpunan selatan, diketuai oleh Jeneral Jeon Bongjun, yang menyertai pemberontakan, manakala perhimpunan utara menahan diri.

Akhirnya, Haewol membenarkan pengikutnya menyertai pemberontakan, tetapi gabungan mereka tewas kepada tentera Jepun dan Korea yang bersenjata moden. Jeon membubarkan tenteranya pada 28 November 1894, dan kemudian ditangkap serta dihukum mati.  Pengikut Donghak terutama dari perhimpunan selatan, mengalami kemusnahan besar, manakala perhimpunan utara kurang terjejas dan Haewol berjaya melarikan diri.

Sumber Cheondogyo menyatakan bahawa Son terlibat dalam gerakan petisyen dan menjadi pemimpin perhimpunan utara semasa pemberontakan. Bagaimanapun, catatan sejarah lain tidak menyebut penglibatan Son. Walau apa pun, selepas pemberontakan, Son berada dalam kelompok dalaman Haewol dan menjadi pengikut rapatnya.

Sesudah pemberontakan
Selepas kekalahan pemberontak, Haewol dan pimpinan tertinggi Donghak terus melarikan diri daripada pihak berkuasa. Bagaimanapun, sekitar 1895–1896, Haewol mula membina semula organisasi Donghak. Beliau menubuhkan satu kumpulan pimpinan tiga orang yang dikenali sebagai Samam (dinamakan selepas aksara terakhir dalam nama agama ketiga-tiga pemimpin, termasuk Son). Tugas Samam adalah untuk menguruskan Donghak di bawah arahan Haewol dengan "satu hati dan minda".

Son dan pimpinan lain bergerak ke wilayah utara, iaitu Hwanghae dan Pyeongan, untuk menyebarkan ajaran. Yi Yong-gu, rakan Son, berjaya menjadi penyebar ajaran yang amat berkesan, dan Haewol gembira dengan kejayaan ini. Sejak itu, wilayah barat laut menjadi pusat utama Donghak, dan perkembangan di sana berterusan sehingga kematian Haewol.

Selepas 36 tahun hidup sebagai pelarian, Haewol menjadi tua dan lemah. Beliau ditangkap oleh tentera kerajaan pada 1898 dan dihukum mati. Menurut sumber Cheondogyo, Haewol memilih Son sebagai penggantinya. Sumber Sijeongyo pula menyatakan bahawa Kim Yon-guk, seorang lagi anggota Samam, ditakdirkan menjadi pemimpin. Ahli ketiga Samam telah ditangkap dan dihukum mati. Bagaimanapun, selepas penangkapan Kim, Son muncul sebagai pemimpin yang diiktiraf bagi Donghak.

 Melarikan diri ke Jepun 
Pada Mac 1901, Son, bersama abangnya dan Yi Yong-gu, melarikan diri ke Jepun menggunakan nama samaran bagi mengelak ditangkap. Beliau mempertimbangkan negara Amerika Syarikat, tetapi memilih Jepun kerana ia dekat dengan Korea dan membolehkan beliau mempelajari budaya Barat moden sambil memantau perkembangan di tanah air dan mengawal Donghak. Matlamat utama Son ialah memodenkan Donghak supaya ia dapat membantu memodenkan dan menguatkan negara Korea. Beliau pulang ke Korea untuk seketika dan kembali ke Jepun bersama 24 pelajar untuk belajar bahasa Jepun dan kaedah moden, diikuti oleh pelajar tambahan kemudian.

Di Jepun, Son bergaul dengan bekas pemimpin kabinet reformis Gabo yang membantunya mengembangkan idea reformis. Ini menunjukkan perubahan drastik berbanding pendapat sebelumnya oleh Jeneral Jeon Bongjun yang mengecam reformis Gabo sebagai "pengkhianat pro-Jepun". Son juga berjaya menarik beberapa reformis Gabo menyertai Donghak. Yi dihantar kembali ke Korea pada 1902 sebagai penghubung utama antara Son dan pengikut Donghak di Korea. Yi menubuhkan organisasi politik Jungniphoe yang kemudian menjadi Jinbohoe, sebahagian daripada gerakan reformasi Gapjin.

Jinbohoe menekankan lapan prinsip, termasuk melindungi kemerdekaan negara, menyumbang kepada reformasi kerajaan, memperbaiki taraf hidup rakyat, menyokong tentera sekutu (Jepun), dan amalan simbolik seperti pemotongan rambut sebagai tanda penyesuaian dengan dunia moden. Upacara ini dihadiri sekitar 160,000 orang dan menandakan perubahan sosial besar kerana bertentangan dengan nilai Neo-Konfusianisme yang menghormati tubuh dan rambut sebagai warisan dari ibu bapa.

Salah satu prinsip Jinbohoe ialah membantu Jepun. Pada 1903, mereka merancang untuk mengusir golongan pro-Rusia dari kerajaan Korea dengan Donghak memimpin tentera Jepun secara rahsia, tetapi rancangan ini dibatalkan apabila pemimpin Jepun dan abang Son meninggal secara tiba-tiba. Pada masa yang sama, Son menulis dua esei penting: Samjonnon (Teori Tiga Perang) dan Myongnijon, yang menjadi sebahagian daripada kanun Donghak/Cheondogyo. Esei ini menekankan pentingnya agama kebangsaan, reformasi moral rakyat, kuasa tentera dan perindustrian sebagai cara memperkukuh negara, serta menekankan usaha pan-Asianisme untuk bersatu menentang pengaruh Barat.

Apabila Perang Rusia-Jepun (1904–1905) meletus, Son menyumbang 10,000 won kepada kerajaan Jepun sebagai sokongan terhadap usaha perang mereka. Sekitar masa yang sama, Jepun menaja organisasi reformis lain, Iljinhoe yang berpusat di Seoul dan terdiri daripada golongan elit, sementara Jinbohoe berpusat di wilayah dan terdiri daripada rakyat biasa. Kedua-dua organisasi akhirnya bergabung pada Disember 1904, dengan Yi menjadi presiden perhimpunan wilayah. Gabungan ini menjadikan Iljinhoe organisasi popular terbesar di negara itu, mempromosikan pendidikan, pembangunan ekonomi, pertahanan hak rakyat, dan sokongan kepada Jepun dalam perang, termasuk sumbangan sukarelawan dalam pembinaan landasan kereta api.

Bagaimanapun, kerjasama Iljinhoe dengan Jepun menimbulkan tentangan daripada mereka yang anti-Jepun, terutama Uibyeong atau Tentera Kebenaran, yang terdiri daripada tentera, petani dan sarjana konservatif Neo-Konfusianisme. Mereka menyerang Iljinhoe pada 1904 dan 1905, menyebabkan organisasi itu menubuhkan unit pertahanan sendiri dan semakin bergantung kepada Jepun untuk perlindungan. Son masih berada di Jepun ketika itu, tetapi penggabungan Jinbohoe dan Iljinhoe mendapat persetujuan beliau pada peringkat awal.

 Kembali ke Korea 
Selepas Jepun menang dalam Perang Rusia-Jepun, Rusia mengiktiraf pengaruh Jepun di Korea dan negara lain, termasuk Amerika Syarikat, mengikuti langkah itu secara tidak langsung. Pada masa itu, Yi dan Iljinhoe mencadangkan agar Korea menjadi pelindung Jepun. Tindakan ini mengejutkan Son kerana matlamat asalnya ialah bekerjasama dengan Jepun untuk reformasi, bukan menyerahkan kawalan sepenuhnya. Son memanggil Yi ke Jepun, tetapi Yi menegaskan bahawa status pelindung akan menguntungkan Korea dengan bantuan Jepun memodenkan negara sebelum memberikan kemerdekaan pada masa hadapan.

Pada 17 November 1905, Jepun memaksa pemeteraian Perjanjian Jepun–Korea 1905 (Perjanjian Eulsa), menjadikan Korea sebagai negeri naungan Jepun. Apabila merasa dikhianati, Son mula menjauhkan diri daripada Jepun dan menukar nama Donghak kepada Cheondogyo ('Agama Jalan Syurga') pada 1 Disember 1905. Penekanan baru pada status agama mengurangkan unsur politik dan memberikan perlindungan di bawah polisi kebebasan beragama Jepun. Walaupun begitu, Yi masih diberikan jawatan dalam organisasi Cheondogyo bagi mengekalkan kesetiaan pengikutnya.

Pada Januari 1906, Son kembali ke Korea untuk mengurus Cheondogyo secara langsung. Kedatangannya disambut oleh puluhan ribu pengikut di Pusan dan Seoul. Beliau menyusun semula struktur pentadbiran dan mengumumkan Cheondogyo Daeheon (Piagam Agama Jalan Syurga) pada Februari 1906. Piagam ini menetapkan Son sebagai Taedoju (Pemimpin Agung), Kim Yon-guk mengurus Pentadbiran dan Doktrin, manakala Yi Yong-gu diberikan jawatan dalam Biro Penasihat. Ibu pejabat ditetapkan di Seoul bagi mendekatkan organisasi kepada pusat kuasa negara.

Seiring masa, penglibatan Yi dengan Iljinhoe menjadi masalah kerana Iljinhoe menekan mereka yang menentang polisi moden dan melakukan kempen negatif terhadap ahli politik yang tidak setuju. Hubungan ini menyebabkan Cheondogyo diserang oleh Tentera Kebenaran. Son mengambil tindakan untuk mengecilkan pengaruh Yi dan akhirnya menyingkirkannya dari organisasi pada September 1906.

Son menekankan kesinambungan kepimpinan dari pengasas Su-un, Haewol, dan dirinya sendiri. Beliau memodenkan doktrin dengan menekankan konsep syurga yang spiritual dan bersatu, menyerlahkan kasih dewa terhadap Korea, dan menyebut Su-un sebagai "Anak Tuhan Yang Maha Tinggi". Konsepnya lebih dekat kepada fahaman Kristian berbanding Neo-Konfusianisme.

Son juga memperkenalkan nada egalitarian dalam ajaran Cheondogyo: semua orang, tanpa mengira kelas, adalah setara walaupun perbezaan kelas tidak dihapuskan sepenuhnya. Upacara diubah menyerupai perkhidmatan Kristian, diadakan setiap hari Ahad dengan meditasi dan simbolik seperti penyampaian air suci dan bacaan azimat Donghak. Elemen kepawangan lama dikurangkan dan doa ditujukan kepada tuhan/syurga yang hadir dalam hati manusia, bukan entiti luar.

 Gerakan 1 Mac 
Sepanjang tempoh negeri naungan Jepun (1905–1910) dan selepas pengilhakan Korea pada 1910, ramai orang Korea menerima kawalan Jepun sebagai sementara untuk membolehkan Korea memodenkan diri. Bagaimanapun, apabila pemerintahan Jepun menjadi lebih keras dan tegas, rakyat mula gelisah. Organisasi keagamaan menjadi saluran penting untuk menyuarakan semangat nasionalisme kerana parti politik seperti Iljinhoe telah diharamkan. Cheondogyo di bawah pimpinan Son dapat mengambil sikap lebih nasionalistik tanpa menimbulkan kecurigaan Jepun, kerana pihak berkuasa masih menganggapnya pro-Jepun.

Golongan Protestan yang didorong oleh misi asing mempromosikan ideal demokratik seperti di Barat dan menggunakan imej Bani Israel di bawah penindasan sebagai inspirasi. Golongan Buddha juga semakin nasionalistik kerana mereka menentang percubaan Jepun menggunakan kelompok itu demi tujuan politik Jepun.

Selepas Perang Dunia Pertama, idea Woodrow Wilson tentang "penentuan nasib sendiri rakyat" memberi inspirasi tambahan untuk perjuangan menentang penindasan. Cheondogyo memberi sokongan kewangan kepada gerakan kemerdekaan dan menekankan bahawa ia harus bersifat rakyat dan bukan ganas. Perisytiharan Kemerdekaan disediakan dan ditandatangani oleh 33 pemimpin agama, termasuk 15 ahli Cheondogyo, dengan Son sebagai yang paling utama dan orang pertama menandatangani.

Kemuncaknya berlaku pada 1 Mac 1919 semasa tempoh berkabung untuk Maharaja Gojong. Perisytiharan kemerdekaan dibacakan di Taman Pagoda, Seoul, dalam apa yang dikenali sebagai Gerakan 1 Mac (Gerakan Samil). Son membaca perisytiharan tersebut di hadapan penandatangan lain di sebuah restoran berdekatan untuk mengelak kekerasan. Salinan perisytiharan dihantar kepada pemerintah Jepun dan polis dimaklumkan bahawa mereka menunggu penahanan. Ribuan pelajar dan orang ramai berkumpul, dan protes yang awalnya aman berubah menjadi ganas. Rakyat menuntut kemerdekaan, tetapi Jepun segera menindas pergerakan dengan kekerasan: lebih 7,500 terbunuh, hampir 17,000 cedera, dan sekitar 47,000 ditangkap, termasuk Son.

Semasa dipenjarakan, Son jatuh sakit dan dibebaskan atas jaminan kesihatan. Keadaannya semakin buruk, dan pada 1922, beliau meninggal dunia di rumahnya di Sangchunwon, berhampiran pintu gerbang Dongdaemun.

 Legasi 
Son Byeong-hi telah menjadi simbol nasionalisme Korea. Beliau digambarkan dalam sebuah tugu besar di pintu masuk Taman Kemerdekaan (dahulunya Taman Pagoda di tengah Seoul, tempat Perisytiharan Kemerdekaan dibacakan).

Bagaimanapun, penekanan kepada aspek nasionalisme Cheondogyo menyebabkan identitinya sebagai agama kurang mendapat perhatian. Kurang daripada 1% rakyat Korea Selatan mengikut Cheondogyo, dan pada tahun 1998, jumlah ahli dianggarkan sekitar 26,000 orang.

Selain itu, pola taekwondo Eui-Am dinamakan sempena Son Byeong-hi, menggunakan gelaran hormat beliau, Eui-am Seong-sa.

 Catatan 

 Sumber 













Category:Kelahiran 1861
Category:Kematian 1922
Category:Orang Korea abad ke-19
Category:Gerakan kemerdekaan Korea
Category:Cheondogyo