Tokugawa Ienobu

(11 Jun 1662 – 12 November 1712) ialah seorang samurai Jepun, daimyō, dan shōgun keenam bagi Keshogunan Tokugawa di Jepun. Beliau merupakan anak sulung Tokugawa Tsunashige, menjadikannya anak saudara Tokugawa Ietsuna dan Tokugawa Tsunayoshi, cucu kepada Tokugawa Iemitsu, cicit kepada Tokugawa Hidetada, dan cicit generasi kedua kepada Tokugawa Ieyasu. Semua anak Ienobu meninggal dunia pada usia muda.

 Kehidupan awal 
Tokugawa Ienobu dilahirkan sebagai anak sulung Tokugawa Tsunashige, daimyō Kōfu, pada tahun 1662. Ibunya ialah seorang gundik. Tsunashige merupakan adik tengah kepada Tokugawa Ietsuna dan Tokugawa Tsunayoshi, dan anak kedua Tokugawa Iemitsu dengan gundiknya, menjadikan Ienobu anak saudara mereka. Pada tahun 1662, bapa saudaranya, Ietsuna menjawat jawatan shōgun, manakala bapanya, Tsunashige menjadi daimyō Kōfu, kawasan tanah yang sangat bernilai bagi keluarga Tokugawa. Sebelum menjadi shōgun, Ienobu dikenali sebagai Tokugawa Tsunatoyo, daimyō ke-4 Kōfu dari keluarga Tokugawa. Nama kanak-kanaknya ialah Toramatsu (虎松).

Tidak banyak yang diketahui tentang kehidupan awal Ienobu, kecuali ketika beliau dijangka menjadi daimyō Kōfu selepas kematian bapanya. Bagaimanapun, selepas kematian Tokugawa Ietsuna pada 1680, dan penggantian bakufu oleh bapa saudaranya yang lain, Tokugawa Tsunayoshi, kegagalan Tsunayoshi untuk menghasilkan pewaris lelaki meningkatkan kemungkinan Ienobu menjadi shōgun kelak. Walau bagaimanapun, pada ketika itu, Ienobu belum bersiap sedia untuk menjadi shōgun, sebaliknya dijangka menggantikan bapanya sebagai daimyō Kōfu.

Pada tahun 1678, Tokugawa Tsunashige meninggal dunia, dan Ienobu menggantikannya sebagai daimyō Kōfu. Beliau menjadi sangat berkuasa di situ kerana bapa saudaranya ialah shōgun.

Pada tahun 1694, seorang rōnin, Arai Hakuseki dilantik sebagai guru peribadi dan penasihat Ienobu. Hakuseki sebelum ini mengajar di Edo, tetapi dicadangkan oleh ahli falsafah Kinoshita Jun'an untuk menjadi guru peribadi Ienobu, lalu dipanggil ke kediaman Ienobu di Edo. Sehingga 1709, apabila Ienobu menjadi shōgun, dipercayai Hakuseki telah memberikan beliau 2000 kuliah tentang karya klasik Cina dan Konfusianisme. Ini sangat membantu Ienobu kerana Shōgun Tsunayoshi juga merupakan penyokong besar karya klasik Cina dan Neo-Konfusianisme. Selepas Ienobu menaiki takhta shogun, Hakuseki mendedikasikan sisa hidupnya untuk menasihati Ienobu, termasuk menulis sebuah buku untuk beliau yang dikenali sebagai Hankanpu, merangkumi sejarah pelbagai fief dari 1600 hingga 1680.

 Shogun 
Pada tahun 1709, shōgun Tsunayoshi meninggal dunia tanpa pewaris lelaki. Dari segi salasilah, adalah logik bagi daimyō Kōfu, Tokugawa Ienobu untuk dilantik sebagai shōgun kerana beliau merupakan satu-satunya keturunan langsung Tokugawa Ieyasu yang masih hidup. Bagaimanapun, faktor ini hanyalah sebahagian daripada konteks politik dalaman bakufu yang diwarisi daripada zaman pemerintahan Tsunayoshi.Titsingh, Isaac. (1834). Annales des empereurs du Japon, p. 415 Keputusan akhir mengenai pewarisan shogun kemungkinan besar dipengaruhi secara signifikan oleh pilihan isteri Tsunayoshi yang telah meninggal dunia yang menyokong Ienobu.Screech, T. (2006). Secret Memoirs of the Shoguns Isaac Titsingh and Japan, 1779–1822, pp. 95–97.

Shōgun Ienobu segera memulakan reformasi dalam masyarakat Jepun. Beliau sering dikatakan telah mengubah bakufu daripada institusi ketenteraan kepada institusi lebih sivik, suatu proses yang sebenarnya sudah bermula semasa pemerintahan Ietsuna dan Tsunayoshi. Ienobu memulakan langkah dengan menghapuskan undang-undang dan perintah kontroversi Tsunayoshi. Kuasa ketat yang diberikan kepada bendaharawan oleh Tsunayoshi ditarik balik sepenuhnya. Pada tahun 1710, beliau juga menyemak semula Buke-Sho-Hatto, memperbaiki bahasa dan kandungannya. Penapisan dihentikan, dan Ienobu menegaskan bahawa pemikiran dan perasaan rakyat harus sampai ke peringkat tinggi bakufu, dipercayai di bawah pengaruh Hakuseki. Hukuman kejam dan penganiayaan dihentikan, dan sistem kehakiman turut diperbaharui.

Bagaimanapun, satu warisan pemerintahan Tsunayoshi yang tidak dihapuskan ialah Neo-Konfusianisme, apabila ia tetap dipopularkan dan disokong, juga kerana pengaruh Hakuseki yang telah lama mengajar Ienobu tentang klasik Konfusian. Reformasi ekonomi turut dijalankan, termasuk pengenalan syiling emas untuk menstabilkan ekonomi.

Ienobu juga merupakan salah seorang shōgun yang pertama dalam beberapa abad yang berusaha memperbaiki hubungan dengan Maharaja Jepun dan Istana Kyoto. Pada 1711, pemangku raja Fujiwara, Konoe Motohiro tiba di Edo untuk menjadi perantara perbincangan antara Ienobu dan Maharaja Nakamikado serta bangsawan di Kyoto. Ienobu mengetuai perbincangan, tetapi Motohiro juga memainkan peranannya. Setelah perbincangan selesai, diputuskan bahawa putera muda maharaja itu tidak perlu masuk biara dan boleh menubuhkan cabang baru takhta kerajaan, manakala anak perempuan mereka boleh berkahwin (salah seorang adik perempuan Maharaja Nakamikado berkahwin dengan anak lelaki Ienobu, Tokugawa Ietsugu). Bakufu juga bersetuju memberi geran kewangan kepada istana, dan banyak upacara istana dihidupkan kembali. Oleh itu, hubungan dengan istana semasa pemerintahan Ienobu dianggap agak baik.

Shōgun Ienobu meninggal dunia pada usia 51 tahun, pada Shōtoku 2, 14 Oktober 1712. Beliau digantikan oleh anaknya yang masih bayi, Tokugawa Ietsugu yang menjadi shōgun ketujuh. Ietsugu terus menggunakan Hakuseki sebagai penasihat.

Nama Buddha Ienobu ialah Bunshōin (文昭院), dan beliau dikebumikan di Zōjō-ji.

 Keluarga 
 Bapa: Tokugawa Tsunashige
 Ibu: Ohara no Kata, kemudian Choshoin (1637–1664)
 Bapa angkat: Tokugawa Tsunayoshi
 Isteri: Konoe Hiroko (1666–1741), kemudian Ten'ei-in
 Gundik:
 Okiyo no Kata (1685–1752), kemudian Gekkoin
 Ukon no Kata (1682–1766), kemudian Hoshin-in
 Osume no Kata (meninggal 1772), kemudian Renjo-in
 Oshino no Kata
 Itsuki no Miya (meninggal 1710), kemudian Honkoin
 Anak-anak:
 Toyo-hime (1681–1681) oleh Hiroko
 Tokugawa Mugetsuin (1699–1699) oleh Hiroko
 Tokugawa Iechiyo (1707–1707) oleh Ukon
 Tokugawa Daigorō (1708–1710) oleh Osume
 Tokugawa Ietsugu oleh Okiyo
 Tokugawa Torakichi (1711–1711) oleh Osume
 Anak (meninggal dalam kandungan) oleh Itsuki no Miya
 Anak angkat:
 Masahime (1699–1704), anak perempuan Konoe Iehiro

 Nama era 
Tahun-tahun pemerintahan Ienobu sebagai shōgun dikenal pasti dengan lebih khusus melalui lebih daripada satu nama era atau nengō.
 Hōei              (1704–1711)
 Shōtoku  (1711–1716)

 Catatan 

 Rujukan 
 Screech, Timon. (2006). Secret Memoirs of the Shoguns:  Isaac Titsingh and Japan, 1779–1822. London: RoutledgeCurzon.  
 Titsingh, Isaac. (1822). Illustrations of Japan.  London: Ackerman.
 Titsingh, Isaac. (1834). [Siyun-sai Rin-siyo/Hayashi Gahō, 1652], Nipon o daï itsi ran; ou, Annales des empereurs du Japon.  Paris: Oriental Translation Fund of Great Britain and Ireland. ...Click link for digitized, full-text copy of this book (in French)
Totman, Conrad. (1967).  Politics in the Tokugawa bakufu, 1600–1843. Cambridge: Harvard University Press.

 Pautan luar 

 National Diet Library: photograph of Gate to Tomb of the Sixth Shogun of Tokugawa Family; Shiba, Tokyo (1901)
 National Archives of Japan:  Ryukyu Chuzano ryoshisha tojogyoretsu, scroll illustrating procession of Ryukyu emissary to Edo, Hōei 7 (1710)

Category:Kelahiran 1662
Category:Kematian 1712
Ienobu
Ienobu
Kategori:Samurai