Kim Ok-gyun

Kim Ok-gyun (; 23 Februari 1851 – 28 Mac 1894) merupakan seorang sarjana-birokrat Korea pada penghujung zaman Joseon. Beliau ialah anggota Parti Gaehwa, sebuah kumpulan reformis. Beliau berkhidmat di bawah Raja Gojong, dan aktif memperkenalkan serta memajukan idea dan sains Eropah Barat di Korea. Matlamat gerakan reformasi tersebut adalah untuk membangunkan Korea dari segi pentadbiran, teknologi dan ketenteraan dengan memanfaatkan sumber luar bagi membantu Korea menjadi cukup stabil untuk menahan peningkatan pencerobohan asing yang dijangkakan.

Kim telah dibunuh di Shanghai, dan kemudian dianugerahkan gelaran anumerta "Chungdal".

 Kehidupan awal 
Kim dilahirkan dalam keluarga Kim Andong kepada Kim Pyŏngtae dan isterinya, Nyonya Song daripada klan Song Eunjin pada 23 Februari 1851 di Wilayah Chungcheong Selatan. Melalui bapanya, Kim mempunyai pertalian dengan Kim Sangyong, abang kepada moyang keenam Ratu Sunwon, Kim Sang-gwan. Keluarganya hidup dalam kemiskinan, dan pada usia empat tahun, mereka berpindah ke Cheonan. Bapanya membuka sebuah Seodang, iaitu sekolah tradisional Korea, tempat Kim menerima pendidikannya. Ketika berusia enam tahun, beliau diambil sebagai anak angkat oleh Kim Pyŏnggi, seorang saudara jauh yang kehilangan anak lelaki dan terdesak untuk memastikan kesinambungan keturunan keluarganya.

Selama empat tahun, Kim tinggal di kawasan yang kini merupakan Seoul, dan apabila Kim Pyŏnggi dilantik sebagai gabenor negeri Gangneung pada musim bunga tahun 1861, mereka berpindah sekali lagi. Ketika Kim mencapai usia lima belas tahun, Kim Pyŏnggi dilantik sebagai "Beopmubu Chagwan” di pejabat kehakiman, dan keluarga itu kembali ke Seoul. Di sana, Kim belajar dan bersaing dengan anak-anak keluarga bangsawan lain. Beliau menunjukkan bakat dalam bermain gayageum, nyanyian dan tarian, puisi, kaligrafi serta seni. Kemasyhuran dan bakatnya akhirnya diketahui pihak istana, dan Permaisuri Balu menjemputnya.

Pada usia 22 tahun, Kim mengambil peperiksaan perkhidmatan awam kebangsaan, dan meraih kedudukan "Changwon Kŭpchae" (tahap 6), satu pencapaian yang biasanya mengambil masa sekitar sepuluh tahun untuk dicapai. Bagi mengelakkan kemungkinan kesan negatif konflik politik dalaman terhadap anak angkatnya, Kim Pyŏnggi bersara daripada jawatannya.

 Usaha revolusioner 
Pada masa itu, Heungseon Daewongun, yang selama sepuluh tahun melaksanakan dasar mengelakkan hubungan dengan Barat, telah kehilangan kuasa politik. Walaupun perdagangan dengan orang Eropah bermula dan dasar luar baharu diperkenalkan, keadaan semakin merosot, dan Kim campur tangan dalam konflik dalaman di istana.

Dongnipdang
Kim menyokong dasar yang lebih terbuka kepada Barat supaya Korea dapat menerima idea, pengetahuan dan teknologi Eropah Barat, sekali gus menjamin kewujudannya dalam dunia abad ke-19 yang semakin pesat memoden. Semasa berkhidmat dalam perkhidmatan awam kebangsaan, Kim menemui ramai individu yang sependapat dengannya, dan mereka menubuhkan Dongnipdang, atau Parti Kemerdekaan.

Dalam pelbagai pertemuan mereka, kumpulan itu bertemu seorang sami Buddha di Bongwonsa, yang menunjukkan kepada mereka sebuah peranti Eropah yang ganjil. Ia ialah sebuah projektor yang memaparkan pelbagai gambar daripada Eropah Barat, seperti jalan-jalan di London dan seorang askar Portugis. Beliau juga menunjukkan sebuah buku Jepun yang mengandungi gambar dari negara-negara asing. Para aktivis meminta sami tersebut mendapatkan lebih banyak artifak Eropah Barat untuk mereka. Sami itu kemudian menghabiskan dua bulan berulang-alik ke Jepun untuk membawa lebih banyak barangan Eropah Barat. Kesemua ini perlu disembunyikan kerana dasar ketika itu melarang hubungan dengan negara asing.

Rancangan pertama
Selepas konflik dengan Tentera Laut Empayar Jepun dan pemeteraian Perjanjian Ganghwa, yang ditentang oleh Kim, beliau menyedari bahawa Jepun yang sebelum ini dianggap oleh kerajaan Korea sebagai negara gasar, telah menjalani proses pembaratan dan menjadi jauh lebih kuat. Oleh itu, Kim ingin mengunjungi Jepun untuk mempelajari bagaimana negara itu telah menerima pengaruh Eropah Barat. Pada November 1881, Kim mendapat kebenaran untuk melawat Jepun di bawah misi menyiasat sama ada Jepun merancang untuk menyerang Korea. Setelah tiba di Tokyo, beliau bertemu dengan pelbagai ahli politik Jepun berpengaruh sepanjang keberadaannya. Dengan tajaan Fukuzawa Yukichi, beliau belajar di Universiti Keio dari Februari hingga Ogos 1882.

Kim merumuskan bahawa Jepun tidak akan menyerang Korea buat masa ini kerana kekuatan tenteranya tidak setanding dengan Dinasti Qing di China. Kim berpendapat bahawa demi memastikan kelangsungan Korea apabila China mengalami kemerosotan, Korea perlu meminjam bantuan Jepun untuk memodenkan negara, dan satu-satunya penyelesaian ialah memperkenalkan kuasa politik baharu yang dapat menyingkirkan parti dominan ketika itu.

Semasa tinggal di Jepun, beliau mencari sokongan, dan negarawan Jepun iaitu Inoue Kaoru berjanji akan memberinya 3,000,000 won sekiranya Kim memperoleh kebenaran daripada Maharaja Gojong untuk melaksanakan reformasi. Malangnya, konflik dengan seorang duta Jerman dan perubahan dasar Jepun terhadap Korea menyebabkan Inoue memungkiri janji. Kim pulang ke Korea pada Mac 1884 tanpa mencapai matlamatnya.

Rancangan kedua

Aktivis Gaehwapa terus berkumpul di rumah peribadi Kim dan membincangkan perkembangan terkini berkaitan Asia Timur dan politik antarabangsa. Dalam satu jamuan yang dianjurkan oleh Kim untuk anggota puak politik Min Yeong-ik, beberapa pegawai kerajaan Jepun turut hadir, termasuk Inoue dan beberapa aktivis Gaehwapa. Di bawah suasana yang tegang, perbincangan akhirnya beralih kepada Perang China–Perancis. Puak Min Yeong-ik menzahirkan sokongan kuat kepada Dinasti Qing (kerana percaya China dapat menjamin kelangsungan Korea), manakala Jepun pula menyokong Perancis (kerana percaya kemenangan Perancis akan membolehkan Jepun mengatasi pengaruh Korea). Pertemuan tersebut berakhir apabila Kim dan yang lain cuba menghentikan pertelingkahan tersebut. Daripada pertemuan itu, Kim dapat menjangkakan bahawa Jepun akan cuba mengambil kesempatan daripada Perang China–Perancis untuk memperluas pengaruhnya ke atas Korea.

Secara rahsia, Kim melawat kedutaan Jepun selepas jamuan itu. Dalam perbincangannya dengan Shimamura, Kim mempersoalkan pendirian Jepun terhadap Gaehwapa dan mengadu tentang insiden melibatkan Inoue. Shimamura menjelaskan bahawa Jepun masih menyokong gerakan tersebut, dan konflik dalaman serta salah faham telah mencetuskan hubungan buruk antara Kim dan Inoue. Beliau menambah bahawa Perang China–Perancis merupakan peluang besar untuk mencetuskan satu lagi gerakan, dan kerajaan Jepun pasti akan memberi maklum balas.

Dalam satu mesyuarat antara aktivis Gaehwapa dan penyokong Jepun, Kim membentangkan rancangan untuk revolusi. Rancangan itu melibatkan pembunuhan beberapa tokoh politik tertentu, serta mencetuskan huru-hara besar pada hari majlis pelancaran "Ujeongchongguk" (우정총국; 郵政總局), iaitu Pejabat Perkhidmatan Pos Antarabangsa. Mereka akan memilih musuh yang berpotensi sebagai kambing hitam bagi menanggung kesalahan. Kedutaan Jepun memberi janji tegas untuk memberikan sokongan ketenteraan aktif kepada rancangan tersebut. Tokoh muda seperti Philip Jaisohn dan Soh Kwang-pom turut menyokong usaha Kim untuk menggulingkan rejim konservatif yang sedia ada.

Pada malam 4 Disember 1884, berhampiran majlis pembukaan pejabat pos tersebut, satu kebakaran berlaku. Semasa para aktivis mencetuskan kekacauan dengan bahan letupan dan tembakan, para pembunuh melaksanakan sasaran mereka. Sepanjang malam itu, Gaehwapa berjaya menguasai kerajaan. Peristiwa ini dikenali sebagai Kudeta Gapsin.

Campur tangan China
Kebenaran di sebalik Kudeta Gapsin akhirnya bocor kepada Permaisuri Min (kemudian dikenali secara anumerta sebagai Maharani Myeongseong), dan rancangan Gaehwapa mengancam hak politik baginda. Oleh itu, baginda secara rahsia meminta kehadiran angkatan tentera China. Askar Korea dan Jepun yang jumlahnya lebih kecil bertempur menentang tentera China, namun terpaksa berundur. Dengan dominasi ketenteraan China, para aktivis Gaehwapa kehilangan kuasa kepada Sadaedang, dan nyawa mereka terancam. Para aktivis Gaehwapa menuju ke pelabuhan bandar Jemulpo (Incheon) di bawah pengiring duta Jepun, Takejo, dan menaiki kapal Jepun, Sensei. Apabila terdapat permintaan supaya para aktivis diserahkan kepada pihak berkuasa, Takejo pada mulanya akur, tetapi kapten Jepun, Sujikas memarahinya dan menghalang penyerahan tersebut. Para aktivis melarikan diri, kebanyakannya ke Amerika Syarikat, manakala Kim Ok-gyun pula ke Jepun. Memandangkan namanya yang berbunyi Korea dianggap kurang sesuai untuk tinggal di Jepun, kapten itu memberikannya nama baharu, Iwata Shusaku. Kim hidup di bawah perlindungan kerajaan Jepun, tinggal di Tokyo, kemudian di Sapporo, serta melawat Kepulauan Ogasawara.

Selepas kegagalan Kudeta Gapsin, Kim hidup dalam ketakutan dibunuh. Walau bagaimanapun, apabila beliau dijemput untuk bertemu Li Hongzhang (李鴻章) di Shanghai, dia merasakan bahawa jemputan itu tidak boleh ditolak. Sebelum berangkat, Kim menyerahkan diarinya kepada Koyama, salah seorang rakan Jepunnya sekiranya sesuatu menimpanya. Hong Jong-u yang telah pergi ke Jepun pada tahun 1893 untuk membunuh Kim Ok-gyun dan Pak Yŏnghyo, seorang lagi tokoh reformasi Korea, mengetahui tentang perjalanan itu, telah berjaya mendapatkan tempat dalam kapal yang sama menuju ke China. Dalam perjalanan ke Shanghai, Hong menembak mati Kim Ok-gyun dengan pistol. Hong kemudian pulang ke Korea, di mana beliau dilantik ke jawatan tinggi.

Mayat Kim diserahkan kepada sebuah kapal perang China, di mana ia dikerat-kerat. Bahagian tubuhnya dipamerkan secara umum di beberapa bandar di Korea sebagai satu bentuk penghinaan dan hukuman tradisional bagi pengkhianatan.page 486 AMERICANS IN EASTERN ASIA, A Critical Study of the Policy of the United States with reference to China, Japan and Korea in the 19th Century Tyler Dennett (1922) The Macmillan Company, New York https://archive.org/details/americansineaste00denn/page/486/mode/1up?view=theater

Retrieved 19 September 2023 Di Jepun, kerajaan Jepun membuat bantahan rasmi kepada kerajaan China atas layanan terhadap mayat Kim. Fukuzawa Yukichi mengetuai upacara peringatan di Jepun untuk menghormatinya, dan mendirikan batu nisan untuk Kim di Tanah Perkuburan Aoyama di Tokyo. Pembunuhan Kim Ok-gyun kemudian dijadikan salah satu alasan oleh Jepun yang membawa kepada tercetusnya Perang China–Jepun Pertama.

Pembunuhan Kim Ok-gyun berfungsi sebagai casus belli bagi Perang China–Jepun Pertama. Kerajaan Jepun meramalkan bahawa Kim Ok-gyun akan dibunuh, namun mereka tidak menghalang kejadian tersebut.

 Keluarga 
Bapa
 Kim Pyŏngt'ae (김병태; 金炳台)
 Bapa angkat: Kim Pyŏnggi (김병기; 金炳基; 1814–1891)

Ibu
 Nyonya Song daripada klan Song Eunjin (은진 송씨)
 Ibu angkat: Nyonya Jo daripada klan Jo Pungyang (풍양 조씨)

Adik-beradik
 Kakak: Kim Kyuni (김균이), Lady Kim daripada klan Kim Andong (?-1944)
 Adik lelaki: Kim Kakkyun (김각균; 金珏均)

Isteri dan anak-anak
 Nyonya Yu daripada klan Yu Gangneung (강릉 유씨) / klan Yu Gigye (기계 유씨)
 Anak perempuan: Nyonya Kim daripada klan Kim Andong
 Anak lelaki: Kim Yŏngjin (김영진; 金英鎭; 26 Mei 1876 – 16 Januari 1947)
 Cucunda lelaki: Kim Sŏnghan (김성한; 金聲漢; 1918–?)

Gundik
 Nyonya Song (송씨)
 Sukitani Otama (스기타니 오타마)
 Masuno Naka (마쓰노 나카, 松野なか)
 Anak perempuan: Kim Sada (사다)
 Menantu lelaki: Suzuki Ichigoro (스즈키 이치고로; 鈴木市五郎)
 Cucu perempuan: Suzuki Hideko (히데코; 1910 – 6 Jun 1937)
 Nami (나미)
 Anak lelaki tidak dinamakan
 Gundik tidak dinamakan
 Anak: Kim Hakjin (김학진; 金學鎭)

 Catatan 

 Pautan luar 

Category:Kelahiran 1851
Category:Kematian 1894
Category:Orang Korea abad ke-19
Category:Ahli politik Korea