Min Yeong-hwan

Min Yeong-hwan (; 7 Ogos 1861 – 30 November 1905) ialah seorang ahli politik, diplomat dan jeneral Empayar Korea yang dikenali sebagai tokoh konservatif yang menyokong pembaharuan.

Beliau dilahirkan di Seoul dalam keluarga bangsawan yang berpengaruh, iaitu keluarga Yeoheung Min yang dibenci oleh Heungseon Daewongun. Sebagai tanda penentangan terhadap Perjanjian Eulsa yang dipaksakan oleh Jepun ke atas Korea, beliau telah membunuh diri.

Pada hari ini, beliau dikenang kerana usaha dan pengorbanannya demi mempertahankan kemerdekaan Korea pada penghujung zaman Dinasti Joseon.

 Kehidupan awal 
Min Yeong-hwan dilahirkan pada 7 Ogos 1861 dalam keluarga bangsawan Yeoheung Min, anak kepada Min Gyeom-ho, Menteri Kewangan Joseon. Beliau lulus peperiksaan sastera Gwageo pada 1878 dan memulakan kerjaya sebagai pegawai di Perpustakaan Diraja. Min kemudian naik pangkat ke jawatan penting seperti penasihat khas dan pendamping Putera Mahkota, menjadi antara pegawai kesayangan Raja Joseon.

Selepas bapanya terbunuh dalam Peristiwa Imo, Min berundur seketika untuk berkabung tetapi kembali berkhidmat pada 1884 sebagai pegawai Lembaga Personel. Pada 1886, beliau terlibat dalam usaha diplomatik untuk mengekalkan kemerdekaan Korea dengan mendapatkan sokongan Rusia bagi menghadapi pengaruh Qing. Rancangan ini gagal dan beberapa ahli politik Gaehwa diusir, namun Min tidak dihukum, dan terus menaiki pangkat menjadi Menteri Upacara pada 1887 dan Menteri Ketenteraan pada 1888 dan 1890.

Min memainkan peranan penting dalam pemodenan Joseon, termasuk menubuhkan angkatan laut moden dengan bantuan penasihat dari Amerika Syarikat.  Pada 1893, beliau dilantik sebagai Menteri Kehakiman dan Datuk Bandar Seoul.

Semasa Pemberontakan Petani Donghak pada 1894, Min diberi tanggungjawab menstabilkan keadaan dengan menangkap pemberontak, menyediakan bekalan tentera kerajaan dan melindungi pejabat kerajaan. Tindakan tegasnya menyebabkan beliau dibenci oleh golongan revolusioner dan dituduh korup. Selepas pemberontakan, beliau dilantik sebagai duta ke Amerika Syarikat, tetapi tidak sempat berangkat kerana pembunuhan Permaisuri Myeongseong oleh tentera Jepun pada Oktober 1895 yang menggoncang politik Korea.

 Lawatan ke Eropah 
Pada 3 April 1896, Min dilantik sebagai menteri khas ke Rusia untuk menghadiri pertabalan Tsar Nicholas II. Kerajaan Korea membiayai perjalanannya dan beliau memulakan misi diplomatik yang panjang merentasi Jepun, Kanada, Amerika Syarikat, dan Eropah sebelum tiba di Rusia. Di Moscow dan Saint Petersburg, Min bertemu Tsar, dan Menteri Luar Rusia, Aleksey Lobanov-Rostovsky, bagi menyampaikan hasrat Raja Gojong untuk mendapatkan bantuan Rusia demi melindungi kedaulatan Korea daripada tekanan Jepun dan Qing.

Dalam rundingan tersebut, Min mengemukakan lima permintaan utama, termasuk perlindungan untuk Raja, tenaga pengajar tentera, penasihat kerajaan, sistem telegraf, dan pinjaman kewangan. Rusia hanya meluluskan sebahagian permintaan seperti penghantaran jurulatih tentera dan bantuan teknikal, tetapi menolak cadangan pengawal diraja dan pinjaman besar. Walaupun jawapan Rusia tidak sepenuhnya memuaskan, Min berjaya membawa pulang 13 orang jurulatih tentera Rusia ke Korea, yang memainkan peranan penting dalam melatih pengawal istana dan membantu Raja Gojong kembali ke istana dari Kedutaan Rusia.

Sekembalinya ke Korea pada Oktober 1896, Min dilantik sebagai Leftenan Jeneral dan Menteri Ketenteraan. Beliau berusaha memodenkan tentera Korea serta aktif dalam memperingati jasa askar yang gugur. Bagaimanapun, pembaharuan Min terlalu radikal bagi golongan konservatif, termasuk peraturan potongan rambut moden, dan beliau juga bertelagah dengan ketua jurulatih Rusia, Kolonel Putyata, yang mengkritik kebolehan Min sebagai pentadbir. Akibat tekanan politik dan penentangan dalaman, Min meletakkan jawatan pada Januari 1897.

Tidak lama kemudian, Min sekali lagi dihantar ke Eropah sebagai wakil Korea ke Jubli Berlian Ratu Victoria dan diarahkan menandatangani perjanjian rahsia dengan Perancis dan Jerman bagi melindungi kedaulatan Korea. Namun demikian, usaha diplomatik ini gagal sepenuhnya kerana kerajaan British menolak delegasi Korea, Rusia enggan menyokong permintaan lanjut Min, dan rundingan dengan Perancis serta Jerman tidak membuahkan hasil. Min pulang tanpa kejayaan diplomatik, menyebabkan kerajaan Korea berang dan menarik sokongan kewangan serta memecatnya daripada jawatan pada Julai 1897.

 Kembali ke Korea 
Setelah pulang ke Korea, Min menjadi penyokong kuat Kelab Kemerdekaan dan terlibat aktif dengan akhbar Dongnip Sinmun. Pengalamannya di Eropah mendorong beliau menyokong penuh Pembaharuan Gwangmu, walaupun hanya sebahagian pembaharuan terutama dalam bidang ketenteraan berjaya dilaksanakan. Min kembali ke politik sebagai pegawai khas Gungnaebu sebelum dilantik sebagai Menteri Ketenteraan dan Menteri Dalam Negeri pada Oktober 1898, lalu memulakan pembaharuan ketenteraan termasuk pemakaian seragam moden oleh semua pegawai dan tentera.

Min juga aktif dalam bidang pendidikan dan ekonomi. Beliau menubuhkan Sekolah Heunghwa bagi menggalakkan penerapan budaya dan ilmu Barat, kemudian dilantik sebagai ahli Majlis Negara dan Menteri Ekonomi. Dalam jawatan ini, Min menegaskan bahawa masalah kutipan cukai berpunca daripada rasuah pegawai tempatan dan cuba membanteras penyelewengan. Bagaimanapun apabila Maharaja Korea mula menekan golongan liberal, kedudukan Min semakin terancam dan beliau disingkirkan oleh puak konservatif.

Min kemudiannya dilantik sebagai utusan ke Amerika dan memegang beberapa jawatan pentadbiran dan ketenteraan, termasuk menerima anugerah tinggi empayar, Darjah Taegeuk atas jasanya. Dalam tempoh ini juga, beliau terus menyokong golongan reformis dan pada tahun 1902 menubuhkan Parti Reformasi bersama Yi Dong-hwi sebagai kesinambungan perjuangan Kelab Kemerdekaan.

Pada 1904, Min dilantik sebagai Menteri Pendidikan, dan berusaha mereformasi sistem pendidikan dengan menekankan kepentingan sekolah awam, peperiksaan untuk kemasukan ke perkhidmatan kerajaan, dan pendidikan wajib untuk kanak-kanak. Bagaimanapun beliau meletak jawatan tidak lama kemudian kerana menentang perjanjian Jepun–Korea dan sikap kabinet pro-Jepun. Min sering dipinggirkan ke jawatan kurang penting akibat pendiriannya yang tegas menentang pengaruh Jepun.

Pada Mac 1905, Min dilantik sebagai Perdana Menteri dan cuba menguatkuasakan ketenteraman sosial, tetapi hanya bertahan singkat sebelum disingkirkan oleh kerajaan pro-Jepun. Walaupun ditekan secara politik, Min terus memperjuangkan kemerdekaan Korea. Beliau mencadangkan Han Kyu-seol sebagai Perdana Menteri, dan bersama-sama menghantar Syngman Rhee ke Amerika Syarikat untuk memperjuangkan pengiktirafan antarabangsa terhadap kemerdekaan Korea.

 Kematian 
Pada 17 November 1905, Jepun memaksa Korea menandatangani Perjanjian Eulsa yang menjadikan Korea sebagai negeri naungan Empayar Jepun. Apabila Min mendengar berita ini tiga hari kemudian, beliau sangat terkejut hingga pengsan beberapa kali dan muntah darah. Min segera merayu kepada Maharaja Gojong supaya membatalkan perjanjian tersebut dan menghukum lima pegawai Korea yang menandatanganinya, yang kemudian dikenali sebagai "Lima Pengkhianat Eulsa".

Walaupun Maharaja menganggap hukuman terhadap mereka tidak sah di sisi undang-undang, Min tetap berkeras dan sekali lagi menghadap baginda pada 29 November 1905 bersama Jo Byeong-se. Ketika menunggu jawapan di Istana Deoksugung, Min dan Jo ditangkap oleh polis tentera Jepun dan dipenjarakan di Pyeongliwon, mahkamah tertinggi Empayar Korea.

Selepas dibebaskan, Min merasakan bahawa satu-satunya jalan untuk menunjukkan penentangan terhadap penjajahan Jepun ialah dengan mengorbankan nyawanya sendiri. Beliau pulang ke rumah Yi Won-sik dan membunuh diri menggunakan sebilah pisau kecil. Percubaan pertamanya gagal kerana pisau terlalu pendek, tetapi cubaan kedua berjaya.

Selepas kematiannya, ditemui dalam poket Min lima pucuk mesej kepada wakil China, Britain, Amerika Syarikat, Perancis dan Jerman, memohon kuasa-kuasa itu memahami keadaan sebenar Korea. Beliau juga meninggalkan pesan terakhir kepada rakyat Korea agar memperkukuh semangat, ilmu dan kesatuan demi memulihkan kebebasan dan kemerdekaan negara.

Kerajaan mengadakan pengebumian negara untuk Min dan dihadiri sekitar 6,000 hingga 7,000 orang, manakala ribuan lagi berkabung atas kematiannya. Tokoh Yun Chi-ho menulis bahawa pengorbanan Min adalah bukti keberanian dan patriotisme yang sejati, dan kematiannya memberi kesan lebih besar kepada perjuangan Korea berbanding hidupnya.

 Selepas kematian 
Selepas kematian Min, beberapa pegawai kerajaan termasuk Jo Byeong-se serta penarik becanya turut membunuh diri sebagai tanda solidariti dan kesedihan terhadap pengorbanannya. 

Min dianugerahkan pangkat tertinggi secara anumerta oleh kerajaan Empayar Korea, iaitu Dae-Gwang-Bo-Guk-Seung-Rok Dae-bu. Maharaja Gojong turut mengurniakan gelaran anumerta "Chung-mun", kemudian diperbetulkan kepada "Chung-jeong", serta menganugerahkan Darjah Penguasa Emas sebagai penghormatan atas jasanya kepada negara. Beliau dikebumikan di Yongin dan kemudiannya disemadikan dalam Jongmyo, tempat pemujaan diraja.

Selepas Korea mencapai kemerdekaan, Min terus dikenang sebagai tokoh nasionalis yang bersemangat juang tinggi. Pada tahun 1945, beliau diiktiraf sebagai antara pejuang utama kemerdekaan, dan dalam kaji selidik 1952, Min disenaraikan antara tokoh sejarah paling dihormati bersama Raja Sejong dan Laksamana Yi Sun-sin. Pada tahun 1962, kerajaan Korea Selatan menganugerahkan kepadanya Darjah Kebesaran Merit Asas Negara secara anumerta sebagai pengiktirafan tertinggi terhadap sumbangannya kepada kemerdekaan Korea.

 Legasi 
Perjalanan Min ke Eropah telah membuka matanya terhadap keperluan untuk mereformasi negaranya. Pengalaman melihat kemajuan ketenteraan dan pentadbiran Barat menjadikannya yakin bahawa Korea perlu berubah untuk terus berdaulat. Oleh sebab itu, beliau disokong oleh Kelab Kemerdekaan dan menjadi salah seorang menteri utama dalam Pembaharuan Gwangmu yang bertujuan memodenkan negara.

Dalam bidang ketenteraan dan politik, Min percaya bahawa sistem tentera Joseon perlu dimodenkan mengikut contoh Eropah. Walaupun beliau dikritik kerana tidak memenuhi jangkaan sebagai Menteri Ketenteraan, Min tetap berusaha membawa pembaharuan dengan menubuhkan Akademi Ketenteraan Empayar Korea, memperkuat unit elit seperti Qinwidae dan Siwidae, serta membentuk pancaragam tentera dan Lembaga Marsyal. Beliau juga terlibat dalam penyusunan sistem ketenteraan, walaupun reformasi itu kemudian dipengaruhi oleh Jepun.

Min turut berusaha mengukuhkan kuasa Maharaja melalui simbol seperti panji diraja, tetapi pada masa yang sama menyokong penubuhan parlimen (Jungchuwon) bagi mewujudkan sistem pemerintahan yang lebih moden. Usaha ini menimbulkan konflik kerana Maharaja bimbang kuasanya terhakis, lalu melantik pegawai konservatif pro-Rusia bagi mengawal gerakan reformasi.

Sebagai penyokong kuat Kelab Kemerdekaan, Min melihat pembaharuan sebagai satu keperluan nasional. Bagaimanapun, sokongan ini menyebabkan beliau dimusuhi golongan konservatif sehingga kedudukannya tergugat apabila kelab tersebut dibubarkan akibat fitnah politik.

Dalam bidang pendidikan, Min menekankan kepentingan ilmu sebagai asas kemajuan negara. Beliau menubuhkan Sekolah Heunghwa dan menjadi pengetua pertamanya. Sekolah ini unik kerana menawarkan kelas waktu malam, namun akhirnya terpaksa ditutup akibat masalah kewangan walaupun mendapat sambutan yang sangat tinggi.

 Keluarga 
Bapa
 Bapa kandung: Min Gyeom-ho (민겸호; 閔謙鎬; 1838–10 Jun 1882)
 Bapa tiri: Min Tae-ho (민태호; 閔泰鎬; 1828–1868)

Ibu
 Ibu kandung: Puan Seo dari keluarga Dalseong Seo (정경부인 달성 서씨; 徐氏; 1837–1885)
 Ibu tiri: Puan Kim dari keluarga Yeonan Kim (증 정경부인 연안 김씨; 1827–1891)

Adik-beradik
 Kakak tiri: Puan Min dari keluarga Yeoheung Min (여흥 민씨; 驪興 閔氏; 1859–1954)
 Adik lelaki: Min Yeong-chan (민영찬; 閔泳瓚; 1873–1948)

Isteri & Anak-anak
 Puan Kim dari keluarga Andong Kim (안동 김씨; 1861–1893)
 Anak: — (tiada maklumat dinyatakan)
 Park Su-yeong, Puan Park dari keluarga Bannam Park (박수영 반남 박씨; 1875–1947)
 Anak perempuan: Puan Min dari keluarga Yeoheung Min (1896–?)
 Anak lelaki: Min Beom-sik (1899–1934)
 Anak perempuan: Min Gye-sik (1902–1938)
 Anak lelaki: Min Jang-sik (1904–1961)
 Anak lelaki: Min Gwang-sik (1905–1961)
 Yi Ja-seong, Puan Yi dari keluarga Gwangju Yi (이자성 광주 이씨; 1877–?)
 Anak: — (tiada maklumat dinyatakan)

 Catatan 

 Bacaan tambahan 






Category:Kelahiran 1861
Category:Kematian 1905
Category:Orang dari Seoul
Category:Orang Korea abad ke-19
Category:Orang Korea abad ke-20
Category:Ahli politik Korea