Rōjū

, biasanya diterjemahkan sebagai 'Tetua', merupakan salah satu kedudukan tertinggi dalam kerajaan di bawah Keshogunan Tokugawa pada zaman Edo di Jepun. Istilah ini merujuk sama ada kepada seorang tetua, atau Majlis Tetua secara keseluruhan. Di bawah dua shogun pertama, hanya terdapat dua orang Rōjū. Selepas itu, bilangannya ditambah menjadi lima, dan kemudian dikurangkan kepada empat.

Biasanya, Rōjū dilantik daripada kalangan daimyō fudai, iaitu tuan tanah feudal yang setia kepada keluarga Tokugawa, dengan wilayah yang menghasilkan antara 25,000 hingga 50,000 koku (ukuran hasil padi).

 Tugas 
Rōjū mempunyai banyak tanggungjawab penting dalam pentadbiran Keshogunan Tokugawa, yang paling jelas digariskan dalam satu ordinan pada tahun 1634. Antara tugas utama mereka ialah mengurus hubungan dengan Maharaja Jepun, istana diraja dan ketua-ketua sami, mengawasi para daimyō yang memerintah wilayah bernilai sekurang-kurangnya 10,000 koku, serta mengawal bentuk dan gaya dokumen rasmi dalam urusan kerajaan. Mereka juga bertanggungjawab terhadap hal ehwal dalaman wilayah shogun, urusan mata wang, kerja-kerja awam, pengurniaan tanah, hubungan kerajaan dengan kuil dan biara, serta penyediaan peta, carta dan rekod-rekod rasmi kerajaan.

Dalam menjalankan tugas, para Rōjū tidak berkhidmat serentak, sebaliknya secara giliran. Setiap seorang akan berkhidmat terus dengan shogun selama sebulan pada satu-satu masa dan berhubung dengan baginda melalui seorang pegawai istana yang dipanggil Soba-yōnin. Pada masa yang sama, Rōjū juga menjadi ahli kepada majlis Hyōjōsho, bersama Ō-Metsuke dan wakil-wakil daripada pelbagai Bugyō (jabatan atau suruhanjaya). Dalam Hyōjōsho, mereka kadangkala memainkan peranan seperti mahkamah tertinggi, menyelesaikan pertikaian pewarisan dan isu-isu besar yang melibatkan negara serta para naungan shogun.

Walau bagaimanapun, semasa pemerintahan Tokugawa Tsunayoshi (1680–1709), kuasa Rōjū semakin merosot. Shogun lebih banyak bergantung kepada Tairō, pegawai-pegawai istana, dan tokoh seperti Yanagisawa Yoshiyasu yang memiliki pengaruh besar walaupun tidak memegang gelaran Tairō secara rasmi. Akibatnya, Rōjū hanya menjadi penyampai arahan, sekadar bertindak sebagai orang tengah antara shogun dan pejabat-pejabat lain tanpa kuasa sebenar untuk menggubal atau mengubah dasar. Seperti yang ditulis oleh Arai Hakuseki, seorang pemikir Konfusianisme dan ahli politik terkenal pada zaman itu, tugas Rōjū hanyalah menyampaikan arahan Yoshiyasu.

Walaupun selepas kematian Tsunayoshi, Rōjū tidak pernah kembali kepada kuasa asal mereka. Namun begitu, jawatan ini terus wujud sepanjang zaman Edo sebagai satu institusi rasmi kerajaan. Secara teori, mereka masih memegang semua kuasa dan tanggungjawab lama, walaupun dalam praktiknya peranan sebenar mereka jauh lebih terhad berbanding zaman kegemilangannya dahulu.

 Nota 

 Rujukan 
The list of rōjū is taken from the Japanese Wikipedia article.
 Sansom, George Bailey. (1963). A History of Japan: 1615–1867. Stanford: Stanford University Press. 
 Screech, Timon. (2006). Secret Memoirs of the Shoguns: Isaac Titsingh and Japan, 1779–1822. London: RoutledgeCurzon. 

Category:Istilah bersejarah Jepun
Kategori:Perkataan dan frasa bahasa Jepun