Prasaritapadottanasana

Prasaritapadottanasana (; ATSA: Prasāritapādottānāsana) atau Sikap Regangan Kaki Terhampar (Jawi: ) ialah satu asana berdiri tunduk ke hadapan dalam yoga sebagai senaman moden.

 Etimologi dan asal-usul 
Namanya berasal daripada bahasa Sanskrit  () yang bermaksud "didepakan",  () bermaksud "kaki",  () bermaksud "dilunjurkan", dan  () bermaksud "postur" atau "duduk".

Sikap ini tidak ditemui dalam teks hathayoga zaman pertengahan. Ia diterangkan pada abad ke-20 oleh Krishnamacharya dalam Yoga Makaranda dan Yogasanagalu, dan juga oleh anak-anak murid beliau, Pattabhi Jois dalam Ashtangavinyasayoga beliau, dan B. K. S. Iyengar dalam Light on Yoga beliau.

 Keterangan 

Ini ialah satu sikap berdiri dengan kaki didepakan luas dan badan dilipat ke hadapan dan ke bawah sehingga dalam sikap yang lengkap, kepala menyentuh tanah dan tangan diletakkan rata di atas tanah, dengan hujung jari sebaris dengan tumit, manakala lengan dibengkokkan pada sudut tegak. Dalam Ashtangayoga, empat bentuk varian bagi asana ini dikenal pasti, yang mana ia dianggap sebagai asas kepada gaya yoga tersebut. Sepasang bongkah yoga boleh diletakkan di bawah tangan bagi membolehkan mereka yang mempunyai otot hamstring yang tegang melakukan sikap ini tanpa sebarang paksaan atau kecederaan.

 Variasi 


Varian berpusing bagi sikap ini ialah Parivrittaprasaritapadottanasana (; ATSA: Parivṛttaprasāritapādottānāsana) atau Sikap Regangan Kaki Hamparan Berpaling (Jawi: ). Kedudukan kaki tidak berubah, tetapi badan dipusingkan supaya sebelah tangan berada di lantai, manakala lengan yang satu lagi, tepat di atas tangan tersebut, menghala terus ke atas; pandangan mata dihalakan ke sisi atau ke atas. Sebuah bongkah yoga boleh diletakkan di bawah tangan yang lebih rendah untuk membolehkan sikap tersebut dikekalkan tanpa sebarang tekanan.

Bentuk berbaring bagi sikap ini ialah Suptakonasana.
 Rujukan 

Kategori:Asana berdiri
Kategori:Asana lentik depan

en:Prasarita Padottanasana