Park Seung-hwan

Park Seung-hwan () ialah seorang pegawai tentera Korea dan aktivis kemerdekaan Empayar Korea. Selepas kematiannya akibat membunuh diri, beliau dikenang kerana mencetuskan Pertempuran Namdaemun sebagai tindak balas terhadap pembubaran tentera Korea susulan Perjanjian Jepun–Korea 1907 serta pengunduran Maharaja Gojong.

 Biografi 
Beliau dilahirkan pada 7 September 1869 di Hanseong, Gyeonggi, Joseon sebagai anak sulung daripada tiga beradik kepada Park Joo-pyo dan Namyang Hong.

Pada 1887, beliau menduduki peperiksaan Mugwa dan pada 28 September 1896, beliau memasuki Akademi Ketenteraan Empayar Korea. Yi Hak-gyun, pengetua akademi tersebut, ialah seorang nasionalis yang menentang pengaruh Jepun, dan pandangan ini mempengaruhi kepercayaan Park. Beliau menamatkan pengajian pada 21 Mac 1897 dan ditauliahkan sebagai Leftenan Muda dalam Pengawal Imperial Korea. Kemudian, pada 11 November 1899, beliau dinaikkan pangkat menjadi Leftenan dan dilantik sebagai komander platun Batalion ke-2 Rejimen Siwi Pertama. Pada 23 Julai 1900, beliau dinaikkan pangkat menjadi Kapten dan mengetuai Kompeni Pertama Rejimen Qinwi Pertama. Pada 14 Ogos 1900, beliau mengambil alih jawatan ketua kompeni Rejimen Siwi Pertama, dan pada 15 Februari 1904, beliau dinaikkan pangkat menjadi Mejar serta menjadi pemimpin Batalion Pertama Rejimen Siwi Pertama.

Semasa berkhidmat sebagai Komander Batalion Pertama Rejimen Siwi Pertama, beliau memasuki istana apabila Maharaja Gojong dibawa secara paksa oleh pihak Jepun pada 1907 dan cuba memulihkan takhta, tetapi menghentikan usaha itu kerana bimbang membahayakan Maharaja Gojong. Pada 1 Ogos 1907, beliau mengumpulkan pegawai yang berpangkat batalion atau lebih tinggi di ibu pejabat tentera Jepun untuk membubarkan tentera. Park kemudian membunuh diri dengan pistol dan meninggalkan sepucuk surat bunuh diri yang berbunyi:

Saya tidak dapat mempertahankan negara saya sebagai seorang askar dan tidak dapat menunjukkan kesetiaan saya sebagai seorang hamba. Kuil Jongmyo dan Sajik telah pun musnah, dan pertahanan negara turut hilang. Sebagai seorang askar, saya tidak mampu hidup dengan aman.

Apabila kematian Park diketahui, sebahagian askar di bawahnya dari Batalion 1 Chamryeong menjadi marah dan memulakan pemberontakan anti-Jepun, yang membawa kepada Pertempuran Namdaemun. Selepas pemberontakan itu ditumpaskan, kerajaan Jepun memfitnah tindakan bunuh diri Park. Pada 1909, An Jung-geun membunuh Itō Hirobumi di Stesen Harbin sebagai tindakan membalas dendam atas kematian Park.

Legasi
Selepas kematiannya, pada tahun 1962, beliau dianugerahkan secara anumerta Darjah Bakti untuk Pembentukan Negara oleh kerajaan Korea Selatan. Pada Ogos 2003, beliau dipilih sebagai salah seorang tokoh kebangsaan Korea Selatan.

Park mempunyai seorang anak lelaki, Park Jeong-hup, serta dua cucu, iaitu Park Dae-jong dan Park Wang-jong.

 Catatan 

 Bibliografi 

Category:Kelahiran 1869
Category:Kematian 1907
Kategori:Orang Korea abad ke-19
Kategori:Orang Korea abad ke-20
Category:Orang dari Seoul
Category:Gerakan kemerdekaan Korea