Kegabenoran Autonomi Estonia

Kegabenoran Autonomi Estonia ialah sebuah wilayah autonomi (kegabenoran) dalam negara Rusia yang wujud dari April 1917 hingga Februari 1918, dengan pusat di Tallinn. Ia ditubuhkan hasil daripada reformasi politik dan pentadbiran oleh Kerajaan Sementara Rusia selepas Revolusi Rusia Mac 1917. Menjawab tuntutan pemimpin politik Estonia, kerajaan di Petrograd bersetuju menggabungkan beberapa daerah utara beretnik Estonia dari Kegabenoran Livonia ke dalam Kegabenoran Estonia, mewujudkan wilayah Estonia yang lebih besar dan autonomi pada 12 April 1917. Ahli politik Estonia, Jaan Poska dilantik sebagai Komisar (gabenor) Estonia. Pada Julai 1917, Perhimpunan Wilayah Estonia dipilih, pada awalnya dipengerusikan oleh Artur Vallner, kemudian oleh Otto Strandman.

Selepas Revolusi Bolshevik November 1917, majlis ini menolak mengiktiraf legitimasi dan kuasa politik kerajaan Bolshevik baharu di Petrograd, dan diisytiharkan sebagai pihak berkuasa sementara tertinggi di Estonia, walaupun tanpa pemisahan rasmi. Apabila Bolshevik tempatan berjaya menguasai Tallinn, majlis ini ditindas, tetapi pemimpinnya terus berpolitik secara rahsia. Mereka muncul semula pada Februari 1918, menubuhkan Jawatankuasa Penyelamat Estonia, yang mengeluarkan Pengisytiharan Kemerdekaan Estonia pada 24 Februari 1918, ketika tentera Jerman hampir mengepung Tallinn. Bandar ini ditawan keesokan harinya, dan seluruh Estonia berada di bawah pendudukan Jerman sehingga akhir 1918.

 Sejarah 
Sepanjang pemerintahan Empayar Rusia (1710–1917), kawasan yang kini dikenali sebagai Estonia dibahagikan kepada dua kegabenoran. Kegabenoran Estonia di utara hampir sejajar dengan wilayah Estonia zaman Denmark, manakala bahagian utara Kegabenoran Livonia mempunyai majoriti etnik Estonia. Kedua-dua kawasan ini digabungkan pada 12 April 1917 melalui reformasi pentadbiran oleh Kerajaan Sementara Rusia.

Pilihan raya pelbagai parti diadakan untuk Perhimpunan Wilayah (Maapäev) pada Mei–Jun 1917. Pada 5 November 1917, dua hari sebelum kudeta Bolshevik di Petrograd, Bolshevik tempatan diketuai Jaan Anvelt, dengan sokongan tentera dan pelaut pro-Soviet, mengisytiharkan diri mereka sebagai kerajaan bagaru di Tallinn dan cuba mengambil alih kuasa daripada gabenor Jaan Poska pada 9 November. Pada 28 November 1917, Maapäev menolak untuk mengiktiraf kudeta Bolshevik dan mengisytiharkan diri sebagai pihak berkuasa yang sah di Estonia, tetapi kemudian terpaksa bergerak secara bawah tanah.

Di bawah Jawatankuasa Eksekutif Estonia Soviet, Datuk Bandar Narva yang baharu dipilih, Ants Dauman, menganjurkan plebisit untuk memindahkan Narva (termasuk Ivangorod) dari Kegabenoran Petrograd ke Kegabenoran Estonia. Plebisit pada 23 Disember 1917 menunjukkan 80% penduduk menyokong penggabungan, dan pengiktirafan rasmi dibuat pada 3 Januari 1918. Walaupun dianjurkan oleh rejim Bolshevik, kerajaan Estonia merdeka kemudian mengiktiraf hasil plebisit ini, menjadikan seluruh Narva sebahagian daripada Republik Estonia yang baru merdeka sejak 1918.

Pada Februari 1918, selepas rundingan damai antara Rusia Soviet dan Empayar Jerman gagal, Estonia diduduki tentera Jerman. Pada 24 Februari 1918, sehari sebelum tentera Jerman memasuki Tallinn, Jawatankuasa Penyelamat Maapäev muncul dari bawah tanah dan mengisytiharkan kemerdekaan Estonia. Selepas kekalahan Jerman pada 11–14 November 1918, wakil Jerman menyerahkan semua kuasa kepada kerajaan Republik Estonia yang baru merdeka.

 Nota 

 Catatan 

 Sumber 










 Pautan luar 

On 28 November 1917, the Land council proclaimed itself the highest power in Estonia... 
On This Day – 28 November 1917
Though the popularly elected Provisional National Council, had proclaimed itself the highest authority in Estonia as early as 28 November 1917...

Category:Kegabenoran Empayar Rusia
Category:Sejarah Estonia