Matsukata Masayoshi

Putera  merupakan seorang ahli politik Jepun yang berkhidmat sebagai Perdana Menteri Jepun dari tahun 1891 hingga 1892, dan sekali lagi dari tahun 1896 hingga 1898. Dilahirkan di Domain Satsuma dalam keluarga samurai, Matsukata berkhidmat sebagai Menteri Kewangan selama 15 daripada 20 tahun antara 1881 hingga 1901, mengetuai penubuhan Bank Jepun pada tahun 1882, serta mempunyai pengaruh besar terhadap peruntukan kewangan dan ekonomi dalam Perlembagaan Meiji 1889. Beliau kemudiannya menjadi seorang genrō, iaitu negarawan kanan yang menentukan dasar pada lewat era Meiji, dan dianugerahkan gelaran putera pada tahun 1922

 Kehidupan awal dan pendidikan 
Matsukata Masayoshi dilahirkan pada 25 Februari 1835 di Arata, Kagoshima, Domain Satsuma (kini Shimoarata, Kagoshima, Wilayah Kagoshima),松方正義誕生地 (Matsukata Masayoshi birth place) - Kagoshima City 鹿児島市. Retrieved 2013-05-26. sebagai anak keempat kepada Matsukata Masayasu dan isterinya, Kesaku. Keluarganya berasal daripada golongan bangsawan pahlawan samurai. Kedua-dua ibu bapanya meninggal dunia ketika beliau berusia 13 tahun.

Pada usia 13 tahun, beliau memasuki Zōshikan, sebuah akademi Konfusianisme milik Domain Satsuma, di mana beliau mempelajari ajaran Wang Yangming yang menekankan kesetiaan kepada Maharaja Jepun. Beliau memulakan kerjayanya sebagai seorang birokrat Domain Satsuma. Pada tahun 1866, beliau dihantar ke Nagasaki untuk mempelajari sains Barat, matematik dan ilmu ukur. Matsukata dipandang tinggi oleh Ōkubo Toshimichi dan Saigō Takamori, yang menggunakan beliau sebagai perantara antara Kyoto dan kerajaan domain di Kagoshima.

Menyedari bahawa peperangan bakal tercetus antara Satsuma dan Tokugawa, Matsukata membeli sebuah kapal yang tersedia di Nagasaki untuk digunakan dalam konflik yang bakal berlaku. Kapal tersebut kemudiannya dinamakan Kasuga. Namun demikian, para pemimpin Satsuma berpendapat bahawa kapal itu lebih sesuai digunakan sebagai kapal kargo, lalu Matsukata meletakkan jawatannya sebagai kapten kapal yang telah dibelinya itu. Beberapa bulan kemudian, Kasuga akhirnya dijadikan kapal perang dan terlibat dalam Perang Boshin menentang kapal-kapal Tokugawa.

 Kerjaya politik 
Pada zaman Pemulihan Meiji, beliau membantu mengekalkan ketenteraman di Nagasaki selepas kejatuhan bakufu Tokugawa. Pada tahun 1868, Matsukata dilantik sebagai gabenor Wilayah Hita (sebahagian daripada Wilayah Ōita pada masa kini) oleh sahabatnya Ōkubo Toshimichi, yang ketika itu merupakan Menteri Dalam Negeri yang berpengaruh dalam kerajaan Meiji yang baharu.

Sebagai gabenor, Matsukata melaksanakan beberapa pembaharuan, termasuk pembinaan jalan raya, memulakan pembangunan Pelabuhan Beppu, serta menubuhkan sebuah rumah anak yatim yang berjaya. Keupayaannya sebagai pentadbir menarik perhatian di Tokyo, dan selepas dua tahun beliau dipanggil ke ibu negara.

Pembaharuan kewangan
Matsukata berpindah ke Tokyo pada tahun 1871 dan mula terlibat dalam penggubalan undang-undang bagi Pembaharuan Cukai Tanah 1873–1881.

Di bawah sistem baharu ini:
 pembayar cukai membayar cukai dalam bentuk wang, bukan beras;
 cukai dikira berdasarkan nilai hartanah, bukannya jumlah hasil pertanian yang dikeluarkan; dan
 kadar cukai ditetapkan pada 3% daripada nilai hartanah, dan pemilik tanah diwajibkan membayar cukai tersebut.

Sistem cukai baharu ini sangat berbeza daripada sistem kutipan cukai tradisional, yang mewajibkan pembayaran cukai dalam bentuk beras dan berubah-ubah mengikut lokasi serta jumlah hasil padi. Sistem baharu ini mengambil masa beberapa tahun sebelum diterima oleh rakyat Jepun.

Matsukata dilantik sebagai Menteri Dalam Negeri pada tahun 1880. Pada tahun berikutnya, selepas Ōkuma Shigenobu disingkirkan akibat pergolakan politik, beliau dilantik sebagai Menteri Kewangan. Ketika itu, ekonomi Jepun berada dalam keadaan krisis akibat inflasi yang melampau. Matsukata memperkenalkan dasar pengetatan fiskal yang membawa kepada fenomena yang kemudian dikenali sebagai "Deflasi Matsukata". Walaupun ekonomi akhirnya berjaya distabilkan, kejatuhan harga komoditi yang terhasil menyebabkan ramai pemilik tanah kecil kehilangan tanah mereka kepada jiran yang menjadi pemberi pinjaman wang.

Matsukata turut menubuhkan Bank Jepun pada tahun 1882, menggantikan sistem bank nasional yang terdahulu.Roberts, George E. (1900). Annual report of the Director of the Mint (US), p. 393. Apabila Itō Hirobumi dilantik sebagai Perdana Menteri Jepun moden pertama pada tahun 1885, beliau melantik Matsukata sebagai Menteri Kewangan pertama dalam kabinetnya.

Matsukata juga berusaha melindungi industri Jepun daripada persaingan asing, namun usaha ini dibatasi oleh perjanjian-perjanjian berat sebelah. Ketiadaan dasar perlindungan industri ini, dalam jangka panjang, sebenarnya memberi manfaat kepada Jepun kerana membolehkan negara itu membangunkan industri eksportnya. Kerajaan pusat turut berusaha menubuhkan industri milik kerajaan bagi menghasilkan produk atau perkhidmatan tertentu, namun kekurangan dana memaksa kerajaan menyerahkan industri-industri tersebut kepada sektor swasta. Sebagai balasan terhadap keistimewaan tertentu, syarikat-syarikat swasta ini bersetuju untuk melaksanakan matlamat kerajaan, sekali gus membawa kepada kemunculan sistem zaibatsu.

Matsukata berkhidmat sebagai Menteri Kewangan dalam tujuh daripada sembilan kabinet terawal, dan mengetuai Kementerian Kewangan selama 15 daripada tempoh 20 tahun antara 1881 hingga 1901. Beliau juga dipercayai mempunyai pengaruh besar dalam penggubalan Perkara 62 hingga 72 Perlembagaan Meiji 1890.

 Perdana Menteri Jepun 
Matsukata menggantikan Yamagata Aritomo sebagai Perdana Menteri Jepun dari 6 Mei 1891 hingga 8 Ogos 1892, dan kemudiannya menggantikan Itō Hirobumi sebagai Perdana Menteri dari 18 September 1896 hingga 12 Januari 1898. Dalam kedua-dua tempoh tersebut, beliau turut memegang jawatan sebagai Menteri Kewangan secara serentak.

Salah satu isu utama sepanjang tempoh pentadbirannya ialah pertubuhan Black Ocean Society (Genyōsha), yang beroperasi dengan sokongan beberapa tokoh berpengaruh dalam kerajaan dan, sebagai balasan, mempunyai kekuatan yang cukup besar untuk menuntut konsesi daripada kerajaan. Pertubuhan ini menuntut, dan berjaya memperoleh, janji dasar luar yang tegas daripada Kabinet Matsukata tahun 1892.

 Hujung usia 
Matsukata seterusnya memegang beberapa jawatan penting, antaranya Presiden Persatuan Palang Merah Jepun, ahli Majlis Penasihat Diraja, gijōkan, ahli Dewan Bangsawan, serta Pemegang Mohor Diraja Jepun. Pada kemudian hari, beliau dianugerahkan gelaran putera dan genrō.

Pada tahun 1902, beliau mengadakan lawatan ke Amerika Syarikat dan Eropah. Beliau tiba di London dari New York pada akhir April. Semasa lawatan tersebut, beliau menghadap Raja Edward VII di Istana Buckingham pada 2 Mei 1902, dan pada bulan berikutnya menerima ijazah kehormat daripada Universiti Oxford. Pada bulan Julai, beliau melawat Vienna dan St. Petersburg sebelum kembali ke Jepun.

 Kehidupan peribadi 
Matsukata mempunyai ramai anak (sekurang-kurangnya 13 orang anak lelaki dan 11 orang anak perempuan) serta cucu. Diceritakan bahawa Maharaja Meiji pernah bertanyakan kepadanya berapa orang anak yang dimilikinya, namun Masayoshi sendiri tidak dapat memberikan jawapan yang tepat.

Anak lelakinya, Kōjirō Matsukata (1865–1950), membina kerjaya perniagaan yang sangat berjaya sebagai peneraju kumpulan Kawasaki Heavy Industries dan K Line. Pada masa yang sama, beliau melaburkan kekayaan peribadinya yang besar untuk memperoleh ribuan karya seni Barat, termasuk lukisan, arca dan seni hiasan. Hasrat beliau adalah agar koleksi tersebut menjadi teras kepada sebuah muzium nasional seni Barat. Walaupun cita-cita ini tidak tercapai semasa hayatnya, penubuhan Muzium Negara Seni Barat di Tokyo pada tahun 1959 menjadi pengiktirafan minat mendalamnya terhadap seni serta membuktikan wawasan yang memberi manfaat kepada rakyat Jepun dan masyarakat antarabangsa.National Museum of Western Art, Tokyo:  NMWA collection

Seorang lagi anaknya, Shokuma Matsukata, berkahwin dengan Miyo Arai (1891–1984) yang, dikenali sebagai Miyo A. Matsukata, memainkan peranan penting dalam memperkenalkan agama Christian Science ke Jepun. Beliau juga merupakan antara orang Jepun terawal yang terlibat secara terbuka dalam amalan penyembuhan Christian Science.

Cucu perempuannya, wartawan Haru Matsukata Reischauer, berkahwin dengan Edwin Oldfather Reischauer, seorang sarjana Amerika dalam sejarah Jepun, ahli akademik, negarawan, serta Duta Besar Amerika Syarikat ke Jepun.Stewart, Barbara. "Haru M. Reischauer, 83; Eased Tensions With Japan", New York Times. October 5, 1998.

 Catatan 

 Sumber 
 Bix, Herbert P. Hirohito and the Making of Modern Japan. Harper Perennial (2001). .
 Matsukata, Masayoshi. Report on the Adoption of the Gold Standard in Japan. Adamant Media Corporation (November 30, 2005). .
 Reischauer, Haru Matsukata.  Samurai and Silk: A Japanese and American Heritage. Cambridge, Massachusetts: The Belknap Press of Harvard University Press, 1986. .
Sagers, John H. Origins of Japanese Wealth and Power : Reconciling Confucianism and Capitalism, 1830-1885. 1st ed. New York: Palgrave Macmillan, 2006. 
 Sims, Richard. Japanese Political History Since the Meiji Renovation 1868–2000. Palgrave Macmillan. .

|-

|-

|-

|-

|-

|-

Category:Kelahiran 1835
Category:Kematian 1924
Category:Perdana Menteri Jepun
Kategori:Menteri Kewangan Jepun
Kategori:Menteri Kerajaan Jepun
Kategori:Menteri Dalam Negeri Jepun
Category:Kazoku
Category:Tokoh Pemulihan Meiji
Category:Samurai
Category:Ahli politik Jepun
Kategori:Ahli Dewan Bangsawan Jepun