Nogi Maresuke

Count , juga dikenali sebagai Kiten, Count Nogi (25 Disember 184913 September 1912), ialah seorang jeneral Jepun dalam Tentera Imperial Jepun dan pernah berkhidmat sebagai Gabenor Jeneral Taiwan. Beliau merupakan antara komander semasa penawanan Port Arthur daripada China pada tahun 1894, dan tokoh penting dalam Perang Rusia–Jepun (1904–1905) sebagai panglima yang menawan Port Arthur daripada pihak Rusia.

Di Jepun, beliau dianggap wira negara, melambangkan kesetiaan feudal dan pengorbanan diri sehingga ke tahap membunuh diri. Semasa Pemberontakan Satsuma, beliau kehilangan panji maharaja di medan perang. Untuk menebus kesalahan itu, beliau bertempur dengan keberanian luar biasa dan sanggup mati demi merampasnya semula, sehingga diarahkan berhenti.

Dalam Perang Rusia–Jepun, walaupun berjaya menawan Port Arthur, beliau merasakan terlalu ramai askarnya terkorban. Oleh itu, beliau memohon kebenaran untuk membunuh diri, tetapi ditolak oleh maharaja. Peristiwa-peristiwa ini ditambah dengan keinginannya untuk tidak hidup lebih lama daripada tuannya, mendorong beliau membunuh diri pada hari pengebumian Maharaja Meiji.

Tindakannya menarik perhatian kepada konsep bushidō (kod moral samurai) dan amalan kontroversi junshi (mengikut kematian tuan).Benesch, Oleg. (2014). Inventing the Way of the Samurai, p. 153.

 Kehidupan awal 
Nogi Maresuke (nama kanak-kanaknya: Nakito) dilahirkan pada 25 Disember 1849 di Mansion Domain Chōfu di Edo (kini kawasan Roppongi, Tokyo). Beliau ialah anak ketiga kepada pegawai kavalri samurai (umamawari) bernama Nogi Maretsugu dan isterinya Hisako. Ayahnya berkhidmat untuk Domain Chōfu, iaitu wilayah kecil di bawah Domain Chōshū, dan memiliki tanah bernilai 80 koku.

Nama kecilnya ialah Nakito (無人), yang bermaksud "tiada siapa", digunakan untuk mengelakkan roh jahat daripada mencederakannya. Beliau juga pernah dipanggil Bunzō, sebelum dinamakan semula sebagai Maresuke. Oleh kerana beliau mendakwa berketurunan daripada puak Minamoto Izumo melalui keluarga Sasaki, beliau sering menandatangani namanya sebagai Minamoto no Maresuke.

 Kerjaya ketenteraan 
Pada November 1869, atas perintah tuan Domain Nagato, Nogi menyertai Fushimi Goshin Heisha (Berek Pengawal Setia Fushimi) untuk menerima latihan ketenteraan ala Perancis bagi tentera domain. Selepas tamat latihan, beliau ditugaskan sebagai pengajar di Berek Kawatō di Kyoto, kemudian sebagai jurulatih tentera Domain Toyōra yang bertanggungjawab ke atas pertahanan pantai.

Pada 1871, Nogi dilantik sebagai mejar dalam Tentera Imperial Jepun yang baru ditubuhkan. Ketika itu beliau menukar namanya kepada Maresuke, mengambil satu kanji daripada nama ayahnya. Pada 1875, beliau menjadi pegawai pengiring Rejimen Infantri ke-14.

Pada 1876, beliau dilantik sebagai Pegawai Staf kawasan Kumamoto, kemudian memimpin Rejimen Infantri Pertama. Semasa Pemberontakan Satsuma menentang Saigō Takamori di Kyūshū, beliau dinaikkan pangkat kepada leftenan kolonel pada 22 April 1877. Dalam satu pertempuran sengit, beliau kehilangan panji Rejimen Infantri ke-14 yang dianggap milik Maharaja Jepun, satu aib besar yang kemudian disebut beliau sebagai salah satu sebab beliau untuk membunuh diri.Bix, Herbert. (2000). Hirohito and the Making of Modern Japan, p. 42.

Nogi berkahwin dengan Shizuko pada 27 Ogos 1876. Mereka mendapat dua orang anak lelaki, Katsunori (lahir 1877) dan Yasunori (lahir 1879). Beliau dinaikkan pangkat ke kolonel pada 1880.

Pada awal era Meiji, Nogi bertugas di Nagoya, dan sebuah gudang peluru di Istana Nagoya dinamakan sempena beliau. Pada 1885, beliau dinaikkan pangkat ke mejar jeneral, dan dua tahun kemudian pergi ke Jerman untuk mempelajari strategi ketenteraan Eropah.National Diet Library: "Portraits of Modern Japanese Historical Figures," Nogi Maresuke.

Dalam Perang China–Jepun Pertama (1894), Nogi memimpin Briged Infantri Pertama dan berjaya menawan Port Arthur dalam sehari. Beliau kemudian dinaikkan pangkat ke leftenan jeneral pada 1895 dan mengetuai Divisyen Kedua dalam penaklukan Taiwan. Nogi kekal di Taiwan hingga 1898, sebelum dipanggil pulang ke Jepun dan mengetuai Briged Infantri ke-11 di Kagawa.

 Kerjaya politik 
Selepas perang, Nogi dianugerahkan gelaran bangsawan danshaku (baron) dan menerima Order of the Golden Kite Kelas Pertama.

Beliau dilantik sebagai Gabenor-Jeneral Jepun ketiga di Taiwan dari 14 Oktober 1896 hingga Februari 1898. Ketika berpindah ke Taiwan, beliau membawa seluruh keluarganya. Di sana, ibunya dijangkiti malaria dan meninggal dunia, peristiwa yang mendorong Nogi memperbaiki sistem penjagaan kesihatan di pulau itu.

Bagaimanapun, berbeza dengan ramai pegawai sezamannya, Nogi tidak berminat menceburi politik.

 Perang Rusia-Jepun 
Pada tahun 1904, Nogi dipanggil semula berkhidmat semasa Perang Rusia–Jepun dan dilantik sebagai Jeneral Tentera Darat Imperial Jepun, mengetuai Pasukan Ketiga Jepun dengan kira-kira 90,000 askar untuk menawan Port Arthur. Selepas mendarat di Manchuria, tenteranya menghadapi pertahanan Rusia yang jauh lebih kuat daripada jangkaan, menyebabkan Pengepungan Port Arthur (1904–1905) berlarutan lama dan mengorbankan ramai nyawa.

Walaupun tekanan agar beliau digugurkan, Maharaja Meiji mempertahankan Nogi dan mengekalkannya sebagai komander. Selepas Port Arthur jatuh ke tangan Jepun, Nogi dianggap wira negara dan mengetuai pasukannya dalam Pertempuran Mukden, pertempuran darat terakhir perang itu.Jukes, Geoffrey. (2002). The Russo-Japanese War 1904–1905, p. 66.

Kedua-dua anak lelaki Nogi terkorban dalam perang tersebut.Connaughton, Richard. (1988). Rising Sun and Tumbling Bear, p. 101.  Selepas perang, Nogi melapor kepada maharaja dan menangis dengan memohon izin untuk membunuh diri sebagai penebusan atas 56,000 korban di Port Arthur. Bagaimanapun, Maharaja Meiji menolak permintaan itu dan memerintahkannya untuk terus hidup.Keene, Donald. (2005).  Emperor of Japan, Meiji and his World,  pp. 712–713.

 Kehidupan pascaperang 
Selepas perang, Nogi dinaikkan status sebagai count dan dianugerahkan Order of the Rising Sun with Paulownia Flowers (Grand Cordon) pada tahun 1907. Dari 1908 hingga 1912, beliau menjadi pengetua Sekolah Bangsawan dan bertindak sebagai mentor kepada Putera Hirohito, yang kelak menjadi Maharaja Jepun,Bix, Herbert. (2000). Hirohito and the Making of Modern Japan, pp. 36-37, 43. dan pengaruh Nogi sangat besar dalam pembentukan peribadi baginda.

Nogi membelanjakan sebahagian besar hartanya untuk hospital askar yang cedera dan monumen peringatan bagi mereka yang terkorban dalam Perang Rusia–Jepun. Beliau juga berjaya memohon kerajaan Jepun untuk membina tugu peringatan ala Rusia di Port Arthur bagi menghormati askar Rusia yang terkorban.

Pengakap
Nogi penting dalam sejarah Persatuan Pengakap di Jepun, kerana beliau mengikuti Putera Higashifushimi Yorihito ke England sempena pertabalan Raja George V pada 1911. Sebagai "Pembela Port Arthur", Nogi diperkenalkan kepada Jeneral Robert Baden-Powell, "Pembela Mafeking", oleh Lord Kitchener, yang terkenal dengan ungkapan "Once a Scout, always a Scout", yang masih digunakan hingga kini.

 Bunuh diri 
Nogi dan isterinya Shizuko membunuh diri secara seppuku tidak lama selepas pengebumian Maharaja Meiji, mengikuti amalan samurai iaitu junshi (mengikuti kematian tuan).Noss, John Boyer. (1980). Man's Religions, p. 319.Lyell, Thomas. (1948). Case History of Japan,  p. 142. Dalam surat bunuh dirinya, beliau menyatakan hasrat menebus aib di Kyūshū dan ribuan korban di Port Arthur, serta menderma tubuhnya untuk kajian perubatan.

Kesemua empat ahli keluarga Nogi dikebumikan di Perkuburan Aoyama, Tokyo. Di bawah Shinto Negara, Nogi disanjung sebagai kami. Kuil Nogi di Nogizaka, Tokyo, wujud sehingga kini sebagai penghormatan, begitu juga kuil lain seperti di Fushimi-ku, Kyoto berhampiran kubur Maharaja Meiji.Nogi Jinja , Kyoto.

 Legasi 
Seppuku Nogi menimbulkan sensasi dan kontroversi. Ada yang melihatnya sebagai reaksi terhadap kemewahan dan kemerosotan moral Jepun era Meiji, sementara yang lain menekankan bahawa ia adalah penebusan atas kesilapan ketenteraannya. Bagi rakyat, Nogi menjadi simbol kesetiaan dan pengorbanan, serta mempengaruhi penulis terkenal seperti Mori Ōgai, Kuroiwa Ruikō dan Natsume Sōseki.

Dalam novel sejarah Saka no Ue no Kumo, Nogi digambarkan bergelut semasa Pengepungan Port Arthur, walaupun buku-buku moden menekankan bahawa beliau ialah pemimpin yang serba boleh. Bagaimanapun, ahli sejarah tentera Danny Orbach mengkritik Nogi kerana kekurangan imaginasi strategik, terutama semasa pengepungan: beliau terlalu menekankan serangan besar secara ke hadapan, mengabaikan teknik kejuruteraan tentera seperti penggali terowong, menyebabkan kira-kira 60,000 korban Jepun. Keputusan ini juga memberi pengajaran salah kepada pemerhati tentera Eropah, yang kemudian cuba meniru serangan ke hadapan semasa Perang Dunia Pertama dengan kerugian nyawa tinggi.

Bangunan Gudang Nogi di Istana Nagoya dinamakan sempena beliau.

 Dalam budaya popular 
Jeneral Nogi Maresuke pernah digambarkan dalam beberapa karya popular Jepun:
 Dalam filem perang The Battle of Port Arthur (1980),The Battle of Port Arthur (203 Koshi) in the Internet Movie Database Tatsuya Nakadai memegang watak Nogi, dengan Tetsurō Tamba sebagai Kodama Gentarō dan Toshirō Mifune sebagai Maharaja Meiji. Filem ini memaparkan Kepungan Port Arthur semasa Perang Rusia–Jepun.
 Dalam adaptasi televisyen NHK Saka no Ue no Kumo (2009–2011), Nogi dilakonkan oleh Akira Emoto.
 Dalam manga dan adaptasi NHK Monster, Nogi disebut oleh seorang tokoh Turki, Mr. Deniz, yang memuji kepahlawanannya menyelamatkan armada Uthmaniyah. Bagaimanapun, kejadian ini kemungkinan hasil kekeliruan dengan tindakan Yamada Torajirō.

 Catatan 

 Rujukan 

 Bix, Herbert P. (2000). Hirohito and the Making of Modern Japan. New York: HarperCollins. ; 
 Benesch, Oleg (2014). Inventing the Way of the Samurai: Nationalism, Internationalism, and Bushido in Modern Japan. Oxford: Oxford University Press. ; ; 
 Buruma, Ian. (2004). Inventing Japan: 1853–1964. New York: Modern Library. ; 
 Ching, Leo T.S. (2001). Becoming Japanese: Colonial Taiwan and the Politics of Identity Formation.. Berkeley: University of California Press. ; ; 
 Connaughton, Richard. (1988). The War of the Rising Sun and the Tumbling Bear: a Military History of the Russo-Japanese War, 1904-05.. London: Routledge. ; 
 Dupuy, Trevor N., Curt Johnson and David L Bongard. (1992). Encyclopedia of Military Biography. London: I. B. Tauris & Co. ; 
 Jukes, Geoffrey. (2002). The Russo-Japanese War 1904–1905. Oxford: Osprey Publishing. ; 
 Keene, Donald. Emperor Of Japan: Meiji And His World, 1852-1912 New York: Columbia University Press. ; 
 Lyell, Thomas Reginald Guise. (1948). A Case History of Japan. London: Sheed & Ward. 
 Noss, John Boyer. (1949). Man's Religions. New York: MacMillan. 

 Storry, Richard. (1960). A History of Modern Japan. Harmondsworth, Middlesex: Penguin Books. 
 Wolferen, Karel van. (1990). The Enigma of Japanese Power: People and Politics in a Stateless Nation. New York: Vintage. ; 

 Pautan luar 

 Portrait of Nogi
 Nogi Shrine in Nogizaka, Tokyo. There is another in Shimonoseki and several others throughout Japan.


Category:Kelahiran 1849
Category:Kematian 1912
Category:Gabenor Jeneral Taiwan
Category:Jeneral Jepun
Category:Kazoku
Category:Samurai
Category:Orang dari Tokyo
Category:Tentera Jepun