John Clarke (ahli fizik)

John Clarke (lahir 10 Februari 1942) ialah ahli fizik eksperimental dan Profesor Emeritus di Universiti California, Berkeley. Beliau terkenal dengan pelbagai kerjanya berkaitan alat pengukuran berdasarkan keberaliran lampau. Steve Girvin menamakan Clarke sebagai "bapa kepada elektronik kesuperkonduksian" (the godfather of superconducting electronics). 

Pada tahun 1980-an, Clarke mengetuai pasukan penyelidikan yang ahlinya termasuk John M. Martinis dan Michel Devoret. Penemuan mereka dalam Fenomena kuantum makroskopik menggunakan Kesan Josephson memperoleh mereka Hadiah Nobel dalam Fizik pada 2025.

 Kajian 
Pengkajian Clarke memfokuskan kepada kesuperkonduksian dan elektornik kesuperkonduksian terutama dalam pembangunan dan aplikasi peranti gangguan kuantum kesuperkonduksian, iaitu pengesan ultrasensitif fluks magnet.

 Annugerah dan penghargaan 
Clarke memperolehi persahabatan Alfred P. Sloam (1970) dan Persahabatan Guggenheim (1977). Clarke dilantik sebagai ahli Fellow of the Royal Society pada 1986.  Belaiu diberikan Annugerah Joseph F. Keithley pada 1998, Hadiah Comstock dalam Fizik pada 1999, Pingat Hughes dan Annugerah Memorial Olli V. Lounasmaa pada 2004. Beliau dilantik sebagai Rakan Asing Akademi Sains Kebangsaan Amerika Syarikat pada Mei 2012. Beliau dilantik kepada Persatuan Falsafah Amerika Syarikat pada 2017. 

Pada 2021, Annugerah Micius Quantum diannugerahkan kepada Clarke bersama Michel Devoret dan Yasunobu Nakamura.

Clarke, Michel Devoret, dan John M. Martinis telah diannugerahkan Hadiah Nobel dalam Fizik bersama pada 2025 atas penemuan penerowong mekanikal kuantum makroskopik dan dan pengkuantitian tenaga dalam papan litar".

 Works 
 Publikasi yang dipilih 

 Buku-buku 


 Rujukan 

 Tetapan luar 


 Further reading 

Category:Kelahiran pada tahun 1942