Nan Yin

Kategori:Muzik Malaysia

Nan Yin (asalnya disebut xian guan, juga digelar nan guan, nan yue, nan qu, dan muzik Langjun)...rujukan penuh kekal... ialah sejenis muzik silk-bamboo...rujukan penuh kekal... yang berakar daripada Quanzhou purba...rujukan penuh kekal... serta berkembang pesat di Taiwan. Tradisi ini mengekalkan warisan sejak era Dinasti Han dan Wei...rujukan penuh kekal.... Bentuk ensembelnya boleh dijejak sehingga Dinasti Han, manakala struktur instrumen, gaya persembahan dan susunan muzik berkait rapat dengan muzik besar Dinasti Tang dan Song...rujukan penuh kekal....

Kerana sifatnya yang halus dan berkelas...rujukan penuh kekal......rujukan penuh kekal..., ia digelar sebagai “bunyi jernih seribu tahun”...rujukan penuh kekal.... Muzik xian guan dianggap sebaris dengan muzik Tokong Zhi Hua Si di Beijing...rujukan penuh kekal..., diiktiraf antara genre muzik tertua yang masih bertahan...rujukan penuh kekal.... Di Taiwan, ia sering dibandingkan dengan Bei guan yang berasal dari tradisi muzik utara...rujukan penuh kekal....

Muzik ini mencerminkan estetika muzik klasik China...rujukan penuh kekal.... Dalam persembahan ensembel, setiap alat mempunyai peranan tersendiri, membentuk lapisan yin-yang...rujukan penuh kekal... yang saling melengkapi. Bunyi setiap instrumen kekal jelas tanpa menenggelamkan yang lain. Susunan tipikal terdiri daripada pipa, sanxian, dizi, erxian dan papan kayu, yang bersama dikenali sebagai empat instrumen utama...rujukan penuh kekal.... Repertoirnya merangkumi karya instrumental sepenuhnya serta lagu vokal beriringan. Muzik ini digunakan secara meluas dalam ritual Taoisme, Buddhisme...rujukan penuh kekal... dan juga dalam muzik teater...rujukan penuh kekal....

Pada tahun 2009, xian guan telah diiktiraf dalam Senarai Warisan Budaya Tidak Ketara Kemanusiaan, dan kini tersebar di Xiamen, Quanzhou, Zhangzhou, Taiwan, serta komuniti Cina Asia Tenggara termasuk Filipina, Singapura, Malaysia dan Indonesia.

 Sejarah 
Menurut catatan sejarah, xian guan terbentuk dan berkembang di Quanzhou, kemudian menyebar ke wilayah lain. Quanzhou mempunyai warisan budaya yang panjang. Semasa pemberontakan Yongjia pada era Dinasti Jin Barat, golongan bangsawan dari China Tengah melarikan diri dan berpindah ke wilayah Fujian, dikenali dalam sejarah sebagai "migrasi bangsawan ke selatan".

Pada zaman Dinasti Tang, penghijrahan dari China Tengah ke Fujian berlaku dalam skala lebih besar. Antara mereka terdapat pemuzik mahir. Ketika Dinasti Song, perpindahan besar-besaran berlaku lagi kerana keluarga diraja berpindah ke selatan selepas Krisis Jingkang. Gelombang migrasi ini membawa bahasa dan muzik berunsur klasik China Tengah, menjelaskan mengapa xian guan mempunyai ciri estetik purba.

Selain itu, kedudukan Quanzhou yang berhadapan laut dengan pelabuhan aktif turut menyumbang.  Seawal Dinasti Tang, perdagangan Quanzhou sudah makmur. Pada era Song dan Yuan, Quanzhou malah muncul sebagai pelabuhan perdagangan terbesar di dunia. Gabungan suasana budaya dan ekonomi makmur memungkinkan muzik halus seperti xian guan berkembang. Kini, di Taiwan, tradisi ini banyak berpusat di bandar bersejarah dan berbudaya tinggi.

 Ciri Muzik dan Ensembel 
Muzik xian guan menekankan konsep estetika kuno. Dalam persembahan ensembel, setiap alat mempunyai peranan jelas, menghasilkan lapisan yin-yang yang saling bergantungan. Tiada bunyi yang mendominasi. Instrumen utama termasuk pipa, sanxian, dizi, erxian, serta papan kayu, yang secara kolektif digelar empat instrumen utama. Repertoirnya meliputi karya instrumental sepenuhnya dan juga gubahan vokal yang diiringi muzik.

Di Fujian dan Taiwan, muzik ini berfungsi sebagai muzik teras dalam masyarakat, digunakan dalam ritual Taoisme, Buddhisme...rujukan penuh kekal..., serta sebagai muzik teater...rujukan penuh kekal....

Pada tahun 2009, UNESCO mengiktiraf xian guan sebagai sebahagian daripada warisan budaya tidak ketara manusia. Kini, tradisi ini hidup di Xiamen, Quanzhou, Zhangzhou, Taiwan, serta komuniti Cina Asia Tenggara termasuk Filipina, Singapura, Malaysia, dan Indonesia.

 Sejarah 
Muzik ini dianggap sebagai antara genre muzik tertua di China, malah sering digelar “fosil hidup muzik Cina”...rujukan penuh kekal.... Kehalusan melodinya serta sifat elegan menyebabkan ia dikenali sebagai “bunyi jernih seribu tahun”...rujukan penuh kekal.... Di Taiwan, ia sering dibandingkan dengan Bei guan, yang mencerminkan gaya muzik utara...rujukan penuh kekal....

Selain sebagai hiburan bangsawan, xian guan digunakan dalam upacara keagamaan, perayaan, dan juga sebagai muzik iringan drama seperti opera Fujian dan teater tradisional Taiwan. Struktur muziknya menonjolkan keseimbangan kolektif, menekankan keharmonian sosial sebagaimana falsafah muzik purba yang diwarisi.

 Sebelum Dinasti Utara dan Selatan 
Asal-usul sejarah xian guan boleh dijejak hingga zaman Han melalui nyanyian xianghe...rujukan penuh kekal.... Dalam Jin Shu · Yue Zhi dicatatkan: “Xianghe ialah nyanyian lama Dinasti Han, dimainkan dengan silk dan bamboo bergilir-gilir, manakala penyanyi memegang alat perkusi.” Persembahan xian guan juga mengikuti bentuk ini, iaitu penyanyi mengawal papan irama sambil menyanyi, dengan iringan alat muzik silk-bamboo...rujukan penuh kekal.... “Jie” (節) dalam ungkapan “orang yang memegang jie bernyanyi” ialah pendahulu kepada papan kayu. Dalam Shiwu Jiyuan oleh Gao Cheng pada zaman Song, dicatatkan: “Pada era Jin dan Wei terdapat Song Shi yang mahir memukul jie, kemudian diganti dengan memukul papan, inilah asal-usul papan kayu.” Ungkapan “bermain secara bergilir-gilir” merujuk pada pola ansambel di mana alat muzik berselang-seli tanpa putus, sama seperti struktur xian guan.

Pada zaman Wei dan Jin, xianghe ge beransur bercampur dengan “tiga mod Qing Shang”, lalu membentuk muzik Qing Shang...rujukan penuh kekal.... Kenyataan Wang Sengqian dari Dinasti Song Selatan “Qing Shang pada masa kini sebenarnya berasal dari muzik Tongque, tiga gubahan Wei masih penuh daya pesona” menjadi bukti...rujukan penuh kekal.... Tiga mod Qing Shang dipercayai sisa dari muzik istana Dinasti Zhou...rujukan penuh kekal...: mod pingdiao, qingdiao, dan sediao. Hubungannya rapat dengan tiga pintu gaya muzik dalam xian guan...rujukan penuh kekal....

Pada zaman Liang Selatan, xianghe ge berkembang menjadi “xianghe daqu” (lagu besar xianghe)...rujukan penuh kekal.... “Daqu” merujuk kepada gubahan dengan struktur yang besar dan kompleks. Struktur xianghe daqu biasanya terdiri daripada tiga bahagian berturut-turut: “yan, qu, qu”, sepadan dengan struktur “zhi, qu, pu” dalam aktiviti zhengxian muzik xian guan.

Mengenai ansambel muzik xianghe, Jin Shu · Yue Zhi menyebut: “Asalnya satu bahagian, tetapi pada zaman Maharaja Ming dari Wei dibahagi kepada dua, dimainkan secara bergilir sepanjang malam.” Sementara Yuefu Shiji mencatatkan “Pada era Jin, Song, Qi, hanya ada empat alat muzik”...rujukan penuh kekal.... Dari situ dapat dilihat bahawa sejak ia dipecah menjadi dua bahagian, muzik xianghe semakin halus, dan akhirnya membentuk sistem muzik ringkas namun elegan...rujukan penuh kekal.... Menurut Nan Qi Shu · Biografi Xiao Huiji, pada zaman Qi Selatan muzik xianghe sudah dianggap sebagai muzik istana yang rasmi dan halus...rujukan penuh kekal.... Ciri-ciri ini sepadan dengan estetik xian guan.

 Zaman Sui dan Tang 
Muzik Qing Shang merosot akibat perang pada zaman Dinasti Utara dan Selatan, namun setelah Sui menakluk Chen, ia dikumpulkan semula. Sifatnya yang indah membuatkan ia disukai oleh Maharaja Wen dari Sui, lalu dijadikan asas untuk menggubal 14 mod muzik “Qing Yue” sebagai muzik rasmi istana Sui...rujukan penuh kekal....

Pada zaman Tang, Qing Yue terus menjadi sebahagian daripada muzik istana, diajar dalam Taiyue Shu menurut Tang Liudian. Bentuknya termasuk daqu (lagu besar), wenqu (lagu sastera), dan xiaoqu (lagu kecil), dengan daqu diberi masa latihan paling panjang...rujukan penuh kekal.... Kerana gayanya yang elegan, muzik Qing Yue turut dihargai sarjana ketika itu, menjadi kegemaran budaya di selatan Sungai Yangtze dan kekal popular...rujukan penuh kekal....

Pada zaman Sui-Tang, sudah wujud catatan mengenai tiga alat penting xian guan. Papan kayu telah digunakan dalam muzik istana...rujukan penuh kekal.... Dalam Jiu Tang Shu ia digambarkan “panjang lebar seperti tapak tangan, setebal lebih satu inci, disambung dengan tali kulit, dipukul untuk mengganti tepukan tangan.” Papan kayu dalam xian guan kini dianggap paling hampir dengan bentuk Tang...rujukan penuh kekal....

Pipa dengan kotak gema berbentuk pir, asalnya dipanggil “quxiang pipa”, berkembang pesat pada era Tang hingga memonopoli nama pipa...rujukan penuh kekal.... Teknik khas mendukung pipa secara mendatar masih kekal dalam tradisi xian guan, sedangkan kebanyakan muzik lain telah beralih kepada posisi menegak kerana pengembangan julat nada.

Pada awalnya pipa dimainkan dengan penggesek kayu, tetapi sejak awal Tang sudah muncul teknik petikan dengan jari, yang kemudian menjadi arus perdana...rujukan penuh kekal.... Seruling shakuhachi, dinamakan kerana panjangnya satu chi lapan cun, juga telah wujud pada zaman Tang, dan ukuran ini masih digunakan untuk seruling dalam xian guan.

Dari segi ansambel, salah satu ciri xian guan ialah permulaan gubahan biasanya dipimpin oleh petikan pipa menggunakan teknik nian zhi, diikuti seruling dan alat lain yang menyusul...rujukan penuh kekal.... Hal ini sama dengan gaya Tang yang disebut “musik dimulai dengan suara silk, diikuti suara bamboo”, juga digelar “si mo jianglai”...rujukan penuh kekal.... Namun pada zaman Song, ciri ini mula berubah di tempat lain, walaupun dalam xian guan ia masih bertahan...rujukan penuh kekal....

Muzik daqu Qing Yue mempunyai hubungan rapat dengan xian guan...rujukan penuh kekal.... Banyak ciri struktur daqu Tang seperti pola tempo perlahan ke cepat, variasi ritma papan, prinsip perubahan beransur-ansur, struktur tiga bahagian, teknik pengulangan di hujung lagu, bahkan variasi melodi, semuanya dapat ditemui dalam repertoir instrumental xian guan...rujukan penuh kekal.... Oleh itu, xian guan sering dianggap sebagai “fosil hidup” yang mengekalkan warisan muzik Tang.

 Zaman Song dan Yuan 
Alat erxian dan sanxian dalam xian guan sudah wujud sejak era Song. Pada zaman Dinasti Song, Xi qin dianggap sebagai pendahulu kepada huqin moden, dan bentuknya lebih menyerupai erxian...rujukan penuh kekal.... Dalam lukisan muzik dalam Yue Shu oleh Chen Yang (Song Utara), tali xi qin dan erxian diikat pada kepala putaran, berlawanan dengan huqin kini yang diikat pada hujung bawah.

Walaupun rekod bertulis tentang sanxian hanya muncul selepas zaman Yuan...rujukan penuh kekal..., penemuan arkeologi moden membuktikan alat ini sudah wujud pada zaman Song...rujukan penuh kekal.... Maka dapat dirumuskan bahawa susunan empat instrumen utama xian guan sudah lengkap pada era Song–Yuan...rujukan penuh kekal....

Selain itu, repertoir xian guan ketika itu sudah mempunyai karya seperti Qi Liao Qu (lagu tujuh irama), dengan tempo perlahan dan seni vokal yang menekankan sebutan jelas, lenggok suara serta intonasi naik turun. Gaya ini dipercayai berkaitan dengan nyanyian man ci pada zaman Song...rujukan penuh kekal....

Era Song dikenali sebagai kemuncak estetika klasik. Golongan cendekiawan menguasai budaya...rujukan penuh kekal..., dan minat mereka terhadap keindahan tercermin dalam kesenian – daripada Empat Seni Song, seramik Song, sehingga seni taman...rujukan penuh kekal.... Prinsip estetik ini turut mempengaruhi xian guan: struktur muzik menekankan keseimbangan ruang, kontras berlapis dan keharmonian...rujukan penuh kekal.... Sama seperti seramik Song yang ringkas tetapi menitikberatkan tekstur glasir halus...rujukan penuh kekal..., xian guan lebih menekankan warna bunyi berlapis berbanding hiasan melodi berlebihanlihat Estetika.

 Zaman Ming dan Qing 
Naskhah xian guan terawal yang masih wujud ialah dua koleksi dari zaman Ming: Xin kan xian guan shishang zhaiyao ji dan Jingxuan shishang xin jin qu zhai dui. Banyak karya besar Qi Liao Pai masih diwarisi dalam manuskrip moden. Kehadiran istilah seperti “baru dicetak”, “bergaya”, “pilihan” dalam judul menunjukkan muzik ini sudah matang dan popular pada zaman Ming...rujukan penuh kekal....

Pada zaman Qing, muncul pula naskhah penting seperti Dao Guang Zhi Pu (1846) dan Wen Huan Tang Chu Ke Zhi Pu (1857), iaitu dokumen terawal bagi notasi gongche xian guan. Kandungannya mencatat 36 set “zhi” dan 12 set “pu” yang masih menjadi asas repertoir kini. Kemudian wujud pula naskhah lain seperti Quan Nan Zhi Pu Chong Bian, Xian Guan Yuan Liu, Sheng Ping Zou Zhi Pu Ji dan Min Nan Yin Yue Zhi Pu Quan Ji.

Terdapat juga kisah terkenal dari zaman Kangxi, apabila lima orang pemuzik xian guan diundang mempersembahkan muzik di istana. Maharaja amat gembira lalu ingin mengurniakan jawatan, tetapi mereka menolak dengan sopan. Baginda kemudian menganugerahkan gelaran “Wu Shao Fang Xian” serta hadiah payung naga kuning dan tanglung sutera emas. Sejak itu, persembahan xian guan sering menggunakan simbol tanglung istana dan payung sebagai lambang...rujukan penuh kekal.... Malah kebiasaan pemain meletakkan kaki di atas patung singa emas dikaitkan dengan cara duduk mereka sewaktu mempersembah di hadapan maharaja...rujukan penuh kekal.... Catatan tentang “Yu Qian Qing Ke” turut ditemui dalam Jinjiang Xianzhi dari zaman Jiaqing...rujukan penuh kekal....

 Zaman Moden 
Dengan perubahan sosial dan dasar kerajaan, seni termasuk xian guan turut mengalami banyak perubahan. Di Taiwan, ketika zaman pendudukan Jepun, bahasa dan budaya tempatan pada awalnya tidak diharamkan, maka persatuan muzik masih boleh berkembang. Namun selepas tercetusnya Perang China-Jepun Kedua, aktiviti muzik mula dikenakan sekatan. Walau bagaimanapun, xian guan terselamat kerana dianggap halus dan elegan, serta dihormati oleh keluarga diraja Jepun.

Selepas perang tamat, Taiwan memasuki zaman baharu. Seni Barat dan China klasik dipromosikan, tetapi budaya tempatan ditekan. Kekurangan sistem pendidikan muzik tradisional sejak era Jepun menyebabkan penurunan mendadak jumlah persatuan muzik, serta jurang generasi pemuzik. Hingga kini, kurikulum sekolah masih kekurangan kandungan muzik tradisional...rujukan penuh kekal..., menjadikan kursus muzik sukar dijalankan secara berkesan...rujukan penuh kekal.... Hal ini mengakibatkan kekurangan penonton, ketiadaan bakat pelapis dan kehilangan nilai seni.

Di wilayah Quanzhou dan Xiamen, Revolusi Kebudayaan tahun 1966 memberi tamparan hebat. Kumpulan muzik dibubarkan dan aktiviti dihentikan...rujukan penuh kekal.... Hanya selepas 1978, aktiviti nan yin mula dipulihkan dengan sokongan kerajaan...rujukan penuh kekal.... Berbeza dengan Taiwan yang mengekalkan bentuk tradisi, Xiamen dan Quanzhou menekankan inovasi dan pementasan moden...rujukan penuh kekal....

Sejak 1970-an, Taiwan mula melaksanakan dasar perlindungan seni tradisional, dengan xian guan menerima sokongan besar kerana kedudukan sosialnya yang tinggi. Pada 1982, kumpulan Nanshengshe dari Tainan dijemput membuat jelajah ke Eropah, termasuk Perancis, Jerman, Belanda, dan Belgium, lalu mendapat sambutan luar biasa...rujukan penuh kekal.... Radio Negara Perancis kemudian menjemput kumpulan itu merakam siri album nyanyian Cai Xiaoyue berjudul Nan guan Sanqu jilid 1 hingga 6...rujukan penuh kekal.... Kejayaan ini menghangatkan minat masyarakat Taiwan terhadap xian guan...rujukan penuh kekal....

Selepas pembukaan hubungan dua hala, Taiwan melahirkan kumpulan baharu yang menjalin kerjasama silang bidang, meningkatkan keterlihatan xian guan dalam seni lain...rujukan penuh kekal.... Sejak 2009, apabila nan yin disenaraikan sebagai Warisan Budaya Tidak Ketara Dunia, semakin ramai yang menyedari nilai estetik dan artistiknya. Taiwan dan tanah besar China masing-masing mendaftarkan pemelihara warisan, dan dengan kerjasama kerajaan, peluang rakyat untuk mempelajari serta menghayati muzik ini semakin luas.

 Repertoar 
Repertoar xianguan mempunyai sejarah yang panjang. Berdasarkan dokumen yang masih wujud, banyak karya terkenal sudah popular sejak lebih 400 tahun lalu. Repertoar ini terbahagi kepada tiga kategori utama iaitu Zhi 指, Pu 譜, Qu 曲.

“Zhi” dan “Pu” merupakan karya besar yang menjadi inti pati Nanyin, memerlukan tahap kemahiran persembahan yang tinggi. “Qu” pula ialah karya pendek; walaupun lebih ringkas, ia tetap memerlukan bertahun-tahun latihan sebelum boleh dikuasai.

 Zhitao 指套 (Tsuínn-thò) 
Zhitao, atau dikenali juga sebagai "set jari", merupakan karya dengan durasi terpanjang, biasanya antara 30 minit hingga satu jam. Ia terdiri daripada beberapa bab (章) yang dipersembahkan secara berterusan tanpa henti. Walaupun zhitao mempunyai lirik (指詞), ia biasanya dimainkan sebagai muzik instrumental.

Zhitao kini berjumlah 48 set, terdiri daripada 36 set asal (neitao) dan 12 set tambahan (waitao). Tema utama liriknya datang daripada kisah sejarah dan banyak menggambarkan suka duka cinta antara lelaki dan wanita. Walau bagaimanapun, gaya persembahan zhitao sentiasa menonjolkan emosi yang mendalam dan terkawal.

Antara karya pentingnya termasuklah "Lima Set Besar" (五大套) iaitu 《自來生長》, 《一紙相思》, 《趁賞花燈》, 《心肝跋碎》 dan 《為君去時》. Ditambah lagi dengan 《我一身》, 《我只處心》 dan 《鎖寒窗》 maka lengkaplah "Lapan Set Besar" (八大套).

 Dapu 大譜 (Tuā-phóo) 
Pu, atau dikenali juga sebagai dapu, merupakan karya instrumental sepenuhnya tanpa lirik. Ia berbentuk naratif atau deskriptif, biasanya melukiskan suasana atau objek tertentu. Contohnya, karya 《梅花操》 mengandungi lima bab bertajuk 〈釀雪爭春〉, 〈臨風妍笑〉, 〈點水流香〉, 〈聯珠破萼〉 dan 〈萬花競放〉.

Secara keseluruhan, dapu dianggap mewakili keanggunan dan kehalusan muzik xianguan. Kini terdapat 16 set dapu, termasuk 13 set asal dan 3 set tambahan. Empat yang paling terkenal ialah 《四時景》, 《梅花操》, 《走馬》 dan 《百鳥歸巢》, digelar "Empat Besar Dapu" (四梅走歸).

 Sanqu 散曲 (suánn-khik) 
Qu, atau sanqu, ialah kategori dengan jumlah terbanyak, mencapai ribuan buah lagu sehingga dikenali sebagai “gunung lirik dan lautan lagu” (詞山曲海). Sanqu berperanan sebagai karya vokal; penyanyi memainkan peranan utama manakala instrumen hanya mengiringi.

Setiap lagu dalam sanqu berasal daripada sistem melodi xianguan (曲調系統), bukan ciptaan bebas. Ada juga karya berasaskan gabungan beberapa melodi, contohnya 《巫山十二峰》 atau 《十八飛花》.

Sanqu merangkumi tema luas, termasuk kisah "Zhaojun keluar dari sempadan" (昭君出塞), koleksi "Empat Lagu Anak" (四子曲), dan pelbagai lagu pendek yang sering dimainkan, dipanggil "lagu muka penutup" (籠面曲).

 Taoqu 套曲 (thò-khik) 
Selain tiga kategori utama, terdapat juga bentuk khas yang dipanggil taoqu. Seperti zhitao, ia berbentuk berbilang bab, tetapi dipersembahkan oleh beberapa penyanyi secara bergilir tanpa henti (樂不斷聲).

Taoqu yang paling terkenal dikenali sebagai "Tujuh Xù Lapan Tao" (七序八套), termasuk 《十三腔序》, 《薔薇序》, 《黑麻序》, 《恨蕭郎套》, 《玉樓春序》, 《百拍齊雲陣》, 《大小都會》, 《傾盃序》 dan 《梁州序》. Namun, kebanyakannya kini hampir pupus.

Dengan kerjasama akademik dan institusi budaya tempatan, karya seperti 《百拍齊雲陣》 telah berjaya dipulihkan dan dipersembahkan semula.

 Lembaran Muzik 
Xian guan mempunyai sistem notasi tersendiri yang dikenali sebagai notasi gong-ㄨㄨ dibaca sebagai ㄘㄝ（）, juga dikenali sebagai notasi gongche Nanyin atau notasi jari pipa. Notasi ini merakamkan elemen seperti liaopai, "tulang jari" (zhigu) dan lain-lain. "Jari" merujuk kepada teknik pipa yang merangkumi kawalan kelajuan, manakala "tulang" ialah nada teras pipa. "Tulang" bukan sahaja menjadi asas persembahan pipa, tetapi juga panduan kepada instrumen lain.

 Bentuk Notasi 
Notasi gong-ㄨ ditulis secara menegak, setiap baris dibahagi kepada tiga lajur kecil:

 Lajur kanan: mencatat liaopai, dengan "、" menandakan posisi liaopai dan "。" menandakan kedudukan pai. Sebagai contoh, segmen muzik tiga liaopai dalam notasi akan kelihatan seperti "、、、。"。
 Lajur tengah: mencatat teknik jari pipa, digambarkan melalui gabungan simbol untuk menggambarkan kelajuan nada。
 Lajur kiri: mencatat ketinggian nada pipa. Lima aksara asas ialah 「、工、六、思、一」, manakala aksara lain ialah variasi daripadanya。

Apabila wujud lirik lagu, tiga lajur kecil ini akan muncul berselang dengan teks lirik。

 Simbol Teknik Jari 
Simbol asas dan biasa digunakan disenaraikan dalam jadual di bawah. Simbol lain terhasil daripada gabungan dengan "titik" atau "cungkil"。
NamaSimbolKeteranganTitikJari telunjuk memetik tali dari atas ke bawahCungkilIbu jari mencungkil tali dari bawah ke atasPergi-balikLGabungan titik dan cungkil, sekali pergi sekali balikPutaranoTitik-cungkil berulang dengan jari telunjuk dan ibu jari, perlahan ke cepat, kuat ke lembut, akhirnya kembali kepada titik normal. Juga disebut "tekan putar".Talian tambahan†Ibu jari memetik nada oktaf. Jika tali kedua terbuka, gunakan telunjukMenjatuh jari)Jari kelingking, manis, tengah, telunjuk, ibu jari secara bergilir memetikBalik jariNota rendah dihentak dahulu (hiasan), kemudian nota asal dicungkil. Biasanya muncul pada liaopai atau pai.Kaut jarivJari telunjuk mengait tali dari bawah ke atasBerhentiTanda hentian. Jika pada liaopai = berhenti liaopai, jika pada pai = berhenti pai. Ada juga simbol lain seperti "呈".

 Aksara Muzik 
Dalam setiap guanmen, aksara notasi gong-ㄨ membawa ketinggian nada berbeza. Berikut contoh dalam julat nada umum：

Dalam sistem ini, "gong, shang, jiao, zhi, yu" kurang lebih bersamaan dengan nombor mudah "1, 2, 3, 5, 6"1 bersamaan dengan C tengah。Jika didahului dengan "qing" (jernih) atau "bian" (ubah), bermakna nada dinaikkan atau diturunkan setengah. Dalam beberapa versi, aksara "si" dan "shi" boleh bertukar ganti。

Aksara di luar julat asas ditanda dengan simbol tambahan, misalnya 「艹」 di atas untuk nada lebih rendah, atau 「ㄔㄨ」 untuk nada lebih tinggi. Ada juga aksara tambahan untuk menunjukkan nada pinjaman daripada guanmen lain, atau nada sama tetapi di posisi jari berbeza.

 Notasi Purba 
Koleksi notasi terawal yang wujud bagi muzik xianguan berasal dari zaman Dinasti Ming. Manuskrip ini kini disimpan di Perpustakaan Negeri Saxony dan Universiti Dresden di Jerman，ditemui oleh sarjana sinologi dan profesor Universiti Oxford, Piet van der Loon.

Banyak lagu dalam koleksi ini masih ditemui dalam manuskrip salinan tangan moden lebih 400 tahun kemudian. Misalnya, lagu purba 《寒冰寫書》 sepadan dengan bahagian pertama 《一紙相思》, manakala 《朱弁》 menjadi bahagian pertama dan kedua 《心肝跋悴》。Kesepadanan ini ditunjukkan melalui dua perkara: pertama, liriknya sama; kedua, nama lagu (pai) dan tanda rentaknya juga serupa.

Sebagai contoh, dalam lagu 《金井梧桐》, aksara "bei" dalam manuskrip menunjukkan mod Utara. Selain itu, tanda "雁" yang merangkumi sebelas rentak (disebut "sembilan zhi sebelas yan") turut direkodkan。

Mengenai notasi gong-ㄨ (notasi teknik jari) dalam dokumen kuno, perbincangan lebih lanjut terdapat pada seksyen Dinasti Ming dan Qing.

 Rujukan