Divya Prabandham

Divya-prabandham atau Naalayira Divya Prabandham (Tamil: நாலாயிரத் திவ்வியப் பிரபந்தம், lit. 'Empat Ribu Ayat Suci') 

Sistem falsafah Visistadvaita juga dikenali sebagai ‘Ubhaya Vedanta’, kerana ia mengiktiraf dua jenis karya (ubhaya = kedua-dua) sebagai berwibawa dan sah. Karya-karya tersebut ialah: karya Sanskrit yang lazim dikenali sebagai prasthanatraya, iaitu Upanisad, Brahmasutra dan Bhagavadgita; serta karya-karya Tamil hasil para Alvar yang dikenali sebagai Divyaprabandham atau Nalayira Prabandham (kerana mengandungi empat ribu [nal = empat, ayira = ribu] rangkap puisi).

Para Alvar merupakan para wali Tamil yang hidup sekitar tahun 700–900 Masihi. Karangan-karangan kerohanian mereka inilah yang dikenali sebagai Divyaprabandham atau ‘karangan ilahi’. Perkataan Alvar merujuk kepada seseorang yang tenggelam sepenuhnya dalam cinta kepada Tuhan. Oleh sebab karangan ini merupakan luahan spontan hati mereka yang diliputi semangat kerohanian yang mendalam, ia dianggap sebagai divya atau ‘ilahi’.

 Senarai Prabandham 
Senarai para Alvar dan karya mereka adalah seperti berikut:
AlvarPrabandhamBilangan Pasura (Rangkap)AndalTiruppavai, Nacciyar Tirumoli30, 147KulasekharaTirumoli105Madhurakavi(Tiada tajuk khusus)11NammalvarTiruviruttam, Tiruvasiriyam, Periya Tiruvandadi, Tiruvaymoli100, 7, 87, 1102PeriyalvarTiruppallandu, Periya Tirumoli12, 461PeyalvarTiruvandadi (ketiga)100Poygai AlvarTiruvandadi (pertama)100Pudatta AlvarTiruvandadi (kedua)100Tirumalisai AlvarTirucandaviruttam, Nanmuhan, Tiruvandadi120, 96Tirumangai AlvarPeriya Tirumoli, Tirukkuru-ddandaham, Tirunedundandaham, Siriya Tirumandal, Periya Tirumandal, Tiruvalukkutirakkai1084, 20, 30, 77, 148, 2TiruppanalvarAmalanadipiran10Tondaradippodi AlvarTirumalai, Tirupalli Elicci45, 10
Jumlah keseluruhan: 4004 pasura (ayat) dalam 24 prabandham (bab) oleh 12 orang Alvar.

 Falsafah 
Oleh kerana Vedanta Visistadvaita menganggap Divya Prabandham sebagai salah satu daripada dua teks utama, falsafahnya adalah seiring dengan falsafah sistem Vedanta tersebut. Ia dapat dirumuskan secara ringkas seperti berikut:

Terdapat tiga tattva atau hakikat utama (tattvatraya) dalam ajaran ini:

 Isvara (Tuhan),
 Cit (jiwa sedar), dan
 Acit (prakriti atau alam benda yang tidak sedar).

Isvara adalah hakikat yang bebas, manakala cit dan acit bergantung sepenuhnya kepada-Nya.

Alam semesta terhasil daripada acit-prakriti melalui 24 prinsip kosmik (seperti yang dihuraikan dalam falsafah Sankhya). Cit atau jiva—yang wujud dalam jumlah yang tidak terhingga—terikat dalam kitaran samsara (kelahiran semula) sejak azali akibat karma, sama ada baik atau buruk.

Namun, atas dasar belas kasihan, Isvara mengilhamkan usaha pembebasan (moksa) dalam diri jiva. Dalam usaha ini, jiva perlu menyedari kembali hubungannya dengan Isvara yang terbahagi kepada sembilan jenis hubungan:

 bapa dan anak,
 pelindung dan yang dilindungi,
 keseluruhan dan sebahagian,
 suami dan isteri,
 diketahui dan yang mengetahui,
 tuan dan milikan,
 penyokong dan yang disokong,
 roh dan jasad,
 penikmat dan yang dinikmati.

Jalan menuju moksa yang utama adalah:

 Bhakti (kesetiaan dan cinta kepada Tuhan),
 Prapatti (penyerahan sepenuhnya kepada Tuhan), dan
 Kaingkarya (khidmat bakti kepada Tuhan dalam pelbagai manifestasinya).

Para Alvar secara umumnya lebih menekankan jalan prapatti berbanding bhakti.

Karangan-karangan ini memuji avatara seperti Rama dan Krishna, serta dewa-dewi yang disembah di kuil seperti di Srirangam dan Tirupati yang dikenali sebagai arca-avatara, dan dianggap sebagai benar-benar hidup dan sedar.

Sebahagian pasura dalam Divyaprabandham turut dibacakan setiap hari dalam kuil-kuil Srivaishnava sebagai sebahagian daripada ibadat kepada Tuhan.