Kesan dadah pintu masuk

Kesan dadah pintu masuk (ataupun teori batu loncatan, hipotesis eskalasi, atau hipotesis perkembangan) ialah frasa umum yang merujuk kepada kesan yang sering diperhatikan bahawa apabila seseorang mula menggunakan satu jenis dadah psikoaktif, ada kemungkinan lebih tinggi bahan-bahan akan digunakan dengan lebih lanjut. Antara sebab hubungan ini berlaku termasuk pengaruh persekitaran, orang impulsif yang mencari kedua-dua dadah ringan dan keras (bermaksud orang yang menggunakan satu dadah cenderung menggunakan dadah lain disebabkan personaliti dan bukan dadah awal itu yang mendorong kepada penggunaan dadah seterusnya), perubahan dalam otak akibat pendedahan terhadap bahan sebelumnya, serta sikap yang serupa dalam kalangan pengguna dadah yang berbeza, yang membawa kepada "kecenderungan umum terhadap ketagihan". 

Pada tahun 2020, Institut Kebangsaan Penyalahgunaan Dadah A.S. mengeluarkan laporan penyelidikan yang menyokong dakwaan bahawa marijuana ialah "pintu masuk" kepada penggunaan bahan-bahan yang lebih berbahaya; salah satu kertas kajian semula setara yang dipetik dalam laporan tersebut mendakwa bahawa walaupun "sesetengah kajian mendapati bahawa penggunaan dadah yang sah atau ganja bukan syarat untuk berkembang kepada dadah haram lain [...] kebanyakan kajian menyokong 'urutan pintu masuk' itu." Walau bagaimanapun, kajian perpustakaan 2018 yang dijalankan oleh Institut Keadilan Kebangsaan A.S., yang menganalisis 23 kajian penyelidikan kajian semula setara, menyimpulkan "bahawa penyelidikan statistik dan analisis sedia ada yang berkaitan dengan hipotesis 'pintu masuk' telah memberikan keputusan yang bercampur", dan bahawa "tiada hubungan sebab-akibat antara penggunaan ganja dan penggunaan dadah haram lain boleh didakwa pada masa ini."

 Sejarah 
Walaupun frasa dadah pintu masuk pertama kali dipopularkan oleh aktivis antidadah seperti Robert DuPont pada tahun 80-an, idea-idea asasnya telah dibincangkan sejak 1930-an dengan menggunakan frasa seperti teori batu loncatan, hipotesis eskalasi, atau hipotesis perkembangan.D. B. Kandel (Ed.): Stages and Pathways of Drug Involvement: Examining the Gateway Hypothesis, Cambridge University Press, 2002, , p. 4.Erich Goode: Penggunaan marijuana dan perkembangan kepada dadah berbahaya, dalam: 

Perbincangan saintifik dan politik semakin sengit sejak 1975 selepas penerbitan beberapa kajian jangka masa panjang oleh Denise Kandel dan lain-lain.

Pada tahun 2019, laporan penyelidikan oleh Institut Kebangsaan Penyalahgunaan Dadah A.S. menentukan bahawa penggunaan marijuana "kemungkinan mendahului penggunaan bahan-bahan yang sah dan haram lain", dan memetik kajian longitudinal yang mana "dewasa yang lapor penggunaan marijuana pada kali pertama tinjauan itu lebih cenderung daripada dewasa yang tidak menggunakan marijuana untuk mengalami masalah penggunaan alkohol dalam tempoh 3 tahun; orang yang menggunakan marijuana dan sudah mempunyai masalah penggunaan alkohol pada permulaan ada risiko lebih tinggi untuk masalah penggunaan alkohol mereka bertambah buruk." Mereka juga mendakwa bahawa penggunaan marijuana "juga dikaitkan dengan masalah penggunaan bahan lain termasuk ketagihan nikotin." Walaupun menyatakan bahawa "penemuan mereka konsisten dengan idea marijuana itu "dadah pintu masuk"", mereka mengakui bahawa "majoriti orang yang menggunakan marijuana tidak beralih kepada bahan-bahan lain yang 'lebih keras'", dan bahawa "pensensitifan silang bukan unik kepada marijuana. Arak dan nikotin juga menyediakan otak untuk tindak balas yang lebih tinggi terhadap dadah lain dan, seperti marijuana, juga biasanya digunakan sebelum seseorang beralih kepada bahan lain yang lebih berbahaya."

Walau bagaimanapun, laporan 2018 yang dikeluarkan oleh Institut Keadilan Kebangsaan A.S. menyatakan "bahawa keadaan semasa penyelidikan mengenai isu ini adalah terhad, dan kajian-kajian yang telah dijalankan mengalami kesukaran dalam mengumpul maklumat dan menerapkan penemuannya kepada populasi yang lebih besar. Laporan itu juga menyatakan bahawa walaupun banyak kajian yang disemak menemui perkaitan statistik yang signifikan antara penggunaan ganja dan penggunaan dadah haram lain oleh pengguna itu kemudian, tiada bukti konklusif bahawa penggunaan ganja menyebabkan penggunaan dadah haram yang lebih keras kemudian."

 Urutan penggunaan kali pertama 
 Konsep umum 
Konsep dadah pintu masuk ini berdasarkan pemerhatian bahawa urutan penggunaan kali pertama dadah berbeza bukan rawak tetapi menunjukkan trend. Berdasarkan teknik-teknik kajian longitudinal yang mantap, trend-trend begini boleh dihuraikan dengan tepat dari segi kebarangkalian statistik. Bagi tafsiran trend yang diperhatikan, adalah penting untuk membezakan antara urutan dan sebab-akibat. Kedua-duanya mungkin – tetapi tidak semestinya – berkait, satu soalan yang menjadi subjek penyelidikan lanjut, contohnya, melalui eksperimen fisiologi.D. B. Kandel (Ed.): Stages and Pathways of Drug Involvement: Examining the Gateway Hypothesis, Cambridge University Press, 2002, , pp. 3-10.

 Contoh trend 

Daripada sampel 6,624 orang yang tidak menggunakan dadah haram lain sebelum penggunaan ganja mereka, kebarangkalian keseluruhan penggunaan dadah haram lain kemudian dianggarkan 44.7%. Analisis subkumpulan menunjukkan bahawa keadaan peribadi dan sosial, seperti jantina, umur, status perkahwinan, gangguan mental, sejarah penggunaan bahan dalam keluarga, saluran pengedaran dadah haram yang bertindih, masalah penggunaan alkohol, kebergantungan nikotin, etnik, urbanisasi, dan pencapaian pendidikan mempengaruhi tahap kebarangkalian itu.

Satu kajian penggunaan dadah dalam 14,577 pelajar gred 12 A.S. menunjukkan bahawa pengambilan alkohol dikaitkan dengan peningkatan kebarangkalian penggunaan tembakau, ganja, dan dadah haram lain kemudian. Remaja yang merokok sebelum usia 15 tahun sehingga 80 kali lebih cenderung untuk menggunakan dadah haram. Kajian menunjukkan menghisap vape berfungsi sebagai pintu masuk kepada rokok tradisional dan penggunaan ganja.

Kajian longitudinal berskala besar di U.K. dan New Zealand dari 2015 dan 2017 menunjukkan perkaitan antara penggunaan ganja dan peningkatan kebarangkalian gangguan penggunaan dadah lain kemudian.

Pelajar yang kerap mengambil minuman tenaga berkafein mempunyai risiko lebih tinggi untuk mengalami gangguan penggunaan alkohol, penggunaan kokain dan penyalahgunaan stimulan berpreskripsi. Risiko yang lebih tinggi ini kekal setelah mengambil kira penggunaan bahan sebelumnya dan faktor risiko lain.

Meta-analisis tentang penggunaan e-rokok 2018 menyatakan bahawa "Oleh sebab istilah 'pintu masuk' sebelum ini digunakan dalam konteks bahasa percakapan, bukan saintifik dan tidak mempunyai takrifan yang jelas, ia tidak digunakan dalam laporan ini".

 Perkaitan selain penggunaan kali pertama 
Peranan penggunaan ganja berkenaan dengan penggunaan alkohol dan Gangguan Penggunaan Alkohol (GPA) masih belum difahami sepenuhnya. Sesetengah kajian mencadangkan rawatan alkohol lebih tinggi kadar penyelesaiannya bagi mereka yang menggunakan ganja, manakala kajian lain mendapati sebaliknya. Ulasan 2016 terhadap 39 kajian yang mengkaji hubungan antara penggunaan ganja dan penggunaan alkohol mendapati bahawa 16 kajian menyokong idea bahawa ganja dan alkohol mengganti satu sama lain, 10 kajian mendapati bahawa ia saling melengkapi, 12 mendapati bahawa ia tidak melengkapi atau mengganti, dan satu mendapati bahawa ia kedua-duanya.

Satu kajian melibatkan data laporan sendiri daripada sampel 27,461 orang mengkaji hubungan antara penggunaan ganja dan GPA. Responden-responden ini tidak mempunyai diagnosis GPA sebelum itu. Daripada 27,461 orang, 160 melaporkan pernah menggunakan ganja dalam tempoh setahun. Pada akhir tempoh tiga tahun, mereka yang sebelumnya melaporkan pernah menggunakan ganja didapati dikaitkan dengan kemungkinan didiagnosis dengan GPA yang lima kali lebih tinggi berbanding mereka yang tidak. Selepas dilaraskan untuk variabel-variabel perancu yang terpilih (umur, kaum, status perkahwinan, pendapatan dan pendidikan), kemungkinan ini turun kepada risiko dua kali lebih tinggi. Satu lagi sampel data laporan sendiri daripada 2,121 orang hanya termasuk mereka yang telah didiagnosiskan dengan GPA. Dalam sampel ini, didapati bahawa mereka yang melaporkan pernah menggunakan ganja dalam tempoh setahun (416 orang) dikaitkan dengan kemungkinan GPA tegar yang 1.7 kali lebih tinggi tiga tahun kemudian. Selepas pelarasan untuk variabel-variabel perancu yang sama seperti sebelumnya, kemungkinan ini turun kepada 1.3.

 Punca 
Kerana urutan penggunaan kali pertama hanya boleh menunjukkan kemungkinan – tetapi bukan hakikat – hubungan sebab-akibat yang asas, teori-teori berbeza mengenai trend yang diperhatikan ini telah dihasilkan. Perbincangan saintifik (keadaan 2016) didominasi oleh dua konsep, yang nampaknya merangkumi hampir semua hubungan sebab-akibat yang mungkin benar, jika digabungkan dengan sewajarnya. Berikut ialah teori-teori perubahan biologis dalam otak akibat penggunaan dadah yang terdahulu dan teori sikap-sikap serupa merentasi dadah-dadah yang berbeza. (Ulasan).

 Perubahan dalam otak 
Tikus remaja yang berulang kali disuntik dengan tetrahidrokanabinol meningkatkan pemberian kendiri heroin (hasil berdasarkan 11 tikus jantan dan >50 tikus jantan), morfin (kajian berdasarkan 12 tikus jantan) dan juga nikotin (34 tikus). Terdapat petunjuk langsung bahawa perubahannya terdiri daripada perubahan pada anatomi yang kekal dalam sistem ganjaran otak. Oleh sebab sistem ganjaran hampir sama dari segi anatomi, fisiologi dan fungsi merentasi kelas mamalia, kepentingan penemuan daripada kajian-kajian haiwan untuk sistem ganjaran dalam otak manusia berkenaan dengan kecenderungan untuk menggunakan dadah dengan lebih lanjut telah ditekankan dalam beberapa ulasan. (Ulasan)., PDF (Ulasan)., PDF (Ulasan).

Dalam mencit, nikotin meningkatkan kebarangkalian penggunaan kokain kemudian, dan eksperimen tersebut membenarkan kesimpulan konkrit untuk dibuat mengenai perubahan biologi molekul asas dalam otak. Perubahan biologi dalam tikus sepadan dengan pemerhatian epidemiologi pada manusia bahawa penggunaan nikotin dikaitkan dengan peningkatan kebarangkalian penggunaan ganja dan kokain kemudian, serta dadah lain.

Dalam tikus, alkohol meningkatkan kebarangkalian ketagihan kokain kemudian dan sekali lagi perubahan relevan dalam sistem ganjaran telah didapati. Pemerhatian ini sepadan dengan penemuan epidemiologis bahawa penggunaan alkohol dalam manusia dikaitkan dengan risiko peralihan yang lebih tinggi daripada menggunakan kokain kepada ketagihan kokain kemudiannya.

Kajian terkawal haiwan dan manusia menunjukkan bahawa kafein (minuman tenaga) dicampurkan dengan alkohol meningkatkan keinginan yang lebih kuat untuk mengambil lebih banyak alkohol daripada mengambil alkohol sahaja. Penemuan ini sepadan dengan data epidemiologi bahawa orang yang mengambil minuman tenaga secara amnya menunjukkan kecenderungan yang meningkat untuk mengambil alkohol dan bahan lain.

 Faktor-faktor peribadi, sosial dan genetik 
Menurut konsep sikap yang serupa merentasi dadah-dadah yang berbeza (kecenderungan biasa terhadap ketagihan), beberapa faktor peribadi, sosial, genetik dan persekitaran boleh membawa kepada minat yang umumnya meningkat dalam pelbagai dadah. Urutan penggunaan kali pertama kemudiannya akan bergantung pada faktor-faktor ini. Pelanggaran urutan tipikal penggunaan dadah kali pertama menyokong teori ini. Contohnya, di Jepun, di mana penggunaan ganja tidak biasa, 83.2% orang yang menggunakan bahan haram tidak menggunakan ganja terlebih dahulu. Konsep ini menerima sokongan tambahan daripada analisis genetik berskala besar yang menunjukkan bahawa ada asas genetik bagi kaitan antara kelaziman merokok dan penggunaan ganja sepanjang hayat seseorang.

Keputusan kajian kembar memberikan petunjuk bahawa faktor-faktor genetik dan persekitaran keluarga tidak menerangkan perkaitan ini sepenuhnya, dan mungkin hanya relevan untuk urutan beberapa dadah. Dalam 219 pasangan kembar Belanda sama jantina yang serupa dan tidak serupa, satu kembar melaporkan pernah menggunakan ganja sebelum usia 18 tahun manakala yang lain tidak. Dalam kumpulan ganja, kelaziman sepanjang hayat penggunaan dadah parti kemudiannya dilaporkan empat kali lebih tinggi dan kelaziman sepanjang hayat penggunaan dadah keras kemudian dilaporkan tujuh kali lebih tinggi daripada dalam kumpulan bukan ganja. Para penulis menyimpulkan bahawa sekurang-kurangnya pengaruh keluarga – kedua-dua genetik dan sosial – tidak dapat menerangkan perbezaan ini. Kajian itu menyatakan bahawa, selain potensi peranan penyebab penggunaan ganja, faktor persekitaran tidak dikongsi boleh memainkan peranan dalam perkaitan seperti hubunganrakan sebaya yang berbeza yang mendahului penggunaan ganja., PDF  (Ulasan).

Satu lagi kajian kembar (510 pasangan kembar sama jantina) juga mengkaji perkaitan penggunaan ganja awal dan penggunaan dadah keras kemudian. Seperti kajian lain, ia mengkaji perbezaan penggunaan dadah kemudian antara adik-beradik, yang mana satu saudara telah menggunakan ganja awal dan saudara lagi satu tidak. Kajian ini mengkaji kembar seiras (yang berkongsi kira-kira 100% gen mereka) dan kembar tidak seiras (yang berkongsi kira-kira 50% gen mereka) secara berasingan dan melaraskan untuk variabel-variabel perancu tambahan seperti penggunaan dadah rakan sebaya. Ia mendapati, selepas pelarasan variabel perancu, bahawa perkaitan dengan penggunaan dadah keras kemudian hanya wujud untuk kembar tidak seiras. Ini mencadangkan faktor genetik yang signifikan dalam kemungkinan penggunaan dadah keras kemudian. Kajian itu mencadangkan bahawa peranan sebab-akibat penggunaan ganja dalam penggunaan dadah keras kemudian adalah minimal, jika wujud sama sekali, dan bahawa penggunaan ganja dan penggunaan dadah keras berkongsi faktor pengaruh yang sama seperti genetik dan persekitaran.

 Catatan 

 Rujukan 

 Bacaan lanjut 

 Buku teks saintifik 
 D. B. Kandel (Ed.): Stages and Pathways of Drug Involvement: Examining the Gateway Hypothesis, Cambridge University Press, 2002, .
 Wayne Hall, Rosalie Liccardo Pacula: Is cannabis a gateway drug? Dalam: Same authors: Cannabis Use and Dependence. Public Health and Public Policy,  Cambridge University Press, Cambridge, UK, New York, USA, 2003, , bab 10, ms. 104–114.

 Buku saintifik awam 
 Mark A.R. Kleiman, Jonathan P. Caulkins, Angela Hawken: Is marijuana a "gateway drug"? Dalam: Penulis sama: Drugs and Drug Policy. What Everyone Needs to Know, Oxford University Press, 2011, , bab 4, soalan 8, ms. 81–83.

 Keadaan penyelidikan sebelum 1974 


 Pautan luar 
 Is marijuana a gateway drug?, laman web Institut Kebangsaan Penyalahgunaan Dadah di Institut Kesihatan Kebangsaan A.S.
  Virginia Gewin:  Smoking stokes cocaine cravings: Molecular mechanism found for controversial 'gateway drug' hypothesis, Nature News, 2 November 2011.
 Video: Eric Kandel dan Denise Kandel: E-Cigarettes May Promote Illicit Drug Use and Addiction, Universiti Columbia, 16 Januari 2015.

Kategori:Alkohol dan kesihatan
Kategori:Kebergantungan bahan
Kategori:Gangguan berkaitan bahan
Kategori:Dasar dadah