Madhusudana Saraswati

Madhusudana Sarasvati (IAST:Madhusūdana Sarasvatī) (antara 1490–1580 Masihi) ialah seorang ahli falsafah India, khususnya falsafah Advaita Vedanta. 

Hanya segelintir sarjana yang mampu memperkaya kedua-dua bidang Advaita Vedanta dan bhakti—yakni pengabdian kepada Tuhan peribadi—secara serentak. Madhusudana Sarasvati merupakan salah seorang tokoh terunggul dalam kalangan mereka.

 Kelahiran & Kehidupan Awal 
Para pengkaji memberikan tiga tarikh berbeza bagi hayatnya: 1490–1580, 1525–1632, dan 1490–1607 Masihi.

Beliau ialah anak ketiga kepada Pramodana Purandaracarya dari Bengal, dipercayai lahir di Unasiya dalam daerah Faridpur, yang kini terletak di Bangladesh. Keluarganya dikatakan berasal dari Kanauj di Uttar Pradesh.Swami Harshananda, A Concise Encyclopaedia of Hinduism

Sejak kecil, Madhusudana telah menunjukkan kecemerlangan dalam pembelajaran. Beliau mempelajari tatabahasa dan puisi Sanskrit di bawah bimbingan ayahnya sendiri yang juga seorang sarjana besar.

Dikatakan bahawa beliau telah meninggalkan kehidupan duniawi seawal usia sepuluh tahun dan mengembara ke Navadvipa (di Bengal Barat) untuk bertemu dengan Sri Krishna Caitanya, atau lebih dikenali sebagai Caitanya Mahaprabhu. Namun kerana Caitanya tiada ketika itu, beliau terus tinggal di situ dan meneruskan pengajian dalam falsafah Nyaya di bawah bimbingan Mathuranatha Tarkavagisa, seorang cendekiawan terkemuka dalam bidang tersebut.

Kemudian beliau berangkat ke Kasi untuk mendalami Advaita Vedanta di bawah Ramatirtha, dan seterusnya mempelajari falsafah Mimamsa di bawah seorang sami bernama Madhava Sarasvati. Pengajian ini membangkitkan semangat vairagya (penolakan terhadap dunia) dalam dirinya sehingga beliau akhirnya menerima perintah sanyasa daripada Visvesvara Sarasvati.

Madhusudana juga dikenali kerana mengatur penubuhan satu golongan sami pejuang yang dikenali sebagai Naga sadhu, bagi mempertahankan para sanyasin Hindu serta umat Hindu secara umum.

Beliau mempunyai tiga murid utama: Balabhadra Bhattacarya, Sesagovinda, dan Purusottama Sarasvati.

 Karya-karya 
Sebanyak enam karya penting dikarang olehnya, iaitu:

 Vedantakalpalatika
 Siddhantabindu
 Bhaktirasayana
 Advaitasiddhi
 Sanksepasarirakavyakhya
 Bhagavatatika dan Gudharthadipika

Secara keseluruhan, sebanyak lapan belas karya dikaitkan dengannya.

Karya agung beliau ialah Advaitasiddhi. Gudharthadipika pula merupakan huraian yang jelas terhadap ulasan Sankara ke atas Bhagavadgita. Siddhantabindu ialah komentar ilmiah terhadap Dasasloki karya Sankara. Sementara itu, Bhaktirasayana merupakan risalah yang tersusun rapi tentang ajaran bhakti atau pengabdian kepada Tuhan.

 Rujukan 
Kategori:Hinduisme
Kategori:Ahli falsafah Hindu
Kategori:Tokoh Hindu