Imbangan duga

Imbangan duga ialah penyata kewangan dalaman yang menyenaraikan baki penutup larasan semua akaun lejar am (kedua-dua hasil dan modal) yang terkandung dalam lejar perniagaan pada tarikh tertentu. Senarai ini akan mengandungi nama setiap akaun lejar nominal dalam susunan kecairan dan nilai baki lejar nominal tersebut. Setiap akaun lejar nominal akan memegang sama ada baki debit atau baki kredit. Nilai baki debit akan disenaraikan dalam lajur debit baki percubaan dan baki nilai kredit akan disenaraikan dalam lajur kredit. Penyata untung dan rugi dagangan dan kunci kira-kira dan laporan kewangan lain kemudiannya boleh dihasilkan menggunakan akaun lejar yang disenaraikan pada baki yang sama.

 Sejarah 
Keterangan pertama yang diterbitkan mengenai proses itu ditemui dalam karya Luca Pacioli pada tahun 1494 Summa de arithmetica, dalam bahagian bertajuk Particularis de Computis et Scripturis. Walaupun dia tidak menggunakan istilah itu, dia pada dasarnya menetapkan teknik yang serupa dengan imbangan duga selepas penutupan.

 Had 
Imbangan duga hanya menyemak jumlah debit berbanding jumlah kredit. Oleh sebab itu ia tidak menjamin bahawa tidak ada kesilapan. Berikut ialah kelas utama ralat yang tidak dikesan oleh imbangan duga.

 Ralat catatan asal adalah apabila kedua-dua belah transaksi memasukkan jumlah yang salah. Contohnya, jika invois pembelian untuk £21 dimasukkan sebagai £12, ini akan mengakibatkan catatan debit yang salah (untuk pembelian) dan catatan kredit yang salah (ke akaun pemiutang yang berkaitan), kedua-duanya kurang £9, jadi jumlah kedua-dua lajur akan menjadi £9 kurang, dan dengan itu akan mengimbangi.
 Ralat ketinggalan adalah apabila urus niaga dikeluarkan sepenuhnya daripada rekod perakaunan. Oleh kerana debit dan kredit untuk urus niaga akan mengimbangi, meninggalkannya masih akan meninggalkan jumlah yang seimbang. Variasi ralat ini ialah mengetepikan satu daripada jumlah akaun lejar daripada imbangan duga (tetapi dalam kes ini imbangan duga tidak akan mengimbangi).
 Ralat pembalikan adalah apabila entri dibuat pada jumlah yang betul, tetapi dengan debit dan bukannya kredit, dan sebaliknya. Contohnya, jika jualan tunai untuk £100 didebitkan ke akaun Jualan dan dikreditkan ke akaun Tunai. Ralat sedemikian tidak akan menjejaskan jumlah keseluruhan. Ralat pembalikan kadangkala boleh dikesan jika baki duga bukan baki biasa - seperti wang tunai yang mempunyai baki kredit.
 Ralat komisen ialah apabila penyertaan dibuat pada jumlah yang betul, dan bahagian yang sesuai (debit atau kredit), tetapi satu atau lebih penyertaan dibuat ke akaun yang salah dari jenis yang betul. Contohnya, jika kos bahan api didebitkan secara salah ke akaun pos (kedua-dua akaun perbelanjaan). Ini tidak akan menjejaskan jumlah keseluruhan. Ini juga boleh berlaku kerana kekeliruan dalam hasil dan perbelanjaan modal.
 Kesilapan prinsip adalah apabila penyertaan dibuat pada jumlah yang betul, dan bahagian yang sesuai (debit atau kredit), seperti kesilapan komisen, tetapi jenis akaun yang salah digunakan. Contohnya, jika kos bahan api (akaun perbelanjaan), didebitkan kepada stok (akaun aset).  Ini tidak akan menjejaskan jumlah keseluruhan.
 Ralat pampasan ialah pelbagai ralat yang tidak berkaitan yang secara individu akan membawa kepada ketidakseimbangan, tetapi bersama-sama membatalkan satu sama lain.

 Rujukan