Tanda neon

Dalam industri papan tanda, tanda neon ialah papan tanda elektrik yang diterangi oleh tiub gas-pancaran panjang bercahaya yang mengandungi neon atau gas lain yang jarang. Ini merupakan penggunaan paling lazim untuk pencahayaan neon, yang pertama kali diperagakan dalam bentuk moden pada Disember 1910 oleh Georges Claude di Pameran Motor Paris. Walaupun ia digunakan di seluruh dunia, tanda neon sangat popular di Amerika Syarikat dari sekitar tahun 1920-an hingga 1950-an. Pemasangan di Times Square, banyak daripadanya direka oleh Douglas Leigh, terkenal, dan terdapat hampir 2,000 kedai kecil yang menghasilkan tanda neon menjelang tahun 1940. Halaman 221–223 menerangkan tiub Moore. Halaman 369–374 menerangkan pencahayaan tiub neon. Halaman 385 membincangkan sumbangan Risler terhadap salutan pendarfluor pada tahun 1920-an. Halaman 388–391 membincangkan pembangunan lampu pendarfluor komersial di General Electric pada tahun 1930-an. Selain untuk papan tanda, pencahayaan neon juga sering digunakan oleh seniman dan arkitek, dan (dalam bentuk diubah suai) dalam panel paparan plasma dan televisyen. Industri papan tanda telah merosot dalam beberapa dekad kebelakangan ini, dan kini bandar-bandar prihatin dalam usaha memelihara serta memulihkan tanda neon lama mereka.

Susunan diod pemancar cahaya boleh dibentuk dan diliputi dengan penyebar cahaya untuk meniru rupa lampu neon.

 Rujukan 

Bacaan Lanjutan



  Artikel mengenai kemunculan dan kemerosotan papan tanda neon di Warsaw dan Poland.

  – rujukan piawai industri mengenai amalan, kaedah, dan teknologi yang digunakan oleh pengeluar tanda neon.