Demografi Sabah

Sabah adalah negeri ketiga paling ramai penduduk di Malaysia, dengan populasi seramai 3,418,785 mengikut bancian Malaysia 2020. Ia juga mempunyai penduduk bukan warganegara tertinggi, iaitu seramai 810,443. Walaupun Malaysia adalah salah satu negara yang paling kurang padat penduduk di Asia, Sabah adalah penduduk yang jarang. Kebanyakan penduduk tertumpu di sepanjang kawasan pantai, dengan bandar dan pusat bandar menyaksikan pertumbuhan penduduk yang paling banyak.

Penduduk Sabah pada tahun 1970 ialah 653,604,  dengan kedua-dua negeri dan jirannya Sarawak mempunyai bilangan warga asing yang hampir sama. Pada tahun 1980, negeri itu mengalami peningkatan mendadak dalam populasi dengan ketibaan hampir sejuta pelarian yang melarikan diri dari konflik Moro di selatan Filipina yang berjiran.   Pada masa yang sama, sejumlah besar pekerja sah dari Indonesia dan Filipina juga tiba di Sabah, didorong oleh ledakan ekonomi dalam sektor utamanya.   Dasar pemelayuan yang digubal di bawah Mustapha Harun merendahkan lagi penguasaan demografi Kristian Kadazan-Dusun Sabah selain daripada faktor-faktor ini. Pada tahun 1992, penduduk Sabah meningkat kepada lebih 1,734,685,  kemudian kepada 2,468,246 pada tahun 2000.  Menjelang 2010, ini meningkat kepada 3,117,405.   Sabah mempunyai 900,000 pekerja asing berdaftar dalam bidang pertanian, perladangan, pembinaan, perkhidmatan dan kerja rumah.  Walaupun jumlah pendatang tanpa izin (termasuk pelarian) diramalkan lebih daripada satu juta, kebanyakan mereka ini dipercayai telah dikategorikan sebagai "bumiputera lain" dalam perangkaan negara.   Sabah juga menyaksikan peningkatan dalam bilangan ekspatriat, kebanyakannya dari China, Taiwan, Korea Selatan, Jepun, Australia, dan Eropah. Dalam jangka masa terdekat, populasi dijangka bertambah daripada peningkatan perkahwinan antara kaum dan penghijrahan.

Orang-orang dari Sabah dipanggil orang Sabah dan secara umumnya mengenali diri mereka seperti itu.  Sabah adalah rumah kepada kira-kira 42 kumpulan etnik, dan lebih 200 kumpulan sub-etnik yang berbeza setiap satu dengan bahasa, budaya dan kepercayaan rohani mereka sendiri.  Kawasan pantai dan tanah pamah kebanyakannya didiami oleh orang Bajau, Melayu Brunei, Bugis, Illanun, Kedayan, dan Suluk. Golongan ini secara tradisinya bekerja sebagai nelayan dan petani.  Kawasan tanah tinggi di pedalaman kebanyakannya didiami oleh Kadazan-Dusun, Murut, dan Lun Bawang (atau Lun Dayeh) dan sub-kumpulan mereka. Kumpulan ini secara tradisinya bekerja sebagai petani dan pemburu.  Istilah bumiputera (    ) digunakan di Malaysia untuk merujuk kepada mereka yang berketurunan Melayu dan peribumi. Demografi ini secara amnya menikmati keistimewaan istimewa dalam pendidikan, pekerjaan, kewangan dan politik.  Dalam demografi bumiputera, istilah Orang Asal hanya merujuk kepada mereka yang berketurunan peribumi, tidak termasuk orang Melayu. 

Tiga kumpulan peribumi terbesar di Sabah ialah Kadazan-Dusun, Bajau, dan Murut. Ini diikuti oleh orang Melayu Brunei, Suluk, dan lain-lain.  Warganegara berketurunan Cina merupakan majoriti penduduk bukan Bumiputera.