Kedwianan minda–tubuh

Dalam falsafah minda, kedwianan minda–tubuh menjelaskan sama ada fenomena mental adalah tidak fizikal,Hart, W. D. 1996. "Dualism." pp. 265–267 in A Companion to the Philosophy of Mind, edited by S. Guttenplan. Oxford: Blackwell. atau bahawa minda dan tubuh adalah berbeza dan boleh dipisahkan. Oleh itu, ia merangkumi satu set pandangan tentang hubungan antara minda dan zarah, serta antara subjek dan objek, dan berbeza dengan kedudukan lain, seperti fizikalisme dan enaktivisme, dalam masalah minda–tubuh.

Aristotle berkongsi pandangan Plato tentang pelbagai roh dan menghuraikan lebih lanjut tentang sebuah susunan hierarki, sepadan dengan fungsi tersendiri tumbuhan, haiwan, dan manusia: roh pertumbuhan yang mengkhasiatkan dan metabolisme yang ketiga-tiganya berkongsi; roh perseptif kesakitan, keseronokan, dan keinginan yang hanya manusia dan haiwan lain berkongsi; dan fakulti akal yang bagi kaum manusia sahaja. Dalam pandangan ini, roh merupakan bentuk hylomorfik organisma yang berdaya, di mana setiap peringkat hierarki secara rasmi mengatasi bahan peringkat sebelumnya. Bagi Aristotle, dua roh pertama, berdasarkan badan, binasa apabila organisma hidup mati,Aristotle. [c. mid 4th century BC] 1924. Metaphysics (Metaphysica), edited by W. D. Ross. Oxford: Oxford University Press, 2 vols. sedangkan masih terdapat bahagian minda yang kekal dan abadi.Aristotle, De Anima III: Akan tetapi, bagi Plato, roh tidak bergantung kepada badan fizikal; beliau percaya pada metempsikosis, penghijrahan roh ke badan fizikal yang baru.Duke, E. A., W. F. Hicken, W. S. M. Nicoll, et al., eds. 1995. Platonis Opera, Vol. 1: Tetralogiae I-II, Oxford Classical Texts.  Oxford: Clarendon Press. . (includes Euthyphro, Apologia Socratis, Crito, Phaedo, Cratylus, Theaetetus, Sophistes, and Politicus.) Ia telah dianggap sebagai satu bentuk reduksionisme oleh sesetengah ahli falsafah, kerana ia membolehkan kecenderungan untuk mengabaikan kumpulan pembolehubah yang sangat besar dengan perkaitan yang diandaikan dengan minda atau badan, dan bukan untuk nilai sebenar apabila ia menjelaskan atau meramalkan fenomena yang dikaji.

Kedwianan berkait rapat dengan pemikiran René Descartes (1641), yang berpendapat bahawa minda adalah bahan bukan fizikal-dan oleh itu, bukan spatial-bahan. Descartes dengan jelas mengenal pasti minda dengan kesedaran dan kesedaran diri dan membezakannya daripada otak fizikal sebagai tempat kecerdasan berpangkal.Robinson, Howard. [2003] 2016. "Dualism" (rev.). The Stanford Encyclopedia of Philosophy, edited by Edward N. Zalta. Oleh itu, beliau adalah ahli falsafah Barat pertama yang didokumenkan untuk merumuskan masalah minda-tubuh dalam bentuk yang wujud pada hari ini.Descartes, René. [1641] 1984. "Meditations on First Philosophy." pp. 1–62 in The Philosophical Writings of René Descartes 2, translated by J. Cottingham, R. Stoothoff, and D. Murdoch. Cambridge: Cambridge University Press. Walau bagaimanapun, teori kedwian bahan mempunyai ramai penyokong dalam falsafah kontemporari seperti Richard Swinburne, William Hasker, J. P. Moreland, E. J. Low, Charles Taliaferro, Seyyed Jaaber Mousavirad, dan John Foster.

Kedwianan dibezakan dari pelbagai jenis monisme. kedwian bahan berbeza dengan semua bentuk materialisme, tetapi kedwian harta boleh dianggap sebagai bentuk fizikalisme bukan reduktif.

Jenis
Kedwian ontologi membuat komitmen ganda tentang sifat kewujudan yang berkaitan dengan minda dan jirim, dan boleh dibahagikan kepada tiga jenis yang berbeza:

Kedwian bahan menegaskan bahawa minda dan jirim pada asasnya adalah jenis asas yang berbeza.
Kedwian sifat mencadangkan bahawa perbezaan ontologi terletak pada perbezaan antara sifat minda dan jirim (seperti dalam emergentisme).
Kedwian predikat menuntut ketakbolehkurangan predikat mental kepada predikat fizikal.

Kedwian bahan atau Cartesian
Kedwian bahan menegaskan bahawa minda dan jirim pada asasnya adalah jenis asas yang berbeza. Terdapat pelbagai jenis kedwian bahan. Kebanyakan dualists bahan berpandangan bahawa minda dan badan mampu mempengaruhi satu sama lain, dikenali sebagai interaksionisme. Pembela terkenal kedwian bahan termasuk John Foster, Stewart Goetz, Richard Swinburne dan Charles Taliaferro.Taliaferro, Charles. (2018). Substance Dualism: A Defense. In Jonathan J. Loose, Angus John Louis Menuge & J. P. Moreland. The Blackwell Companion to Substance Dualism. Wiley-Blackwell. pp. 41–60

Kedwian Cartesian, yang paling terkenal dipertahankan oleh René Descartes, berpendapat bahawa terdapat dua jenis bahan: mental dan fizikal. Descartes menyatakan bahawa mental boleh wujud di luar badan, dan badan tidak boleh berfikir. kedwian bahan penting dalam sejarah kerana telah menimbulkan banyak pemikiran mengenai masalah minda-badan yang terkenal. Ia serasi dengan teologi yang mendakwa bahawa roh-roh abadi menduduki alam kewujudan bebas yang berbeza daripada dunia fizikal. Cartesians cenderung untuk menyamakan roh dengan minda.

Revolusi Copernican dan penemuan saintifik abad ke-17 mengukuhkan kepercayaan bahawa kaedah saintifik adalah cara pengetahuan yang unik. Badan dilihat sebagai organisma biologi untuk dikaji dalam bahagian konstituennya (materialisme) melalui anatomi, fisiologi, biokimia dan fizik (reduksionisme). kedwian minda-tubuh kekal sebagai paradigma dan model bioperubatan untuk tiga abad berikutnya.

Kedwianan penimbulan
Kedwianan penimbulan ialah sejenis kedwianan zat yang telah dipertahankan oleh William Hasker dan Dean Zimmerman.Hasker, William. (2018). The Case for Emergent Dualism. In Jonathan J. Loose, Angus J. L. Menuge, J. P. Moreland. The Blackwell Companion to Substance Dualism. Wiley-Blackwell. pp. 61–72.  Kedwianan penimbulan menegaskan bahawa bahan mental wujud apabila sistem fizikal seperti otak mencapai tahap kerumitan yang mencukupi. Hasker mentakrifkan kedwianan yang muncul sebagai:

Hasker telah berhujah bahawa kedwianan yang muncul adalah konsisten dengan penemuan saintifik saraf yang menunjukkan pergantungan minda pada otak. Beliau menyamakan minda individu dengan medan magnet dalam perbezaan kualitatifnya daripada sifat fizikal yang menjananya dan juga dalam keupayaannya untuk bertindak ke atas otak yang menjananya. Kesedaran dikatakan timbul apabila otak mencapai tahap ambang tertentu kerumitan organisasi dan apabila disusun dengan betul menimbulkan jiwa.

Kedwianan Thomistik
Kedwianan Thomistik ialah sejenis kedwianan yang diperoleh daripada pandangan Thomas Aquinas. Edward Feser telah menulis bahawa:

Kedwianan bahan Thomistik telah dipertahankan oleh J. P. Moreland dan Scott B. Rae. Kedwianan bahan Thomistik membezakan dirinya daripada kedwianan bahan Cartesian dengan menafikan bahawa badan dan jiwa adalah bahan yang berbeza. Sebaliknya, seseorang hanya terdiri daripada satu bahan iaitu jiwa manakala badan dianggap sebagai struktur fizikal berensol. J. P. Moreland telah mengulas:

Eleonore Stump telah mencadangkan bahawa pandangan Thomas Aquinas tentang jirim dan jiwa sukar untuk ditakrifkan dalam perbincangan kontemporari tetapi dia akan memenuhi kriteria sebagai dualist bahan bukan Cartesian.

Istilah lain untuk kedwianan Thomistik termasuk kedwianan rekajisim atau rekajisiman Thomistik yang berbeza dengan kediwanan bahan. Kerekajisiman berbeza daripada kedwianan bahan kerana ia berpandangan bahawa immaterial (bentuk) dan material (jirim) bukanlah bahan yang berbeza dan hanya berkongsi sebab yang cekap.

Sarjana Thomistik seperti Paul Chutikorn dan Edward Feser telah menulis bahawa Aquinas bukanlah seorang kedwianan bahan. Edward Feser yang telah mempertahankan kedwianan rekajisim telah mencadangkan bahawa ia mempunyai kelebihan berbanding kedwianan bahan seperti menawarkan penyelesaian yang mungkin kepada masalah interaksi. Paul Chutikorn telah mengulas bahawa "mengguna pakai pandangan Aquinas tentang zat akan memberikan penyelesaian kepada masalah dengan mengelakkan sama sekali kedudukan bahawa manusia terdiri daripada dua zat. Sebaliknya, Aquinas menunjukkan kepada kita bahawa kita boleh mengakui kedwianan dalam zat itu sendiri, sambil mengekalkan kesatuan substansial yang wujud".

Kedwianan rekajisim Aristoteles juga mempunyai banyak persamaan dengan kedwianan Thomistic. Michael Egnor ialah penyokong terkenal kedwianan Aristoteles.

Rujukan

Bacaan lanjut
 Amoroso, Richard L. 2010. Complementarity of Mind and Body: Realizing the Dream of Descartes, Einstein and Eccles. . History making volume with first comprehensive model of dualism-interactionism, that is also empirically testable.
 Bracken, Patrick, and Philip Thomas. 2002. "Time to move beyond the mind–body split." British Medical Journal 325:1433–1434. . A controversial perspective on the use and possible overuse of the Mind–Body split and its application in medical practice.
 Damasio, Antonio. 1994. Descartes' Error.
 Sinclair, Alistair J. 2015. The Promise of Dualism. Almostic Publications. . Introducing dualism as being interactive and distinct from the substance dualism of Descartes.
 Spenard, Michael. 2011. Dueling with Dualism: the forlorn quest for the immaterial soul. . An historical account of mind body dualism and a comprehensive conceptual and an empirical critique of the position.
 Sperry, R. W. 1980. "Mind-brain interaction: Mentalism, yes; dualism, no." Neuroscience 5(2):195–206. . .

Pautan luar


 "Dualism." Dictionary of Philosophy of Mind
 "Dualism." the Stanford Encyclopedia of Philosophy
 "Zombies." Stanford Encyclopedia of Philosophy



 Mind and body, Rene Descartes to William James
 Online Papers on Materialism and Dualism
 Dualism Arguments: Pros & Cons 


Kategori:Hujahan dalam falsafah minda
Kategori:Baruch Spinoza
Kategori:Cartesianisme
Kategori:Konsep dalam Epistemologi
Kategori:Konsep dalam Metafizik
Kategori:Konsep dalam Falsafah Minda
Kategori:Kesedaran
Kategori:Metafizik minda
Kategori:Ontologi
Kategori:René Descartes
Kategori:Teori minda