Kafe butler

ialah subkategori restoran cosplay yang berasal dari Jepun . Di kafe-kafe ini, pelayan berpakaian seperti butler dan melayani pelanggan dengan cara pembantu rumah yang melayani golongan bangsawan . Kafe Butler berkembang pesat sebagai reaksi terhadap populariti kafe pembantu rumah dan berfungsi sebagai kategori alternatif restoran cosplay yang bertujuan untuk menarik minat otaku wanita.

 Sejarah 
kanan|thumb| Papan tanda untuk Swallowtail, didakwa kafe butler pertama ( Ikebukuro, Tokyo )
Kafe pembantu rumah, di mana pelayan berpakaian sebagai pembantu rumah untuk melayani pelanggan terutamanya lelaki,  mencapai populariti yang meluas di Jepun pada awal 2000-an.  Kafe Butler diwujudkan sebagai tindak balas kepada populariti mereka, selepas usahawan mencatatkan peningkatan dalam siaran papan mesej Internet daripada otaku wanita – peminat setia, terutamanya anime dan manga – yang mempunyai persepsi negatif terhadap kafe pembantu rumah, dan yang mencari "pembalikan peranan alternatif" kepada mereka.    Wanita menyatakan keinginan mereka untuk sebuah pertubuhan di mana mereka boleh mencari pasangan lelaki dalam persekitaran yang lebih murah daripada kelab tuan rumah, dan lebih romantis dan selamat daripada kelab malam .  Butlers dipilih sebagai rakan sejawat lelaki kepada pembantu rumah, dan menarik minat fantasi puteri dongeng .  

Kafe butler pertama, Swallowtail, dibuka pada Mac 2005.  Swallowtail terletak di Otome Road, destinasi membeli-belah dan budaya utama untuk otaku wanita di Ikebukuro, Tokyo,  dan diasaskan oleh firma perunding pengurusan Oriental Corporation dan rangkaian barangan anime dan manga K-Books .  Pada tahun 2006, kafe Butlers Café dibuka di Shibuya, Tokyo .   Diasaskan oleh bekas pekerja pejabat Yuki Hirohata, Butlers Café menggaji kakitangan yang terdiri sepenuhnya daripada lelaki Barat,  dan membenarkan pelanggan berlatih bahasa Inggeris dengan butler.   Butlers Café ditutup pada Disember 2018.  Pada tahun 2011, kafe butler Refleurir dibuka sebagai kafe butler pertama di Akihabara, Tokyo,  sebelum ditutup pada 2013.  Beberapa kafe cosplay  ( berpakaian silang ) dengan tema butler beroperasi di Akihabara, di mana pelayan wanita berpakaian seperti butler lelaki. 

Di luar Jepun, kafe butler terkenal termasuk Chitty Mood, yang beroperasi di Taipei City Mall di Taipei, Taiwan,  dan Restoran Teh Eropah Lan Yu Guan (dahulunya bernama Michaelis), yang dibuka di Daerah Utara, Taichung, Taiwan pada 2012  Di Amerika Utara, Eropah, dan Oceania, kafe butler pop timbul telah dihoskan di konvensyen anime, termasuk Ekspo Anime di Amerika Syarikat,  Hücon di Turki,  dan SMASH! di Australia, yang merupakan konvensyen anime pertama yang menganjurkan kafe butler. 

 Ciri-ciri 

 Kafe butler Jepun 
Konsep utama kafe butler ialah pelanggan dianggap sebagai bangsawan yang telah pulang ke rumah mereka untuk minum teh, di mana mereka menunggu oleh butler peribadi.  Walaupun kafe pembantu rumah lazimnya mempromosikan daya tarikan fizikal pelayan sebagai titik jualan utama mereka, kafe butler menumpukan sumber penting kepada persekitaran, suasana dan perkhidmatan berkualiti tinggi.  Pelanggan "dialu-alukan pulang" apabila masuk dan dirujuk dengan gelaran kehormat, dengan pelanggan wanita dirujuk sebagai ojōsama (" milady ") atau ohimesama ("puteri")  dan pelanggan lelaki sebagai bocchan ("tuan muda") atau dannasama ("tuan"). 

Makanan berkualiti tinggi dihidangkan – menu Swallowtail, contohnya, telah dibangunkan oleh Paul Okada, pengarah makanan dan minuman di Four Seasons Tokyo  – dan bahagian dalam restoran itu lazimnya direka bentuk menyerupai rumah desa Inggeris. atau rumah manor dengan perabot import dan tersuai.  Butler juga mungkin meluangkan masa untuk memaklumkan pelanggan tentang gaya hiasan dan menerangkan secara menyeluruh item pada menu.  Minum petang gaya Inggeris ialah makanan yang paling biasa dihidangkan di kafe butler, termasuk kek, scone, sandwic dan teh yang dihidangkan dalam cawan porselin yang halus,   yang mungkin juga seramik tersuai kafe itu sendiri. 

Lelaki yang bekerja sebagai butler boleh berumur seawal 18 atau seusia 80 tahun,   dan menerima latihan lanjutan dalam penyediaan teh, etika dan standard perkhidmatan restoran.   Proses latihan di Swallowtail mengambil masa beberapa bulan, dan memerlukan pemohon untuk lulus ujian berdasarkan standard restoran hotel.  Jawatan jawatan untuk butler sepadan dengan jawatan kakitangan isi rumah, termasuk " pengurus rumah " untuk pengurus paling kanan dan " kaki kaki " untuk pelayan.  Butler juga kadang-kadang muncul dalam muzikal, drama pentas dan konsert yang dianjurkan oleh kafe, dan menjual cenderahati dan CD. 

Fotografi biasanya tidak dibenarkan di kafe butler, walaupun Butlers Café menawarkannya sebagai perkhidmatan tambahan: perkhidmatan yang ditawarkan termasuk "Lift Me Up Photo", di mana foto diambil tentang butler mengangkat pelanggan secara fizikal; "Cinderella Time," di mana pelanggan menerima buih, tiara dan loceng perak di atas pinggan; dan "Belajar Bahasa Inggeris," di mana pelanggan menerima buku nota untuk bertukar-tukar nota dalam bahasa Inggeris dengan pelayan mereka semasa setiap lawatan.  Kafe Butler biasanya menguatkuasakan kod kelakuan untuk pekerja dan pelanggan yang melarang aktiviti tertentu, seperti pertukaran maklumat peribadi atau mesyuarat di luar ruang kafe.  

 Kafe butler bukan Jepun 
Walaupun kafe butler Jepun dan bukan Jepun secara amnya serupa dari segi kaedah tempahan, aliran perkhidmatan, imej umum dan penekanan pada interaksi antara butler dan pelanggan, terdapat beberapa perbezaan yang ketara merentas negara dan wilayah.  Kafe butler Taiwan dilaporkan mempunyai latihan persediaan yang kurang ketat dan lebih fokus pada latihan sambil bekerja, dan menggunakan perabot gaya Eropah yang kurang mewah hasil daripada pembiayaan pelabur yang terhad.  Selanjutnya, memandangkan orang Cina tidak mempunyai kehormatan yang jelas membezakan antara kedudukan sosial atas dan bawah, hubungan kedudukan antara butler dan pelanggan diwujudkan melalui "prestasi" butler di kafe butler Taiwan.  Kafe Butler di konvensyen anime Barat biasanya dikendalikan oleh sukarelawan dan peminat, bukannya oleh profesional perkhidmatan yang terlatih dengan rapi. 

 Persatuan dengan fandom yaoi 
Kafe Butler terkenal sebagai mendapat populariti di kalangan fujoshi – nama yang diberikan kepada peminat yaoi, atau fiksyen percintaan lelaki–lelaki – terutamanya mereka yang berumur 13 hingga 49 tahun.   Walaupun kafe butler di Jepun secara umumnya dianggap sebagai bentuk otome muke (乙女向け,  "untuk gadis", media untuk wanita) dan tidak ditujukan khusus untuk peminat yaoi, namun mereka telah mendapat populariti melalui beberapa pelanggan yang memaparkan homososial dan fantasi homoerotik melalui interaksi mereka dengan butler.  Sebaliknya, hubungan antara kafe butler dan fandom yaoi lebih ketara di Taiwan, di mana kafe butler berkembang biak sebagai tindak balas langsung terhadap pertumbuhan yaoi . 

 Analisis dan kesan 
Kafe butler telah disebut sebagai contoh pengaruh anime dan manga terhadap budaya dan perdagangan Jepun, dengan gambaran rekaan kafe butler dalam anime dan manga telah mempopularkannya sebagai konsep dan menjadikannya destinasi utama untuk pelancong otaku di Jepun .  Patisserie Swallowtail, pâtisserie berjenama Swallowtail, telah menghasilkan barangan bakar edisi terhad dengan kerjasama beberapa francais dan cawangan popular, termasuk siri anime Tokyo Ghoul,  Monthly Girls' Nozaki-kun,  dan HenNeko ;  siri permainan video Danganronpa  dan Persona 3 ;  dan gedung serbaneka Tokyu Hands .  Siri anime Beastars melancarkan kafe butler pop timbul pada 2019.  Kafe butler di luar Jepun menyediakan fungsi yang sama untuk mensimulasikan budaya Jepun untuk penonton otaku dan Japanophile, dengan kafe butler di Taiwan menggunakan perkataan Jepun dalam ucapan, dan menganjurkan acara seperti festival yukata dan pertandingan karaoke .  Kafe Butler selanjutnya disebut sebagai mewakili perluasan cosplay, daripada hobi yang berlaku secara eksklusif dalam ruang otaku seperti konvensyen anime, kepada aktiviti yang berlaku dalam kehidupan awam. 

Sarjana anime dan manga Susan J. Napier berhujah bahawa kafe butler mewakili peluasan budaya otaku untuk merangkumi gadis dan wanita, tetapi menyatakan bahawa populariti kafe butler tidak semestinya mewakili longgarnya peranan dan jangkaan jantina budaya, dengan menyatakan bahawa "kafe pembantu rumah dan butler, jika ada, mengukuhkan perbezaan jantina."  Artis manga Keiko Takemiya "tidak meletakkan kepentingan budaya yang besar" di kafe butler, tetapi berpendapat bahawa mereka "membenarkan wanita Jepun peluang untuk dilayan dan melarikan diri dari peranan tradisional mereka untuk melayani lelaki."  Claire Gordon dari Slate memetik kakitangan semua-Barat Butlers Café sebagai berfungsi sebagai satu bentuk pemenuhan fantasi, membenarkan pelanggannya yang sebahagian besarnya dari Jepun untuk berinteraksi dengan "hiperbolik, keterlaluan hiperbolik" seorang lelaki Barat yang memikat stereotaip. 

Pada tahun 2006, Swallowtail melaporkan melayani lebih daripada 1,000 pelanggan setiap bulan.  Butlers Café melaporkan mempunyai 2,000 pelanggan tetap pada kemuncaknya,  dan 3,000 pelanggan pada bulan pertama operasinya.  Swallowtail melaporkan bahawa 80 peratus pelanggan mereka adalah wanita, dengan wanita berusia 20-an dan 30-an merupakan sebahagian besar pelanggan mereka. 

 Lihat juga 

 Restoran bertema
 Happy Boys, siri komedi tentang pekerja di kafe butler

 Rujukan 

Bibliografi


 Pautan luar 

 Laman web rasmi Swallowtail Butler Café 
 Laman web rasmi Butlers Café (tidak berfungsi; pautan melalui Arkib Internet )
 "Swallowtail Butler Cafe", Japan Food TV, Mei 2015.
 Drobig, Pamela. "Dine Like a Lady: Makan di Swallowtail Butler Café", Yahoo News, Ogos 2016.
 Lah, Kyung . "Kafe 'orang putih' kontroversi Jepun", CNN, Julai 2008.

Kategori:Jenis kedai kopi
Kategori:Cosplay
Kategori:Sumber CS1 bahasa Jepun (ja)
Kategori:Rencana yang mengandungi teks bahasa Jepun