Koloni Plymouth

Koloni Plymouth (kadangkala 'Plimouth') ialah koloni Inggeris kekal pertama di New England dari 1620 dan koloni Inggeris kekal ketiga di Amerika, selepas koloni Newfoundland dan Jamestown. Ia telah diselesaikan oleh penumpang di Mayflower di lokasi yang sebelum ini telah ditinjau dan dinamakan oleh Kapten John Smith. Penempatan itu berfungsi sebagai ibu kota jajahan dan berkembang sebagai bandar Plymouth, Massachusetts. Pada kemuncaknya, Koloni Plymouth menduduki sebahagian besar kawasan yang kini merupakan bahagian tenggara Massachusetts. Ramai orang dan acara di sekitar Koloni Plymouth telah menjadi sebahagian daripada cerita rakyat Amerika, termasuk tradisi Kesyukuran Amerika dan monumen Plymouth Rock.

Koloni Plymouth diasaskan oleh sekumpulan Pemisah Protestan yang pada mulanya dikenali sebagai Emigrasi Brownis, yang kemudiannya dikenali sebagai Pilgrims. Koloni itu mewujudkan perjanjian dengan Ketua Wampanoag Massasoit yang membantu memastikan kejayaannya; dalam hal ini, mereka dibantu oleh Squanto, seorang ahli suku Patuxet. Plymouth memainkan peranan penting dalam Perang Raja Philip (1675–1678), salah satu daripada beberapa Perang India, tetapi koloni itu akhirnya digabungkan dengan Koloni Teluk Massachusetts dan wilayah lain pada 1691 untuk membentuk Wilayah Teluk Massachusetts.

Walaupun kewujudan koloni itu agak singkat, Plymouth memegang peranan istimewa dalam sejarah Amerika. Kebanyakan warga Plymouth melarikan diri daripada penganiayaan agama dan mencari tempat untuk beribadat mengikut kesesuaian, dan bukannya menjadi usahawan seperti kebanyakan peneroka Jamestown, Virginia. Sistem sosial dan undang-undang tanah jajahan menjadi berkait rapat dengan kepercayaan agama mereka, serta adat Inggeris.