Perlembagaan Estonia

Perlembagaan Estonia () ialah undang-undang asas Republik Estonia dan menetapkan perintah negeri seperti republik demokratik di mana kuasa tertinggi terletak pada rakyatnya. Perlembagaan pertama telah diterima pakai oleh Dewan Perlembagaan Estonia yang dipilih secara bebas pada 15 Jun 1920 dan berkuat kuasa pada 21 Disember 1920. Setelah dipinda dengan ketat, pada 24 Januari 1934, berikutan referendum pada 1933, ia berkuat kuasa sehingga Perlembagaan kedua digubal pada 1 Januari 1938. Ia kekal berkuat kuasa, secara de facto, sehingga 16 Jun 1940, apabila Kesatuan Soviet menduduki Estonia dan secara de jure, sehingga 28 Jun 1992, Perlembagaan Republik Estonia yang ketiga dan semasa telah diterima pakai melalui referendum.

 Sejarah 

 Perlembagaan Pertama (1920–1933/38) 
Perlembagaan pertama mencerminkan idea Jean-Jacques Rousseau mengenai kedaulatan negara. Kuasa dibahagikan antara badan kehakiman, eksekutif dan badan perundangan mengikut prinsip Montesquieu. Perlembagaan memperuntukkan inisiatif awam dan pungutan suara dengan tahap yang tinge, dan membuat peruntukan untuk autonomi budaya.  Walaupun Perlembagaan dimodelkan kepada idea Montesquieu, terdapat ketidakseimbangan dalam pengagihan kuasa. Dokumen itu secara radikalnya adalah untuk ahli parlimen, memberikan Riigikogu satu dewan dengan kuasa yang luas ke atas eksekutif dan badan kehakiman, yang membawa kepada ketidakstabilan dan perubahan kerajaan yang kerap. Seorang Pembesar Negeri berkhidmat sebagai ketua negara dan ketua kerajaan.

Disebabkan ketidakstabilan kerajaan yang kronik (18 kerajaan diketuai oleh 10 orang dari 1920 hingga 1934), percubaan untuk menggubal semula Perlembagaan telah dilakukan. Dalam referendum yang diadakan pada tahun 1932, pengundi menolak dua cadangan draf Perlembagaan baru. Namun, pindaan perlembagaan, yang dicadangkan oleh populis Liga Veteran Perang Kemerdekaan Estonia (Pergerakan Vaps) telah diterima pakai dalam referendum pada tahun 1933 dan berkuat kuasa pada 24 Januari 1934. Pindaan ini, yang meletakkan kuasa luas pada Pembesar Negeri sambil mengurangkan saiz dan kuasa Riigikogu, mempunyai kesan yang begitu besar terhadap sistem pemerintahan sehingga ia sering disalah anggap sebagai perlembagaan baru ("Perlembagaan 1934") dalam haknya sendiri. Pembesar Negeri mempunyai kuasa untuk mengeluarkan dekri dengan kuat kuasa undang-undang. Untuk menghalang pergerakan Vaps daripada berkuasa di bawah Perlembagaan baharu ini, Konstantin Päts yang berkhidmat sebagai "Perdana Menteri dalam Tugas-tugas Pembesar Negeri" sementara menunggu pilihan raya yang tertangguh, mengekalkan kuasa dalam rampasan kuasa tanpa pertumpahan darah pada 12 Mac 1934. Percaya bahawa perlembagaan yang dipinda itu terlalu autoritarian, Päts mendesak untuk menerima pakai Perlembagaan baharu.

 Perlembagaan Kedua (1938–1940/92) 
Pada tahun 1936, referendum meluluskan pembentukan Dewan Negara untuk merangka dokumen pengganti. Perlembagaan ini, yang berkuat kuasa pada 1 Januari 1938, mewujudkan Perhimpunan Kebangsaan dwikameral, yang terdiri daripada Dewan Perwakilan dan Majlis Kebangsaan. Majlis Kebangsaan, yang akan menyemak dan mengesahkan undang-undang daripada Dewan Perwakilan, terdiri daripada wakil daripada kerajaan tempatan, badan profesional dan vokasional, dan pegawai tinggi. Pada masa yang sama, Dewan Timbalan dipilih secara langsung oleh rakyat. Ketua negara diberi gelaran "Presiden"; beliau tidak lagi dipilih secara langsung oleh rakyat, sebaliknya dipilih oleh sebuah kolej pilihan raya yang terdiri daripada kedua-dua dewan Dewan Negara dan wakil tambahan kerajaan tempatan. Presiden diberikan kuasa yang agak luas (termasuk kuasa untuk memveto perundangan yang diluluskan oleh parlimen), tetapi agak kurang berkuasa daripada Pembesar Negeri di bawah pindaan 1934.

"Perlembagaan" gaya Stalinis telah diperkenalkan secara haram, tidak tertakluk kepada referendum seperti yang dikehendaki oleh Perlembagaan 1938, oleh kerajaan boneka yang disokong oleh Soviet pada 25 Ogos 1940, beberapa minggu selepas Estonia telah diceroboh dan diduduki oleh, dan dilampirkan ke dalam, Kesatuan Soviet. Ia berdasarkan perlembagaan Soviet 1936. Perlembagaan Soviet Estonia 1940 digantikan dengan perlembagaan lain pada tahun 1978, berdasarkan perlembagaan Soviet 1977.

Pada tahun 1990, Soviet Tertinggi Estonia mengisytiharkan pengambilalihan Estonia pada 1940 sebagai tindakan haram dan sebahagiannya memulihkan Perlembagaan 1938 sebagai sebahagian daripada peralihan kepada kemerdekaan de facto.

 Perlembagaan Ketiga (1992–sekarang) 
Perlembagaan sekarang telah digubal selepas referendum pada 28 Jun 1992. Ia menggabungkan unsur-unsur Perlembagaan 1920 dan 1938. Sambil mengekalkan jawatan presiden yang diwujudkan pada tahun 1938, ia memulihkan badan perundangan unicameral yang ditubuhkan pada tahun 1920. Ia secara eksplisit menegaskan kesinambungannya dengan negara Estonia seperti yang wujud antara tahun 1918 dan 1940, dan dengan itu memberikan asas pemulihan untuk kemerdekaan Estonia. Malah, ia telah diterima pakai oleh referendum, mengikut dokumen 1938. Seperti Perlembagaan 1920, ketua negara yang bergelar Presiden selepas beberapa perdebatan tentang memulihkan gelaran lama Pembesar Negari adalah jawatan yang sebahagian besarnya adalah upacara. Walaubagaimanapun, seperti Perlembagaan 1938, kerajaan itu diketuai oleh Perdana Menteri yang berasingan.

 Penyertaan kepada Kesatuan Eropah 
Akta Pindaan Perlembagaan Republik Estonia, yang diluluskan oleh referendum keahlian Kesatuan Eropah Estonia 2003 di bawah seksyen 162 Perlembagaan 1992, membolehkan Estonia menyertai Kesatuan Eropah.

 Mukadimah dan peruntukan 
Perlembagaan semasa mengandungi mukadimah dan 15 bab peruntukan. Mukadimahnya berbunyi:

 Peruntukan 
Perlembagaan semasa mengandungi 15 bab.

 Bab pertama membuat peruntukan am untuk sifat negara. Ia mengandungi tujuh artikel.
 Bab kedua menetapkan hak, kebebasan dan kewajipan rakyat.
 Bab 3 mentakrifkan rakyat dan kewarganegaraan Estonia.
 Bab 4 membincangkan Parlimen Estonia (Riigikogu).
 Bab 5 berkaitan dengan Presiden Estonia, dan tugas, tanggungjawab dan haknya.
 Bab 6 membincangkan Kerajaan Estonia.
 Bab 7 membincangkan proses perundangan.
 Bab 8 membincangkan isu kewangan dan belanjawan.
 Bab 9 membincangkan hubungan antarabangsa dan perjanjian.
 Bab 10 membincangkan hal ehwal ketenteraan.
 Bab 11 berkaitan dengan fungsi dan peranan Pejabat Audit Negara, dan Ketua Audit Negara.
 Bab 12 berkaitan dengan hak, fungsi dan pelantikan Canselor Keadilan.
 Bab 13 berkaitan dengan struktur dan operasi sistem kehakiman dan mahkamah.
 Bab 14 berkaitan dengan aspek bidang kuasa, pentadbiran dan belanjawan kerajaan tempatan di Estonia.
 Bab 15 berkaitan dengan mekanisme dan prosedur yang berkaitan dengan pindaan Perlembagaan.

 Ulang tahun kelima belas Perlembagaan 1992 
Untuk sambutan ulang tahun kelima belas Perlembagaan semasa pada tahun 2007, A. Le Coq menghasilkan bir jenama baharu, Constitutional Pilsener () dengan kerjasama Kementerian Kehakiman Estonia.

 Lihat juga 

 Undang-undang perlembagaan
 Perlembagaan
 Perhimpunan konstituen
 Pengisytiharan Kemerdekaan Estonia

 Rujukan 

 Pautan luar 
 Perlembagaan Republik Estonia daripada Warta Negara Elektronik
 Perlembagaan Republik Estonia
 Akta Penambahan Perlembagaan Republik Estonia

Kategori:Perlembagaan mengikut negara
Kategori:Undang-undang Estonia
Kategori:Penubuhan 1992 di Estonia
Kategori:Penubuhan 1938 di Estonia
Kategori:Penubuhan 1934 di Estonia
Kategori:Penubuhan 1920 di Estonia
Kategori:Kemerdekaan Estonia