Perang Kemerdekaan Scotland Pertama

Perang Kemerdekaan Scotland Pertama adalah yang pertama daripada siri peperangan antara pasukan Inggeris dan Scotland. Ia berlangsung dari pencerobohan Inggeris ke atas Scotland pada 1296 sehingga pemulihan de jure kemerdekaan Scotland dengan Perjanjian Edinburgh–Northampton pada 1328. Kemerdekaan de facto telah ditubuhkan pada 1314 di Pertempuran Bannockburn. Peperangan itu disebabkan oleh percubaan raja-raja Inggeris untuk menubuhkan kuasa mereka ke atas Scotland manakala Scots berjuang untuk mengekalkan pemerintahan dan kuasa Inggeris dari Scotland.; 

Istilah "Perang Kemerdekaan" tidak wujud pada masa itu. Peperangan itu diberi nama itu secara retrospektif beberapa abad kemudian, selepas Perang Kemerdekaan Amerika menjadikan istilah itu popular, dan selepas kebangkitan nasionalisme Scotland moden.

 Latar belakang 
Apabila Raja Alexander III memerintah Scotland, pemerintahannya telah menyaksikan tempoh keamanan dan kestabilan ekonomi. Pada 19 Mac 1286, bagaimanapun, Alexander meninggal dunia selepas jatuh dari kudanya. Pewaris takhta ialah cucu Alexander, Margaret, Pembantu Rumah Norway. Semasa dia masih kanak-kanak dan di Norway, tuan-tuan Scotland menubuhkan kerajaan penjaga. Margaret jatuh sakit dalam pelayaran ke Scotland dan meninggal dunia di Orkney pada 26 September 1290. Kekurangan pewaris yang jelas membawa kepada tempoh yang dikenali sebagai Pesaing untuk Mahkota Scotland atau "Punca Besar", dengan beberapa keluarga menuntut takhta. 

Dengan Scotland mengancam untuk terlibat dalam perang saudara, Raja Edward I dari England telah dijemput masuk oleh bangsawan Scotland untuk menimbang tara. Sebelum proses itu boleh dimulakan, dia menegaskan bahawa semua pesaing mengiktirafnya sebagai tuan yang paling utama. Pada awal November 1292, di mahkamah feudal yang besar yang diadakan di istana di Berwick-upon-Tweed, penghakiman diberikan memihak kepada John Balliol yang mempunyai tuntutan paling kuat dalam undang-undang.

Edward meneruskan untuk membalikkan keputusan tuan-tuan Scotland dan juga memanggil Raja John Balliol untuk berdiri di hadapan mahkamah Inggeris sebagai plaintif biasa. John ialah seorang raja yang lemah, dikenali sebagai "Toom Tabard" atau "Kot Kosong". John meninggalkan penghormatannya pada Mac 1296.

Pada bulan yang sama Edward menyerang Scotland dan menyerbu Berwick-upon-Tweed, memecat bandar sempadan Scotland ketika itu. Pada bulan April, Skotlandia telah dikalahkan dalam Pertempuran Dunbar di Lothian Timur. Menjelang Julai, Edward telah memaksa John turun takhta. Edward mengarahkan pegawainya untuk menerima penghormatan rasmi daripada kira-kira 1,800 bangsawan Scotland (selebihnya adalah tawanan perang pada masa itu).

Rujukan
Nota

Bibliografi