Syarikat Landasan Kereta Api Manchuria Selatan

Syarikat Landasan Kereta Api Manchuria Selatan (;  ), secara rasmi , Mantetsu () atau Mantie  () secara ringkasnya, ialah Syarikat Dasar Negara (国产社) daripada Empayar Jepun yang fungsi utamanya ialah pengendalian kereta api di koridor Dalian–Fengtian (Mukden)–Changchun (dipanggil Xinjing dari 1931 hingga 1945) di timur laut China, serta pada beberapa talian cawangan.

Pada tahun 1905, selepas kekalahan Rusia dalam Perang Rusia-Jepun, kawasan ini telah diambil alih oleh Jepun sebagai Zon Kereta Api Manchuria Selatan. Mantetsu ditubuhkan pada tahun 1906 untuk mengendalikan kereta api yang diambil alih daripada Rusia. Selepas itu, Mantetsu berkembang dengan membina barisan baharu untuk dirinya sendiri dan untuk syarikat milik Cina, dan selepas penubuhan negara boneka Manchukuo pada tahun 1932, ia juga diamanahkan dengan pengurusan Manchukuo National Railway. Antara 1917 dan 1925, Mantetsu juga bertanggungjawab untuk pengurusan Kereta Api Kerajaan Terpilih di Korea yang diduduki Jepun.

Walau bagaimanapun, ia juga terlibat dalam hampir setiap aspek kehidupan ekonomi, budaya dan politik Manchuria,Kinney, Henry W., Manchuria Today, Dairen, Disember 1930  daripada penjanaan kuasa kepada penyelidikan pertanian, oleh sebab itu ia sering dirujuk sebagai "Syarikat India Timur Jepun di China". Nisshō Inoue, pengasas pertubuhan militan berhaluan kanan Jepun antara perang Ketsumeidan (血盟団, League of Blood), telah diambil bekerja oleh Mantetsu dari 1909 hingga 1920.

Pada tahun 1945, Kesatuan Soviet menyerang dan menguasai Manchukuo, dan berikutan kekalahan Jepun dalam Perang Pasifik, Mantetsu sendiri telah dibubarkan atas perintah pihak berkuasa pendudukan Amerika di menjajah Jepun. Kereta api itu dikendalikan oleh Soviet untuk sementara waktu, dan diserahkan kepada China Railway selepas penubuhan Republik Rakyat China pada tahun 1949. Fengtian telah dipanggil Shenyang sejak 1945, dan laluan dari sana. ke Dalian kini merupakan sebahagian daripada Kereta api Shenda dari Changchun ke Dalian, manakala bahagian Shenyang–Changchun kini merupakan sebahagian daripada Kereta api Jingha; laluan cawangan juga telah menjadi sebahagian daripada Keretapi China sejak itu.

Sejarah

Laluan utama dari Changchun ke Pelabuhan Arthur, sebagaimana Luishun dipanggil di bawah pemerintahan Rusia, dibina antara 1898 dan 1903 oleh Rusia sebagai cawangan selatan Kereta Api Timur Cina mereka mengikut 1896 perjanjian rahsia dan konvensyen pajakan 1898 antara Qing China dan Empayar Rusia selepas Perang China-Jepun Pertama.

Berikutan kemenangan Jepun ke atas Rusia Imperial pada tahun 1905 selepas Perang Rusia-Jepun dan pemeteraian Perjanjian Portsmouth, sebahagian besar cawangan selatan (Harbin—Port Arthur) dari Kereta api Timur China telah dipindahkan ke kawalan Jepun.  Stesen terakhir yang tinggal di tangan Rusia ialah di Kuanchengzi () pada zaman moden Changchun.  Stesen paling utara yang dikawal Jepun ialah stesen kereta api Changchun."Konvensyen Sementara ... mengenai persimpangan Keretapi Jepun dan Rusia di Manchuria" - 13 Jun 1907.

Di bawah kebenaran Maharaja Meiji, Jepun kemudiannya menubuhkan sebuah syarikat milik separa persendirian baharu, Syarikat Kereta Api Manchurian Selatan (a.k.a. Mantetsu), dengan permodalan sebanyak 200 juta yen untuk mengendalikan jalan kereta api dan untuk membangunkan penempatan dan industri di sepanjang laluannya.Young, Empayar Total Jepun, ms 25 Jawatankuasa penganjur diketuai oleh Jeneral Kodama Gentarō, dan selepas kematian beliau, ia diambil alih oleh Jeneral Terauchi Masatake.  Count Gotō Shimpei, bekas gabenor Jepun Taiwan, telah dilantik sebagai presiden pertama syarikat itu, dan ibu pejabat telah ditubuhkan di Tokyo sebelum dipindahkan ke Dalian pada tahun 1907.Coox, Nomonhan pp.6

Salah satu tugas pertama syarikat baharu itu ialah menukar tolok kereta api.  Landasan kereta api itu pada asalnya dibina mengikut tolok 5 ft (1,524 mm), semasa perang ia telah ditukar oleh tentera Jepun yang sedang mara ke Jepun 3 ka 6 in (1,067 mm) tolok, untuk memudahkan penggunaan rolling stock yang dibawa dari Jepun. Tetapi sebaik sahaja Syarikat Kereta Api Manchuria Selatan Jepun yang baharu menguasai laluan itu, ia telah mengukur semula landasan, kini kepada pengukur,Luis Jackson, Industrial Commissioner of the Erie Railroad. "Rambles in Japan and China". In Railway and Locomotive Engineering, vol. 26 (March 1913), pp. 91-92 mungkin dengan mata untuk menyambungkan sistem ke kereta api lain di China.

Pada tahun 1907, satu persetujuan telah dicapai antara pihak berkuasa Jepun dan Rusia tentang menghubungkan Kereta Api Manchuria Selatan Jepun dengan laluan ke utara, yang kekal di tangan Kereta Api Timur Jauh China Rusia. Menurut perjanjian itu, landasan tolok Rusia akan diteruskan dari Stesen Kuanchengzi "Rusia" ke "Jepun" stesen Changchun, dan sebaliknya, trek pada "tolok yang disesuaikan oleh Kereta Api Manchuria Selatan" ( iaitu, tolok standard) akan diteruskan dari Stesen Changchun ke Stesen Kuancheng.

Menjelang akhir tahun 1907, syarikat itu menggaji 9,000 orang Jepun dan 4,000 orang Cina. Menjelang tahun 1910, jumlah tersebut telah meningkat masing-masing kepada 35,000 dan 25,000. Kereta api itu menggunakan sejumlah besar rel buatan A.S. dan peralatan isyarat, serta beberapa lokomotif stim dibina oleh American Locomotive Company di Dunkirk, NY. Seorang eksekutif pelawat dari Erie Railroad agak kagum dengan susunan itu, dan menerangkan Kereta Api Manchuria Selatan kira-kira. 1913 sebagai "satu-satunya jalan kereta api di seluruh dunia yang seperti kereta api Amerika kita (dan mereka, secara adil bercakap, yang terbaik)".
Mantetsu dengan cepat mengembangkan sistem yang diwarisi dari Rusia kepada perkadaran yang mengejutkan, membina lombong arang batu di Fushun dan Yantai, dan kemudahan pelabuhan di Andong, Yingkou, dan Dalian. Di setiap stesen, Mantetsu membina hotel untuk pengembara dan gudang untuk barangan. Peneroka Jepun digalakkan melalui pembinaan sekolah, perpustakaan, hospital dan kemudahan awam. Sayap Penyelidikan Mantetsu adalah pusat program kolonial Jepun, dan mendorong penyelidikan pertanian ke dalam pembangunan pertanian kacang soya. Tanah di bawah penanaman berkembang 70% dalam 20 tahun.Coox, Nomonhan pp.21

Dari 1916, Mantestu mula mengeluarkan beberapa syarikat subsidiari, termasuk Showa Steel Works, Dalian Ceramics, Dalian Oil & Fat, South Manchurian Glass, serta kilang tepung, kilang gula, loji kuasa elektrik, loji minyak syal dan loji kimia.Young, Japan's Total Empire, pp32

Pada 31 Julai 1917, pengurusan Kereta Api Kerajaan Terpilih (Sentetsu) di Korea yang diduduki Jepun telah dipindahkan daripada Biro Kereta Api Jeneral Kerajaan Korea kepada Mantetsu, yang menubuhkan Pentadbiran Kereta Api Mantetsu Keijō/Gyeongseong (, ; , Mancheol Gyeongseong Gwalliguk), dan di bawah kawalan Mantetsu rangkaian kereta api Korea telah berkembang dengan pesat. Pada 1 April 1925, pengurusan Sentetsu telah dikembalikan kepada Biro Kereta Api, walaupun Mantetsu mengekalkan kawalan laluan di sepanjang sempadan Korea–Manchuria dari pelabuhan Najin di Korea ke Tumen di Manchuria dan ke Sangsambong di Korea. Mantetsu menamakan talian ini sebagai Barisan Terpilih Utara, dan ia kekal di bawah kawalan Mantetsu sehingga tahun 1945.

Aset syarikat meningkat daripada 163 juta yen pada tahun 1908 kepada lebih satu bilion yen pada tahun 1930. Mantetsu merupakan syarikat terbesar di Jepun, dan juga kadar pulangan purata yang paling menguntungkan daripada 25 hingga 45 peratus setahun. Semasa tahun 1920-an, Mantetsu menyediakan lebih satu perempat daripada hasil cukai kerajaan Jepun.Young, Japan's Total Empire, pp 31-32

Lebih 75% daripada pendapatan Mantetsu dijana oleh perniagaan pengangkutannya, dengan kunci kepada keuntungan datang daripada eksport kacang soya, kedua-dua ke Jepun dan Eropah. Pengeluaran kacang soya meningkat secara eksponen dengan peningkatan permintaan untuk minyak soya, dan untuk tepung soya untuk digunakan dalam baja dan makanan haiwan. Menjelang tahun 1927, separuh daripada bekalan kacang soya dunia adalah dari Manchuria dan usaha oleh Mantetsu untuk mengembangkan pengeluaran dan menghantar ke pelabuhan eksport adalah contoh klasik ekonomi kolonial ekstraktif yang bergantung kepada satu produk.

Pada tahun 1931, Insiden Mukden berlaku, di mana tentera Jepun memalsukan serangan ke atas kereta api oleh partisan China sebagai alasan untuk pencerobohan Jepun ke Manchuria.The Cambridge History of Japan: The Twentieth Century, p. 294, Peter Duus, John Whitney Hall, Cambridge University Press: 1989 An instinct for War: Scenes from the battlefields of history, p. 315, Roger J. Spiller, ; Harvard University PressConcise dictionary of modern Japanese history, p. 120, Janet Hunter, University of California Press: 1984, 

Mantetsu juga didakwa dengan peranan seperti kerajaan dalam menguruskan sistem pengangkutan rel selepas pembentukan Manchukuo pada tahun 1932, termasuk pengurusan (bebas secara teorinya) Manchukuo National Railway. Menjelang 1938, Mantetsu mempunyai 72 anak syarikat, projek pembangunan di 25 kawasan bandar dan membawa 17,515,000 penumpang setahun.Coox, Nomonhan, ms 1078 Antara 1930 dan 1940, penduduk Jepun di Manchukuo meningkat sebanyak 800,000, Jepun majoriti di kebanyakan pekan dan bandar yang dilayani oleh Mantetsu. Mantetsu berbangga dengan perancangan bandar yang canggih, dengan sistem pembetung moden, taman awam, dan seni bina moden yang kreatif jauh lebih awal daripada apa yang boleh didapati di Jepun sendiri. Perkara-perkara ini mungkin disebabkan oleh keuntungan besar 'Mantetsu, dan kuasa politiknya untuk merampas harta dan membungkam pembangkang dan perbezaan pendapat sesuka hati melalui hubungan politiknya dengan tentera dan kepimpinan negara totalitarian.Young, Japan's Total Empire, pp.250

Pada tahun 1934, Mantetsu merasmikan "Asia Express", sebuah kereta api laju dari Dalian ke ibu kota Manchukuo Xinjing (Changchun). Mencapai kelajuan tertinggi , "Asia Express" ialah kereta api berjadual terpantas di Asia pada masa itu.

Changchun kekal sebagai titik pecah tolok antara tolok Rusia dan standard pada tahun 1930-an,Yesterday and To-day, The New Zealand Railways Magazine, Volume 6, Issue 8 (April 1, 1932.) sehingga kereta api Timur China itu sendiri dibeli oleh Manchukuo dan ditukar kepada tolok standard pada pertengahan 1930-an.

Pada tahun 1936, syarikat itu memiliki 466 lokomotif, 554 koc dan 8134 gerabak barangan.

Pada tahun 1945, Kesatuan Soviet menyerang dan menguasai Manchukuo. Rolling stock dan peralatan alih telah dirompak dan dibawa kembali ke Kesatuan Soviet; ada yang dikembalikan apabila kerajaan Komunis Cina berkuasa. Mantetsu'' sendiri telah dibubarkan atas perintah pihak berkuasa pendudukan Amerika di menjajah Jepun. Kerajaan Republik Rakyat China kemudiannya menggabungkan separuh utara laluan utama Keretapi Manchuria Selatan (Laluan Renkyō) dengan laluan kereta api lain untuk membentuk kereta api Beijing–Harbin sekarang.

Perkhidmatan kereta makan kereta api
Bersempena dengan pengiklanan majalah oleh Biro Pelancong Jepun (JTB), kereta api itu cuba mencipta budaya makanan yang unik di Manchukuo. Mereka menawarkan pelbagai masakan istimewa seperti stik daging lembu Yamato, barbeku Mongolia, dan sorghum vulgare (kaoliang) kuih-muih di dalam kereta makan di sepanjang laluan dan di Hotel Yamato yang dikendalikan kereta api]. Walau bagaimanapun, terdapat sedikit pengambilan dalam masakan selepas kejatuhan Manchukuo.

Jaringan
 Laluan Anpō: Fengtian–Andong, 260.2 km (161.7 bt)
 Laluan Bushun: Sujiatun–Fushun, 52.9 km (32.9 bt), elektrik
 Laluan Eikō: Dashiqiao–Yingkou, 22.4 km (13.9 bt)
 Endai Colliery Line: Yantai–Yantai Colliery, 15.6 km (9.7 bt), pengangkutan sahaja
 Laluan Futō: Shahekou–Dalian Quay, 6.9 km (4.3 bt), pengangkutan sahaja
 Laluan Gusai: Dalian–Wuqi, 2.9 km (1.8 bt), pengangkutan sahaja
 Laluan Kanseishi: Dermaga Nanguangling–Dalian Ganjingzi, 11.9 km (7.4 bt), pengangkutan sahaja
 Laluan Kinjō: Jinzhou–Chengzitan, 102.1 km (63.4 bt)
 Talian Penghubung Kon'yu: Hunhe–Yushutai, 4.1 km (2.5 bt), pengangkutan sahaja
 Laluan Timur Pilihan Utara: Tumen, Manchukuo–Namyang, Korea–Unggi, Korea, 158.5 km (98.5 bt)
 Laluan Barat Pilihan Utara: Sangsambong–Namyang 36.0 km (22.4 bt) (sepenuhnya di Korea)
 Laluan Nyūzen: Dermaga Shahekou–Ruchuan, 5.8 km (3.6 bt), pengangkutan sahaja
 Laluan Rashinfutō: Najin–Najin Quay, 3.0 km (1.9 bt), pengangkutan sahaja (sepenuhnya di Korea)
 Laluan Renkyō: Dalian–Xinjing, 701.4 km (435.8 bt)
 Laluan Ryojun: Zhoushuizi–Lüshun, 50.8 km (31.6 bt)
 Laluan Ryūshuton: Dafangshen–Liushutun, 5.8 km (3.6 bt)
 Laluan Jōhei: Donggwan–Seongpyeong, 11.5 km (7.1 bt) (dimiliki oleh Kereta Api Kerajaan Terpilih)
 Laluan Tōho: Cheongseong–Tongpo, 15.6 km (9.7 bt) (dimiliki oleh Kereta Api Kerajaan Terpilih)
 Laluan Yūra: Unggi–Najin, 15.2 km (9.4 bt) (sepenuhnya di Korea)

Presiden Mantetsu 
  Nama  Dari  Hingga1 Shinpei Goto 13 November 1906  14 Julai 19082 Yoshikoto Nakamura 19 Disember 1908  18 Disember 19133 Ryutaro Nomura 19 Disember 1913  15 Julai 19144 Yujiro Nakamura 15 Julai 1914  31 Julai 19175 Shimbei Kunisawa 31 Julai 1917  12 April 19196 Ryutaro Nomura  12 April 1919  31 May 19217 Senkichiro Hayakawa 31 Mei 1921  14 Oktober 19228 Takeji Kawamura 24 Oktober 1922  22 Jun 19249 Banichiro Yasuhiro22 Jun 1924  19 Julai 192710 Jōtaro Yamamoto  19 Julai 1927  14 Ogos 192911 Mitsugu Sengoku14 Ogos 1929  13 Jun 193112 Yasuya Uchida  13 Jun 1931  6 Julai 193213 Hakutaro Hayashi 26 Julai 1932  2 Ogos 193514 Yōsuke Matsuoka 2 Ogos 1935  24 Mac 193915 Takuichi Ohmura 24 Mac 1939  14 Julai 194316 Naoto Kobiyama14 Julai 1943  11 April 194517 Motoki Yamazaki 5 Mei 1945  30 September 1945

Lihat juga
 Kereta api Manchuria Selatan
 Kereta Api Negara Manchukuo
 Wilayah Pajak Kwantung
 Zon Kereta Api Manchuria Selatan
 Hotel di Yamato

Rujukan

Bacaan lanjut

Pautan luar

 WorldStatesmen- China- foreign colonies