Pertubuhan Pertahanan Kebangsaan Karen

Pertubuhan Pertahanan Kebangsaan Karen (; Karen S'gaw: ကညီဒီကလုာ်ဂၢၤသးကရၢ; Inggeris: Karen National Defence Organisation, singkatan KNDO)adalah yang lebih tua daripada dua cabang tentera utama Kesatuan Kebangsaan Karen (KNU), yang satu lagi ialah Tentera Pembebasan Kebangsaan Karen (KNLA). KNDO berperang menentang kerajaan Myanmar dari 1947 hingga 1949 sebagai sayap bersenjata KNU. Ia digantikan oleh KNLA apabila militia KNDO digabungkan dengan pasukan KNLA pada tahun 1970.

Matlamat KNDO termasuk penentuan nasib sendiri, kebebasan untuk orang Karen, pengiktirafan Negara Karen dan hak asasi manusia.

Sejarah
Konflik awal Karen
Semasa menjelang kemerdekaan Burma daripada Britain, kumpulan Karen enggan berada di negara yang dikuasai Bamar tetapi menghadapi perpecahan dalaman ke atas wilayah negara Karen dan sejauh mana mereka harus menghormati tuntutan Bamar. Dengan konteks ini, ibu pejabat KNU mengarahkan penubuhan militia pertahanan Karen, yang dikenali sebagai Pertubuhan Pertahanan Nasional Karen, pada 17 Julai 1947. Pada Oktober 1947, parti politik dominan Burma- Liga Kebebasan Rakyat Anti-Fasis (AFPFL), bertanya. KNU untuk mewujudkan negara Karen dalam Burma, tetapi KNU menolak, menuntut lebih banyak wilayah. 

Selepas kemerdekaan, keganasan antara kaum berkembang di Delta Irrawaddy. Keganasan ini dipersalahkan pada KNDO oleh akaun rasmi kerajaan, tetapi insiden seperti itu mungkin dilakukan oleh militia Karen yang lain. Perdana Menteri U Nu dan pemimpin Karen, Saw Ba U Gyi cuba meredakan ketegangan dengan melawat delta. Untuk membina kepercayaan baru, U Nu membenarkan KNDO menawan semula Twante dekat Yangon daripada Parti Komunis Burma. KNDO berjaya mengambil balik terusan Twante tetapi organisasi berita Bamar tidak dimaklumkan tentang operasi ini, menyebabkan ramai di Yangon panik tentang pemberontakan Karen yang akan berlaku.

Pada 1 September 1948, KNDO bersama dan polis tentera etnik Karen merampas kawalan Thaton dan Mawlamyine. Langkah pertama ini kurang diselaraskan dan akhirnya akan mencetuskan konflik Karen. Hanya empat hari kemudian, KNDO membenarkan tentera kerajaan pusat mendarat di Mawlamyine sebelum menyerahkan bandar itu kembali. Walaupun kerajaan telah meragui niat KNU, pendudukan ini meningkatkan ketakutan mereka. Konflik meningkat apabila beberapa siri insiden balas dendam dan pembunuhan beramai-ramai meningkat berikutan militia Bamar membunuh 200 Karen semasa upacara malam Krismas di sebuah gereja Palaw.

Akhirnya pada 31 Januari 1949, KNU mengisytiharkan perang terhadap kerajaan dan KNDO diharamkan hanya empat hari selepas itu. U Nu menubuhkan militia Sitwundan yang mula menuntut KNDO dan polis tentera etnik Karen untuk menyerahkan senjata mereka sebelum terlibat dalam pertempuran. Orang Sitwundan mengepung ibu pejabat KNU di Insein di mana KNDO tempatan telah menyerbu gudang senjata sebelum ini. KNDO berdekatan telah dipanggil untuk mempertahankan kuarters dengan garrison mencapai lebih 400 anggota semasa Pertempuran Insein. KNDO berjaya menyusup ke lapangan terbang Mingaladon empat batu dari Insein, tetapi memilih untuk hanya merampas peluru. Kerajaan pusat menyerang Insein dengan kapal perang dari Sungai Hlaing. Pada masa ini, bahagian luar bandar tertentu berada di bawah kawalan KNDO, termasuk Daerah Hinthada di utara Wilayah Ayeyarwady. KNDO di delta menyerang Pyu dan Pathein sebagai percubaan mengganggu tetapi akhirnya gagal melakukan apa-apa selain meningkatkan lagi ketegangan. 

Pertempuran Insein akhirnya berakhir dengan memihak kepada kerajaan Burma. Ketika kedudukan KNDO di utara Yangon jatuh hari demi hari, KNDO secara senyap-senyap berundur melintasi Sungai Hlaing dan melarikan diri ke kawasan luar bandar.  Pada zaman pertempuran yang semakin surut, KNU mengisytiharkan negara Kawthoolei pada 20 Mei 1949 dan menyusun semula pasukan tentera di bawah kawalan mereka yang dipanggil Angkatan Bersenjata Kawthoolei. KNDO mengekalkan kawalan ke atas banyak kawasan luar bandar yang penting dan membenarkan konflik berterusan dengan serangan baharu.

 Pasca-Insein 
Walaupun penubuhan Angkatan Bersenjata Kawthoolei, bandar dan kampung yang dikuasai KNDO kekal penting bagi perjuangan Karen. Pada tahun 1952, apabila konflik berlarutan lebih lama daripada jangkaan kepimpinan KNU, militia KNDO baru telah ditubuhkan di perbandaran yang dikuasai Karen dengan sokongan penduduk tempatan - Karen dan Bamar. 

Pada tahun 1960-an kepimpinan Karen mengubah pendekatannya terhadap perang, menarik lebih banyak daripada delta Irrawaddy. Tentera Pembebasan Kebangsaan Karen (KNLA) telah ditubuhkan pada masa ini dan, telah disusun semula pada tahun 1970 kepada 7 briged. Briged ini menggabungkan askar KNLA dengan militia KNDO perbandaran tempatan dalam setiap wilayah briged, dengan cepat mengembangkan KNLA menjadi 10,000 tentera yang kuat.

Dari tahun 1970-an dan seterusnya, briged KNLA mengekalkan kehadiran di kampung-kampung yang dikawal oleh Karen yang mentadbir mengikut peraturan yang ditetapkan oleh KNU melalui anggota militia KNDO tempatan. KNDO ini biasanya petani, budak lelaki atau pesara tentera.

KNDO mengikuti rapat proses damai yang dicetuskan oleh kerajaan pada 2011, bermula dengan gesaan gencatan senjata di seluruh negara oleh Pertubuhan Bersenjata Etnik (EAO). Pada 11 Oktober 2015, KNDO mengeluarkan kenyataan mengenai Perjanjian Gencatan Senjata Seluruh Negara yang ditandatangani baru-baru ini.

 Rujukan