Peda Venkata Raya

Venkata III (lahir Peda Venkata Raya) ialah cucu kepada Aliya Rama Raya. Venkata III ialah dari keluarga Telugu dan menjadi Raja Empayar Vijayanagara dari 1632 hingga 1642. Ipar duainya ialah Damarla Venkatappa Nayaka dan Damarla Ayyappa Nayaka, kedua-duanya anak kepada Damarla Chennapa Nayakadu.

 Penyitaan oleh Timma Raja 
Bapa saudara sebelah bapanya, Timma Raja, seorang lagi saudara Sriranga II, menganggap dirinya mempunyai tuntutan yang lebih baik, merampas kerajaan di Kubu Vellore, memaksa Venkata III untuk kekal di Penukonda asalnya. Kaum Nayak dari Gingee, Tanjore dan Madurai mengisytiharkan sokongan untuk Venkata III, manakala Timma Raja tidak mendapat sokongan daripada sesiapa dan dianggap sebagai perampas kuasa.

Timma Raja bagaimanapun membuat banyak masalah dan perselisihan awam berterusan sehingga kematiannya pada tahun 1635. Pada mulanya dia menang, sehingga anak saudara Raja Pedda Venkata (Venkata III), Sriranga III turun padang dan mengalahkan Timma Raja dengan bantuan daripada Belanda di Pulicat, memaksanya menerima tuntutan Venkata III. Timma Raja dibenarkan beberapa wilayah di bawah kawalannya, tetapi menimbulkan masalah untuk kali kedua, hanya untuk dibunuh oleh Nayak of Gingee pada tahun 1635.

Keamanan akhirnya dipulihkan dan Pedda Venkata Raya atau Venkata III kembali ke Vellore untuk mengambil alih.

 Geran Tanah Madras 
Pada 22 Ogos 1639, Hari Francis dari Syarikat Hindia Timur memperoleh sebidang tanah kecil di Pantai Coromandel daripada Pedda Venkata Raya di Chandragiri sebagai tempat membina kilang dan gudang untuk aktiviti perdagangan mereka. Wilayah ini berada di bawah kawalan Damerla Venkatadri Nayakudu, seorang Recherla Velama Nayak dari Kalahasti dan Vandavasi. Venkatadri Nayakudu ialah anak kepada Damerla Chennappa Nayakudu. Ini dianggap secara meluas pada acara pengasas pembentukan Metropolis Chennai (Madras) dan sehingga hari itu disambut sebagai Hari Madras.

 Masalah dari Southern Nayaks 
Pada tahun 1637 Nayaks Tanjore dan Madurai, daripada beberapa komplikasi cuba untuk merebut Venkata III dan menyerang Vellore tetapi telah dikalahkan dan keamanan telah ditubuhkan.

 Pemberontakan Sriranga III 
Anak saudara setia Raja, Sriranga III, atas sebab tertentu menentang Raja pada tahun 1638 dan merekayasa pencerobohan dari Bijapur. Gabungan Bijapur – Sriranga III pada mulanya menyerang Bangalore menjadikan Raja Venkata III membeli keamanan selepas perjanjian yang mahal. Pada tahun 1641, gabungan yang sama melancarkan serangan lain dan hanya 12 batu (19 km) dari Kubu Vellore, tetapi kem mereka diserang dengan sokongan oleh jeneral terkenal Ramaiyan di Nayaka Selatan.

 Pasukan Golkonda 
Pada tahun berikutnya (1641), dinasti Qutb Shahi Golconda memerhatikan gangguan itu, menghantar pasukan yang besar di sepanjang Pantai Timur. Tentera Golkonda, selepas menghadapi tentangan sengit berhampiran Madras oleh tentera Venkata III yang disokong oleh Damerla Venkatadri Nayak dari Kalahasti dan Gingee Nayak, berarak ke arah Kubu Vellore. Tetapi Venkata III, kini terancam teruk dari semua pihak berundur ke Jungles of Chittoor dan meninggal dunia Oktober 1642.

Venkata III tidak mempunyai anak lelaki dan segera digantikan oleh anak saudaranya yang khianat Sriranga III, yang datang ke Kubu Vellore selepas meninggalkan kem Bijapur.

Rujukan
PetikanBibliografi
 Rao, Velcheru Narayana, and David Shulman, Sanjay Subrahmanyam. Symbols of substance : court and state in Nayaka period Tamilnadu (Delhi ; Oxford : Oxford University Press, 1998) ; xix, 349 p., [16] p. of plates : ill., maps ; 22 cm. ; Oxford India paperbacks ; Includes bibliographical references and index ; .
 Sathianathaier, R. History of the Nayaks of Madura [microform] by R. Sathyanatha Aiyar ; edited for the university, with introduction and notes by S. Krishnaswami Aiyangar ([Madras] : Oxford University Press, 1924) ; see also ([London] : H. Milford, Oxford university press, 1924) ; xvi, 403 p. ; 21 cm. ; SAMP early 20th-century Indian books project item 10819.
 K.A. Nilakanta Sastry, History of South India, From Prehistoric times to fall of Vijayanagar, 1955, OUP, (Reprinted 2002) .