Lunar Orbiter 1

Misi kapal angkasa robotik Lunar Orbiter 1 1966, sebahagian daripada program Lunar Orbiter NASA, adalah kapal angkasa Amerika pertama yang mengorbit Bulan. Ia direka terutamanya untuk mengambil gambar kawasan licin permukaan bulan untuk pemilihan dan pengesahan tapak pendaratan yang selamat untuk misi Juruukur dan Apollo. Ia juga dilengkapi untuk mengumpul data selenodetik, keamatan sinaran dan kesan mikrometeoroid.

 Ringkasan misi 
Pengawal misi menyuntik kapal angkasa ke orbit tempat letak kereta mengelilingi Bumi pada 10 Ogos 1966, jam 19:31 UTC. Kebakaran suntikan trans-lunar berlaku pada 20:04 UTC. Kapal angkasa mengalami kegagalan sementara penjejak bintang Canopus (mungkin disebabkan cahaya matahari yang sesat) dan terlalu panas semasa pelayarannya ke Bulan. Masalah penjejak bintang telah diselesaikan dengan menavigasi menggunakan Bulan sebagai rujukan, dan kepanasan melampau telah dikurangkan dengan mengarahkan kapal angkasa 36 darjah dari Matahari untuk menurunkan suhu.

Lunar Orbiter 1 telah disuntik ke dalam orbit bulan hampir khatulistiwa elips 92.1 jam selepas pelancaran. Orbit awal ialah 189.1 kali 1,866.8 kilometer (117.5 bt × 1,160.0 bt) dan mempunyai tempoh 3 jam 37 minit dan kecondongan 12.2 darjah. Pada 21 Ogos, perilune diturunkan kepada 58 km (36 bt) dan pada 25 Ogos kepada 40.5 km (25.2 bt). Kapal angkasa memperoleh data fotografi dari 18 hingga 29 Ogos 1966, dan pembacaan berlaku hingga 14 September 1966.


Sebanyak 42 bingkai resolusi tinggi dan 187 bingkai resolusi sederhana telah diambil dan dihantar ke Bumi meliputi lebih daripada 5 juta kilometer persegi permukaan Bulan, mencapai kira-kira 75% daripada misi yang dimaksudkan, walaupun beberapa foto resolusi tinggi awal menunjukkan calitan yang teruk. Ia juga mengambil dua gambar pertama Bumi dari Bulan. Data yang tepat diperoleh daripada semua eksperimen lain sepanjang misi.

Walaupun tidak didedahkan sehingga selepas berakhirnya Perang Dingin, sistem pengimejan pada kapal angkasa Lunar Orbiter adalah kamera Eastman Kodak yang sama yang dibangunkan oleh Pejabat Peninjau Negara (NRO) untuk satelit peninjau SAMOS.NASA memperluaskan lagi inovasi kamera dengan membangunkan filem di atas kapal angkasa dan kemudian mengimbas foto untuk dihantar melalui isyarat video.

Penjejakan orbit menunjukkan sedikit "bentuk pir" Bulan berdasarkan medan graviti, dan tiada kesan mikrometeorit dikesan. Kapal angkasa itu dijejaki sehingga ia menjejaskan permukaan bulan pada arahan pada 7 darjah latitud utara, 161 darjah bujur timur (koordinat selenografik) di bahagian jauh Bulan pada 29 Oktober 1966, pada orbit ke-577nya. Penghujung awal misi satu tahun nominal disebabkan oleh kekurangan gas kawalan sikap yang tinggal dan keadaan lain yang merosot dan telah dirancang untuk mengelakkan gangguan penghantaran dengan Lunar Orbiter 2.

+Instrumen Sistem Pengimejan Penilaian tapak pendaratan Apollo dan Juruukur Pengesan Meteoroid Pengesanan mikrometeoroid dalam persekitaran bulan Dosimeter Cesium Iodide Persekitaran sinaran dalam perjalanan ke dan berhampiran Bulan Selenodesy Medan graviti dan sifat fizikal Bulan

Rujukan