Albert François Lebrun

Albert François Lebrun (; 29 Ogos 1871 – 6 Mac 1950) ialah seorang ahli politik Perancis, Presiden Perancis dari 1932 hingga 1940. Beliau adalah presiden terakhir Republik Ketiga. Beliau adalah ahli Perikatan Republikan Demokratik (ARD) berhaluan tengah.

Biografi
Kehidupan awal
Dilahirkan dalam keluarga petani di Mercy-le-Haut, Meurthe-et-Moselle, dia menghadiri École Polytechnique dan École des Mines de Paris, menamatkan pengajian dari kedua-duanya di bahagian atas kelasnya. Dia kemudian menjadi jurutera perlombongan di Vesoul dan Nancy, tetapi meninggalkan profesion itu pada usia 29 tahun untuk memasuki politik.

Politik
Lebrun memenangi kerusi dalam Dewan Perwakilan pada tahun 1900 sebagai ahli Parti Republikan Kiri, kemudian berkhidmat dalam kabinet sebagai Menteri untuk Tanah Jajahan dari 1912 hingga 1914, Menteri Perang pada tahun 1913 dan Menteri untuk Wilayah Bebas, 1917–1919. Menyertai Perikatan Demokratik, beliau telah dipilih ke senat Perancis dari Meurthe-et-Moselle pada tahun 1920, dan berkhidmat sebagai Naib Presiden Senat dari 1925 hingga 1929. Beliau adalah presiden badan itu dari 1931 hingga 1932.

Presiden
Lebrun telah dipilih sebagai Presiden Perancis oleh Dewan Perwakilan yang baru dipilih berikutan pembunuhan Presiden Paul Doumer oleh Pavel Gurgulov pada 6 Mei 1932. Dipilih semula pada tahun 1939, sebahagian besarnya kerana rekodnya menampung semua pihak politik, dia menggunakan sedikit kuasa sebagai presiden.

Pada bulan Jun 1940, dengan kejatuhan tentera Perancis yang hampir, Lebrun menulis "kesia-siaan perjuangan telah ditunjukkan. Pengakhiran mesti dibuat."Lebrun, Albert, Témoignage, p.80, cited by Spears, 1957, p.277n. Dengan Kabinet ingin meminta gencatan senjata, pada 17 Jun 1940 Perdana Menteri Paul Reynaud meletakkan jawatan, mengesyorkan kepada Presiden Lebrun supaya beliau melantik Marechal Philippe Pétain sebagai gantinya, yang beliau lakukan pada hari itu.Werth, Alexander, France 1940-1955, London, 1957, p.30. Jeneral British Sir Edward Spears, yang hadir bersama kabinet Perancis semasa krisis ini menulis "jelas bahawa Presiden telah membuat keputusan bahawa Perancis bebas daripada tanggungjawabnya terhadap Britain, dan bebas untuk meminta gencatan senjata [dengan Jerman] jika dia menganggap kepentingannya untuk berbuat demikian."Spears, Major-General Sir Edward, Assignment to Catastrophe - The Fall of France June 1940, London, 1954, vol.ii, p.302/304.

Pada 10 Julai 1940, Lebrun menggubal Undang-undang Perlembagaan pada 10 Julai 1940, yang mana Dewan Negara telah mengundi dengan 569 undi berbanding 80,Werth, 1957, p.31. membenarkan Perdana Menteri Philippe Pétain untuk mengisytiharkan perlembagaan baharu. Pada 11 Julai, Lebrun digantikan oleh Pétain sebagai ketua negara.

Lebrun kemudian melarikan diri ke Vizille (Isère) pada 15 Julai, tetapi kemudiannya ditangkap, pada 27 Ogos 1943 (semasa orang Jerman berpindah ke wilayah itu) dan dihantar ke dalam kurungan di Istana Itter di Tyrol. Pada 10 Oktober 1943 dia dibenarkan pulang ke Vizille kerana sakit, tetapi disimpan di bawah pengawasan yang berterusan.https://www.annales.org/archives/x/lebrun.html  (Les Nazis l'autorisèrent à rentrer à Vizille (Isère) sous surveillance en octobre 1943.) 

Pada 15 Ogos 1944, Operasi Dragoon bermula. Seminggu kemudian, Grenoble, Vizille dan bandar-bandar lain dibebaskan. Tentera ke-19 Jerman berundur dengan cepat.

Pada 11 Oktober 1944, Lebrun bertemu dengan Charles de Gaulle dan mengiktiraf kepimpinan Jeneral, dan dengan mudah melupakan Undang-undang Perlembagaan baru yang telah digubalnya pada tahun 1940, berkata bahawa beliau tidak secara rasmi meletak jawatan sebagai presiden kerana pembubaran Dewan Negara tidak meninggalkan sesiapa pun terima perletakan jawatannya. Sama ada de Gaulle menerima pembohongan ini atau tidak tidak diketahui. Semasa perbicaraan Petain selepas perang "semua selebriti yang ada di Republik Ketiga memberi keterangan, termasuk Lebrun, semuanya memutihkan diri mereka sendiri".Werth, 1957, p.260, Lebrun berhujah lagi bahawa dia tidak pernah secara rasmi meletak jawatan. De Gaulle tidak membuat sebarang misteri tentang pandangan rendahnya terhadap Lebrun, dan menulis tentangnya dalam memoirnya "Sebagai ketua negara dia kekurangan dua perkara: tidak ada negeri, dan dia bukan ketua."

 Kehidupan peribadi 
Lebrun telah berkahwin dengan Marguerite Lebrun (née Nivoit). Bersama-sama mereka mempunyai dua anak: seorang anak lelaki Jean dan seorang anak perempuan Marie.

Akhir kehidupan
Selepas perang, Lebrun hidup dalam persaraan. Dia meninggal dunia akibat radang paru-paru di Paris pada 6 Mac 1950 selepas penyakit yang berlarutan.

Rujukan

|-

|-

|-

|-

|-