Penghapusan bangsa Bosnia

Penghapusan bangsa Bosnia (Bahasa Bosnia: Bosanski genocid / ) merujuk kepada kedua-dua pembunuhan beramai-ramai Srebrenica dan jenayah yang lebih meluas terhadap kemanusiaan dan kempen pembersihan etnik di seluruh kawasan yang dikawal oleh Tentera Republika Srpska (VRS)A Witness to Genocide: The 1993 Pulitzer Prize-Winning Dispatches on the "Ethnic Cleansing" of Bosnia, Roy Gutman semasa Perang Bosnia 1992–1995. Peristiwa di Srebrenica pada tahun 1995 termasuk pembunuhan lebih daripada 8000 lelaki dan kanak-kanak lelaki Bosniak (Bosnia Muslim), serta pengusiran beramai-ramai 25000–30000 lagi orang awam Bosnia oleh unit VRS di bawah pimpinan General Ratko Mladić.ICTY; "Address by ICTY President Theodor Meron, at Potocari Memorial Cemetery" The Hague, 23 June 2004 ICTY.org ICTY; "Krstic judgement" UNHCR.org 

Pembersihan etnik yang berlaku di kawasan kawalan VRS menyasarkan orang Bosnia dan Croat Bosnia. Kempen pembersihan etnik termasuk pemusnahan, kurungan yang menyalahi undang-undang, rogol genosid, serangan seksual, penyeksaan, rompakan dan pemusnahan harta persendirian dan awam, dan layanan tidak berperikemanusiaan terhadap orang awam; penyasaran pemimpin politik, intelektual, dan profesional; pengusiran dan pemindahan orang awam yang menyalahi undang-undang; penembakan yang menyalahi undang-undang terhadap orang awam; pengagihan dan rompakan harta tanah dan peribadi yang menyalahi undang-undang; kemusnahan rumah dan perniagaan; dan kemusnahan tempat ibadat. Perbuatan itu didapati telah memenuhi keperluan untuk "tindakan bersalah" pembunuhan beramai-ramai dan bahawa "beberapa pelaku fizikal berniat untuk memusnahkan secara fizikal kumpulan yang dilindungi Muslim Bosnia dan Croat".ICTY; "Karadzic indictment. Paragraph 19" ICTY.org 

Pada tahun 1990-an, beberapa pihak berkuasa menegaskan bahawa pembersihan etnik seperti yang dilakukan oleh unsur-unsur tentera Serb Bosnia adalah pembunuhan beramai-ramai; ini kekal sebagai konsensus akademik, walaupun penafian Genosid Bosnia dalam akademik kekal sebagai isu yang serius. Ini termasuk resolusi oleh Perhimpunan Agung Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu dan tiga sabitan untuk pembunuhan beramai-ramai di mahkamah Jerman (sabitan itu berdasarkan tafsiran pembunuhan beramai-ramai yang lebih luas daripada yang digunakan oleh mahkamah antarabangsa). Pada tahun 2005, Kongres Amerika Syarikat meluluskan resolusi yang mengisytiharkan bahawa dasar pencerobohan dan pembersihan etnik Serbia memenuhi syarat yang mentakrifkan pembunuhan beramai-ramai.A resolution expressing the sense of the Senate regarding the massacre at Srebrenica in July 1995 , 109th Congress (2005–2006), [S.RES.134]. Archived on 7 January 2016.

Pembunuhan beramai-ramai Srebrenica didapati sebagai tindakan pembunuhan beramai-ramai oleh Tribunal Jenayah Antarabangsa untuk Bekas Yugoslavia, satu penemuan yang dikekalkan oleh ICJ.Pada 24 Mac 2016, bekas pemimpin Serbia Bosnia dan presiden pertama Republika Srpska, Radovan Karadžić, didapati bersalah melakukan pembunuhan beramai-ramai di Srebrenica, jenayah perang dan jenayah terhadap kemanusiaan dan dijatuhi hukuman penjara 40 tahun. Pada 2019, mahkamah rayuan menaikkan hukumannya kepada penjara seumur hidup. Pada 12 Mei 2021, diumumkan bahawa, dalam perjanjian dengan pihak berkuasa UK, dia akan menjalani sisa hukumannya di penjara UK.

 Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu 

Pada 18 Disember 1992, resolusi Perhimpunan Agung PBB 47/121 dalam mukadimahnya menganggap pembersihan etnik sebagai satu bentuk pembunuhan beramai-ramai yang menyatakan:

Pada 12 Julai 2007, dalam penghakiman kes Jorgić lwn Jerman, Mahkamah Hak Asasi Manusia Eropah menyatakan bahawa:

 Tribunal Jenayah Antarabangsa untuk Bekas Yugoslavia 

 Penemuan pembunuhan beramai-ramai di Srebrenica 
Pada tahun 2001, Tribunal Jenayah Antarabangsa untuk Bekas Yugoslavia (ICTY) memutuskan bahawa pembunuhan beramai-ramai Srebrenica 1995 adalah pembunuhan beramai-ramai.Tribunal Jenayah Antarabangsa untuk Bekas Yugoslavia ditemui di Prosecutor v. Radislav Krstic – Trial Chamber I – Judgment – IT-98-33 (2001) ICTY8 (2 August 2001) bahawa pembunuhan beramai-ramai telah dilakukan. (lihat perenggan 560 untuk nama kumpulan dalam bahasa Inggeris yang melakukan pembunuhan beramai-ramai). Ia ditegakkan dalam Prosecutor v. Radislav Krstic – Appeals Chamber – Judgment – IT-98-33 (2004) ICTY 7 (19 April 2004)  Dalam keputusan sebulat suara Pendakwaraya lwn Krstić, Dewan Rayuan Tribunal Jenayah Antarabangsa untuk bekas Yugoslavia (ICTY), terletak di The Hague, mengesahkan bahawa pembunuhan beramai-ramai Srebrenica adalah pembunuhan beramai-ramai, Ketua Hakim Theodor Meron menyatakan:

Pada September 2006, bekas pemimpin Serb Bosnia Momcilo Krajišnik didapati bersalah atas beberapa kes jenayah terhadap kemanusiaan, tetapi sementara hakim ICTY mendapati bahawa terdapat bukti bahawa jenayah yang dilakukan di Bosnia merupakan tindakan jenayah pembunuhan beramai-ramai (actus reus), mereka tidak menetapkan bahawa tertuduh mempunyai niat pembunuhan beramai-ramai, atau merupakan sebahagian daripada perusahaan jenayah yang mempunyai niat sedemikian (mens rea).Staff. Momcilo Krajisnik convicted of crimes against humanity, acquitted of genocide and complicity in genocide, A press release by the ICTY in The Hague, 27 September 2006 JP/MOW/1115e 

Pada tahun 2007, mahkamah mendapati bukti yang tidak mencukupi untuk membuat kesimpulan mengenai dakwaan niat pembunuhan beramai-ramai.

 Penemuan pembunuhan beramai-ramai di Žepa 
Dalam kes Tolimir, dalam keputusan peringkat pertama, Tribunal Jenayah Antarabangsa telah membuat kesimpulan bahawa pembunuhan beramai-ramai telah dilakukan di kawasan Žepa, di luar Srebrenica.Irwin, Rachel. 13 December 2012. "Genocide Conviction for Serb General Tolimir ." Global Voices: Europe & Eurasia (769). UK:  Institute for War and Peace Reporting. Bagaimanapun, sabitan itu telah dibatalkan oleh dewan rayuan, yang mengecilkan jenayah pembunuhan beramai-ramai hanya kepada Srebrenica.

 Perbicaraan Milošević 
Pada 16 Jun 2004, dalam Prosecutor v. Slobodan Milošević: Decision on Motion for Judgement of Acquittal, Dewan Perbicaraan ICTY enggan membebaskan bekas presiden Serbia Slobodan Milošević atas alasan yang sama, dan memutuskan:

Pada 26 Februari 2007, bagaimanapun, dalam kes pembunuhan beramai-ramai Bosnia, Mahkamah Keadilan Antarabangsa Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu (ICJ) mendapati bahawa tiada bukti yang mengaitkan Serbia di bawah pemerintahan Milošević dengan pembunuhan beramai-ramai yang dilakukan oleh Serbia Bosnia dalam Perang Bosnia. Walau bagaimanapun, mahkamah mendapati bahawa Milošević dan yang lain di Serbia tidak melakukan cukup untuk menghalang tindakan pembunuhan beramai-ramai daripada berlaku di Srebrenica.

Pada 22 November 2017, mahkamah Antarabangsa di The Hague mendapati Jeneral Ratko Mladić bersalah atas satu pertuduhan pembunuhan beramai-ramai, lima pertuduhan jenayah terhadap kemanusiaan dan empat pertuduhan pelanggaran undang-undang atau adat perang. Dia didapati tidak bersalah atas satu pertuduhan pembunuhan beramai-ramai dan dijatuhi hukuman penjara seumur hidup.

 Perbicaraan Genosid Bosnia 
Pada masa ini, bekas pemimpin Serb Bosnia Radovan Karadžić dan Ratko Mladić kedua-duanya dibicarakan atas dua pertuduhan pembunuhan beramai-ramai dan jenayah perang lain yang dilakukan di Srebrenica, Prijedor, Ključ dan majlis perbandaran lain di Bosnia. Karadžić dan Mladić didakwa, secara berasingan, dengan:

Kiraan 1: Genosid.

 Perbandaran: Bratunac, Foča, Ključ, Kotor Varoš, Prijedor, Sanski Most, Vlasenica dan Zvornik. Pada mulanya ditolak oleh Dewan Perbicaraan pada 28 Jun 2012,kiraan ini sebulat suara dikembalikan semula pada 11 Julai 2013 oleh Dewan Rayuan. Dewan Rayuan menyimpulkan, antara lain, bahawa Dewan Perbicaraan tersilap dengan mendapati bahawa bukti yang dikemukakan oleh Pendakwaan tidak mampu membuktikan jenis tindakan genosid tertentu serta niat pembunuhan beramai-ramai yang berkaitan oleh Karadžić

Kiraan 2: Genosid.

 Perbandaran: Srebrenica.

Kiraan 3: Penganiayaan atas Alasan Politik, Perkauman dan Agama, Jenayah Terhadap Kemanusiaan.

 Perbandaran: Banja Luka, Bijeljina, Bosanska Krupa, Bosanski Novi, Bratunac, Brčko, Foča, Hadžići, Ilidža, Kalinovik, Ključ, Kotor Varoš, Novi Grad, Novo Sarajevo, Pucat, Prijedor, Rogatica, Sanski Most, Sokolac, Trnovo, Vlasenica, Vogonik dan Zlasenica Srebrenica.

Mereka juga didakwa dengan pembunuhan, pengusiran, tindakan tidak berperikemanusiaan, menyebarkan keganasan di kalangan orang awam, serangan yang menyalahi undang-undang ke atas orang awam, dan mengambil tebusan..Prosecutor's Marked-up Indictment, ICTY Case No. IT-95-5/18-PT THE PROSECUTOR v RADOVAN KARADZIC, 19 October 2009 . Retrieved 7 June 2011Prosecutor's Marked-up Indictment, ICTY Case No. IT-09-92-I THE PROSECUTOR v RATKO MLADIC, 1 June 2011 . Retrieved 7 June 2011

 Penglibatan Serbia 
Mahkamah tertinggi PBB telah membebaskan Serbia daripada tanggungjawab langsung ke atas pembunuhan beramai-ramai semasa perang Bosnia 1990-an. Tetapi Mahkamah Keadilan Antarabangsa memutuskan bahawa Belgrade telah melanggar undang-undang antarabangsa dengan gagal menghalang pembunuhan beramai-ramai 1995 di Srebrenica.

Pada 28 Februari 2013, Mahkamah Rayuan ICTY membatalkan sabitan untuk Ketua Staf JNA (Tentera Kebangsaan Yugoslavia) Momčilo Perišić atas jenayah yang dilakukan di Bosnia dan Herzegovina dan Croatia dan mengarahkan Perišić dibebaskan serta-merta. Pembebasannya bermakna, sehingga kini, tiada pegawai atau pegawai tentera Serbia-Montenegro (Yugoslavia) dan tiada anggota perintah tinggi JNA atau VJ pernah disabitkan oleh ICTY kerana jenayah perang yang dilakukan di Bosnia.

Pada 30 Mei 2013, ICTY membebaskan dan memerintahkan pembebasan serta-merta Jovica Stanišić dan Franko Simatović, dua pembantu rapat Slobodan Milošević. Stanišić ialah Ketua Perkhidmatan Keselamatan Negara Serbia, manakala Simatović bertanggungjawab ke atas cabang operasi khas Perkhidmatan Keselamatan Negara..

 Resolusi Dewan dan Senat Amerika Syarikat 
Bulan sebelum ulang tahun ke-10 Pembunuhan Beramai-ramai Srebrenica, kedua-dua dewan Kongres Amerika Syarikat meluluskan resolusi yang sama dengan perkataan yang menegaskan bahawa dasar pencerobohan dan pembersihan etnik seperti yang dilaksanakan oleh tentera Serb di Bosnia dan Herzegovina dari 1992 hingga 1995, termasuk Pembunuhan Srebrenica, pembunuhan beramai-ramai.

Pada 27 Jun 2005, semasa Kongres ke-109, Dewan Perwakilan Amerika Syarikat meluluskan resolusi (H. Res. 199 yang ditaja oleh Ahli Kongres Christopher Smith dengan 39 penaja bersama) memperingati ulang tahun ke-10 pembunuhan beramai-ramai Srebrenica.Resolusi itu, seperti yang dipinda, telah diluluskan dengan majoriti besar 370 – YA, 1 ​​– TIDAK, dan 62 – TIDAK HADIR.Washington Post. "Votes Database: Bill: H RES 199 " 27 June 2005 Resolusi itu adalah langkah dwipartisan memperingati 11 Julai 1995 – 2005, ulang tahun kesepuluh pembunuhan beramai-ramai Srebrenica.Markup Committee on International Relations House of Representatives  (pdf) , 109th Congress, H. Res. 199 and H.R. 2601, 26 May 2005, Serial No. 109–87. p. 13 Versi Senat, S.Res.134, telah ditaja oleh Senator Gordon Smith dengan 8 penaja bersama dan telah dipersetujui di Senat pada 22 Jun 2005 tanpa pindaan dan dengan persetujuan sebulat suara. Ringkasan resolusi adalah sama, dengan pengecualian nama rumah yang meluluskan resolusi, dan penggantian perkataan yang dilaksanakan untuk dibunuh oleh Dewan dalam klausa pertama:

 Mahkamah Keadilan Antarabangsa (ICJ): Bosnia dan Herzegovina lwn Serbia dan Montenegro 
Satu perbicaraan berlaku di hadapan Mahkamah Keadilan Antarabangsa (ICJ), berikutan saman 1993 oleh Bosnia dan Herzegovina terhadap Serbia dan Montenegro yang mendakwa pembunuhan beramai-ramai. Pada 26 Februari 2007, ICJ, dalam Kes Genosid Bosnia bersetuju dengan penemuan awal ICTY bahawa pembunuhan beramai-ramai Srebrenica merupakan pembunuhan beramai-ramai:

Presiden ICJ Rosalyn Higgins menyatakan bahawa terdapat banyak bukti untuk membuktikan bahawa jenayah terhadap kemanusiaan dan jenayah perang telah dilakukan di Bosnia dan Herzegovina seperti pembunuhan berleluasa, pengepungan bandar, rogol besar-besaran, penyeksaan, pengusiran ke kem dan pusat tahanan, tetapi ICJ tidak mempunyai bidang kuasa ke atas mereka, kerana kes itu ditangani "secara eksklusif dengan pembunuhan beramai-ramai dalam pengertian undang-undang yang terhad dan bukan dalam erti kata yang lebih luas kadangkala diberikan kepada istilah ini".ICJ: Bosnian Genocide Case: Summary of the Judgment of 26 February 2007   Selain itu, Mahkamah mendapati "bahawa Serbia tidak melakukan pembunuhan beramai-ramai" atau "bersubahat untuk" atau "menghasut pelakuan pembunuhan beramai-ramai". Walau bagaimanapun, ia mendapati bahawa Serbia telah gagal "untuk mengambil semua langkah dalam kuasanya untuk mencegah pembunuhan beramai-ramai di Srebrenica" dan untuk mematuhi sepenuhnya ICTY dengan gagal untuk memindahkan Ratko Mladić ke dalam jagaan ICTY di Hague dan Serbia mesti pemindahan masa depan ke Hague semua individu yang didakwa ICTY, yang tinggal di bawah bidang kuasa Serbia.ICJ press release 2007/8  26 February 2007

 Kritikan terhadap penghakiman ICJ 
Penemuan Mahkamah bahawa Serbia tidak terlibat secara langsung dalam pembunuhan beramai-ramai Srebrenica telah dikritik hebat. Prof. Yuval Shany, Profesor Undang-undang Antarabangsa Awam Hersch Lauterpacht di Universiti Hebrew Jerusalem, menyifatkan kesimpulan Mahkamah mengenai tiga soalan di hadapannya sebagai kontroversi:
{{blockquote|Pertama, setakat bahagian bidang kuasa keputusan itu, mahkamah telah dikritik hebat kerana terlalu meregangkan konsep 'res judicata secara tidak wajar kepada keputusan mengenai bidang kuasa yang diberikan pada peringkat awal prosiding yang sama; kerana terlalu bergantung pada kesimpulan undang-undang yang diputuskan pada peringkat awal tanpa pertimbangan yang serius; dan untuk mentafsir secara sempit kuasa semakannya. Sememangnya, tujuh daripada lima belas hakim di bangku simpanan menyatakan pelbagai tahap rasa tidak senang dengan keputusan khusus ini.

Kedua, bagi penemuan sebenar mengenai kejadian pembunuhan beramai-ramai, beberapa penulis telah mengkritik mahkamah kerana enggan melihat 'gambaran yang lebih besar' mengenai peristiwa di Bosnia - gambaran yang seolah-olah mencadangkan bahawa pelbagai jenayah kejam yang dilakukan oleh Serb Bosnia semuanya adalah sebahagian daripada 'pelan induk' yang sama untuk mewujudkan negara Serbia yang homogen dari segi etnik. Yang lain telah mempersoalkan kesediaan mahkamah untuk bergantung pada ketiadaan sabitan individu dalam pembunuhan beramai-ramai oleh ICTY (kecuali berkaitan dengan pembunuhan beramai-ramai di Srebrenica), tanpa mempertimbangkan dengan betul perbezaan antara piawaian liabiliti di bawah undang-undang jenayah dan tanggungjawab negara atau menghargai sepenuhnya nilai probatif bagi pengurangan caj sebagai hasil daripada tawar-menawar pengakuan.

Ketiga, berkenaan dengan persoalan tanggungjawab Serbia, analisis undang-undang mahkamah mengenai piawaian atribusi, keengganan untuk mencari Serbia sebagai rakan sejenayah kepada pembunuhan beramai-ramai, dan keputusan untuk mengelak daripada mengarahkan pembaikan, semuanya telah dikritik sebagai konservatif yang keterlaluan. Pada masa yang sama, pembacaan meluas mahkamah terhadap Artikel 1 Konvensyen Genocide sebagai berpotensi mengenakan kewajipan kepada semua negeri untuk mencegah pembunuhan beramai-ramai, walaupun jika dilakukan di luar wilayah mereka, telah diperhatikan kerana keberanian yang luar biasa. Namun, beberapa penulis telah mengkritik mahkamah kerana tidak menjelaskan sama ada Perkara 1 boleh memberikan asas bebas untuk melaksanakan bidang kuasa sejagat terhadap individu yang melakukan pembunuhan beramai-ramai. Jadi, boleh dipertikaikan, mahkamah secara meluas mentafsirkan kewajipan untuk mencegah pembunuhan beramai-ramai sambil secara sempit menafsirkan kewajipan untuk menghukum pelakunya.}}
Antonio Cassese, presiden pertama Tribunal Jenayah Antarabangsa bagi bekas Yugoslavia, mengkritik penghakiman ICJ atas alasan bahawa "Mahkamah Antarabangsa telah menetapkan standard pembuktian yang tidak realistik tinggi untuk mencari Serbia terlibat dalam pembunuhan beramai-ramai." Dia menambah:

Naib presiden Mahkamah Keadilan Antarabangsa, Hakim Al-Khasawneh, mengkritik penghakiman itu sebagai tidak mencerminkan bukti berkenaan dengan tanggungjawab langsung Serbia untuk pembunuhan beramai-ramai di Srebrenica:Ujian 'kawalan berkesan' untuk atribusi yang ditetapkan dalam kes Nicaragua tidak sesuai untuk soalan tanggungjawab Negara untuk jenayah antarabangsa yang dilakukan dengan tujuan bersama. Ujian 'kawalan keseluruhan' untuk atribusi yang ditetapkan dalam kes Tadić adalah lebih sesuai apabila pelakuan jenayah antarabangsa adalah objektif bersama bagi Negara yang mengawal dan aktor bukan Negara. Keengganan Mahkamah untuk membuat kesimpulan niat pembunuhan beramai-ramai daripada corak kelakuan yang konsisten di Bosnia dan Herzegovina adalah tidak konsisten dengan perundangan ICTY yang telah ditetapkan. Pengetahuan FRY tentang pembunuhan beramai-ramai yang akan berlaku di Srebrenica jelas terbukti. Mahkamah sepatutnya menganggap Scorpions sebagai organ de jure FRY. Kenyataan Majlis Menteri Serbia sebagai tindak balas terhadap pembunuhan beramai-ramai lelaki Islam oleh Scorpions adalah satu pengakuan tanggungjawab. Mahkamah gagal memahami kerumitan definisi jenayah pembunuhan beramai-ramai dan menilai fakta di hadapannya dengan sewajarnya.

 Tiada Rekod SDC 
Tribunal Jenayah Antarabangsa tidak pernah menerima arkib lengkap minit Majlis Pertahanan Tertinggi dari Serbia. Menurut penjelasan yang diberikan oleh Sir Geoffrey Nice, bekas pendakwa dalam perbicaraan Slobodan Milošević:Pertama, adalah penting untuk ambil perhatian bahawa Serbia tidak menyerahkan koleksi lengkap rekod SDC [Majlis Pertahanan Tertinggi] kepada Pendakwaan (OTP). Sebagai contoh, untuk tahun 1995 OTP menerima rakaman hanya untuk kira-kira separuh daripada semua sesi yang diadakan oleh SDC. Tambahan pula, beberapa rekod SDC tidak diserahkan dalam borang yang direkodkan secara stenografi penuh tetapi telah dihasilkan sebagai minit lanjutan. Ini bermakna ia lebih pendek daripada nota steno tetapi lebih panjang daripada minit biasa. Seingat saya, tarikh-tarikh mesyuarat yang hilang atau mesyuarat-mesyuarat di mana bentuk rekod yang lebih kecil ini disediakan, adalah penting – iaitu tarikh yang membawa kepada, sekitar dan selepas pembunuhan beramai-ramai di Srebrenica. Rekod penuh mesyuarat tersebut masih belum disediakan. Pada masa yang sama, dokumen-dokumen ini, walaupun penting, tidak membentuk satu badan bukti yang akan menjelaskan sekali dan untuk semua apa yang berlaku dan siapa yang bersalah. Mereka menyediakan konteks yang lebih lengkap dan memberikan beberapa testimoni yang sangat berharga tentang perkara yang dikatakan oleh Milošević dan lain-lain. Dalam bentuk yang tidak disunting, mereka akan menunjukkan semua yang berminat (bukan hanya kerajaan dan peguam) kepada dokumen lain yang tidak pernah diberikan dan itu mungkin lebih jujur ​​daripada kata-kata mereka di mesyuarat Majlis SD yang tahu bahawa mereka sedang direkodkan oleh juru stenografi. Kedua, perlu diingat juga bahawa terdapat koleksi dokumen dilindungi dan dokumen individu lain yang, dan masih, dilindungi oleh perjanjian langsung antara Belgrade dan bekas Pendakwa OTP, iaitu mereka tidak dilindungi oleh Dewan Perbicaraan. Dokumen-dokumen ini sukar dikenal pasti sekarang tetapi jika dan apabila Bosnia-Herzegovina memutuskan untuk membuka semula kes ICJ adalah penting untuk meminta Serbia dan/atau ICTY mengemukakan semua dokumen tersebut untuk ICJ.KBSA 2000, Interview with Sir Geofrey Nice, "The Victims of Srebrenica, Living and Dead, Deserve Truth"  [scroll down the page for English version]

 European Court of Human Rights 
Mahkamah Wilayah Tinggi Düsseldorf, Jerman, pada September 1997, menjatuhkan sabitan pembunuhan beramai-ramai terhadap Nikola Jorgić, seorang Serbia Bosnia yang merupakan ketua kumpulan separa tentera yang terletak di wilayah Doboj. Dia dijatuhi hukuman penjara seumur hidup empat penggal kerana terlibat dalam tindakan pembunuhan beramai-ramai yang berlaku di wilayah Bosnia dan Herzegovina, selain Srebrenica.Federal High Court of Germany: Translation of Press Release into English Nr. 39 on 30 April 1999: Federal High Court makes basic ruling on genocide , Prevent Genocide International 

Dalam penghakiman yang dikeluarkan pada 12 Julai 2007, Mahkamah Hak Asasi Manusia Eropah (ECHR) dalam kes Jorgić lwn Jerman (No. Permohonan 74613/01), menyemak penghakiman mahkamah Jerman terhadap Jorgić. Dalam menolak rayuan Jorgic, ECHR mengesahkan bahawa keputusan mahkamah Jerman adalah konsisten dengan tafsiran Konvensyen Genosid yang boleh diramalkan pada masa Jorgic melakukan kesalahan itu pada tahun 1992. Walau bagaimanapun, ECHR menekankan bahawa keputusan mahkamah Jerman, berdasarkan undang-undang domestik Jerman, telah mentafsirkan jenayah pembunuhan beramai-ramai dengan lebih luas daripada dan dengan cara yang ditolak oleh mahkamah antarabangsa. Di bawah definisi yang lebih luas yang dipertahankan oleh badan kehakiman Jerman, pembersihan etnik yang dilakukan oleh Jorgić adalah pembunuhan beramai-ramai kerana ia bertujuan untuk memusnahkan kumpulan itu sebagai satu unit sosial, dan walaupun majoriti sarjana berpendapat bahawa undang-undang genosid Jerman harus mentafsirkan pembunuhan beramai-ramai. sebagai pemusnahan fizikal-biologi kumpulan yang dilindungi, "sebilangan besar ulama berpendapat bahawa tanggapan pemusnahan kumpulan seperti itu, dalam makna literalnya, adalah lebih luas daripada pemusnahan fizikal-biologi dan juga merangkumi pemusnahan. kumpulan sebagai unit sosial".See also "'Ethnic Cleansing' and Genocidal Intent: A Failure of Judicial Interpretation?", Genocide Studies and Prevention 5, 1 (April 2010), Douglas Singleterry
kiri|thumb|Perkuburan Memorial Martir Kovači untuk mangsa perang di Stari Grad.
Dalam kes Pendakwa lwn. Krstić (2 Ogos 2001), ICTY memutuskan "undang-undang antarabangsa adat mengehadkan takrif pembunuhan beramai-ramai kepada tindakan yang bertujuan untuk memusnahkan secara fizikal atau biologi semua atau sebahagian daripada kumpulan itu. Oleh itu, perusahaan hanya menyerang ciri-ciri budaya atau sosiologi kumpulan manusia untuk menghapuskan unsur-unsur ini yang memberikan kepada kumpulan itu identitinya sendiri yang berbeza daripada masyarakat yang lain tidak akan jatuh di bawah definisi pembunuhan beramai-ramai". Pada 19 April 2004, penentuan ini telah dikekalkan melalui rayuan: "Konvensyen Genosid, dan undang-undang antarabangsa kebiasaan secara amnya, hanya melarang pemusnahan fizikal atau biologi kumpulan manusia. ... Dewan Perbicaraan secara jelas mengakui had ini, dan mengelak sebarang takrifan yang lebih luas.  ... " walaupun seperti mahkamah rendah, mahkamah rayuan juga memutuskan bahawa penghapusan etnik mungkin dengan bukti lain membawa kepada inferens niat genosid. Pada 14 Januari 2000, ICTY memutuskan dalam kes Pendakwa lwn. Kupreškić dan Lain-lain bahawa kempen pembersihan etnik Lembah Lašva untuk mengusir penduduk Islam Bosnia dari rantau itu adalah penganiayaan, bukan pembunuhan beramai-ramai. ECHR menyatakan pendapat Mahkamah Keadilan Antarabangsa yang memutuskan dalam Kes Genosid Bosnia bahawa penghapusan etnik bukan dalam dan dengan sendirinya pembunuhan beramai-ramai.

Merujuk kepada penulis undang-undang, ECHR juga menyatakan: "Di kalangan ulama, majoriti telah mengambil pandangan bahawa penghapusan etnik, dengan cara yang dilakukan oleh tentera Serb di Bosnia dan Herzegovina untuk mengusir orang Islam dan Croat dari rumah mereka, tidak merupakan pembunuhan beramai-ramai Walau bagaimanapun, terdapat juga sebilangan besar ulama yang mencadangkan bahawa tindakan ini adalah pembunuhan beramai-ramai..

ECHR setelah menyemak kes itu dan keputusan antarabangsa yang lebih terkini mengenai isu itu, ECHR memutuskan bahawa "Mahkamah mendapati bahawa tafsiran mahkamah [Jerman] tentang 'niat untuk memusnahkan kumpulan' sebagai tidak memerlukan pemusnahan fizikal kumpulan itu, yang juga telah diterima pakai oleh sebilangan ulama ... , oleh itu diliputi oleh perkataan, dibaca dalam konteksnya, jenayah pembunuhan beramai-ramai dalam Kanun Jenayah [Jerman] dan tidak kelihatan tidak munasabah", Oleh itu, "Memandangkan perkara di atas, [ECHR] menyimpulkan bahawa, walaupun banyak pihak berkuasa telah memihak kepada tafsiran yang sempit tentang jenayah pembunuhan beramai-ramai, terdapat beberapa pihak berkuasa pada masa itu yang telah menafsirkan kesalahan pembunuhan beramai-ramai dalam lebih luas yang sama. Dalam keadaan ini, [ECHR] mendapati bahawa [Jorgić], jika perlu dengan bantuan seorang peguam, secara munasabah dapat meramalkan bahawa dia berisiko didakwa dan disabitkan dengan pembunuhan beramai-ramai atas perbuatan yang telah dilakukannya. pada tahun 1992.", dan atas sebab ini mahkamah menolak dakwaan Jorgić bahawa terdapat pelanggaran Artikel 7 (tiada hukuman tanpa undang-undang) Konvensyen Eropah mengenai Hak Asasi Manusia oleh Jerman.

 Parlimen Eropah 
Pada 15 Januari 2009, Parlimen Eropah meluluskan resolusi yang menyeru pihak berkuasa eksekutif Kesatuan Eropah untuk memperingati 11 Julai sebagai hari peringatan dan perkabungan pembunuhan beramai-ramai Srebrenica 1995, secara jelas diiktiraf sedemikian dengan merujuk kepada keputusan ICJ. Resolusi itu juga mengulangi beberapa penemuan termasuk bilangan mangsa yang "lebih 8000 lelaki dan kanak-kanak lelaki Islam" dihukum mati dan "hampir 25000 wanita, kanak-kanak dan warga emas dihantar pulang secara paksa, menjadikan peristiwa ini jenayah perang terbesar yang berlaku di Eropah. sejak akhir Perang Dunia Kedua".European Parliament resolution of 15 January 2009 on Srebrenica, P6_TA(2009)0028  European Parliament – 15 January 2009. Resolusi itu diluluskan dengan sangat baik, dengan undian 556 berbanding 9.

 Individu yang didakwa kerana pembunuhan beramai-ramai semasa Perang Bosnia 
Inilah perkampungan Plane, dulunya orang Turki. Sekarang kita akan pergi ke arah itu. Anda membuat filem ini secara bebas, anda tahu. Biarkan orang Serbia kita melihat apa yang telah kita lakukan kepada mereka... Jika orang Amerika dan Inggeris, orang Ukraine dan Kanada di Srebrenica, sementara itu Belanda, tidak akan melindungi mereka, mereka akan hilang dari kawasan ini lama dahulu.— Ratko Mladić, 15 Ogos 1994
Kira-kira 30 orang telah didakwa kerana mengambil bahagian dalam pembunuhan beramai-ramai atau terlibat dalam pembunuhan beramai-ramai pada awal 1990-an di Bosnia. Sehingga kini, selepas beberapa rundingan pengakuan dan beberapa sabitan yang berjaya dicabar dalam rayuan, dua lelaki, Vujadin Popović dan Ljubiša Beara, telah didapati bersalah melakukan pembunuhan beramai-ramai, dan dua lagi, Radislav Krstić dan Drago Nikolić, telah didapati bersalah kerana membantu dan bersubahat dengan pembunuhan beramai-ramai, oleh mahkamah antarabangsa kerana penyertaan mereka dalam pembunuhan beramai-ramai Srebrenica.

Empat telah didapati bersalah menyertai pembunuhan beramai-ramai di Bosnia oleh mahkamah Jerman, salah seorang daripadanya, Nikola Jorgić, kalah dalam rayuan terhadap sabitannya di Mahkamah Hak Asasi Manusia Eropah.

Pada 29 Julai 2008, Mahkamah Negeri Bosnia dan Herzegovina mendapati Milenko Trifunović, Brano Džinić, Aleksandar Radovanović, Miloš Stupar, Branislav Medan dan Petar Mitrović bersalah melakukan pembunuhan beramai-ramai kerana terlibat dalam pembunuhan beramai-ramai di Srebrenica., dan pada 16 Oktober 2009 Mahkamah Negeri Bosnia dan Herzegovina mendapati Milorad Trbić, bekas anggota pasukan keselamatan Serb Bosnia, bersalah atas pembunuhan beramai-ramai kerana penyertaannya dalam pembunuhan beramai-ramai dalam pembunuhan beramai-ramai Srebrenica.

Slobodan Milošević, bekas Presiden Serbia dan Yugoslavia, adalah tokoh politik paling kanan untuk dibicarakan di ICTY. Dia didakwa melakukan pembunuhan beramai-ramai, sama ada secara bersendirian atau bersama-sama dengan ahli-ahli lain yang dinamakan dalam perusahaan jenayah bersama. Dakwaan itu menuduhnya merancang, menyediakan dan melaksanakan pemusnahan, secara keseluruhan atau sebahagian, kumpulan kebangsaan, etnik, kaum atau agama Islam Bosnia, seperti itu, di wilayah dalam Bosnia dan Herzegovina termasuk Bijeljina, Bosanski Novi, Brčko, Ključ , Kotor Varoš, Prijedor, Sanski Most dan Srebrenica.Case No. IT-02-54-T: The Prosecutor of the Tribunal against Slobodan Milosevic, amended indictment , ICTY, 22 November 2002 Dia meninggal dunia semasa perbicaraannya, pada 11 Mac 2006, dan tiada keputusan dikembalikan.

ICTY telah mengeluarkan waran untuk menangkap Radovan Karadžić dan Ratko Mladić atas beberapa pertuduhan termasuk pembunuhan beramai-ramai. Karadžić telah ditangkap di Belgrade pada 21 Julai 2008, dan telah dipindahkan ke dalam tahanan ICTY di Hague sembilan hari kemudian pada 30 Julai.Staff. Karadzic flown to Hague tribunal , BBC, 30 July 2008 Ratko Mladić juga ditangkap di Serbia pada 26 Mei 2011 selepas sedekad bersembunyi.Ratko Mladic arrested: Bosnia war crimes suspect held , BBC, 26 May 2011

Pada 24 Mac 2016, Karadžić dijatuhi hukuman penjara 40 tahun. Akhirnya, pada 22 November 2017, Mladić dijatuhi hukuman penjara seumur hidup. Kedua-duanya dihukum kerana jenayah perang, jenayah terhadap kemanusiaan dan pembunuhan beramai-ramai. Kedua-dua Karadžić dan Mladić merayu sabitan mereka. Pada tahun 2019 hakim rayuan menaikkan hukuman Karadžić kepada penjara seumur hidup. Keputusan dalam rayuan Mladić dijangka pada Jun 2021. Ia ditolak pada 8 Jun dengan hukuman Mladic disahkan oleh panel hakim PBB dalam undian empat lawan satu.

 Jumlah kematian 
Jika definisi sempit pembunuhan beramai-ramai digunakan, seperti yang digemari oleh mahkamah antarabangsa, maka semasa pembunuhan beramai-ramai Srebrenica, 8000 lelaki dan kanak-kanak lelaki Muslim Bosnia telah dibunuh dan selebihnya penduduk (antara 25000 dan 30000 wanita Bosnia, kanak-kanak dan orang tua) adalah terpaksa meninggalkan kawasan itu. Jika definisi yang lebih luas digunakan, maka bilangannya adalah lebih besar. Menurut Unit Demografi ICTY, dianggarkan 69.8% atau 25,609 orang awam yang terbunuh dalam perang adalah Bosniak (dengan 42,501 kematian tentera), dengan Serb Bosnia mengalami 7,480 orang awam (15,299 kematian tentera), orang Croat Bosnia mengalami 1,675 orang awam. (7,183 kematian tentera), berjumlah 104,732 korban, merebak antara Bosnia Croat (8.5%), Bosnia Serb (21.7%), Bosniak (65%), dan lain-lain (4.8%).

Pada Januari 2013, Pusat Penyelidikan dan Dokumentasi (RDC) yang berpangkalan di Sarajevo menerbitkan keputusan akhir mengenai penyelidikan "paling komprehensif" ke atas korban perang Bosnia-Herzegovina: The Bosnia Book of the Dead – pangkalan data yang mendedahkan "sekurang-kurangnya" 97,207 nama-nama warga Bosnia dan Herzegovina yang terbunuh dan hilang semasa perang 1992–1995. Ketua Unit Demografi ICTY, Ewa Tabeu, telah menggelarnya sebagai "pangkalan data terbesar sedia ada mengenai mangsa perang Bosnia". Lebih daripada 240000 keping data telah dikumpul, diproses, disemak, dibandingkan dan dinilai oleh pasukan pakar antarabangsa untuk menjadualkan nama mangsa. Menurut RDC, 82% atau 33,071 orang awam yang terbunuh dalam perang adalah Bosniak, dengan sekurang-kurangnya 97,207 korban, tentera dan awam, untuk semua pihak yang terlibat: Bosniak (66.2%), Serbia (25.4%) dan Croat (7.8). %), serta lain-lain (0.5%).Research and Documentation Center: Rezultati istraživanja "Ljudski gubici '91–'95" , pp. 96–98

Sebagai tambahan kepada mereka yang diketahui dibunuh secara langsung, sekitar 10,500ICRC Annual Report 2010 , icrc.org; accessed 25 May 2015, p. 345 orang masih hilang dengan nasib yang tidak diketahui akibat Perang Bosnia; kebanyakan mereka adalah orang Bosnia.

Dalam satu kenyataan pada 23 September 2008 kepada Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu, Dr. Haris Silajdžić, sebagai ketua delegasi Bosnia dan Herzegovina ke Perhimpunan Agung Sesi ke-63 Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu, berkata bahawa "menurut data ICRC, 200000 orang terbunuh, 12000 daripada mereka kanak-kanak, sehingga 50000 wanita telah dirogol, dan 2.2 juta terpaksa meninggalkan rumah mereka. Ini benar-benar pembunuhan beramai-ramai dan sosiosid". Walau bagaimanapun, anggaran sedemikian telah dikritik sebagai sangat tidak tepat dan penganalisis seperti George Kenney telah menuduh kerajaan Bosnia dan masyarakat antarabangsa sensasi dan sengaja meningkatkan jumlah kematian untuk menarik sokongan antarabangsaStatement by Dr. Haris Silajdžić, Chairman of the Presidency Bosnia and Herzegovina, Head of the Delegation of Bosnia and Herzegovina at the 63rd Session of the General Assembly on the occasion of the General Debate , Summary , 23 September 2008. kepada umat Islam.

 Kontroversi dan penafian 
Walaupun majoriti pendapat antarabangsa menerima penemuan mahkamah antarabangsa, masih terdapat beberapa perselisihan mengenai tahap pembunuhan beramai-ramai dan sejauh mana Serbia terlibat.

Masyarakat Islam Bosnia menegaskan bahawa pembunuhan beramai-ramai Srebrenica hanyalah satu contoh pembunuhan beramai-ramai yang lebih luas yang dilakukan oleh Serbia.van den Biesen."Application of the Convention on the Prevention and Punishment of the Crime of Genocide, General Concluding Observation". International Court of Justice. 24 April 2006, para. 1–12. ICJ-CIJ.org 

Mahkamah Keadilan Antarabangsa menyimpang daripada penemuan fakta dan undang-undang Dewan Rayuan ICTY dalam kes Duško Tadić. Dalam penghakiman yang disampaikan pada Julai 1999, Dewan Rayuan mendapati bahawa Tentera Republika Srpska "di bawah kawalan keseluruhan" Belgrade dan Tentera Yugoslavia, yang bermaksud bahawa mereka telah membiayai, melengkapkan dan membantu dalam penyelarasan dan perancangan operasi ketenteraan . Sekiranya Mahkamah Keadilan Antarabangsa menerima penemuan Tribunal ini, Serbia akan didapati bersalah kerana terlibat dalam pembunuhan beramai-ramai Srebrenica. Sebaliknya ia membuat kesimpulan bahawa Dewan Rayuan dalam kes Tadic "tidak cuba menentukan tanggungjawab sesebuah negara tetapi tanggungjawab jenayah individu". Walaupun mungkin paradoks, keputusan saman undang-undang yang difailkan pada Mac 1993 ini tiba terlalu awal untuk Bosnia dan Herzegovina. Penangkapan Radovan Karadžić berlaku lebih setahun selepas ICJ memberikan penghakimannya, dan Ratko Mladić, juga dituduh melakukan pembunuhan beramai-ramai, telah ditangkap pada Mei 2011. Slobodan Milošević meninggal dunia semasa perbicaraannya dan tiga perbicaraan bekas pegawai Serbia baru sahaja bermula.
kiri|thumb|Wilayah Republik Bosnia dan Herzegovina dan Republik Croatia dikawal oleh tentera Serb 1992–1995. Tribunal Jenayah Perang menuduh Milošević dan pemimpin Serb lain sebagai "cuba untuk mewujudkan Serbia Raya, sebuah negara Serbia yang merangkumi kawasan penduduk Serbia di Croatia dan Bosnia, dan dicapai dengan memindahkan secara paksa bukan Serbia dari kawasan geografi yang besar melalui pelakuan jenayah."Decision of the ICTY Appeals Chamber; 18 April 2002; Reasons for the Decision on Prosecution Interlocutory Appeal from Refusal to Order Joinder; Paragraph 8
Walaupun pendakwa ICTY mempunyai akses kepada mereka semasa perbicaraan, beberapa minit mesyuarat masa perang pemimpin politik dan tentera Yugoslavia, tidak didedahkan kepada umum kerana ICTY menerima hujah Serbia bahawa berbuat demikian akan merosakkan keselamatan negara Serbia. Walaupun ICJ boleh menyepina dokumen itu terus dari Serbia, ia tidak berbuat demikian dan sebaliknya bergantung kepada dokumen yang didedahkan kepada umum semasa perbicaraan ICTY. Dua daripada hakim ICJ mengkritik keputusan ini dengan kata-kata yang berbeza pendapat. Marlise Simons melaporkan perkara ini dalam The New York Times, menyatakan bahawa "Apabila dokumen diserahkan [kepada ICTY], peguam berkata, pasukan dari Belgrade menyatakan dengan jelas dalam surat kepada tribunal dan dalam pertemuan dengan pendakwa dan hakim bahawa ia mahu dokumen itu dilucutkan untuk menghalang mereka daripada merosakkan kes Serbia di Mahkamah Keadilan Antarabangsa tidak merahsiakan perkara itu walaupun mereka berhujah kes mereka untuk 'keselamatan negara,' kata salah seorang peguam, sambil menambah, 'Orang kanan. di sini [di ICTY] tahu tentang ini'.". Simons meneruskan bahawa Rosalyn Higgins, presiden ICJ, enggan mengulas apabila ditanya mengapa rekod penuh tidak disepina, dengan mengatakan bahawa "Keputusan itu bercakap untuk dirinya sendiri". Diane Orentlicher, seorang profesor undang-undang di Universiti Amerika di Washington, mengulas "Mengapa mahkamah tidak meminta dokumen penuh? Fakta bahawa mereka digelapkan jelas membayangkan petikan ini akan membuat perbezaan.", dan William Schabas, seorang profesor undang-undang antarabangsa di Universiti Ireland di Galway, mencadangkan bahawa sebagai mahkamah sivil dan bukannya mahkamah jenayah, ICJ lebih biasa bergantung pada bahan yang dikemukakan di hadapannya daripada mengejar bukti secara agresif yang mungkin membawa kepada insiden diplomatik.Marlise Simons. Genocide Court Ruled for Serbia Without Seeing Full War Archive , The New York Times, 9 April 2007 

 Penafian 
Beberapa penulis dan ahli akademik yang prolifik, termasuk Noam Chomsky dan Edward S. Herman, telah berhujah bahawa pembunuhan beramai-ramai Srebrenica tidak merupakan pembunuhan beramai-ramai. Penyokong sedemikian sering menyebut bahawa wanita dan kanak-kanak sebahagian besarnya terhindar dan hanya lelaki umur tentera menjadi sasaran. Pandangan ini tidak disokong oleh penemuan ICJ mahupun ICTY.ICTY, Prosecutor vs Krstic, Trial Chamber Judgement, Case No. IT-98-33-T, paras 43–46. UN.org 

Menurut Sonja Biserko, presiden Jawatankuasa Helsinki untuk Hak Asasi Manusia di Serbia, dan Edina Bećirević, fakulti kriminologi dan kajian keselamatan Universiti Sarajevo:

 Lihat juga 

 Republika Srpska

 Nota 

 Rujukan 

 Sumber-sumber lain 

 Max Bergholz. Violence as a Generative Force: Identity, Nationalism, and Memory in a Balkan Community. Ithac, Cornell University Press, 2016. 464 pp. $35.00 (cloth), .
 Genocide in Bosnia-Herzegovina: Hearing before the Commission on Security and Cooperation in Europe,United States, 1995..
 Paul R. Bartrop, Bosnian Genocide: The Essential Reference Guide,Greenwood Press, 2016..
 Walasek Helen, Bosnia and the destruction of cultural heritage, Routledge, 2015.  .
 Donia Robert. J, Radovan Karadžić : Architect of the Bosnian Genocide, Cambridge University Press, 2014, .
 Roy Gutman, A witness to genocide, Prentice Hall & IBD, 1993, .
 Cigar, Norman, Genocide in Bosnia: The Policy of "Ethnic Cleansing", 1995, Texas A & M University Press, 1995..
 Allen, Beverly, Rape Warfare: The Hidden Genocide in Bosnia-Herzegovina and Croatia. Minneapolis: University of Minnesota Press,1996. .
 Ching Jackie, Genocide and the Bosnian War, Rosen Publishing Group, 2008. .
 Edina Bećirević, Genocide on the Drina River, New Haven and London: Yale University Press, 2014, .
 Michael Anthony Sells, The Bridge Betrayed: Religion and Genocide in Bosnia, Berkeley: University of California Press, 1998, .
 Attila Hoare Marko, Bosnia and Herzegovina: Genocide, Justice and Denial, Center for Advances Studies, 2015, .*
 Thomas Cushman and Stjepan Mestrovic, This Time We Knew: Western Responses to Genocide in Bosnia, New York University Press, 1996, .



 Bacaan lanjut 

 Ed Vulliamy, The War Is Dead, Long Live the War: Bosnia: The Reckoning, Bodley Head (London, 19 April 2012) . Focuses on the camps.

 Pautan luar 

 America and the Bosnia Genocide by Mark Danner New York Review of Books, Volume 44, Number 19, 4 December 1997
 Bosnia Genocide Studies Program, at Yale University → latest archived on 7 July 2019
 Aegis Trust (genocide prevention trust) An independent international organisation dedicated to eliminating genocide
 Srebrenica – a 'Safe haven' Netherlands Institute for War Documentation, Srebrenica – a 'Safe haven', an extensive Dutch government report on events in eastern Bosnia and the fall of Srebrenica.
 Bosnia victims appeal Karadzic's Genocide Acquittal from Balkan Insight
 Leydesdorff, Selma. Surviving the Bosnian Genocide: The Women of Srebrenica Speak. Trans. Kay Richardson. Bloomington: Indiana University Press, 2011.
 Missing No Longer – International commission forges ahead to identify genocide victims, Scientific American, 1 August 2006
 Genocide-Bosnia at Peace Pledge Union Information'' website
 A review of the movie Storm, by director Hans-Christian Schmid (Screen Comment)