Regimen ke-54 Infantri Massachusetts

Rejimen ke-54 Infantri Massachusetts ialah rejimen infantri yang menyaksikan perkhidmatan meluas dalam Tentera Kesatuan semasa Perang Saudara Amerika. Unit itu ialah rejimen Afrika-Amerika kedua, berikutan Rejimen Infantri Sukarelawan Berwarna Kansas Pertama, yang dianjurkan di negeri-negeri Utara semasa Perang Saudara. Diberi kuasa oleh Proklamasi Emansipasi, rejimen itu terdiri daripada lelaki Afrika-Amerika yang diperintahkan oleh pegawai kulit putih. Massachusetts ke-54 adalah kuasa utama dalam perintis rejimen perang saudara Afrika Amerika, dengan 150 semua rejimen kulit hitam dibangkitkan selepas kebangkitan Massachusetts ke-54.

Unit ini mula merekrut pada Februari 1863 dan dilatih di Camp Meigs di pinggir Boston, Massachusetts. Pembantah perhambaan yang terkenal aktif dalam usaha rekrut, termasuk Frederick Douglass, yang dua anak lelakinya adalah antara yang pertama mendaftar. Gabenor Massachusetts John Albion Andrew, yang telah lama menekan Jabatan Perang A.S. untuk mula merekrut orang Afrika-Amerika, meletakkan keutamaan yang tinggi pada pembentukan Massachusetts ke-54. Andrew melantik Robert Gould Shaw, anak lelaki pemansuhan Boston, untuk memerintah rejimen sebagai Kolonel. Komuniti kulit hitam bebas di Boston juga memainkan peranan penting dalam usaha merekrut, menggunakan rangkaian yang menjangkau di luar Massachusetts dan bahkan ke negeri-negeri Selatan untuk menarik askar dan mengisi barisan. Selepas ia berlepas dari Massachusetts pada 28 Mei 1863, Massachusetts ke-54 telah dihantar ke Beaufort, Carolina Selatan dan menjadi sebahagian daripada Kor X yang diperintahkan oleh Mejar Jeneral David Hunter.

Semasa perkhidmatannya dengan Kor X, Massachusetts ke-54 mengambil bahagian dalam operasi menentang Charleston, Carolina Selatan, termasuk Pertempuran Grimball's Landing pada 16 Julai 1863, dan Pertempuran Kedua yang lebih terkenal di Fort Wagner pada 18 Julai 1863. Semasa penglibatan terakhir, Massachusetts ke-54, dengan rejimen Kesatuan yang lain, melakukan serangan hadapan terhadap Fort Wagner dan mengalami korban 20 terbunuh, 125 cedera, dan 102 hilang (terutamanya dianggap mati)—kira-kira 40 peratus daripada jumlah unit pada masa itu. ol. Robert G. Shaw telah dibunuh di tembok pertahanan Fort Wagner. Pada tahun 1864, sebagai sebahagian daripada Jabatan Tentera Kesatuan Florida, Massachusetts ke-54 mengambil bahagian dalam Pertempuran Olustee.

Perkhidmatan Massachusetts ke-54, terutamanya bertanggungjawab di Fort Wagner, tidak lama kemudian menjadi salah satu episod perang yang paling terkenal, ditafsirkan melalui karya seni, puisi dan lagu. Baru-baru ini, Massachusetts ke-54 menjadi terkenal dalam budaya popular melalui filem Glory 1989.

 Organisasi dan perkhidmatan awal 
kiri|thumb|Gabenor Massachusetts John A. Andrew mengarahkan pembentukan Massachusetts ke-54 selepas menerima kebenaran daripada Setiausaha Perang Stanton
Pengambilan am orang Afrika Amerika untuk berkhidmat dalam Tentera Kesatuan telah diberi kuasa oleh Proklamasi Emansipasi yang dikeluarkan oleh Presiden Lincoln pada 1 Januari 1863. Setiausaha Perang Edwin M. Stanton dengan sewajarnya mengarahkan Gabenor Massachusetts, John A. Andrew, untuk mula menaikkan rejimen termasuk "orang keturunan Afrika" pada 26 Januari 1863. Andrew memilih Robert Gould Shaw untuk menjadi kolonel rejimen dan Norwood Penrose "Pen" Hallowell untuk menjadi leftenan kolonelnya. Seperti kebanyakan pegawai rejimen tentera Afrika-Amerika, Robert Gould Shaw dan Hallowell, kapten pada masa itu, telah dinaikkan pangkat beberapa gred. Selebihnya pegawai telah dinilai oleh Shaw dan Hallowell: pegawai ini termasuk Luis Emilio, dan Garth Wilkinson "Wilkie" James, abang kepada Henry James dan William James. Ramai daripada pegawai ini adalah daripada keluarga penghapusan, dan Gabenor Andrew sendiri memilih beberapa. Lt. Kol. Norwood Hallowell telah disertai oleh adiknya Edward Needles Hallowell, yang memimpin tentera ke-54 sebagai kolonel penuh untuk baki perang selepas kematian Shaw. Dua puluh empat daripada 29 pegawai itu adalah veteran, tetapi hanya enam yang telah ditauliahkan sebelum ini.

Askar telah direkrut oleh pemansuhan kulit hitam seperti Frederick Douglass dan Mejar Martin Robison Delany, M.D., dan pemansuhan kulit putih, termasuk ibu bapa Shaw. Leftenan J. Appleton, tdia orang kulit putih pertama yang ditugaskan dalam rejimen, menyiarkan notis dalam Jurnal Boston. Wendell Phillips dan Edward L. Pierce bercakap pada perhimpunan merekrut Gereja Joy Street, menggalakkan orang kulit hitam bebas untuk mendaftar. Kira-kira 100 orang terlibat secara aktif dalam pengambilan, termasuk mereka dari Gereja Joy Street dan sekumpulan individu yang dilantik oleh Gabenor Andrew untuk mendapatkan lelaki kulit hitam untuk ke-54. Antara yang dilantik ialah George E. Stephens, koresponden tentera Afrika-Amerika kepada Mingguan Anglo-Afrika yang merekrut lebih 200 lelaki di Philadelphia dan akan berkhidmat sebagai Sarjan Pertama pada 54hb.

Orang ke-54 dilatih di Camp Meigs di Readville berhampiran Boston. Semasa di sana, mereka menerima sokongan moral yang besar daripada pemansuhan di Massachusetts, termasuk Ralph Waldo Emerson. Sokongan material termasuk barangan pakaian hangat, bendera pertempuran, dan sumbangan $500 untuk melengkapkan dan melatih kumpulan rejimen. Memandangkan ia menjadi jelas bahawa lebih ramai rekrut datang ke hadapan daripada yang diperlukan, peperiksaan perubatan untuk ke-54 telah disifatkan sebagai "tegar dan teliti" oleh Massachusetts Surgeon-General. Ini menyebabkan apa yang beliau gambarkan sebagai "sekumpulan lelaki yang lebih teguh, kuat dan sihat tidak pernah dikumpulkan untuk berkhidmat di Amerika Syarikat." Walaupun begitu, seperti biasa dalam Perang Saudara, beberapa lelaki meninggal dunia akibat penyakit sebelum ke-54 berlepas dari Kem Meigs.

Mengikut kebanyakan akaun, pemain ke-54 meninggalkan Boston dengan semangat yang sangat tinggi. Ini adalah walaupun fakta bahawa pengisytiharan Jefferson Davis pada 23 Disember 1862, secara berkesan meletakkan kedua-dua lelaki Afrika-Amerika dan pegawai kulit putih di bawah hukuman mati jika ditangkap atas alasan bahawa mereka menghasut pemberontakan budak.

Selepas berkumpul dalam perkhidmatan persekutuan pada 13 Mei 1863, yang ke-54 meninggalkan Boston dengan kemeriahan pada 28 Mei, dan tiba ke lebih banyak perayaan di Beaufort, Carolina Selatan. Mereka disambut oleh orang kulit hitam tempatan dan oleh pemansuhan Utara, yang sebahagian daripada mereka telah dihantar dari Boston setahun sebelumnya sebagai mubaligh ke Eksperimen Diraja Pelabuhan. In Beaufort, mereka bergabung dengan Sukarelawan Carolina Selatan ke-2, sebuah unit orang bebas Carolina Selatan yang diketuai oleh James Montgomery. Selepas Serbuan Sukarelawan Ke-2 berjaya di Feri Combahee, Montgomery mengetuai kedua-dua unit dalam serbuan di bandar Darien, Georgia. Penduduk telah melarikan diri, dan Montgomery mengarahkan tentera untuk menjarah dan membakar bandar kosong itu. Shaw membantah aktiviti ini dan mengadu mengenai kepala Montgomery bahawa pembakaran dan penjarahan bukanlah aktiviti yang sesuai untuk rejimen modelnya.

 Pertempuran Grimball's Landing 
Pertunangan pertama rejimen berlaku semasa Pertempuran Grimball's Landing di Pulau James, tepat di luar Charleston, Carolina Selatan, pada 16 Julai 1863. Serangan Kesatuan di Pulau James bertujuan untuk menarik tentera Gabungan dari Fort Wagner dengan menjangkakan serangan Kesatuan akan datang ke atas kubu. Semasa Pertempuran Grimball's Landing, Massachusetts ke-54 menghentikan kemaraan Konfederasi, menyebabkan 45 orang terkorban dalam proses itu.

Dalam satu laporan mengenai pertunangan itu, yang kemudiannya diterbitkan, Sarjan Pertama Robert John Simmons dari Massachusetts ke-54 (seorang veteran Tentera British dari Bermuda) menggambarkan "pertempuran terdesak" di mana kira-kira 250 piket rejimen telah diserang oleh kira-kira 900 Konfederasi. Dia menganggarkan bahawa simpanan 3,000 orang menyokong Konfederasi di hadapan mereka. Massachusetts ke-54 menghentikan kemaraan Konfederasi kemudian, seperti yang diterangkannya, "terpaksa menembak dan berundur ke arah perkhemahan kita sendiri."54th Mass.org

Selepas pertunangan, komander bahagian mereka, Brig. Jeneral Alfred H. Terry, memuji "keteguhan dan kelakuan askar" Massachusetts ke-54 melalui kurier kepada Kol. Shaw dan dalam laporan rasmi tindakannya. Pengiktirafan ini menaikkan semangat rejimen.

 Pertempuran Kubu Wagner 
kiri|thumb|William Harvey Carney sekitar tahun 1864.
Rejimen itu mendapat pujian yang meluas pada 18 Julai 1863, apabila ia menerajui serangan ke atas Fort Wagner, kedudukan penting yang menghadap ke pendekatan air ke Pelabuhan Charleston. Massachusetts ke-54 baru sahaja pulang dari Pulau James selepas penarikan diri yang sukar di mana mereka menghabiskan dua hari tanpa makanan. Mereka kembali ke pasukan utama Kesatuan pada lewat petang 18 Julai dan lelaki yang letih dan lapar segera diletakkan di barisan hadapan pasukan penyerang yang terdiri daripada 4,000 orang. Serangan itu dilancarkan pada jam 7:45 malam di sepanjang tanah yang sempit. Jarak ke garisan Gabungan adalah kira-kira 1,600 ela (1,500 m), dan sempadan sempit tanah paya yang berbahaya menyebabkan penyerang tidak teratur. Pendekatan itu memerlukan mereka melepasi beberapa kubu Konfederasi sebelum beralih untuk melakukan serangan. Lelaki itu menyeberangi parit yang dipenuhi air dan mengambil dinding luar kubu itu. Kerana kekuatan pasukan pertahanan, jawatan itu hanya dapat dipegang selama sejam sebelum kedua-dua briged Kesatuan itu ditarik balik kira-kira jam 9:00 malam.

Massachusetts ke-54 berjumlah 600 orang pada masa serangan itu. Daripada jumlah ini, 270 terbunuh, cedera, atau ditangkap semasa pertunangan. Kol. Shaw terbunuh, bersama 29 orangnya; 24 lagi meninggal dunia akibat kecederaan, 15 ditangkap, 52 hilang dalam tindakan dan tidak pernah diambil kira, dan 149 cedera. Korban ini mewakili yang tertinggi dalam sejarah rejimen semasa pertunangan tunggal.  Dua komander kompeni terbunuh semasa serangan itu.

Walaupun pasukan Kesatuan tidak dapat mengambil dan menahan kubu itu, kubu ke-54 telah diiktiraf secara meluas kerana keberaniannya semasa pertempuran, dan acara itu membantu menggalakkan pendaftaran dan mobilisasi lagi tentera Afrika-Amerika, satu perkembangan kritikal yang pernah diperhatikan oleh Presiden Abraham Lincoln. sebagai membantu untuk mendapatkan kemenangan terakhir. Beberapa dekad kemudian, Sarjan William Harvey Carney telah dianugerahkan Pingat Kehormatan kerana menyambar bendera A.S. ketika pembawa bendera jatuh, membawa bendera ke benteng musuh dan belakang, dan berkata "Anak-anak, bendera lama tidak pernah menyentuh tanah!" yang akan dijadikan lagu untuk penghormatannya pada tahun 1900. Sementara orang Afrika Amerika yang lain telah diberikan anugerah itu pada masa ia disampaikan kepada Carney, Carney's adalah tindakan terawal yang mana Pingat Kehormatan telah dianugerahkan kepada seorang Afrika Amerika.

Selepas pertempuran Fort Wagner ramai pegawai telah terbunuh membawa kepada kekosongan jawatan dalam kepimpinan. Pegawai tidak bertauliah melaksanakan kawalan de-facto ke atas syarikat mereka disebabkan kekosongan jawatan ini. Daripada mempromosikan askar kulit hitam kepada peranan terbuka ini, orang kulit putih yang tidak berpengalaman telah dibawa dari rejimen lain untuk mengetuai Massachusetts ke-54, yang kebanyakannya tidak mempunyai keyakinan anti-perhambaan yang sama seperti pegawai kulit putih sebelumnya..

 Pertempuran Olustee 
Di bawah perintah Kolonel Edward Hallowell yang kini, pasukan ke-54 bertempur dengan aksi pengawal belakang yang meliputi pengunduran Union ke Jacksonville Florida selepas kekalahan mereka di Pertempuran Olustee. Semasa berundur mereka, bersama-sama dengan Tentera Berwarna Amerika Syarikat ke-35, dapat menangkis kemaraan Konfederasi dan memastikan pengunduran Kesatuan ke Jacksonville. Massachusetts ke-54 telah dihantar dari simpanan ke dalam pertarungan ketika New Hampshire ketujuh dan Pasukan Berwarna Kelapan berundur. Di sinilah tindakan penangguhan mereka meliputi penarikan pasukan Kesatuan, dengan Massachusetts ke-54 membelanjakan lebih 20,000 butir peluru.' Selepas Pertempuran terdapat sejumlah besar askar yang cedera dan peralatan terbiar dari Massachusetts ke-54, serta Tentera Berkuda Persekutuan, dan sebahagian daripada Connecticut ke-7. Nasib baik untuk pasukan Kesatuan, usaha Konfederasi untuk berundur besar-besaran mereka tidak dilaksanakan dengan baik, dan askar Kesatuan dapat berundur ke tempat yang selamat. Semasa berundur, unit itu tiba-tiba diarahkan untuk berarak balas kembali ke stesen Ten Mile. Lokomotif kereta api yang membawa askar Kesatuan yang cedera telah rosak, dan yang cedera berada dalam bahaya ditangkap. Apabila hari ke-54 tiba, lelaki itu memasang tali pada enjin dan kereta dan menarik kereta api secara manual kira-kira tiga batu (4.8 km) ke Kem Finegan, di mana kuda telah diamankan untuk membantu menarik kereta api. Selepas itu, kereta api itu ditarik oleh lelaki dan kuda ke Jacksonville untuk jarak keseluruhan sepuluh batu (16 km). Ia mengambil masa empat puluh dua jam untuk menarik kereta api sejauh itu. Tentera Kesatuan berjaya berundur ke Jacksonville dua hari selepas pertempuran pada 22 Februari. Pada penghujung pengalaman pahit itu, dari ketibaan Massachusetts ke-54 ke Olustee, pertempuran pertempuran, dan kemudian berundur kembali ke Jacksonville, tentera telah berarak kira-kira 120 batu dalam tempoh empat setengah hari, menyebabkan keletihan. dalam rejimen.

Kekalahan di Olustee ini, bersama-sama dengan pengunduran Kesatuan selepas pertempuran, bukan tanpa akibat; terdapat 1,861 jumlah korban untuk Kesatuan: 203 kematian, 1,152 cedera, dan 506 hilang dalam tindakan. Daripada jumlah itu, 87 mangsa datang dari Massachusetts ke-54 semasa aksi barisan belakang mereka dengan 3 pegawai dan 84 lelaki yang disenaraikan sama ada terbunuh, cedera atau hilang.Berbeza dengan pasukan Gabungan, jumlah ini sangat tidak seimbang; dengan 946 korban untuk Konfederasi, 5,400 pasukan yang kuat, kira-kira sama dengan apa yang telah dibawa oleh Kesatuan untuk pertempuran.

Selepas perang, percanggahan muncul di sekitar pertempuran Olustee, yang berkisar tentang penglibatan Connecticut ke-7 dan Massachusetts ke-54. Brevet Mejar Jeneral Joseph Hawley, memimpin briged kedua tentera Seymour, mengandungi Connecticut ke-7, New Hampshire ke-7 dan Tentera Berwarna Amerika Syarikat Kelapan, kecewa dengan apa yang dianggapnya tidak tepat dalam laporan akhbar. Dia menyatakan, "Kertas-kertas itu penuh dengan pembohongan sehingga saya tahu bahawa tiada sejarah sebenar mana-mana peristiwa pernah atau akan ditulis". Hawley menulis kepada Charles Dudley dengan berkata, “Jangan siarkan pembohongan terkutuk bahawa sesiapa yang berjalan kaki kecuali Samb Ke-7 meliputi keseluruhan pengunduran dari Olustee. ‘Pegawai’ yang menulis pembohongan bahawa Misa 54. dan 1 Nor. kereta. 'Saved the day' dan 'covered the retreat' layak ditembak.

Kemudian dalam kempen Florida, sebagai sebahagian daripada briged serba hitam di bawah Kol. Alfred S. Hartwell, Massachusetts ke-54 tidak berjaya menyerang militia Konfederasi yang berakar umbi pada Pertempuran Bukit Madu November 1864. Pada pertengahan April 1865, mereka bertempur di Pertempuran Boykin's Mill, sebuah urusan kecil di Carolina Selatan yang terbukti sebagai salah satu pertempuran terakhir perang.

 Kontroversi gaji 
Ahli-ahli ke-54 yang disenaraikan telah diambil atas janji gaji dan elaun yang sama dengan rakan sejawat kulit putih mereka. Ini sepatutnya berjumlah sara hidup dan $13 sebulan. Sebaliknya, mereka dimaklumkan apabila tiba di Carolina Selatan bahawa Jabatan Selatan akan membayar mereka hanya $7 sebulan ($10 dengan $3 ditahan untuk pakaian, manakala askar putih tidak membayar pakaian sama sekali.) Kolonel Shaw dan ramai yang lain segera mula membantah tindakan itu. Joseph Barquet, seorang lagi anggota rejimen, juga memprotes kualiti makanan yang diberikan kepada askar, yang menyebabkannya diadili di mahkamah tentera.  Walaupun Massachusetts menawarkan untuk membuat perbezaan dalam gaji, pada prinsipnya, boikot seluruh rejimen terhadap jadual gaji pada hari gaji menjadi kebiasaan.

Selepas kematian Shaw di Fort Wagner, Kolonel Edward Needles Hallowell mengambil bahagian dalam perjuangan untuk mendapatkan bayaran penuh untuk tentera. Lt. Kol Hooper mengambil alih perintah rejimen bermula 18 Jun 1864. Selepas hampir sebulan, Kolonel Hallowell kembali pada 16 Julai.

Menolak gaji mereka yang dikurangkan menjadi titik penghormatan bagi lelaki ke-54. Malah, pada Pertempuran Olustee, apabila diarahkan ke hadapan untuk melindungi pengunduran pasukan Kesatuan, lelaki itu bergerak ke hadapan sambil menjerit, "Massachusetts dan Tujuh Dolar Sebulan!"

Rang undang-undang Kongres, yang digubal pada 16 Jun 1864, membenarkan gaji yang sama dan penuh kepada tentera yang disenaraikan yang telah menjadi orang bebas pada 19 April 1861. Sudah tentu, tidak semua tentera layak. Kolonel Hallowell, seorang Quaker, merasionalkan bahawa kerana dia tidak percaya pada perhambaan, dia boleh meminta semua tentera bersumpah bahawa mereka adalah orang bebas pada 19 April 1861. Sebelum diberi gaji belakang mereka, seluruh rejimen telah ditadbir apa yang dikenali sebagai "sumpah Quaker". Kolonel Hallowell dengan mahir merangka sumpah untuk berkata: "Engkau bersumpah dengan sungguh-sungguh bahawa anda tidak berhutang kepada sesiapa pun kerja yang tidak berbalas pada atau sebelum 19 April 1861. Jadi Tuhan tolonglah Engkau".

Pada 28 September 1864, Kongres A.S. mengambil tindakan untuk membayar orang-orang ke-54. Kebanyakan lelaki telah berkhidmat selama 18 bulan.

 Legasi 

Sebuah monumen kepada Shaw dan rejimen Massachusetts ke-54, dibina 1884–1898 oleh Augustus Saint-Gaudens di Boston Common, adalah sebahagian daripada Boston Black Heritage Trail. Plaster monumen ini juga dipamerkan di pintu masuk ke galeri lukisan A.S. di Paris Universal Exposition of 1900.

Gabenor John A. Andrew berkata mengenai rejimen itu, "Saya tidak tahu di mana, dalam semua sejarah manusia, kepada mana-mana ribu orang bersenjata telah dilakukan suatu kerja yang begitu bangga, begitu berharga, penuh harapan dan kemuliaan."

Gubahan terkenal oleh Charles Ives, "Kol. Shaw dan Rejimen Berwarnanya", pergerakan pembukaan Three Places di New England, berdasarkan kedua-dua monumen dan rejimen.

Sarjan Stephen A. Swails dari rejimen Massachusetts ke-54 menjadi orang Amerika Afrika pertama yang menerima komisen sebagai pegawai rejimen tempur tentera Kesatuan biasa.

Kolonel Shaw dan orang-orangnya juga menonjol dalam puisi seratus tahun Perang Saudara Robert Lowell "For the Union Dead." Ia pada asalnya bertajuk "Colonel Shaw and the Massachusetts' 54th" dan diterbitkan dalam Life Studies (1959). Dalam puisi itu, Lowell menggunakan tugu peringatan Robert Gould Shaw sebagai alat simbolik untuk mengulas tentang perubahan masyarakat yang lebih luas, termasuk perkauman dan pengasingan, serta perjuangannya yang lebih peribadi untuk menghadapi Boston yang berubah dengan pantas.

Seorang pegawai Kesatuan telah meminta Konfederasi di Battery Wagner untuk mengembalikan mayat Shaw tetapi dimaklumkan oleh komander Konfederasi, Brigedier Jeneral Johnson Hagood, "Kami menguburkannya bersama negronya." Bapa Shaw menulis sebagai jawapan bahawa dia bangga bahawa Robert, seorang pejuang kesaksamaan yang sengit, telah dikebumikan dengan cara itu. "Kami berpendapat bahawa tempat perkuburan seorang askar yang paling sesuai adalah di padang di mana dia telah jatuh." Sebagai pengiktirafan dan penghormatan, pada akhir Perang Saudara, Sukarelawan Carolina Selatan Pertama, dan Rejimen Berwarna ke-33 telah dikumpulkan di tapak Battery Wagner tempat pengebumian besar-besaran Massachusetts ke-54.

Baru-baru ini, kisah unit itu digambarkan dalam filem Glory yang memenangi Anugerah Akademi 1989, dibintangi Matthew Broderick sebagai Shaw, Denzel Washington sebagai Private Trip, Morgan Freeman, Cary Elwes, Jihmi Kennedy dan Andre Braugher. Filem itu mewujudkan semula imej yang kini popular tentang peranan pertempuran yang dimainkan oleh orang Afrika Amerika dalam Perang Saudara, dan unit itu, yang sering diwakili dalam lakonan semula pertempuran sejarah, kini mempunyai nama yang sama seperti "Glory".

 Pengaktifan semula 2008 
Unit ini telah diaktifkan semula pada 21 November 2008, untuk berkhidmat sebagai unit istiadat Pengawal Kebangsaan Tentera Massachusetts untuk memberi penghormatan kepada ketenteraan pada majlis pengebumian dan negara. Unit baharu itu kini dikenali sebagai Rejimen Sukarelawan Massachusetts ke-54.

 Nota 

 Bibliografi 







































 Pautan luar 



 Written in Glory, Letters from the Soldiers and Officers of the 54th Massachusetts
 54th Massachusetts at the Battle of Olustee
 Photograph of Sgt. Major Lewis Douglass
 Photograph of Charles Douglass