Amedeo Avogadro

Lorenzo Romano Amedeo Carlo Avogadro, Count Quaregna dan Cerreto. (, juga ,"Avogadro". Random House Webster's Unabridged Dictionary.; 9 Ogos 17769 Julai 1856) adalah seorang saintis Itali, paling terkenal kerana sumbangannya kepada teori molekul yang kini dikenali sebagai hukum Avogadro, yang menyatakan bahawa isipadu gas yang sama di bawah keadaan suhu dan tekanan yang sama akan mengandungi bilangan molekul yang sama. Sebagai penghormatan kepadanya, nisbah bilangan entiti asas (atom, molekul, ion atau zarah lain) dalam bahan kepada jumlah bahannya (yang terakhir mempunyai mol unit), dikenali sebagai pemalar Avogadro. Pemalar ini dilambangkan NA, dan merupakan salah satu daripada tujuh pemalar penentu SI.

 Biografi 
Amedeo Avogadro dilahirkan di Turin dalam keluarga bangsawan Kerajaan Sardinia (kini sebahagian daripada Itali) pada tahun 1776. Beliau menamatkan pengajian dalam undang-undang gerejawi pada usia lewat 20 tahun dan mula berlatih. Tidak lama kemudian, dia mendedikasikan dirinya kepada fizik dan matematik (kemudian dipanggil falsafah positif), dan pada tahun 1809 mula mengajar mereka di liceo (sekolah menengah) di Vercelli, di mana keluarganya tinggal dan mempunyai beberapa harta.

Pada tahun 1811, beliau menerbitkan sebuah artikel dengan tajuk Essai d'une manière de déterminer les masses relatives des molécules élémentaires des corps, et les proportions selon lesquelles elles entrent dans ces combinaisons ("Essay on a manner of Determining the Relative Masses of the Elementary Mass Molekul Badan dan Perkadaran yang Memasuki Gabungan Ini"), yang mengandungi hipotesis Avogadro. Avogadro menyerahkan esei ini kepada Jean-Claude Delamétherie Journal de Physique, de Chimie et d'Histoire naturelle ("Journal of Physics, Chemistry and Natural History").

Pada tahun 1820, beliau menjadi profesor fizik di Universiti Turin. Turin kini adalah ibu kota Kerajaan Savoyard Sardinia yang dipulihkan di bawah Victor Emmanuel I. Avogadro aktif dalam gerakan revolusioner pada Mac 1821. Akibatnya, dia kehilangan kerusinya pada tahun 1823 (atau, seperti yang diisytiharkan secara rasmi oleh universiti, ia adalah " sangat gembira untuk membenarkan saintis yang menarik ini berehat daripada tugas mengajar yang berat, agar dapat memberi perhatian yang lebih baik kepada penyelidikannya"). Akhirnya, Raja Charles Albert menganugerahkan Perlembagaan (Statuto Albertino) pada tahun 1848. Sebelum ini, Avogadro telah dipanggil semula ke universiti di Turin pada tahun 1833, di mana beliau mengajar selama dua puluh tahun lagi.

Sedikit yang diketahui tentang kehidupan peribadi Avogadro, yang nampaknya tenang dan beragama. Dia berkahwin dengan Felicita Mazzé dan mempunyai enam orang anak. [meragukan – bincang] Avogadro memegang jawatan yang berkaitan dengan statistik, meteorologi, dan berat dan sukatan (beliau memperkenalkan sistem metrik ke Piedmont) dan merupakan ahli Majlis Tertinggi Diraja mengenai Arahan Awam.

Beliau meninggal dunia pada 9 Julai 1856.

 Pencapaian 
Sebagai penghormatan kepada sumbangan Avogadro kepada teori molekul, bilangan molekul setiap mol bahan dinamakan pemalar Avogadro, NA. Ia betul-betul Pemalar Avogadro digunakan untuk mengira keputusan tindak balas kimia. Ia membolehkan ahli kimia untuk menentukan jumlah bahan yang dihasilkan dalam tindak balas tertentu kepada tahap ketepatan yang tinggi.

Johann Josef Loschmidt mula-mula mengira nilai pemalar Avogadro, bilangan zarah dalam satu mol, kadangkala dirujuk sebagai nombor Loschmidt di negara berbahasa Jerman (Loschmidt pemalar kini mempunyai makna lain).

Hukum Avogadro menyatakan bahawa hubungan antara jisim isipadu yang sama bagi semua gas (pada suhu dan tekanan yang sama) sepadan dengan hubungan antara berat molekul masing-masing. Oleh itu, jisim molekul relatif gas boleh dikira daripada jisim sampel yang mempunyai isipadu yang diketahui.

Avogadro mengembangkan hipotesis ini selepas Joseph Louis Gay-Lussac menerbitkan undang-undangnya mengenai isipadu (dan menggabungkan gas) pada tahun 1808. Masalah terbesar yang perlu diselesaikan oleh Avogadro ialah kekeliruan pada masa itu mengenai atom dan molekul. Salah satu sumbangannya yang paling penting adalah dengan jelas membezakan satu daripada yang lain, menyatakan bahawa gas terdiri daripada molekul, dan molekul ini terdiri daripada atom. (Sebagai contoh, John Dalton tidak menganggap kemungkinan ini.) Avogadro sebenarnya tidak menggunakan perkataan "atom" kerana perkataan "atom" dan "molekul" digunakan hampir tanpa perbezaan. Dia percaya bahawa terdapat tiga jenis "molekul", termasuk "molekul unsur" ("atom" kita). Juga, dia memberi lebih perhatian kepada definisi jisim, seperti yang dibezakan daripada berat.
Pada tahun 1815, beliau menerbitkan Mémoire sur les masses relatives des molécules des corps simples, ou densités présumées de leur gaz, et sur la constitution de quelques-uns de leur composés, pour servir de suite à l'Essai sur le même sujet, publié dans le Journal de Physique, juillet 1811 ("Nota tentang Jisim Relatif Molekul Asas, atau Cadangan Ketumpatan Gasnya, dan Konstituen Beberapa Sebatian Mereka, Sebagai Susulan Esei tentang Subjek Yang Sama, Diterbitkan dalam Jurnal Fizik, Julai 1811") tentang ketumpatan gas.

Pada tahun 1821 beliau menerbitkan kertas lain, Nouvelles considérations sur la théorie des proportions déterminées dans les combinaisons, et sur la détermination des masses des molécules des corps (Pertimbangan Baru tentang Teori Perkadaran yang Ditentukan dalam Gabungan, dan Penentuan Jisim Atom) dan tidak lama selepas itu, Mémoire sur la manière de ramener les composès organiques aux lois ordinaires des proportions déterminées ("Nota Mengenai Cara Mencari Komposisi Organik mengikut Undang-undang Biasa Perkadaran Yang Ditentukan").

Pada tahun 1841, beliau menerbitkan karyanya dalam Fisica dei corpi ponderabili, ossia Trattato della costituzione materiale de' corpi, 4 jilid.

 Tindak balas kepada teori 
Komuniti saintifik tidak memberikan perhatian yang besar kepada teori Avogadro, dan ia tidak segera diterima. André-Marie Ampère mencadangkan teori yang hampir sama tiga tahun kemudian (dalam Sur la détermination des proportions dans lesquelles les corps se combinent d'après le nombre et la disposition respective des molécules dont leurs particules intégrantes sont composées; "Mengenai Penentuan Perkadaran di mana Badan Bergabung Mengikut Bilangan dan Pelupusan Masing-masing Molekul yang Zarah Kamirannya Dihasilkan"), tetapi sikap acuh tak acuh yang sama ditunjukkan kepada teorinya juga.

Hanya melalui kajian oleh Charles Frédéric Gerhardt dan Auguste Laurent mengenai kimia organik, adalah mungkin untuk menunjukkan bahawa hukum Avogadro menjelaskan mengapa kuantiti molekul yang sama dalam gas mempunyai isipadu yang sama.

Malangnya, eksperimen berkaitan dengan beberapa bahan bukan organik menunjukkan percanggahan yang kelihatan. Ini akhirnya diselesaikan oleh Stanislao Cannizzaro, seperti yang diumumkan di Kongres Karlsruhe pada tahun 1860, empat tahun selepas kematian Avogadro. Beliau menjelaskan bahawa pengecualian ini adalah disebabkan oleh penceraian molekul pada suhu tertentu, dan bahawa hukum Avogadro menentukan bukan sahaja jisim molekul tetapi juga jisim atom.

Pada tahun 1911, satu mesyuarat di Turin memperingati ulang tahun keseratus penerbitan kertas klasik 1811 Avogadro. Raja Victor Emmanuel III hadir, dan sumbangan besar Avogadro kepada kimia telah diiktiraf.

Rudolf Clausius, dengan teori kinetiknya mengenai gas yang dicadangkan pada tahun 1857, memberikan keterangan lanjut untuk undang-undang Avogadro. Jacobus Henricus van 't Hoff menunjukkan bahawa teori Avogadro juga dipegang dalam larutan cair.

Avogadro dipuji sebagai pengasas teori atom-molekul.

 Rujukan 

 Bacaan lanjut 




 Morselli, Mario. (1984). Amedeo Avogadro, a Scientific Biography. Kluwer. .
 Review of Morselli's book: 
 Pierre Radvanyi, "Two hypothesis of Avogadro", 1811 Avogadro's article analyzed on BibNum  (click 'Télécharger').