Kesusasteraan Perancis

Kesusasteraan Perancis ( ) diberikan difinisi umum sebagai susastera yang ditulis khusus daripada rakyat Perancis dalam bahasa Perancis; ia juga boleh merujuk kepada kesusasteraan yang ditulis oleh orang yang tinggal di Perancis yang bercakap bahasa tradisional Perancis selain Perancis. Kesusasteraan Perancis juga ditulis oleh warga negara lain seperti Belgium, Switzerland, Kanada, Senegal, Tunisia, Algeria, Maghribi, dll.dalam bahasa Perancis dan negara- negara tersebut dirujuk sebagai kesusasteraan Francophone .

Sejak abad-abad dahulu, Orang Perancis mempunyai perasaan bangga terhadap kesusteraan Perancis yang menjadi salah satu aspek yang paling berpengaruh dalam kesusasteraan Eropah . French literature  Discover France Romance languages and literatures: why study French ?  University of Michigan Perancis menduduki tempat pertama dalam senarai Hadiah Nobel dalam kesusasteraan.

Salah satu kesusasteraan Perancis yang pertama diketahui ialah Song of Roland, karya pertama dalam siri puisi yang dikenali sebagai, " chansons de geste ". 

Bahasa Perancis ialah bahasa Romantik yang diperolehi daripada bahasa Latin. Bahasa Celtic dan Frankish juga memberikan influensi yang ketara kepada Bahasa Perancis . Bermula pada abad ke-11, kesusasteraan yang ditulis dalam bahasa Perancis pada zaman pertengahan merupakan salah satu kesusasteraan vernakular (bukan ditulis dalam Bahasa Latin) tertua di Eropah barat dan ia menjadi sumber utama tema dalam sastera pada Zaman Pertengahan di Eropah.

Walaupun penonjolan kesusasteraan Perancis dalam Eropah telah merosot disebabkan oleh kesusasteraan vernakular di Itali pada abad ke-14, kesusasteraan Perancis mengalami evolusi kreatif yang besar pada abad ke-16 , dan melalui program politik dan artistik yang dikenali sebagai Ancien Régime, kesusasteraan Perancis mendominasi alfabet Eropah pada abad ke-17.

Pada abad ke-18, Bahasa Perancis menjadi lingua franca sastera dan bahasa diplomatik di Eropah barat (di Amerika pada tahap tertentu), dan alfabet Perancis telah memberi kesan yang mendalam pada semua tradisi sastera Eropah dan Amerika pada masa yang sama. banyak dipengaruhi oleh tradisi kebangsaan yang lain ini. Afrika dan Asia Timur telah membawa Bahasa Perancis kepada budaya luar dari Eropah yang mengubah dan menambah pengalaman sastera Perancis pada masa moden. 

Di bawah unggul bangsawan Ancien Régime ("honnête homme"), semangat nasionalis Perancis pasca revolusi, dan cita-cita pendidikan massa Republik yang Ketiga dan Perancis moden, Perancis telah mempunyai keterikatan budaya yang mendalam dengan warisan sastera mereka. Pada zaman ini, sekolah Perancis menekankan kajian novel, teater dan puisi (sering dipelajari dengan menggunakkan ingatan ). Seni sastera  ditaja secare lumayan oleh negeri dan hadiah sastera adalah berita utama.  dan  ialah institusi linguistik dan artistik yang penting di Perancis, dan televisyen Perancis menampilkan rancangan mengenai penulis dan penyair (salah satu rancangan yang paling banyak ditonton di televisyen Perancis ialah Apostrophe, Roger Cohen, "The Media Business; Books Star on TV, but Only in France" , The New York Times, September 10, 1990. rancangan bual bicara mingguan mengenai sastera dan seni). Kesusasteraan sangat penting kepada rakyat Perancis dan memainkan peranan penting dalam rasa identiti mereka.

Sehingga 2022, lima belas pengarang Perancis telah dianugerahkan Hadiah Nobel dalam Kesusasteraan yang lebih daripada penulis novel, penyair dan penulis esei dari mana-mana negara lain. Pada tahun 1964 Jean-Paul Sartre telah dianugerahkan Hadiah Nobel dalam Kesusasteraan, tetapi dia menolaknya, dengan menyatakan bahawa "Tidak sama jika saya menandatangani Jean-Paul Sartre atau jika saya menandatangani Jean-Paul Sartre, pemenang Hadiah Nobel. Seorang penulis mesti menolak untuk mengubahkan diri dan menjadi sebuah institusi, sungguhpun proses ini berlaku dalam bentuk yang paling mulia." 

 Pemenang Hadiah Nobel Perancis dalam Kesusasteraan 
Dalam sebahagian besar pada abad ke-20, pengarang Perancis mendapat lebih banyak Hadiah Nobel Sastera disamping dengan negara lain.  Pengarang bahasa Perancis atau Perancis berikut telah memenangi Hadiah Nobel dalam Kesusasteraan :

 1901 - Sully Prudhomme (Hadiah Nobel pertama dalam Kesusasteraan)
 1904 - Frédéric Mistral (menulis dalam bahasa Occitan )
 1915 - Romain Rolland
 1921 - Anatole Perancis
 1927 - Henri Bergson
 1937 - Roger Martin du Gard
 1947 - André Gide
 1952 - François Mauriac
 1957 - Albert Camus
 1960 - Saint-John Perse
 1964 - Jean-Paul Sartre (menolak hadiah)
 1969 - Samuel Beckett (orang Ireland, menulis dalam bahasa Inggeris dan Perancis)
 1985 - Claude Simon
 2008 – JMG Le Clézio
 2014 – Patrick Modiano
 2022 - Annie Ernaux

 Anugerah sastera Perancis 

  – dicipta pada tahun 1948, untuk ficsyen jenayah dan detektif.
  – dicipta pada tahun 1918.
  – dicipta pada tahun 1989.
 Prix Femina – dicipta pada tahun 1904, walaupun penulis yang menang tidak semestinya wanita, keputusan ditentukan oleh seorang juri wanita secara eksklusif  
 Prix Goncourt – diciptakan pada tahun 1903, diberikan kepada penulis yang “terbaik dan prosa yang paling imaginatif pada tahun tersebut”
 Prix Goncourt des Lycéens – diciptakan pada tahun 1987.
 Prix Littéraire Valery Larbaud – diciptakan pada tahun 1957.
 Prix Médicis – diciptakan pada tahun 1958, dianugerahkan kepada seorang penulis yang “keharuman nama yang tidak sepadan dengan bakatnya” 
  – dicipta pada tahun 1926.
 Prix Tour-Apollo Award – 1972–1990, dianugerahkan kepada fiksyen sains yang terbaik dan diterbitkan dalam negara Perancis pada tahun sebelumnya.
 Prix des Deux Magots – diciptakkan pada tahun 1933.

 Teks utama 

 Zaman Pertengahan
 Tanpa Nama – La Chanson de Roland (The Song of Roland)
 Chrétien de Troyes – Yvain ou le Chevalier au Lion (Yvain, the Knight of the Lion), Lancelot, ou le Chevalier à la charrette (Lancelot, the Knight of the Cart)
 Banyak orang – Tristan et Iseult (Tristan and Iseult)
 Tanpa nama – Lancelot-Graal (Lancelot-Grail), juga dikenali sebagai puisi Lancelot or the Vulgate Cycle
 Guillaume de Lorris dan Jean de Meung – Roman de la Rose ("Romantik dalam Bunga Rose")
 Christine de Pizan – "The Book of the City of Ladies"
 16th century
 François Rabelais – La vie de Gargantua et de Pantagruel ("Gargantua and Pantagruel")
 17th century
 Honoré d'Urfé – L'Astrée
 Madame de Lafayette – La Princesse de Clèves
 18th century
 Abbé Prévost – Manon Lescaut
 Voltaire – Candide, Zadig ou la Destinée
 Jean-Jacques Rousseau – Julie, ou la nouvelle Héloïse
 Denis Diderot – Jacques le fataliste (Jacques the Fatalist)
 Montesquieu – Persian Letters
 Pierre Choderlos de Laclos – Les Liaisons dangereuses
 Marquis de Sade – Justine (Sade)
 19th century
 François-René de Chateaubriand – Atala, René
 Benjamin Constant – Adolphe
 Stendhal – Le Rouge et le Noir (The Red and the Black), La Chartreuse de Parme (The Charterhouse of Parma)
 Honoré de Balzac – La Comédie humaine ("The Human Comedy", a novel cycle which includes Père Goriot, Lost Illusions, and Eugénie Grandet)
 Alexandre Dumas – The Count of Monte Cristo, The Three Musketeers
 Victor Hugo – Notre-Dame de Paris (The Hunchback of Notre-Dame), Les Misérables
 Théophile Gautier – Mademoiselle de Maupin
 Gustave Flaubert – Madame Bovary, Salammbô, L'Éducation sentimentale (Sentimental Education)
 Jules Verne – Vingt mille lieues sous les mers (Twenty Thousand Leagues Under the Seas), Voyage au centre de la Terre (A Journey to the Center of the Earth), Le tour du monde en quatre-vingts jours (Around the World in Eighty Days)
 Edmond and Jules de Goncourt – Germinie Lacerteux
 George Sand – La Petite Fadette
 Joris-Karl Huysmans - "À rebours"
 Guy de Maupassant – Bel Ami, La Parure (The Necklace), other short stories
 Émile Zola – Thérèse Raquin, Les Rougon-Macquart (a novel cycle which includes L'Assommoir, Nana and Germinal)
 20th century
 André Gide – Les Faux-monnayeurs (The Counterfeiters), L'Immoraliste (The Immoralist)
 Marcel Proust – À la recherche du temps perdu (In Search of Lost Time)
 Albert Cohen
 François Mauriac
 Louis Aragon
 Blaise Cendrars
 Samuel Beckett - Molloy, Malone Dies, The Unnamable, How It Is
 André Breton – Nadja
 Gaston Leroux – Le Fantôme de l'Opéra (The Phantom of the Opera)
 Roger Martin du Gard – Les Thibault (The Thibaults)
 Louis-Ferdinand Céline – Voyage au bout de la nuit (Journey to the End of the Night)
 Colette – Gigi
 Jean Genet – Notre-Dame-des-Fleurs
 Julien Gracq – Le Rivage des Syrtes (The Opposing Shore)
 André Malraux – La Condition Humaine (Man's Fate), L'Espoir (Man's Hope)
 Albert Camus – L'Étranger (The Stranger or The Outsider)
 Michel Butor – La Modification
 Marguerite Yourcenar – Mémoires d'Hadrien
 Alain Robbe-Grillet – Dans le labyrinthe
 Georges Perec – La vie mode d'emploi
 Claude Simon - Les Géorgiques (The Georgics)
 Robert Pinget – Passacaille
 Jean-Paul Sartre – La Nausée (Nausea), L´Âge de Raison (The Age of Reason)
 Françoise Sagan – Bonjour Tristesse (Hello Sadness)
 Antoine de Saint-Exupéry – Le Petit Prince (The Little Prince)
 21st century
 Michel Houellebecq – La carte et le territoire (The Map and the Territory)
 Léonora Miano – La Saison de l'ombre
 Kamel Daoud – Meursault, contre-enquête (The Meursault Investigation)

 Puisi 

 Zaman Pertengahan
 William IX (1071–1127)
 Jaufre Rudel (1113–70)
 Bernart de Ventadorn (1130–90)
 Bertran de Born (1140–1215)
 Rutebeuf (1245–85)
 Jean Froissart (1337–1405)
 François Villon (1431–63) – Le Testament
 La Pléiade
 Clément Marot (1496–1544)
 Joachim du Bellay (1522–60)
 Pontus de Tyard (1521–1605)
 Pierre de Ronsard (1524–85)
 Baroque
 Agrippa d'Aubigné (1552–1630) – Les Tragiques
 Théophile de Viau (1590–1626)
 Kelasisme 
 François de Malherbe (1555–1628)
 Jean de La Fontaine (1621–95) – The Fables
 Nicolas Boileau (1636–1711)
 Romantisme 
 André Chénier (1762–1794)
 Alphonse de Lamartine (1790–1869) – Méditations poétiques
 Alfred de Vigny (1797–1863)
 Victor Hugo (1802–85) – Les Contemplations
 Gérard de Nerval (1808–55) – The Chimeras
 Alfred de Musset (1810–57)
 Charles Baudelaire (1821–67) – Les Fleurs du mal
 Parnasianisme 
 Théophile Gautier (1811–72)
 Leconte de Lisle (1818–94)
 Théodore de Banville (1823–91)
 Simbolisme dan Dekadensi 
 Villiers de L'Isle-Adam (1838–89)
 Stéphane Mallarmé (1842–98)
 Paul Verlaine (1844–96)
 Comte de Lautréamont (1846–70)
 Arthur Rimbaud (1854–91) – Une Saison en Enfer
 Paul Valéry (1871–1945)
 Paul Fort (1872–1960)
 Modernisme
 Charles Péguy (1873–1914)
 Guillaume Apollinaire (1880–1918) – Alcools
 Blaise Cendrars (1887–1961)
 Saint-John Perse (1887–1975) – Vents
 Dada dan Surealisme
 Paul Éluard (1895-1952)
 Tristan Tzara (1896–1963)
 André Breton (1896–1966)
 Louis Aragon (1897–1982)
 Henri Michaux (1899–1984)
 Robert Desnos (1900–45)
 René Char (1907–88)
 Pascamodenisme 
 Jules Supervielle (1884–1960)
 Jean Cocteau (1889–1963)
 Francis Ponge (1899–1988) – Le Parti Pris des Choses
 Jacques Prévert (1900–77)
 Raymond Queneau (1903–76)
 Négritude
 Léopold Sédar Senghor (1906–2001)
 Birago Diop (1906–89)
 Aimé Césaire (1913–2008)

 Pierre Corneille (1606–84)- Le Cid (1636), Horace
 Molière – Tartuffe, Le Misanthrope, Dom Juan, L'Avare ( The Miser ), Le Bourgeois Gentilhomme, L'École des femmes ( The School for Wives ), Le Malade imaginaire ( The Imaginary Invalid )
 Jean Racine – Phèdre, Andromaque, Bérénice, Athalie
 Marivaux – Jeu de l'amour et du hasard
 Beaumarchais – Le Barbier de Séville ( The Barber of Seville ), La Folle journée, ou Le Mariage de Figaro ( The Marriage of Figaro )
 Alfred Jarry – King Ubu
 Edmond Rostand – Cyrano de Bergerac
 Jean Giraudoux – The Trojan War Will Not Take Place
 Jean Anouilh – Becket, Antigone
 Jean-Paul Sartre – Tiada Keluar
 Eugène Ionesco – La Cantatrice chauve''' ( The Bald Soprano ), Les Chaises ( The Chairs ), La Leçon ( The Lesson ), Rhinoceros Jean Genet – The Maids, The Balcony Samuel Beckett – En attendant Godot ( Waiting for Godot ), Fin de Partie ( Endgame ) dan karya lain dalam bahasa Perancis

 Michel de Montaigne – The Essays Blaise Pascal – Les Pensées René Descartes – Meditasi pada Falsafah Pertama, Wacana tentang Kaedah François de La Rochefoucauld – The Maxims Jean de la Bruyère - Les Caractères ou les Mœurs de ce siècle
 Louis de Rouvroy, duc de Saint-Simon - Mémoires
 Jean-Jacques Rousseau – Wacana tentang Seni dan Sains, Kontrak Sosial, Les Confessions ( Confessions )
 François-René de Chateaubriand – Genius Kekristianan, Memoir dari Beyond Grave Alexis de Tocqueville - Demokrasi di Amerika Frédéric Bastiat - Undang-undang Jules Michelet – Histoire de France, La Sorcière Henri Bergson - Evolusi Kreatif Albert Camus – Mitos Sisyphus Jean-Paul Sartre – Eksistensialisme ialah Kemanusiaan, Kewujudan dan Ketiadaan Simone de Beauvoir – Seks Kedua Claude Lévi-Strauss – Tristes Tropiques Emil Cioran – A Short History of Decay, The Trouble with Being Born dan karya lain dalam bahasa Perancis
 Paul Ricœur – Kebebasan dan Alam Semula Jadi. Sukarela dan Tidak Sukarela Michel Foucault – Disiplin dan Hukuman Pierre Bourdieu – La Distinction''

 Kritikan sastera 

 Nicolas Boileau
 Charles-Augustin Sainte-Beuve
 Hippolyte Taine
 Jacques Lacan
 Maurice Blanchot
 Paul Bénichou
 Roland Barthes
 Jean Ricardou
 Paul Ricœur
 Michel Foucault
 Jean-François Lyotard
 Jacques Derrida
 Julia Kristeva

 Puisi 

 Parnasianisme
 Romantikisme
 Simbolisme (seni)

 Lihat juga 

 budaya Perancis
 seni Perancis
 Senarai pengarang bahasa Perancis
 Senarai penyair bahasa Perancis
 Fiksyen sains Perancis
 Hebat
 Media Perancis
 Buku di Perancis

 Nota dan rujukan 

 Bacaan lanjut 

 Pautan luar 

 Sumber Bahasa & Sastera Perancis di Universiti Yale
 Teks dalam talian Littérature francophone virtuelle (ClicNet).
 Athena Textes Français  teks da Category:Articles with permanently dead external links lam talian
 Koleksi Marandet Drama Perancis
 Teks dalam talian ABU
 Kesusasteraan Perancis di Pustakawan Digital
 Jean-Michel Maulpoix & Co.: Tapak kesusasteraan Perancis moden dan kontemporari yang diselenggara oleh penyair terkenal Perancis Jean-Michel Maulpoix
Kategori:Kesusasteraan Perancis