Ahmed Nihad

Şehzade Ahmed Nihad Efendi ( , juga Ahmed Nihad Osmanoğlu; 5 Julai 1883 – 4 Jun 1954) ialah seorang putera raja Uthmaniyyah, anak kepada Şehzade Mehmed Selaheddin, dan cucu kepada Sultan Murad V. Beliau adalah Ketua ke-38 keluarga Osmanoğlu dari 1944 hingga 1954.

Kehidupan awal

Ahmed Nihad dilahirkan pada 5 Julai 1883 di Istana Çırağan. Bapanya ialah Şehzade Mehmed Selaheddin, anak kepada Sultan Murad V dan Reftarıdil Kadın, dan ibunya ialah Naziknaz Hanım. Dia mempunyai seorang saudara perempuan, Behiye Sultan, dua tahun lebih tua daripadanya, dan seorang saudara perempuan, Behice Sultan, empat tahun lebih muda daripadanya, lahir mati. Dia menghabiskan seluruh zaman kanak-kanak dan awal dewasanya terkurung di Istana Çırağan. Istana ini berfungsi sebagai kediaman kurungan yang dikuatkuasakan kepada datuknya Sultan Murad V , yang telah digulingkan pada tahun 1876, dan digantikan oleh saudaranya, Sultan Abdul Hamid II. Sekatan yang dikenakan ke atas bekas Sultan itu dilanjutkan kepada seluruh keluarganya dan tidak ditarik balik sehingga kematiannya pada tahun 1904. Pada tahun 1891, baginda telah berkhatan bersama-sama dengan Şehzade Mehmed Abdülkadir, Şehzade Ahmed Nuri dan Şehzade Mehmed Burhaneddin, anak-anak Sultan Abdul Hamid.

Selepas kematian datuknya, Ahmed Nihad meninggalkan kurungan yang dikuatkuasakan di Istana Çırağan dan tinggal di vila bapanya di Feneryolu. Dia kemudian berpindah ke rumah agamnya sendiri yang terletak di persimpangan antara Kılıç Ali Slope dan Serencebey Slope di atas Istana Çırağan. Beliau juga menerima pelajaran melukis dan sejarah daripada Tevfik Fikret. Beliau telah diajar bahasa Perancis oleh Feridun Bey, seorang guru di Kolej Robert dan anak kepada penyair Nigâr Hanım. Dia juga tinggal di vila bapanya di Kurbağalıdere dan Istana Beylerbeyi. Menjelang 1918, beliau berkhidmat sebagai Kolonel Infantri dalam Tentera Uthmaniyyah.

Kehidupan peribadi

Isteri pertama Ahmed Nihad ialah Safiru Hanım. Beliau dilahirkan pada 15 Ogos 1884 di İzmir. Mereka berkahwin pada 7 Februari 1902 di Istana Çırağan, semasa dalam kurungan keluarga Sultan Murad V. Dia melahirkan anak lelaki tunggal pasangan itu Şehzade Ali Vâsib pada 3 Oktober 1903, setahun sebelum pengalaman pahit mereka di Çırağan berakhir pada tahun 1904. Pada Mac 1924, dia mengikuti Nihad dan anak lelaki mereka ke dalam buangan. Beliau meninggal dunia pada 15 November 1975 di Iskandariah , Mesir. 

Isteri keduanya ialah Nezihe Hanım. Dia dilahirkan pada tahun 1890 di Circassia. Ibunya ialah Fatma Şazende Hanım, yang merupakan ketua kalfa di harem Sultan Murad V. Mereka bercerai pada tahun 1916, selepas Nihad berkahwin dengan Nevrestan, adik tirinya. Dia kemudian berkahwin dengan Ali Fehmi Doğrusöz, seorang Pegawai Uthmaniyyah, dan mempunyai seorang anak lelaki Feridun Doğrusöz. Pada tahun 1934, mengikut Undang-undang Nama Keluarga, dia mengambil nama keluarga "Doğrusöz" Dia meninggal dunia pada 24 November 1972 di Istanbul. 

Isteri ketiganya ialah Nevrestan Hanım. Dia dilahirkan pada tahun 1893 di Adapazarı. Bapanya ialah Tahir Bey Atzamba, seorang Pegawai Abkhazia dalam Tentera Uthmaniyyah, dan ibunya ialah Fatma Şazende Hanım. Dia mempunyai seorang abang, Aziz Bey. Fatma Şazende telah berkahwin dua kali, dan Tahir adalah suami kedua, menjadikan Nevrestan Nezihe adik tiri. Mereka berkahwin pada 10 April 1915. Pada Mac 1924, dia mengikuti Nihad ke dalam buangan. Apabila ahli wanita dinasti Uthmaniyyah dibenarkan pulang ke Turki pada tahun 1952, Nevrestan berpindah ke Serecebey, Istanbul. Selaras dengan Undang-undang Nama Keluarga, dia mengambil nama keluarga "Osmanoğlu". Dia meninggal dunia pada tahun 1983.

Buangan

Pada pengasingan keluarga diraja pada Mac 1924, Ahmed Nihad, dua isteri dan anak lelakinya, pertama kali pergi ke Budapest, Hungary, kemudian ke Nice, Perancis. Di sini mereka tinggal di vilanya di Boulevard Carton. Mereka kemudian berpindah ke Beirut, Lubnan di mana dia tinggal sepanjang hayatnya.

Ahmed Nihad menjadi ketua keluarga Imperial dalam buangan pada Ogos 1944, selepas kematian Sultan Abdul mejid II. Beliau dimaklumkan secara bertulis tentang keputusan yang diambil oleh majlis semasa mesyuarat yang diadakan di rumah Putera Amr Ibrahim. Tetapi Şehzade Ömer Faruk tidak menerimanya sebagai ketua keluarga. Sebaliknya, isterinya Sabiha Sultan menyokong keputusan majlis itu dan meluluskan pemilihan pemimpin. Hanya cucu-cucu Sultan Abdul Aziz, Şükriye Sultan, Mihrişah Sultan, dan Mehmed Abdulaziz, berpihak kepada Ömer Faruk. Menurut Neslişah Sultan, Ahmed Nihad adalah seorang yang jujur, lembut dan sopan, tetapi dia menghabiskan sepanjang hari duduk di atas kerusi tanpa melakukan apa-apa. Selain itu, dia tidak mempunyai kapasiti untuk memenuhi peranan tersebut. Menurutnya, Ömer Faruk sebaliknya, yang sentiasa mengambil berat masalah semua orang dalam keluarga, melihat dirinya sebagai ketua keluarga.

Pada tahun 1945, dia mengalami strok, yang menyebabkan dia hilang upaya. Dia menghabiskan hari-hari terakhirnya di rumah sederhana, yang berperabot ringkas, di atas sofa yang ditutup dengan permaidani, yang digunakan sebagai katilnya. Satu-satunya hiasan di dalam bilik itu ialah bendera Turki yang tergantung di dinding. Dia sering memerhati pelabuhan, dan pernah memeriksa sama ada kapal yang membawa bendera Turki memasuki pelabuhan. Apabila dia melihatnya, dia akan pergi ke dermaga untuk melihat bendera dengan teliti.

Kematian

Ahmed Nihad meninggal dunia pada 4 Jun 1954 dan dikebumikan di tanah perkuburan Sulaymaniyya Takiyya, Damsyik, Syria.

Kepujian

Penghormatan Uthmaniyyah
 Order of House of Osman, Jeweled
 Order of Osmanieh, Jeweled
 Order of Medjidie, Jeweled
 Pingat Perang Likat dalam Emas
 Imtiyaz War Medal in Silver

Kepujian luar negara 
 : Grand-Cross of the Order of Leopold, 6 Jun 1918

Pelantikan tentera
Pangkat tentera dan pelantikan tentera
 1918: Kolonel Infantri, Tentera Uthmaniyyah

Rujukan