Sekolah jenis kebangsaan Tamil

Sekolah Jenis Kebangsaan Tamil(Tamil:தமிழ்ப்பள்ளி/ மலேசியாவில் தமிழில் கல்வி) (Juga Diringkaskan sebagai SJKT) adalah Sekolah rendah bantuan kerajaan di Malaysia yang menggunakan bahasa Tamil sebahasa pengantar utama.SJKT merupakan salah satu daripada tiga jenis sekolah aliran vernakular di Malaysia.Menurut data terkini, terdapat 528 SJKT di seluruh negara dengan jumlah keseluruhan 79,309 pelajar

Seperti sekolah kerajaan lain, sekolah ini mengikuti kurikulum kebangsaan yang seragam, dengan pengajaran Bahasa Melayu dan Bahasa Inggeris sebagai mata pelajaran wajib. Semua mata pelajaran lain diajar dalam bahasa Tamil, kecuali Sains dan Matematik yang diajar sama ada dalam bahasa Tamil atau Bahasa Inggeris, bergantung pada sekolah dan tahap darjah.

Sekolah rendah Tamil terdiri daripada enam tahap darjah, yang dirujuk sebagai Tahun 1 hingga Tahun 6. Biasanya, pelajar memasuki Tahun 1 pada usia enam tahun, dalam tahun kalendar mereka mencapai usia tujuh tahun. Di Tahun 6, pelajar menduduki ujian standard yang dikenali sebagai Ujian Pencapaian Sekolah Rendah (UPSR). Setelah menamatkan pengajian di sekolah rendah Tamil, kebanyakan pelajar melanjutkan pelajaran mereka di sekolah menengah kebangsaann yang menggunakan Bahasa Melayu sebagai medium pengajaran.

Selain menyediakan pendidikan dalam bahasa Tamil, sekolah-sekolah ini juga memainkan peranan penting dalam menyampaikan nilai budaya dan agama India kepada generasi muda masyarakat India Malaysia. Ini bertujuan untuk mengekalkan identiti India yang unik sambil memupuk perpaduan nasional dalam masyarakat Malaysia yang berbilang etnik.
Sejarah
Pendidikan Tamil di Malaysia bermula apabila sekolah rendah Tamil pertama ditubuhkan di Pulau Pinang pada tahun 1816. Sekolah ini beroperasi selama beberapa tahun. Kemudian, pada tahun 1870, lebih banyak sekolah Tamil mula ditubuhkan di Province Wellesley, Utara Johor, dan Negeri Sembilan.

Seiring dengan pertumbuhan ladang getah pada penghujung abad ke-19, pengurusan ladang dan kerajaan British membuka lebih banyak sekolah rendah Tamil. Selain itu, mubaligh Kristian di Malaya juga menubuhkan sekolah-sekolah sebagai satu cara untuk menyebarkan agama Kristian. Menjelang tahun 1905, terdapat 13 sekolah Tamil yang ditubuhkan oleh kerajaan dan misi Kristian di Malaya.

Antara tahun 1930 dan 1937, terdapat beberapa perkembangan dalam pendidikan Tamil apabila kerajaan British India mengambil perhatian terhadap layanan buruk terhadap buruh India di Malaya. Sebagai hasilnya, kerajaan Malaya menubuhkan sebuah jawatankuasa khas untuk memberikan bantuan kewangan kepada sekolah-sekolah Tamil, melantik pemeriksa untuk sekolah-sekolah Tamil dan juga memulakan latihan guru. Bilangan sekolah Tamil juga meningkat dengan pesat. Menjelang tahun 1938, terdapat 13 sekolah Tamil kerajaan, 511 sekolah ladang, dan 23 sekolah Tamil misi di Malaya.

Selepas Perang Dunia Kedua, kerajaan mula memberi perhatian serius kepada pendidikan vernakular dengan menggubal Ordinan Pendidikan 1946. Undang-undang ini menekankan pendidikan percuma dalam bahasa ibunda dan meningkatkan pemberian bantuan kewangan kepada sekolah-sekolah Tamil. Langkah ini membuka jalan kepada peningkatan jumlah pelajar di sekolah-sekolah Tamil. Bilangan pelajar meningkat secara berperingkat dari 29,800 pada tahun 1946 kepada 38,700 pada tahun 1949. Pada tahun 1951, Jawatankuasa Pendidikan India mengkaji semula pendidikan Tamil dan mencadangkan pengajaran Bahasa Inggeris di Tahun 4 dan Bahasa Melayu di Tahun 5.

Apabila Malaya mula bergerak ke arah pemerintahan sendiri dan kemerdekaan, usaha-usaha dilakukan untuk membangunkan dasar pendidikan negara. Laporan Barnes, yang diterbitkan pada tahun 1951 dan dilaksanakan sebagai Ordinan Pendidikan 1952, mencadangkan satu sistem sekolah kebangsaan dengan Bahasa Melayu dan Bahasa Inggeris sebagai medium pengajaran, dengan pengecualian sekolah-sekolah Cina dan Tamil, yang menyebabkan bantahan dari kaum Cina dan India. Laporan Fenn-Wu, yang membenarkan pengekalan sekolah-sekolah Cina dan Tamil, menimbulkan bantahan daripada orang Melayu. Pada tahun 1956, Laporan Razak diterbitkan sebagai jalan tengah; ia mewujudkan sistem sekolah kebangsaan dengan sekolah-sekolah Melayu, Inggeris, Cina, dan Tamil di peringkat rendah, dan sekolah-sekolah Melayu dan Inggeris di peringkat menengah. Sekolah-sekolah Melayu dikenali sebagai Sekolah Kebangsaan, manakala sekolah-sekolah bukan Melayu dikenali sebagai Sekolah Jenis Kebangsaan. Laporan ini diterima dan dilaksanakan sebagai Ordinan Pendidikan 1956, yang membentuk dasar pendidikan di Malaya selepas kemerdekaan.

Selepas kemerdekaan Persekutuan Malaya, sekolah-sekolah Tamil menerima pembiayaan kerajaan dan menjadi Sekolah Jenis Kebangsaan (Tamil). Di bawah satu set pengaturan, kerajaan bertanggungjawab untuk pembiayaan, latihan guru dan penyediaan kurikulum sekolah, manakala bangunan dan aset sekolah kekal menjadi milik komuniti India tempatan. Sekolah-sekolah di bawah pengaturan ini memilih lembaga pengarah untuk mengawasi dan melindungi harta sekolah. Walau bagaimanapun, disebabkan matlamat akhir untuk menggunakan Bahasa Melayu sebagai medium pengajaran di semua sekolah seperti yang digariskan dalam Laporan Razak, Sekolah Jenis Kebangsaan menerima bahagian yang lebih kecil daripada pembiayaan pendidikan berbanding dengan Sekolah Kebangsaan yang menggunakan Bahasa Melayu.

Pada tahun 2003, kerajaan memperkenalkan dasar pengajaran mata pelajaran Sains dan Matematik dalam Bahasa Inggeris di semua sekolah. Ini mendapat tentangan daripada kumpulan pendidikan yang menyokong penggunaan bahasa ibunda sebagai medium pengajaran di sekolah. Pada tahun 2009, kerajaan mengumumkan kembalinya penggunaan medium pengajaran sebelumnya mulai tahun 2012. Keputusan ini pula mendapat tentangan daripada ibu bapa yang menyokong dasar 2003. Pada tahun 2011, kerajaan mengeluarkan butiran pelaksanaan semula medium pengajaran sebelumnya. Walaupun pelajar Tahun 1 yang baru akan diajar dalam bahasa yang sebelumnya, pelajar yang telah memulakan pengajaran Sains dan Matematik dalam Bahasa Inggeris boleh memilih untuk terus belajar dalam Bahasa Inggeris atau beralih ke bahasa sebelumnya.
Perangkaan
{Col-begin}}

Senarai sekolah rendah jenis kebangsaan Tamil di Malaysia
Butiran setiap sekolah disenaraikan dalam halaman berasingan mengikut negeri dan wilayah persekutuan. Kelantan dan Perlis disenaraikan di bahagian bawah kerana hanya ada satu sekolah sahaja. Pada masa ini tiada sekolah Tamil di Terengganu, Sabah, Sarawak, Labuan dan Putrajaya.
Negeri/Wilayah PersekutuanBilangan Pelajar(Jun 2022)Bilangan SekolahPurata bilangan.peljarBilangan Pelajar(Jun 2021)Δ% Johor11,9517117112,183  1.9 Kedah7,09559+11207,379  3.8 Kelantan3613636  0.0 Malacca2,319211102,304  0.7 Negeri Sembilan8,744611438,732  0.1 Pahang2,53137682,559  1.1 Perak11,231133+18411,541  2.7 Perlis6616673  9.6 Penang5,382281925,437  1.0 Selangor26,39397+227226,664  1.0 Kuala Lumpur3,561152373,526  1.0Total79,309524+415380,434  1.4

 sekolah rendah jenis kebangsaan Tamil di Kelantan 

Sehingga Jun 2022, terdapat 1 sekolah rendah Tamil dengan jumlah murid seramai 36 orang.

SekolahKodLokasiNama Sekolahdalam Bahasa MelayuNama Sekolah dalam Bahasa TamilPostcodeKawasanBandar  Luar BandarBilangan PelajarCoordinatesDBD7404Ladang Pasir GajahSJK(T) Ladang Pasir Gajahபாசிர் காஜா தமிழ்ப்பள்ளி18000Kuala KraiLuar Banar36

 sekolah rendah jenis kebangsaan Tamil di Malaysia di Perlis 

Sehingga Jun 2022, terdapat 1 sekolah rendah Tamil dengan jumlah pelajar seramai 66 orang.

SekolahKodLokasiNama Sekolahdalam Bahasa MelayuNama Sekolah dalam Bahasa TamilPostcodeKawasanBandar  Luar BandarBilangan PelajarCoordinatesRBD0053KangarSJK(T) Kangarகங்கார் தமிழ்ப்பள்ளி01000KangarBandar66

Rujukan

Kategori:Pendidikan di Malaysia