Perintah Nantes

The Edict of Nantes ( ) telah ditandatangani pada April 1598 oleh Raja Henry IV dan memberikan minoriti Protestan Calvinis Perancis, juga dikenali sebagai Huguenots, hak-hak yang besar dalam negara, yang kebanyakannya adalah Katolik .

Semasa menegakkan Katolik sebagai agama yang telah ditetapkan, dan memerlukan penubuhan semula ibadat Katolik di tempat-tempat yang telah luput,  ia memberikan toleransi agama kepada Protestan Huguenot, yang telah melancarkan perjuangan panjang dan berdarah untuk hak mereka di Perancis. Kandungan utama ialah: Geoffrey Treasure, The Huguenots (Yale UP, 2015) pp 226–229. Charles Tylor. The Huguenots in the Seventeenth Century (1892) pp 9–10.

 Kebebasan hati nurani dan hak untuk mengamalkan agama mereka (Protestantisme) di bandar dan bandar tertentu di seluruh Perancis.
 Hak untuk memegang jawatan awam, termasuk hak untuk berkhidmat sebagai hakim dan pentadbir, tanpa perlu meninggalkan agama mereka.
 Hak untuk mengekalkan sekolah dan universiti mereka sendiri, dan menerima pembiayaan kerajaan untuk mereka.
 Hak untuk mengukuhkan bandar dan bandar mereka untuk perlindungan mereka sendiri.
 Hak untuk mengekalkan pasukan tentera mereka sendiri (dikenali sebagai "militia Huguenot"), yang perlu dibayar oleh kerajaan Perancis.
 Hak untuk melibatkan diri dalam perdagangan dan profesion tertentu, termasuk pembuatan dan penjualan tekstil dan senjata.
 Hak untuk mengembara dengan bebas ke seluruh Perancis, tanpa tertakluk kepada penggeledahan atau rampasan harta mereka.
 Hak untuk mengebumikan mayat mereka di tanah perkuburan mereka sendiri.

Edict of Nantes membantu menamatkan Perang Agama di Perancis, yang telah berlangsung selama beberapa dekad. Ia juga memastikan bahawa minoriti Protestan di Perancis akan mempunyai ukuran kebebasan beragama dan politik, dan membantu menjadikan Perancis sebagai masyarakat yang lebih bertolak ansur dan pluralistik. Walau bagaimanapun, Edict itu akhirnya telah dibatalkan oleh Raja Louis XIV pada tahun 1685, yang membawa kepada penghijrahan besar-besaran Huguenots dari Perancis dan kehilangan bakat dan sumber untuk negara.

Dalam edik ini, Henry bertujuan terutamanya untuk menggalakkan perpaduan sivil.  Dekrit itu memisahkan sivil daripada perpaduan agama, menganggap beberapa Protestan buat pertama kali sebagai lebih daripada skismatik dan bidaah semata-mata dan membuka jalan untuk sekularisme dan toleransi. Dalam menawarkan kebebasan umum hati nurani kepada individu, edik itu menawarkan banyak konsesi khusus kepada Protestan, seperti pengampunan dan pengembalian semula hak sivil mereka, termasuk hak untuk bekerja dalam apa jua bidang, walaupun untuk negara, dan untuk membawa rungutan secara langsung. kepada raja. Ia berjaya menandakan berakhirnya Perang Agama Perancis, yang telah melanda Perancis pada separuh kedua abad ke-16.

Edict of St. Germain, yang diisytiharkan 36 tahun sebelumnya oleh Catherine de Médici, telah memberikan toleransi terhad kepada Huguenot tetapi telah dikalahkan oleh peristiwa, kerana ia tidak didaftarkan secara rasmi sehingga selepas Pembunuhan Beramai-ramai Vassy pada 1 Mac 1562, yang mencetuskan yang pertama Perang Agama Perancis.

Edict of Fontainebleau, yang membatalkan Edict of Nantes pada Oktober 1685, telah diumumkan oleh Louis XIV, cucu Henry IV. Perbuatan ini mendorong penghijrahan Protestan dan meningkatkan permusuhan negara-negara Protestan yang bersempadan dengan Perancis.

 Lihat juga 

 Perintah toleransi
 Kebebasan beragama
 Michel de l'Hôpital, pelopor kepada dasar Henry IV
 Damai Vervins

 Nota 

 Rujukan 

 Nota kaki 

 Sumber 
Sumber yang diikuti oleh kebanyakan ahli sejarah moden ialah pelarian Huguenot Élie Benoist 's Histoire de l'édit de Nantes, 3 jilid. (Delft, 1693–95). EG Léonard menumpukan satu bab kepada Edict of Nantes dalam Histoire général du protestantisme, 2 jilid. (Paris) 1961:II:312–89.
Kategori:Agama dan politik