Mori Arinori

Batin  (23 Ogos 1847 – 12 Februari 1889) ialah negarawan, diplomat, Jepun tempoh Meiji dan pengasas sistem pendidikan moden Jepun. Mori Arinori berkhidmat sebagai Menteri Pendidikan pertama dalam Kabinet Ito Jepun yang pertama, memainkan peranan penting dalam mewujudkan sistem pendidikan semasa Empayar Jepun. Beliau, bersama-sama dengan Inoue Kowashi, meletakkan asas sistem pendidikan Jepun dengan mengeluarkan beberapa perintah dari tahun 1886, yang termasuk penubuhan sistem sekolah rendah, pertengahan, biasa, dan sistem universiti empayar. Ini merupakan langkah penting dalam usaha pemodenan Jepun semasa era Meiji.

Kehidupan awal

Mori dilahirkan dalam domain Satsuma (moden kawasan Kagoshima) daripada keluarga samurai, dan dididik di Sekolah Pembelajaran Barat Kaisenjo yang dikendalikan oleh Satsuma. domain. Pada tahun 1865, beliau dihantar sebagai pelajar ke University College London di Great Britain, di mana beliau mempelajari teknik barat dalam matematik, fizik, dan tentera laut tinjauan . Dia kembali ke Jepun sejurus selepas permulaan Pemulihan Meiji dan mengambil beberapa jawatan kerajaan dalam kerajaan Meiji baharu.

Negarawan Meiji
Mori ialah duta Jepun pertama ke Amerika Syarikat, dari 1871 hingga 1873. Semasa berada di Amerika Syarikat, beliau menjadi sangat berminat dengan kaedah pendidikan barat dan institusi sosial barat. Sekembalinya ke Jepun, beliau menganjurkan Meirokusha, masyarakat intelektual moden pertama Jepun.

Mori adalah ahli gerakan Pencerahan Meiji, dan menyokong kebebasan beragama, pendidikan sekular, hak sama rata untuk wanita (kecuali untuk mengundi), undang-undang antarabangsa, dan yang paling drastik, pengabaian bahasa Jepun demi bahasa Inggeris.

Pada tahun 1875, beliau menubuhkan Shoho Koshujo (kolej komersial pertama Jepun), pendahulu Hitotsubashi University. Selepas itu, beliau berturut-turut berkhidmat sebagai duta ke dinasti Qing China, Naib Menteri Luar Kanan, duta ke Great Britain, ahli Sanjiin (penasihat perundangan majlis) dan pegawai Kementerian Pendidikan.

Beliau telah direkrut oleh Itō Hirobumi untuk menyertai kabinet pertama sebagai Menteri Pendidikan dan meneruskan jawatan yang sama di bawah pentadbiran Kuroda dari 1886 hingga 1889. Dalam tempoh ini, beliau menggubal "Pembaharuan Mori" sistem pendidikan Jepun, yang termasuk enam tahun wajib, persekolahan bersama, dan penubuhan sekolah menengah untuk latihan golongan elit terpilih. Di bawah kepimpinannya, kementerian pusat mengambil alih kawalan yang lebih besar ke atas kurikulum sekolah dan menekankan moral Neo-Confucian dan kesetiaan kebangsaan di sekolah rendah sambil membenarkan beberapa kebebasan intelektual dalam pendidikan tinggi.

Dia telah dikecam oleh pasca-Perang Dunia II liberal sebagai seorang reaksioner yang bertanggungjawab terhadap sistem pendidikan elitis dan statistik Jepun, manakala dia juga dikutuk oleh orang sezamannya sebagai seorang radikal yang mengenakan pembaratan yang tidak diingini. terhadap masyarakat Jepun dengan mengorbankan budaya dan tradisi Jepun. Sebagai contoh, beliau menyokong penggunaan bahasa Inggeris. Dia juga seorang Kristian yang terkenal.Smith 1997, pp. 88

Mori telah ditikam oleh ultranasionalis pada hari pengisytiharan Perlembagaan Meiji pada tahun 1889, dan meninggal dunia pada hari berikutnya. Pembunuh itu marah dengan dakwaan Mori kegagalan mengikuti protokol agama semasa lawatannya ke Kuil Ise dua tahun sebelumnya; sebagai contoh, Mori dikatakan tidak menanggalkan kasutnya sebelum masuk dan menolak tudung suci dengan tongkat.Smith 1997, pp. 87–88

Bahagian terpilih daripada tulisannya boleh didapati dalam buku W.R. Braisted Meiroku Zasshi: Journal of the Japanese Enlightenment yang pada asalnya diterbitkan dalam majalah bertajuk Meiroku zasshi.

 Dalam budaya popular 
Mori muncul sebagai watak kecil dalam novel sejarah alternatif The Difference Engine, oleh William Gibson dan Bruce Sterling, sebagai peminat kemodenan dan anak didik Laurence Oliphant dan dalam novel fiksyen spekulatif "The Lost Future of Pepperharrow" karya Natasha Pulley.

 Lihat juga 

Pelajar Jepun di Britain
Hubungan Inggeris-Jepun
Yūrei zaka

Rujukan

Bacaan lanjut
 Cobbing, Andrew. The Japanese Discovery of Victorian Britain. RoutledgeCurzon, London, 1998. 
Hall, Ivan Parker. Mori Arinori. Massachusetts: Harvard University Press, 1973. .
"Mori Arinori, 1847–89: From Diplomat to Statesman", Chapter One, Britain & Japan: Biographical Portraits Volume 4, by Andrew Cobbing, Japan Library 2002. 
Morikawa, Terumichi (2015). “Mori Arinori and Japanese Education (1847-1889)”. Education about Asia, Volume 20:2 (Fall 2015): Asia: Biographies and Personal Stories, Part II.  https://www.asianstudies.org/publications/eaa/archives/mori-arinori-and-japanese-education-1847-1889/.
 Smith, Patrick. Japan: A Reinterpretation. New York: Pantheon, 1997. . pp. 75–106.

Pautan luar

Mori, Arinori | Portraits of Modern Japanese Historical Figures (National Diet Library)

Kategori:Kelahiran 1847
Kategori:Kematian 1889
Kategori:Ahli politik Jepun
Kategori:Ekspatriat Jepun di United Kingdom
Kategori:Orang dari Domain Satsuma
Kategori:Orang Kristian Jepun
Kategori:Orang yang dibunuh
Kategori:Pendidik yang dibunuh
Kategori:Kazoku
Kategori:Rakyat Jepun zaman Meiji
Kategori:Orang yang dibunuh di Tokyo
Kategori:Penakal Shimazu
Kategori:Menteri Pendidikan Jepun
Kategori:Duta Besar Jepun ke United Kingdom
Kategori:Duta Besar Jepun ke Amerika Syarikat
Kategori:Alumni Kolej Universiti London
Kategori:Universiti Hitotsubashi
Kategori:Pengasas universiti dan kolej
Kategori:Pengebumian di Tanah Perkuburan Aoyama