Perdemangan Alsace

Perdemangan Alsace (, Ducatum Elisatium; ) ialah pecahan politik besar Empayar Frank semasa satu setengah abad pemerintahan Merovingian yang lalu. Ia sepadan dengan wilayah Alsace dan diukir dari selatan Austrasia pada dekad terakhir pemerintahan Dagobert I, mungkin untuk menstabilkan kawasan selatan Austrasia menentang Alemannia dan Burgundy. Menjelang akhir Zaman Pertengahan, wilayah itu dianggap sebahagian daripada Swabia.

Pengasasan
Istilah "Alsace" berasal daripada Jerman ali-land-sat-ja, bermaksud "orang yang duduk di negeri lain." Alsace ialah wilayah Alemanni, tetapi tidak seperti Alemannia yang sepatutnya, yang terletak di sebelah timur Rhine: ia adalah, bagaimanapun, tanah "lain" di mana beberapa Alemanni telah menetap. Dalam Empayar Rom Akhir, sebuah daerah Alsace (pagus Alsatiae) telah ditubuhkan di rantau ini. Di bawah Chlothar II, Alsace dan Alemannia telah diberikan undang-undang mereka sendiri, iaitu Pactus Alamannorum.

Pada tahun 596, Childebert II mewariskan Alsace kepada anaknya Theuderic II, yang dibesarkan di sana. Ini melekatkannya kepada Burgundy, tetapi pada tahun 610 Theudebert II, saudara Theuderic dari Austrasia, memaksa penyerahan Alsace kepadanya hanya untuk kehilangannya dua tahun kemudian kepada Burgundy lagi. Pada tahun 623, apabila Chlothar II menganugerahkan Austrasia kepada Dagobert, dia mengecualikan Alsace, Vosges, dan Ardennes, tetapi tidak lama selepas itu dipaksa untuk menyerahkannya kepada Dagobert oleh bangsawan Austrasia. Kadang-kadang mungkin antara 629 dan 631 Dagobert memberikannya sebagai kedemangan kepada Gundoin, seorang Frank dari kawasan tengah Austrasia di lembah Meuse, satu langkah yang mengikat Alsace lebih rapat dengan mahkamah Austrasia. Kadipaten Gundoin terdiri daripada kedua-dua belah Vosges, Gerbang Burgundian, dan Transjura; terdapat masalah awal yang berterusan untuk mengekalkan kesetiaan Sundgau.

Perdemangan Etichonid
Penciptaan sebuah perdemangan Alsace sepadan dengan penciptaan daerah di rantau tersebut. Daerah-daerah ke sana tidak ditemui di kebanyakan Austrasia, tetapi menjelang abad kelapan ia adalah biasa di selatan. Kiraan Alsace dikenali dalam teks Latin kontemporari dengan tajuk  (jamak ), yang mungkin menunjukkan pejabat yang sedikit berbeza daripada pejabat tradisional  (jamak ), yang digunakan di bahagian Gaul yang lebih keromanan.


Di bawah pengganti Gundoin, Etichonids yang terkenal, daerah — Alsace secara amnya telah dibahagikan kepada Nordgau dan Sundgau — telah dibawa di bawah kawalan ducal langsung. Sejak awal lagi, Gundoin telah menggunakan biara dan yayasan monastik sebagai alat dalam menyebarkan kekuasaannya dan dalam membangunkan ekonomi wilayahnya dengan menggunakan industri bhikkhu untuk faedah sekular. Alsace pertama kali disebut sebagai  pada tahun 730-an, walaupun surat-menyurat Alsace dengan wilayah  awal boleh disimpulkan dengan mudah (contohnya, diketahui demang-demang Alsace merujuk kepada demang-demang terdahulu sebagai pendahulu mereka hanya boleh bermakna unit wilayah pemerintahan adalah sama). Istilah , "Perdemangan Alsace", hanya mula digunakan di bawah Louis sang Bertaqwa, walaupun terdapat bukti yang dipertikaikan penggunaannya seawal 735–737.

Sejarah kemudian
Berikutan penindasan Alemanni pada 742–746 oleh Carloman, anak kepada Charles Martel, kadipaten Alsace telah dibubarkan pada tahun 742 apabila pengganti bagi si mati Demang Liutfrid tidak dinamakan. Walaupun beberapa ahli sejarah telah mencadangkan antipati antara Etichonid dan Arnulfings untuk menjelaskan pembubaran kuasa mereka di Alsace, Etichonid telah bersekutu dengan Charles Martel seawal tahun 720-an, ketika dia berkempen menentang Alemanni, yang merupakan duri berterusan di sebelah sepupu Alsatian mereka. Ada yang menafsirkan jaringan sokongan tiga pihak antara biara Alsatian, demang dan count Etichonid, dan Theuderic IV sebagai bukti percubaan untuk tinggal di luar kawalan Arnulfing (kemudian Carolingian). Pada tahun 722, Martel mula-mula mengalahkan Alemanni dan pada tahun 744 beberapa orang Aleman yang memberontak menyerang Alsace, membayangkan bahawa ia dianggap setia kepada pengganti Martel, Carloman dan Pepin sang Pendek. Malah Liutfrid sendiri mungkin telah mati berjuang bagi pihak Carolingian menentang Alemanni. Walau apa pun, pembubaran secara aman kadipaten di Alsace mencerminkan usaha serupa yang dilakukan oleh Carolings di tempat lain (terutamanya Provence), sementara ia juga merupakan sebahagian daripada usaha yang lebih besar — yang sangat ganas di Alemannia dan Aquitaine — untuk menggantikan demang, yang mempunyai kuasa untuk memerintah tentera, dengan kiraan, yang merupakan pegawai diraja yang bertanggungjawab dan mewakili kuasa diraja.

Alsace kekal sebagai unit yang berbeza selepas 742. Dengan peningkatan pengaruh Hugh dari Tours, yang merupakan nenek moyang sedar demang Etichonid, Louis sang Bertaqwa pertama kali merujuk kepada ducatus alsicensi pada tahun 816, walaupun ia masih merupakan ducatus tanpa dux. Pada tahun 829, anak lelaki bongsu Louis, Charles, telah dijadikan demang Alsace, Alemannia dan Rhaetia, tetapi pada tahun 831 bahagian empayarnya telah diperluaskan dan dijadikan sebuah kerajaan. Dengan Perjanjian Verdun (843) ia telah dijadikan sebahagian daripada kerajaan Frankia Tengah di bawah Lothair I, dengan rasa tidak puas hati daripada Louis sang Jerman, yang ingin melihatnya dilampirkan pada Alemanni dalam East Francia. Selepas kematian Lothair pada tahun 855, Alsace menjadi sebahagian daripada Lotharingia di bahagian tiga bahagian Francia Tengah. Lothair II, kerana kekerabatannya dengan Etichonid yang masih berkuasa, mendapat sokongan teguh di Alsace sepanjang pemerintahannya yang bergelora. Pada tahun 867, beliau mencipta Demang Alsace yang pertama dalam lebih satu abad apabila beliau menganugerahkan ducatum Elisatium kepada anak tidak sah tarafnya Hugh, yang mempunyai nama Etichonid purba. Pada tahun 869, Lothair memberikan perlindungan kerajaannya kepada Louis Jerman sejurus sebelum kematiannya dalam perjalanan ke Rom. Apabila Louis jatuh sakit pada akhir tahun itu, Charles, kini raja segala-galanya Frankia Barat, cuba untuk menggabungkan Alsace dan membuat Hugh bersumpah setia kepadanya, tetapi Louis pulih dan dengan Perjanjian Meerssen (870) Alsace telah melekat pada Francia Timur akhirnya. Terdapat sedikit bukti untuk kerajaan Alsatian selepas itu, walaupun ada yang mentafsirkan rujukan kepada Uto dux pada tahun 999 sebagai membayangkan bahawa ducatus Elisatium masih tidak melekat pada Perdemangan Swabia oleh kemudian. Ia akhirnya akan menjadi, bagaimanapun.

Demang
Gundoin, fl. 630-an
Boniface, sehingga c. 662
Adalrich, c. 662–selepas 683
Adalbert, selepas 683–723
Liutfrid, 723–selepas 742
Charles, 829–831
Hugh, 867–885
Udo, fl. c. 999

Nota

Sumber

Kategori:Sejarah Alsace