Bintang jujukan utama jenis O

Bintang jujukan utama jenis O (OV; ) ialah bintang jujukan utama (pembakaran hidrogen teras) jenis spektrum O dan kelas kilauan V. Bintang-bintang ini mempunyai jisim antara 15 dan 90 kali jisim Matahari dan suhu permukaan antara 30,000 dan 50,000 K. Mereka adalah antara 40,000 dan 1,000,000 kali lebih berkilau daripada Matahari.

 Bintang piawai spektrum 
kanan|thumb| Spektrum bintang O5V
+Sifat bintang jujukan utama jenis O biasa   Jenis spektrum Jisim (M☉) Jejari (R☉) Kekilauan (L☉) Suhuberkesan (K) Indeks warna O3V 120.00 15.00 1,400,000 44,900 −0.330 O4V 85.31 13.43 1,073,019 42,900 −0.326 O5V 60.00 12.00 790,000 41,400 −0.323 O6V 43.71 10.71 540,422 39,500 −0.321 O7V 30.85 9.52 317,322 37,100 −0.318 O8V 23.00 8.50 170,000 35,100 −0.315 O9V 19.63 7.51 92,762 33,300 −0.312
Piawaian yang mentakrifkan grid pengelasan MK untuk bintang jujukan utama jenis-O, iaitu piawaian yang tidak berubah sejak awal ke-20 abad, ialah  (O7 V) dan  (O9 V). 

Atlas Morgan–Keenan–Kellerman (MKK) "Yerkes" dari 1943 menyenaraikan piawaian jenis O antara O5 dan O9, tetapi hanya membahagikan kelas kecerahan untuk O9. Kedua-dua MKK O9 V piawai ialah Iota Orionis dan . Piawaian Yerkes yang disemak semula ("MK") yang dibentangkan dalam Johnson & Morgan (1953) tidak menunjukkan sebarang perubahan kepada jenis O5 hingga O8, dan menyenaraikan 5 piawaian O9 V (, , , , 10 Lacertae) dan 3 piawaian O9.5 V (, Sigma Orionis, Zeta Ophiuchi). Kajian penting mengenai pengelasan spektrum oleh Morgan & Keenan (1973) menyenaraikan piawaian "MK yang disemak" untuk O4 hingga O7, tetapi sekali lagi tiada pemisahan piawaian mengikut kelas kekilauan. Kajian ini juga menyenaraikan "belati piawai" jujukan utama O9 V untuk 10 Lacertae dan O9.5 V untuk Sigma Orionis.

Kelas kecerahan jenis O untuk subjenis yang sebelum O5 tidak ditakrifkan dengan bintang piawai sehingga tahun 1970-an. Atlas spektrum Morgan, Abt, & Tapscott (1978) yang telah ditakrifkan menyenaraikan beberapa piawaian jujukan utama jenis O (kelas kekilauan "V"):  (O4 V),  (O5 V),  (O6 V),  (O7 V),  (O8 V), dan  (O9 V). Walborn & Fitzpartrick (1990) menyediakan atlas digital pertama spektrum untuk bintang jenis OB, dan termasuk piawaian jujukan utama untuk O3 V (). Kelas spektrum O2 ditakrifkan dalam Walborn et al . (2002), dengan bintang  bertindak sebagai piawai utama O2 V (sebenarnya jenis "O2 V((f*))"). Mereka juga mentakrifkan semula  sebagai piawaian O4 V, dan menyenaraikan piawaian baharu O3 V ( dan ). 

 Ciri-ciri 
Bintang-bintang ini adalah objek yang sangat jarang; dianggarkan tidak lebih daripada 20,000 buah bintang kelas O di seluruh Bima Sakti, sekitar satu per 10,000,000 daripada semua bintang. Daripada sebilangan kecil yang ada, semua bintang kelas O adalah sangat muda – tidak lebih daripada beberapa juta tahun – dan dalam galaksi kita, mereka semua mempunyai logam yang tinggi, sekitar dua kali ganda daripada matahari.Tables 1 and 4,  Jisim mereka berkisar antara 15 and 90 M☉, tetapi jejarinya lebih sederhana pada sekitar 10 R☉. Graviti permukaan adalah sekitar 10 kali ganda daripada Bumi, yang agak rendah berbanding bintang jujukan utama yang lain.

Suhu permukaan bintang jujukan utama kelas O jatuh antara 30,000 dan 50,000 K. Mereka sangat terang: kilauan bolometrik mereka adalah antara . Magnitud mutlak visual berjulat dari kira-kira −4 (persamaan 3,400 kali lebih cerah daripada matahari) kepada kira-kira −5.8 (persamaan 18,000 kali lebih cerah daripada matahari).Table 5, 

Angin bintang dipacu cahaya mereka mempunyai halaju terminal sekitar 2,000 km/s. Bintang kelas O yang paling bercahaya mempunyai kadar kehilangan jisim lebih daripada seperjuta M☉ setiap tahun, walaupun yang paling kurang bercahaya kehilangan jauh lebih sedikit. Bintang jujukan utama jenis-O dalam Awan Magellan Besar mempunyai kelogaman yang lebih rendah (yang menjadikan bahagian dalamannya kurang legap daripada bintang biasa di Bima Sakti) dan suhu yang ketara lebih tinggi, dengan punca yang paling jelas ialah kadar kehilangan jisim yang lebih rendah, dikurangkan kerana kelegapannya yang lebih rendah.

 Contoh bintang jujukan utama kelas O 

 θ Muscae ialah bintang Wolf-Rayet pada mata kasar, tetapi sebahagian besar cahaya yang boleh dilihat dihasilkan oleh pendamping jujukan utama kelas O dan supergergasi OB.
 9 Sagittarii ialah binari spektroskopi yang mengandungi O3.5 dan O5–5.5 bintang jujukan utama, menjadikan bintang paling terang kelihatan dalam Nebula Lagun.
 μ Columbae ialah bintang jujukan utama O9.5 mata kasar.
 θ1 Orionis C ialah bintang paling terang dalam Kelompok Trapezium dalam nebula Orion, bintang jujukan utama O6 dengan pasangan spektroskopi yang lebih samar.
 ζ Ophiuchi ialah bintang jujukan utama O9.5, yang paling terang di langit pada magnitud ke-3 .

 Lihat juga 

 Kiraan bintang, tinjauan bintang
 Bintang Wolf-Rayet

 Rujukan 

Kategori:Bintang jujukan utama jenis O
Kategori:Jenis bintang