Istana Edo

ialah sebuah istana tanah rata yang dibina pada 1457 oleh Ōta Dōkan di Edo, Daerah Toshima, Wilayah Musashi. Pada zaman moden ia adalah sebahagian daripada Istana Maharaja Tokyo di Chiyoda, Tokyo, dan oleh itu juga dikenali sebagai .
Tokugawa Ieyasu menubuhkan keshogunan Tokugawa di sana, dan ia merupakan kediaman shōgun dan ibu pejabat kerajaan tentera semasa zaman Edo (1603–1867) pada sejarah Jepun. Selepas peletakan jawatan shōgun dan Pemulihan Meiji, ia menjadi Istana Maharaja Tokyo. Beberapa parit, dinding dan benteng istana kekal sehingga hari ini. Walau bagaimanapun, kawasan itu lebih luas semasa zaman Edo, dengan Stesen Tokyo dan bahagian Marunouchi bandar itu terletak di dalam parit paling luar. Ia juga merangkumi Taman Kitanomaru, Dewan Nippon Budokan dan mercu tanda semasa yang lain di kawasan sekitarnya.

 Rujukan 

 Bacaan lanjut 


 Ponsonby-Fane, Richard A. B. (1956). Kyoto: The Old Capital of Japan, 794–1869. Kyoto: The Ponsonby Memorial Society.



 Pautan luar 

 Membina semula Persatuan "Edo-jo"
 Muzium Negara Sejarah Jepun: Skrin lipat yang menggambarkan adegan kehadiran daimyo di istana Edo
 Arkib Negara Jepun:  Ryukyu Chuzano ryoshisha tojogyoretsu, tatal yang menggambarkan perarakan utusan Ryukyu ke Edo, 1710 (Hōei 7).
 Arkib Negara Jepun: Ryuei Oshirosyoin Toranoma Shingoten Gokyusoku ukagai shitae, skrol yang menunjukkan karya seni ditambah pada sekatan penyimpanan istana semasa pembinaan semula selepas kebakaran 1844, artis ialah Kanō Eitoku (1814–1891)
 Pangkalan Data Komprehensif Laporan Tapak Arkeologi di Jepun, Institut Penyelidikan Kebangsaan untuk Harta Budaya Nara

Edo