Cagaran (kewangan)

Dalam perjanjian pinjaman, cagaran (Dalam bahasa Inggeris: Collateral) ialah sebuah ikrar peminjam harta tertentu kepada pemberi pinjaman, untuk menjamin pembayaran balik pinjaman.   Cagaran berfungsi sebagai perlindungan kepada pemberi pinjaman terhadap kemungkiran peminjam dan boleh digunakan untuk mengimbangi pinjaman jika peminjam gagal membayar prinsipal dan faedah dengan memuaskan di bawah syarat perjanjian pinjaman.

Perlindungan yang disediakan oleh cagaran secara amnya membolehkan pemberi pinjaman menawarkan kadar faedah yang lebih rendah ke atas pinjaman yang mempunyai cagaran. Pengurangan dalam kadar faedah boleh dalam bentuk pengurangan beberapa mata peratusan, bergantung pada jenis dan nilai cagaran. Contohnya, Kadar Peratusan Tahunan (APR) bagi pinjaman tidak bercagar selalunya lebih tinggi daripada pinjaman bercagar atau pinjaman buku log.

Jika peminjam gagal membayar pinjaman (disebabkan insolvensi atau insiden lain), peminjam itu akan kehilangan harta yang dicagarkan sebagai cagaran, dengan pemberi pinjaman kemudian menjadi pemilik ke atas harta tersebut. Dalam urus niaga pinjaman gadai janji yang biasa, contohnya, hartanah yang diperoleh dengan bantuan pinjaman berfungsi sebagai cagaran. Sekiranya pembeli gagal membayar balik pinjaman mengikut perjanjian gadai janji, pemberi pinjaman boleh menggunakan proses perampasan mengikut undang-undang untuk mendapatkan pemilikan hartanah. Jika gadai janji kedua terlibat, pinjaman gadai janji utama dibayar balik terlebih dahulu dengan baki dana digunakan untuk memenuhi gadai janji kedua.   Penggadai ialah contoh biasa perniagaan yang mungkin menerima pelbagai jenis barangan sebagai cagaran.

Jenis cagaran mungkin terhad berdasarkan jenis pinjaman (seperti halnya dengan pinjaman kereta dan gadai janji); cagaran juga boleh menjadi fleksibel, seperti dalam hal pinjaman peribadi berasaskan cagaran.

 Konsep 
Cagaran, terutamanya dalam bidang perbankan, secara tradisinya merujuk kepada pinjaman bercagar (juga dikenali sebagai pinjaman berasaskan aset). Pengaturan cagaran yang lebih rumit boleh digunakan untuk menjamin urus niaga perdagangan (juga dikenali sebagai cagaran pasaran modal (Capital market collateralization)). Yang pertama sering membentangkan obligasi unilateral yang dijamin dalam bentuk harta, penjamin, jaminan atau cagaran lain (asalnya dilambangkan dengan istilah keselamatan), manakala yang kedua sering mengemukakan obligasi dua hala yang dijamin oleh aset yang lebih cair (seperti tunai). Cagaran aset memberi pemberi pinjaman suatu tahap jaminan yang mencukupi terhadap risiko untuk kemungkiran perjanjian. Ia juga membantu sesetengah peminjam untuk mendapatkan pinjaman jika mereka mempunyai sejarah kredit yang lemah. Pinjaman bercagar umumnya mempunyai kadar faedah yang jauh lebih rendah daripada pinjaman tidak bercagar.

 Cagaran boleh dipasarkan 
Cagaran boleh dipasarkan ialah pertukaran sebuah aset kewangan, seperti saham dan bon, untuk pinjaman di antara institusi kewangan dan peminjam. Untuk suatu aset kewangan dikategorikan sebagai boleh dipasarkan, aset mesti mampu dijual di bawah keadaan pasaran biasa dengan ketepatan yang munasabah pada nilai pasaran saksama semasa. Untuk sebuah bank negara menerima cadangan pinjaman peminjam, cagaran mestilah sama atau lebih daripada 100% daripada jumlah pinjaman atau pelanjutan kredit. Di Amerika Syarikat, jumlah pinjaman terkumpul dan penyambungan kredit bank kepada seorang peminjam mungkin tidak melebihi tahap 15 peratus daripada modal dan lebihan bank, ditambah dengan tambahan 10 peratus daripada modal dan lebihan bank. 

Pengurangan nilai cagaran adalah sebuah risiko utama apabila mendapatkan pinjaman dengan cagaran yang boleh dipasarkan. Institusi kewangan memantau dengan teliti sebuah nilai pasaran mana-mana aset kewangan yang dipegang sebagai cagaran dan mengambil tindakan yang sewajarnya jika nilai tersebut kemudiannya merosot di bawah nisbah pinjaman apabila dibandingkan dengan nilai maksimum yang telah ditetapkan. Tindakan yang dibenarkan biasanya dinyatakan dalam perjanjian pinjaman atau perjanjian margin.

Tokenisasi sekuriti seperti saham syarikat, paten projek farmaseutikal & pertahanan serta lesen perlombongan ialah suatu konsep baharu pelaburan dinamik yang baru muncul walaupun masih dianggap dan diklasifikasikan sebagai agak eksperimen. Spektral Investment Bank pada masa ini merupakan satu-satunya contoh konsep tokenisasi lengkap yang baharu yang disebutkan di atas melalui penubuhan modal berasaskan cagaran barangan bernilai EU 800.000.000.00 yang terdiri daripada hak-hak paten produk farmaseutikal & bioceukal yang eksklusif serta lesen perlombongan yang diluluskan volum rizabnya.

 Contoh cagaran 
Harta intelek seperti hak cipta, paten dan tanda dagangan, serta aliran royalti daripada hasil pelesenan, semakin digunakan sebagai cagaran dalam masa kini.  Penggunaan IP sebagai cagaran dalam urus niaga kewangan bersandarkan IP adalah subjek kepada siri laporan yang diterbitkan oleh Pertubuhan Harta Intelek Sedunia . 

 Rujukan 

Kategori:Pinjaman
Kategori:Kredit
Kategori:Istilah perniagaan
Kategori:Liabiliti