Akhty (dewa)

Akhty (juga dibaca Netjer-akhty) ialah seorang dewa Mesir kuno. Dia jarang disebut.

 Gambaran 
Akhty digambarkan sebagai ibis botak utara. Gambaran burungnya sering didahului oleh tanda hieroglif untuk "dewa", Netjer.Eberhard Otto: Ach. Dalam Wolfgang Helck (Hrsg.): Lexikon der Ägyptologie (LÄ), jil. 1. Harrassowitz, Wiesbaden 1975, , m/s 49-52.Jan Assmann: Tod und Jenseits im Alten Ägypten, Sonderausgabe. C. H. Beck, München 2003, , m/s 116-118. Lihat gambar pada patung pendeta .

 Bukti 
Sebutan terawal dewa ini terdapat pada prasasti bekas-bekas batu dari zaman pemerintahan dinasti ke-2 Firaun Hotepsekhemwy. Pengkaji purba Mesir seperti Wolfgang Helck percaya bahawa Akhty ialah seorang dewa dinasti dan dewa leluhur. Akhty juga digambarkan (dan dipuja) semasa pemerintahan pewaris-pewaris Hotepsekhemwy, Raneb dan Nynetjer. Semasa zaman Kerajaan Lama, nama Akhty hanya muncul dalam nama peribadi (seperti Akhetaa) dan gelaran pendeta seperti Hem-netjer-Akhty ("hamba dewa Akhty"). Pada zaman terkemudian, nama Akhty semakin jarang muncul.Wolfgang Helck, Eberhard Otto, Wolfhart Westendorf: Lexikon der Ägyptologie, jil. 2. Harrassowitz, Wiesbaden 1977, , m/s 430.

 Pemujaan 
Menurut mitologi Mesir purba, burung Akh ialah jelmaan roh manusia (Mesir: Akh). Kemungkinan besar idea ini diilhamkan oleh kilauan bulu pelepahnya, yang orang Mesir Purba bandingkan dengan bintang-bintang di langit malam. Kepercayaan ini juga serupa dengan orang Badawi Parsi, yang menyembah sekendi botak utara sebagai pembawa roh si mati.Eberhard Otto: Ach. In: Wolfgang Helck (Hrsg.): Lexikon der Ägyptologie (LÄ), vol. 1. Harrassowitz, Wiesbaden 1975, ISBN 3-447-01670-1, p. 49-52.Jan Assmann: Tod und Jenseits im Alten Ägypten, Sonderausgabe. C. H. Beck, München 2003, ISBN 3-406-49707-1, p. 116-118.

Seperti yang diterangkan dalam maksud nama Akhty, dia dipercayai tinggal di ufuk petang, membimbing matahari terbenam dan membimbing roh si mati ke langit malam.Eberhard Otto: Ach. In: Wolfgang Helck (Hrsg.): Lexikon der Ägyptologie (LÄ), vol. 1. Harrassowitz, Wiesbaden 1975, ISBN 3-447-01670-1, p. 49-52.Jan Assmann: Tod und Jenseits im Alten Ägypten, Sonderausgabe. C. H. Beck, München 2003, ISBN 3-406-49707-1, p. 116-118.

 Rujukan