Dōgo Onsen

merupakan mata air panas di bandar Matsuyama, Wilayah Ehime di pulau Shikoku, Jepun.

Sejarah
Dōgo Onsen ialah salah satu mata air panas tertua di Jepun, dengan sejarah yang menjangkau lebih 1000 tahun. Mata air disebut dalam Man'yōshū (ditulis sekitar 759) dan, menurut legenda, Putera Shōtoku (574–622) pernah mengambil bahagian dalam air.

Dōgo Onsen ialah tempat percutian kegemaran penulis Natsume Sōseki (1867–1916) ketika dia bekerja berhampiran Matsuyama sebagai seorang guru di Shikoku pada masa itu. Dalam novel autobiografi Soseki yang longgar Botchan, watak utama eponim ialah pengunjung yang kerap ke mata air, satu-satunya tempat yang dia suka di kawasan itu.

Penerangan
Dōgo Onsen terkenal dengan rumah mandi awam Dōgo Onsen, yang dianjurkan oleh Datuk Bandar Dōgo Yunomachi Isaniwa Yukiya dan dibina pada tahun 1894. Dibina pada tiga tingkat untuk kapasiti maksimum, tempat mandi kekal popular dan biasanya sesak pada waktu puncak, seperti pada awal petang sebelum makan malam.

Walaupun Dōgo sebahagian besarnya diselubungi penyebaran pinggir bandar zaman moden Matsuyama, kawasan sekitar Dōgo mengekalkan perasaan bandar peranginan, dengan tetamu dari seluruh negara mengembara di jalanan di  yukata jubah selepas mandi mereka. Dōgo mudah diakses dari pusat Matsuyama dengan trem dan mempunyai perkhidmatan bas tetap ke dan dari pelabuhan udara dan feri.

Yushinden
Yushinden ialah bilik mandi yang dikhaskan untuk Keluarga Diraja. Yushinden berada di sebelah timur bangunan utama. Nama itu diambil daripada klasik Cina. Yushinden dibina pada tahun 1899 dalam seni bina tradisional tempoh Momoyama.

Gyokuza no Ma ialah bilik mandi untuk kegunaan eksklusif Maharaja.Akimasa Watanabe Matsuyamajo to Dogo Onsen [Matsuyama Castle and Dogo Onsen] (Matsuyama: Ehimebunkasousho, 1983) muka surat 200-201

Lagenda
Di Dōgo, dua legenda telah diturunkan.

Lagenda kuntul
Dahulu kala, banyak burung bangau (bangau) tinggal di Dōgo. Pada suatu hari, seekor kuntul yang mencederakan tulang keringnya menemui mata air panas di sana. Dia merendam tulang keringnya setiap hari di dalam air panas. Akhirnya kuntul sembuh dan terbang. Orang ramai yang melihat keadaan ini berendam dalam air panas dan kesihatan mereka bertambah baik. Berita tersebar bahawa air panas itu bermanfaat untuk kesihatan seseorang, dan mata air itu menjadi popular.Akimasa Watanabe. Matsuyamajo to Dōgo Onsen [Matsuyama Castle and Dōgo Onsen] (Matsuyama: Ehimebunkasousho, 1983) muka surat 200

Lagenda Tama no ishi
Dahulu kala, terdapat dua tuhan kecil, Ōkuninushi tiada Mikoto dan Sukunabikona tiada Mikoto.

Mereka datang dari Izumo ke Dōgo. Sukunabikona no Mikoto dijangkiti penyakit yang teruk dan hari-harinya terhitung. Okuninushi no Mikoto membuat Sukunahikona no Mikoto berendam di mata air panas. Sukunahikona no Mikoto kembali sihat dan menari di atas batu di mata air panas sebagai bukti semangatnya. Pada masa itu, tapak kakinya ditinggalkan, dan kini terdapat batu bernama Tama no ishi yang dipamerkan di Dōgo Onsen.

Dalam budaya popular
Bangunan mandian awam Dōgo Onsen yang ada pada masa ini telah mengilhamkan sebahagian reka bentuk rumah mandian Yubaba di Spirited Away.

 Ciri 
Tingkat satu (Kami-no-Yu) dipisahkan kepada dua tempat mandi untuk lelaki dan satu untuk wanita.

Tingkat dua (Tama-no-Yu) terdiri daripada dua tempat mandi: satu untuk lelaki dan satu untuk wanita. Terdapat empat pelan mandi dengan kadar yang berbeza.

Lihat juga
Tiga Mata Air Purba

Rujukan

Pautan



Kategori:Bentuk Muka Bumi Wilayah Ehime
Kategori:Kolam air panas Wilayah Ehime
Kategori:Tempat tarikan pelancong di Wilayah Ehime
Kategori:Mandian awam di Jepun