Lucille Ball

Lucille Désirée Ball (6 Ogos 1911 - 26 April 1989) merupakan seorang pelakon, pelawak dan penerbit Amerika Syarikat. Beliau telah dicalonkan untuk 13 Anugerah Emmy Primetime dengan memenanginya sebanyak lima kali,  dan merupakan penerima beberapa anugerah lain, seperti Anugerah Golden Globe Cecil B. DeMille dan dua bintang di Hollywood Walk of Fame .   Beliau memperoleh banyak penghormatan, termasuk Anugerah Kristal Wanita dalam Filem,  induksi ke dalam Dewan Kemasyhuran Televisyen, Anugerah Pencapaian Sepanjang Hayat daripada Kennedy Center Honors,  dan Anugerah Gabenor daripada Akademi Seni &amp; Sains Televisyen . 

Kerjaya Ball bermula pada tahun 1929 apabila beliau menerima tawaran sebagai model. Tidak lama selepas itu, beliau memulakan kerjaya persembahannya di Broadway menggunakan nama pentas Diane (atau Dianne) Belmont. Beliau kemudiannya muncul dalam filem pada tahun 1930-an dan 1940-an sebagai pelakon kontrak untuk RKO Radio Pictures, berlakon sebagai gadis korus atau dalam peranan yang serupa, dengan peranan utama dalam B-pictures dan peranan sokongan dalam A-pictures. Pada masa ini, beliau bertemu ketua kumpulan Kuba Desi Arnaz, dan mereka melarikan diri pada November 1940. Pada tahun 1950-an, Ball meneroka televisyen, di mana beliau dan Arnaz mencipta sitkom I Love Lucy . Beliau melahirkan anak pertama mereka, Lucie, pada tahun 1951,  diikuti oleh Desi Arnaz Jr. pada tahun 1953.  Mereka bercerai pada Mac 1960, dan beliau berkahwin dengan pelawak Gary Morton pada tahun 1961. 

Ball menerbitkan  dan membintangi muzikal Broadway Wildcat dari tahun 1960 hingga 1961. Pada tahun 1962, beliau menjadi wanita pertama yang mengendalikan studio televisyen utama, Desilu Productions, yang menghasilkan banyak siri televisyen popular, termasuk Mission: Impossible dan Star Trek . "Arnaz Quits Presidency Of Desilu; Former Wife, Lucille Ball, Gets Post", Wall Street Journal, November 9, 1962, p. 18. Selepas Wildcat, beliau bersatu semula dengan bintang bersama I Love Lucy, Vivian Vance untuk The Lucy Show, yang kemudiannya Vance meninggalkan siri tersebut pada tahun 1965. Rancangan diteruskan, dengan rakan lama Ball dan siri tetap Gale Gordon, sehingga tahun 1968. Ball serta-merta mula muncul dalam siri baharu, Here's Lucy, dengan Gordon, Mary Jane Croft sebagai tetamu yang sering dijemput, bersama-sama dengan anaknya iaitu Lucie dan Desi Jr.; program ini disiarkan sehingga tahun 1974.

Ball tidak bersara sepenuhnya daripada berlakon, dan pada tahun 1985 beliau mengambil peranan dramatik dalam filem televisyen Stone Pillow . Pada tahun berikutnya beliau membintangi Life with Lucy, yang tidak mendapat sambutan berbanding sitkom-sitkomnya yang lain. Lantas ia dibatalkan selepas tiga bulan. 

Ball muncul dalam peranan filem dan televisyen untuk sepanjang kariernya sehingga kematiannya pada April 1989 akibat aneurisma aorta abdomen dan penyakit jantung arteriosklerotik pada usia 77 tahun. 

 Kehidupan awal 
Lucille Désirée Ball dilahirkan pada 6 Ogos 1911, di 60 Stewart Avenue di Jamestown, New York,  anak pertama dan anak perempuan tunggal kepada pasangan Henry Durrell "Had" Ball, seorang penjaga talian untuk Bell Telephone, dan Désirée Evelyn "DeDe" (née Hunt) Ball.  Keluarganya merupakan ahli gereja Baptist . Nenek moyangnya kebanyakannya berbangsa Inggeris, dengan beberapa orang adalah Scotland, Perancis dan Ireland.   Terdapat juga antara mereka merupakan peneroka terawal di Thirteen Colonies, termasuk Elder John Crandall dari Westerly, Rhode Island, dan Edmund Rice, seorang pendatang awal dari England ke Massachusetts Bay Colony .   

Kerjaya bapa Ball sering memerlukan keluarga mereka berpindah semasa zaman kanak-kanak Lucy. Mereka berpindah dari Jamestown, tempat Lucy dilahirkan, ke Anaconda, Montana, dan kemudian ke Trenton, New Jersey . Pada 28 Februari 1915, semasa tinggal di Wyandotte, Michigan, bapa Lucy meninggal dunia akibat demam kepialu pada usia 27 tahun ketika Lucy baru berusia tiga tahun. Patch, Jason Alley,, patch.com, August 7, 2011.  Pada masa itu, DeDe Ball sedang mengandung anak keduanya, Fred Ball (1915–2007). Ball tidak dapat mengingati banyak mengenai kematian bapanya kecuali seekor burung terperangkap di dalam rumah, yang menyebabkan ornithophobia sepanjang hayatnya. 

Ibu Ball kembali ke New York, tempat datuk dan neneknya untuk membantu membesarkan Lucy dan adiknya Fred di Celoron, sebuah perkampungan peranginan musim panas di Tasik Chautauqua. Rumah mereka berada di 59 West 8th Street (kemudian dinamakan semula kepada 59 Lucy Lane).

Empat tahun selepas kematian Henry Ball, DeDe Ball berkahwin dengan Edward Peterson. Semasa mereka mencari kerja di bandar lain, ibu bapa Peterson menjaga Lucy dan Fred. Datuk dan nenek tiri Ball adalah pasangan Sweden puritan yang tidak membenarkan cermin dalam rumah kecuali satu di atas sinki bilik mandi. Apabila Lucy ditangkap mengagumi dirinya di dalam cermin, beliau telah dihukum dengan teruk. Beliau kemudian berkata bahawa tempoh masa ini sangat mempengaruhinya, ia terjadi  selama tujuh atau lapan tahun. 

Apabila Lucy berumur 12 tahun, bapa tirinya telah menggalakkannya untuk mengikuti uji bakat bagi organisasi Shriner yang memerlukan penghibur untuk barisan korus persembahan seterusnya.  Semasa Ball berada di atas pentas, beliau menyedari bahawa persembahan adalah cara terbaik untuk mendapat pujian.  Pada tahun 1927, keluarganya terpaksa berpindah ke sebuah apartmen kecil di Jamestown selepas rumah dan perabot mereka dijual untuk menyelesaikan isu perundangan. 

 Kerjaya 

 Kerjaya awal 
Pada tahun 1925, Ball, ketika itu baru berusia 14 tahun, mula berkenalan dengan Johnny DeVita, seorang penjahat tempatan berusia 21 tahun. Ibunya tidak gembira dengan hubungan itu, dan berharap percintaan mereka akan berakhir. Selepas kira-kira setahun, ibunya cuba memisahkan mereka dengan mengeksploitasi keinginan Ball untuk berada dalam perniagaan pertunjukan. Walaupun kewangan keluarga yang tidak seberapa, pada tahun 1926, ibunya mendaftarkan Ball di Sekolah John Murray Anderson untuk Seni Drama,  di New York City,   di mana Bette Davis adalah rakan pelajar Ball. Ball kemudian berkata tentang masa itu dalam hidupnya, "Apa yang saya pelajari di sekolah drama ialah bagaimana untuk menjadi takut."  Pengajar Ball merasakan beliau tidak akan berjaya dalam perniagaan hiburan, dan tidak takut untuk menyatakan secara langsung perkara ini kepadanya.

Dalam menghadapi kritikan pedas ini, Ball bertekad untuk membuktikan gurunya salah dan kembali ke New York City pada tahun 1928. Pada tahun yang sama, beliau mula bekerja untuk Hattie Carnegie sebagai model dalaman. Carnegie mengarahkan Ball untuk melunturkan rambut perangnya, dan beliau akur. Mengenai masa ini dalam hidupnya, Ball berkata, "Hattie mengajar saya cara membongkok dengan betul dalam pakaian labuci yang dijahit tangan bernilai $1,000 dan cara memakai kot sable $40,000 santai seperti arnab."  

Lakonannya masih di peringkat awal apabila beliau menghidap demam reumatik dan tidak dapat bekerja selama dua tahun. 

 1930-an 
Pada tahun 1932, beliau berpindah kembali ke New York City untuk meneruskan usahanya dalam kerjaya lakonan, di mana beliau menyara dirinya dengan bekerja untuk Carnegie sekali lagi  dan sebagai gadis rokok Chesterfield . Menggunakan nama Diane (kadang-kadang dieja Dianne) Belmont, beliau mula mendapat kerja korus di Broadway,  tetapi ia tidak kekal. Ball telah diupah — tetapi kemudian dengan pantas dipecat — oleh impresario teater Earl Carroll daripada Vanitiesnya, dan oleh Florenz Ziegfeld Jr. daripada syarikat pelancongan Rio Rita . 
link=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/3a/Lucille_Ball_and_Joe_Penner_1938.jpg/220px-Lucille_Ball_and_Joe_Penner_1938.jpg|kiri|thumb| Lucille Ball dengan Joe Penner dalam Go Chase Yourself, sebuah filem RKO 1938 di mana dia memainkan pendahulu kedua kepada Penner
Selepas berkhidmat tanpa kredit sebagai Goldwyn Grl dalam Roman Scandals (1933), yang dibintangi oleh Eddie Cantor dan Gloria Stuart, Ball berpindah secara kekal ke Hollywood untuk muncul dalam filem. Beliau mendapat banyak peranan filem pada tahun 1930-an sebagai pemain kontrak untuk RKO Radio Pictures, termasuk komedi pendek  dengan The Three Stooges (Three Little Pigskins, 1934) dan filem dengan Marx Brothers (Room Service, 1938). Peranan pertamanya yang dikreditkan datang menerusi Chatterbox pada tahun 1936. Beliau juga muncul dalam beberapa muzikal Fred Astaire dan Ginger Rogers RKO:  Roberta (1935); Top Hat (1935), dan Follow the Fleet. (1936).  Ball turut muncul dalam filem Stage Door (1937)  .

Pada tahun 1936, beliau mendapat peranan yang beliau harapkan akan membawanya ke Broadway, dalam drama Bartlett Cormack, Hey Diddle Diddle, sebuah set komedi di sebuah apartmen dupleks di Hollywood. Tayangan perdana diadakan di Princeton, New Jersey, pada 21 Januari 1937, dengan Ball memegang watak Julie Tucker.  Drama ini mendapat ulasan yang baik, tetapi masalah wujud dengan bintang Conway Tearle, yang tidak mempunyai kesihatan yang baik. Cormack mahu menggantikannya, tetapi penerbit Anne Nichols berkata kesalahan terletak pada watak itu dan menegaskan bahagian itu perlu ditulis semula. Tidak dapat bersetuju dengan penyelesaian, drama itu ditutup selepas seminggu di Washington, DC, apabila Tearle jatuh sakit teruk. 

 1940-an 
Pada tahun 1940, Ball muncul sebagai peneraju dalam muzikal Too Many Girls di mana beliau bertemu dan jatuh cinta dengan Desi Arnaz, yang memainkan salah satu daripada empat pengawal peribadi wataknya dalam filem itu. Ball menandatangani dengan Metro-Goldwyn-Mayer pada tahun 1940-an, tetapi tidak pernah mencapai ketenaran besar di sana.  Beliau dikenali dalam kalangan Hollywood sebagai "Queen of the Bs"  — gelaran yang sebelum ini dipegang oleh Fay Wray dan kemudiannya lebih rapat dengan Ida Lupino dan Marie Windsor — membintangi beberapa filem B seperti Five Came Back (1939).

Seperti kebanyakan pelakon baru, Ball mengambil kerja radio untuk menambah pendapatannya dan mendapat pendedahan. Pada tahun 1937, beliau kerap muncul di The Phil Baker Show . Apabila siaran berakhir pada tahun 1938, Ball menyertai pelakon The Wonder Show yang dibintangi oleh Jack Haley . Di sana bermula hubungan profesionalnya selama 50 tahun dengan juruhebah rancangan itu, Gale Gordon. The Wonder Show berlangsung selama satu musim, dengan episod akhir disiarkan pada 7 April 1939. 

Pada tahun 1942 Lucy bergandingan dengan Henry Fonda dalam The Big Street . "The Big Street". AFI Catalog of Feature Films. American Film Institute. Retrieved 22 Dec. 2021. Penerbit MGM Arthur Freed membeli drama muzik popular Broadway Du Barry Was a Lady (1943) khas untuk Ann Sothern, tetapi apabila beliau menolak bahagian itu, peranan itu beralih kepada Ball, sahabat sejati Sothern. Pada tahun 1943, Ball melakonnya watak dirinya dalam Best Foot Forward . Pada tahun 1946, Ball membintangi Lover Come Back . Pada tahun 1947, beliau muncul dalam misteri pembunuhan Lured sebagai Sandra Carpenter.  Pada tahun 1948, Ball memegang watak sebagai Liz Cooper dalam My Favorite Husband, sebuah komedi radio untuk CBS Radio .  (Pada mulanya, nama watak itu ialah Liz Cugat; ini telah ditukar kerana kekeliruan dengan ketua kumpulan sebenar Xavier Cugat, yang menyamannya.  )

 1950-an 
Setelah kejayaan My Favorite Husband, CBS memintanya untuk membangunkannya untuk televisyen. Beliau bersetuju, tetapi berkeras untuk bekerja dengan suaminya yang sebenar, ketua kumpulan Kuba Desi Arnaz . Eksekutif CBS enggan, memikirkan orang ramai tidak akan menerima rambut merah Anglo-Amerika dan Cuba sebagai pasangan. CBS pada mulanya tidak terkesan dengan episod perintis, yang diterbitkan oleh syarikat Desilu Productions pasangan itu. Pasangan itu pergi ke jalan raya dengan aksi vaudeville, di mana Lucy memainkan watak suri rumah yang jenaka, mahu masuk ke dalam persembahan Arnaz. Memandangkan kejayaan besar lawatan itu, CBS meletakkan I Love Lucy ke dalam barisan mereka. 

I Love Lucy bukan sahaja memberi tuah untuk Lucille Ball, tetapi juga cara yang berpotensi untuk menyelamatkan perkahwinannya dengan Arnaz. Hubungan mereka menjadi sangat renggang, sebahagiannya kerana jadual persembahan mereka yang padat, yang sering memisahkan mereka, tetapi kebanyakannya disebabkan tarikan Desi kepada wanita lain. 

Ball mencipta dinasti televisyen dan mencapai beberapa yang popular. Beliau adalah wanita pertama yang mengetuai syarikat produksi TV, Desilu, yang ditubuhkannya bersama Arnaz. Selepas perceraian mereka pada tahun 1960, beliau membeli bahagiannya dan menjadi ketua studio yang sangat aktif.  Desilu dan I Love Lucy mempelopori beberapa kaedah yang masih digunakan dalam penerbitan TV hari ini, seperti penggambaran di hadapan penonton studio secara langsung dengan lebih daripada satu kamera, dan set yang berbeza, bersebelahan antara satu sama lain.  Pada masa ini, Ball mengajar bengkel komedi selama 32 minggu di Institut Brandeis-Bardin . Beliau dipetik sebagai berkata, "Anda tidak boleh mengajar seseorang komedi; sama ada mereka memilikinya atau tidak." 

Semasa menjalankan I Love Lucy, Ball dan Arnaz mahu kekal di rumah mereka di Los Angeles, tetapi logistik zon waktu menyukarkan perkara itu. Memandangkan masa utama di Los Angeles sudah terlambat untuk menyiarkan siri rangkaian utama secara langsung di Pantai Timur, penggambaran di California bermakna memberikan kebanyakan penonton TV gambar kinescope yang lebih rendah, ditangguhkan sekurang-kurangnya sehari. 

I Love Lucy mendominasi penarafan AS untuk kebanyakan siarannya. Percubaan telah dibuat untuk menyesuaikan rancangan untuk radio  menggunakan episod " Breaking the Lease " (di mana Ricardos dan Mertzes berhujah, dan Ricardos mengancam untuk berpindah, tetapi mendapati diri mereka terperangkap dalam pajakan yang kukuh) sebagai pilot. Cakera uji bakat radio yang terhasil telah bertahan, tetapi tidak pernah disiarkan.

Adegan di mana Lucy dan Ricky berlatih tango, dalam episod "Lucy Does The Tango", membangkitkan ketawa penonton studio yang paling lama dirakam dalam sejarah persembahan — begitu lama sehingga editor bunyi terpaksa memotong bahagian runut bunyi itu separuh.  Semasa pengeluaran rancangan itu berhenti seketika, Lucy dan Desi membintangi bersama dalam dua filem cereka: The Long, Long Trailer (1954) dan Forever, Darling (1956). Selepas I Love Lucy menamatkan tayangannya pada tahun 1957, pelakon utama terus muncul dalam acara istimewa selama sejam sekali-sekala di bawah tajuk The Lucy–Desi Comedy Hour sehingga tahun 1960. 

Desilu menghasilkan beberapa rancangan popular lain, seperti The Untouchables, Star Trek, dan Mission: Impossible . Lucy menjual saham studionya kepada Gulf+Western pada tahun 1967 dengan harga $17,000,000 ($  dalam dolar hari ini) dan ia dinamakan semula Paramount Television . Cushman, Marc; These Are the Voyages, Vol. 2; Jacobs/Brown Press; San Diego, CA, USA; 2014; p. 307

 1960-an dan 1970-an 
Muzikal Broadway Wildcat  (1960) menamatkan tayangannya lebih awal apabila penerbit dan bintang Ball tidak dapat pulih daripada virus dan meneruskan persembahan selepas beberapa minggu penjualan tiket dikembalikan.   Ball menganjurkan rancangan bual bicara CBS Radio bertajuk Let's Talk to Lucy pada tahun 1964–65. Beliau juga membuat beberapa lagi filem termasuk Yours, Mine, and Ours (1968), dan muzikal Mame (1974), dan dua lagi sitkom jangka panjang yang berjaya untuk CBS: The Lucy Show (1962–68), yang menampilkan Vivian Vance. dan Gale Gordon, dan Here's Lucy (1968–74), yang turut menampilkan Gordon, serta anak-anak Lucy iaitu Lucie Arnaz dan Desi Arnaz, Jr. Beliau muncul dalam rancangan Dick Cavett pada tahun 1974 dan membincangkan kerjanya tentang I Love Lucy dan peribadinya. 

Ball merupakan pelakon utama dalam beberapa rancangan televisyen komedi pada kira-kira tahun 1980, termasuk Lucy Calls the President, yang menampilkan Vivian Vance, Gale Gordon, dan Mary Jane Croft, dan Lucy Moves to NBC, sebuah filem khas yang menggambarkan fiksyen perpindahannya ke rangkaian televisyen NBC. Pada tahun 1959, Ball menjadi sahabat dan mentor kepada Carol Burnett . Beliau menjadi tetamu jemputan di program khas CBS-TV Burnett yang sangat berjaya, Carol + 2. Ball dikhabarkan telah menawarkan Burnett peluang untuk membintangi sitkomnya sendiri, tetapi sebenarnya, Burnett ditawarkan (dan menolak) Here's Agnes oleh eksekutif CBS. Beliau sebaliknya memilih untuk mencipta rancangan pelbagai sendiri kerana syarat yang ada pada kontrak sedia ada dengan CBS.  Kedua-dua wanita itu kekal berkawan rapat sehingga kematian Ball pada tahun 1989. Ball menghantar bunga setiap tahun pada hari lahir Burnett. 

Selain daripada kerjaya lakonannya, Ball juga menjadi penolong profesor di California State University, Northridge pada tahun 1979.  

 1980-an 
Semasa tahun 1980-an, Ball cuba menghidupkan semula kerjaya televisyennya. Pada tahun 1982, beliau menjadi hos kepada dua bahagian Three's Company, menunjukkan klip daripada lima musim pertama rancangan itu, meringkaskan plot yang tidak dapat dilupakan dan mengulas tentang kegemarannya terhadap rancangan itu. 

Pada tahun 1983, Lucille Ball dan Gary Morton telah bekerjasama untuk menubuhkan sebuah rumah produksi filem dan televisyen di 20th Century Fox, yang merangkumi semua produksi filem dan televisyen, dan mempunyai rancangan untuk menghasilkan drama. 

Sebuah filem dramatik yang dibuat untuk TV pada tahun 1985 tentang seorang wanita tua gelandangan, Stone Pillow, menerima ulasan bercampur-campur, tetapi mempunyai penonton yang kuat. Kemunculan semula sitkomnya pada 1986, Life with Lucy, yang dibintangi oleh filem lamanya Gale Gordon dan diterbitkan bersama oleh Ball, Gary Morton, dan penerbit prolifik Aaron Spelling, telah dibatalkan kurang daripada dua bulan ditayangkan oleh ABC .  Pada Februari 1988, Ball dinobatkan sebagai Hasty Pudding Woman of the Year. 

Pada Mei 1988, Ball dimasukkan ke hospital selepas mengalami serangan jantung ringan.  Penampilan terakhirnya di khalayak ramai, hanya sebulan sebelum kematiannya, adalah pada siaran Anugerah Akademi 1989, di mana rakan penyampai Bob Hope dan beliau diberi tepukan gemuruh. 

 Kehidupan peribadi 
Pada tahun 1940, Ball bertemu dengan ketua kumpulan kelahiran Cuba Desi Arnaz semasa penggambaran Rodgers and Hart. Mereka berhubung serta-merta, dan melarikan diri pada 30 November 1940, dua bulan selepas filem itu dibuka. 

Ball memfailkan perceraian pada tahun 1944, mendapatkan dekri interlokutori ; bagaimanapun, beliau dan Arnaz berdamai, menghalang kemasukan dekri muktamad. 
link=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/8b/Lucille_Ball_and_Desi_Arnaz_1955.jpg/220px-Lucille_Ball_and_Desi_Arnaz_1955.jpg|alt=Colored glamorous shot of Lucille Ball and Arnaz standing: Both are smiling to the front. Ball at the left wears a ceremonial gown; Arnaz at right wears a tuxedo.|thumb| Bola dengan suami Desi Arnaz pada tahun 1950-an
Pada 17 Julai 1951, kurang daripada tiga minggu sebelum hari lahirnya yang ke-40, Ball melahirkan anak perempuan Lucie Désirée Arnaz .  Setahun setengah kemudian, beliau melahirkan Desiderio Alberto Arnaz IV, dikenali sebagai Desi Arnaz, Jr.  Sebelum Desi  Jr. dilahirkan, I Love Lucy mendapat rating yang hebat. Ball dan Arnaz telah menulis mengenai kehamilan ke dalam rancangan itu. Ball merancang agar adengan bersalin dalam siri itu dilakukan pada tarikh yang sama pembedahan bersalinnya dilakukan. 

CBS menegaskan bahawa seorang wanita hamil tidak boleh ditayangkan di televisyen, dan perkataan "hamil" juga tidak boleh disebut di udara. Selepas mendapat kelulusan daripada beberapa tokoh agama,  rangkaian itu membenarkan jalan cerita kehamilan, tetapi menegaskan bahawa perkataan "expecting" digunakan dan bukannya "pregnant". (Arnaz ketawa apabila beliau sengaja tersalah sebut sebagai "spectin'". )  Tajuk rasmi episod ini ialah "Lucy Is Enceinte", meminjam perkataan Perancis untuk mengandung;  bagaimanapun, tajuk episod tidak pernah muncul pada skrin.

Episod itu disiarkan pada petang 19 Januari 1953, dengan 44 juta penonton menonton Lucy Ricardo mengalu-alukan Ricky kecil, manakala dalam kehidupan sebenar Ball melahirkan anak keduanya, Desi Jr., pada hari yang sama di Los Angeles. Kelahiran itu dijadikan muka depan keluaran pertama TV Guide untuk keluaran minggu 3–9 April 1953. 

Pada Oktober 1956, Ball, Arnaz, Vance, dan William Frawley semuanya muncul dalam rancangan khas Bob Hope di NBC, termasuk spoof I Love Lucy, satu-satunya masa keempat-empat bintang itu bersama dalam siaran berwarna. Menjelang akhir tahun 1950-an, Desilu telah menjadi sebuah syarikat besar, menyebabkan banyak tekanan untuk Ball dan Arnaz. 

Pada 3 Mac 1960, sehari selepas ulang tahun ke-43 Desi (dan sehari selepas penggambaran episod akhir The Lucy-Desi Comedy Hour ), Ball memfailkan kertas di Mahkamah Tinggi Santa Monica, mendakwa kehidupan berkahwin dengan Desi adalah "mimpi ngeri" dan tiada langsung seperti yang dipaparkan pada I Love Lucy .  Pada 4 Mei 1960, mereka bercerai; namun, sehingga kematiannya pada 1986, Arnaz dan Ball kekal berkawan dan sering berhubung mesra antara satu sama lain. Perceraiannya dalam kehidupan sebenar secara tidak langsung menemui jalan ke dalam siri televisyennya yang kemudian, kerana beliau selalu berlakon sebagai wanita yang belum berkahwin, kepada janda.  . "Ball and Arnaz remain friends".

Pada tahun berikutnya, Ball membintangi muzikal Broadway Wildcat, dibintangi bersama Keith Andes dan Paula Stewart. Ia menandakan permulaan persahabatan selama 30 tahun dengan Stewart, yang memperkenalkan Ball kepada suami kedua Gary Morton.  Morton dan Ball berkahwin pada 19 November 1961. Menurut Ball, Morton mendakwa beliau tidak pernah melihat episod I Love Lucy kerana jadual kerjanya yang padat. Beliau segera melantik Morton ke dalam syarikat produksinya, mengajarnya perniagaan televisyen dan akhirnya mempromosikannya kepada penerbit; beliau juga kadang-kadang memainkan bahagian kecil pada pelbagai sirinya.  Mereka mempunyai rumah di Beverly Hills dan Palm Springs, California, dan di Snowmass Village, Colorado .  

Ball secara terang-terangan menentang hubungan anaknya dengan pelakon Patty Duke. Kemudian, mengulas apabila anaknya berpacaran dengan Liza Minnelli, beliau berkata, "Saya merindui Liza, tetapi anda tidak boleh menjinakkan Liza." 

 Sakit dan kematian 
link=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/4c/Lucille_Ball_Gravestone.jpg/220px-Lucille_Ball_Gravestone.jpg|thumb| Batu nisan Lucille Ball di Tanah Perkuburan Lakeview di Jamestown, NY
Pada 18 April 1989, Ball telah dimasukkan ke Pusat Perubatan Cedars-Sinai di Los Angeles selepas mengalami sakit dada. Beliau disahkan menghidap aneurisma aorta yang membedah dan menjalani pembedahan untuk membaiki aortanya dan penggantian injap aorta selama tujuh jam yang berjaya. 

Pada pagi 26 April, Ball bangun dengan sakit belakang yang teruk, kemudian tidak sedarkan diri;   beliau meninggal dunia pada 5:47 pagi PDT di usia 77 tahun. Doktor mengesahkan bahawa Ball telah meninggal dunia akibat pecah aneurisma aorta abdomen yang tidak berkaitan langsung dengan pembedahannya. Kejadian aneurisma aorta yang lebih besar dilihat pada perokok dan Ball telah menjadi perokok tegar sepanjang hidupnya. 

Tiga upacara peringatan diadakan untuk Ball. "3 Services Pay Final Tribute to Lucille Ball," Los Angeles Times, May 9, 1989  Mayatnya dibakar dan abunya pada mulanya dikebumikan di Forest Lawn<span typeof="mw:Entity" id="mwAmk">&nbsp;</span>– Perkuburan Hollywood Hills di Los Angeles, tempat ibunya turut dikebumikan. Pada tahun 2002, Ball dan ibunya telah dikebumikan semula di plot keluarga Hunt di Lake View Cemetery di Jamestown, selaras dengan hasrat Ball untuk dikebumikan berhampiran ibunya.  Mayatnya abangnya juga dikebumikan di sana pada tahun 2007.

 Rujukan 

 Petikan 


 Bacaan lanjut 

 Karol, Michael (2003). Lucy dalam Cetakan ;
 Karol, Michael (2005). DNA Komik Lucille Ball: Mentafsir Ikon ;
 McClay, Michael (1995). I Love Lucy: Sejarah Gambar Lengkap Rancangan TV Paling Popular Pernah ; (kulit keras)
 978-1468098549 
 Pugh Davis, Madelyn ; dengan Carroll Jr., Bob (2005). Laughing With Lucy: My Life With America's Leading Lady of Comedy ;
 Sheridan, James & Barry Monush (2011). Soalan Lazim Lucille Ball: Segala-galanya Yang Masih Perlu Tahu Tentang Rambut Merah Kegemaran Amerika ;
 Young, Jordan R. (1999). The Laugh Crafters: Penulisan Komedi di Zaman Keemasan Radio & TV . Beverly Hills: Past Times Publishing;

 Pautan luar 



 Lucille Ball at the TCM Movie Database
 Lucille Ball at TV Guide
 Lucille Ball  at the Museum of Broadcast Communications
 Lucille Ball and Desi Arnaz Papers, 1915–1990 at the Library of Congress


 Norwood, Arlisha. "Lucille Ball", National Women's History Museum. 2017.


Kategori:Pelakon dari Los Angeles, California
Kategori:Kematian 1989
Kategori:Kelahiran 1911
Kategori:Pelakon wanita Amerika Syarikat
Kategori:Pelakon wanita Amerika Syarikat abad ke-20
Kategori:Penerbit televsyen Amerika Syarikat
Kategori:Laman-laman dengan terjemahan-terjemahan yang belum disemak