Tonik (muzik)

Dalam muzik, tonik ialah darjah skala pertama () daripada skala diatonik (not pertama skala) dan pusat tonal atau nada resolusi akhir yang biasa digunakan dalam irama akhir dalam muzik klasik tonal (berasaskan nada muzik), muzik popular dan muzik tradisional. Dalam sistem solfeggio do boleh alih, not tonik dinyanyikan sebagai do. Secara umumnya, tonik ialah not yang dirujuk secara hierarki bagi semua not lain. Skala dinamakan sempena toniknya: contohnya, tonik C major ialah not C.

Triad yang terbentuk pada not tonik, kord tonik, adalah kord yang paling penting dalam gaya muzik ini. Dalam analisis angka Rom, kord tonik biasanya dilambangkan dengan angka Rom "I" bagi jenis major dan "i" bagi minor.

Kord ini juga mungkin muncul sebagai kord ketujuh: dalam major sebagai IM7, atau dalam minor sebagai i7 atau jarang-jarang, iM7:Tonik dibezakan daripada akar yang merupakan nota rujukan kord, dan bukannya skala.

 Kepentingan dan fungsi 
Dalam muzik dalam tempoh amalan biasa, pusat tonik adalah yang paling penting daripada semua pusat nada yang berbeza yang digunakan oleh komposer dalam sekeping muzik, dengan kebanyakan keping bermula dan berakhir pada tonik, biasanya memodulasi kepada yang dominan (skala kelima darjah di atas tonik, atau yang keempat di bawahnya) di antara.

Dua nada selari mempunyai tonik yang sama. Contohnya, dalam kedua-dua C major dan C minor, toniknya ialah C. Walau bagaimanapun, nada relatif (dua skala berbeza yang berkongsi tanda nada) mempunyai tonik yang berbeza. Sebagai contoh, C major dan A minor berkongsi tanda yang tidak menampilkan syap atau flat, walaupun mempunyai not tonik yang berbeza (masing-masing C dan A).

 Rujukan