Warisan bersama umat manusia

Warisan bersama umat manusia (juga dikenali sebagai warisan bersama manusia, warisan bersama manusia atau prinsip warisan bersama) ialah prinsip undang-undang antarabangsa yang berpegang bahawa kawasan wilayah yang ditakrifkan dan unsur-unsur warisan bersama manusia (budaya dan semula jadi) harus dipegang secara amanah untuk generasi akan datang dan dilindungi daripada eksploitasi oleh negara bangsa atau syarikat individu.

 Asal usul 
Dalam eseinya Toward Perpetual Peace, Immanuel Kant mendakwa bahawa pengembangan keramahan berkenaan dengan "penggunaan hak ke atas permukaan bumi yang dimiliki oleh umat manusia yang sama" akan "akhirnya membawa umat manusia lebih dekat kepada perlembagaan kosmopolitan".Immanuel Kant. 'Toward Perpetual Peace' in Practical Philosophy-Cambridge Edition of the Works of Immanuel Kant. Gregor MJ (trans.). Cambridge University Press, Cambridge. 1999. p 329 (8:358). Konsep Warisan Bersama Umat Manusia, bagaimanapun, pertama kali disebut dalam mukadimah Konvensyen Hague 1954 untuk Perlindungan Harta Budaya sekiranya berlaku Konflik Bersenjata dan diulangi pada Persidangan Pertama PBB mengenai Undang-undang Laut oleh Putera Wan Waithayakon dari Thailand pada tahun 1958.

Konsep 'Manusia' juga disebut dalam perjanjian angkasa lepas.The 1972 Convention on International Liability for Damage Caused by Space Objects, Mar. 29, 1972, 24 U.S.T. 2389, 961 U.N.T.S. 187 (entered into force Sept. 1, 1972) and the 1975 Convention on Registration of Objects Launched Into Outer Space, Jan. 14, 1975, 28 U.S.T. 695, 1023 U.N.T.S. 15 (entered into force Sept. 15, 1976) 'Manusia' sebagai subjek dalam undang-undang antarabangsa juga terdapat dalam Mukadimah Piagam Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu, Mukadimah Perjanjian Atlantik Utara (1949) dan Perjanjian mengenai Tanpa Percambahan Senjata Nuklear (1968).

 Rujukan 

Kategori:Undang-undang antarabangsa
Kategori:Undang-undang alam sekitar
Kategori:Warisan budaya
Kategori:Perjanjian Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu