Prinsip Smurfette

Prinsip Smurfette ialah amalan dalam media, seperti filem dan televisyen, untuk memasukkan hanya seorang wanita dalam kalangan lelaki sepenuhnya. Ia mewujudkan naratif yang didominasi lelaki, di mana wanita adalah pengecualian dan wujud hanya merujuk kepada lelaki.

 Penerangan oleh Katha Pollitt 
Istilah ini dicipta oleh Katha Pollitt pada tahun 1991 dalam The New York Times:Hers; The Smurfette Principle. The New York Times, 7 April 1991

Pollitt memerhati perkara ini sebagai apa yang dia fikirkan dari segi amalan media biasa semasa membeli-belah untuk mainan Krismas anak perempuannya. Penggunaan awal istilah itu adalah berkaitan dengan "budaya prasekolah," yang bagi Pollitt, akan menghalang pemahaman kanak-kanak tentang jantina. Beliau menulis: "Seksisme dalam budaya prasekolah mengubah bentuk lelaki dan perempuan. Gadis-gadis kecil belajar membahagikan kesedaran mereka, menapis impian dan cita-cita mereka melalui watak lelaki sambil mengagumi pakaian puteri."Hers; The Smurfette Principle. The New York Times, 7 April 1991

Watak wanita pada dasarnya mewakili "kewanitaan" dalam kes ini. Dia mungkin memainkan peranan utama atau mungkin tidak dalam cerita, tetapi biasanya "semuanya perempuan." Beberapa contoh yang disebut oleh Pollitt termasuk figura ibu, "ratu glamor", atau sejenis teman sampingan wanita.Hers; The Smurfette Principle. The New York Times, 7 April 1991 Akibatnya, karya yang menggunakan trop ini sering gagal dalam ujian Bechdel iaitu penunjuk berat sebelah jantina dalam cereka.

 Pemerhatian 
Pada tahun 2011 Pollitt membincangkan istilahnya sekali lagi di The Atlantic. Beliau berkata bahawa isu itu masih sangat berleluasa di media semasa. Beliau secara khusus memetik filem cereka, Super 8 (popular pada masa itu), yang hanya mempunyai seorang watak utama wanita (lakonan Elle Fanning). Juga pada masa ini, beliau memperluaskan prinsip untuk memasukkan rangkaian televisyen. Menurut Pollitt, satu-satunya penyambai berita wanita utama dalam barisan MSNBC pada tahun 2011 ialah Rachel Maddow. Beliau mengulas, "Agak luar biasa bahawa hanya ada seorang wanita ini sahaja, dan ia tidak pernah sama."

Istilah ini tidak hilang dengan cara apa pun, membuat banyak kemunculan dalam kesusasteraan dan wacana popular. Wartawan mengadu bahawa pevah panggung utama selalunya termasuk hanya seorang wanita, dan trend ini tidak akan pudar dalam masa terdekat. Ini boleh dilihat dalam poster filem berkumpul, seperti dengan Ocean's Eleven, The Matrix dan Star Wars. Steve Rose melihat situasi Eleven dalam rancangan TV Stranger Things, di mana dia pada dasarnya digantikan (semasa dalam pengembaraan sendiri) oleh Max, seorang lagi gadis muda, yang juga diusik, kemudian "bernafsu," satu lagi reaksi biasa terhadap seorang watak wanita yang bersendirian. "Smurfette," atau satu-satunya pelakon wanita, telah difahamkan biasanya mempunyai peranan stereotaip sebagai pasangan romantik, "perenung terhebat", atau wujud untuk meredakan ketegangan pelakon yang semua lelaki.

Hasil daripada rasa tidak puas hati tentang kekurangan wanita, corak baharu telah muncul, iaitu "penyongsangan jantina", menghasilkan versi francais media sedia ada dengan pelakon utama pelakon wanita eksklusif, seperti Ocean's 8 dan Ghostbusters.

Geena Davis Institute on Gender in Media mendapati bahawa hanya "10% daripada semua filem mempunyai barisan pelakon yang seimbang jantina," dengan itu mengukuhkan kewujudan kekurangan perwakilan wanita yang adil, iaitu Prinsip Smurfette.

Dalam artikel dan video untuk Majalah Bitch, Anita Sarkeesian menegaskan bahawa kecenderungan media dari tahun 1980-an dan 1990-an-yang biasanya mematuhi prinsip ini-yang dibuat semula secara berterusan mengakibatkan isu ini berulang, mewujudkan kitaran yang berterusan. Dia juga menyeru industri filem untuk memasukkan lebih banyak watak wanita, atau malah pelakon yang didominasi wanita, dan lulus ujian Bechdel, dengan menyatakan bahawa selepas ini diingat dan benar-benar dicapai, kepelbagaian yang bermakna akan dapat dicapai.

 Kegunaan dalam biasiswa 
Rickie Solinger, dalam ulasan beberapa karya utama Pollitt sehingga 1993, menulis bahawa prinsip Smurfette terpakai kepada kanak-kanak prasekolah dan orang dewasa.

Jan Susina, seorang sarjana dan penyelidik kesusasteraan kanak-kanak dan remaja, menggunakan istilah itu dalam jurnal edisi tahun 1995, The Lion and the Unicorn, untuk menyokong dakwaannya bahawa kesusasteraan kanak-kanak sedang "diperbodohkan" sebagai gejala masalah budaya yang lebih besar, terutamanya hiburan seperti "makanan ringan", atau tidak memberi ganjaran kepada penonton. Dia menggunakan istilah Pollitt sebagai bukti bahawa kekurangan wanita menyumbang kepada media berkualiti rendah untuk kanak-kanak dan juga bahawa media popular telah mengambil isu ini dalam penerbitan utama.

 Contoh 
Dinamakan sempena Smurfette, satu-satunya wanita di kalangan Smurf (sekumpulan makhluk buku komik), prinsip itu telah diperhatikan dalam karya berikut antara lain:

 Miss Piggy dalam The Muppets dan setara dengannya dalam Muppet BabiesHers; The Smurfette Principle. The New York Times, 7 April 1991
 Puteri Leia dalam Star Wars
 Penny dalam The Big Bang Theory (dalam musim 1–3)
 Elaine Benes di Seinfeld
 Kanga dalam Winnie-the-Pooh
 April dalam The Teenage Mutant Ninja Turtles
 Gamora dalam Guardians of the Galaxy
 Black Widow dalam The Avengers
 Eleven dalam Stranger Things

 Lihat juga 

 Ujian Bechdel
 Gadis dalam kesusahan
 Manic Pixie Dream Girl
 Mary Sue
 Harem terbalik
 Tokenisme

 Rujukan 

Kategori:Watak kekal perempuan
Kategori:The Smurfs
Kategori:Gender dan masyarakat