Communitas perfecta

Communitas perfecta ("komuniti yang sempurna") atau societas perfecta ("masyarakat yang sempurna") ialah nama Latin yang diberikan kepada salah satu daripada beberapa teori eklesiologi, kanonik, dan politik Gereja Katolik . Doktrin ini mengajar bahawa gereja adalah kumpulan yang berdikari atau bebas yang sudah mempunyai semua sumber dan syarat yang diperlukan untuk mencapai matlamat keseluruhannya (sehingga akhir) keselamatan sejagat umat manusia. Ia secara sejarah telah digunakan untuk mentakrifkan hubungan gereja-negara dan untuk menyediakan asas teori bagi kuasa perundangan gereja dalam falsafah undang-undang kanun Katolik .

 Communitas perfecta dalam Aristotle 
Asal-usulnya boleh dikesan kepada <i id="mwEg">Politik</i> Aristotle, yang menggambarkan Polis secara keseluruhannya diperbuat daripada beberapa bahagian yang tidak sempurna, iaitu penyempurnaan masyarakat semula jadi seperti keluarga dan kampung. Aristotle, Politics book I chapter 1 "Komuniti yang sempurna" pada asalnya dibangunkan sebagai teori masyarakat politik. Organisasi politik yang paling berdaulat (Polis) boleh mencapai akhir masyarakat secara keseluruhan (kebahagiaan) lebih baik daripada mana-mana bahagian bawahan masyarakat (keluarga, kampung, dll. ). Oleh kerana ia boleh mencapai penghujungnya ( telos ) dengan kuasanya sendiri dan sumber-sumber dalam dirinya, maka ia berdikari. Ia adalah sara diri yang merupakan elemen penentu polis. 

 Rujukan 

 Nota kaki 


 Bibliografi 

 Böckenforde, Ernst-Wolfgang. State - Society - The Church, dalam: Writings on the State - Society - Church III, Freiburg 1990, hlm. 113-211
 Graham, Robert A., SJ Vatican Diplomacy: A Study of Church and State on the International Plane (Princeton, New Jersey: Princeton University Press, 1959).
 Listl, Joseph. Gereja dan Negeri dalam Undang-undang Gereja Katolik baru-baru ini, Berlin 1978

Kategori:Falsafah politik
Kategori:Eklesiologi Katolik
Kategori:Terminologi Katolik
Kategori:Teologi Katolik
Kategori:Teologi Kristian