Pengiktirafan diplomatik

Pengiktirafan diplomatik dalam undang-undang antarabangsa ialah tindakan politik sehala dengan akibat undang-undang dalam negeri dan antarabangsa di mana suatu negara mengakui tindakan atau status negara atau kerajaan lain yang mengawal negara (mungkin juga negara yang diiktiraf). Pengiktirafan boleh diiktiraf semula sama ada de facto atau de jure. Pengiktirafan boleh menjadi perisytiharan untuk itu dengan mengiktiraf kerajaan, atau tindakan pengiktirafan seperti memasuki suatu perjanjian dengan negara lain. Pengundian oleh negara di Pertubuhan Bangsa-bangsa Bersatu yang memihak keanggotaan negara lain ialah pengiktirafan tersirat negara itu oleh negara yang begitu mengundi, kerana hanya negara yang boleh menjadi anggota PBB.Accordance with International Law of the Unilateral Declaration of Independence in Respect of Kosovo, Advisory Opinion , I.C.J. Reports 2010, p. 403, para. 84. 

Pengiktirafan tindakan tertentu sesuatu negara tidak biasanya mempengaruhi pengiktirafan kerajaan itu sendiri. Sebagai contoh, penolakan antarabangsa terhadap pendudukan wilayah tertentu oleh negara yang diiktiraf tidak menyiratkan tidak mengiktiraf negara itu sendiri, atau penolakan terhadap perubahan kerajaan dengan cara yang menyalahi undang-undang.See for example, the oral arguments in the International Court of Justice case on Kosovo's declaration of independence. CR 2009/32, page 39 Preventing Diplomatic Recognition of the Confederacy, 1861–1865 , Milestones: 1861–1865, U.S. Department of State, Office of the Historian. 

Rujukan

Kategori:Undang-undang antarabangsa