Didaktisisme

Didaktisisme (dari Yunani Kuno: διδακτικός didaktikos "berkaitan pendidikan dan pengajaran") ialah falsafah yang menekankan mutu pengajaran dan bermaklumat dalam kesusasteraan dan jenis seni yang lain.What’s Wrong with Didacticism? Academia.edu, Retrieved 30 Oct 2013Didactic Literature or Didacticism, University of Houston–Clear Lake, Retrieved 30 Oct 2013 

 Gambaran keseluruhan 
Istilah ini difahamkan sebagai pembelajaran yang menarik dan menakjubkan.RELIGIOUS AWAKENING STORIES IN LATE MEDIEVAL JAPAN: THE DYNAMICS OF DIDACTICISM, Retrieved 30 Oct 2013 

Seni didaktik dimaksudkan untuk menghibur dan mengarahkan. Sebagai contoh, didaktik bertujuan untuk menyampaikan tema moral atau kebenaran yang kaya kepada penonton.Didacticism in Morality Plays, Retrieved 30 Oct 2013Glossary of Literary Terms, The University of North Carolina at Pembroke, Retrieved 30 Oct 2013 Contoh penulisan didaktik ialah Alexander Pope A Essay on Criticism (1711), yang menawarkan pelbagai nasihat tentang pengkritik dan kritikan. Satu contoh didaktisme dalam muzik adalah gita puja Ut queant laxis, yang digunakan oleh Guido dari Arezzo sebagai bahan pengajaran menyanyi melalui turutan sukukata solfeggio. 

Sekitar abad ke-19 istilah didaktik juga digunakan sebagai kritikan untuk kerja-kerja yang nampaknya dibebani dengan maklumat pelajaran, faktual, atau sebaliknya pendidikan, yang menjejaskan keseronokan pembaca (suatu makna yang agak asing kepada bahasa Yunani berfikir). Edgar Allan Poe menamakan didaktisisme sebagai "bidaah" terburuk dalam eseinya Prinsip Poetic. 

 Rujukan 

Kategori:Teori estetik
Kategori:Konsep sastera