Hibrid anjing–jakal

Hibrid anjing–jakal ialah hibrid kanid yang terhasil daripada pengawanan antara anjing bela jinak dengan jakal keemasan. Pembiakbakaan silang sedemikian telah berlaku berkali-kali dalam kurungan dan pertama kali disahkan sekali-sekala berlaku di alam liar di Croatia pada tahun 2015.

Kekangan mungkin

Jakal keemasan (Canis aureus) ialah anggota dalam genus, Canis, sama seperti serigala, koyote, dan anjing bela jinak; ketiga-tiganya diketahui menghibrid secara semula jadi.

Ada dugaan bahawa anjing bela jinak dan spesies lain Canis tidak dapat menghibrid dengan dua spesies lain yang dipanggil "jakal" yang kedua-duanya dalam genus Lupulella yang terpisah: jakal tepi berbelang (Lupulella adusta) dan jakal berbelakang hitam (Lupulella mesomelas).

Pengawanan serupa antara jakal keemasan dengan serigala kelabu tidak pernah diperhatikan secara langsung, walaupun bukti bagi kejadian sedemikian ditemukan melalui analisis mtDNA terhadap jakal keemasan di Bulgaria. Walaupun tiada bukti genetik yang telah didapati tentang penghibridan serigala kelabu–jakal di Pergunungan Kaukasus, sesetengah kes wujud bilamana jakal keemasan yang kelihatan tulen secara genetik telah memaparkan fenotip yang secara luar biasa mirip serigala kelabu, sehingga disalah anggap sebagai serigala oleh ahli biologi terlatih.

Sejarah
Doktor bedah dan ahli alamiah amatur British, John Hunter, ialah orang pertama yang menulis keterangan tentang kesalingsuburan kedua-dua spesies itu pada tahun 1787. Beliau menerangkan cara seorang kapten kapal Syarikat Hindia Timur Inggeris mengadopsi seekor jakal betina dan mengawankannya dengan spaniel beliau, kemudian jakal itu melahirkan enam ekor anak setiba di England. Hunter membeli salah seekor anak hibrid betina dan mencuba untuk mengawankannya dengan beberapa ekor anjing sebaik mencapai kematangan. Uji kaji pembiakbakaan silang lanjut pada mulanya terhalang oleh sebab kekurangan minat jelas betina hibrid itu kepada anjing-anjing yang dibawa kepadanya, walaupun ia kemudiannya mengawan dengan seekor terier dan menghasilkan lima ekor anak.

Marie Jean Pierre Flourens mencuba uji kaji pembiakbakaan silang sendiri hampir pada satu abad kemudian, dengan mencatat bahawa pengawanan generasi pertama antara kedua-dua spesies itu cenderung untuk menghasilkan haiwan yang padanya ciri jakal adalah dominan, iaitu mempunyai telinga lurus, ekor tergantung, salakan kurang, dan perangai liar. Pemerhatian sama dibuat oleh Robert Armitage Sterndale, yang mencatatkan uji kaji pembiakbakaan silang anjing–jakal yang merentangi beberapa generasi di India British, dengan mencatat bahawa ciri jakal menonjol dapat dipamerkan pada hibrid walaupun selepas tiga generasi penyilangan dengan anjing. Flourens, walau bagaimanapun, memerhatikan bahawa hibrid-hibrid jakal beliau menjadi mandul selepas generasi keempat, tetapi dapat dikawankan kembali dengan salah satu spesies induk.

Charles Darwin menulis tentang hibrid generasi pertama yang dibela di Zoo London yang sepenuhnya mandul, walaupun beliau mencatat bahawa ini ialah kes berkecuali, kerana hibrid generasi pertama telah diketahui berjaya membiak. Beliau mengkritik uji kaji terdahulu Flourens, dengan mencatat bahawa spesimen-spesimen yang digunakan oleh beliau kesemuanya berkait rapat; oleh itu, kemandulan spesimen-spesimen itu yang berikut dapat dijelaskan sebagai hasil daripada pembiakbakaan dalam.

Uji kaji pembiakbakaan di Jerman dengan pudel dan jakal dan kemudiannya dengan hibrid anjing–jakal terhasil menunjukkan penurunan kesuburan dan masalah komunikasi ketara, serta peningkatan penyakit genetik selepas tiga generasi pembiakbakaan menyaling sesama hibrid tersebut, tidak seperti anjing serigala, yang kekal sihat dan tidak pernah menjadi mandul. Pucha-pucha ini (pudel–jakal), seperti puco (pudel–koyote), mempamerkan kurang tingkah laku mirip anjing bela jinak berbanding dengan hibrid serigala.

Pada tahun 2015, penghibridan antara jakal keemasan dengan anjing bela jinak di alam liar disahkan apabila tiga spesimen dengan trait beranomali dibunuh di Croatia dan penanda genetik spesimen-spesimen itu dianalisis. Dua daripada spesimen tersebut, iaitu seekor betina berwarna cerah dan seekor jantan melanistik, berpenampilan sangat mirip jakal, kecuali pewarnaan dan telinga membulat, sementara yang lagi seekor adalah lebih mirip anjing, kerana kekurangan pad kaki tengah tergabung daripada jakal dan mempunyai kuku embun dan lapis bulu putih dengan tompok-tompok perang. Spesimen terakhir ini dianggap sebagai anak kepada si betina, yang berkemungkinan telah bersilang kembali dengan seekor anjing pemburu berbulu pendek Istria terbiar. Hibrid hitam didedahkan sebagai silangan kembali dengan jakal.

Anjing Sulimov
Anjing Sulimov berasal dari Rusia daripada hibrid awal antara laika gembala Nenets dengan jakal keemasan untuk menghasilkan hibrid seperempat jakal. Hibrid ini dikembangkan oleh Klim Sulimov. Baka terhasil dianggap mempunyai kuasa penghiduan daripada jakal dan ketahanan terhadap kesejukan daripada husky. Semasa tahun-tahun terkini, Aeroflot telah menggunakannya untuk keselamatan lapangan terbang sebagai anjing pengesan untuk menghidu bahan letupan yang sebaliknya tidak dapat dikesan oleh jentera.

Program pembiakbakaan Sulimov bertarikh kembali ke tahun 1975, tetapi tidak diterapkan untuk pengesanan bom sehingga tahun 2002. Pada permulaan proses pembiakbakaan, anak jakal jantan terpaksa dipelihara oleh seekor anjing gembala Lapland betina untuk menerakan jakal tersebut pada anjing. Jakal betina lebih mudah menerima anjing jantan. Anjing jakal kacuk sukar dilatih dan dibiakbakakan kembali dengan husky untuk menghasilkan hibrid baka suku (kuadrun). Untuk memperbaik kebolehlatihan, anjing lain dibiakbakakan ke dalam susur galur: seekor laika gembala Nenets, seekor terier rubah, dan seekor spits. Hibrid-hibrid ini adalah kecil, tangkas, dan boleh latih, serta mempunyai hidung cemerlang. Hibrid anjing–jakal dibiakbakakan bersama-sama selama tujuh generasi untuk mengasaskan baka. Hasilnya ialah anjing yang mudah dilatih dengan deria bau unggul, yang dipanggil "anjing Sulimov" sempena nama pembiak bakanya.

Seperti yang diterangkan oleh Sulimov:

Anjing saya menggabungkan kualiti anjing gembala rusa kutub Artik, yang mampu bekerja pada suhu serendah , dan jakal yang menikmati haba sehingga setinggi . Ia sempurna untuk negara kita.

Aeroflot menggunakan 25 ekor anjing Sulimov di Lapangan Terbang Sheremetyevo, Moscow, untuk fungsi yang termasuk penghiduan bom. Ia mungkin suatu hari nanti didaftarkan sebagai baka anjing pekerja, tetapi pada masa ini hanya kira-kira 40 ekor anjing Sulimov wujud dan kesemuanya hak milik Aeroflot. Ia terlatih dari zaman anak anjing untuk mengecam 12 komponen bahan letupan. Tidak seperti anjing penghidu yang lebih lazim, ia mengambil inisiatif untuk mencari.

Lihat juga
 Hibrid anjing–koyote
 Hibrid kanid

Catatan

Rujukan

Kategori:Kacukan canid
Kategori:Jakal
Kategori:Pembiakbakaan anjing
Kategori:Baka anjing berasal dari Rusia
Kategori:Baka anjing berasal dari Kesatuan Soviet
Kategori:Anjing penghidu
Kategori:Aeroflot
Kategori:Undang-undang anjing