Anjing penuding Inggeris

Anjing penuding Inggeris, pointer Inggeris, atau hanya pointer ialah satu baka anjing penuding yang dikembangkan England. Pointer digunakan untuk mencari buruan untuk pemburu dan dianggap oleh penggemar gundog sebagai salah satu baka terbaik daripada jenisnya; walau bagaimanapun, tidak seperti kebanyakan baka pemburu, tujuannya adalah untuk menuding (point), bukan mengutip buruan.

Terdapat kepercayaan popular bahawa pointer diturunkan daripada anjing penuding lama Sepanyol yang dibawa ke England dari Sepanyol dengan askar yang pulang pada permulaan abad ke-18. Setiba di England, ia disilangkan dengan baka-baka anjing tempat untuk memperbaik kebolehan perburuan baka ini.

Etimologi
Pointer mendapat namanya daripada pendiriannya apabila mengesan bau buruan, iaitu "menuding" ke arah buruan tersembunyi sebagai isyarat terlihat kepada pemburu bahawa ia telah menemukan sesuatu dan kedudukannya; baka ini kadang-kadang dipanggil pointer Inggeris ("anjing penuding Inggeris") untuk membezakannya daripada baka anjing penuding lain. Istilah "anjing burung" biasanya digunakan untuk memerihalkan semua anjing penuding dan seter, tetapi di Amerika Syarikat, istilah ini kerap digunakan untuk memerihalkan baka pointer (Inggeris), khususnya di selatan garis Mason–Dixon.

Sejarah
Terdapat banyak perdebatan dalam kalangan ahli sejarah anjing tentang keleluhuran pointer. Kedudukan yang paling lazim dipegang ialah bahawa baka ini diturunkan daripada anjing penuding lama Sepanyol yang diimport ke England. Kepercayaan popular ialah bahawa anjing penuding Sepanyol pertama kali diperkenalkan ke England pada tahun 1713 oleh askar yang pulang dari Sepanyol selepas Perjanjian Utrecht. Dalam Cynographia Britannica, yang diterbitkan pada tahun 1800, Sydenham Edwards menyatakan bahawa "anjing penuding Sepanyol diperkenalkan ke negara ini [England] oleh seorang saudara Portugal, pada zaman sangat moden, dan pertama kali digunakan oleh seorang baron terkurang, bernama Bichell, yang tinggal di Norfolk, dan mampu menembak terbangan".

Sumber awal lain mencadangkan bahawa anjing penuding Portugis, anjing penuding Itali, atau anjing penuding Perancis merupakan asas kepada baka Inggeris. Pada tahun 1902, ahli sukan era Victoria William Arkwright menghasilkan buku The pointer an his predecessors ("Pointer dan Pendahulunya") yang kerap dianggap sebagai salah satu sejarah awal terbaik bagi pointer yang untuknya beliau meluangkan banyak masa dan wang untuk mencari arkib benua. Dalam buku itu, beliau mencatatkan bahawa beliau tidak menemukan sebarang bukti yang benar-benar meyakinkan tentang anjing penuding Sepanyol sebagai ternakan asasi bagi pointer tetapi masih berkesimpulan berdasarkan semua bukti bahawa itu merupakan sejarah paling berkemungkinan. Perlu ada perhatian bahawa, pada zaman itu, baka anjing tidak wujud seperti yang dikenali pada zaman lebih moden dan bahawa jenis anjing penuding lebih umum (biasanya anjing penghidu udara, mirip hound, dan berbulu pendek dengan variasi rantauan bagi penampilan yang digunakan untuk menunjukkan lokasi burung buruan) diketahui di semua negara ini.

Kepercayaan kedua yang kurang lazim dipegang ialah bahawa suatu bentuk pointer yang hadir di England, jauh lebih awal daripada pengenalan anjing penuding Sepanyol, dan bahawa ia digunakan dari zaman pertengahan untuk menunjukkan lokasi kelinci yang kemudiannya dikejar oleh grehaun atau ditangkap oleh helang sawah; anjing-anjing ini dipercayai kemudiannya banyak dipengaruhi oleh pengenalan darah anjing penuding Eropah tanah besar import.

Sebutan tercatat terawal tentang pointer di England bertarikh dari awal abad ke-18. John Gay menyebut pointer yang digunakan untuk memburu partridge dalam puisi beliau dari tahun 1713 Rural sports dan Peter Tillemans menghasilkan sebuah lukisan tentang kenel pointer milik Duke Kingston-upon-Hull pada tahun 1725.

Sebuah kompendium sumber menyatakan bahawa, di England, pointer awal disilangkan dengan baka-baka lain untuk memberikan trait-trait tertentu yang diingini, termasuk seter, bloodhound, dan foxhound, dengan sesetengah sebutan bulterier dan buldog. Pointer awal merupakan anjing agak berat dan tegap yang mampu menahan tudingan mantap sementara pemburu menyediakan senapangnya. Dengan penambahbaikan mantap bagi senjata api sepanjang abad ke-18 dan abad ke-19, anjing lebih pantas dan lebih tangkas dicari-cari, jadi grehaun semakin banyak diperkenalkan untuk menambahkan kelajuan. Pengenalan darah grehaun menghasilkan pointer moden yang menjadi anjing jauh lebih halus dengan loin agak berkelim, bibir lebih ketat, dan ekor terletak rendah-rendah, lebih mirip dengan yang pada grehaun berbanding dengan yang pada baka-baka anjing penuding Eropah lain.

Piawaian baka pointer diterima pakai secara rasmi pada tahun 1936 dan kemudiannya sebahagian besarnya telah kekal tidak berubah.

Perihal

Penampilan
Pointer ialah baka atletik bersaiz sederhana yang terbina untuk daya ketahanan dan kelajuan. Ia biasanya berdiri dalam lingkungan  dengan betina yang lebih rendah daripada jantan. Piawaian baka The Kennel Club menyatakan bahawa jantan patut berdiri setinggi  dan betina setinggi . Baka ini biasanya berukuran seberat  dengan jantan yang seberat  dan betina yang seberat . Pointer mempunyai kepala sangat distingtif dengan muka mirip piring sedikit dan hidung ternaik, dahi terangkat, dan lubang hidung lebar, telinganya tergantung dan terletak rapat-rapat dengan muka, terletak tinggi-tinggi, bersaiz sederhana, dan sedikit runcing. Piawaian baka memerihalkan bahawa ia mempunyai leher panjang, berotot, dan sedikit melengkung; bahu panjang dan condong yang terletak dengan baik; dada cukup lebar untuk banyak ruang jantung; tungkai hadapan lurus dan teguh dengan tulang bagus; sukuan belakang berotot; kaki berbentuk bujur; dan ekor sederhana panjang yang tebal pada pangkalnya. Lapis bulunya berbulu pendek, halus, keras, licin, dan sekata; ia biasanya dwiwarna, putih dengan tompok-tompok berwarna lemon, jingga, hati, atau hitam, manakala anjing triwarna dan berwarna sendiri jarang juga dikenali. Lapis bulu pendek dan halus pointer menjadikan baka ini sangat sesuai untuk kerja terhadap grouse moor semasa musim panas tetapi menjadikannya khususnya rentan terhadap rasa sejuk semasa cuaca basah dan sejuk.

Apabila dibandingkan dengan imej pointer dari abad ke-19, baka moden ialah anjing jauh lebih halus yang mencerminkan kemasukan darah grehaun. Seperti banyak baka gundog British, perbezaan ketara telah muncul antara pointer yang dibiakbakakan untuk tujuan kerja padang dengan yang dibiakbakakan untuk pertunjukan pengakuran yang menegaskan ciri-ciri tertentu baka ini, seperti dada lebih sempit, ciri-ciri muka yang berlebihan, bahu lebih lurus, pergerakan kurang semula jadi, dan kurang otot berbanding dengan yang dibiakbakakan untuk kegunaan sebagai gundog.

Perwatakan
Pointer ialah baka yang mudah menyesuaikan diri, patuh, tenang; susur galur padang khususnya dapat menjadi amat aktif. Berbanding dengan baka gundog lain, pointer lebih menyendiri dan menahan diri dengan keperluan lebih rendah untuk pendampingan manusia, yang mungkin mencerminkan darah grehaun penyendiri dalam keleluhurannya.

Kepopularan dan kegunaan dalam sukan padang
Apabila berburu, pointer bertempat di hadapan pemburu secara sistematik dengan kepalanya yang tinggi sambil menghidu udara menghadap angin. Apabila anjing berkenaan mengesan buruan tersembunyi, ia berhenti secara tiba-tiba dengan hidungnya yang menuding ke arah buruan supaya pemburu dapat bersedia untuk menembak. Apabila bersedia, pemburu mengarahkan pointer untuk menggarah buruan untuk ditembak.

Ramai penulis menganggap pointer sebagai baka anjing penuding terbaik kerana hidung peka, pergerakan besar bergaya, dan pendirian penudingan mencolok. Pointer ialah baka anjing penuding paling popular yang digunakan oleh estet sukan di United Kingdom dan kawasan simpanan penembakan komersial di Amerika Syarikat. Ia juga merupakan baka anjing penuding paling popular dan berjaya yang digunakan dalam ujian anjing penuding di kedua-dua negara.

Jika dibandingkan dengan banyak baka anjing penuding benua Eropah, pointer yang dilatih secara klasik biasanya hanya digunakan untuk menuding dan menggarah buruan yang didekati sebelum buruang tersebut ditembak, dan jika perlu, anjing pengutip pakar khas digunakan untuk mengutip buruan itu sebaik ditembak; baka-baka Eropah yang kerap diistilahi sebagai "anjing pemburu-penuding-pengutip" atau "gundog serba guna" menuding buruan dan mengutip buruan tersebut sebaik ditembak. Di samping itu, berbanding dengan baka-baka anjing penuding Eropah lain, pointer biasanya lebih pantas apabila bekerja dan maju dengan lebih lanjut ke hadapan untuk mencari buruan.

Pointer juga digunakan oleh falconer dan austringer dalam falkonri untuk mengesan lokasi buruan untuk digarah dan kemudian untuk dikutip oleh falkon atau helang sawah yang diutuskan.

Kesihatan
Pointer dianggap sebagai baka yang pada umumnya sihat dengan jangka hayat 13–14 tahun. The Kennel Club tidak mengesyorkan agar sebarang ujian genetik atau saringan dijalankan untuk baka ini. Keadaan terwaris yang diketahui yang telah ditemukan pada baka ini termasuk displasia pinggul, displasia siku, kehelan tempurung lutut, neuropati deria keturunan, atrofi otot spina, ataksia serebelum terangkai X, dan kepekakan. Baka ini mempunyai predisposisi kecil terhadap hipotiroidisme, demodikosis, katarak, displasia retina, dan distrofi kornea.

Lihat juga
 Judy, yang dianugerahi Pingat Dickin

Catatan

Rujukan

Penuding Inggeris, Anjing
Penuding Inggeris, Anjing
Penuding Inggeris, Anjing
Penuding Inggeris, Anjing
Penuding Inggeris, Anjing