Anjing botak Peru

Anjing botak Peru ialah satu baka anjing botak dari Peru. Ia merupakan satu-satunya baka anjing hidup yang asli di Peru.

Seperti pada baka botak lain, contoh berlapis bulu juga wujud. Pada contoh botak, kulit mungkin mempunyai salah satu daripada beragam-ragam warna, dengan kawasan berpigmen terbatas atau tanpa kawasan berpigmen terbatas, biasanya pada tungkai, ekor, atau dada; mana-mana helaian bulu mungkin mempunyai sebarang warna. Pada anjing berlapis bulu, lapis bulu mungkin mempunyai sebarang warna melainkan merle.

Anjing botak dikaitkan dengan tamadun Andes. Baka moden diiktiraf sebagai sebahagian daripada warisan kebudayaan kebangsaan.

Penamaan
Anjing ini telah dikenali dengan banyak nama, antaranya allqu (pada zaman Inka), kaclla, perro calato ("anjing telanjang") perro chino (yang mungkin diterbitkan daripada china, "wanita", dan tidak pula menunjukkan asal usul dari China), perro de Sechura ("anjing Sechura"), viringo, dan vitilingo.

Sejarah
Anjing botak Peru kerap dianggap sebagai anjing Inka kerana ia diketahui telah dibela semasa Empayar Inka (orang Sepanyol mengelaskannya sebagai salah satu daripada enam baka anjing berlainan di dalam empayar itu) dan juga dibela sebagai haiwan peliharaan dalam kebudayaan pra-Inka dari zon pinggir laut utara Peru. Anjing botak seramik daripada kebudayaan Chimú, kebudayaan Moche, dan kebudayaan Vicus cukup terkenal. Gambaran anjing botak Peru muncul pada sekitar tahun 750 Masihi dalam bekas seramik Moche dan diteruskan dalam tradisi seramik Andes kemudiannya.

Anjing botak Peru kini merupakan lambang Peru dan sebahagian daripada warisan kebangsaannya, yang diraikan dalam kesenian dan kesusasteraan. Persekutuan Kinologi Antarabangsa (FCI) menerima baka ini dan menerima pakai piawaian baka rasmi.

Sebelum waktu itu, di Amerika Syarikat, sesetengah penggemar menghasilkan lagi satu jenis anjing botak Peru, iaitu Peruvian Inca Orchid atau orkid Inka Peru. Orkid Inka Peru diiktiraf oleh AKC dan semua anjing yang diiktiraf merupakan keturunan bagi 13 ekor anjing yang dibawa dari Peru pada awal abad ke-20.

Ciri
Menurut piawaian baka FCI, aspek paling penting bagi penampilannya ialah kebotakannya. Anjing botak kerap digunakan dalam penyelidikan untuk pengujian pelbagai keadaan seperti dermatitis dan keadaan lain berkaitan dengan imun. Anjing ini mungkin mempunyai bulu pendek di atas kepalanya, di kakinya, dan di hujung ekornya. Di Peru, para pembiak baka cenderung memilih anjing yang sepenuhnya botak. Kulit dapat berwarna perang coklat, kelabu-gajah, tembaga, atau berbelak. Ia dapat sepenuhnya berwarna tunggal atau berwarna tunggal dengan tompok merah jambu lidah. Kebalaran tidak diterima. Warna matanya berkaitan dengan warna kulit. Matanya sentiasa berwarna perang, tetapi anjing dengan warna cerah dapat mempunyai mata lebih jelas berbanding dengan anjing berkulit gelap.

Anjing botak Peru terdapat dalam tiga saiz:
 Kecil: 
 Sederhana: 
 Besar: 

Berat juga berbeza-beza mengikut saiz:
 Kecil: 
 Sederhana: 
 Besar: 

Anjing ini patut langsing dan anggun dengan wajah kekuasaan dan keharmonian tanpa menjadi kasar. Telinganya hendaklah berbentuk api lilin dan tegak dengan kemungkinan untuk terbentang rata. Perkadaran ketinggian (pada paras kelasa) dengan panjang (kelasa ke pangkal ekor) ialah 1:1.

Genetik dan kesihatan
Gen yang menyebabkan kebotakan juga sering menyebabkan bilangan gigi lebih rendah pada anjing ini berbanding dengan pada baka lain, kebanyakannya kekurangan geraham dan geraham kecil.

Trait kebotakan ialah suatu mutasi maut tidak selengkapnya dominan, yang bermaksud bahawa kebotakan tidak membiak dengan benar. Embrio yang homozigus untuk mutasi ini tidak berkembang di dalam rahim. Ini menghasilkan purata kadar kelahiran 2:1 bagi anak anjing botak dengan anak anjing berlapis bulu.


Catatan

Rujukan

Botak Peru, Anjing
Botak Peru, Anjing
Botak Peru, Anjing
Botak Peru, Anjing
Botak Peru, Anjing
Kategori:Topik peribumi Andes