Anjing Shikoku

Anjing Shikoku, hanya shikoku, atau anjing Kochi ialah satu baka anjing dari Pulau Shikoku, Jepun. Dengan nama Tosa inu, baka ini ditetapkan sebagai Monumen Hidup Kebangsaan Jepun pada tahun 1937 oleh Nihon Ken Hozonkai. Walau bagaimanapun, untuk mengelakkan kekeliruan dengan anjing laga Tosa dan baka ini juga terdapat di wilayah lain, ia dirujuk sebagai Shikoku ken selepas tahun 1932. Anjing Shikoku tersenarai sebagai baka Khidmat Ternakan Asasi dengan American Kennel Club dan diiktiraf sepenuhnya oleh United Kennel Club.

Ia merupakan salah satu baka anjing pemburu buruan bersaiz sederhana yang asli di Jepun, yang berasal dari pulau bergunung-ganang Shikoku. Di sana, ia merupakan pemburu kerap bagi rusa, babi hutan, dan hidupan liar peribumi lain. Ia tidak seperti hound Jepun lain jenis spits dengan lapis bulu padat dan kasar, telinga kasar, dan ekor yang terangkat ke atas belakangnya. Perkembangannya di rupa bumi kasar telah membolehkan anjing Shikoku menjadi teman riadah cemerlang dan pemanjat cekap.

Menurut AKC, "anjing Shikoku ialah anjing berdaya ketahanan ketara, dengan deria tajam dan perasaan naif, bertenaga, dan amat berjaga-jaga. Ia merupakan pemburu bersemangat dan jinak terhadap tuannya."

Ini ialah baka jarang, termasuk di Jepun. Bilangan anjing Shikoku semakin beransur-ansur berkurang, serupa dengan baka anjing Kishu dalam Nihon Ken Hozonkai juga. Tanpa penggemar berdedikasi, baka-baka ini mungkin lenyap sepenuhnya tidak lama lagi.

Perbandingan dengan baka lain Jepun
Anjing Shikoku ialah salah satu daripada enam baka asli Jepun. Saiznya ialah perantaraan, iaitu antara anjing Akita yang besar dengan shiba inu yang lebih kecil; kesemuanya tergolong dalam keluarga anjing spits.

Haruo Isogai, ahli kinologi Jepun, menjalankan kajian pada tahun 1930-an dan membangunkan sistem pengelasan untuk anjing Jepun berdasarkan penampilan. Beliau mengelaskan semua baka anjing asli Jepun ke dalam tiga kategori: bersaiz besar, bersaiz sederhana, dan bersaiz kecil. Anjing Shikoku tergolong dalam kategori shika-inu, iaitu anjing bersaiz sederhana. Anjing bersaiz sederhana lain merupakan anjing Kai, anjing Ainu, dan anjing Kishu. Usaha beliau merupakan respons nasionalis terhadap amalan adopsi baka-baka Eropah oleh para penggemar anjing di Jepun pada tahun 1930-an. Tiada bukti bahawa beliau menjalani sebarang latihan saintifik relevan atau bahawa sekali pun beliau menggelar diri ahli kinologi.

Ciri dan perangai
Ketinggian piawai sepatutnya ialah  untuk jantan dan  untuk betina dengan toleransi +/- sebanyak . Dimorfisme seks antara jantan dengan betina terpapar pada ekspresi dan jenis tubuh. Tubuhnya kuat dan berotot dan sentiasa ditunjukkan dalam keadaan kerja tanpa berat berlebihan. Nisbahnya adalah lebih panjang sedikit berbanding dengan ketinggian pada 11:10. Anjing Shikoku mempunyai tiga warna lapis bulu: bijan, bijan merah, dan bijan hitam. Lapis bulu tambahan berwarna krim yang dipanggil pinto adalah jarang dan tidak dianggap sebagai warna berterima untuk piawaian baka. Dalam semua warna ini, ada tanda-tanda pudar pada bahagian ventral anjing ini. Dengan sebutan urajiro, ini patut terlihat. Tanda-tanda ini terletak di sepanjang corak cerupa dengan titik-titik sawo matang pada anjing hitam: pada kening, di sisi muncung, pada pipi, di sisi bawah rahang, pada kaki dan di dalam celah tungkai, dan di bawah ekor.

Ini ialah anjing tangkas dan bersemangat dengan deria tajam dengan naluri cekap supaya mampu menjadi pemburu ghairah, anjing pengawas, atau pendamping. Anjing Shikoku, yang amat setia dan jinak kepada pemiliknya, bertingkah laku bersemangat dan amat minat berburu. Pemburu Jepun, iaitu matagi, melatih anjing Shikoku dengan dua cara perburuan utama: Hoeru-dome (吠える), iaitu menyalak untuk menahan; dan Kami-dome (噛み切る), iaitu menggigit untuk menahan. Teknik Hoeru-dome lebih diutamakan untuk keselamatan anjing.

Baka ini mempunyai hanya satu isu kesihatan besar yang diketahui: predisposisi terhadap epilepsi. Pemfistulaan metatarsus berfokus anjing dan lipofusinosis seroid neuron adalah jarang, namun telah dilaporkan di Jepun, khususnya di dalam rantau Shikoku.

Keragaman
Daripada usaha pembinaan semula, lima susur galus terpisah bagi anjing Shikoku dikembangkan: susur galur Iya Timur dan susur galur Kochi-Aki, serta tiga susur galur dari barat, iaitu susur galur Awa, susur galur Hongawa, dan susur galur Hata. Lebih terkini, perbezaan sesama susur galur ini telah dikaburkan sebaik kawasan-kawasan terpencil tempat asal anjing-anjing ini menjadi lebih mudah untuk dicapai dan susur galur tersebut dibiakbakakan bersilang. Rantau Hongawa mengekalkan anjing baka paling tulen kerana kawasan itu sukar dicapai. Anjing Shikoku moden disangkakan diturunkan terutamanya daripada susur galur Hongawa dan susur galur Hata kerana susur galur Awa pada dasarnya lenyap akibat kesukaran yang disebabkan oleh Perang Dunia Kedua dan kekurangan spesimen berkualiti akibat pembiakbakaan silang kerap dengan anjing luar.

Lihat juga
 Senarai baka anjing
 Anjing Awa

Catatan

Rujukan

Pautan luar




Shikoku, Anjing
Shikoku, Anjing
Shikoku, Anjing
Shikoku, Anjing