Kesihatan anjing

Kesihatan anjing ialah bidang yang dikaji dengan mendalam dalam perubatan veterinar.

Kesihatan anjing dipandang secara holistik; kesihatan anjing merangkumi banyak aspek berlainan, termasuk proses penyakit, genetik, dan kesihatan nutrisi, sebagai contoh. Penyakit berjangkit yang menjejaskan anjing adalah penting bukan hanya dari sudut pandangan veterinar, tetapi juga kerana risiko kepada kesihatan awam; salah satu contoh ini ialah rabies. Gangguan genetik juga menjejaskan anjing, kerap kerana pembiakbakaan terpilih untuk menghasilkan baka anjing masing-masing. Oleh sebab kepopularan kedua-dua makanan anjing komersial dan buatan sendiri, nutrisi juga merupakan subjek yang banyak dikaji.

Penyakit

Sesetengah penyakit dan masalah kesihatan lain adalah lazim untuk manusia dan anjing; yang lain adalah unik untuk anjing dan haiwan lain. Anjing adalah rentan terhadap pelbagai penyakit; serupa dengan manusia, ia dapat menghidap diabetes, epilepsi, kanser, atau artritis.

Pemvaksinan tepat masa dapat mengurangkan risiko dan keparahan sesuatu jangkitan. Pemvaksinan anjing paling lazim disyorkan untuk melawan virus-virus berikut:

 Rabies
 Distemper anjing (CDV)
 Virus hepatitis anjing atau adenovirus-2 (CAV-2)
 Herpesvirus anjing
 Influenza anjing
 Parvovirus anjing (CPV-2)
 Batuk kenel
 Leptospirosis
 Penyakit Lyme

Penyakit berjangkit
Penyakit berjangkit disebabkan oleh kehadiran organisma seperti virus, bakteria, kulat, atau parasit (sama ada haiwan atau protozoa). Kebanyakan penyakit ini disebarkan secara terus daripada anjing kepada anjing, sementara yang lain memerlukan vektor seperti sengkenit atau nyamuk. Penyakit berjangkit tertentu ialah kebimbangan dari sudut pandangan kesihatan awam kerana merupakan zoonosis (dapat tersebar kepada manusia).

Penyakit virus
Penyakit virus pada anjing dapat menjadi serius, terutamanya di dalam kenel.

Penyakit bakteria
Penyakit bakteria pada anjing biasanya tidak berjangkit daripada anjing kepada anjing; sebaliknya penyakit bakteria biasanya merupakan hasil daripada kolonisasi luka, jangkitan oportunis yang sekunder kepada penurunan daya ketahanan (kerap hasil daripada jangkitan virus), atau sekunder kepada keadaan lain (pioderma yang sekunder kepada alahan kulit atau piometra yang sekunder kepada hiperplasia endometrium sista). Contoh-contoh ini tidak dianggap sebagai penyakit berjangkit kerana tidak memenuhi postulat Koch – contohnya, Staphylococcus intermedius, iaitu bakteria yang lazimnya terasing daripada jangkitan kulit pada anjing, tidak menyebabkan pioderma apabila diperkenalkan kepada anjing sihat. Kemungkinan besar jenis bakteria itu sudah hadir pada kulit anjing sihat.

Terdapat sesetengah bakteria yang menular daripada anjing kepada anjing. Yang paling ketara merupakan Bordetella bronchiseptica, iaitu salah satu punca batuk kenel, Leptospira sp., yang menyebabkan leptospirosis, dan Brucella canis, iaitu punca bruselosis pada anjing. Terdapat juga penyakit bakteria bawaan sengkenit lazim, termasuk penyakit Lyme, erlikiosis, dan demam bintik Pergunungan Rocky.

Leptospirosis ialah penyakit zoonosis yang disebabkan oleh bakteria daripada genus Leptospira. Manusia dan anjing terjangkit melalui sentuhan dengan air, makanan, atau tanah yang mengandungi air kencing daripada haiwan terjangkit. Ini mungkin berlaku dengan penelanan makanan atau air tercemar atau melalui sentuhan kulit, terutamanya dengan permukaan bermukosa, seperti mata atau hidung, atau dengan kulit pecah. Pada anjing, penyebaran paling lazim berlaku dengan peminuman air lopak, kolam, atau parit yang tercemar oleh air kencing daripada hidupan liar terjangkit seperti tupai atau rakun. Hati dan ginjal paling lazim dirosakkan oleh leptospirosis. Vaskulitis dapat berlaku, lalu menyebabkan edema dan berpotensi menyebabkan penggumpalan intravaskular terselerak (DIC). Miokarditis, perikarditis, meningitis, dan uveitis juga merupakan sekuela mungkin.

Bruselosis pada anjing disebabkan oleh Brucella canis. Penyakit ini ialah penyakit hubungan jenis, tetapi juga dapat disebarkan melalui sentuhan dengan fetus gugur. Gejala paling lazim ialah pengguguran semasa trimester terakhir atau lahir mati. Gejala lain termasuk keradangan pada ceper intervertebra dan mata (uveitis) dan keradangan pada testis (orkitis) dan prostat (prostatitis) pada jantan.

Penyakit bawaan sengkenit adalah lazim pada anjing. Penyakit Lyme, atau boreliosis, disebabkan oleh Borrelia burgdorferi dan disebarkan oleh Ixodes pacificus di pinggir laut barat Amerika Syarikat dan oleh I. scapularis (sengkenit rusa) di selebih Amerika Syarikat. Tanda dan gejala termasuk demam, pembengkakan dan nyeri sendi, ketempangan, dan pembengkakan nodus limfa. Penyakit ini telah didiagnosis pada anjing di kesemua 48 buah negeri di Amerika Syarikat benua. Ehrlichia canis, yang menyebabkan erlikiosis anjing, dan Rickettsia rickettsii, yang menyebabkan demam bintik Pergunungan Rocky, kedua-duanya disebarkan oleh sengkenit anjing Amerika, Dermacentor variabilis, dan sengkenit anjing perang, Rhipicephalus sanguineus.

Penyakit kulat
Salah satu penyakit kulat paling lazim pada anjing ialah kurap, atau dermatofitosis, iaitu jangkitan pada kulit, bulu, atau kuku. Terdapat tiga spesies kulat yang menyebabkan kurap pada anjing. Sekitar 70 peratus daripada jumlah jangkitan disebabkan oleh Microsporum canis, 20 peratus oleh M. gypseum, dan 10 peratus oleh Trichophyton mentagrophytes. Tanda termasuk keguguran bulu dan penyisikan kulit. Rawatan untuk kurap setempat tidak selalunya diperlukan kerana penyakit ini membatasi diri, tetapi kursus klinikal dapat dipendekkan dengan menggunakan topikal mikonazola atau klotrimazola. Jangkitan menyeluruh, yang paling lazim terlihat pada anjing terimunokompromi, dapat dirawat dengan ubat antikulat oral seperti griseofulvin atau itrakonazola. Jangkitan dapat bersebar kepada manusia.

Terdapat beberapa penyakit kulat yang bersifat sistemik, yang bermaksud bahawa penyakit tersebut menjejaskan berbilang sistem badan. Blastomikosis, yang disebabkan oleh spesies Blastomyces termasuk Blastomyces dermatitidis, ialah penyakit kulat yang menjejaskan kedua-dua anjing dan manusia. Penyakit ini disebarkan melalui penyedutan spora kulat. Penyakit ini didapati terutamanya di Amerika Syarikat di kawasan Sungai Mississippi dan di kawasan Tasik-Tasik Besar. Blastomikosis juga telah dilaporkan di empat buah wilayah Kanada; Saskatchewan, Manitoba, Ontario, dan Quebec. Tanda termasuk penurunan berat, batuk, demam, nodus limfa membesar, penyaliran lesi kulit, keradangan mata dengan lelehan, kebutaan, dan ketempangan. Oleh sebab anjing lebih berkemungkinan untuk dijangkiti dari persekitaran sebanyak sepuluh kali ganda berbanding dengan manusia, anjing dianggap sebagai pengawal untuk penyakit itu. Rawatan memerlukan amalan ubat antikulat oral pada minimum sepanjang 60–90 hari atau, dalam kes parah, suntikan antikulat intravena.

Histoplasmosis, yang disebabkan oleh Histoplasma capsulatum, ialah penyakit dengan taburan sedunia. Di Amerika Syarikat, penyakit ini terutamanya didapati di kawasan Sungai Mississippi dan di kawasan Sungai Ohio, paling lazim di dalam tinja burung dan kelawar. Tanda termasuk penurunan berat, batuk, demam, nodus limfa membesar, dan gejala perut usus. Koksidioidomikosis, yang disebabkan oleh Coccidioides immitis, didapati di rantau gersang dan di rantau separa gersang di Amerika Tengah, di Amerika Selatan, di Mexico, dan di Amerika Syarikat barat daya. Tanda termasuk penurunan berat, demam, batuk, nodus limfa membesar, dan ketempangan.

Parasit
Parasitologi veterinar mengkaji kedua-dua parasit luaran dan parasit dalaman pada haiwan. Parasit luaran, seperti pinjal, hama, sengkenit, dan nyamuk dapat menyebabkan kerengsaan kulit dan kerap merupakan pembawa bagi penyakit lain atau bagi parasit dalaman.

Parasit luaran
 Pinjal dan sengkenit daripada pelbagai spesies dapat diperoleh dan dibawa pulang oleh anjing dan kemudian membiak dan menyerang manusia (dan sebaliknya). Kedua-dua parasit ini khususnya penting untuk diperhatikan, lagi-lagi sekarang penyakit Lyme bawaan sengkenit telah menjadi endemik di seluruh kawasan besar, sebagai tambahan kepada penyakit serupa lain seperti demam bintik Pergunungan Rocky. Sungguhpun anjing kelihatannya tidak sedemikian rentan terhadap penyakit sedemikian seperti manusia, penyakit riketsia serupa telah disebarkan oleh anjing kepada manusia melalui mekanisme seperti anjing yang membunuh arnab terjangkit, kemudian menggoncangkan dirinya di dalam rumah dalam keadaan cukup dekat dengan pemiliknya sehingga menjangkiti kebanyakan ahli keluarga sehingga membawa maut.
 Pelbagai hama menyebabkan masalah kulit seperti kurap.
 Nyamuk
 Infestasi kutu (pedikulosis) menyebabkan pruritus amat, penggaruan, dan keguguran bulu. Kedua-dua spesies kutu kunyah yang menjejaskan anjing merupakan Trichodectes canis dan Heterodoxus spiniger. Kutu penghisap anjing ialah Linognathus setosus.

Parasit dalaman
 Parasit, khususnya cacing usus seperti cacing kerawit, cacing pita, dan cacing gelang, dapat disebarkan di dalam tinja anjing. Sesetengah cacing pita mempunyai pinjal sebagai perumah perantaraan: telur cacing mesti ditelan oleh pinjal untuk menetas, kemudian pinjal terjangkit mesti diinges (biasanya oleh anjing semasa mendandani diri, tetapi kadang-kadang oleh manusia melalui pelbagai cara) supaya cacing dewasa dapat menempatkan diri di dalam usus. Telur cacing kemudian keluar di dalam tinja dan kitaran bermula sekali lagi. Cacing usus menyebabkan ketidakselesaan pada pelbagai darjah.
 Cacing jantung ialah parasitoid anjing. Pembasmian adalah sukar dan ini dapat membawa maut; walau bagaimanapun, pencegahan mudah capai dengan menggunakan ubat-ubatan. Sebagaimana namanya, nyamuk terjangkit menyuntikkan larva ke dalam kulit anjing, yang kemudian berhijrah ke dalam sistem peredaran dan bertempat di dalam arteri paru-paru dan jantung, lalu bertumbuh dan membiak sehingga darjah mencemaskan. Kesan terhadap anjing mudah diramalkan: kegagalan jantung yang membawa maut. Perawatan anjing terjangkit adalah sukar kerana melibatkan percubaan untuk meracuni cacing sihat dengan sebatian-sebatian arsenik tanpa membunuh anjing serba lemah dan mungkin tidak berjaya. Pencegahan disyorkan melalui penggunaan profilaktik cacing jantung, yang mengandungi sebatian yang membunuh larva dengan serta-merta sebaik permulaan jangkitan tanpa menyakiti anjing berkenaan. Ini kerap digabungkan dengan pencegah parasit lain.
 Hidatidosis disebabkan oleh cacing pita Echinococcus. Ini diperhatikan pada anjing, kanid liar, rubah, dll. Oleh sebab kepentingannya sebagai zoonosis, pencegahan dan perawatan adalah mustahak. Pencegahan hidatidosis ialah tugas lebih mudah berbanding dengan perawatan. Antelmintik seperti prazikuantel mungkin membantu untuk mencegah keadaan ini. Larangan pemberian makanan ofal tidak masak mungkin merupakan langkah profilaksis terbaik untuk melawan cacing pita ini.

Penyakit genetik
Keadaan genetik ialah masalah pada sesetengah anjing, khususnya anjing baka tulen. Atas sebab ini, banyak kelab kenel kebangsaan mensyaratkan agar anjing dengan penyakit genetik tertentu atau yang dianggap sebagai pembawa tidak boleh didaftarkan. Sesetengah keadaan paling lazim termasuk displasia pinggul yang terlihat pada anjing baka besar; penyakit von Willebrand, iaitu penyakit yang menjejaskan platelet yang diwarisi pada pincer Dobermann; entropion, iaitu pelengkungan kelopak mata ke arah dalam yang terlihat pada shar pei dan banyak baka lain; atrofi retina progresif yang diwarisi pada banyak baka; kepekakan dan epilepsi yang diketahui diwarisi pada anjing gembala Belgium, anjing gembala Jerman, kokerspaniel, dan anjing Santo Bernard. Stenosis subaorta, atau SAS, ialah penyakit genetik yang menyebabkan penyempitan saluran darah di antara jantung dengan aorta. Ini membawa kepada masalah jantung dan kadang-kadang kematian mengejut. Ia menjejaskan baka lebih besar seperti anjing Newfoundland dan anjing pengutip keemasan. Pada sesetengah anjing, seperti collie, pewarnaan merle biru atau harlekuin sebenarnya merupakan heterozigot bagi suatu gen separa resesif yang mencegah perkembangan betul bagi sistem saraf; oleh itu, jika dua ekor anjing sedemikian dikawankan, pada purata, seperempat daripada jumlah anak anjing akan mempunyai kecacatan genetik parah pada sistem saraf dan organ deria daripada kepekakan hingga kecacatan yang membawa maut.

Penyakit kulit

Penyakit kulit adalah sangat lazim pada anjing. Atopi, iaitu keadaan alahan kronik, disangkakan menjejaskan sehingga 10 peratus daripada jumlah anjing. Penyakit kulit lain yang berkaitan dengan alahan termasuk tompok panas dan pioderma, yang kedua-duanya bercirikan jangkitan bakteria sekunder, alahan makanan, jangkitan telinga, dan dermatitis alahan pinjal. Displasia folikel anjing ialah kecelaruan terwaris bagi folikel bulu yang menyebabkan alopesia (kebotakan). Kurap ialah penyakit kulit berjangkit yang disebabkan oleh hama. Penyakit endokrin seperti hipotiroidisme dan sindrom Cushing juga dapat menjelma sebagai masalah kulit seperti alopesia atau jangkitan bakteria berulang. Satu lagi kelas penyakit integumen ialah higroma, iaitu pembengkakan yang biasanya pada sendi siku atau dekat dengan sendi siku. Nutrisi juga dapat memainkan peranan dalam penyakit kulit, kerana kekurangan nutrien tertentu dapat mengakibatkan penyisikan, kemerahan, keberminyakan, pembotakan, dan/atau kegatalan pada kulit. (Lihat Gangguan kulit anjing untuk nutrien spesifik yang memberikan impak kepada kulit)

Unsur fizikal pada baka anjing tertentu juga mempengaruhi kerentanan individu terhadap masalah kulit, seperti kulit berkedut atau lipatan kulit berlebihan. Sebagai contoh, dermatitis lipatan kulit ialah jangkitan kulit yang lebih prevalen pada baka seperti buldog, kokerspaniel, dan springerspaniel Inggeris.

Penyakit ortopedik
Penyakit ortopedik pada anjing dapat bersifat perkembangan, keturunan, trauma, atau degeneratif. Oleh sebab sifat giat anjing, kecederaan kerap berlaku. Salah satu kecederaan paling lazim ialah kecederaan ligamen krusiat anterior, iaitu keadaan yang kerap memerlukan pembedahan. Patah tulang ialah kejadian kerap pada anjing ruangan luar kerana trauma akibat dilanggar oleh kereta. Penyakit sendi degeneratif adalah lazim pada anjing lebih tua dan merupakan salah satu sebab paling berkemungkinan untuk preskripsi ubat antiradang bukan steroid.

Penyakit ortopedik keturunan terutamanya terdapat pada anjing baka tulen. Displasia pinggul ialah masalah lazim yang terutamanya menjejaskan baka lebih besar. Displasia pinggul ialah kecacatan dari segi rupa bentuk sendi pinggul yang, bergantung pada darjah kehelan pinggul, dapat menjadi agak menyakitkan kepada anjing berkenaan semakin ia menua. Lama-kelamaan, ini kerap menyebabkan artritis pada pinggul. Displasia juga dapat berlaku pada sendi siku. Tempurung lutut terkehel dapat menjadi masalah untuk baka lebih kecil. Ini dapat menyebabkan ketempangan dan nyeri pada tungkai belakang.

Penyakit ortopedik perkembangan termasuk panosteitis dan osteodistrofi hipertrofi. Panosteitis berlaku pada anjing baka besar dan gergasi biasanya pada usia antara lima dengan empat belas bulan dan menjelma sebagai demam, nyeri, dan ketempatan tungkai beranjak. Osteodistrofi hipertropi juga terlihat pada anjing baka besar dan gergasi muda dan bercirikan nyeri, ketempangan, demam, dan pembengkakan metafisis tulang panjang.

Tumor dan kanser

Kedua-dua tumor benigna dan tumor malignan terlihat pada anjing. Tumor benigna lazim termasuk lipoma, papiloma bukan virus, adenoma kelenjar sebum, dan adenoma kelenjar perianal.

Kanser kerap terlihat termasuk limfoma, melanoma, tumor sel masta (yang dianggap berpotensi malignan, sungguhpun mungkin mempunyai tingkah laku benigna), dan osteosarkoma (kanser tulang).

Baka tertentu lebih berkemungkinan untuk menghidap tumor tertentu, terutamanya baka lebih besar. Anjing pengutip keemasan terutamanya rentan terhadap limfoma, dengan risiko sepanjang hayat sebanyak 1 dalam 8. Bokser dan pug terdedah kepada berbilang tumor sel masta. Terier Scotland mempunyai risiko lapan belas kali ganda berbanding dengan anjing baka kacuk untuk menghidap karsinoma sel peralihan, iaitu sejenis kanser pundi kencing.

Penyakit perut usus
Oleh sebab sifat selera makan sembarangan anjing, sakit perut usus ialah kejadian kerap pada anjing. Gejala paling lazim merupakan anoreksia, pemuntahan, dan cirit-birit. Pengingesan jasad asing dapat membawa kepada sekatan akut salur perut usus, iaitu keadaan sangat berbahaya. Pankreatitis akut juga dapat terhasil daripada ketidakbijaksanaan pemakanan.

Kembung dan kilasan perut

Volvulus pendilatan gastrik, atau kilasan perut dan kembung, terutamanya menjejaskan baka dengan dada dalam dan sempit, seperti anjing besar Denmark, anjing Santo Bernard, anjing gembala Jerman, pudel piawai, dan seter Ireland. Perut berpintal pada ligamen sokongannya, lalu menutup jalan keluar, dan kandungan mula menjana tekanan gas yang sangat menyakitkan dan secepatnya menyebabkan renjatan dan nekrosis bagi kawasan besar tisu perut. Ia dapat membawa maut dalam tempoh beberapa jam. Anjing yang mengalami kembung adalah sangat rentan terhadap ulangan. Perawatan melibatkan penstabilan dan pembedahan abdomen untuk menjelujur perut anjing berkenaan untuk mencegah ulangan (gastropeksi).

Penyakit mata
Penyakit mata adalah lazim pada anjing. Katarak, glaukoma anjing, dan entropion terlihat pada anjing. Penyakit mata spesifik anjing termasuk atrofi retina progresif, anomali mata collie, degenerasi retina perolehan tiba-tiba, dan mata ceri. Kecederaan pada mata dapat menyebabkan ulser kornea.

Kekerapan glaukoma dwisisi dengan dasar genetik pada anjing baka tulen adalah lebih tinggi berbanding dengan yang pada mana-mana spesies kecuali manusia. Katarak pada anjing sama ada mempunyai dasar genetik atau juga dapat disebabkan oleh diabetes. Sklerosis nukleus menyerupai katarak tetapi sebenarnya merupakan perubahan normal berkaitan dengan usia.

Penyakit vestibul
Tanda penyakit vestibul termasuk penyengetan kepala, perbuatan berpusing-pusing, nistagmus (pergerakan abnormal bagi mata), dan kesukaran atau ketidakbolehan untuk berdiri. Tanda-tanda klinikal ini adalah serupa dengan yang terlihat pada manusia yang mengalami vertigo. Penyakit vestibul mungkin mempunyai banyak punca. Anjing tua rentah terhadap bentuk idiopati (yang bermaksud oleh sebab punca yang tidak diketahui) bagi penyakit vestibul yang lazim dipanggil "penyakit vestibul anjing tua" atau penyakit vestibul periferi idiopati. Tanda mungkin bertambah baik dengan cepat atau mengambil masa beberapa hari. Yang kurang lazim, tanda vestibul juga dapat disebabkan oleh penyakit telinga dalam, tumor otak, strok, atau punca lain. Risiko besar dengan penyakit vestibul periferi idiopati ialah ketidakbolehan anjing berkenaan untuk makan, minum, atau keluar untuk berkencing atau meninja. Kes ini mesti menerima terapi sokongan bendalir intravena dan nutrisi; sedatif ringan kadang-kadang diberikan, kerana anjing berkenaan mungkin sangat tertekan kerana pengalaman.

Penyakit jantung
Baka anjing lebih tua dan kecil terdedah terhadap kegagalan jantung kongestif akibat degenerasi injap mitral. Keadaan ini diketahui diwarisi pada cavalier King Charles spaniel. Penyakit injap degeneratif ialah bentuk paling lazim bagi penyakit jantung pada anjing. Regurgitasi mitral membawa kepada aliran darah bergelora dan peningkatan tekanan di atrium kiri. Ini menyebabkan peningkatan tekanan di dalam pembuluh darah pulmonari dan edema pulmonari (penumpukan bendalir di dalam paru-paru). Pengeluaran pengeluaran darah oleh ventrikel kiri menyebabkan badan memampas dengan meningkatkan nada simpatetik dan mengaktifkan sistem renin–angiotensin–aldosteron (RAAS). Peningkatan nada simpatetik membawa kepada peningkatan daya ketahanan vaskular periferi dan peningkatan kadar jantung dan kekecutan otot jantung. Peningkatan kronik bagi nada simpatetik merosakkan otot jantung. Pengaktifan RAAS menyebabkan peningkatan pengekalan air dan natrium oleh ginjal, pencerutan pembuluh darah, dan kesan lain yang menyebabkan peningkatan isi padu darah. Ia juga menyebabkan peningkatan tekanan diastole dan membawa kepada edema pulmonari. Perawatan untuk kegagalan jantung kongestif dahulunya tertumpu pada dua jenis ubat yang menangani kebimbangan ini: diuretik (terutamanya furosemida), yang mengurangkan isi padu darah dan perencat ACE, yang mengganggu RAAS. Baru-baru ini, pimobendan – yang meningkatkan daya pengecutan otot jantung dan juga merupakan pendilat pembuluh darah – sedang digunakan secara lebih meluas dalam perawatan kegagalan jantung kongestif yang disebabkan oleh penyakit injap. Sebuah kajian veterinar besar, yang dipanggil kajian QUEST (QUality of life and Extension of Survival Time, "Mutu Kehidupan dan Pelanjutan Masa Kemandirian") dan diterbitkan pada September 2008, mendapati bahawa anjing dengan kegagalan jantung kongestif yang menerima pimobendan dan furosemida mempunyai hasil kemandirian hidup yang ketara lebih baik berbanding dengan yang menerima benazepril (perencat ACE) dan furosemida. Walau bagaimanapun, perencat ACE dan pimobendan mempunyai mekanisme tindakan berlainan dan ramai ahli kardiologi veterinar mengesyorkan agar kedua-duanya digunakan secara serentak. Dalam tempoh sedekad lalu, suatu teknik pembedahan baharu telah dimajukan untuk pembaikan injap mitral yang menggantikan atau memperkuat korda injap mitral dengan prostesis politetrafluoroetilena (PTFE) dan memperketat gelang injap mitral untuk mengurangkan atau membasmi regurgitasi.

Kardiomiopati, atau penyakit otot jantung, juga terlihat pada anjing dan dikaitkan dengan baka besar (kecuali kokerspaniel, iaitu baka bersaiz sederhana). Kardiomiopati terdilat terlihat pada anjing besar Denmark, anjing pemburu serigala Ireland, anjing Santo Bernard, anjing Dobermann, bokser, dan baka besar lain. Anjing Dobermann, sebagai tambahan kepada kegagalan otot jantung, terdedah aritmia ventrikel. Bokser pula cenderung terhadap suatu kardiomiopati unik dengan perubahan klinikal dan perubahan histologi yang beranalog dengan kardiomiopati ventrikel kanan aritmogenik (ARVC) manusia. Penyakit ini telah diistilahi "kardiomiopati bokser" atau "ARVC bokser" dan bercirikan perkembangan takiaritmia ventrikel. Anjing terjejas mempunyai risiko sinkope dan kematian jantung tiba-tiba. Kegagalan miokardium dan kegagalan jantung kongestif merupakan jelmaan jarang bagi penyakit ini.

Pada tahun 2018, Pentadbiran Makanan dan Dadah Amerika Syarikat (FDA) mengeluarkan laporan yang memetik pautan mungkin antara diet tertentu dengan kardiomiopati terdilat anjing (DCM) pada baka anjing tanpa predisposisi genetik. Para penyelidik di Sekolah Perubatan Veterinar Universiti California, Davis mengumumkan hasil keputusan kajian mereka sendiri pada awal tahun 2019, yang mengesahkan hubungan itu dan mengenal pasti kepekatan tertentu yang terdapat dalam kalangan anjing pengutip keemasan. DCM berkaitan dengan diet dikaitkan dengan diet bebas bijirin dan/atau diet kaya kekacang, serta makanan anjing "butik" yang mengandungi bahan eksotik (seperti daging bison atau daging kanggaru). Dalam perawatan DCM diet, perubahan makanan dan pensuplemenan taurina biasanya ditunjukkan, sebagai tambahan kepada perawatan perubatan tradisional seperti yang diperlukan.

Penyakit lain dan isu psikologi
Penyakit lain yang menjejaskan anjing termasuk penyakit endokrin, penyakit berantarakan imun, dan penyakit pembiakan. Diabetes melitus, sindrom Cushing, penyakit Addison, dan hipotiroidisme merupakan penyakit endokrin paling lazim. Anemia hemolitik berantarakan imun ialah penyakit pemusnah yang menyebabkan anemia parah pada anjing melalui pemusnahan sel darah merah oleh sistem imun. Ia telah dikaitkan dengan pemvaksian dan ubat tertentu, sungguhpun banyak kes merupakan idiopati. Suatu penyakit imun serupa tetapi kurang parah ialah trombositopenia berantarakan imun, yang bercirikan pemusnahan platelet oleh sistem imun. Tanda klinikal termasuk lebam dan petekia (lebam paling tepat, kerap dilihat di dalam mulut). Penyakit pembiakan lazim termasuk piometra (pengembungan rahim dengan nanah), tumor buah dada, dan hiperplasia prostat benigna.

Kebimbangan psikologi yang menjejaskan anjing termasuk fobia bunyi dan keresahan perpisahan.

Bahan toksik
Sesetengah sumber lazim toksin yang dihadapi oleh haiwan peliharaan termasuk sesetengah tumbuhan, ubat-ubatan dan kosmetik manusia, produk pembersihan, dan malah sesetengah makanan.

Makanan berbahaya
Sesetengah makanan yang dimakan dengan selamat oleh manusia adalah berbahaya terhadap anjing:

Coklat
Koko di dalam coklat mengandungi teobromina, iaitu perangsang kimia yang, bersama-sama dengan kafeina dan teofilina, tergolong dalam kumpulan alkaloid metilxantina. Anjing tidak dapat memetabolismekan teobromina dengan berkesan. Sekiranya anjing memakan coklat, teobromina dapat kekal dalam aliran darahnya selama berhari-hari dan anjing mungkin mengalami kadar jantung cepat, diarea teruk, sawan epilepsi, serangan jantung, perdarahan dalaman, dan akhirnya kematian. Satu auns (oz) coklat susu mengandungi 44–55 miligram (mg) teobromina dan baker's chocolate mengandungi 393 mg teobromina. Dos maut untuk 50% daripada jumlah anjing (LD50) ialah 100–200 mg setiap kilogram (kg) berat badan, namun sesetengah anjing menunjukkan tanda toksikosis selepas menelan sesikit-sikitnya 20 mg setiap kg. Sekiranya berlaku pengambilan coklat secara tidak sengaja, terutamanya yang melibatkan anjing lebih kecil, hubungi doktor haiwan atau kawalan racun haiwan dengan serta-merta; lazimnya ada syor untuk mencetuskan pemuntahan dalam tempoh dua jam selepas pengingesan. Protokol perawatan juga termasuk terapi bendalir intravena dan/atau pemberian arang diaktifkan. Baka besar adalah kurang rentan terhadap keracunan coklat, tetapi masih dapat mati selepas memakan empat auns coklat.

Ganjaran karob kerap tersedia sebagai ganjaran anjing; ini tidak berkaitan dengan coklat dan adalah selamat.

Anggur dan kismis

Anggur dan kismis dapat menyebabkan kegagalan ginjal akut pada anjing. Mekanisme tepat tidak diketahui dan tiada sebarang cara untuk menentukan kerentanan anjing individu. Sungguhpun sesikit-sikitnya sebiji kismis dapat menjadi toksik untuk anjing seberat  rentan, sesetengah anjing lain pernah memakan sebanyak satu paun anggur atau kismis pada satu masa tanpa kesan buruk. Anjing terjejas biasanya muntah selama beberapa jam selepas pemakanan dan mula menunjukkan tanda kegagalan ginjal pada tiga hingga lima hari kemudian. Mikotoksin disyaki terlibat, tetapi tidak pernah didapati di dalam anggur atau kismis yang diinges oleh anjing terjejas. Salisilat, asid tartarik, atau kalium bitartrat juga telah diimplikasikan. Sebabnya sesetengah anjing menghidap kegagalan ginjal ikutan pengingesan anggur dan kismis tidak diketahui. Penemuan patologi paling lazim ialah nekrosis tubul ginjal proksimal.

Bawang
Bawang menyebabkan anemia hemolisis pada anjing dan kucing. Alil propil disulfida telah dilaporkan dipertimbangkan sebagai punca utama bagi keracunan bawang pada anjing. Alkil tiosulfat dan N-propil disulfida juga telah diimplikasikan. Paras tiosulfat tidak dipengaruhi oleh pemasakan atau pemprosesan. Pendedahan sekali-sekala terhadap amaun kecil biasanya bukan masalah, tetapi pendedahan berterusan terhadap jumlah kecil sekalipun dapat menjadi ancaman serius.

Tumbuhan dalam genus Allium (bawang merah, daun bawang, bawang putih, lik, kucai, dll.) pada umumnya mengandungi pelbagai paras sebatian organosulfoksida termasuk dua yang tersebut di atas. Bahan kimia ini bertanggungjawab atas kerempahan khusus masing-masing, tetapi juga menyebabkan kerosakan oksidatif terhadap sel darah merah pada anjing dan kucing. Keracunan telah dilaporkan daripada banyak tumbuhan sedemikian, dengan gejala daripada diarea dan muntah kepada gusi pucat dan hemolisis.

Buah pala
Buah pala adalah amat neurotoksik kepada anjing dan menyebabkan sawan, penggeletaran, dan kecelaruan sistem saraf yang dapat membawa maut. Bau kaya dan berempah buah pala menarik anjing yang dapat menyebabkan anjing menginges rempah ini dalam amaun maut. Eggnog dan persiapan makanan lain yang mengandungi buah pala tidak patut diberikan kepada anjing.

Kekeras makadamia
Kekeras makadamia dapat menyebabkan kekakuan tidak membawa maut, penggeletaran, hipertermia, dan nyeri abdomen. Mekanisme tepat tidak diketahui. Kebanyakan anjing pulih dengan penjagaan sokongan apabila sumber pendedahan disingkirkan.

Hop
Hop, iaitu tumbuhan yang digunakan dalam pembikinan bir, dapat menyebabkan hipertermia malignan pada anjing, yang biasanya membawa maut. Baka tertentu, seperti grehaun, kelihatan khususnya peka terhadap ketoksikan hop, tetapi hop patut dijauhkan daripada semua anjing. Amaun kecil hop sekalipun dapat mencetuskan tindak balas berpotensi membawa maut, sungguhpun hop berkenaan "digunakan" selepas penggunaan dalam pembiran. Bahan kimia penyebab tepat tidak diketahui: buat masa ini, terdapat andaian bahawa salah satu bahan kimia dalam hop bertindak sebagai agen pelerai pada anjing.

Ragi
Pengingesan ragi, contohnya di dalam doh roti belum masak, dapat menyebabkan penyekatan usus. Ragi juga dapat menyebabkan penapaian secara dalaman, lalu menyebabkan keracunan etanol (alkohol).Tobiassen Crosby, Janet. "Foods Toxic to Pets - Yeast Bread Dough" [Makanan yang Toksik untuk Haiwan Peliharaan - Doh Roti Ragi] (dalam bahasa Inggeris). Dotdash Meredith. 

Xilitol
Xilitol ialah pengganti gula yang digunakan di dalam gula-gula getah, vitamin boleh kunyah, gula-gula, ubat gigi, dan produk lain. Sungguhpun kajian awal kecil menunjukkan bahawa xilitol mungkin selamat untuk anjing, kajian lain menunjukkan ketoksikan ketara. Terdapat kes makanan, gula-gula, dan gula-gula getah yang mengandungi xilitol yang menyebabkan kerosakan hati toksik atau malah membawa maut pada anjing. Pengingesan mungkin menyebabkan hipoglisemia.

Akovado
Daun avokado, kulit batang, kulit buah, dan pit diketahui berbahaya kepada pelbagai haiwan, termasuk anjing dan kucing. Kematian dapat berlaku akibat dos cukup tinggi. Isi buah pada umumnya tidak dianggap toksik kepada kedua-dua haiwan itu.

Bahan isi rumah lazim
Sesetengah bahan kimia isi rumah lazim khususnya berbahaya kepada anjing:
 Agen pencuci
 Pencuci tandas dan blok penyahbau urinal adalah toksik. Anjing mungkin mencuba untuk minum dari mangkuk tandas; jika pembersih kimia ada, ini dapat membawa risiko keracunan ketara.
 Antibeku (etilena glikol)

 Toksik pada manusia, anjing dan kucing. Amat berbahaya kepada anjing (dan kanak-kanak) kerana rasa manisnya. Antibeku sendiri tidak toksik, tetapi dimetabolismekan melalui hati menjadi toksin glikolat dan oksalat, yang menyebabkan kemabukan dan pemuntahan, asidosis metabolisme, dan akhirnya kegagalan ginjal akut yang membawa kepada sawan dan kematian. Pada masa tanda klinikal diperhatikan, ginjal biasanya terlalu rosak untuk anjing berkenaan untuk mandiri, maka tindakan pantas adalah penting. Perawatan serta-merta termasuk pencetusan pemuntahan dengan menggunakan apomorfina atau larutan hidrogen peroksida cair (sekiranya ini dapat dilakukan sejurus selepas pengingesan), tetapi ini hanya mengurangkan amaun yang diserap – perawatan veterinar serta-merta biasanya masih imperatif kerana ketoksikan tinggi sebatian itu. Rawatan perubatan mungkin termasuk fomepizola (rawatan pilihan) yang bersaing setanding dengan toksin di dalam badan, etanol yang bersaing setanding di dalam hati dengan cukup lama untuk membolehkan perkumuhan untuk berlaku, arang diaktifkan untuk selanjutnya mengurangkan pengambilan produk tidak tercerna, dan hemodialisis untuk membuang toksin daripada darah. Anjing tidak patut dibenarkan untuk mencapai mana-mana tempat yang di dalamnya kebocoran atau ketumpahan antibeku telah berlaku sehingga tumpahan dibersihkan sepenuhnya. Sesetengah jenama antibeku mengandungi propilena glikol dan bukan pula etilena glikol untuk ketoksikan lebih rendah. Yang lain dipasarkan dengan sifat kurang menarik kepada haiwan.
 Alkohol
 Isopropanol, metanol (lazim dalam produk isi rumah), dan etanol (lazim dalam minuman beralkohol dan buah busuk) kesemuanya toksik kepada anjing. Isopropanol yang terdapat dalam alkohol gosok mempunyai dua kali ganda ketoksikan etanol; walau bagaimanapun, metanol yang terdapat dalam bendalir pencuci cermin depan tidak mempunyai ketoksikan retina dan ketoksikan neuron sama pada anjing seperti yang pada manusia dan primat kerana perbezaan dalam cara asid formik metabolitnya diproses.
 Kesan etanol pada anjing dan kucing adalah serupa dengan kesannya pada manusia, iaitu juga menyebabkan kemabukan. Kematian kurang berkemungkinan dengan adanya penjagaan sokongan (hanya satu kematian diketahui). Etanol juga merupakan penawar untuk keracunan etilena glikol.
 Racun mencit dan tikus, jenis antigumpal
 Racun rodensia lazimnya didapati di dalam rumah atau di dalam garaj. Kelas racun antigumpal ini berfungsi dengan mengurangkan simpanan vitamin K di dalam badan; tanpa simpanan ini, darah tidak dapat membeku dengan betul. Tanda klinikal keracunan termasuk kemurungan, kelemahan, kesukaran pernafasan, kelebaman, dan perdarahan dari mana-mana bahagian badan. Tanda klinikal ini kerap mengambil masa 3 hingga 4 hari untuk muncul. Ujian darah mengesahkan bahawa darah tidak membeku dengan betul. Sekiranya racun baru diinges (dalam tempoh masa 2 hingga 3 jam), anjing berkenaan patut diberi apomorfina atau hidrogen peroksida untuk mencetuskan pemuntahan. Arang diaktifkan dapat diberikan untuk menyerap sebarang racun tersisa di dalam salur perut usus. Kemudian, anjing berkenaan diberi suplemen vitamin K selama 3 hingga 4 minggu, bergantung pada jenis racun. Pada penghujung perawatan, masa pembekuan patut diuji lagi. Prognosis adalah baik dalam kes-kes ini. Walau bagaimanapun, sekiranya anjing berkenaan sudah menunjukkan tanda keracunan, masanya sudah terlalu lambat untuk mencuba untuk mengeluarkan racun dari dalam badan. Transfusi darah menyeluruh atau plasma darah diberikan untuk merawat anemia dan untuk mencuba untuk mengawal perdarahan. Vitamin K juga diberikan. Prognosis adalah tipis dalam kes-kes ini.
 Racun mencit dan tikus, jenis hiperkalsemia
 Racun mencit dan tikus yang mengandungi kolekalsiferol menyebabkan hiperkalsemia dan hiperfosfatemia pada anjing. Tanda klinikal termasuk kemurungan, kehilangan selera, pemuntahan darah, kelemahan, dan renjatan. Perawatan adalah seperti yang di atas untuk pendedahan sejenak. Apabila hiperkalsemia berlaku (yang dapat mengambil masa 1 hingga 2 minggu), perawatan adalah dengan bendalir intravena (salinus), diuretik, kortikosteroid, dan kalsitonin. Prognosis jangka panjang adalah baik sebaik anjing berkenaan distabilkan.
 Umpan siput, jenis metaldehid
 Pengingesan dapat menyebabkan keresahan, sentakan otot, sawan, kadar jantung cepat, pendilatan anak mata, hipersalivasi, pemuntahan, diarea, dan demam panas kerana metaldehid yang hadir. Perawatan melibatkan lavaj gastrik, pemberian bendalir intravena, dan/atau pemberian arang diaktifkan.

Ubat-ubatan tanpa preskripsi
Keracunan dengan ubat nyeri adalah lazim. Aspirin, parasetamol/asetaminofen (Tylenol), ibuprofen (Advil), dan naproksen (Aleve) kesemuanya dapat menyebabkan tanda klinikal parah pada anjing, termasuk pemuntahan darah, diarea, dan nyeri abdomen. Secara spesifik, aspirin dapat menyebabkan asidosis metabolisme dan kecelaruan perdarahan, asetaminofen dapat menyebabkan penyakit hati pada dos tinggi (dos toksik ialah 150 mg setiap kilogram berat badan), ibuprofen dapat menyebabkan penyakit ginjal, dan naproksen dapat menyebabkan ulser di dalam perut, yang dapat berlubang. Perawatan bergantung pada tanda klinikal dan kerap melibatkan pencetusan pemuntahan, lavaj gastrik, diuresis bendalir intravena, dan penjagaan sokongan. Penawar untuk ketoksikan asetaminofen ialah N-asetilsisteina.

Risiko kesihatan awam
Kebanyakan penyakit yang menjejaskan anjing atau manusia tidak boleh berpindah antara kedua-dua spesies. Penyakit yang dapat disebarkan daripada haiwan kepada manusia diistilahi zoonosis. Salah satu zoonosis cukup terkenal ialah rabies, iaitu jangkitan virus yang disebarkan melalui gigitan. Salah satu zoonosis bakteria lazim pula ialah leptospirosis, yang disebarkan melalui air kencing. Sesetengah zoonosis paling penting bersifat parasit. Parasit usus zoonosis yang disebarkan melalui sentuhan dengan tinja termasuk Toxocara canis (cacing gelang anjing), yang menyebabkan toksokariasis, larva migrans visera dan larva migrans mata, dan cacing kerawit, yang dapat menyebabkan larva migrans kulit. Parasit kulit zoonosis termasuk kudis, yang disebabkan oleh hama Sarcoptes scabiei. Penyakit kulat zoonosis paling lazim pula ialah kurap, yang disebabkan oleh Microsporum canis.

Ubat-ubatan pencegahan

Pemvaksinan

Pemvaksinan ialah langkah kesihatan haiwan penting untuk pencegahan. Pemvaksinan spesifik yang disyorkan untuk anjing berbeza-beza bergantung pada lokasi geografi, persekitaran, sejarah perjalanan, dan kegiatan yang kerap dilakukan oleh haiwan berkenaan. Di Amerika Syarikat, tanpa mengira mana-mana faktor ini, pemvaksinan anjing amat disyorkan untuk melawan rabies, parvovirus anjing, distemper anjing, dan hepatitis anjing berjangkit (dengan menggunakan adenovirus anjing jenis 2 untuk mengelakkan tindak balas). Keputusan sama ada untuk memvaksin melawan penyakit lain, termasuk leptospirosis, penyakit Lyme, Bordetella bronchiseptica, virus parainfluenza, dan koronavirus anjing, patut dilakukan sesama pemilik dan doktor haiwan, dengan mempertimbangkan faktor yang spesifik untuk anjing berkenaan.

Pergigian

Penyakit gigi ialah salah satu penyakit paling lazim pada anjing. Pengumpulan plak, dan seterusnya tartar, membawa kepada gingivitis dan kemudian periodontitis (penyakit gusi). Periodontitis membawa kepada kehilangan lekatan tulang gigi dan kehilangan gigi. Langkah pencegahan termasuk gosok gigi, penyediaan diet sesuai (dengan mengelakkan makanan bertin dan makanan lembut lain dan menyediakan ganjaran kunyah gigi), dan penskaleran dan penggilapan gigi. Kaviti adalah jarang pada anjing.

Pencegah cacing jantung, pinjal, atau sengkenit

Produk topikal dan ubat mulut bulanan merupakan produk yang paling lazim digunakan untuk membunuh dan mencegah jangkitan cacing jantung dan infestasi pinjal atau sengkenit.

Nutrisi dan keobesan

Pemberian sisa makanan manusia kepada anjing pada umunya tidak disyorkan, sekurang-kurangnya secara berlebihan. Seperti pada manusia, diet anjing mesti terdiri daripada campuran sesuai nutrien, karbohidrat, dan protein untuk memberi anjing mineral dan vitamin yang diperlukan. Anjing mendapat nutrisi betul mencukupi daripada diet semula jadinya; anjing liar dan jalang biasanya dapat memperoleh semua nutrien yang diperlukan daripada diet mangsa lengkap dan daging mentah. Sebagai tambahan, diet manusia tidak unggul untuk anjing: konsep diet "seimbang" untuk karnivor fakultatif seperti anjing adalah tidak sama dengan manusia omnivor. Anjing biasanya memakan semua sisa dan ganjaran yang diberikan: biasanya terlalu banyak makanan. Sungguhpun bukan semua makanan manusia adalah toksik secara akut untuk anjing (lihat di atas), banyak yang mempunyai hasil amat malang seperti yang dialami oleh manusia.

Keobesan ialah masalah yang semakin lazim pada anjing di negara-negara Barat. Seperti pada manusia, keobesan dapat menyebabkan berbilang masalah kesihatan pada anjing (sungguhpun anjing adalah jauh kurang rentan terhadap akibat jantung dan akibat arteri lazim akibat keobesan berbanding dengan manusia). Menurut sebuah kajian yang diterbitkan dalam Journal of Veterinary Internal Medicine, prevalens keobesan pada anjing ialah antara 22 dengan 40 peratus.

Keobesan juga mungkin disebabkan oleh sesetengah penyakit, seperti penyakit Cushing atau hipotiroidisme.

Makanan ganjaran anjing
Makanan ganjaran anjing kerap diberikan kepada anjing peliharaan sebagai ganjaran atau hanya untuk membiarkannya mengunyah tulang, yang mengerjakan otot rahangnya dan membantu untuk menjaga kebersihan giginya. Sungguhpun makanan ganjaran anjing membawa faedah tinggi untuk gigi anjing, ganjaran ini juga dapat menjadi sumber bagi masalah seperti keobesan apabila diberikan secara berlebihan, terutamanya sisa makanan manusia.

Jenis makanan yang diberikan secara langsung mempengaruhi kecenderungan anjing untuk menjadi terlebih berat. Sisa makanan meja, makanan ganjaran, dan juga makanan anjing premium bertenaga tinggi dapat menyumbang kepada keobesan. Oleh itu, pemantauan teliti bagi kuantiti makanan ganjaran yang diperoleh oleh anjing adalah amat penting terutamanya apabila kegiatan anjing berkenaan berkurangan. Makanan ganjaran anjing lebih berkemungkinan dipautkan dengan keobesan pada anjing tua kerana, pada usia tua, anjing kurang berkemungkinan untuk kekal giat dan bersenam. Anjing giat memerlukan dan menggunakan lebih banyak kalori.

Koprofagia

Sesetengah anjing mungkin mencuba untuk memakan tinja. Sesetengah anjing memakan tinja sendiri atau tinja anjing lain; anjing lain pula kelihatannya lebih memilih tinja kucing (yang, oleh sebab sistem pencernaan kucing, mempunyai kandungan protein tinggi dan dimakan oleh banyak haiwan di alam liar). Ini dapat membawa bahaya sekiranya tinja berkenaan mempunyai sebarang patogen atau parasit atau mengandungi ubat yang dikumuhkan.

Vitamin dan suplemen
Masih belum ada kejelasan sama ada vitamin dan suplemen diet patut atau tidak patut diberikan kepada anjing—pendapat dalam kalangan doktor haiwan berbeza-beza secara meluas. Sungguhpun sesetengah doktor haiwan berfikir bahawa vitamin dan suplemen adalah perlu dan dapat meningkatkan kesihatan anjing, yang lain pula percaya bahawa vitamin dan suplemen tidak diperlukan dan mungkin membahayakan anjing. Menurut Pentadbiran Makanan dan Dadah Amerika Syarikat (FDA), anjing menerima diet lengkap dan seimbang hanya daripada makanan anjing yang terproses secara komersial. Pemilik haiwan peliharaan yang memberi anjing mereka diet buatan sendiri mungkin menggabungkan vitamin dan suplemen tambahan.

Antara hampir-hampir 10 dengan 30 peratus daripada jumlah anjing di Amerika Syarikat menerima suplemen nutrisi. Tinjauan pemilik haiwan peliharaan Amerika Syarikat pada tahun 2006 mendapati bahawa suplemen yang paling lazim digunakan merupakan multivitamin dan agen kondroprotektif.

Dos berlebihan vitamin dapat membahayakan anjing. Sebagai contoh, kalsium berlebihan dapat menyebabkan masalah tulang, terutamanya pada anjing baka besar. Pensuplemenan berlebihan vitamin A dan vitamin D dapat menyebabkan ketoksikan vitamin pada anjing. Vitamin A berlebihan dapat menyebabkan penyahhidratan, nyeri sendi, dan juga dapat membahayakan pembuluh darah, sementara vitamin D terlalu banyak dapat menyebabkan atrofi otot, kehilangan selera, dan banyak masalah lain berkaitan dengan kesihatan.

Kesihatan pembiakan

Pengembirian dan peneuteran

Peneuteran merujuk pemandulan haiwan, biasanya dengan pembuangan testis jantan atau ovari dan rahim betina, untuk menghapuskan kebolehan untuk membiak dan mengurangkan dorongan seks. Peneuteran juga telah diketahui mengurangkan agresi pada anjing jantan, tetapi telah ditunjukkan kadang-kadang meningkatkan agresi pada anjing betina.

Agensi kawalan haiwan di Amerika Syarikat dan ASPCA menasihatkan bahawa anjing yang tidak diniatkan untuk pembiakan lanjut patut dineuterkan supaya tidak menghasilkan anak anjing yang tidak diingini.

Oleh sebab populasi berlebihan anjing di sesetengah negara, anak anjing yang dilahirkan oleh anjing terbiar atau akibat pembiakbakaan tidak sengaja akhirnya kerap dibunuh di tempat perlindungan haiwan. Pengembirian dan peneuteran juga dapat mengurangkan risiko penyakit dorongan hormon seperti kanser buah dada, serta tingkah laku dorongan hormon yang tidak diingini. Walau bagaimanapun, masalah perubatan tertentu lebih berkemungkinan selepas pembedahan, seperti inkontinens urinari pada betina dan kanser prostat pada jantan. Walau bagaimanapun, perubahan hormon yang terlibat dengan pemandulan berkemungkinan untuk sedikit mengubah keperibadian haiwan berkenaan dan sesetengah pihak membantah pengembirian dan peneuteran kerana pemandulan dapat dilakukan tanpa pemotongan organ.

Tiada kepentingan supaya anjing betina sama ada mengalami kitaran kemuncak atau mempunyai anak anjing sebelum pengembirian, dan begitu juga, anjing jantan tidak memerlukan pengalaman pengawanan sebelum peneuteran.

Kucing dan anjing betina adalah tujuh kali ganda lebih berkemungkinan untuk menghidap tumor buah dada sekiranya tidak dikembirikan sebelum kitaran kemuncak pertama. Kandungan estrogen diet tinggi pada purata makanan haiwan peliharaan komersial mungkin menjadi faktor penyumbang kepada perkembangan kanser buah dada, terutamanya apabila sumber eksogen ini ditambahkan kepada estrogen normal yang dihasilkan oleh badan. Makanan anjing yang mengandungi kacang soya atau pecahan kacang soya didapati mengandungi fitoestrogen pada paras yang dapat memberikan kesan biologi apabila diinges dalam jangka panjang.

Lihat juga

Rujukan