Pelatihan anjing

Pelatihan anjing ialah sejenis pelatihan haiwan, penerapan analisis tingkah laku yang menggunakan peristiwa persekitaran bagi anteseden (pencetus untuk tingkah laku) dan akibat untuk mengubah suai tingkah laku anjing, sama ada supaya ia membantu dalam kegiatan spesifik atau melaksanakan tugas tertentu, atau supaya ia ikut serta secara berkesan dalam kehidupan domestik kontemporari. Walaupun pelatihan anjing untuk peranan spesifik bertarikh kembali ke zaman Rom sekurang-kurangnya, pelatihan anjing untuk menjadi haiwan peliharaan isi rumah serasi dimajukan dengan pembangunan pinggir bandar pada tahun 1950-an.

Anjing belajar daripada interaksi yang dialami olehnya dengan persekitarannya. Ini dapat berlaku melalui pelaziman klasik, bilamana ia membentuk perkaitan antara dua rangsangan; pembelajaran bukan perkaitan, bilamana tingkah lakunya diubah suai melalui pembiasaan atau pemekaan; dan pelaziman operan, bilamana ia membentuk perkaitan antara anteseden dengan akibatnya.

Kebanyakan anjing pekerja kini dilatih dengan menggunakan kaedah berasaskan ganjaran, yang kadang-kadang dirujuk sebagai pelatihan pengukuhan positif. Kaedah pelatihan lain berasaskan ganjaran termasuk pelatihan pengklik, pelatihan saingan model, dan pelatihan berasaskan hubungan.

Kaedah pelatihan yang menekankan hukuman termasuk kaedah Koehler, pelatihan elektronik (kolar renjatan), pelatihan berasaskan kedominanan, dan pelatihan seimbang. Penggunaan hukuman adalah berkontroversi kerana kedua-dua kemanusiaan dan keberkesanan dipersoalkan oleh ramai ahli behaviorisme. Tambahan pula, banyak kajian saintifik telah mendapati bahawa pelatihan berasaskan ganjaran adalah lebih berkesan dan kurang memudaratkan kepada hubungan pemilik–anjing berbanding dengan kaedah berasaskan hukuman.

Takrifan
Pelatihan anjing ialah tindakan pengajaran anjing tentang kemahiran atau tingkah laku tertentu. Pelatihan anjing termasuk pengajaran anjing untuk bertindak balas terhadap perintah dan isyarat tertentu serta bertindak secara bebas dengan sengaja mengubah tingkah laku semula jadinya.

Anjing telah dilatih untuk melakukan sebilangan besar fungsi praktikal termasuk pencarian dan penyelamatan, penggembalaan haiwan ternakan, pengawalan, pengesanan bahan letupan atau dadah, dan bantuan hilang upaya. Anjing juga telah dilatih untuk melakukan fungsi rekreasi, termasuk pendampingan dan bantuan tembakan.

Pelatihan anjing biasanya melibatkan pelatihan kepatuhan asasi untuk mengasaskan kawalan ke atas haiwan berkenaan dan kemudian dapat beransur kepada pelatihan pakar lebih lanjut. Pelatihan kepatuhan asasi termasuk pengajaran anjing tentang yang berikut:
 Balik – pengajaran anjing untuk datang mengikut perintah
 Duduk – pengajaran anjing duduk mengikut perintah
 Sanding – pengajaran anjing berjalan dengan cawak atau tanpa cawak bersama-sama dengan pengendali
 Tunggu – pengajaran anjing supaya tidak merayau mengikut perintah
 Sosialisasi – keneutralan atau keterujaan apabila wajar semasa tindak balas dengan dunia luar

Sejarah
Walaupun penyelidikan tentang cara anjing belajar dan tentang komunikasi rentas spesies telah mengubah pendekatan kepada pelatihan anjing dalam beberapa dekad kebelakangan ini, pemahaman peranan jurulatih dan saintis awal menyumbang kepada penghargaan tentang cara kaedah dan teknik tertentu dibangunkan.

Sebelum 1900
Pada sekitar tahun 127–116 SM, seorang petani Rom, iaitu Marcus Varro, mencatatkan nasihat tentang pemeliharaan dan pelatihan anak anjing untuk penggembalaan haiwan ternakan. Tulisan beliau menunjukkan bahawa bukan sahaja pelatihan anjing untuk tugas spesifik lama berasas, tetapi bahawa nilai pelatihan awal diperakui.

Pada tahun 1848, W. N. Hutchinson menerbitkan buku beliau Dog Breaking: The Most Expeditious, Certain and Easy Method, Whether Great Excellence or Only Mediocrity Be Required, With Odds and Ends for those Who Love the Dog and the Gun. Dengan tumpuan utama pada pelatihan anjing pemburu seperti anjing penuding dan seter, buku itu menggalakan suatu bentuk pelatihan berasaskan ganjaran, dengan mengulas tentang lelaki yang mempunyai "lengan kuat dan hati keras untuk menghukum, tetapi tiada angin dan tidak mempunyai kepala untuk mengarah" dan mencadangkan "Jadilah baik hati sentiasa kepada kebaikan-kebaikannya. Jadilah buta sedikit kepada kesalahan-kesalahannya." Stephen Hammond, iaitu seorang penulis untuk majalah Forest and Stream, menggalakkan dalam buku tahun 1882 beliau Practical Training agar anjing pemburu dipuji dan diganjari daging kerana melakukan tingkah laku betul. Salah satu panduan pelatihan terawal untuk pelatihan anjing diterbitkan pada tahun 1910.

Tahun perang
Konrad Most mula melatih anjing untuk kerja polis di Jerman dan dilantik sebagai pengetua Pertubuhan Pembiakbakaan dan Pelatihan Negeri untuk anjing polis di Berlin; di sana, beliau menjalankan penyelidikan asli tentang pelatihan anjing untuk pelbagai tugas perkhidmatan. Semasa tercetusnya perang pada tahun 1914, beliau didakwa mengatur dan mengarahkan penggunaan anjing untuk melanjutkan usaha perang. Beliau mengetuai Institut Uji Kaji untuk Anjing Angkatan Tentera Darat semasa Perang Dunia Kedua dan, selepas itu, menjalankan Ladang Anjing Jerman, iaitu sebuah pusat pelatihan anjing pekerja, termasuk anjing pembantu untuk orang buta. Beliau memainkan peranan utama dalam pembentukan Persatuan Penyelidikan Anjing Jerman dan Persatuan untuk Psikologi Haiwan. Terbitan tahun 1910 beliau, iaitu Training Dogs: A Manual, menekankan penggunaan tingkah laku kenalurian seperti dorongan pemangsa untuk melatih tingkah laku yang diingini, menggalakkan penggunaan paksaan dan dorongan, membezakan antara pengukuh primer dengan pengukuh sekunder, dan menerangkan pembentukan tingkah laku, perantaian komponen-komponen kegiatan, dan kepentingan masa ganjaran dan hukuman. Buku ini menunjukkan pemahaman tentang prinsip pelaziman operan pada hampir tiga puluh tahun sebelum digariskan secara formal oleh B. F. Skinner dalam The Behavior of Organisms. Walaupun penerbit cetakan semula tahun 2001 memberikan amaran bahawa sesetengah "dorongan kompulsif" seperti suis, kolar berduri, dan pematuhan paksa adalah tidak semestinya kasar untuk anjing peliharaan kini, prinsip asas kaedah Most masih digunakan dalam persekitaran polis dan tentera.

Marian Breland Bailey memainkan peranan besar dalam pembangunan kaedah pelatihan haiwan yang disahkan secara empirik dan berperikemanusiaan dan dalam penggalakan pelaksanaan meluas kaedah tersebut. Marian ialah pelajar siswazah di bawah B. F. Skinner. Suami pertama beliau, iaitu Keller Breland, juga datang untuk belajar dengan Skinner dan mereka bekerjasama dengan Skinner, melatih merpati untuk memandu bom. Pasangan Breland melihat kemungkinan komersial daripada pelatihan operan, lalu mengasaskan Animal Behavior Enterprises (ABE). Pada tahun 1955, mereka membuka "Zoo IQ" sebagai prasarana pelatihan dan pameran haiwan terlatih. Mereka merupakan antara yang pertama yang menggunakan haiwan terlatih dalam iklan televisyen dan yang pertama yang melatih lumba-lumba dan paus sebagai hiburan, serta untuk pihak tentera laut. Keller meninggal dunia pada tahun 1965 dan, pada tahun 1976, Marian menikahi Bob Bailey, yang pernah menjadi pengarah pelatihan mamalia laut untuk pihak tentera laut. Mereka mempelopori penggunaan pengklik sebagai pengukuh terlazim untuk melatih haiwan pada jarak jauh. ABE terus melatih beribu-ribu haiwan daripada lebih daripada 140 spesies. Kerja mereka mendapat pendedahan awam ketara melalui liputan akhbar tentang haiwan latihan ABE, lalu membawa prinsip analisis tingkah laku dan pelaziman operan kepada khalayak luas.

Konrad Lorenz, iaitu seorang saintis Austria yang dianggap membangunkan asas penyelidikan etologi, selanjutnya mempopularkan behaviorisme haiwan dengan buku-buku beliau, Man Meets Dog dan King Solomon's Ring. Lorenz menyatakan bahawa terdapat tiga perintah penting untuk diajarkan kepada anjing: "baring" (kekal di situ), "bakul" (pergi ke sana), dan "tumit" (ikut saya).

Pada tahun 1935, American Kennel Club memulakan ujian kepatuhan dan, pada tahun-tahun berikutnya, majalah-majalah popular meningkatkan kesedaran awam tentang faedah pemilikan anjing peliharaan terlatih dan faedah kemungkinan rekreasi pelatihan anjing sebagai hobi. Selepas Perang Dunia Kedua, kerumitan kehidupan pinggir bandar yang semakin meningkat menuntut agar, untuk perlindungan anjing peliharaan dan keselesaan pemiliknya, anjing berkenaan patut patuh. William Koehler telah berkhidmat sebagai jurulatih utama di Pusat Pelatihan Anjing Perang, di California, dan selepas perang menjadi ketua jurulatih untuk Orange Empire Dog Club—pada masa itu, kelab anjing terbesar di Amerika Syarikat—pengajar untuk sebilangan kelab baka, dan jurulatih anjing untuk Walt Disney Studios.

Pada tahun 1962, Koehler menerbitkan The Koehler Method of Dog Training, yang dalamnya beliau sangat kritikal tentang hal yang dipanggil oleh beliau "teknik pelatihan kudap-kudap" berdasarkan "bebelan 'ahli psikologi anjing'". Antara inovasi pelatihan yang dikaitkan dengan Koehler ialah penggunaan garisan panjang bersama-sama dengan ketiadaan penuh komunikasi lisan sebagai cara untuk menyemai perhatian sebelum sebarang pelatihan cawak. Koehler bertegas bahawa peserta dalam kelas pelatihan beliau menggunakan "pembetulan tegas", termasuk sentakan cawak dan rantai lempar, dengan menjelaskan bahawa pembetulan leteran tentatif adalah kejam kerana menyebabkan gangguan emosi kepada anjing berkenaan. Vicki Hearne, iaitu seorang murid Koehler, mengulas tentang kritikan meluas terhadap pembetulan Koehler, dengan penjelasan bahawa bahasa sarat emosi yang digunakan dalam buku itu membawa kepada sebilangan kes mahkamah dan buku itu dilarang di Arizona untuk seketika. Walaupun terdapat kontroversi, kaedah asasi beliau membentuk teras bagi banyak sistem pelatihan sezaman.

Selepas Perang Dunia Kedua
Pada tahun 1950-an, Blanche Saunders ialah penyokong tegar bagi pelatihan anjing peliharaan, mengembara ke serata Amerika Syarikat untuk mempromosikan kelas kepatuhan. Dalam The Complete Book of Dog Obedience, beliau berkata, "Anjing belajar dengan mengaitkan tindakannya dengan hasil menyenangkan atau hasil tidak menyenangkan. Ia mesti didisiplinkan apabila melakukan yang salah, tetapi juga mesti diganjari apabila melakukan yang betul." Tatacara pengukuhan negatif memainkan peranan penting dalam kaedah Saunders, terutamanya penyentakan rantai cekik. Mantera yang diajarkan kepada pelajar ialah "Perintah! Sentak! Puji!". Beliau berasa bahawa makanan tidak patut menjadi ganjaran berterusan, tetapi penggunaan "kudap-kudap sekali-sekala untuk mengatasi masalah" dapat diterima. Saunders mungkin memulakan anjakan daripada kaedah pelatihan ketenteraan dan polis, dengan berulang-ulang menekankan kepentingan pengukuhan untuk tingkah laku baik dalam pelatihan—satu langkah ke arah kaedah pelatihan positif yang digunakan kini.

Pada tahun 1965, John Paul Scott dan John Fuller mengenal pasti tempoh kritikal untuk pembelajaran dan perkembangan sosial pada anak anjing dan menerbitkan Genetics and the Social Behavior of the Dog, sebuah kajian penting tentang tingkah laku anjing.

Siri televisyen tahun 1980, Training Dogs the Woodhouse Way, menjadikan Barbara Woodhouse sebagai nama buah mulut di United Kingdom dan jurulatih anjing selebriti antarabangsa pertama. Woodhouse, yang terkenal dengan falsafah "tiada anjing jahat", sangat kritikal tentang "pemilik jahat", khususnya yang dipandang oleh beliau sebagai pemilik yang "terlalu sentimental". Beliau memerihalkan "psikoanalisis anjing" sebagai "sampah belaka". Gaya "jangan merapu" beliau menjadikan beliau ikon budaya pop, dengan "duduk" tegas dan teriakan "jalan kaki" yang menjadi sebahagian daripada bahasa vernakular popular.

Para rahib New Skete, yang merupakan pembiak baka dan jurulatih anjing gembala Jerman di Cambridge, New York, menerbitkan How to Be Your Dog's Best Friend: A Training Manual for Dog Owners pada tahun 1978 dan buku itu menjadi buku laris segera. Walaupun menyokong falsafah bahawa "pemahaman ialah kunci komunikasi dan belas kasihan dengan anjing anda", mereka menyokong hukuman konfrontasi yang kemudiannya ditunjukkan menimbulkan gerak balas yang agresif sehingga berbahaya pada banyak anjing.

Pada tahun 1980-an, doktor haiwan dan pakar tingkah laku haiwan, Ian Dunbar, mendapati bahawa walaupun terdapat bukti tentang tempoh pembelajaran puncak pada haiwan, sedikit jurulatih anjing bekerja dengan anak anjing sebelum berusia enam bulan. Dunbar mengasaskan Sirius Dog Training, iaitu program pelatihan tanpa cawak pertama khusus untuk anak anjing, yang menekankan kepentingan pengajaran perencatan gigitan, kesosialan, dan adab isi rumah asas lain kepada anjing berusia kurang daripada enam bulan. Dunbar telah mengarang banyak buku dan terkenal kerana perbentangan seminar antarabangsa beliau dan video pemenang anugerah tentang tingkah laku dan pelatihan anak anjing dan anjing dewasa.

Sebelum tahun 1980-an, Karen Pryor ialah seorang jurulatih mamalia laut yang menggunakan prinsip operan Skinner untuk mengajar lumba-lumba dan membangunkan pertunjukan mamalia laut. Pada tahun 1984, beliau menerbitkan buku beliau, Don't Shoot the Dog: The New Art of Teaching and Training, iaitu penjelasan tentang tatacara pelaziman operan yang ditulis untuk orang awam. Dalam buku itu, Pryor menjelaskan sebabnya hukuman sebagai cara untuk membuat orang berubah kerap gagal dan memerihalkan kaedah positif spesifik untuk mengubah tingkah laku suami, anak, dan haiwan peliharaan. Bahan dan seminar pelatihan anjing Pryor menunjukkan cara tatacara operan dapat digunakan untuk menyediakan pelatihan berdasarkan pengukuhan positif bagi tingkah laku baik. Pryor dan Gary Wilkes memperkenalkan pelatihan pengklik kepada jurulatih anjing dengan sebuah siri seminar pada tahun 1992 dan tahun 1993. Wilkes menggunakan aversif di samping ganjaran dan perbezaan falsafah segera menamatkan gandingan itu.

Abad ke-21
Abad ke-21 telah menyaksikan peningkatan dramatik dari segi penggunaan pelatihan berasaskan ganjaran. International Association of Animal Behavior, APDT, BC SPCA di Kanada, dan, di United Kingdom, RSPCA, Dogs Trust, Blue Cross, dan APDT UK, PACT, dan Pet Professional Guild kini menyokong jenis pelatihan seperti ini secara eksklusif. Doktor haiwan juga beralih kepada sokongan untuk pelatihan berasaskan ganjaran dan Garis Panduan Pengurusan Tingkah Laku Anjing dan Kucing AAHA 2015 menyertakan garis panduan yang menyatakan bahawa jurulatih hanya patut menggunakan kaedah positif.

Selain itu, pada abad ke-21, banyak negara telah melaksanakan undang-undang yang melarang kaedah pelatihan anjing yang menggunakan aversif seperti penggunaan kolar renjatan, kolar serampang, dan kolar cekik. Di tempat tanpa larangan undang-undang pun, "Pertubuhan yang menentang penggunaan kolar serampang dan kolar cekik termasuk: CHS, RSPCA UK, RSPCA Australia, RSPCA Australia Selatan, Majlis Penasihat Kanada mengenai Piawaian Tempat Perlindungan Kebangsaan, CVMA, ACVB, ABTC, PACT, APDT UK, dan APDT".

Abad ke-21 telah menyaksikan percambahan rancangan televisyen dan buku iringan yang menonjolkan pelatihan dan pemulihan anjing. "Malangnya, jika pemilik anjing membuat keputusan untuk merujuk buku, sesetengah buku pelatihan anjing yang paling popular – dan bertahan – menyertakan maklumat salah".

Rancangan televisyen pelatihan anjing abad ke-21 yang terutamanya merupakan hiburan termasuk Good Dog U karya Joel Silverman, Dog Whisperer dengan Cesar Millan, It's Me or the Dog yang menampilkan Victoria Stillwell, The Underdog Show, Dogs in the City, dan SuperFetch. Association of Pet Dog Trainers menasihatkan bahawa rancangan televisyen dibikin terutamanya untuk hiburan dan, walaupun semua rancangan mempunyai isi baik dan isi tidak begitu baik, penonton patut menilai maklumat secara kritis sebelum membuat keputusan tentang petua pelatihan yang akan diguna pakai.

Cara anjing belajar

Pelaziman operan

Pelaziman operan (atau pelaziman instrumental) ialah satu bentuk pembelajaran bilamana tingkah laku individu diubah suai oleh akibatnya. Dua motivasi pelengkap mendorong pembelajaran instrumental: pemaksimuman kesudahan positif dan peminimuman kesudahan aversif. Terdapat dua cara yang dengannya tingkah laku diperkukuh atau diperkuat: pengukuhan positif berlaku apabila tingkah laku diperkuat dengan menghasilkan sesetengah akibat yang diingini; pengukuhan negatif berlaku apabila tingkah laku diperkuat dengan menghindari sesetengah akibat yang tidak diingini. Terdapat dua cara yang dengannya tingkah laku dikurangkan atau diperlemah: hukuman negatif berlaku apabila tingkah laku diperlemah dengan tidak menghasilkan akibat pengukuh; dan hukuman positif berlaku apabila tingkah laku diperlemah dengan menghasilkan akibat yang merupakan disinsentif. Dalam gabungan, kontingensi pengukuh dan kontingensi penghukum asasi ini menyediakan empat cara untuk pengubahsuaian tingkah laku. Pengukuhan meningkatkan kebarangkalian relatif atau kekerapan bagi tingkah laku yang disusuli olehnya, sementara hukuman mengurangkan kebarangkalian relatif atau kekerapan bagi tingkah laku yang disusuli olehnya.

Peristiwa pengukuhan positif tipikal memenuhi sesetengah keperluan fisiologi atau keperluan psikologi. Oleh itu, ini mungkin merupakan makanan, permainan, atau luahan kasih sayang. Anjing berlainan mendapati perkara berlainan yang menjadi pengukuh. Pengukuhan negatif berlaku apabila anjing mendapati bahawa gerak balas tertentu menamatkan perbentangan rangsangan aversif. Aversif ialah apa-apa yang tidak disukai oleh anjing berkenaan, seperti teguran lisan atau rantai cekik yang diperketat.

Hukuman ditakrifkan secara operasi sebagai peristiwa yang merendahkan kebarangkalian bagi tingkah laku yang disusuli olehnya. Ini bukan "hukuman" dalam erti kata umum dan tidak memaksudkan kemudaratan fizikal atau kemudaratan psikologi dan yang paling pasti tidak memaksudkan penderaan. Hukuman semata-mata melibatkan perbentangan bagi akibat yang tidak diingini (hukuman positif) apabila tingkah laku salah dilakukan, seperti putus cawak, atau penyingkiran bagi akibat yang diingini (hukuman negatif) apabila tingkah laku salah dilakukan, seperti apabila jurulatih memakan keju yang sepatutnya menjadi ganjaran. Tingkah laku yang sebelumnya telah dibangunkan mungkin terhenti jika pengukuhan berhenti; ini dipanggil penghapusan. Anjing yang menggunakan kaki untuk menepuk pemiliknya untuk perhatian akhirnya akan berhenti jika tidak lagi menerima perhatian.

Pelaziman klasik
Pelaziman klasik (atau pelaziman Pavlov) ialah satu bentuk pembelajaran bilamana satu rangsangan, iaitu rangsangan terlazim, datang untuk mengisyaratkan kejadian rangsangan kedua, iaitu rangsangan tidak terlazim. Pelaziman klasik adalah apabila anjing belajar mengaitkan hal di dalam persekitarannya, atau mendapati bahawa sesetengah hal saling berkaitan. Anjing mungkin menjadi takut kepada hujan melalui perkaitan dengan guruh dan kilat atau mungkin bergerak balas apabila pemilik memakai sepasang kasut tertentu dengan mengambil cawaknya. Pelaziman klasik digunakan dalam pelatihan anjing untuk membantu anjing membuat perkaitan spesifik dengan rangsangan tertentu, khususnya dalam mengatasi ketakutan terhadap orang dan situasi.

Pembelajaran bukan perkaitan
Pembelajaran bukan perkaitan ialah perubahan gerak balas terhadap rangsangan yang tidak melibatkan pengaitan rangsangan hadir dengan rangsangan lain atau peristiwa seperti ganjaran atau hukuman. Pembiasaan ialah pembelajaran bukan perkaitan. Satu contoh adalah apabila anjing yang bertindak balas dengan teruja terhadap loceng pintu tertakluk kepada deringan berulang tanpa pelawat menyusul dan berhenti bertindak balas terhadap rangsangan tidak bermakna. Ia menjadi terbiasa terhadap hingar. Di sisi lain pembiasaan, terdapat pemekaan. Tindak balas sesetengah anjing terhadap rangsangan menjadi lebih kuat dan tidak pula ia membiasakan diri terhadap rangsangan atau peristiwa berulang. Penyahpekaan ialah proses penggandingan pengalaman positif dengan objek, orang, atau situasi yang menyebabkan ketakutan atau keresahan. Pendedahan tekal kepada objek yang ditakuti sehubungan dengan ganjaran membolehkan haiwan berkenaan kurang mengalami stres, lalu menjadi ternyahpeka dalam proses itu. Jenis pelatihan ini dapat menjadi berkesan untuk anjing yang takut kepada bunga api atau mercun.

Ketidakrelevanan terpelajar adalah apabila anjing yang terlalu terdedah kepada rangsangan atau kiu belajar bahawa kiu tersebut adalah tidak relevan kerana pendedahan telah terbukti tidak berperistiwa. Maka, pemilik anjing yang terus-menerus mengatakan "Duduk, duduk" tanpa gerak balas atau akibat, secara tidak sengaja, mengajar anjing berkenaan untuk mengabaikan kiu.

Ketidakberupayaan terpelajar berlaku apabila anjing berhenti bergerak balas dalam keadaan bilamana ia tidak mempunyai pilihan untuk menghindari peristiwa negatif. Untuk ketidakberupayaan terpelajar berlaku, peristiwa berkenaan mesti menyebabkan trauma dan berada di luar kawalan anjing berkenaan. Anjing keluarga yang terdedah kepada hukuman tidak boleh ramal atau hukuman tidak boleh kawal berisiko mengalami gangguan yang dikaitkan dengan kecelaruan ketidakberupayaan terpelajar. Hukuman yang kurang diselaraskan dengan kiu penghindaran atau pilihan gerak balas yang dapat dikenal pasti, seperti apabila hukuman berlangsung lama selepas peristiwa, memenuhi kriteria bagi trauma yang tidak dapat dielakkan.

Pembelajaran pemerhatian
Pembelajaran pemerhatian ialah pembelajaran yang berlaku melalui pemerhatian tingkah laku daripada individu lain. Bentuk pembelajaran ini tidak memerlukan kejadian pengukuhan; sebaliknya, haiwan model diperlukan. Walaupun model ini mungkin tidak sengaja mencuba untuk menyemai sebarang tingkah laku tertentu, banyak tingkah laku yang diperhatikan diingati dan ditiru. Anjing bela jinak ialah spesies sosial dan kebergantungan sosialnya menjadikannya sedar tentang tingkah laku daripada individu lain, yang menyumbang kepada tingkah laku dan kebolehan pembelajaran sendiri. Walau bagaimanapun, terdapat perbincangan berterusan tentang takat, dan cara, yang dapat dipelajari oleh anjing dengan berinteraksi antara satu sama lain dan dengan manusia.

Istilah "pembelajaran pemerhatian" merangkumi beberapa konsep berkait rapat: tingkah laku alelomimetik atau pengajukan bilamana, sebagai contoh, anak anjing mengikuti atau meniru individu lain yang sejenis dengannya; pemudahan sosial bilamana kehadiran anjing lain menyebabkan peningkatan bagi keamatan bagi tingkah laku; dan peningkatan setempat yang menyertakan cebisan pemudahan sosial, pengajukan, dan pembelajaran cuba-cuba, tetapi berbeza daripada pembelajaran pemerhatian sebenar kerana anjing berkenaan secara aktif menyertai tingkah laku berkenaan dalam kehadiran anjing lain atau kiu persekitaran lain. Empat syarat wajib untuk pembelajaran pemerhatian merupakan: perhatian, pengekalan, motivasi, dan penghasilan, iaitu, anjing mesti memberikan perhatian kepada anjing atau orang yang melakukan tingkah laku yang dimodelkan; mengekalkan maklumat yang dikumpulkan tentang tingkah laku tersebut semasa pemerhatian; bermotivasi untuk menghasilkan tingkah laku tersebut semula pada masa dan di tempat selain yang asal; dan akhirnya, menghasilkan tingkah laku tersebut atau sesuatu tiruan munasabah daripadanya.

Anak anjing berusia 9–12 minggu yang diizinkan untuk memerhatikan ibu pengesan narkotik di tempat kerja pada umumnya terbukti lebih berkemampuan untuk mempelajari kemahiran sama pada usia enam bulan berbanding dengan anak anjing kawalan seusia yang sebelumnya tidak diizinkan untuk melihat ibunya bekerja. Sebuah kajian tahun 2001 merekodkan tingkah laku anjing dalam ujian lencongan, bilamana mainan atau makanan kegemaran ditempatkan di belakang pagar berbentuk V. Demonstrasi lencongan oleh manusia dengan ketara memperbaik prestasi anjing dalam percubaan. Uji kaji menunjukkan bahawa anjing dapat bergantung pada maklumat yang diberikan oleh tindakan manusia apabila berhadapan dengan tugas baharu. Yang ketara juga, anjing tidak meniru laluan tepat manusia pendemonstrasi, tetapi menerima pakai tingkah laku lencongan yang ditunjukkan oleh manusia untuk mencapai matlamatnya. Uji kaji tahun 1977 oleh Adler dan Adler mendapati bahawa anak anjing yang melihat anak anjing lain yang belajar untuk menarik troli makanan ke dalam sangkar dengan menggunakan reben terpasang terbukti jauh lebih pantas dalam tugas itu apabila kemudian diberi peluang sendiri. Pada usia 38 hari, anak anjing pendemonstrasi meluangkan purata 697 saat untuk berjaya, sementara pemerhati berjaya dalam purata 9 saat.

Pembelajaran kognitif
Anjing mempunyai kemampuan pembelajaran kognitif, yang berbeza daripada kaedah pelaziman seperti pelaziman operan dan pelaziman klasik. Pembelajaran kognitif ialah proses yang dalamnya anjing memperoleh dan memproses maklumat, bukannya membangunkan gerak balas terlazim terhadap rangsangan.

Satu contoh bagi pembelajaran kognitif pada anjing ialah penaakulan inferensi pemetaan pantas yang ditunjukkan oleh Chaser dan Rico dalam persekitaran penyelidikan terkawal. Kedua-dua Rico dan Chaser menunjukkan keupayaan untuk membuat inferens tentang nama objek tanpa pelaziman dan mengingati nama tersebut selama-lamanya.

Kaedah pelatihan

Pengukuhan positif
Pelatihan pengukuhan positif juga dikenali sebagai pelatihan berperikemanusiaan, pelatihan bebas paksaan, dan pelatihan berasaskan ganjaran. Pelatihan pengukuhan positif menerapkan penggunaan ganjaran untuk memperkukuh tingkah laku yang dikehendaki. Untuk tingkah laku yang tidak dikehendaki, kaedah pelatihan ini menggunakan empat teknik lain: penghapusan (membiarkan tingkah laku itu hilang dengan sendirinya); pelatihan tingkah laku tidak serasi; peletakan tingkah laku pada kiu (kemudian hampir tidak pernah memberikan kiu itu); pembentukan ketidakhadiran tingkah laku (memperkukuh segala-galanya yang bukan tingkah laku yang tidak diingini); atau pengubahan persekitaran/motivasi. Ini berdasarkan hukum kesan Thorndike, yang berbunyi bahawa tindakan yang menghasilkan ganjaran cenderung untuk meningkat dari segi kekerapan dan tindakan yang tidak menghasilkan ganjaran berkurang dari segi kekerapan.

Pelatihan pengukuhan positif (motivasi) berakar dalam pelatihan mamalia laut, bilamana paksaan dan pembetulan adalah sukar dan berbahaya. Pelatihan pengukuhan positif memerlukan masa dan kesabaran untuk mengawal ganjaran yang diterima oleh anjing berkenaan untuk tingkah laku, tetapi tidak mempunyai kesan sampingan (seperti ketakutan atau agresi).

Sesetengah kegiatan seperti lompatan atau pengejaran tupai secara intrinsik memberikan ganjaran, kegiatan itu sendiri ialah ganjaran, dan, dengan sesetengah kegiatan, persekitaran mungkin memberikan pengukuhan seperti apabila gerak balas daripada anjing di sebelah menggalakkan salakan. Untuk mengubah jenis tingkah laku ganjaran diri ini, memandangkan hukuman datang dengan kesan sampingan seperti "tingkah laku bermasalah seperti ketakutan dan agresi" dan penghapusan tidak berfungsi dalam kes ini, jurulatih positif sama ada melatih tingkah laku tidak serasi alternatif, melatih tingkah laku bertentangan (dan kemudian tidak mengisyaratkannya), atau mengubah persekitaran.

"Semua haiwan yang digunakan untuk iklan, rancangan televisyen, dan filem dilatih dengan pengukuhan positif."

Majoriti jurulatih bagi anjing carilamat lebih gemar menggunakan pengukuhan positif dan kebanyakan anjing pekerja kini dilatih dengan menggunakan kaedah berasaskan ganjaran. Ini termasuk anjing polis, anjing tentera, anjing pandu, dan anjing pengesan dadah.

Pergerakan pelatihan anjing tentera ke arah kaedah pengukuhan positif adalah sebahagiannya kerana kaedah aversif menyebabkan "ketakutan atau distres dan prestasi buruk pada anjing pekerja tentera". Anjing tentera yang dilatih dengan pengukuhan positif "menunjukkan peningkatan keyakinan dan prestasi keseluruhan."

Pelatihan pengklik

Pelatihan pengklik ialah sejenis pelatihan pengukuhan positif. Seperti semua pelatihan pengukuhan positif, pelatihan pengklik adalah berdasarkan pelaziman operan, tetapi secara khusus menggunakan peranti pengklik sebagai penanda dan jambatan. Pelatihan pengklik juga dapat dirujuk sebagai pelatihan penanda. Sistem ini menggunakan pengukuh sekunder (pengklik) sebagai penanda/isyarat dan jambatan, untuk memberitahu haiwan berkenaan bahawa ia melakukan tingkah laku yang diingini dengan betul dan, oleh itu, ganjaran akan datang dan untuk mengelakkan diri daripada secara tidak sengaja memperkukuh (mengganjari) tingkah laku lain yang mungkin berlaku selepas tingkah laku yang diingini berlaku tetapi sebelum pengukuh disampaikan. Pengukuh primer ialah pengukuh yang diperlukan sepanjang hayat, seperti makanan. Pengukuh sekunder ialah hal yang dinikmati oleh haiwan yang dilatih tetapi tidak diperlukan untuk hidup, seperti mainan, pujian, dll. Istilah "pengklik" berasal daripada kriket logam kecil yang diadaptasi daripada mainan kanak-kanak yang digunakan oleh jurulatih untuk setepatnya menandakan tingkah laku yang diingini. Jurulatih pengukuhan positif yang tidak menggunakan pengklik masih biasanya menggunakan sesuatu jenis penanda, seperti wisel, perkataan, atau bahkan cahaya sebagai pengukuh sekunder, yang menjadi "terlazim" sebaik haiwan berkenaan belajar bahawa ketibaannya mengisyaratkan peluang untuk memperoleh pengukuh primer. Jurulatih menyampaikan pengukuh primer, seperti makanan ganjaran, selepas bunyi atau isyarat.

Pengkritik bagi pelatihan pengklik (dan pelatihan pengukuhan positif pada umumnya) mendakwa bahawa itu terdedah kepada kesan pewajaran berlebihan, walaupun ini ialah istilah yang digunakan dalam konteks manusia, bukan pelatihan haiwan. Atas sebab inilah (untuk mencegah kesan ini), ada amalan lazim untuk jurulatih melakukan yang berikut: selepas pelatihan awal dengan nisbah tetap bagi pengukuhan selesai, nisbah ganjaran ditukar kepada nisbah berubah, yang menghasilkan tingkah laku amat berdaya tahan.

Pelatihan pengklik adalah sangat persis sehingga dapat digunakan untuk "membentuk" tingkah laku. Jurulatih baharu telah menggunakan kepersisan yang mungkin dengan pengklik untuk memperkenalkan teknik yang difokuskan  oleh anjing dengan tenang, seperti "lihat permainan itu" dan "klik untuk menenangkan".

Pelatihan saingan model
Berdasarkan prinsip pembelajaran sosial, pelatihan saingan model menggunakan model, atau saingan untuk perhatian, untuk menunjukkan tingkah laku yang diingini. Kaedah ini digunakan oleh Irene Pepperberg untuk melatih Alex si nuri kelabu Afrika untuk melabel sebilangan besar objek. McKinley dan Young menjalankan sebuah kajian rintis tentang kebolehterapan versi ubah suai kaedah saingan model untuk pelatihan anjing bela jinak, dengan mencatat bahawa asal usul anjing sebagai anggota kelompok sosial besar dan kompleks menggalakkan pembelajaran pemerhatian. Pelatihan saingan model melibatkan interaksi antara jurulatih, anjing, dan seseorang yang bertindak sebagai saingan model, iaitu model untuk tingkah laku yang diingini dan saingan untuk perhatian jurulatih. Dari sudut pandangan anjing, dialog mengenai mainan tertentu dimulakan antara jurulatih dengan saingan model. Jurulatih memuji atau memarahi saingan model bergantung pada sama ada saingan model telah menamai mainan tersebut dengan betul. Terdapat pendapatan bahawa masa prestasi untuk penyelesaian tugasan adalah serupa untuk anjing yang dilatih dengan sama ada pelaziman operan atau kaedah saingan model. Sebagai tambahan, jumlah masa pelatihan yang diperlukan untuk penyelesaian tugasan adalah sebanding untuk kedua-dua kaedah.

Pelatihan berasaskan hubungan
Pelatihan berasaskan hubungan dibina berdasarkan idea interaksionisme simbolik. Pendekatan ini mengambil kesempatan daripada cara yang dengannya anjing dan jurulatih berkomunikasi, memahami satu sama lain, dan membuat perubahan yang diperlukan. Melalui pembinaan hubungan positif antara kedua-duanya, kaedah ini bertujuan untuk mencapai hasil yang memanfaatkan kedua-dua anjing dan jurulatih, sambil pada masa sama meningkatkan dan memperkuat hubungan kedua-duanya. Prinsip asas termasuk pemastian bahawa keperluan asas anjing telah dipenuhi sebelum permulaan sesi pelatihan, pengenalpastian hal yang memotivasikan anjing dan penggunaannya untuk menimbulkan tingkah laku, pentafsiran bahasa gerak-geri anjing untuk memperbaik komunikasi antara anjing dengan jurulatih, penggunaan pengukuhan positif untuk menggalakkan tingkah laku yang diingini, pelatihan tingkah laku tidak serasi untuk menggantikan tingkah laku yang tidak diingini, dan pengawalan persekitaran anjing untuk membatasi kemungkinan bagi tingkah laku yang tidak diingini. Pendekatan berasaskan hubungan untuk pelatihan anjing tidak semestinya bergantung pada penggunaan alat bantu pelatihan tertentu atau makanan ganjaran tetapi berpendapat bahawa hubungan antara anjing dengan jurulatih adalah cukup berkuasa untuk mencapai matlamat pelatihan.

Kaedah Koehler
Kaedah Koehler menggunakan terutamanya hukuman dan pengukuhan negatif (penyingkiran aversif) untuk melatih anjing. Buku tahun 1962, Koehler Method of Dog Training, ialah asas bagi kaedah yang diajarkan dalam kedua-dua format pelatihan kelas dan persendirian. Kaedah ini berdasarkan falsafah bahawa anjing bertindak dengan kemahuan sendiri untuk memilih tindakannya dan tingkah laku terpelajar anjing ialah tindakan pilihan berdasarkan pengalaman pembelajaran sendiri. Apabila pilihan tersebut dipengaruhi oleh jangkaan ganjaran, tingkah laku tersebut berkemungkinan berulang (walaupun kaedah Koehler menggunakan sangat sedikit ganjaran). Apabila pilihan anjing dipengaruhi oleh jangkaan hukuman, pilihan tersebut sangat berkemungkinan berhenti. Sebaik anjing tersebut belajar bahawa pilihannya menghasilkan keselesaan atau ketidakselesaan, ia dapat diajar untuk membuat keputusan betul.

Dalam kaedah Koehler, satu contoh ialah pengajaran anjing untuk berbaring. Jurulatih menarik kaki hadapan anjing tersebut ke hadapan dan menekan ke bawah pada belakangnya. Sebaik anjing tersebut berada di atas tanah, jurulatih memberikan pujian. Selepas melakukan ini berkali-kali, anjing tersebut mengetahui bahawa jurulatih mahu agar ia berbaring dengan sendirinya. Pada ketika itu, jika anjing tersebut tidak patuh serta-merta, jurulatih menarik kolar cekik dengan keras.

Tindakan→ingatan→keinginan merangkumi pola pembelajaran yang digunakan oleh kaedah ini; anjing bertindak, mengingati akibat, dan membentuk keinginan untuk mengulangi atau menghindari akibat tersebut. Penyokong percaya bahawa sebaik tingkah laku telah diajarkan dengan betul, tingkah laku itu patut dilakukan, lantas menjadikan sebarang pembetulan penghukuman adil, munasabah, dan terjangka.

Walaupun kaedah Koehler telah digunakan sejak tahun 1962, sesetengah (atau kesemua) tatacara hukuman yang diperihalkan dalam buku itu kini dianggap tidak perlu, tidak berperikemanusiaan, atau tidak wajar oleh ramai jurulatih. Penghukum ini menyertakan penggunaan rantai lontar (yang mengenakan hentaman tajam pada bahagian belakang untuk mengejutkan anjing tersebut tanpa anjing tersebut mengenal pasti si penghentam), renjatan elektrik, lastik, dan penggantungan anjing tersebut dari atas tanah.

Kolar renjatan (pelatihan elektronik)

Pelatihan elektronik melibatkan penggunaan peranti elektronik sebagai aversif, biasanya kolar renjatan. Jenis kolar anjing ini dapat dicetuskan dari jauh mengikut budi bicara jurulatih, atau dicetuskan oleh salakan, atau pagar yang diaktifkan apabila anjing melintasi dawai tertanam. Bentuk paling lazim bagi pelatihan elektronik ialah kolar renjatan, walaupun terdapat juga kolar yang menggunakan getaran, nada, atau semburan cecair, biasanya serai wangi apabila tercetus. Penggunaan aversif renjatan elektrik (kolar renjatan) untuk pelatihan anjing ialah subjek banyak kontroversi. Banyak negara Eropah memandang kolar renjatan sebagai kekejaman terhadap haiwan dan telah melarang penggunaannya. Penyokong mendakwa bahawa penggunaan kolar renjatan membolehkan pelatihan dari jarak jauh dan potensi untuk menghapuskan tingkah laku ganjaran diri dan membangkitkan bahawa, jika digunakan dengan betul, kolar renjatan mempunyai kurang risiko stres dan kecederaan berbanding dengan peranti mekanikal, seperti kolar cekik (menyalahi undang-undang di sesetengah negara) atau kolar serampang (juga menyalahi undang-undang di banyak negara). Penentang kolar renjatan mengupas risiko bagi trauma fizikal dan trauma psikologi yang dikaitkan dengan penggunaan salah atau penggunaan mendera.

Sebuah kajian meta tahun 2017 tentang tujuh belas buah kajian ulasan sejawat mendapati bahawa, walaupun apabila digunakan dengan betul, "Hasilnya menunjukkan bahawa penggunaan kaedah pelatihan aversif (contohnya, hukuman positif dan pengukuhan negatif) dapat mengganggu-gugat kesihatan fizikal dan kesihatan mental bagi anjing."

Tiga daripada tujuh belas buah kajian diringkaskan di sini:

Dalam sebuah kajian tahun 2007, beagle baka makmal terbahagi kepada tiga kumpulan. Kumpulan A menerima renjatan elektrik apabila anjing menyentuh mangsa (arnab semu yang dipasang pada peranti pergerakan). Kumpulan H menerima renjatan apabila tidak mematuhi perintah balik yang dilatih sebelum ini semasa perburuan. Anjing dalam kumpulan R pula menerima renjatan elektrik secara sembarangan, iaitu renjatan yang diberikan secara tidak dapat diramalkan dan di luar konteks. Kumpulan A tidak menunjukkan peningkatan ketara dari segi paras kortisol liur penunjuk tekanan, sementara kumpulan R dan kumpulan H menunjukkan peningkatan ketara. Ini membawa kepada kesimpulan bahawa haiwan yang dapat sejelasnya mengaitkan rangsangan elektrik dengan tindakannya, iaitu penyentuhan mangsa, dan seterusnya dapat meramalkan dan mengawal punca stres, tidak menunjukkan penunjuk tekanan tinggi atau berterusan, sementara haiwan yang tidak dapat mengawal situasi untuk mengelakkan renjatan menunjukkan stres ketara. Kajian ulasan meta Ziv tahun 2017 mencadangkan bahawa kajian tahun 2007 ini adalah cacat. "Dalam kumpulan pertama, kebolehramalan bagi renjatan dapat membawa kepada peningkatan agak kecil dari segi paras kortisol, tetapi penjelasan lain adalah mungkin. Walaupun peningkatan dari segi kepekatan kortisol dapat mewakili peningkatan stres", ini juga dapat mewakili paras kegiatan fizikal bagi anjing berkenaan. Malah, kenaikan dari segi kepekatan kortisol dapat berlaku kerana kedua-dua senaman berkeamatan rendah dan senaman berkeamatan tinggi.

Pada tahun 2004, sebuah kajian diterbitkan yang berdasarkan pemerhatian ke atas pelbagai baka yang dilatih untuk kerja perlindungan dengan menggunakan kolar renjatan, yang menunjukkan bahawa walaupun penggunaan kolar renjatan untuk melatih anjing pengawal dapat berhasil, ini dapat menyebabkan kesan sampingan iaitu ketakutan dan agresi, yang  menunjukkan kenaikan ketidakpastian dan kereaktifan. Kajian itu diringkaskan dengan menyatakan "Oleh itu, kesimpulannya merupakan bahawa pelatihan [bagi diri yang dilatih] membawa stres, bahawa penerimaan renjatan ialah pengalaman menyakitkan bagi anjing, dan bahawa anjing S terbukti telah mengetahui bahawa kehadiran pemiliknya (atau perintah pemiliknya) mengumumkan penerimaan renjatan, walaupun di luar konteks pelatihan normal." Pada tahun 2005, pengarang buku teks, Stephen R. Lindsay, memberikan pendapat beliau tentang kajian ini, dengan menulis "Schilder dan Van der Borg (2004) telah menerbitkan laporan tentang penemuan mengganggu mengenai kesan jangka pendek dan kesan jangka panjang daripada renjatan yang digunakan dalam konteks anjing pekerja yang ditakdirkan untuk menjadi sumber bagi kontroversi ketara... Ketiadaan penurunan dorongan atau penindasan tingkah laku sehubungan dengan kegiatan kritikal yang dikaitkan dengan renjatan (contohnya, kerja gigitan) membuat diri ragu-ragu tentang kesan buruk berpanjangan yang didakwa oleh para pengarang didokumenkan. Walaupun mereka tidak menawarkan bukti mencukupi bagi trauma atau mudarat kepada anjing, mereka memberikan banyak spekulasi, anekdot, sindiran tentang jantina dan ketidakcukupan pendidikan, dan komen menghina mengenai motivasi dan kekompetenan bagi para jurulatih IPO sebaliknya."

Sebuah kajian tahun 2009 oleh Herron dll. mencadangkan bahawa aversif seperti kolar renjatan, serta aversif kurang keras seperti jeritan, membawa risiko kesan sampingan peningkatan masalah tingkah laku termasuk agresi.

Pelatihan berdasarkan kedominanan
Konsep "kawanan" dan "kedominanan" sehubungan dengan pelatihan anjing berasal pada tahun 1940-an dan dipopularkan oleh para rahib New Skete pada tahun 1970-an. Model ini berdasarkan teori bahawa "anjing ialah serigala" dan memandangkan serigala hidup dalam kawanan bertatatingkat yang dalamnya seekor jantan alfa mendominasi semua yang lain, maka manusia mesti mendominasi anjing untuk mengubah suai tingkah lakunya. Walau bagaimanapun, kajian terkini telah menunjukkan bahawa serigala di alam liar sebenarnya hidup dalam keluarga asas bilamana ibu dan bapa kedua-duanya dianggap sebagai pemimpin kawanan dan status anak-anak bergantung pada urutan kelahiran masing-masing yang tidak melibatkan pertarungan untuk mencapai pangkat lebih tinggi, kerana serigala muda secara semula jadi mengikuti pimpinan induk.

Ahli behaviorisme haiwan bertegas bahawa penggunaan kedominanan untuk mengubah suai tingkah laku dapat menindas tingkah laku berkenaan tanpa menangani punca dasar masalah. Ini dapat memperparah masalah dan meningkatkan ketakutan, keresahan, dan agresi anjing berkenaan. Anjing yang mengalami ancaman berulang dan kaedah kasar seperti golekan alfa mungkin bertindak balas dengan agresi bukan kerana mencuba untuk menjadi dominan, tetapi kerana berasa terancam dan takut.

Penyelidik telah memerihalkan beberapa sebab model kedominanan ialah pilihan buruk untuk pelatihan anjing. Yang pertama, hubungan yang berdasarkan kedominanan diasaskan untuk mendapatkan capaian keutamaan kepada sumber jarang, bukan untuk mengenakan tingkah laku tertentu pada haiwan kurang dominan, maka model kedominanan adalah tidak relevan untuk kebanyakan tingkah laku yang dikehendaki oleh orang daripada anjing mereka, seperti kedatangan apabila dipanggil atau berjalan dengan tenang apabila bercawak. Yang kedua, hubungan kedominanan–kepeserahan, setelah diasaskan, sentiasa diuji dan mesti sentiasa diperkukuh. Oleh itu, orang, khususnya kanak-kanak dan orang tua, mungkin tidak dapat mengekalkan pangkat masing-masing dan berisiko untuk dicederakan jika mencuba untuk berbuat demikian. Yang ketiga, individu dominan mendapat capaian keutamaan kepada sumber, tetapi hanya selagi hadir. Pengasasan kedominanan ke atas anjing tidak menjamin tingkah lakunya apabila individu dominan berada jauh atau tidak hadir.

Idea kedominanan pada anjing tidak dipertikaikan dalam kertas ulasan sejawat, tetapi sebaliknya, hujah popular adalah mengenai takrifan dan implikasinya. "Walaupun kedominanan ialah sebetulnya sifat hubungan, ini telah tersalah digunakan untuk memerihalkan trait andaian bagi anjing individu, walaupun terdapat sedikit bukti bahawa trait sedemikian wujud".

Pembela pelatihan berasaskan kedominanan berhujah bahawa pengkritik didorong oleh pembaikan politik. Pengarang Portugis tentang tingkah laku haiwan, Roger Abrantes, memberikan hujah ini dan juga berhujah bahawa istilah ini ditakrifkan dengan lemah. Colin Tennant, yang merupakan pengerusi Persatuan Tingkah Laku Anjing dan Kucing, berkata: "Ini ialah pembaikan politik. Jika anda melayan anjing seperti manusia, ia melayan anda seperti anjing". Ahli psikologi dan jurulatih anjing, Stanley Coren, dalam buku tahun 2001, How to Speak Dog, menulis, "Andalah anjing alfa... Anda mesti berkomunikasi bahawa anda pemimpin kawanan dan dominan". Jurulatih anjing Mexico-Amerika dan pengarang, Cesar Millan, menulis bahawa, "Ada kepentingan untuk manusia menjadi Pemimpin Kawanan, dengan anjing yang mengikut. Jika anjing tidak mempunyai kepemimpinan kawanan teguh daripada manusia, ia mungkin menjadi tidak seimbang, yang dapat membawa kepada kekeliruan, keresahan, atau agresi dan masalah tingkah laku pada anjing".

Faktor
Pelatihan dapat mengambil seberapa banyak bentuk sebagaimana terdapat banyak jurulatih, namun sebuah kajian terperinci tentang jurulatih haiwan mendapati ciri lazim bagi kaedah berjaya: tafsiran bertimbang rasa tentang hal yang dilakukan oleh haiwan berkenaan sebelum pelatihan, masa tepat, dan komunikasi tekal.

Komunikasi

Anjing telah menjadi berkait rapat dengan manusia melalui pembelajinakan dan juga telah menjadi peka terhadap isyarat komunikasi manusia. Pada umumnya, ia mengalami banyak pendedahan kepada pertuturan manusia, terutamanya semasa main, dan dipercayai mempunyai keupayaan bagus untuk mengecam pertuturan manusia. Dua buah kajian menyiasat keupayaan seekor anjing tunggal yang dipercayai luar biasa dalam pemahaman bahasa. Kedua-dua kajian mendedahkan potensi untuk sekurang-kurangnya sesetengah anjing untuk membangunkan pemahaman tentang sebilangan besar perintah mudah berdasarkan hanya bunyi yang dipancarkan oleh pemiliknya. Walau bagaimanapun, kajian tersebut mencadangkan bahawa kiu visual daripada pemilik mungkin penting untuk pemahaman perintah lisan lebih kompleks.

Pemahaman

Ketekalan penerapan oleh pemilik, tahap pemahaman, dan latihan/tingkah laku dan tahap penglibatan dapat mempengaruhi keberkesanan bagi sebarang teknik.

Ciri semula jadi
Dalam mempertimbangkan tingkah laku semula jadi bagi baka anjing spesifik, ada kemungkinan untuk melatihnya untuk melaksanakan tugas terkhusus dan sangat berguna. Sebagai contoh, anjing pengutip Labrador ialah baka pilihan untuk pengesanan bahan letupan. Ini adalah kerana gabungan faktor termasuk dorongan makanan yang membolehkannya terus tertumpu pada tugas walaupun terdapat hingar dan gangguan lain.

Kebanyakan baka anjing pekerja seperti anjing Dobermann dapat dilatih untuk mencari orang dengan deria baunya (berbanding dengan deria penglihatan).

Kokerspaniel dapat dilatih sebagai sebahagian daripada pasukan pengesan anai-anai. Saiznya yang agak kecil membolehkannya muat di dalam ruang kecil dan berat rendahnya membolehkannya berjalan di kawasan siling yang sepatutnya berbahaya bagi apa-apa yang lebih berat. Malah, walaupun luar biasa, anjing pengesan anai-anai jauh lebih boleh dipercayai dalam pengesanan anai-anai berbanding dengan manusia yang bergantung pada sistem asas pengetukan dan pendengaran.

Oleh sebab keupayaannya untuk mempelajari isyarat melalui penglihatan dan oleh sebab sifat bertenaga dan atletik, anjing gembala Jerman dapat dilatih untuk bekerja di samping pasukan carilamat dan pasukan penangkapan manusia.

Pelatihan individu atau pelatihan kelas
Pelatihan individu atau pelatihan satu-dengan-satu membantu jurulatih untuk bertumpu pada kebolehan dan keperluan anjing individu, serta menangani pilihan dan keadaan pemilik spesifk. Sebarang masalah tingkah laku sebaiknya ditangani oleh ahli behaviorisme anjing. Pelatihan kelas dapat menjadi berkesan dalam menggalakkan sosialisasi dan main dengan kumpulan setara. Kelas kerap ditawarkan pada kadar lebih berpatutan dan dapat meliputi kedua-dua tingkah laku bermasalah dan pengajaran kemahiran baharu. Kelas dapat berkisar daripada pelatihan anak anjing dan pemula kepada pelatihan lebih lanjut dan pelatihan kemahiran seperti pelaksanaan trik, persiapan untuk sukan anjing seperti ketangkasan atau flyball, atau kerja terapi.

Pelatihan terkhusus
Anjing juga dilatih untuk tujuan khas seperti Perakuan CGC; untuk sukan anjing, termasuk kepatuhan pertandingan, ketangkasan anjing, penggembalaan, penjejakan, dan flyball; dan untuk menjalankan peranan tertentu seperti anjing pengesan, anjing pembantu, anjing pemburu, anjing polis, anjing carilamat, atau anjing pengawal.

Alat

 Alat Takrifan Tali kajai kepala atau kolar kepala Tali kajai kepala ialah tali kekang tanpa lagam, tetapi untuk anjing, bukan kuda. Tali ini diikat di sekeliling belakang leher anjing dan di atas muncung, lalu memberikan lebih kawalan ke atas arah anjing dan keamatan penarikan pada cawak berbanding dengan kebanyakan kolar yang padan ketat-ketat di sekeliling leher. Tekanan pada jenis kolar ini menarik hidung anjing dan selanjutnya kepalanya ke arah pengendali. Tali kajai kepala menjadi kontroversi di sesetengah tempat. Abah-abah anjing tanpa tarik Abah-abah tanpa tarik dipakai pada badan haiwan berkenaan. Abah-abah tanpa tarik berbeza dengan ketara daripada abah-abah standard kerana abah-abah ini menjadikannya lebih sukar untuk ditarik oleh anjing. Beberapa reka bentuk wujud, termasuk titik cantuman untuk cawak pada dada anjing, yang memusingkan bahu anjing ke satu sisi apabila ia menarik, atau dengan mencerut merentasi bahu dan belakang. Seperti tali kajai kepala, abah-abah tanpa tarik tidak mengajar anjing untuk tidak menarik, hanya secara fizikal menyukarkan anjing untuk terus menarik. Mainan sentakan gigitan anjing Sentakan latihan gigitan ialah alat yang biasanya digunakan untuk dorongan pemangsa dan memperoleh kemahiran berkembang. Sentakan latihan gigitan kerap digunakan untuk mengajarkan gigitan terarah seperti dalam latihan polis, latihan tentera, dan latihan anjing schutzhund. "Mainan" sentakan yang diperbuat daripada sebarang gabungan wul, bulu, dan getah kerap digunakan sebagai pendorong apabila melatih anjing dalam sukan anjing seperti ketangkasan anjing dan flyball.

Sentakan dan mainan kerap digunakan oleh jurulatih berasaskan ganjaran (pengukuhan positif) apabila anjing berkenaan lebih bermotivasi dengan permainan berbanding dengan makanan. Makanan ganjaran latihan Menurut Universiti Negeri Arizona, kurang penyelidikan telah dibuat tentang kaedah pelatihan anjing yang telah digunakan untuk orang yang memiliki anjing di Amerika Syarikat. Makanan ganjaran latihan boleh digunakan sebagai ganjaran kerana melengkapkan tingkah laku yang diingini oleh jurulatih yang mengamalkan pelatihan berasaskan ganjaran (pengukuhan positif).

Walaupun bantahan ke atas penggunaan makanan untuk pelatihan anjing ialah perkara pertikaian lazim dalam penerimagunaan kaedah berperikemanusiaan, makanan, termasuk makanan ganjaran latihan, ialah ganjaran lebih berkesan berbanding dengan sama ada belaian atau pujian. Pengklik anjing Pengklik ialah alat kecil, yang biasanya diperbuat daripada plastik dan mengandungi jalur kecil logam bengkok yang membuat bunyi "klik" apabila ditekan. Logam itu boleh ditekan terus dengan ibu jari atau dengan butang luar. Pengklik kerap digunakan dalam pelatihan berasaskan pengukuhan positif (atau "pelatihan pengklik") untuk memberikan petunjuk kepada anjing apabila ia telah menyelesaikan tingkah laku yang diingini. Kolar aversif Kolar yang mengenakan nyeri (aversif) semasa pelatihan, termasuk yang berikut (yang menyalahi undang-undang di sesetengah negara):
 Kolar renjatan elektrik jauh
 Kolar serampang (kolar jepit)
 Rantai cekik (rantai gelincir atau rantai periksa)

Lihat juga

 Golekan alfa
 Ketangkasan anjing
 Pencegahan gigitan anjing
 Penunjukan pengakuran
 Salak
 Senarai baka anjing
 Senarai jurulatih anjing
 Sukan anjing

Umum

 Ahli behaviorisme anjing
 Etologi
 Hukuman
 Kognisi haiwan
 Pelatihan haiwan
 Pelaziman klasik
 Pelaziman operan
 Pengukuhan
 Sistem ganjaran

Rujukan

Bibliografi




















Bacaan lanjut