Daging anjing

Daging anjing ialah daging yang diterbitkan daripada anjing. Dari segi sejarah, pemakanan daging anjing oleh manusia telah dicatatkan di banyak bahagian di dunia.

Pada abad ke-21, daging anjing dimakan pada takat terbatas di Kemboja, di China, di bahagian-bahagian di India Timur Laut, di Indonesia, di Ghana, di Laos, di Nigeria, di Korea Selatan, di Switzerland, dan di Vietnam. Di kawasan-kawasan ini, kepatuhan kepada undang-undang bagi pemakanan daging anjing berbeza-beza dengan sesetengah negara yang mengizinkannya atau tidak mempunyai larangan seluruh negara. Terdapat anggaran pada tahun 2014 bahawa, di seluruh dunia, 25 juta ekor anjing dimakan pada setiap tahun oleh manusia.

Sesetengah budaya memandang pemakanan daging anjing sebagai sebahagian daripada masakan tradisional, masakan ritual, atau masakan seharian mereka dan budaya lain pula menganggap pemakanan daging anjing sebagai pantang larang, walaupun di tempat yang di sana daging anjing pernah dimakan pada masa lalu. Pendapat juga berbeza-beza secara drastik merentasi rantau berlainan di dalam negara berlainan.

Amalan sejarah

Aztek
Di Empayar Aztek, anjing botak Mexico dibiakbakakan untuk banyak tujuan. Hernán Cortés, iaitu seorang musuh bagi orang Aztek, mendakwa dalam sepucuk surat bahawa apabila beliau tiba di Tenochtitlan pada tahun 1519, "anjing terkembiri kecil yang dibiakbakakan oleh mereka untuk dimakan" merupakan antara barangan yang dijual di pasar kota. Tiada sumber lain yang menyokong amalan ini. Anjing-anjing ini, iaitu xoloitzcuintle, kerap digambarkan pada tembikar Mexico pra-Columbus. Baka ini hampir pupus pada tahun 1940-an, tetapi atase tentera British di Bandar Raya Mexico, iaitu Norman Wright, mengembangkan baka berdaya maju daripada sesetengah anjing yang ditemukan oleh beliau di kampung-kampung terpencil. Warisan genetik baka ini telah hampir dipadamkan melalui pembiakbakaan menyaling dengan baka anjing lain untuk mengekalkan rupanya.

Orang Asli Amerika Utara
Budaya tradisional yang bersangkutan dengan pemakanan daging anjing berbeza-beza dari suku ke suku dalam kalangan penduduk asli Amerika Utara, dengan sesetengah suku yang menikmatinya sebagai makanan mewah dan suku lain (seperti orang Comanche) yang menganggapnya sebagai makanan terlarang. Orang-orang asli Great Plains, seperti orang Sioux dan orang Cheyenne, memakannya, tetapi terdapat pantang larang keagamaan serentak terhadap daging daripada kanin liar.

Orang Kickapoo menyertakan daging anak anjing dalam banyak perayaan tradisional mereka. Amalan ini telah didokumenkan dengan baik dalam "Projek Sejarah Perintis Indian untuk Oklahoma" Works Progress Administration.

Pada 20 Disember 2018, Akta Larangan Perdagangan Daging Anjing dan Kucing persekutuan ditandatangani menjadi undang-undang sebagai sebahagian daripada Rang Undang-undang Ladang 2018. Akta ini melarang penyembelihan anjing dan kucing untuk makanan di Amerika Syarikat, dengan pengecualian untuk ritual Orang Asli Amerika.

Eropah
Ovidius, Ploutarkhos, Plinius, dan pengarang bahasa Latin lain, menerangkan pengorbanan anak anjing (catulina) kepada para dewa neraka dan untuk perlindungan menentang rusta bijirin, kemudian daging dipersiapkan dan dimakan.

Austronesia

Peribumi Taiwan
Peribumi Taiwan pada asalnya mempunyai pantang larang terhadap pemakanan anjing, yang menonjol dalam mitos budaya mereka. Anjing Taiwan peribumi sangat dihargai sebagai teman perburuan. Walau bagaimanapun, mereka juga mula memakan daging anjing selepas daging anjing diperkenalkan oleh pendatang Cina Han waishengren (tanah besar) yang masuk pada pertengahan abad ke-20, yang membawa kepada kepupusan hampir bagi anjing Taiwan.

Asia Tenggara Maritim
Anjing bela jinak dibawa masuk ke Filipina oleh penghijrahan Austronesia Neolitik dari Taiwan, yang mempunyai anjing yang diperoleh pula daripada budaya pra-Austronesia di China tenggara Neolitik. Daging anjing dimakan dalam sesetengah kelompok etnik prapenjajahan Filipina semasa ritual bomoh dan cara khas tertentu. Walau bagaimanapun, tulang anjing sangat jarang ditemukan di dalam longgok buangan di tapak-tapak arkeologi, berkontras dengan tinggalan-tinggalan babi dan rusa; tinggalan-tinggalan anjing paling lengkap di tapak-tapak arkeologi adalah daripada kubur anjing dekat dengan kubur manusia atau di sebelah kubur manusia. Ini menunjukkan bahawa, walaupun anjing kadang-kadang dimakan, anjing terutamanya dipelihara sebagai teman dan anjing pemburu dan bukan sebagai haiwan makanan. Sejarawan Sepanyol, Francisco Ignacio Alcina, mempunyai keterangan terperinci tentang layanan penuh kasih sayang terhadap anjing oleh orang Visaya asli pada abad ke-17, semasa zaman penjajahan Sepanyol awal. Alcina dengan bantahan merekodkan bahawa anjing dilayan oleh orang tempatan seperti anak sendiri. Oleh itu, kebangkitan dari segi pemakanan daging anjing sebagai makanan dalam konteks sekular dalam sesetengah kelompok etnik di Filipina berkemungkinan hanya berlaku sekian lama selepas kedatangan orang Sepanyol.

Tradisi pemakanan daging anjing untuk tujuan ritual dalam sesetengah kelompok etnik kekal ke zaman moden di tanah tinggi Cordillera di Filipina. Dalam kalangan orang Cordillera, anjing dikorbankan dan dimakan dalam ritual penyucian yang dikenali sebagai dao-es atau daw-es. Ritual ini biasanya dilakukan selepas seseorang meninggal dunia tanpa diduga (melalui pembunuhan atau kemalangan), mendapat sakit teruk, dibebaskan dari penjara, atau menyaksikan kematian secara langsung. Orang Cordillera percaya bahawa anjing mempunyai salah satu roh paling murni sesama haiwan, sebanding dengan manusia, dan, oleh itu, ia merupakan yang paling menarik kepada roh nenek moyang (anito). Roh anjing diutus ke dunia roh oleh bomoh (mambunong), yang dipercayai dapat membersihkan minda peserta daripada citra kematian dan roh jahat. Ritual ini masih diizinkan oleh undang-undang, walaupun mereka dikehendaki menyimpan rekod dan dipantau oleh Jawatankuasa Kebajikan Haiwan.

Oseania
Anjing kehilangan kepentingan ekonomi sebagai haiwan perburuan (biasanya untuk babi hutan) dalam kalangan orang Austronesia yang sampai ke pulau-pulau kecil di Melanesia dan di Polinesia. Ia menjadi pesaing untuk sumber makanan terbatas dan, oleh itu, dimakan. Anjing bela jinak Austronesia yang pada asalnya dibawa oleh penghijrahan budaya Lapita dimakan sampai pupus di banyak pulau sejak zaman purba. Anjing diperkenalkan semula kemudian daripada populasi terselamat di pulau-pulau lain serta anjing yang diturunkan daripada populasi tanah besar Asia Tenggara bukan Austronesia. Ini menyebabkan ketidaksinambungan ketara dalam gen bagi anjing bela jinak, serta istilah untuk anjing, dalam kalangan orang Austronesia di Kepulauan Pasifik, berbanding dengan rantau Austronesia lain di Kepulauan Asia Tenggara.

Anjing, dari segi sejarah, dimakan di Tahiti dan di pulau-pulau lain di Polinesia, termasuk Hawaii pada masa perhubungan pertama orang Eropah. James Cook, ketika pertama kali melawat Tahiti pada tahun 1769, mencatatkan dalam jurnal beliau, "kami sedikit sahaja tetapi apa yang membolehkan agar Anjing Laut Selatan berada di sebelah Kambing Inggeris, satu perkara yang memihak kepada mereka ialah bahawa mereka hidup sepenuhnya bergantung pada Sayuran". Calvin Schwabe melaporkan pada tahun 1979 bahawa anjing dimakan secara meluas di Hawaii dan dianggap berkualiti lebih tinggi berbanding dengan daging babi atau daging ayam. Apabila orang Hawaii pertama kali bersemuka dengan penjelajah awal British dan Amerika, mereka kebuntuan untuk menjelaskan sikap para pelawat tentang daging anjing. Orang Hawaii menternak kedua-dua anjing dan babi sebagai haiwan peliharaan dan untuk makanan. Mereka tidak dapat memahami sebabnya para pelawat British dan Amerika mereka hanya mendapati bahawa babi adalah sesuai untuk dimakan. Amalan ini kelihatannya telah pupus, bersama-sama dengan baka anjing asli Hawaii, iaitu anjing poi Hawaii yang unik, yang digunakan terutamanya untuk tujuan ini.

Walaupun Hawaii telah melarang jualan komersial bagi daging anjing, sehingga Akta Larangan Perdagangan Daging Anjing dan Kucing persekutuan, adalah di sisi undang-undang untuk menyembelih haiwan yang dikelaskan sebagai haiwan peliharaan jika ia "dibiakbakakan untuk pemakanan oleh manusia" dan dilakukan dengan cara "berperikemanusiaan". Ini membolehkan perdagangan daging anjing diteruskan, kebanyakannya dengan menggunakan anjing terbiar, anjing sesat, atau anjing curian.

Hukum pemakanan agama
Menurut kasyrut, iaitu hukum pemakanan Yahudi, diharamkan memakan daging mamalia darat yang tidak mengunyah mamahannya dan bertelapuk terbelah, yang termasuk anjing.

Dalam hukum pemakanan Islam, pemakanan daging daripada anjing, atau mana-mana haiwan karnivor, atau mana-mana haiwan yang mempunyai taring, cakar, jari, atau sisik reptilia, dianggap haram, sementara mazhab Maliki menganggapnya makruh.

Anjing sebagai makanan kemandirian

Peperangan dan kebuluran
Di kebanyakan negara Eropah, pemakanan daging anjing ialah pantang larang. Pengecualian berlaku pada zaman kekurangan, seperti pengepungan atau kebuluran.

Di Jerman, daging anjing telah dimakan dalam setiap krisis besar sejak sekurang-kurangnya zaman Friedrich Agung dan lazimnya dirujuk sebagai "daging kambing sekatan".

Semasa pergerakan ke arah barat abad ke-19 di Amerika Syarikat, malim gunung, Orang Asli Amerika, Tentera Darat Amerika Syarikat, serta Konfederasi semasa Perang Saudara Amerika kerap terpaksa memakan daging anjing untuk bertahan; yang pertama dimakan merupakan kuda, kemudian baghal, dan yang terakhir anjing.

Semasa Pengepungan Paris (1870–1871), kekurangan makanan yang disebabkan oleh sekatan Jerman ke atas bandar raya itu menyebabkan warga Paris beralih kepada sumber makanan alternatif, termasuk daging anjing. Daging anjing juga dilaporkan dijual oleh sesetengah tukang daging di Paris pada tahun 1910.

Pada awal abad ke-20, harga daging tinggi membawa kepada pemakanan daging kuda dan anjing secara meluas di Jerman.

Pada awal abad ke-20 di Amerika Syarikat, daging anjing dimakan semasa zaman kekurangan daging.

Segelintir kedai daging menjual daging anjing semasa pendudukan Jerman di Belgium dalam Perang Dunia Pertama, apabila makanan adalah jarang.

Pada bahagian akhir Perang Dunia Pertama, daging anjing dimakan di Sachsen oleh golongan miskin kerana keadaan kebuluran.

Di Jerman, pemakanan daging anjing diteruskan pada tahun 1920-an. Pada tahun 1937, undang-undang pemeriksaan daging yang disasarkan terhadap trikinela diperkenalkan untuk babi, anjing, babi hutan, rubah, bejar, dan karnivor lain.

Semasa kekurangan daging teruk bertepatan dengan pendudukan Jerman dari tahun 1940 hingga tahun 1945, sosej yang didapati diperbuat daripada daging anjing dirampas oleh pihak berkuasa Nazi di Belanda.

Ekspedisi dan kecemasan
Pengembara kadang-kadang terpaksa memakan anjing yang menemani mereka untuk terus hidup apabila terkandas tanpa makanan lain. Sebagai contoh, Benedict Allen memakan anjing beliau apabila tersesat di dalam hutan hujan Brazil. Satu kes di Kanada dilaporkan pada tahun 2013.

Lewis dan Clark
Semasa Ekspedisi Lewis dan Clark (1803–1806), Meriwether Lewis dan anggota lain dalam Kor Penemuan memakan daging anjing, sama ada daripada haiwan mereka sendiri atau yang dibekalkan oleh suku-suku orang Asli Amerika, termasuk orang Paiute dan orang Indian Wah-cleh-lah, salah satu cabang orang Watlala, orang Clatsop, orang Sioux Teton, orang Indian Nez Perce (yang tidak makan anjing sendiri), dan orang Hidatsa. Lewis dan anggota ekspedisi memakan daging anjing, kecuali William Clark, yang dilaporkan tidak sanggup memakan anjing.

Penjelajahan kutub
Penjelajah British Ernest Shackleton dan Ekspedisi Trans-Antartika Imperial pimpinan beliau terperangkap dan akhirnya membunuh anjing kereta luncur salji mereka untuk makanan.

Pasukan penjelajah Norway Roald Amundsen masyhur kerana merancang untuk memakan anjing kereta luncur salji mereka, serta menjadikan anjing lebih lemah sebagai makanan kepada anjing lain, semasa ekspedisi mereka ke Kutub Selatan. Ini membolehkan pasukan itu membawa kurang makanan, lantas meringankan beban, dan akhirnya membantu Amundsen memenangi perlumbaan ke Kutub Selatan menentang ekspedisi Robert Scott, yang menggunakan kuda padi. Apabila membandingkan anjing kereta luncur salji dengan kuda padi sebagai haiwan tarikan, Amundsen mencatat:

Terdapat kelebihan jelas bahawa anjing dapat diberi makan kepada anjing. Seekor dapat mengurangkan kawanan sedikit demi sedikit, dengan menyembelih yang lebih lemah dan memberi makan yang terpilih dengan mereka. Dengan cara ini, mereka mendapat daging segar. Anjing kami hidup berdasarkan daging anjing dan Pemmican sepanjang perjalanan, dan ini membolehkan mereka melakukan kerja hebat. Dan jika kami sendiri menginginkan sekeping daging segar kami dapat memotong filet kecil halus; ia terasa bagi kami sebaik daging lembu terbaik. Anjing tersebut tidak membantah sama sekali; selagi mereka mendapat bahagian mereka, mereka tidak peduli tentang punca bahagian bangkai rakan mereka. Semua yang tinggal selepas salah satu hidangan anjing ini hanyalah gigi daripada mangsa – dan jika hari itu ialah hari sangat sukar, ini juga menghilang.

Douglas Mawson dan Xavier Mertz merupakan sebahagian daripada Pasukan Timur Jauh, iaitu pasukan luncur salji tiga orang dengan Leftenan B. E. S. Ninnis, untuk meninjau Tanah Raja George V, Antartika. Pada 14 Disember 1912, Ninnis jatuh melalui celah berlitup salji bersama-sama dengan kebanyakan catuan pasukan itu dan tidak pernah dilihat lagi. Mawson dan Mertz segera berpatah balik. Mereka mempunyai makanan untuk satu minggu setengah untuk diri mereka sendiri dan tiada makanan langsung untuk anjing tersebut. Peruntukan mereka yang tidak seberapa memaksa mereka untuk memakan anjing kereta luncur salji tersisa mereka dalam perjalanan pulang sejauh . Daging anjing tersebut adalah keras, berurat, dan tanpa secebis lemak. Setiap haiwan menghasilkan sangat sedikit dan sebahagian besar diberi makan kepada anjing masih hidup, yang memakan daging, kulit, dan tulang sehingga tiada yang tersisa. Lelaki berdua itu juga memakan otak dan hati anjing tersebut. Walau bagaimanapun, pemakanan hati anjing kereta luncur salji menghasilkan keadaan hipervitaminosis A kerana kanin mempunyai toleransi lebih tinggi untuk vitamin A berbanding dengan manusia. Mertz menderitai kemerosotan cepat. Beliau menghidap sakit perut dan menjadi tidak berupaya dan tidak keruan. Pada 7 Januari 1913, Mertz meninggal dunia. Mawson meneruskan perjalanan bersendirian, akhirnya kembali ke kem dalam keadaan hidup.

Undang-undang semasa
Penyembelihan, penjualan, pembelian (termasuk import), atau pemakanan daging anjing dilarang di sesetengah negara dan di sisi undang-undang di negara lain, seperti yang disenaraikan dalam jadual di bawah.

+ Undang-undang mengenai daging anjing yang diniatkan untuk pemakanan oleh manusia Negara / Wilayah Penyembelihan dan penjualan Pemakanan Pembelian dan import  Amerika Syarikat  Penyembelihan dan penjualan telah diharamkan sejak 2018. Orang asli Amerika yang melakukan upacara keagamaan dikecualikan. Sebelum 2018, ini dilarang di enam buah negeri.  Import menyalahi undang-undang  Argentina  Pemakanan menyalahi undang-undang  Australia  Penyembelihan dan penjualan menyalahi undang-undang  Pemakanan di sisi undang-undang kecuali  sejak 1953  Austria  Penyembelihan menyalahi undang-undang  Brazil  Penyembelihan dan penjualan menyalahi undang-undang; undang-undang lebih keras di negeri-negeri spesifik  Pemakanan di sisi undang-undang  Chile  Penjualan komersial menyalahi undang-undang  Pemakanan di sisi undang-undang  China  Penyembelihan di sisi undang-undang  Pemakanan di sisi undang-undang, kecuali Shenzhen dan Zhuhai sejak 2020  Colombia  Pemakanan menyalahi undang-undang  Filipina  Penyembelihan menyalahi undang-undang sejak 1998. Ritual keagamaan peribumi dikecualikan. Penjualan, pemindahan, atau pengedaran untuk pemakanan oleh manusia menyalahi undang-undang sejak 2007.  Hong Kong  Semua penyembelihan dan penjualan menyalahi undang-undang sejak 1950  Pemakanan menyalahi undang-undang sejak 1950  Import memerlukan permit  India  Penjualan di sisi undang-undang  Pemakanan di sisi undang-undang  Import menyalahi undang-undang melainkan dengan sijil khas yang dikeluarkan oleh Perkhidmatan Kuarantin dan Perakuan Haiwan (AQCS): Jabatan ini terletak di bawah Jabatan Penternakan Haiwan.  Jerman  Pengeluaran dan penjualan menyalahi undang-undang sejak 1986  Pemakanan di sisi undang-undang  Import menyalahi undang-undang  Kanada  Penyembelihan dan penjualan di sisi undang-undang  Pemakanan di sisi undang-undang  Kazakhstan  Pemakanan di sisi undang-undang, larangan diumumkan pada Oktober 2021  Korea Selatan  Penyembelihan dan penjualan menyalahi undang-undang mulai 2027 selepas tempoh tangguh tiga tahun  Pemakanan menyalahi undang-undang mulai 2027 selepas tempoh tangguh tiga tahun  Korea Utara  Penyembelihan dan penjualan di sisi undang-undang  Pemakanan di sisi undang-undang  Makau  Penjualan komersial menyalahi undang-undang  Pemakanan menyalahi undang-undang  Mali  Penyembelihan menyalahi undang-undang sejak 2012  Mexico  Pemakanan menyalahi undang-undang  Perancis  Penyembelihan dan penjualan menyalahi undang-undang  Pemakanan di sisi undang-undang  Rusia  Pemakanan di sisi undang-undang  Rwanda  Penjualan di sisi undang-undang  Pembelian di sisi undang-undang  Switzerland  Penyembelihan komersial menyalahi undang-undang.  Penyembelihan untuk kegunaan sendiri di sisi undang-undang.  Pemakanan di sisi undang-undang  Import menyalahi undang-undang  Taiwan  Penyembelihan dan penjualan menyalahi undang-undang sejak 1998  Pemakanan menyalahi undang-undang sejak 2017  United Kingdom  Penjualan menyalahi undang-undang  Pemakanan di sisi undang-undang

Amalan moden

Afrika

Cameroon
Anjing dimakan oleh orang Vame untuk ritual keagamaan tertentu.

Ghana
Orang Tallensi, orang Akyim, orang Koki, dan orang Yaakuma, dalam banyak-banyak budaya di Ghana, menganggap daging anjing sebagai makanan mewah. Orang Mamprusi pada umumnya mengelak daging anjing dan ini dimakan dalam "rendidih perasmaraan" yang disediakan oleh seorang raja kepada keturunan dirajanya. Dua buah suku di Ghana, iaitu orang Frafra dan orang Dagaaba, khususnya terkenal sebagai "rakan sepermainan suku" dan pemakanan daging anjing ialah ikatan bersama antara kedua-dua suku. Setiap tahun sekitar bulan September, permainan dianjurkan antara kedua-dua suku dan kepala anjing ialah trofi yang dipertaruhkan untuk suku pemenang.

Ada laporan pada tahun 2017 bahawa peningkatan permintaan untuk daging anjing (kerana kepercayaan bahawa daging anjing memberikan lebih banyak tenaga) telah menyebabkan ahli politik Anthony Karbo mencadangkan kilang daging anjing di tiga buah rantau utara di Ghana.

Nigeria

Anjing dimakan oleh pelbagai kumpulan di sesetengah negeri di Nigeria, termasuk Negeri Ondo, Akwa Ibom, Cross River, Plateau, Kalaba, Taraba, dan Gombe di Nigeria. Daging anjing dipercayai mempunyai kuasa perubatan. Daging ini dipercayai memperbaik kehidupan seks, memberikan keimunan daripada penyakit dan keracunan, dan menawarkan perlindungan daripada juju (jampi).

Pada lewat tahun 2014, ketakutan untuk menghidap penyakit virus Ebola daripada daging belukar menyebabkan sekurang-kurangnya satu surat khabar utama Nigeria berimplikasi bahawa pemakanan daging anjing ialah alternatif sihat. Surat khabar itu mendokumenkan perdagangan berkembang pesat bagi daging anjing dan jualan perlahan bagi daging belukar yang walaupun disalai dengan baik.

Republik Demokratik Congo
Pada tahun 2011, ada laporan bahawa, oleh sebab harga tinggi pada jenis daging lain, pemakanan daging anjing adalah lazim walaupun terdapat pantang larang lama.

Benua Amerika

Amerika Syarikat
Pada Disember 2018, Donald Trump menandatangani Akta Larangan Perdagangan Daging Anjing dan Kucing 2018 menjadi undang-undang. Sebelum ini, perdagangan daging anjing dan kucing adalah di sisi undang-undang di 44 buah negeri.

Pada Julai 2023, ahli kongres Vern Buchanan dan Jared Moskowitz memperkenalkan resolusi yang menyeru pelarangan daging anjing dan kucing secara global.

Kanada
Adalah di sisi undang-undang untuk memakan daging anjing di Kanada. Menurut seorang pengarang untuk National Post, ini adalah kerana tiada keperluan untuk menghalang orang daripada memakan anjing. Walaupun secara teknikal adalah di sisi undang-undang untuk menghidangkan daging anjing di sebuah restoran di Kanada jika daging berkenaan telah diperiksa, mungkin tiada kemungkinan untuk berbuat demikian. Pada tahun 2003, daging kanin beku yang belum diperiksa ditemukan di sebuah restoran Cina bernama "Panda Garden" di Edmonton, Alberta. Pihak berkuasa provinsi menentukan sama ada sesuatu spesies haiwan dapat diluluskan untuk disembelih; yang menghendaki agar anjing dikelaskan sebagai "haiwan makanan" dan haiwan individu tidak diternak sebagai haiwan peliharaan. Tiada lesen yang pernah diberikan untuk tujuan ini. Tiada juga cara beriktiraf untuk mengimport daging anjing ke negara ini.

Asia/Pasifik

China Tanah Besar

Anggaran untuk jumlah pembunuhan anjing di China berkisar antara 10 juta dengan 20 juta ekor anjing setiap tahun, untuk tujuan pemakanan oleh manusia. Walau bagaimanapun, anggaran seperti ini adalah tidak rasmi dan diterbitkan daripada ekstrapolasi laporan industri tentang tanan daging kepada anggaran bagi anjing yang dibunuh.

Pemakanan daging anjing adalah di sisi undang-undang di China tanah besar kecuali di Bandar Raya Shenzhen dan Kementerian Pertanian China tidak pernah mengeluarkan tatacara kuarantin untuk penyembelihan anjing.

Pemakanan daging anjing di China bertarikh kembali ke sekitar tahun 500 SM dan mungkin lebih awal lagi. Telah ada cadangan bahawa serigala di China selatan mungkin telah dibelajinakkan sebagai sumber daging. Mengzi (372 SM–289 SM) berbicara tentang daging anjing sebagai daging diet lazat. Ada laporan pada awal tahun 2000-an bahawa daging ini dianggap mempunyai sifat perubatan dan telah menjadi popular di China utara semasa musim sejuk, kerana daging ini dipercayai meningkatkan suhu badan selepas pemakanan dan menggalakkan kehangatan. Rekod sejarah telah menunjukkan bahawa, pada masa kekurangan makanan (seperti dalam situasi perang), anjing juga dapat dimakan sebagai sumber makanan darurat.

Pada zaman moden, takat pemakanan anjing di China berbeza-beza mengikut wilayah. Pada umumnya, ini paling lazim di sesetengah provinsi selatan, terutamanya di Guangdong, di Guangxi, di Yunnan, di Sichuan, di Hubei, dan di Anhui, serta di segelintir provinsi utara seperti Henan, Shandong, dan Jilin. Ada laporan bahawa ada kelaziman pada tahun 2010 untuk mendapati daging anjing yang disajikan di restoran di China selatan, yang mempunyai anjing yang diternak di ladang untuk pemakanan. Pada tahun 2012, warganet China dan polis China memintas lori yang mengangkut anjing dalam sangkar untuk disembelih di tempat seperti Chongqing dan Kunming.

Sejak tahun 2009, Yulin, Guangxi, menganjurkan festival tahunan pemakanan daging anjing yang dilaporkan sebagai perayaan solstis musim panas. Pada tahun 2014, pemerintah perbandaran menerbitkan pernyataan yang menjauhkan dirinya daripada festival itu, dengan berkata bahawa itu bukan tradisi budaya, sebaliknya acara komersial yang dianjurkan oleh restoran dan orang awam. Festival pada tahun 2011 merentangi 10 hari, yang semasanya 15,000 ekor anjing dimakan. Anggaran bagi bilangan anjing yang dimakan pada tahun 2015 untuk festival itu berkisar daripada setinggi 10,000 ekor kepada angka yang lebih rendah daripada 1,000 ekor ikutan tekanan semakin meningkat di dalam dan di luar negara untuk menamatkannya. Penganjur festival menyatakan bahawa hanya anjing yang dibiakbakakan khusus untuk pemakanan digunakan, sementara pembantah berkata bahawa sesetengah anjing yang dibeli untuk penyembelihan dan pemakanan merupakan haiwan terbiar atau haiwan peliharaan curian. Sesetengah anjing di festival itu didakwa telah dibakar atau direbus hidup-hidup atau dipukul berdasarkan kepercayaan bahawa peningkatan adrenalina yang beredar di dalam tubuh anjing berkenaan memberikan tambahan kepada perisa daging. Laporan lain, walau bagaimanapun, menyatakan bahawa terdapat sedikit bukti tentang amalan tersebut sejak tahun 2015.

Sebelum festival tahun 2014, lapan ekor anjing (dan dua buah sangkar) dijual pada harga 1,150 yuan ($185) dan enam ekor anak anjing pada harga 1,200 yuan. Sebelum festival tahun 2015, seorang pembantah membeli 100 ekor anjing pada harga 7,000 yuan ($1,100; £710). Pertubuhan bukan pemerintah bagi hak haiwan, iaitu Pusat Sukarelawan Terbaik, mengulas bahawa bandar raya itu mempunyai lebih daripada 100 buah pejagalan, yang memproses antara 30 dengan 100 ekor anjing sehari. Pusat Kawalan dan Pencegahan Penyakit Haiwan Yulin menyatakan bandar raya itu hanya mempunyai lapan buah pejagalan anjing yang menjual hampir-hampir 200 ekor anjing dan ini meningkat kepada sekitar 2,000 ekor anjing semasa festival Yulin. Terdapat beberapa kempen untuk menghentikan festival itu, dengan yang pertama yang dilaporkan telah bermula dalam kalangan orang tempatan di China. Pada tahun 2016, petisyen yang menyeru penamat bagi festival itu mengumpulkan 11 juta tandatangan di negara itu. Lebih daripada 3 juta orang juga telah menandatangani petisyen menentangnya di Weibo (setara di China dengan Twitter). Sebelum festival tahun 2014, doktor dan jururawat diarahkan untuk tidak memakan daging anjing di sana dan restoran tempatan yang menyajikan daging anjing diarahkan untuk menutup perkataan "anjing" pada papan tanda dan papan kenyataan mereka. Laporan pada tahun 2014 dan laporan pada tahun 2016 juga telah mencadangkan bahawa majoriti orang China dalam talian dan luar talian tidak bersetuju dengan festival itu.

Gerakan menentang pemakanan daging kucing dan anjing diberi dorongan tambahan dengan pembentukan Rangkaian Perlindungan Haiwan Sahabat China (CCAPN). Setelah berkembang kepada lebih daripada 40 persatuan ahli, CCAPN mula menganjurkan bantahan menentang pemakanan daging anjing dan kucing pada tahun 2006, bermula di Guangzhou dan diteruskan di lebih daripada sepuluh buah bandar raya lain ikutan gerak balas positif daripada orang awam. Sebelum Sukan Olimpik Beijing 2008, para pegawai mengarahkan agar daging anjing dikeluarkan daripada menu di 112 buah restoran rasmi Olimpik untuk mengelak daripada menyinggung perasaan pengunjung dari pelbagai negara yang di sana pemakanan daging anjing ialah pantang larang. Pada tahun 2010, rang undang-undang diusulkan untuk melarang pemakanan daging anjing. Pada tahun 2010, rang undang-undang usul pertama baginya diperkenalkan, dengan rasional untuk melindungi haiwan daripada penganiayaan. Perundangan itu menyertakan langkah untuk memenjarakan orang sehingga 15 hari kerana memakan daging anjing, tetapi terdapat hanya sedikit jangkaan untuk penguatkuasaannya.

Kemerosotan
Setakat awal abad ke-21, pemakanan daging anjing di China semakin merosot. Pada tahun 2014, jualan daging anjing berkurang sebanyak satu pertiga berbanding dengan tahun 2013. Ada laporan bahawa, pada tahun 2015, salah sebuah restoran paling popular di Guangzhou yang menghidangkan daging anjing ditutup selepas pemerintah tempatan mengetatkan peraturan; restoran itu telah menghidangkan hidangan daging anjing sejak tahun 1963. Restoran lain yang menghidangkan daging anjing dan kucing di daerah Yuancun dan di daerah Panyu juga berhenti menyajikan hidangan ini pada tahun 2015. 8.6 juta orang China pada tahun 2016 turut mengundi dalam talian untuk usul perundangan untuk menamatkan pemakanan daging anjing dan kucing, tetapi perundangan itu tidak dikemukakan.

Pada April 2020, Shenzhen menjadi bandar raya China pertama yang melarang pemakanan dan pengeluaran daging anjing dan kucing. Ini berlaku sebagai sebahagian daripada pembanterasan meluas bagi perdagangan hidupan liar yang dianggap mempunyai pautan dengan wabak COVID-19. Dengan mengupas contoh Hong Kong dan Taiwan, pemerintah bandar raya Shenzhen berkata, "Pelarangan pemakanan anjing dan kucing dan haiwan peliharaan lain ialah amalan lazim di negara maju... Larangan ini juga bergerak balas terhadap permintaan dan semangat tamadun manusia." Bandar Raya Zhuhai menyusul pada bulan sama dengan larangan serupa. Keputusan ini disambut baik oleh kumpulan kebajikan haiwan seperti Humane Society International.

Pada bulan sama, Kementerian Pertanian China berkata bahawa pihaknya menganggap anjing sebagai "haiwan pendamping", bukan sebagai haiwan ternakan.

Filipina

Pembunuhan anjing sebagai haiwan ternakan telah dilarang di Filipina sejak tahun 1998 melalui Akta Republik Bil. 8485, yang dikenali sebagai Akta Kebajikan Haiwan 1998, dengan pengecualian untuk anjing yang dibunuh dan dimakan sebagai sebahagian daripada ritual peribumi. Ini selanjutnya diperkuat oleh Akta Republik Bil. 10631 pada tahun 2013, yang meminda undang-undang tahun 1998 dengan menjenayahkan penderaan, penganiayaan, kekejaman, eksploitasi, pengabaian, dan pembunuhan haiwan peliharaan; sambil juga mewajibkan pewujudan pegawai penguat kuasa kebajikan haiwan dalam agensi penguatkuasaan undang-undang seperti Polis Kebangsaan Filipina dan Biro Penyiasatan Kebangsaan. Akta Republik Bil. 9842, yang dikenali sebagai Akta Antirabies 2007, juga menyertakan peruntukan spesifik untuk hukuman kepada sesiapa yang didapati bersalah memperdagangkan daging anjing, dengan hukuman penjara selama 1 hingga 4 tahun dan denda. Undang-undang tempatan yang melarang perdagangan daging anjing juga telah wujud sebelum larangan kebangsaan tahun 1998. Pemakanan daging anjing secara haram masih berterusan di sesetengah rantau di Filipina, terutamanya di tanah tinggi Cordillera di Luzon utara; di sana, pemakanan daging anjing adalah tradisional. Namun begitu, pengenalan dan penguatan undang-undang menentang perdagangan daging anjing, perubahan sikap awam, dan penguatkuasaan ketat telah dengan ketara mengurangkan bilangan anjing yang disembelih untuk daging. Setakat tahun 2020, kurang daripada 1% daripada jumlah penduduk Filipina telah memakan daging anjing.

Pemakanan daging anjing dahulunya meluas, khususnya di Filipina utara; di sana, rendidih daging anjing, pada umumnya, memperoleh nama eufemistik "azucena" (atau "asocena") pada tahun 1980-an. Ini berasal daripada permainan kata terhadap istilah bahasa Sepanyol, iaitu azucena, "lili", dan keseirasannya dengan kata lakur, iaitu "asocena", daripada aso ("anjing; asu") + cena ("makan malam"/"hidangan"). Ini lazimnya dimakan sebagai pulutan (pembuka selera yang dimakan dengan alkohol) oleh lelaki, terutamanya kerana kepercayaan karut bahawa daging anjing "menghangatkan tubuh" dan berfungsi sebagai afrodisiak. Pada kemuncak perdagangan daging anjing sebelum tahun 1990-an, anggaran 500,000 ekor anjing dibunuh setiap tahun.

Pada tahun 1981, hubungan diplomatik antara Filipina dengan United Kingdom ditegangkan apabila surat khabar Sunday Mirror di London menerbitkan foto muka hadapan tentang anjing yang diikat untuk penyembelihan di Filipina. Ini mendorong Margaret Thatcher dan parlimen British untuk mengungkapkan bantahan mereka, yang secara tidak formal disampaikan kepada Jabatan Hal Ehwal Luar Negeri melalui Kedutaan British. Walaupun pada mulanya dianggap sebagai hal ehwal dalam negeri, komunikasi mereka menjadi umum, lalu menimbulkan gerak balas daripada ahli perhimpunan Eddie Ilarde dari Wilayah Ibu Negara, dengan menghina cadangan bahawa semua rakyat Filipina adalah kejam terhadap anjing dan memakan daging anjing. Beliau menjelaskan bahawa, walaupun perdagangan daging anjing masih berlaku, ini adalah tidak lazim dan dilarang oleh undang-undang tempatan di kebanyakan bahagian negara itu, termasuk Manila. Isu itu mencetuskan kepentingan kebangsaan mengenai perdagangan daging anjing dan ketidakcukupan undang-undang sedia ada menentang kekejaman terhadap haiwan yang diluluskan semasa zaman penjajahan Amerika di Filipina. Presiden ketika itu Ferdinand Marcos mengarahkan kajian tentang keperluan pengeluaran dekri presiden yang melarang penjualan dan penyembelihan haiwan peliharaan isi rumah untuk tujuan masakan komersial pada tahun 1982. Di ibu kota Manila, Ordinan Suruhanjaya Metro Manila 82-05 secara khusus melarang pembunuhan dan penjualan anjing untuk makanan.

Pada tahun 1998, Akta Kebajikan Haiwan diluluskan, yang melarang pembunuhan mana-mana haiwan selain lembu, babi, kambing, biri-biri, ayam itik, arnab, kerbau paya, kuda, rusa, dan buaya – dengan pengecualian atas sebab agama, budaya, penyelidikan, keselamatan awam, dan/atau kesihatan haiwan. Akta ini juga secara khusus melarang laga anjing dan laga kuda.

Pemakanan daging anjing masih berterusan di sesetengah kawasan secara haram, terutamanya di tanah tinggi Cordillera di Luzon; di sana, suku peribumi mempunyai pengecualian undang-undang untuk pemakanan daging anjing semasa ritual adat. Lohong gelung ini telah diambil kesempatan oleh sesetengah restoran yang masih menjual daging anjing di luar pengecualian ritual adat.

Menurut Institut Kebajikan Haiwan, perdagangan daging anjing haram sebahagian besarnya menangkap anjing terbiar dari tempat lain di negara itu, dengan kebanyakannya yang pernah menjadi haiwan peliharaan milik orang. Anjing tersebut dikumpulkan di luar jalanan untuk perdagangan daging anjing dan diangkut ke wilayah Benguet tanpa makanan atau air sementara tin keluli dipaksa ke dalam hidung dan tungkai diikat ke atas belakang. Hampir separuh daripada jumlah anjing dilaporkan mati sebelum sampai ke destinasi terakhir. Anjing tersebut biasanya kemudian dibunuh melalui belantan atau pengelaran tekak, selepas itu bulu dibakar hangus dengan penunu bagas dan tubuh dikerat-kerat. Menurut sebuah buku tahun 2007 yang dikarang bersama oleh Temple Grandin, anjing dan haiwan lain di sesetengah kawasan luar bandar Filipina dapat berisiko dipukul sebelum penyembelihan, kerana kepercayaan bahawa ini akan menghasilkan daging lebih baik. Wilayah Benguet secara khusus mengizinkan penggunaan kebudayaan bagi daging anjing oleh orang peribumi and memperakui bahawa ini mungkin membawa kepada penggunaan komersial terbatas. Di Baguio dan di perbandaran sekitarnya, ini dianggap sebagai "rahsia terbuka" yang ditoleransi oleh penguat kuasa undang-undang tempatan. Saluran berita Filipina ABS-CBN dan SunStar menyatakan pada tahun 2012 dan tahun 2017 bahawa warga Korea di Baguio telah memainkan peranan dalam perdagangan daging anjing di bandar raya itu.

Pada tahun 2012, Kumpulan Penyiasatan dan Pengesanan Jenayah (CIDG) Polis Kebangsaan Filipina menganggarkan bahawa masih terdapat sekitar 290,000 ekor anjing yang disembelih secara haram untuk makanan setiap tahun. Pada tahun 2013, 250 serbuan dilakukan ke atas restoran yang disyaki menghidangkan daging anjing di Cordillera oleh Polis Kebangsaan Filipina dan Bahagian Kebajikan Haiwan Biro Industri Haiwan, bersama-sama dengan pertubuhan bukan pemerintah Animal Kingdom Foundation. Perdagangan daging anjing telah berkurang dengan banyak sejak itu.

Hong Kong
Di Hong Kong, Ordinan Anjing dan Kucing diperkenalkan oleh Pemerintah Hong Kong British pada 6 Januari 1950. Ordinan ini melarang penyembelihan mana-mana anjing atau kucing untuk kegunaan sebagai makanan dengan denda dan pemenjaraan. Pada Februari 1998, seorang Hong Kong dijatuhi hukuman penjara sebulan dan denda dua ribu dolar Hong Kong kerana memburu anjing jalanan untuk makanan. Empat orang lelaki tempatan dijatuhi hukuman penjara 30 hari pada Disember 2006 kerana telah menyembelih dua ekor anjing.

India
Pemakanan daging anjing terlihat di India Timur Laut, terutamanya di negeri Mizoram, di negeri Nagaland, dan di negeri Manipur, serta di bahagian di Meghalaya.

Pada tahun 2016, penggiat hak haiwan, iaitu Maneka Gandhi, ketika itu Menteri Pembangunan Wanita dan Kanak-kanak India, membangkitkan petisyen seluruh negara untuk menghentikan penjualan dan pemakanan daging anjing, khususnya menyasarkan Nagaland dan Mizoram. Isu itu menarik perhatian awam apabila beliau menyiarkan di Twitter pada 30 Jun 2022 fotograf tentang perdagangan anjing di Nagaland, dengan mengulas: "Ini menyalahi undang-undang India dan tidak boleh diizinkan di bawah samaran budaya." Di Nagaland, pencinta haiwan peliharaan telah melancarkan kempen untuk menamatkan perdagangan daging anjing Nagaland. Susulan pernyataan Gandhi, Federation of Indian Animal Protection Organisations (FIAPO) secara formal meminta Pemerintah Nagaland untuk melarang pemakanan dan pemerdagangan daging anjing. Pada 3 Julai 2020, mesyuarat kabinet Nagaland meluluskan perundangan untuk pelarangan penjualan dan pemakanan daging anjing di negeri itu. Peraturan itu digubal pada keesokan harinya apabila Ketua Setiausaha Nagaland, iaitu Temjen Toy, mengeluarkan perintah yang melarang pasar anjing, import komersial dan pemerdagangan anjing, dan penjualan komersial bagi daging anjing.

Pada November 2020, pedagang daging anjing mencabar perundangan Nagaland di Mahkamah Tinggi Nagaland di bawah fail kes Neizevolie Kuotsu Alias Toni Kuotsu and ors v. State of Nagaland and ors.. Perundangan itu ditahan seketika tetapi tanpa keputusan muktamad. Pada tahun 2023, kes itu dikemukakan di Majistret Kohima Mahkamah Tinggi Gauhati; di sana, Hakim Marli Vankung membuat keputusan pada 2 Jun yang membatalkan perundangan pemerintah. Penghakiman itu berbunyi: "Larangan penjualan dan pemakanan daging anjing, oleh cabang Eksekutif Pemerintah, tanpa ada sebarang undang-undang yang diluluskan oleh badan perundangan berhubung dengan perdagangan dan pemakanan daging anjing, adalah bertanggungjawab maka untuk diketepikan, walaupun [undang-undang itu] diluluskan mengikut keputusan Kabinet." Penghakiman itu selanjutnya menyatakan bahawa Ketua Setiausaha bukan pihak berkuasa dan tidak berkuasa untuk membuat perkara undang-undang, dan bahawa penjualan dan pemakanan daging anjing tidak melanggar mana-mana undang-undang di India, dan amalan itu ialah "norma dan makanan berterima dalam kalangan orang Nagaland."

Di Mizoram, daging anjing dijual dan dimakan secara bebas. Menurut Akta Penyembelihan Haiwan Mizoram 2013, anjing dikelaskan bersama dengan lembu sebagai haiwan yang dibenarkan untuk penyembelihan, perdagangan daging, dan pemakanan. Lembaga Kebajikan Haiwan Negeri Pemerintah Mizoram telah mencabar pengelasan ini. Pada 4 Mac 2020, Dewan Undangan Negeri Mizoram meluluskan Rang Undang-undang (Pindaan) Penyembelihan Haiwan Mizoram, 2020, yang mengeluarkan anjing daripada haiwan yang diizinkan untuk dibunuh untuk daging. Berita itu dianggap sebagai larangan bagi penyembelihan anjing di negeri itu, tetapi keadaan tidak demikian kerana itu semata-mata mengimplikasikan kekurangan perundangan mengenai daging anjing. Pada tahun 2023, terdapat tekanan daripada pencinta haiwan peliharaan untuk menguatkuasakan Peraturan Pencegahan Kekejaman terhadap Haiwan (Pembiakbakaan dan Pemasaran Anjing) 2017 yang sepatutnya melarang penjualan daging anjing, tetapi diterima dengan kritikan keras daripada orang awam.

Di Meghalaya, pembunuhan anjing terbiar atau anjing bela jinak ialah kesalahan boleh hukum sejak 9 September 2021, apabila Jabatan Penternakan Haiwan dan Veterinar Pemerintah Meghalaya mengeluarkan perintah yang melarang penyembelihan anjing untuk sebarang tujuan.

Indonesia
Indonesia kebanyakannya beragama Islam, iaitu kepercayaan yang menganggap daging anjing, bersama-sama dengan daging babi, haram. The New York Times telah melaporkan bahawa, walaupun demikian, pemakanan daging anjing telah semakin bertumbuh dari segi kepopularan dalam kalangan orang Islam dan kumpulan etnik lain di negara itu kerana harga murahnya dan manfaat kesihatan atau perubatan yang diperkatakan.

Walaupun data yang boleh dipercayai tentang perdagangan daging anjing adalah jarang, pelbagai kumpulan kebajikan menganggarkan bahawa sekurang-kurangnya 1 juta ekor anjing dibunuh setiap tahun untuk dimakan. Di pulau peranginan Bali sahaja, antara 60,000 dengan 70,000 ekor anjing disembelih dan dimakan setahun, walaupun terdapat kebimbangan berlarutan tentang penyebaran rabies susulan wabak penyakit itu di sana beberapa tahun lalu, menurut Yayasan Bali Animal Welfare. Marc Ching daripada Animal Hope & Wellness Foundation mendakwa pada tahun 2017 bahawa layanan terhadap anjing di Indonesia adalah "paling sadis" antara mana-mana sahaja anjing dibunuh untuk daging. Menurut Rappler dan The Independent, proses penyembelihan untuk anjing di Tomohon, Sulawesi, mengakibatkan sesetengah anjing ditunu bagas hidup-hidup.

Pemakanan daging anjing kerap dikaitkan dengan budaya Minahasa dari Sulawesi Utara, budaya Maluku, budaya Toraja, pelbagai etnik dari Nusa Tenggara Timur, dan orang Batak di Sumatera Utara. Kod untuk restoran atau penjual yang menjual daging anjing ialah "RW", iaitu singkatan untuk rintek wuuk (eufemisme Minahasa yang memaksudkan "bulu halus") atau "B1", iaitu singkatan untuk biang (perkataan bahasa Batak untuk "anjing betina").

Hidangan daging anjing popular di Indonesia ialah hidangan daging pedas Minahasa yang dipanggil rica-rica. Rica-rica daging anjing secara khusus dipanggil rica-rica "RW". Hidangan ini dimasak sebagai hidangan patong oleh orang Toraja dan sebagai saksang "B1" oleh orang Batak di Sumatera Utara. Di Jawa, terdapat beberapa hidangan yang diperbuat daripada daging anjing, seperti sengsu (tongseng asu), sate jamu, dan kambing balap.

Pemakanan anjing di Indonesia mendapat perhatian semasa pilihan raya presiden Amerika Syarikat 2012 apabila penjawat semasa Barack Obama dituding oleh lawannya kerana pernah memakan daging anjing yang dihidangkan oleh bapa tiri Indonesia-nya, iaitu Lolo Soetoro, ketika Obama tinggal di negara itu. Obama menulis tentang pengalaman beliau dalam memakan anjing dalam buku beliau, iaitu Dreams from My Father dan, pada Majlis Makan Malam Wartawan Rumah Putih 2012, bergurau tentang makan anjing.

Menurut Lyn White daripada Animals Australia, pemakanan daging anjing di Bali bukanlah tradisi sejak sekian lama. Beliau berkata bahawa daging itu mula-mula datang daripada kumpulan etnik Kristian yang datang ke Bali; di sana, sebilangan kecil pendatang yang bekerja dalam industri perhotelan telah memacu perdagangan.

Pada Jun 2017, laporan penyiasatan menemukan bahawa pelancong di Bali secara tidak sedar memakan daging anjing yang dijual oleh penjual jalanan.

Jepun
Walaupun sebahagian besar orang Jepun tidak memakan daging anjing, telah ada laporan bahawa lebih daripada 100 saluran di negara itu telah menjualnya secara import, terutamanya kepada pelanggan asing. Pada tahun 675 M, Maharaja Tenmu mendekrikan larangan ke atas pemakanannya semasa bulan ke-4 hingga bulan ke-9 dalam setahun. Menurut Meisan Shojiki Ōrai (名産諸色往来) yang diterbitkan pada tahun 1760, daging anjing liar dijual sekali dengan babi hutan, rusa, rubah, serigala, beruang, anjing rakun, berang-berang, musang, dan kucing di sesetengah rantau di Edo.

Kemboja
Pertubuhan bukan pemerintah kebajikan haiwan Four Paws menganggarkan bahawa 2–3 juta ekor anjing disembelih setiap tahun untuk daging di Kemboja. Menurut sebuah kajian penyelidikan pasaran pada tahun 2019 tentang perdagangan daging anjing di Kemboja, secara keseluruhan sejumlah 53.6% daripada jumlah responden menunjukkan bahawa mereka telah memakan daging anjing pada satu ketika dalam kehidupan mereka (72.4% lelaki dan 34.8% perempuan). Kempen baharu bermula pada tahun 2020 untuk menamatkan pemakanan daging anjing.

Korea Selatan

Gaegogi (개고기) secara harfiah memaksudkan "daging anjing" dalam bahasa Korea. Istilah ini sendiri kerap disalah anggap sebagai istilah untuk sup Korea yang diperbuat daripada daging anjing, yang sebenarnya dipanggil bosintang (보신탕; 補身湯; "sup khasiat badan").

Anggaran bagi bilangan haiwan yang dimakan berbeza-beza dengan meluas. Humane Society International telah menganggarkan bahawa 2 juta ekor anjing atau mungkin lebih daripada 2.5 juta ekor anjing diternak di "ladang daging anjing" di Korea Selatan (walaupun, jumlah ini menyertakan kilang anak anjing untuk industri haiwan peliharaan). Menurut Korea Animal Rights Advocates (KARA), hampir-hampir 780,000 hingga 1 juta ekor anjing dimakan setiap tahun di Korea Selatan. Walau bagaimanapun, angka-angka ini telah dikritik kerana dianggap tidak berdasarkan data sebenar dan tidak mempunyai dasar saintifik.

Anggaran bagi pemakanan daging anjing adalah jauh lebih rendah apabila mengambil kira jualan sebenar. Pada tahun 2017, Pasar Moran, yang mencakup 30%–40% pasaran daging anjing di negara itu, melaporkan jualan sebanyak sekitar 20,000 ekor anjing setahun. Bilangan telah terus menurun daripada anggaran tahun 2017 ini dan semua pasar utama telah ditutup, termasuk Pasar Moran. Menurut Kementerian Pertanian, Makanan, dan Hal Ehwal Luar Bandar, hampir-hampir 200 buah ladang anjing telah dilaporkan beroperasi; namun, bekalan ke pasaran daging anjing adalah tidak jelas kerana ladang-ladang ini juga membekali industri haiwan peliharaan.

Pada tahun 2022, Kementerian Makanan, Pertanian, Perhutanan, dan Perikanan Korea Selatan menerbitkan laporan rasmi pertama yang dipanggil "Tinjauan pembiakbakaan dan pengagihan anjing boleh makan". Menurut laporan itu, setakat Februari 2022, 521,121 ekor anjing diternak di 1,156 buah ladang daging anjing dan 388,000 ekor anjing dimakan di 1,666 buah restoran setahun.

Sepanjang 50 tahun lalu, pemakanan daging anjing telah berkurang kerana semakin ramai orang telah mengadopsi anjing sebagai haiwan peliharaan. Dalam tinjauan tahun 2020, 84% daripada jumlah populasi Korea melaporkan bahawa mereka tidak pernah memakan daging anjing atau merancang untuk berbuat demikian.

Hidangan paling popular ialah sup "bosintang", iaitu rendidih pedas yang dimaksudkan untuk menyeimbangkan haba badan semasa musim panas. Pemakanan sup panas semasa musim panas dianggap memastikan kesihatan baik dengan menyeimbangkan "qi", iaitu tenaga penting badan sebagaimana yang dipercayai. Daging anjing dipercayai oleh sesetengah orang dapat meningkatkan suhu badan, untuk mengaruh perpeluhan untuk menyejukkan badan semasa musim panas (cara untuk menangani haba dipanggil "menyembuhkan haba dengan haba" (이열치열, 以熱治熱, i-yeol-chi-yeol)). Suatu versi abad ke-19 bagi gaejang-guk menerangkan penyediaan hidangan dengan merebus daging anjing dengan sayur-sayuran seperti daun bawang dan serbuk cili. Variasi bagi hidangan ini mengandungi ayam dan rebung.

Penjualan daging anjing menyalahi undang-undang, tetapi penyembelihan dan pemakanan adalah di sisi undang-undang. Walau bagaimanapun, penyembelihan 'kejam' bagi mana-mana haiwan dilarang oleh Undang-undang Perlindungan Haiwan (동물보호법) dan sesetengah orang didenda kerana penyembelihan anjing oleh undang-undang ini. Penjualan tidak diizinkan kerana Undang-undang Kebersihan Makanan (식품위생법) Korea Selatan tidak menyertakan daging anjing sebagai bahan makanan yang mematuhi undang-undang. Kementerian Makanan dan Keselamatan Ubat mengiktiraf sebarang produk boleh makan selain ubat sebagai makanan. Di ibu kota Seoul, penjualan daging anjing diharamkan oleh peraturan pada 21 Februari 1984, dengan mengelaskan daging anjing sebagai "makanan menjijikkan" (혐오식품, 嫌惡食品, hyeom-o sigpum), tetapi peraturan itu tidak dikuatkuasakan dengan ketat kecuali semasa Sukan Olimpik Seoul 1988. Pada tahun 2001, Datuk Bandar Seoul mengumumkan bahawa tidak akan ada usaha penguatkuasaan tambahan untuk mengawal penjualan daging anjing semasa Piala Dunia FIFA 2002, yang sebahagiannya dianjurkan di Seoul. Pada 21 November 2018, pemerintah Korea Selatan menutup kompleks Taepyeong-dong di Seongnam, yang berfungsi sebagai pejagalan anjing utama negara itu.

Baka anjing utama yang diternak untuk daging ialah landrace tidak spesifik, yang anjingnya lazimnya dinamai nureongi (누렁이) atau hwanggu (황구). Nureongi bukan satu-satunya jenis anjing yang buat masa ini disembelih untuk daging di Korea Selatan. Pada tahun 2015, The Korea Observer melaporkan bahawa banyak baka anjing peliharaan berlainan dimakan di Korea Selatan, termasuk anjing pengutip Labrador, anjing pengutip keemasan, dan kokerspaniel dan bahawa anjing yang disembelih untuk daging kerap termasuk bekas haiwan peliharaan. Sesetengah anjing ini dilaporkan telah dicuri dari rumah keluarga.

Terdapat sesetengah kumpulan orang Korea lantang (terdiri daripada sebilangan kumpulan kebajikan haiwan) yang menentang amalan pemakanan daging anjing. Sesetengah orang Korea tidak memakan daging, tetapi berasa bahawa itu ialah hak orang lain untuk berbuat demikian. Sekumpulan penggiat mencuba untuk mempromosikan dan menghebahkan pemakanan daging anjing di seluruh dunia semasa tempoh menuju Piala Dunia FIFA 2002, yang dianjurkan bersama oleh Jepun dan Korea Selatan, yang mendorong tindakan balas daripada kempen hak haiwan dan tokoh terkemuka seperti Brigitte Bardot untuk mengecam amalan itu. Penentang pemakanan daging anjing di Korea Selatan mengkritik pemakanan daging anjing, kerana sesetengah anjing dipukul, dibakar, atau digantung untuk menjadikan daging lebih lembut. Dalam dekad-dekad lebih terkini, amalan sedemikian sedang didakwa oleh undang-undang.

Di tengah-tengah penurunan dalam pemakanan daging anjing di Korea kontemporari, kumpulan lantang di Korea telah mengkritik bantahan antarabangsa terhadap pemakanan daging anjing kerana dianggap bersifat hipokrit. Penggiat hak haiwan antarabangsa juga telah menyedari kehipokritan, memandangkan keadaan mengerikan yang dalamnya haiwan ternakan kilang diternak di Barat. Sesetengah warga Korea, serta anggota komuniti antarabangsa, telah bertegas bahawa bangsa-bangsa yang menghasilkan kebanyakan bantahan telah muncul dengan pemakanan daging per kapita tertinggi di planet ini, beberapa kali ganda lebih tinggi daripada yang bagi Korea Selatan.

Pada 9 Januari 2024, Perhimpunan Kebangsaan Korea Selatan meluluskan rang undang-undang yang melarang pembiakbakaan dan penyembelihan anjing untuk pemakanan, yang akan bermula pada tahun 2027 selepas tempoh tangguh selama tiga tahun.

Korea Utara
Dangogi (단고기), atau daging manis, merujuk daging anjing yang secara tradisional dimakan semasa hari-hari terpanas dalam setahun di Korea Utara, kerana daging anjing dipercayai memberikan stamina. Pada tahun 2023, tarikh pemakanan utama bertepatan dengan "sambok", atau tiga hari terpanas, iaitu 17 Julai, 27 Julai, dan 16 Ogos.

Sebuah lukisan dinding di kompleks makam Goguryeo di Wilayah Hwanghae Selatan, iaitu sebuah Tapak Warisan Dunia yang bertarikh dari abad ke-4 M, menggambarkan seekor anjing yang disembelih di dalam sebuah gudang. Orang Balhae juga menikmati daging anjing dan tradisi moden masakan anjing kelihatannya telah berasal dari zaman itu.

Daily NK melaporkan bahawa, pada awal tahun 2010, pemerintah Korea Utara menyertakan daging anjing dalam senarai seratus harga tetap, lalu menetapkan harga tetap 500 won sekilogram.

Pada September 2023, Korea Utara mengumumkan pembinaan sebuah restoran daging anjing mewah, "Rumah Makanan Mewah Daging Anjing", di Pyongyang. Inisiatif ini, yang diluluskan oleh Kim Jong-un, ialah sebahagian daripada usaha negara untuk menggalakkan "pemakanan lebih sihat".

Daging anjing dianggap sebagai hidangan kebangsaan di Korea Utara, dengan berbilang restoran yang didedikasikan untuknya. Pertandingan memasak yang menggunakan semua bahagian haiwan itu juga ditampilkan di televisyen negeri.

Malaysia
Pemakanan daging anjing adalah di sisi undang-undang di Malaysia. Isu ini didedahkan pada tahun 2013 selepas kumpulan Malaysian Independent Animal Rescue menerima laporan yang mendakwa bahawa sebuah restoran di Kampung Melayu, Subang, mempunyai anjing yang dikurung dan diseksa sebelum disembelih untuk daging.

Singapura
Penjualan daging anjing dilarang di Singapura.

Taiwan
Pada tahun 2001, pemerintah Taiwan mengenakan larangan ke atas penjualan daging anjing, kerana kedua-dua tekanan daripada kumpulan kebajikan haiwan bela jinak dan keinginan untuk memperbaik persepsi antarabangsa dan terdapat sesetengah protes. Pada tahun 2007, satu lagi undang-undang diluluskan, yang dengan ketara meningkatkan denda kepada penjual daging ini. Menurut The Daily Meal pada tahun 2014, daging anjing kekal popular di Taiwan walaupun terdapat undang-undang, terutamanya di bandar-bandar lebih kecil dan di kampung-kampung. Penggiat hak haiwan menuduh pemerintah Taiwan kerana tidak mendakwa mereka yang terus menyembelih dan menghidangkan daging anjing di restoran.

Pada April 2017, Taiwan menjadi negara pertama di Asia Timur yang secara rasmi melarang pemakanan daging anjing dan kucing serta mengenakan hukuman penjara untuk mereka yang menyeksa dan membunuh haiwan. Pindaan Akta Perlindungan Haiwan yang diluluskan oleh Yuan Perundangan bertujuan untuk menghukum penjualan, pembelian, atau pemakanan daging anjing atau kucing dengan denda antara NT$50,000 dengan NT$2 juta. Pindaan itu juga mengeraskan hukuman untuk mereka yang dengan sengaja mencederakan haiwan penjara maksimum hingga dua tahun dan denda sebanyak NT$200,000 hingga NT$2 juta.

Pada Oktober 2017, badan perundangan kebangsaan Taiwan, yang dikenali sebagai Yuan Perundangan, meluluskan pindaan kepada Akta Perlindungan Haiwan negara itu yang "melarang penjualan dan pemakanan daging anjing dan kucing serta sebarang produk makanan yang mengandungi daging atau bahagian lain daripada haiwan-haiwan ini."

Thailand
Pernah ada budaya rantauan kecil pemakanan daging anjing, serta perdagangan anjing untuk pemakanan dan pengangkutan anjing ke Vietnam; di sana, pemakanan daging anjing adalah lebih lazim. Pada tahun 2014, Thailand meluluskan Akta Pencegahan Kekejaman terhadap Haiwan dan Peruntukan Kebajikan Haiwan yang, antara peruntukan lain, mengharamkan pemerdagangan atau pemakanan daging anjing. Setakat tahun 2016, perdagangan ke Vietnam telah berterusan, sambil CNN melaporkan bahawa tulang patah dan tengkorak remuk merupakan kecederaan lazim untuk anjing seludupan.

Timor-Leste
Daging anjing ialah makanan mewah popular di Timor-Leste.

Uzbekistan
Daging anjing kadang-kadang telah digunakan di Uzbekistan dengan kepercayaan bahawa daging itu mempunyai sifat perubatan.

Vietnam

Sekitar lima juta ekor anjing disembelih di Vietnam setiap tahun, lalu menjadikan negara itu pemakan kedua paling ramai bagi daging anjing di dunia selepas China. Pemakanan telah dikritik oleh ramai orang di Vietnam dan di seluruh dunia kerana kebanyakan anjing merupakan haiwan peliharaan yang dicuri dan dibunuh dengan cara kejam, biasanya dengan dipukul, ditikam, dibakar hidup-hidup, atau dikelar kerongkongnya. Vietnam tidak mempunyai peraturan ketat untuk menghentikan amalan itu. Daging anjing adalah khususnya popular di kawasan bandar di utara dan terdapat di restoran khas yang secara khusus menghidangkan daging anjing.

Tinjauan tahun 2013 di VietNamNet, dengan penyertaan sebanyak lebih daripada 3,000 orang pembaca, menunjukkan bahawa majoriti orang, pada 80%, menyokong pemakanan daging anjing. Sehingga 66 peratus daripada jumlah pembaca berkata bahawa daging anjing adalah berkhasiat dan telah menjadi makanan tradisional sejak sekian lama. Sekitar 13% berkata bahawa pemakanan daging anjing boleh diterima tetapi penyembelihan anjing mesti dikawal ketat untuk mengelakkan imej memalukan.

Daging anjing dipercayai membawa nasib baik dalam budaya Vietnam. Daging anjing dipandang sebanding dari segi pemakanan dengan daging ayam atau daging babi. Di kawasan bandar, terdapat kawasan kejiranan yang mengandungi banyak restoran daging anjing. Sebagai contoh, di Jalan Nhật Tân, Daerah Tây Hồ, Hanoi, banyak restoran menyajikan daging anjing. Kumpulan-kumpulan pelanggan, biasanya lelaki, duduk di atas tikar, akan meluangkan waktu senja mereka berkongsi pinggan daging anjing dan meminum alkohol. Pemakanan daging anjing dapat menjadi sebahagian daripada ritual yang biasanya berlaku menjelang penghujung bulan qamari atas sebab astrologi dan tuah. Restoran yang terutamanya wujud untuk menghidangkan daging anjing mungkin hanya dibuka pada separuh akhir bulan qamari.

Daging anjing juga dipercayai meningkatkan libido lelaki. Pernah ada perdagangan penyeludupan besar dari Thailand untuk mengeksport anjing ke Vietnam untuk pemakanan oleh manusia. Kempen bersepadu pada antara tahun 2007 dengan tahun 2014 oleh penggiat haiwan di Thailand, yang dipimpin oleh Soi Dog Foundation, meyakinkan pihak berkuasa di Thailand dan di Vietnam bahawa perdagangan daging anjing ialah kekangan kepada usaha untuk menangani rabies di Asia Tenggara. Pada tahun 2014, Thailand memperkenalkan undang-undang baharu menentang kekejaman terhadap haiwan, yang banyak meningkatkan penalti yang dihadapi oleh penyeludup anjing. Perdagangan telah berkurang dengan ketara.

Pada tahun 2009, daging anjing didapati sebagai pembawa utama bagi bakteria Vibrio cholerae, yang menyebabkan epidemik kolera musim panas di Vietnam utara.

Sebelum tahun 2014, lebih daripada 5 juta ekor anjing dibunuh untuk daging setiap tahun di Vietnam menurut Asia Canine Protection Alliance. Terdapat tanda bahawa keinginan untuk memakan daging anjing di Vietnam semakin berkurang. Sebahagian daripada pengurangan itu dianggap telah disebabkan oleh peningkatan bilangan orang Vietnam yang membela anjing sebagai haiwan peliharaan, kerana pendapatan mereka telah meningkat dalam beberapa dekad lalu.

Pada tahun 2018, pegawai di bandar raya Hanoi menggesa rakyat agar berhenti memakan daging anjing dan kucing, dengan mengupas kebimbangan tentang kaedah kejam untuk menyembelih haiwan tersebut dan penyakit yang disebarkan oleh amalan ini, termasuk rabies dan leptospirosis. Sebab utama untuk gesaan ini kelihatannya ialah ketakutan bahawa amalan pemakanan anjing dan kucing, yang kebanyakannya merupakan haiwan peliharaan curian, dapat mencemarkan imej bandar raya itu sebagai "ibu kota bertamadun dan moden".

Eropah

Austria
Seksyen 6, Perenggan 2 dalam undang-undang untuk perlindungan haiwan melarang pembunuhan anjing dan kucing untuk tujuan penggunaan sebagai makanan atau produk lain.

Perancis
Di Perancis, kedai daging yang menjual daging anjing dibuka di seluruh negara sehingga sekitar tahun 1910.

Dalam puisinya "Alcools", Guillaume Apollinaire menyebut seorang tukang daging yang menjual daging anjing.

Switzerland
Pada tahun 2012, surat khabar Switzerland Tages-Anzeiger melaporkan bahawa anjing, serta kucing, dimakan secara kerap oleh segelintir peladang di kawasan luar bandar. Penyembelihan dan penjualan komersial bagi daging anjing dilarang, tetapi peladang diizinkan untuk menyembelih anjing untuk pemakanan oleh diri.

Dalam buku tahun 1979 beliau Unmentionable Cuisine, Calvin Schwabe memerihalkan resipi daging anjing Switzerland, iaitu gedörrtes Hundefleisch, yang dihidangkan sebagai kepingan senipis kertas, serta ham anjing salai, iaitu Hundeschinken, yang dipersiapkan dengan mengasinkan dan mengeringkan daging anjing mentah.

Adalah menyalahi undang-undang di Switzerland untuk secara komersial mengeluarkan makanan yang diperbuat daripada daging anjing.

United Kingdom
Walaupun perdagangan komersial bagi daging anjing menyalahi undang-undang, buat masa ini, masih di sisi undang-undang di United Kingdom untuk memakan daging anjing.

Oseania

Australia
Setiap negeri atau wilayah di Australia mempunyai peraturan masing-masing, tetapi kesemuanya mempunyai undang-undang yang sama ada mengharamkan pemakanan daging anjing atau pembunuhan anjing untuk pemakanan. Juga ada larangan untuk menjual daging anjing berdasarkan piawaian dan tata pemprosesan daging.

Tonga
Pemakanan daging anjing bela jinak adalah lazim di Tonga dan juga telah diperhatikan dalam komuniti ekspatriat Tonga di New Zealand, di Australia, dan di Amerika Syarikat.

Produk anjing lain

Asia Tengah
Menurut Eurasianet, lemak anjing dipandang sebagai rawatan mantap untuk tuberkulosis di bahagian-bahagian di Asia Tengah. Lemak itu dilaporkan telah digunakan sebagai penawar rakyat untuk COVID-19 di Uzbekistan dan di Kyrgyzstan.

Korea Selatan

Gaesoju (개소주; 개燒酒), juga dikenali sebagai tuak anjing, ialah minuman bercampur yang mengandungi daging anjing dan ramuan perubatan Cina lain seperti halia, berangan, dan bidara cina untuk bertindak terutamanya sebagai penggalak dorongan seks berkuasa untuk lelaki, walaupun ini juga digunakan untuk menghilangkan selesema.

Ini dihasilkan dengan memasukkan anjing yang disembelih ke dalam pemetik bulu ayam untuk menanggalkan bulu sebelum dimasukkan ke dalam periuk tekanan selama 6–19 jam dengan herba sehingga cecair gelap terhasil dan dibotolkan sebagai minuman. Wanita di Korea Selatan menghasilkan gaesoju buatan sendiri untuk suami mereka sebagai hadiah bilik tidur atau mereka membeli gaesoju komersial dari pasar khas.

Dari segi kepopularan, terdapat sebuah lagu Korea Selatan yang menyebut tentang seorang isteri yang mengubah anjing menjadi gaesoju untuk suaminya dan kepopularan gaesoju sebagai tonik seks semakin meningkat berbanding dengan jualan daging anjing.

Poland
Pemakanan daging anjing ialah pantang larang dalam budaya Poland. Walau bagaimanapun, sejak abad ke-16, lemak daripada pelbagai haiwan, termasuk anjing, digunakan sebagai sebahagian daripada perubatan rakyat dan, sejak abad ke-18, lemak anjing telah mempunyai reputasi sebagai lemak yang bermanfaat untuk paru-paru. Walaupun pembuatan smalec daripada lemak anjing buat masa ini tidak digalakkan di negara itu, amalan ini berterusan di sesetengah kawasan luar bandar, terutamanya Poland Kecil.

Pada tahun 2009, pendakwa raya Poland dilaporkan mendapati bahawa sebuah ladang dekat dengan Częstochowa memberi makan berlebihan kepada anjing untuk dijadikan lemak. Menurut Grażyna Zawada, daripada Gazeta Wyborcza, terdapat ladang di Częstochowa, di Kłobuck, dan di kawasan Radom dan, dalam dekad dari tahun 2000 hingga tahun 2010, enam orang yang menghasilkan lemak anjing didapati bersalah kerana melanggar undang-undang kebajikan haiwan dan dijatuhi hukuman penjara. Walau bagaimanapun, Krakow Post melaporkan bahawa seorang lelaki yang telah mengaku mencuri dan membunuh anjing untuk lemak pada tahun 2009 di Wieliczka didapati tidak bersalah atas sebarang jenayah oleh mahkamah, yang berkeputusan bahawa anjing tersebut telah disembelih secara berperikemanusiaan untuk tujuan masakan. Setakat tahun 2014, telah ada kes-kes baharu yang didakwa.

Baka anjing digunakan untuk daging
Nureongi di Korea paling kerap digunakan sebagai anjing ternakan, yang diternak untuk dagingnya, dan tidak lazim dibela sebagai haiwan peliharaan.

Anjing Tosa, atau anjing laga Jepun, semakin menggantikan baka lebih tua atau anjing kacuk di Korea Selatan. Anjing Tosa lazimnya bukan haiwan peliharaan dan dilarang di berbilang negara; ia juga sangat langsing dengan sedikit lemak, lalu menjadikannya sesuai untuk pengeluaran daging. Buat masa ini, hanya ladang anjing yang diluluskan oleh pemerintah di Korea menternak anjing Tosa untuk daging.

Anjing Tang dihargai sebagai anjing pendamping dan anjing pengawas tetapi kadang-kadang juga digunakan untuk perburuan dan sebagai anjing daging.

Cau-cau juga dikenali sebagai "anjing enak China" kerana, selepas dinasti Han runtuh, ia digemukkan dan dibiakbakakan dengan baka-baka China untuk daging. Kini, ladang anjing China masih menternak cau-cau untuk tujuan pemakanan; yang berlapis bulu hitam dihargai kerana perisanya apabila digoreng, sementara yang selebihnya biasanya dijadikan rendidih.

Xoloitzcuintli, atau anjing botak Mexico, ialah salah satu daripada beberapa baka anjing botak dan telah digunakan sebagai sumber makanan dalam sejarah untuk Empayar Aztek.

Anjing poi Hawaii dan anjing Polinesia yang pupus merupakan baka anjing paria yang digunakan oleh orang Hawaii sebagai pelindung rohani bagi kanak-kanak dan sebagai sumber makanan.

Anjing Tahiti yang pupus ialah sumber makanan dan dihidangkan oleh ketua berpangkat tinggi kepada penjelajah Eropah awal yang melawat kepulauan itu. Kapten James Cook dan anak-anak kapal menyemai citarasa untuk anjing, dengan Cook yang mencatat, "Untuk Haiwan jinak, mereka mempunyai Babi, Unggas, dan Anjing, yang terakhir kami belajar untuk Makan daripadanya, kami sedikit sahaja tetapi apa yang membolehkan agar Anjing Laut Selatan berada di sebelah Kambing Inggeris."

Lihat juga
 Daging anjing laut
 Daging babi
 Daging kucing
 Daging lembu
 Daging serigala
 Festival Daging Anjing di China
 Karnisme
 Kesan Bambi
 Larangan makanan dan minuman
 Pemakanan daging anjing di Korea Selatan
 Pemakanan daging anjing di Nigeria
 Pemakanan daging anjing di Vietnam
 Spesiesisme

Catatan

Rujukan

Bacaan lanjut









Kategori:Kebajikan haiwan
Kategori:Anjing dalam budaya popular