Anjing Dobermann

Anjing Dobermann atau dobermann ialah satu baka anjing pekerja sederhana-besar Jerman daripada jenis pincer. Ia pada asalnya dibiakbakakan di Thüringen pada sekitar tahun 1890 oleh Louis Dobermann, seorang pengutip cukai. Ia mempunyai muncung panjang dan – sebaik-baiknya – gaya jalan sekata dan anggun. Telinganya secara tradisional dipotong dan ekornya juga dipotong, yang merupakan amalan-amalan yang kini diharamkan di banyak negara.

Anjing Dobermann adalah cerdas, berwaspada, dan amat setia; ia dibela sebagai anjing pengawal atau sebagai haiwan pendamping. Di Kanada dan di Amerika Syarikat, ia dikenali sebagai pincer Dobermann.

Sejarah
Anjing Dobermann pertama kali dibiakbakakan pada tahun 1880s oleh Karl Friedrich Louis Dobermann, seorang pengutip cukai yang menjalankan tempat kurungan anjing di Apolda, di Thüringen zaman kini di Jerman tengah. Dengan akses kepada anjing banyak baka, beliau mendapat idea untuk menghasilkan baka yang unggul untuk melindungi beliau. Beliau mula membiakbakakan jenis anjing baharu yang mempamerkan stamina, kekuatan, dan kecerdasan mengagumkan. Lima tahun kemudian selepas kematian Dobermann, Otto Goeller, salah seorang pembiak baka terawal, mendirikan Kelab Pincer Dobermann Kebangsaan dan dianggap telah menyempurnakan baka ini setelah membiakbakakan dan memperhalusnya pada tahun 1890-an.

Baka ini dipercayai telah terhasil daripada beberapa baka anjing berlainan yang mempunyai ciri-ciri yang dicari oleh Dobermann. Nisbah tepat bagi percampuran, malah baka-baka tepat yang digunakan, kekal tidak dapat dipastikan, namun ramai pakar percaya bahawa anjing Dobermann ialah gabungan beberapa baka termasuk anjing gembala Beauce, pincer Jerman, anjing Rottweil, dan anjing Weimar. Pengecualian tunggal ialah penyilangan berdokumen dengan grehaun dan terier Manchester. Anjing gembala lama Jerman juga dipercayai secara meluas sebagai penyumbang tunggal terbesar kepada baka anjing Dobermann. The Dobermann Pinscher (1939) oleh Philip Greunig memerihalkan perkembangan awal baka ini oleh Otto Goeller, yang membantu untuk mengasaskan baka ini. American Kennel Club percaya bahawa baka-baka yang digunakan untuk mengembangkan pincer Dobermann mungkin termasuk anjing gembala berbulu pendek lama, anjing Rottweil, terier hitam dan putih, dan pincer Jerman.

Selepas kematian Dobermann pada tahun 1894, pihak Jerman menamai baka ini Dobermannpinscher sempena menghormati beliau, tetapi setengah abad kemudian menggugurkan perkataan Pinscher atas alasan bahawa perkataan bahasa Jerman ini untuk 'terier' tidak lagi sesuai. Pihak British turut serta beberapa tahun kemudian; kini Amerika Syarikat dan Kanada merupakan negara yang masih menggunakan pinscher dan telah menggugurkan satu "n" daripada nama Dobermann dalam "Doberman Pinscher".

Semasa Perang Dunia Kedua, Kor Marin Amerika Syarikat mengangkat pincer Dobermann sebagai anjing perang rasminya, walaupun kor tersebut tidak hanya menggunakan baka ini dalam peranan itu.

Pada tahun 2013, senarai baka mengikut bilangan pendaftaran tahunan, berdasarkan tinjauan kelab anggota Persekutuan Kinologi Antarabangsa, menempatkan anjing Dobermann di tangga ke-26, dengan 20,941 pendaftaran baharu setiap tahun. Statistik yang disusun oleh AKC untuk tahun 2009 menempatkan pincer Dobermann di tangga ke-15, dengan 10,233 pendaftaran pada tahun itu. Pada tempoh lima belas tahun dari tahun 2009 hingga tahun 2023, purata bilangan anak anjing yang dilahirkan di Jerman ialah hampir-hampir 535 ekor, yang mewakili lebih sedikit daripada 1% daripada purata jumlah bilangan kelahiran untuk semua baka, yang direkodkan pada lebih sedikit daripada 77,000 ekor setiap tahun.

Ciri
Anjing Dobermann ialah anjing bersaiz sederhana daripada jenis pincer. Jantan berdiri setinggi sekitar  pada paras kelasa, dengan berat yang biasanya dalam julat ; betina pula agak lebih kecil dengan julat tinggi dan julat berat  dan  masing-masing. Ia merupakan anjing pekerja dan pendaftaran tertakluk kepada penyelesaian ujian kerja.

Ia pada asalnya diniatkan sebagai anjing pengawal, jadi jantan biasanya mempunyai penampilan berotot dan menakutkan.

Warna
alt=Pincer Dobermann perang kekuning-kuningan dengan telinga terpotong|thumb|Pincer Dobermann perang kekuning-kuningan dengan telinga terpotong
alt=Anjing Dobermann biru|thumb|Anjing Dobermann biru
Dua gen warna berbeza wujud pada anjing Dobermann: satu untuk hitam (B) dan lagi satu untuk pencairan warna (D). Terdapat sembilan kemungkinan kombinasi bagi alel-alel ini, yang dapat menghasilkan empat fenotip warna berlainan: hitam, biru, merah dan perang kekuning-kuningan (putih telur). Warna tradisional dan paling umum hadir apabila kedua-dua gen warna dan gen pencairan mempunyai sekurang-kurangnya satu alel dominan (iaitu, BBDD, BBDd, BbDD atau BbDd) dan pada umumnya dirujuk sebagai hitam, hitam dan karat, atau hitam dan sawo matang. Pewarnaan merah, karat merah, atau perang hadir apabila gen hitam mempunyai dua alel resesif tetapi gen pencairan mempunyai sekurang-kurangnya satu alel dominan (iaitu, bbDD, bbDd). Anjing Dobermann biru mempunyai gen warna dengan sekurang-kurangnya satu alel dominan dan gen pencairan dengan kedua-dua alel resesif (iaitu, BBdd atau Bbdd). Pewarnaan perang kekuning-kuningan adalah yang paling jarang, hadir hanya apabila kedua-dua gen warna dan gen pencairan mempunyai dua alel resesif (iaitu, bbdd). Oleh itu, warna biru ialah hitam cair dan warna perang kekuning-kuningan ialah merah cair.

Ekspresi gen pencairan warna ialah kecelaruan yang dipanggil alopesia pencarian warna, sejenis displasia folikel anjing. Walaupun tidak mengancam nyawa, anjing ini dapat mengalami masalah kulit.

Anjing Dobermann putih berwarna krim dengan mata biru dan hidung, tapak kaki, dan pinggir mata merah jambu. Anjing Dobermann putih pertama lahir pada tahun 1976. Anjing Dobermann putih dikenal pasti sebagai anjing albino dan keadaan ini disebabkan oleh pemotongan separa di dalam gen SLC45A2. Sungghupun anjing Dobermann albino cenderung menderitai isu jangka panjang termasuk kefotopekaan/fotofobia, lesi/tumor kulit, dan kerosakan kulit suria, tiada bukti yang mencadangkan bahawa mutasi ini menyebabkan kepekakan.

Ekor
Ekor semula jadi anjing Dobermann agak panjang, tetapi anjing individual kerap mempunyai ekor pendek akibat pemotongan, iaitu tatacara yang melibatkan sebahagian besar ekor dibuang melalui pembedahan sejurus selepas kelahiran.

Amalan pemotongan ekor telah wujud selama berabad-abad dan lebih tua daripada anjing Dobermann sebagai baka. Sebab bersejarah untuk pemotongan ekor adalah untuk memastikan bahawa ekornya tidak menghalang kerja anjing berkenaan. Pemotongan ekor dan telinga (lihat di bawah) telah disingkirkan daripada piawaian baka oleh FCI dan International Dobermann Club (IDC) dan anjing yang dilahirkan selepas tahun 2016 tidak akan diizinkan untuk menyertai pertunjukan FCI atau IDC tanpa ekor penuh dan telinga semula jadi. Di United Kingdom, anjing dengan ekor terpotong telah dilarang daripada pertunjukan selama beberapa tahun dan amalan itu kini menyalahi undang-undang untuk anjing kelahiran tempatan. Pemotongan ekor menyalahi undang-undang di semua negara Kesatuan Eropah, serta di Australia. Piawaian AKC untuk pincer Dobermann menyertakan ekor terpotong dekat dengan vertebra ke-2.

Telinga
alt=Anjing Dobermann hitam dan sawo matang tradisional dengan telinga terpotong|thumb|Anjing Dobermann hitam dan sawo matang tradisional dengan telinga terpotong
Sesetengah pemilik memotong telinga anjing Dobermann. Doberman Pinscher Club of America mensyaratkan agar telinga "biasanya terpotong dan terbawa tegak-tegak" untuk pengakuran. Seperti pemotongan ekor, pemotongan telinga adalah haram di banyak negara dan tidak pernah di sisi undang-undang di beberapa buah negara Komanwel.

Kecerdasan
Pincer Dobermann telah disenaraikan sesama baka anjing paling cerdas dalam kajian uji kaji dan penilaian pakar. Ahli psikologi Stanley Coren menempatkan anjing Dobermann sebagai anjing ke-5 paling cerdas dalam kategori Pelatihan perintah kepatuhan, berdasarkan tinjauan-tinjauan terpilih yang dijawab oleh jurulatih berpengalaman (seperti yang didokumenkan dalam buku beliau The Intelligence of Dogs). Tambahan pula, dalam dua buah kajian, Hart dan Hart (1985) menempatkan pincer Dobermann di tangga pertama dalam kategori sama dan Tortora (1980) memberi anjing Dobermann peringkat tertinggi dalam kebolehlatihan am.

Perangai
Walaupun ia dianggap sebagai anjing pekerja, anjing Dobermann kerap distereotaipkan sebagai anjing ganas dan agresif.

Terdapat sesetengah bukti bahawa pincer Dobermann di Amerika Utara mempunyai perangai lebih tenang dan lebih sekata berbanding dengan anjing Dobermann Eropah mereka oleh sebab strategi pembiakbakaan yang digunakan oleh para pembiak baka Amerika. Sungguhpun demikian, piawaian baka Amerika menyatakan bahawa, untuk tujuan penentuan kecacatan pengakuran, agresi dan kegalakan oleh anjing Dobermann terhadap anjing lain tidak dikira sebagai kebuasan.

Terdapat banyak bukti saintifik bahawa pincer Dobermann mempunyai sebilangan trait psikologi stabil, seperti faktor keperibadian dan kecerdasan tertentu. Seawal tahun 1965, kajian telah menunjukkan bahawa terdapat beberapa trait tingkah laku luas yang secara ketara meramalkan tingkah laku dan ditentukan secara genetik. Ikutan itu, terdapat banyak percubaan saintifik untuk mengkuantitikan keperibadian atau perangai anjing dengan menggunakan teknik statistik untuk mentaksir trait-trait keperibadian pada manusia. Kajian ini kerap berbeza-beza dari segi faktor keperibadian yang difokuskan oleh mereka dan dari segi pemeringkatan baka secara berbeza di sepanjang dimensi-dimensi ini. Sebuah kajian sedemikian mendapati bahawa pincer Dobermann, berbanding dengan baka-baka lain, mempunyai kedudukan tinggi dari segi sifat suka bermain, kedududkan purata dari segi keingintahuan/ketidaktakutan, kedudukan rendah dari segi keagresifan, dan kedudukan rendah dari segi keramahan. Sebuah lagi kajian sedemikian meletakkan pincer Dobermann di kedudukan rendah untuk kereaktifan/kebangkitan dan di kedudukan tinggi untuk agresi/kecenderungan pembantahan dan keterbukaan/kebolehlatihan.

Sebagai tambahan kepada kajian-kajian keperibadian anjing, terdapat sesetengah penyelidikan untuk menentukan sama ada terdapat perbezaan baka untuk agresi. Dalam sebuah kajian yang diterbitkan pada tahun 2008, agresi dibahagikan kepada empat kategori: agresi yang ditujukan kepada orang asing, pemilik, anjing asing, dan persaingan dengan anjing serumah lain. Kajian ini mendapati bahawa pincer Dobermann menempati kedudukan agak tinggi untuk agresi terhadap orang asing, tetapi sangat rendah untuk agresi terhadap pemilik. Pincer Dobermann menempati kedudukan purata untuk agresi terhadap anjing dan persaingan dengan anjing. Dengan memandang hanya gigitan dan percubaan gigitan, pincer Dobermann berada di kedudukan jauh lebih rendah untuk agresi terhadap manusia dan menunjukkan kurang agresi berbanding dengan banyak baka tanpa reputasi (cth., kokerspaniel, anjing Dalmatia, dan anjing besar Denmark). Kajian ini menyimpulkan bahawa agresi mempunyai dasar genetik, bahawa anjing Dobermann menunjukkan pola distingtif bagi agresi bergantung pada situasi, dan bahawa pincer Dobermann kontemporari bukan baka agresif secara keseluruhan.

Menurut Pusat Kawalan dan Pencegahan Penyakit (CDC), pada antara tahun 1979 dengan tahun 1998, pincer Dobermann terlibat dalam serangan ke atas manusia yang mengakibatkan kematian dengan kurang kerap berbanding dengan beberapa baka anjing lain seperti pitbul, anjing gembala Jerman, anjing Rottweil, anjing jenis husky, hibrid anjing–serigala, dan malamut Alaska. Menurut kajian CDC ini, salah satu faktor terpenting yang menyumbang kepada gigitan anjing ialah paras tanggungjawab yang dilaksanakan oleh pemilik anjing.

Kesihatan

Jangka hayat
Sebuah kajian United Kingdom tahun 2024 mendapati jangka hayat sebanyak 11.2 tahun untuk baka ini berbanding dengan purata 12.7 tahun untuk baka tulen dan 12 tahun untuk baka silang. Sebuah kajian Itali tahun 2024 pula mendapati jangka hayat sebanyak 8 tahun untuk baka ini berbanding dengan 10 tahun secara keseluruhan. Sebuah kajian Sweden tahun 2005 tentang rekod insurans mendapati bahawa 68% daripada jumlah anjing Dobermann mati menjelang usia 10 tahun, yang lebih tinggi daripada kadar keseluruhan pada 35% daripada jumlah anjing yang mati menjelang usia 10 tahun.

Kesihatan jantung
Kardiomiopati merupakan masalah lazim untuk baka ini dan isu jantung merupakan punca lazim bagi kematian pada baka ini dengan 15% kematian yang berkaitan dengan jantung menurut tinjauan United Kingdom. Data daripada Pangkalan Data Perubatan Veterinar Universiti Purdue mendapati bahawa baka ini cenderung terhadap kardiomiopati terdilat (DCM) dengan 5.8% populasi anjing Dobermann yang menghidap keadaan ini. Sebuah lagi kajian di Amerika mendapati prevalens sebanyak 7.32% untuk keadaan ini. Sebuah kajian Inggeris ke atas 369 kes mendapati bahawa anjing Dobermann merangkumi 16% daripada kes tersebut. Penyakit ini menjejaskan anjing Dobermann dengan lebih parah berbanding dengan baka lain dengan purata masa kemandirian sebanyak 52 hari berbanding dengan 240 hari untuk baka lain. Ini mungkin kerana jenis DCM yang menjejaskan anjing Dobermann berbeza. Penyelidikan telah menunjukkan bahawa baka ini terjejas akibat jenis serat bergelombang teratenuasi bagi DCM yang menjejaskan banyak baka lain, serta jenis degeneratif penyusupan lemak tambahan yang kelihatan spesifik terhadap baka pincer Dobermann and bokser. Penyakit serius ini berkemungkinan membawa maut pada kebanyakan anjing Dobermann terjejas.

Kira-kira seperempat populasi pincer Dobermann yang menghidap kardiomiopati mati secara mengejut akibat punca yang tidak diketahui, dan lima puluh peratus berikutnya mati akibat kegagalan jantung kongestif. Dalam kalangan anjing Dobermann betina, penjelmaan kematian mengejut bagi penyakit ini adalah lebih umum, manakala jantan cenderung menghidap kegagalan jantung kongestif. Sebagai tambahan kepada prevalens lebih tinggi pada anjing Dobermann, penyakit ini juga lebih serius pada baka ini. Ikutan diagnosis, anjing biasa bukan daripada baka anjing Dobermann mempunyai jangkaan masa hidup selama 8 bulan; untuk pincer Dobermann, walau bagaimanapun, jangkaan masa hidup adalah kurang daripada dua bulan. Walaupun punca untuk penyakit ini sebahagian besarnya tidak diketahui, terdapat bukti bahawa ini merupakan penyakit keluarga terwaris sebagai trait dominan autosom.

Dermatologi
Anjing Dobermann cenderung terhadap keadaan dermatologi berikut: dermatitis jilatan akral; pioderma dagu, akne, atau folikulitis; erupsi drug kulit; alopesia pencairan warna; demodikosis; displasia folikel; , furunkulosis atau sista kaki; pemfigus foliaseus; dan vitiligo.

Keadaan lain
Keadaan lain yang terhadapnya baka ini cenderung termasuk: penyakit von Willebrand dan penyakit prostat. Kecelaruan kompulsif anjing didapati prevalen pada 28% populasi anjing Dobermann dalam sebuah kajian. Baka ini cenderung terhadap hipotiroidisme dengan sebuah kajian Amerika Syarikat yang mendapati bahawa 6.3% populasi anjing Dobermann menghidap keadaan ini berbanding dengan 1.54% untuk baka kacuk. Anjing Dobermann juga cenderung terhadap volvulus pendilatan gastrik. Sebuah kajian terhadap 295 kes di Amerika mendapati bahawa 6.1% kes berpunca daripada anjing Dobermann. Sebuah lagi kajian Amerika terhadap 1,934 kes mendapati nisbah kemungkinan sebanyak 5.5 untuk anjing Dobermann.

Keadaan rangka
Sebuah kajian Amerika Utara yang menyemak lebih daripada sejuta ekor anjing yang diperiksa di hospital pengajar veterinar mendapati bahawa anjing Dobermann mempunyai prevalens sejelasnya lebih rendah terhadap displasia pinggul dengan 1.34% populasi anjing Dobermann yang menghidap displasia pinggul berbanding dengan 3.52% secara keseluruhan. Sebuah lagi kajian Amerika Utara terhadap 1,000,000 imbasan pinggul dan 250,000 imbasan siku mendapati anjing Dobermann sebagai antara 15 baka yang paling kurang berkemungkinan untuk menghidap kedua-dua displasia pinggul dan displasia siku. 5.7% populasi anjing Dobermann yang melebihi usia 2 tahun menghidap displasia pinggul dan 0.8% menghidap displasia siku.

Sebuah kajian Amerika Syarikat terhadap rekod bagi lebih daripada 90,000 ekor anjing mendapati bahawa anjing Dobermann cenderung terhadap  (IVDD), dengan 12.7% populasi anjing Dobermann yang menghidap keadaan ini berbanding dengan 4.43% untuk baka kacuk.

Lihat juga
 Anjing Dobermann tercekik

Catatan

Rujukan

Bacaan lanjut




Pautan luar



Dobermann, Anjing
Dobermann, Anjing
Dobermann, Anjing