Jenis anjing

Jenis anjing ialah kategori umum bagi anjing bela jinak berdasarkan bentuk, fungsi, gaya kerja, zuriat, atau penampilan. Sesetengah jenis anjing mungkin merupakan jenis anjing yang disesuaikan secara setempat (atau landrace) yang mungkin mempunyai ciri visual anjing baka tulen moden. Sebaliknya, "baka anjing" moden setegasnya mematuhi piawaian baka yang lama berasas, yang bermula dengan ternakan pembiakbakaan asasi berdokumen yang mengongsi set bersama bagi ciri boleh waris, yang dikembangkan oleh kelab kenel bereputasi bertahan lama yang mengiktiraf anjing berkenaan sebagai baka tulen.

"Jenis anjing" dapat dirujuk secara meluas, seperti gundog, atau secara lebih spesifik, seperti spaniel. Anjing yang diasuh dan dilatih untuk keupayaan kerja spesifik dan bukan pula penampilan mungkin tidak menyerupai anjing lain yang melakukan kerja sama, atau mana-mana anjing daripada kumpulan baka analog bagi anjing baka tulen.

Jenis dan baka anjing moden
"Ada kepentingan", pesan Anne Rogers Clark dan Andrew Brace, "untuk tidak mendakwa usia besar untuk baka, walaupun ada kesahihan untuk mendakwa kepurbaan untuk jenis anjing". Percubaan untuk mengelaskan anjing ke dalam 'spesies' berlainan menunjukkan bahawa jenis anjing dapat menjadi agak distingtif, daripada Canis melitaeus anjing riba yang diturunkan daripada anjing peliharaan Rom purba kepada Canis molossus yang malah lebih purba, iaitu jenis Molossus, kepada Canis saultor, iaitu koyok menari golongan pengemis. Jenis-jenis ini cukup seragam untuk kelihatan telah dibiakbakakan secara terpilih, tetapi seperti yang ditulis oleh Raymond Coppinger, "Proses semula jadi, dahulu dan kini, dapat dan memang menghasilkan populasi anjing luar biasa dan seragam, iaitu anjing dengan pengakuran distingtif." Manipulasi manusia adalah sangat tidak langsung. Dalam sangat sedikit kes, maharaja, biara, atau pemburu kaya mungkin mengekalkan susur galur anjing khas, yang daripadanya kini ada anjing Peking, anjing Santo Bernard, dan anjing pemburu rubah.

Pada permulaan abad ke-19, terdapat hanya segelintir anjing yang dikenal pasti sebagai baka, tetapi apabila laga anjing diharamkan di England pada tahun 1835, sukan baharu penunjukan anjing bermula. Bersama-sama dengan sukan ini, muncul peraturan, rekod bertulis, dan buku pembaka tertutup. Peminat anjing mula memperhalus baka daripada pelbagai jenis anjing yang digunakan. Sesetengah jenis lama yang tidak lagi diperlukan untuk kerja (seperti anjing pemburu serigala) dibuat semula dan dihalang daripada kepupusan sebagai anjing pertunjukan dan jenis lama lain pula diperhalus menjadi banyak baka baharu. Kadang-kadang, berbilang baka baharu mungkin dilahirkan dalam perinduk anak anjing sama. Pada tahun 1873, hanya empat puluh baka dan keragaman diketahui; kini, terdapat beratus-ratus baka, kira-kira 400 diiktiraf oleh Persekutuan Kinologi Antarabangsa (FCI) sahaja. Jenis anjing kini diiktiraf dengan nama kategori Kumpulan atau Seksyen dalam daftar baka anjing. Jenis anjing bernama yang bukan baka anjing masih digunakan bilamana fungsi atau kegunaan adalah lebih penting daripada penampilan, terutamanya untuk penggembalaan atau perburuan, seperti jenis anjing gembala di New Zealand yang diperihalkan mengikut fungsi tepat masing-masing (heading dog, huntaway, stopping dog, dll.—istilah fungsian, bukan semestinya nama baka).

Penggunaan lain perkataan "jenis" untuk anjing
Untuk ahli biologi, "jenis" mengikat nama pada takson. Penggemar anjing menggunakan istilah "jenis baka" dalam erti kata "kualiti (seperti kontur badan dan pembawaan) yang dirasai menunjukkan kecemerlangan pada anggota sesebuah kumpulan". "Jenis baka" adalah spesifik bagi piawaian bertulis setiap baka anjing. Anjing yang hampir menyerupai penampilan yang dibentangkan dalam piawaian dikatakan "typey" ("kejenisan", "berjenis", "mengikut jenis"). "Jenis" juga digunakan untuk merujuk "anjing daripada susur galur berasas", iaitu gaya anjing yang boleh dikenal pasti dalam "jenis baka", biasanya daripada kenel spesifik.

Kebolehlatihan dan keberanian
Pada tahun 2011, sebuah kajian mendapati bahawa anjing gembala lebih mudah dilatih berbanding dengan hound, anjing mainan, dan anjing bukan sukan. Anjing sukan lebih mudah dilatih berbanding dengan anjing bukan sukan. Terier adalah lebih berani berbanding dengan hound dan anjing gembala. Baka dengan asal usul purba di Asia atau di Afrika kurang mudah dilatih berbanding dengan baka dalam gugusan gembala/anjing pemburu penglihatan dan baka pemburu. Baka dalam gugusan mastif/terier adalah lebih berani berbanding dengan baka purba, baka dalam gugusan gembala/anjing pemburu penglihatan, dan baka pemburu.

Lihat juga
 Senarai baka anjing

Catatan

Rujukan