Gigitan anjing

Gigitan anjing ialah gigitan pada orang atau haiwan lain oleh anjing. Lebih daripada satu gigitan berturut-turut kerap dipanggil serangan anjing, walaupun serangan anjing dapat termasuk penumbangan dan pencakaran. Walaupun sesetengah gigitan anjing tidak mengakibatkan kecederaan, ini dapat mengakibatkan jangkitan, pencacatan, kehilangan upaya sementara atau kekal, atau kematian. Satu lagi jenis gigitan anjing ialah "gigitan lembut" yang dipaparkan oleh anjing yang terlatih dengan baik, oleh anak anjing, dan dalam permainan tidak agresif. Gigitan anjing dapat berlaku semasa laga anjing, sebagai gerak balas kepada penganiayaan, oleh anjing terlatih yang bekerja sebagai haiwan pengawal, polis, atau tentera, atau semasa persemukaan rawak.

Terdapat perdebatan tentang sama ada baka anjing tertentu sememangnya lebih cenderung atau tidak untuk melakukan serangan yang menyebabkan kecederaan serius (iaitu, sedemikian didorong oleh naluri dan pembiakbakaan sehinggakan, dalam keadaan tertentu, ia berkemungkinan besar untuk mencuba atau melakukan serangan berbahaya). Terdapat perakuan bahawa risiko gigitan anjing dapat ditingkatkan oleh tindakan manusia seperti penderaan atau pelatihan gigitan, atau melalui ketiadaan tindakan seperti pengabaian, kecuaian dalam pengurungan, atau kekurangan kawalan.

Gigitan anjing ketara menjejaskan berpuluh-puluh juta orang di seluruh dunia setiap tahun. Anggaran 2% daripada jumlah populasi Amerika Syarikat, iaitu 4.5–4.7 juta orang, digigit oleh anjing pada setiap tahun. Kebanyakan gigitan berlaku pada kanak-kanak, dengan hampir separuh daripada semua kanak-kanak di Amerika Syarikat yang digigit oleh anjing sekurang-kurangnya sekali menjelang usia 12 tahun. Pada tahun 1980-an dan tahun 1990-an, Amerika Syarikat berpuratakan 17 kematian setiap tahun. Pada antara tahun 2011 dengan tahun 2021, hampir-hampir 468 orang terbunuh akibat gigitan anjing di Amerika Syarikat, berpuratakan 43 kematian setiap tahun. Pada antara tahun 2018 dengan tahun 2021, kematian meningkat sebanyak lebih daripada dua kali ganda untuk kedua-dua lelaki (usia 15 hingga 37) dan perempuan (usia 20 hingga 44). Gigitan haiwan, kebanyakannya daripada anjing, ialah sebab untuk 1% daripada jumlah lawatan ke jabatan kecemasan di Amerika Syarikat.

Punca

Baka
Semua baka anjing dapat menyebabkan gigitan; baka bukan peramal tepat sama ada anjing akan menggigit atau tidak. Di Amerika Syarikat, jenis pitbul dan anjing Rottweil merupakan baka yang paling kerap dikenal pasti dalam kes gigitan parah. Dalam sebuah kajian yang membandingkan keterangan media tentang 256 kematian berkaitan dengan gigitan anjing dalam tempoh tahun 2000–2009, apabila takrif ketat digunakan ("pedigri berdokumen, maklumat keindukan, atau hasil keputusan ujian DNA atau berdasarkan keseirasan dalam penerang baka media, penerang baka kawalan haiwan, dan baka tetapan doktor haiwan daripada fotograf"), 45 ekor anjing yang terhasil terdiri daripada 20 baka beriktiraf dan 2 silangan yang diketahui. Kajian juga menerbitkan maklumat yang membandingkan apabila berbilang laporan media (atau laporan media yang dibandingkan dengan laporan kawalan haiwan) berbeza dalam pelaporan baka. Apabila menggunakan takrif ketat ("anjing Rottweil" adalah tidak sama dengan "kacukan anjing Rottweil"), 30%–40% daripada jumlah laporan berbeza-beza. Apabila menggunakan takrif kurang ketat ("anjing Rottweil" dan "kacukan anjing Rottweil" adalah cukup sama) hanya 12%–15% daripada jumlah laporan berbeza-beza.

Sebuah kajian tahun 2000 oleh Pusat Kawalan dan Pencegahan Penyakit (CDC) tentang kematian manusia akibat gigitan anjing selama dua puluh tahun (1979–1998) melaporkan bahawa anjing jenis pitbul dan anjing Rottweil terlibat dalam lebih separuh daripada jumlah kematian. Pendapat Persatuan Perubatan Veterinar Amerika, yang diterbitkan dalam Journal of the American Veterinary Medical Association, ialah bahawa kajian itu tidak dapat digunakan untuk menginferenskan sebarang risiko spesifik baka untuk kematian gigitan anjing tanpa juga mencatatkan bilangan bagi setiap baka yang bermastautin di Amerika Syarikat.

Tingkah laku anjing
Secara berasingan, tingkah laku pemangsa jarang menjadi punca bagi serangan ke atas manusia. Agresi pemangsa lebih lazim terlibat sebagai faktor penyumbang, sebagai contoh, dalam serangan oleh berbilang anjing; "naluri pembunuhan kawanan" mungkin timbul jika berbilang anjing terlibat dalam serangan.

Pencegahan
Pencegahan gigitan anjing ialah usaha untuk mencegah orang daripada diserang dan digigit oleh anjing. Badan perundangan telah membangkitkan kebimbangan tentang gigitan anjing yang termasuk undang-undang pelesenan, statut yang melarang laga anjing terancang, dan undang-undang cawak. Perundangan spesifik baka (BSL) telah digubal di sesetengah kawasan, yang membatasi pemilikan dan kegiatan anjing yang dianggap lebih berkemungkinan untuk menggigit dan menyerang. Baka anjing yang disasarkan oleh peraturan spesifik baka termasuk anjing Rottweil, bulterier Staffordshire Amerika ("pitbul"), cau-cau, anjing gembala Jerman, dan pincer Dobermann. Langkah lain dalam pencegahan gigitan anjing merupakan papan tanda Awas anjing dan kurungan anjing berkunci.

Sesetengah orang, seperti yang sangat muda atau yang sangat tua, lebih rentan terhadap penerimaan gigitan dan, oleh itu, mungkin memerlukan kaedah tambahan bagi pencegahan. Pakar telah menasihati ibu bapa agar tidak meninggalkan bayi atau kanak-kanak muda bersendirian dengan mana-mana anjing dan juga telah menasihati ibu bapa agar mengajar kanak-kanak untuk tidak mendekati anjing yang tidak dikenali, tidak berlari daripada anjing atau menjerit, dan tidak bermain dengan anjing melainkan dipantau oleh orang dewasa.

Anjing dapat menjadi sangat teritorial dan bersikap pelindung. Anjing dapat menyerang sesiapa yang menimbulkan ancaman kepada temannya, sama ada manusia, anjing lain, atau malah kucing. Anjing dapat menyaingi beruang dan kucing besar dari segi keganasan apabila menghadapi perompak, walaupun jika ia biasanya jinak.

Selain menyebabkan kesakitan, kecederaan, atau kerosakan saraf, hampir seperlima jumlah gigitan menjadi terjangkit. Mereka yang bekerja dan tinggal di sekeliling anjing telah dinasihati agar sedar tentang risiko dan mengambil langkah berjaga-jaga. Rabies ialah risiko tertentu yang dikaitkan dengan gigitan anjing. Menurut Pertubuhan Kesihatan Sedunia, 99% daripada jumlah kes rabies manusia disebabkan oleh anjing. Di Amerika Syarikat, antara 16,000 dengan 39,000 orang bersentuhan dengan anjing dan haiwan lain yang berpotensi menghidap rabies dan menerima profilaksis rabies prapendedahan dan profilaksis rabies pascapendedahan melawan virus rabies pada setiap tahun. Oleh sebab sesiapa yang digigit oleh anjing yang tidak divaksin berisiko untuk menghidap rabies, agensi kawalan haiwan tempatan atau polis kadang-kadang dapat menangkap haiwan berkenaan dan menentukan sama ada ia terjangkit dengan rabies atau tidak.

Pengenalpastian risiko untuk digigit oleh anjing dapat mencegah serangan dan kecederaan atau kematian susulan. Bayi dan kanak-kanak lebih berkemungkinan untuk digigit. Kanak-kanak kecil dapat diserang jika mereka datang dekat atau bermain dengan anjing apabila tidak diawasi. Dalam kalangan kanak-kanak, kadar kecederaan berkaitan dengan gigitan anjing adalah tertinggi untuk yang berusia lima tahun hingga sembilan tahun. Kanak-kanak lebih berkemungkinan berbanding dengan orang dewasa untuk memerlukan rawatan perubatan untuk gigitan anjing. Lelaki dewasa lebih berkemungkinan berbanding dengan wanita untuk digigit oleh anjing. Lebih separuh daripada jumlah kecederaan gigitan anjing berlaku di dalam rumah. Kehadiran anjing di dalam isi rumah dikaitkan dengan kemungkinan lebih tinggi untuk digigit berbanding dengan ketiadaan anjing. Semakin bilangan anjing di dalam rumah meningkat, demikian juga kemungkinan untuk digigit. Orang dewasa dengan dua ekor anjing atau lebih di dalam rumah adalah lima kali lebih berkemungkinan untuk digigit berbanding dengan yang tinggal tanpa anjing di dalam rumah.

Tingkah laku anjing mungkin tidak selalu menunjukkan keramahan atau kemungkinan penggigitan. Ini adalah kerana, apabila anjing menggoyangkan ekornya, kebanyakan orang mentafsirkan ini sebagai anjing yang mengekspresikan kegembiraan dan keramahan. Walaupun penggoyangan ekor sememangnya dapat mengekspresikan emosi positif ini, penggoyangan ekor juga merupakan penunjuk bagi ketakutan, ketidakterjaminan, keresahan, cabaran kedominanan, pengasasan hubungan sosial, atau amaran bahawa anjing berkenaan mungkin menggigit.

Kesan kesihatan
Rabies mengakibatkan kematian bagi hampir-hampir 55,000 orang setahun, dengan kebanyakan kes yang disebabkan oleh gigitan anjing. Capnocytophaga canimorsus, MRSA, tetanus, dan Pasteurella dapat disebarkan daripada anjing kepada seseorang yang digigit oleh anjing. Bergeyella zoohelcum ialah jangkitan membangkit yang disebarkan melalui gigitan anjing. Jangkitan dengan B. zoohelcum daripada gigitan anjing dapat membawa kepada bakteremia.

Rawatan
Apabila orang menerima gigitan anjing bilamana kulitnya pecah, risiko bagi jangkitan serius dapat dikurangkan dengan membersihkan luka dan mendapatkan rawatan penjagaan kesihatan sesuai. Ada kepentingan untuk tahu sama ada pemvaksinan rabies anjing adalah yang terkini. Ulasan Cochrane mendapati bahawa tiada banyak bukti yang menyokong atau menentang amalan semasa untuk pengekalan luka gigitan anjing terbiar terbuka untuk sembuh sepanjang tempoh singkat sebelum penutupan (penutupan lewat) atau tidak terjahit langsung (tiada penutupan) berbanding dengan penutupan segera melalui penjahitan.

Epidemiologi
Gigitan anjing ketara menjejaskan berpuluh-puluh juta orang di seluruh dunia pada setiap tahun. Anggaran 1.5–2 peratus daripada jumlah populasi Amerika Syarikat, iaitu daripada 4.5 hingga 4.7 juta orang, digigit oleh anjing pada setiap tahun. Kebanyakan gigitan berlaku pada kanak-kanak. Lebih separuh daripada jumlah kecederaan gigitan anjing berlaku di dalam rumah dengan anjing yang dikenali dan kehadiran anjing di dalam isi rumah dipautkan dengan kemungkinan lebih tinggi untuk digigit berbanding dengan ketiadaan anjing. Semakin bilangan anjing di dalam rumah meningkat, demikian juga kemungkinan untuk digigit. Gigitan anjing mungkin menyebarkan jangkitan zoonosis, yang juga mungkin mengakibatkan penyakit atau kematian. Anjing ialah sumber primer bagi penyebaran rabies kepada manusia. Maklumat tentang takat kecederaan trauma akibat serangan anjing adalah tidak lengkap dan bilangan gigitan dianggap kurang dilaporkan. Dalam tinjauan gigitan anjing di Pennsylvania, kadar gigitan anjing adalah 36 kali lebih tinggi berbanding dengan yang telah dilaporkan kepada pihak berkuasa. Menurut anggaran kebangsaan, hampir 1,000 orang setiap hari dilayan di jabatan kecemasan di Amerika Syarikat untuk gigitan anjing. Telah ada anggaran bahawa 1 dalam 2 orang akan menerima kecederaan berkaitan dengan anjing semasa hayatnya. Kebanyakan mangsa terlibat dalam kegiatan normal yang kelihatannya tidak memprovokasi sebelum serangan anjing.

Gigitan haiwan, kebanyakannya daripada anjing, ialah sebab untuk 1% daripada jumlah lawatan ke jabatan kecemasan di Amerika Syarikat. Sesetengah orang, seperti yang sangat muda atau yang sangat tua, lebih rentan terhadap penerimaan gigitan daripada anjing. Dari tahun 1979 hingga tahun 1994, terdapat hampir-hampir 279 kematian yang berkaitan dengan serangan anjing di Amerika Syarikat.

Kecederaan lebih serius daripada anjing kerap diperihalkan dalam media. Pada tahun 2010, lebih ramai orang dibunuh oleh anjing (34) berbanding dengan yang disambar oleh petir (29). Lawatan jabatan kecemasan dan rawatan bagi yang digigit berjumlah ribuan.

Amerika Syarikat
Di Amerika Syarikat, hampir-hampir 4.5 juta orang digigit oleh anjing pada setiap tahun. Hampir-hampir dua puluh peratus daripada jumlah gigitan anjing menjadi terjangkit.

Dalam tinjauan gigitan anjing di Pennsylvania, kadar gigitan anjing adalah 36 kali lebih tinggi berbanding dengan yang telah dilaporkan kepada pihak berkuasa. Menurut anggaran kebangsaan, hampir 1,000 orang setiap hari dilayan di jabatan kecemasan untuk gigitan anjing. Telah ada anggaran bahawa 1 dalam 2 orang akan mengalami kecederaan berkaitan dengan anjing semasa hayatnya.

Australia
Pada purata, 2,061 orang menerima rawatan untuk kecederaan gigitan anjing pada setiap tahun pada antara tahun 2001 dengan tahun 2013.

Austria
Sekitar 5,900 orang Austria dirawat pada setiap tahun selepas digigit oleh anjing. Seperlima daripada yang tercedera merupakan kanak-kanak.

Isu undang-undang
Pemilik anjing boleh dipertanggungjawabkan secara undang-undang untuk gigitan dan kecederaan yang disebabkan oleh anjing mereka kepada orang atau anjing lain. Sebagai tambahan, negeri dan pemerintah tempatan telah meluluskan undang-undang dan ordinan yang mengizinkan pemerintah untuk mengambil tindakan terhadap anjing yang dianggap berbahaya. Dalam sesetengah kes, pemilik anjing mungkin didakwa atas kesalahan jenayah kerana serangan anjing terhadap orang lain. Dasar insurans pemilik rumah biasanya menyediakan sesetengah perlindungan liabiliti untuk gigitan anjing yang berlaku di hartanah insured.

Amerika Syarikat
Semua negeri di Amerika Syarikat memperakui bahawa pemilik anjing berpotensi bertanggungjawab atas gigitan anjing. Bergantung pada negeri, peraturan untuk masa pemilik anjing mungkin bertanggungjawab atas gigitan akan berbeza-beza. Model liabiliti untuk gigitan anjing tergolong dalam tiga kategori luas:
 Common law. Dalam common law, pemilik anjing boleh dipertanggungjawabkan atas kecederaan yang disebabkan oleh anjing yang dikenali oleh pemilik, atau yang pemiliknya mempunyai sebab untuk tahu bahawa ia mungkin berbahaya. Banyak bidang kuasa common law dahulunya mengiktiraf peraturan "satu gigitan", yang bermaksud bahawa, jika maklumat tidak hadir yang mencadangkan bahawa anjing mungkin berbahaya secara luar biasa kepada orang lain, pemilik anjing tidak boleh dipertanggungjawabkan atas kecederaan gigitan pertama yang disebabkan oleh anjingnya.
 Liabiliti ketat. Negeri yang mengenakan liabiliti ketat menjadikan pemilik anjing bertanggungjawab atas kecederaan yang disebabkan oleh anjing, tanpa pertimbangan lanjut bagi fakta. Undang-undang liabiliti ketat mungkin menghendaki agar orang yang menuntut ganti rugi untuk gigitan anjing membuktikan bahawa dia bertindak dengan damai dan di sisi undang-undang pada masa gigitan. Undang-undang juga mungkin mengiktiraf lingkungan terbatas bagi pembelaan terhadap liabiliti, seperti apabila pemilik anjing berjaya membuktikan bahawa orang tercedera menceroboh pada masa kecederaan atau telah terlibat dalam kelakuan yang memprovokasi serangan. Setakat tahun 2023, tiga puluh enam buah negeri mengenakan suatu bentuk liabiliti ketat untuk serangan anjing.
 Undang-undang campuran. Banyak negeri mengambil pendekatan bercampur, dengan meluluskan statut yang berdasarkan common law tetapi menambahkan unsur tambahan yang mesti dibuktikan supaya kecederaan gigitan anjing berjaya dalam tuntutan kecederaan, atau menyediakan pembelaan yang tidak tersedia dalam common law.

Amerika Syarikat tidak menerima idea bahawa anjing itu sendiri boleh dipertanggungjawabkan atas jenayah kerana gigitan. Sebuah mahkamah California menjelaskan bahawa, walaupun kecenderungan untuk mengantropomorfkan haiwan dapat difahami, terutamanya dengan haiwan kesayangan seperti anjing, undang-undang tidak mengiktiraf anjing sebagai makhluk yang mempunyai keadaan mental yang dapat menanggung liabiliti jenayah, iaitu, walaupun anjing dan haiwan lain mungkin mempunyai keupayaan untuk melakukan perbuatan ganas dan kejam, ia tidak mempunyai keupayaan undang-undang untuk melakukan jenayah.

Negeri yang telah menggubal perundangan yang menetapkan liabiliti termasuk Michigan, Rhode Island, Florida, California, dan Texas.

Lihat juga
 Senarai serangan anjing maut
 Agresi anjing
 Anjing di Amerika Syarikat
 Awas anjing
 Gigitan kucing
 Manusia menggigit anjing
 Penyakit anjing gila
 Perundangan spesifik baka
 Serangan dingo
 Serangan haiwan
 Serangan koyote
 Serangan serigala
 Tingkah laku anjing

Rujukan

Bacaan lanjut



Kategori:Tingkah laku anjing
*
Kategori:Anjing
Anjing, Gigitan