Tingkah laku anjing

Tingkah laku anjing ialah gerak balas yang diselaraskan secara dalaman oleh individu atau kumpulan anjing bela jinak terhadap rangsangan dalaman dan rangsangan luaran. Tingkah laku anjing telah dibentuk oleh tempoh ribuan tahun perhubungan dengan manusia dan gaya hidup mereka. Sebagai hasil daripada evolusi fizikal dan sosial ini, anjing telah memperoleh keupayaan untuk memahami manusia dan berkomunikasi dengan manusia. Para saintis tingkah laku telah mengungkaikan pelbagai kebolehan sosial-kognisi pada anjing bela jinak. Tingkah laku anjing dipengaruhi daripada gabungan banyak faktor fisiologi, keadaan atau isu persekitaran, dan interaksi manusia; kesemuanya memainkan peranan dalam perkembangan tingkah laku dan kebajikan anjing.

Evolusi bersama dengan manusia

Asal usul anjing bela jinak (Canis familiaris) adalah tidak jelas. Penjujukan seluruh genom menunjukkan bahawa anjing, serigala kelabu, dan serigala Taymyr yang pupus mencapah pada sekitar masa sama, iaitu 27,000–40,000 tahun lalu. Cara pembelajinakan anjing adalah tidak jelas, namun dua hipotesis utama merupakan pembelajinakan diri atau pembelajinakan oleh manusia. Terdapat bukti bagi evolusi bersama tingkah laku manusia–anjing.

Kecerdasan

Kecerdasan anjing ialah keupayaan anjing untuk mengamati maklumat dan mengekalkannya sebagai pengetahuan untuk menyelesaikan masalah. Anjing telah ditunjukkan belajar melalui inferens. Sebuah kajian dengan Rico menunjukkan bahawa ia mengetahui label bagi lebih daripada 200 item berlainan. Ia menginferenskan nama bagi item baharu melalui pembelajaran pengecualian dan sebetulnya mengutip item baharu tersebut serta-merta. Ia juga mengekalkan keupayaan ini selama empat minggu selepas pendedahan awal. Anjing mempunyai kemahiran ingatan lanjutan. Sebuah kajian mendokumenkan keupayaan pembelajaran dan keupayaan ingatan seekor collie sempadan, iaitu "Chaser", yang telah mempelajari nama berkenaan dan dapat mengaitkan lebih daripada 1,000 patah perkataan melalui perintah kata. Anjing mampu membaca bahasa gerak-geri manusia dan bertindak balas sewajarnya terhadap bahasa gerak-geri manusia, seperti gerak isyarat dan penudingan, dan mampu memahami perintah suara manusia. Selepas menjalani latihan untuk menyelesaikan tugas manipulasi ringkas, anjing yang berhadapan dengan versi yang tidak dapat diselesaikan bagi masalah sama memandang manusia, sementara serigala tersosialisasi tidak berbuat demikian. Anjing menunjukkan teori minda dengan melibatkan diri dalam pemerdayaan.

Deria

Deria anjing termasuk penglihatan, pendengaran, penghiduan, pengecapan, sentuhan, propriosepsi, dan kepekaan terhadap medan magnet Bumi.

Tingkah laku komunikasi

Komunikasi anjing adalah tentang cara anjing "bercakap" antara satu sama lain, cara anjing memahami pesanan yang disampaikan oleh manusia kepada anjing, dan cara manusia dapat menterjemahkan idea yang cuba disampaikan oleh anjing. Tingkah laku komunikasi ini termasuk renungan mata, ekspresi muka, penyuaraan, postur badan (termasuk pergerakan tubuh dan anggota), dan komunikasi pengecapan (bau, feromon, dan kecapan). Manusia berkomunikasi dengan anjing dengan menggunakan penyuaraan, isyarat tangan, dan postur badan. Anjing juga dapat belajar memahami komunikasi emosi dengan manusia dengan membaca ekspresi muka manusia.

Tingkah laku sosial
Dua buah kajian telah menunjukkan bahawa tingkah laku anjing berbeza-beza berdasarkan saiz, berat badan, dan saiz tengkorak.

Main

Anjing dengan anjing
Permainan sesama anjing biasanya melibatkan beberapa tingkah laku yang kerap terlihat dalam persemukaan agresif, seperti gigitan cubitan, gigitan, dan menggeram. Oleh itu, ada kepentingan untuk anjing menempatkan tingkah laku ini dalam konteks permainan, bukan pula agresi. Anjing mengisyaratkan niat untuk bermain dengan pelbagai tingkah laku termasuk "tunduk-main", "kaki muka", "muka main mulut terbuka", dan postur yang mengundang anjing lain untuk mengejar pemula. Isyarat serupa diberikan sepanjang permainan untuk mengekalkan konteks bagi kegiatan yang berpotensi agresif.

Sejak usia muda, anjing terlibat dalam permainan dengan satu sama lain. Permainan anjing terdiri terutamanya daripada pergaduhan olok-olok. Tingkah laku ini, yang paling lazim pada anak anjing, dipercayai sebagai latihan untuk tingkah laku penting di kemudian hari. Sesetengah kaedah sosialisasi awal, seperti kelas anak anjing atau "pesta anak anjing" telah ditunjukkan mempengaruhi tingkah laku anjing dewasa secara positif. Permainan sesama anak anjing tidak semestinya menjadi simetri 50:50 bagi peranan dominan dan peserah sesama individu; anjing yang terlibat dalam kadar lebih tinggi bagi tingkah laku dominan (cth. pengejaran, tekan paksa pasangan) pada usia lanjut juga memulakan permainan pada kadar lebih tinggi. Ini dapat mengimplikasikan bahawa kemenangan semasa permainan menjadi lebih penting semakin anak anjing matang.

Jangkitan emosi dipautkan dengan kemimikan muka pada manusia dan primat. Kemimikan muka ialah gerak balas automatik yang berlaku dalam tempoh kurang daripada 1 saat bilamana seseorang secara tidak sengaja memimik muka lagi seorang, lalu membentuk empati. Ini juga telah didapati pada anjing yang sedang bermain dan sesi permainan berlangsung lebih lama apabila terdapat isyarat mimik muka daripada seekor anjing kepada lagi seekor anjing.

Anjing dengan manusia
Motivasi untuk anjing bermain dengan anjing lain adalah berbeza daripada motivasi bagi anjing yang bermain dengan manusia. Anjing yang berjalan bersama-sama, dengan kesempatan untuk bermain dengan satu sama lain dan bermain dengan pemiliknya, memilih untuk bermain dengan pemiliknya pada kekerapan sama seperti anjing yang berjalan sendirian. Anjing dalam isi rumah yang mempunyai dua ekor anjing atau lebih hanya bermain dengan lebih kerap sedikit dengan pemiliknya berbanding dengan anjing dalam isi rumah dengan seekor anjing, lalu menunjukkan bahawa motivasi untuk bermain dengan anjing lain tidak menggantikan motivasi untuk bermain dengan manusia.

Terdapat tanggapan salah lazim bahawa kemenangan dan kekalahan dalam permainan seperti "tarik tali" dan "gomol" dapat mempengaruhi hubungan dominan anjing dengan manusia. Sebaliknya, cara anjing bermain menunjukkan perangai dan hubungannya dengan pemiliknya. Anjing yang bergomol lebih mudah mengalah dan menunjukkan keresahan perpisahan lebih rendah berbanding dengan anjing yang memainkan jenis permainan lain dan anjing yang bermain tarik tali dan "kutip" adalah lebih yakin. Anjing yang memulakan kebanyakan permainan adalah kurang mudah mengalah dan lebih berkemungkinan untuk menjadi agresif.

Kajian saintifik menyoroti ikatan unik antara manusia dengan anjing, yang menunjukkan cara persahabatan dan komunikasi telah ber-evolusi melalui pembelajinakan. Permainan dengan manusia dapat mempengaruhi paras kortisol anjing. Dalam sebuah kajian, gerak balas kortisol bagi anjing polis dan anjing pengawal sempadan ditaksir selepas bermain dengan pengendali masing-masing. Kepekatan kortisol anjing polis meningkat, sementara paras hormon anjing pengawal sempadan menurun. Para penyelidik memerhatikan bahawa semasa sesi permainan, pegawai polis mendisiplinkan anjing mereka, sementara pengawal sempadan benar-benar bermain dengan anjing tersebut, iaitu ini termasuk penjalinan ikatan dan tingkah laku mesra. Mereka mengulas bahawa beberapa buah kajian telah menunjukkan bahawa tingkah laku yang dikaitkan dengan kawalan, kuasa, atau agresi meningkatkan kortisol, sementara permainan dan tingkah laku penggabungan mengurangkan paras kortisol.

Empati
Pada tahun 2012, sebuah kajian mendapati bahawa anjing berorientasi ke arah pemiliknya atau orang asing dengan lebih kerap apabila orang itu berpura-pura menangis berbanding dengan apabila orang itu bercakap atau bersenandung. Apabila orang asing itu berpura-pura menangis, bukan pula mendekati sumber keselesaan biasanya, iaitu pemiliknya, anjing menghidu, menggeselkan muncung, dan menjilat orang asing itu sebaliknya. Pola gerak balas anjing adalah tekal secara segi tingkah laku dengan ekspresi kebimbangan empati.

Sebuah kajian mendapati bahawa sepertiga daripada jumlah anjing menderitai keresahan apabila terpisah daripada yang lain.

Keperibadian
Istilah keperibadian atau personaliti telah diterapkan untuk penyelidikan manusia, sementara istilah perangai telah kebanyakannya digunakan untuk penyelidikan haiwan. Walau bagaimanapun, kedua-dua istilah telah digunakan secara saling boleh tukar dalam kesusasteraan, atau semata-mata untuk membezakan manusia daripada haiwan dan mengelakkan antropomorfisme. Keperibadian dapat ditakrifkan sebagai "set tingkah laku yang tekal mengikut konteks dan masa". Kajian keperibadian anjing telah mencuba untuk mengenal pasti kehadiran trait keperibadian luas yang stabil dan tekal seiring dengan masa.

Terdapat pendekatan berlainan untuk mentaksir keperibadian anjing:
 Penilaian anjing individu: sama ada penjaga atau pakar anjing yang terbiasa dengan anjing berkenaan diminta menjawab soal selidik, contohnya Canine Behavioral Assessment and Research Questionnaire ("Soal Selidik Pentaksiran dan Penyelidikan Tingkah Laku Anjing") berkenaan dengan kekerapan anjing itu menunjukkan jenis tingkah laku tertentu.
 Ujian: anjing berkenaan dikenakan satu set ujian dan tindak balasnya dinilai pada skala tingkah laku. Sebagai contoh, anjing itu dipersembahkan kepada orang yang dikenali dan kemudian kepada orang yang tidak dikenali untuk mengukur kebolehgaulan atau agresi.
 Ujian pemerhatian: Tingkah laku anjing berkenaan dinilai dalam persekitaran terpilih tetapi tidak terkawal. Pemerhati bertumpu pada tindak balas anjing berkenaan terhadap rangsangan yang berlaku secara semula jadi. Sebagai contoh, jalan kaki melalui pasar raya dapat membolehkan pemerhati melihat anjing itu dalam pelbagai jenis keadaan (sesak, bising...).

Beberapa trait keperibadian berpotensi telah dikenal pasti pada anjing, contohnya "suka bermain", "keingintahuan/ketidaktakutan", "kecenderungan pengejaran", "kebolehgaulan dan keagresifan", dan "sifat pemalu–keberanian". Metaanalisis bagi 51 buah rencana ulasan sejawat terbitan mengenal pasti tujuh dimensi keperibadian anjing:
 Kereaktifan (pendekatan atau penghindaran objek baharu, peningkatan kegiatan dalam situasi baharu)
 Ketakutan (geletar, penghindaran situasi baharu)
 Kegiatan
 Kebolehgaulan (permulaan interaksi ramah dengan orang dan anjing lain)
 Keresponsifan terhadap latihan (kerja dengan orang, pembelajaran cepat)
 Kepeserahan
 Agresi

Sehubungan dengan perdebatan sejadi lawan asuhan, menurut sebuah kajian pada April 2022 yang dijalankan oleh Kathleen Morrill dan lain-lain yang bekerja di makmal yang berdasarkan data genetik dan data tinjauan daripada hampir 2,000 ekor anjing, dengan majoriti daripada jumlah itu yang mempunyai keseluruhan genom masing-masing yang dijujukkan, serta hasil tinjauan daripada 16,000 orang pemilik anjing—anjing tersebut termasuk anjing kacuk dan anjing baka tulen, dengan 128 baka yang diwakili—kajian mendapati bahawa trait fizikal anjing dapat diatributkan sehingga 80% kepada DNA dan pengutipan dan keramahan di sekeliling manusia sebahagian besarnya bersifat genetik. Namun, baka sahaja hanya bertanggungjawab atas kira-kira 9% daripada jumlah perbezaan keperibadian individu, sementara kira-kira 25% daripada jumlah trait keperibadian ditentukan oleh genetik (terutamanya individu) secara keseluruhan dan yang selebihnya ditentukan oleh persekitaran. Walau bagaimanapun, sebuah kajian pada Disember 2022 mencabar pendapatan tersebut selepas penyelidikan kod genetik bagi 4,000 ekor anjing dan 46,000 orang pemilik anjing dan berkesimpulan bahawa baka anjing memang secara genetik mempengaruhi keperibadian anjing.

Kesan usia dan jantina belum jelas-jelas ditentukan. Model keperibadian dapat digunakan untuk pelbagai tugas, termasuk pemilihan anjing pandu dan anjing pekerja, pencarian keluarga sesuai untuk penempatan semula anjing tempat perlindungan, atau pemilihan ternakan pembiakbakaan.

Kepemimpinan, kedominanan, dan kelompok sosial
Kedominanan ialah istilah perihalan untuk hubungan antara pasangan individu. Dalam kalangan ahli etologi, kedominanan telah ditakrifkan sebagai "atribut pola interaksi antagonis berulang antara dua individu, yang bercirikan kesudahan tekal yang memihak kepada anggota diad sama dan gerak balas menyerah lalai oleh lawannya dan bukan pula peningkatan. Status bagi pemenang tekal ialah dominan dan status bagi pengalah ialah subordinat." Satu lagi takrifan ialah bahawa haiwan dominan mempunyai "keutamaan capaian kepada sumber". Kedominanan ialah trait nisbi, tidak mutlak; tiada sebab untuk mengandaikan bahawa individu berpangkat tinggi dalam sesebuah kumpulan juga akan menjadi berpangkat tinggi jika berpindah ke dalam kumpulan lain. Tiada juga bukti bagus bahawa "kedominanan" ialah trait perwatakan sepanjang hayat. Tingkah laku berdaya saing yang bercirikan pola yakin (cth. menggeram, gigitan terencat, berdiri mengatas, renungan, pengejaran, salakan) dan peserah (cth. bongkokan, penghindaran, jilatan/kuap sesaran, melarikan diri) bertukar-tukar.

Satu ujian untuk menentukan kumpulan, yang dalamnya anjing dominan berada, menggunakan kriteria berikut: Apabila orang asing datang ke rumah, anjing manakah yang mula menyalak dahulu atau jika kedua-dua anjing mula menyalak bersama-sama? Anjing manakah yang menyalak lebih banyak atau lebih lama? Anjing manakah yang lebih kerap menjilat mulut anjing lain? Jika anjing mendapat makanan pada masa sama dan di tempat sama, anjing manakah yang mula makan dahulu atau makan makanan anjing lain? Jika anjing mula bergaduh, anjing manakah yang biasanya menang?

Anjing bela jinak kelihatan kurang menumpukan perhatian kepada saiz nisbi, walaupun terdapat perbezaan berat besar antara individu terbesar dengan individu terkecil; sebagai contoh, saiz bukan peramal kesudahan persemukaan antara anjing yang bertemu semasa disenamkan oleh pemilik masing-masing dan saiz juga tidak berkorelasi dengan anjing jantan terneuter. Oleh itu, banyak anjing tidak kelihatan menumpukan banyak perhatian kepada keupayaan pergaduhan sebenar bagi lawannya, mungkin membolehkan perbezaan motivasi (takat penilaian anjing bagi sumber) dan motivasi tanggapan (erti tingkah laku anjing lain tentang kemungkinan bahawa anjing lain itu akan meningkatkan situasi) memainkan peranan jauh lebih besar.

Dua ekor anjing yang mempertikaikan pemilikan bagi sumber sangat bernilai buat kali pertama, jika salah seekor berada dalam keadaan bangkitan emosi, dalam kesakitan; jika kereaktifan dipengaruhi oleh perubahan endokrin terkini, atau keadaan motivasi seperti kelaparan, maka kesudahan interaksi mungkin berbeza jika faktor ini hadir. Sama juga, ambang bagi penunjukan agresi mungkin dipengaruhi oleh pelbagai faktor perubatan, atau, dalam sesetengah kes, dicetuskan sepenuhnya oleh kecelaruan patologi. Oleh itu, faktor konteks dan faktor fisiologi yang hadir apabila dua ekor anjing pertama kali bersemuka dengan satu sama lain mungkin banyak mempengaruhi sifat jangka panjang bagi hubungan antara anjing tersebut. Kekompleksan faktor yang terlibat dalam jenis pembelajaran ini bermakna bahawa anjing mungkin mengembangkan "jangkaan" berlainan tentang gerak balas berkemungkinan daripada individu lain untuk setiap sumber dalam pelbagai situasi berlainan. Anak anjing belajar awal-awal untuk tidak mencabar anjing lebih tua dan rasa hormat ini kekal pada diri anak anjing sehingga dewasa. Apabila haiwan dewasa bertemu buat kali pertama, kedua-duanya tidak mempunyai jangkaan tentang tingkah laku pada haiwan dewasa lain itu: oleh itu, kedua-duanya pada mulanya resah dan berwaspada dalam persemukaan ini (bercirikan postur badan tegang dan pergerakan mengejut yang biasanya terlihat apabila dua ekor anjing bertemu buat kali pertama), sehingga kedua-dua haiwan mula dapat meramalkan gerak balas individu lain. Kesudahan interaksi dewasa–dewasa awal ini dipengaruhi oleh faktor spesifik yang hadir pada masa persemukaan awal. Selain faktor konteks dan faktor fisiologi, pengalaman setiap anggota bagi diad anjing lain juga mempengaruhi tingkah laku masing-masing.

Bau

Anjing mempunyai deria bau yang 40 kali lebih peka berbanding dengan deria bau manusia dan memulakan kehidupan sambil beroperasi hampir secara eksklusif dengan bau dan sentuhan. Bau khas yang digunakan oleh anjing untuk komunikasi dipanggil feromon. Hormon berlainan dirembeskan apabila anjing marah, takut, atau yakin dan sesetengah tunjuk tanda kimia mengenal pasti jantina dan usia anjing dan jika anjing betina berada dalam kitaran estrus, bunting, atau baru bersalin. Banyak bahan kimia feromon boleh didapati terlarut di dalam air kencing anjing dan penghiduan tempat yang telah dikencingi oleh anjing lain memberi anjing yang menghidu banyak maklumat tentang anjing yang kencing. Anjing jantan lebih memilih untuk menandai permukaan menegak dan kedudukan lebih tinggi bagi bau membolehkan udara membawanya lebih jauh. Ketinggian penandaan memberitahu anjing lain tentang saiz anjing, kerana, sesama kanin, saiz ialah faktor penting dalam kedominanan.

Anjing (dan serigala) menanda wilayahnya dengan air kencing dan tinja. Kelenjar dubur kanin memberikan tunjuk tanda tertentu kepada endapan tinja dan mengenal pasti penanda serta tempat peninggalan tinja tersebut. Anjing adalah sangat teliti tentang mercu tanda ini dan melibatkan diri dalam ritual kompleks, yang tidak bermakna bagi manusia, sebelum meninja. Kebanyakan anjing bermula dengan penghiduan teliti bagi lokasi, mungkin untuk mendirikan garisan atau sempadan tepat di antara wilayahnya dengan wilayah anjing lain. Tingkah laku ini juga mungkin melibatkan tahap kecil bagi ketinggian, seperti batu atau dahan tumbang, untuk membantu penyebaran bau. Pencakaran tanah selepas peninjaan ialah tanda visual yang menunjukkan penandaan bau. Kesegaran bau memberi pelawat sedikit gambaran tentang status semasa sebidang wilayah dan jika wilayah itu digunakan dengan kerap. Rantau yang dipertikaikan, atau digunakan oleh haiwan berlainan pada masa berlainan, mungkin membawa kepada pertempuran penandaan dengan setiap bau yang ditandakan secara bertindih oleh pesaing baharu.

Anjing jalang
Anjing jalang atau anjing feral ialah anjing yang hidup dalam keadaan liar tanpa makanan dan tempat tinggal yang sengaja disediakan oleh manusia dan menunjukkan pengelakan berterusan dan tegar daripada sentuhan langsung manusia. Di negara membangun, anjing peliharaan adalah tidak lazim, tetapi anjing jalang, anjing kampung, atau anjing komuniti banyak terdapat di sekeliling manusia. Pembezaan antara anjing jalang, anjing terbiar, dan anjing bebas merantau kadang-kadang merupakan perkara tahap dan seseekor anjing mungkin menganjakkan statusnya sepanjang hayatnya. Dalam sesetengah kes yang kurang berkemungkinan tetapi pernah diperhatikan, anjing jalang yang tidak lahir secara liar tetapi hidup bersama dengan kumpulan jalang dapat mengalami pengubahsuaian tingkah laku menjadi anjing bela jinak dengan pemiliknya. Seseekor anjing dapat menjadi anjing terbiar apabila terlepas daripada kawalan manusia, kerana ditinggalkan atau dilahirkan oleh ibu terbiar. Anjing terbiar dapat menjadi jalang apabila diusir daripada persekitaran manusia atau apabila diterima secara sosial oleh kumpulan jalang berdekatan. Penjalangan atau feralisasi berlaku dengan perkembangan gerak balas penghindaran manusia.

Anjing jalang tidak mampu bertahan melalui pembiakan, menderitai kadar tinggi bagi kematian juvenil, dan bergantung secara tidak langsung pada manusia untuk makanan, ruang, dan bekalan individu yang dapat diterima.

Tingkah laku lain
Anjing mempunyai trait tingkah laku umum, iaitu keutamaan tinggi bagi kebaharuan ("neofilia") berbanding dengan kebiasaan. Purata masa tidur anjing dalam kurungan dalam tempoh 24 jam ialah 10.1 jam.

Tingkah laku pembiakan

Kitaran estrus dan pengawanan

Walaupun anak anjing tidak mempunyai keinginan untuk membiak, jantan kadang-kadang terlibat dalam permainan seks dalam bentuk menaiki punggung. Pada sesetengah anak anjing, tingkah laku ini berlaku seawal usia 3 atau 4 minggu.

Anjing mencapai kematangan seks dan mampu membiak semasa tahun pertamanya, berbeza dengan serigala pada usia dua tahun. Anjing betina mengalami estrus pertama pada usia 6 hingga 12 bulan; anjing lebih kecil cenderung untuk mendatangi estrus lebih awal sementara anjing lebih besar mengambil masa lebih lama untuk matang.

Anjing betina mempunyai kitaran estrus yang tidak bermusim dan monestrus, iaitu hanya terdapat satu estrus bagi setiap kitaran estrus. Selang antara estrus dengan estrus ialah, pada purata, tujuh bulan; walau bagaimanapun, ini mungkin berkisar antara 4 dengan 12 bulan. Tempoh antara estrus ini tidak dipengaruhi oleh fotokala atau kebuntingan. Tempoh purata estrus ialah 9 hari dengan ovulasi spontan yang biasanya kira-kira 3 hari selepas permulaan estrus.

Selama beberapa hari sebelum estrus, terdapat fasa yang dipanggil proestrus, iaitu apabila anjing betina mungkin menunjukkan minat lebih besar terhadap anjing jantan dan "menggoda" anjing jantan (tingkah laku proseptif). Terdapat pembengkakan vulva progresif dan sesetengah perdarahan. Jika jantan mencuba untuk menaiki punggung anjing betina semasa proestrus, anjing betina mungkin mengelak pengawanan dengan duduk atau berpusing dan menggeram atau membengkeng.

Tingkah laku estrus pada anjing betina biasanya ditunjukkan dengan pendirian diam-diam anjing betina dengan ekor terangkat, atau ke sisi perineum, apabila anjing jantan menghidu vulva dan mencuba untuk menaiki punggung. Anjing betina juga mungkin berpaling, lalu menunjukkan vulva kepada anjing jantan.

Anjing jantan menaiki punggung anjing betina dan mampu mencapai intromisi dengan zakar tidak tegang, yang mengandungi tulang yang dipanggil tulang zakar. Zakar anjing membesar di dalam faraj, lalu mencegah pengeluaran zakar; ini kadang-kadang dikenali sebagai "ikatan" atau "kunci persanggamaan". Anjing jantan cepat-cepat menujah ke dalam betina selama 1–2 minit, kemudian turun dari punggung dengan zakar tegang yang masih di dalam faraj, dan berpusing untuk berdiri punggung sama punggung dengan anjing betina selama sehingga 30 hingga 40 minit; zakar terpintal pada 180 darjah di satah sisi. Semasa tempoh ini, bendalir prostat dipancutkan.

Anjing betina mampu melahirkan lagi satu perinduk dalam tempoh 8 bulan dari kelahiran perinduk sebelumnya. Anjing berpoligami berbeza dengan serigala yang pada umumnya bermonogami. Oleh itu, anjing tidak mempunyai ikatan pasangan dan perlindungan satu pasangan tunggal, tetapi sebaliknya mempunyai berbilang pasangan dalam setahun. Akibatnya ialah bahawa serigala menggunakan banyak tenaga untuk menghasilkan sedikit anak serigala berbeza dengan anjing yang memaksimumkan penghasilan anak anjing. Kadar tinggi penghasilan anak anjing ini membolehkan anjing mengekalkan atau malah meningkatkan populasinya dengan kadar kemandirian anak lebih rendah berbanding dengan serigala dan membolehkan anjing mempunyai keupayaan lebih besar berbanding dengan serigala untuk menumbuhkan populasinya selepas kemerosotan populasi atau apabila memasuki habitat baharu. Ada cadangan bahawa perbezaan ini merupakan strategi pembiakan alternatif yang tersesuai terhadap kehidupan hapus sisa dan bukan pula perburuan.

Keibubapaan dan kehidupan awal
Semua anggota liar dalam genus Canis memaparkan tingkah laku keibubapaan selaras kompleks. Anak serigala dijaga terutamanya oleh ibu selama 3 bulan pertama kehidupan anak apabila ibu kekal di dalam sarang bersama dengan anak sementara anak bergantung pada susu ibu untuk tampung diri dan kehadiran ibu untuk perlindungan. Bapa pula membawa makanan untuk ibu. Sebaik sahaja anak meninggalkan sarang dan dapat mengunyah, ibu bapa dan anak dari tahun sebelumnya meregurgitasi makanan untuk anak muda. Anak serigala menjadi berdikari menjelang usia 5 hingga 8 bulan, walaupun kerap tinggal bersama dengan ibu bapa selama bertahun-tahun. Sebaliknya, anak anjing dijaga oleh ibu dan bergantung pada ibu untuk susu dan perlindungan tetapi ibu tidak mendapat bantuan daripada bapa mahupun daripada anjing lain. Setelah anak menyapih pada usia sekitar 10 minggu, anak menjadi berdikari dan tidak menerima jagaan ibu lagi.

Masalah tingkah laku
Terdapat banyak jenis berlainan bagi isu tingkah laku yang dapat dipamerkan oleh anjing, termasuk menggeram, membengkeng, salakan, dan pencerobohan ruang peribadi manusia. Tinjauan terhadap 203 orang pemilik anjing di Melbourne, Australia, mendapati bahawa masalah tingkah laku utama yang dilaporkan oleh pemilik merupakan keterujaan berlebihan (63%) dan lompatan kepada orang (56%). Sesetengah masalah berkaitan dengan keterikatan sementara yang lain bersifat neurologi, seperti yang terlihat di bawah.

Keresahan perpisahan
Apabila anjing terpisah daripada manusia, biasanya pemiliknya, ia kerap memaparkan tingkah laku yang dapat dipecahkan kepada empat kategori berikut: tingkah laku penerokaan, permainan objek, tingkah laku pemusnahan, dan penyuaraan dan ini berkaitan dengan tahap kebangkitan anjing. Tingkah laku ini mungkin menjelma sebagai kepemusnahan, peninjaan atau pengencingan, hipersalivasi, atau penyuaraan dalam banyak-banyak. Anjing dari rumah seorang pemilik adalah hampir-hampir 2.5 kali lebih berkemungkinan untuk mengalami keresahan perpisahan berbanding dengan anjing dari rumah berbilang pemilik. Tambahan pula, anjing yang utuh secara seks hanya sepertiga kali berkemungkinan untuk mengalami keresahan perpisahan berbanding dengan anjing terneuter. Jantina anjing dan kehadiran haiwan peliharaan lain di dalam rumah tidak mempunyai kesan terhadap keresahan perpisahan. Terdapat anggaran bahawa sekurang-kurangnya 14% daripada jumlah anjing yang diperiksa dalam amalan veterinar tipikal di Amerika Syarikat telah menunjukkan tanda keresahan perpisahan. Anjing yang telah didiagnosis dengan keresahan perpisahan mendalam dapat dibiarkan bersendirian selama tidak lebih daripada beberapa minit sebelum ia mula cemas dan mempamerkan tingkah laku yang dikaitkan dengan keresahan perpisahan. Masalah perpisahan telah didapati terpaut dengan kebergantungan anjing pada pemiliknya, bukan kerana ketidakpatuhan. Sekiranya tiada rawatan, anjing terjejas kerap diserahkan kepada persatuan perikemanusiaan atau tempat perlindungan, diabaikan, atau dieutanasia.

Pengurusan persekitaran, seperti penyediaan mainan kunyah, bunyi latar belakang, atau sesi latihan pendek sebelum berangkat, dapat mengurangkan keresahan dalam kes ringan. Persekitaran pendengaran penenang, termasuk muzik dan bunyi keliling yang digubah khas, telah digunakan dengan berkesan untuk menyokong anjing yang mengalami stres berkaitan dengan perpisahan.

Pengawalan sumber
Pengawalan sumber dipamerkan oleh banyak kanin dan merupakan salah satu isu tingkah laku yang paling lazim dilaporkan kepada profesional anjing. Ini terlihat apabila anjing menggunakan pola tingkah laku spesifik supaya dapat mengawal capaian kepada sesuatu item dan pola itu boleh lentur apabila orang berada di sekelilingnya. Jika kanin menempatkan nilai pada sesetengah sumber (iaitu makanan, mainan, dll.), ia mungkin mencuba untuk mengawalnya daripada haiwan lain serta orang, yang membawa kepada masalah tingkah laku jika tidak terawat. Pengawalan dapat ditunjukkan dalam banyak cara berlainan daripada pengambilan makanan cepat kepada penggunaan tubuh untuk melindungi item. Ini menjelma sebagai tingkah laku agresif termasuk, tetapi tidak terbatas kepada, menggeram, salakan, atau membengkeng. Sesetengah anjing juga mengawal pemiliknya sebagai sumber dan dapat menjadi agresif jika tingkah laku ini diizinkan berterusan. Pemilik mesti belajar mentafsir bahasa gerak-geri anjing mereka untuk mencuba untuk menilai tindak balas anjing, kerana isyarat visual digunakan (iaitu perubahan postur badan, ekspresi muka, dll.) untuk mengkomunikasikan perasaan dan gerak balas. Tingkah laku ini lazimnya terlihat pada haiwan tempat perlindungan, kemungkinan besar disebabkan oleh ketidakterjaminan yang disebabkan oleh persekitaran buruk. Pengawalan sumber ialah kebimbangan kerana ini dapat membawa kepada agresi, tetapi penyelidikan telah mendapati bahawa agresi bagi pengawalan dapat dibendung dengan mengajar anjing untuk melepaskan item yang dikawal olehnya.

Kecemburuan
Kanin merupakan salah satu daripada sebilangan haiwan bukan manusia yang dapat meluahkan kecemburuan terhadap haiwan lain atau objek mirip haiwan. Emosi ini mungkin menyebabkan masalah tingkah laku lain, menjelma sebagai tingkah laku pencarian perhatian, menyendiri daripada kegiatan sosial, atau agresi terhadap pemiliknya atau haiwan atau orang lain.

Keresahan hingar
Kanin kerap menakuti hingar bising dan mempamerkan gerak balas stres terhadap hingar bising. Keresahan berkaitan dengan hingar pada anjing mungkin dicetuskan oleh bunga api, ribut petir, tembakan senjata api, dan malah bunyi burung lantang atau bingit. Rangsangan berkaitan juga mungkin mencetuskan gejala fobia atau keresahan, seperti perubahan tekanan barometri yang dikaitkan dengan ribut petir, lantas menyebabkan keresahan antisipasi.

Pengejaran ekor
Pengejaran ekor dapat dikelaskan sebagai stereotipi. Ini tergolong dalam kecelaruan obsesif–kompulsif, yang merupakan kecelaruan neuropsikiatri yang dapat hadir pada anjing sebagai kecelaruan kompulsif anjing. Dalam sebuah kajian klinikal mengenai masalah tingkah laku berpotensi ini, 18 ekor terier pengejar ekor diberi klomipramina secara lisan pada dos 1 hingga 2 mg/kg (0.5 hingga 0.9 mg/lb) berat badan, setiap 12 jam. Tiga ekor anjing memerlukan rawatan pada julat dos lebih tinggi sedikit untuk mengawal pengejaran ekor. Walau bagaimanapun, selepas tempoh 1 hingga 12 minggu rawatan, 9 ekor anjing dilaporkan mengalami pengurangan 75% atau lebih dalam pengejaran ekor. Keperibadian juga dapat memainkan faktor dalam pengejaran ekor. Anjing yang mengejar ekornya didapati lebih pemalu berbanding dengan yang tidak berbuat sedemikian dan sesetengah anjing juga menunjukkan paras lebih rendah bagi gerak balas semasa perlawanan pengejaran ekor.

Tingkah laku berbanding dengan kanid lain
Perbandingan yang dibuat sesama kanid mirip serigala membolehkan pengenalpastian tingkah laku yang mungkin telah diwarisi daripada keleluhuran bersama dan yang mungkin telah terhasil daripada pembelajinakan atau perubahan persekitaran agak baharu lain. Kajian tentang basenji Afrika bebas merantau dan anjing menyanyi New Guinea menunjukkan bahawa trait tingkah laku dan trait ekologi masing-masing merupakan hasil daripada tekanan pemilihan persekitaran atau pilihan pembiakbakaan terpilih dan bukan hasil daripada pemilihan buatan yang dikenakan oleh manusia.

Agresi awal
Anak anjing menunjukkan pergaduhan tidak terhalang dengan saudara sendiri dari usia 2 minggu, dengan kecederaan yang dielakkan hanya kerana otot rahang yang belum berkembang. Pergaduhan ini memberikan laluan kepada main-kejar dengan perkembangan kemahiran lari pada usia 4–5 minggu. Anak serigala pula mempunyai otot rahang lebih berkembang dari usia 2 minggu, apabila pertama kali menunjukkan tanda main-gaduh dengan saudara sendiri. Pergaduhan serius berlaku semasa usia 4–6 minggu. Berbanding dengan anak serigala dan anak anjing, anak jakal keemasan mengembangkan agresi pada usia 4–6 minggu apabila gaduh-main kerap meningkat menjadi gigitan tidak terencat yang bertujuan untuk memudaratkan. Agresi ini berhenti menjelang usia 10–12 minggu apabila hierarki telah terbentuk.

Kejinakan
Tidak seperti spesies bela jinak lain yang dipilih terutamanya untuk trait berkaitan dengan pengeluaran, anjing pada mulanya dipilih untuk tingkah lakunya. Pada tahun 2016, sebuah kajian mendapati hanya terdapat 11 gen tetap yang menunjukkan variasi antara serigala dengan anjing. Variasi gen ini tidak berkemungkinan terhasil daripada evolusi semula jadi dan menunjukkan pemilihan untuk kedua-dua morfologi dan tingkah laku semasa pembelajinakan anjing. Gen ini telah ditunjukkan mempengaruhi tapak jalan sintesis katekolamina, dengan majoriti gen yang mempengaruhi gerak balas lari atau lawan (iaitu pemilihan untuk kejinakan), dan pemprosesan emosi. Anjing pada umumnya menunjukkan pengurangan ketakutan dan agresi berbanding dengan serigala. Sesetengah gen ini telah dikaitkan dengan agresi pada sesetengah baka anjing, yang menunjukkan kepentingan gen tersebut dalam kedua-dua pembelajinakan awal dan kemudian dalam pembentukan baka.

Struktur sosial
Sesama kanid, kawanan ialah unit sosial yang berburu, membesarkan anak, dan melindungi wilayah komunal sebagai kumpulan stabil dan anggotanya biasanya berkaitan. Anggota kumpulan anjing jalang biasanya tidak berkaitan. Kumpulan anjing jalang terdiri daripada 2–6 anggota stabil berbanding dengan kawanan serigala dengan 2–15 anggota dengan saiz yang naik turun mengikut ketersediaan mangsa dan mencapai maksimum pada musim sejuk. Kumpulan anjing jalang terdiri daripada berbilang pasangan pembiakan bermonogami berbanding dengan satu pasangan pembiakan bagi kawanan serigala. Tingkah laku agonis tidak lanjut ke peringkat individu dan tidak menyokong struktur sosial lebih tinggi berbanding dengan tingkah laku agonis teritual bagi kawanan serigala yang menegakkan struktur sosialnya. Anak anjing jalang mempunyai kadar mortaliti sangat tinggi yang menambahkan sedikit kepada saiz kumpulan, dengan kajian yang menunjukkan bahawa individu dewasa biasanya terbunuh melalui kemalangan dengan manusia, oleh itu anjing lain perlu diterima dari perkampungan untuk mengekalkan saiz kumpulan stabil.

Sosialisasi
Tempoh kritikal untuk sosialisasi bermula dengan berjalan dan menerokai alam sekitar. Anak anjing dan anak serigala kedua-duanya mengembangkan keupayaan untuk melihat, mendengar, dan menghidu pada usia 4 minggu. Anjing mula menerokai dunia di sekelilingnya pada usia 4 minggu dengan deria ini yang tersedia untuknya, sementara serigala mula meneroka pada usia 2 minggu apabila mempunyai deria bau tetapi secara fungsian buta dan pekak. Akibat daripada ini ialah bahawa lebih banyak perkara adalah baharu dan menakutkan bagi anak serigala. Tempoh kritikal untuk sosialisasi tutup dengan penghindaran kebaharuan, apabila haiwan itu melarikan diri daripada objek baharu, dan bukan pula mendekati dan menerokai objek itu. Untuk anjing, ini berkembang pada usia antara 4 dengan 8 minggu. Serigala mencapai akhir tempoh kritikal selepas usia 6 minggu. Selepas itu, tidak ada kemungkinan untuk mensosialisasikan serigala.

Anak anjing memerlukan tempoh sekurang-kurangnya 90 minit perhubungan dengan manusia semasa tempoh kritikal sosialisasi untuk membentuk keterikatan sosial. Ini tidak akan mewujudkan haiwan peliharaan sangat sosial tetapi anjing yang akan meminta perhatian manusia. Serigala pula memerlukan perhubungan 24 jam sehari bermula sebelum usia 3 minggu. Untuk mewujudkan serigala tersosialisasi, anak serigala dikeluarkan dari sarang pada usia 10 hari, dikekalkan berhubung dengan manusia secara berterusan sehingga berusia 4 minggu apabila ia mula menggigit teman manusia yang sedang tidur, kemudian hanya meluangkan masa berjaga dalam kehadiran manusia. Proses sosialisasi ini berterusan sehingga usia 4 bulan, apabila anak serigala dapat menyertai serigala kurungan lain tetapi memerlukan perhubungan manusia harian untuk kekal tersosialisasi. Walaupun terdapat proses sosialisasi intensif ini, serigala yang tersosialisasi dengan baik akan bertingkah laku berbeza dengan anjing yang tersosialisasi dengan baik dan akan memaparkan tingkah laku tipikal spesies, iaitu perburuan dan pembiakan, hanya lebih dekat dengan manusia daripada serigala liar. Serigala ini tidak menyamaratakan sosialisasinya kepada semua manusia dengan cara sama seperti anjing tersosialisasi dan kekal lebih takut akan kebaharuan berbanding dengan anjing tersosialisasi.

Pada tahun 1982, sebuah kajian untuk memerhatikan perbezaan antara anjing dengan serigala yang dibesarkan dalam keadaan serupa berlangsung. Anak anjing lebih mengutamakan tidur lebih lama pada permulaan kehidupannya, sementara anak serigala adalah lebih aktif. Anak anjing juga lebih memilih kehadiran manusia, berbanding dengan ibu angkat anjing, walaupun anak serigala adalah yang sebaliknya, iaitu meluangkan lebih banyak masa dengan ibu angkat. Anjing berkenaan juga menunjukkan minat lebih besar terhadap makanan yang diberikan dan kurang memberikan perhatian kepada persekitaran, sementara anak serigala mendapati bahawa persekitaran adalah jauh lebih menarik berbanding dengan makanan atau mangkuk makanan. Anak serigala diperhatikan menyertai permainan antagonis pada usia lebih muda, sementara anak anjing tidak memaparkan peranan dominan/peserah sehingga berusia lebih tua. Anak serigala jarang terlihat agresif antara satu sama lain atau terhadap kanin lain. Sebaliknya, anak anjing adalah jauh lebih agresif antara satu sama lain dan terhadap kanin lain, kerap terlihat menyerang ibu angkat atau satu sama lain.

Sebuah kajian tahun 2005 yang membandingkan anak anjing dan anak serigala berkesimpulan bahawa anjing tersosialisasi berlanjutan serta anak anjing tidak tersosialisasi menunjukkan keterikatan lebih besar kepada manusia pemilik berbanding dengan anak serigala, walaupun jika serigala berkenaan disosialisasikan. Kajian itu berkesimpulan bahawa anjing mungkin telah mengembangkan keupayaan untuk keterikatan kepada manusia secara fungsian yang beranalog dengan yang dipaparkan oleh bayi manusia.

Kognisi
Walaupun terdapat dakwaan bahawa anjing menunjukkan lebih banyak kognisi sosial mirip manusia berbanding dengan serigala, beberapa buah kajian terkini telah menunjukkan bahawa jika serigala disosialisasikan betul-betul terhadap manusia dan mempunyai kesempatan untuk berinteraksi dengan manusia dengan nalar, ia juga dapat berjaya dalam sesetengah tugas kognisi bimbingan manusia, dalam sesetengah kes mengatasi anjing secara individu. Serupa dengan anjing, serigala juga mampu mengikuti jenis titik lebih kompleks yang dibuat dengan bahagian badan selain lengan dan tangan manusia (cth. siku, lutut, kaki). Kedua-dua anjing dan serigala mempunyai keupayaan kognisi untuk tingkah laku prososial terhadap manusia; walau bagaimanapun, ini tidak terjamin. Untuk kanid berprestasi baik dalam tugas tradisional bimbingan manusia (cth. mengikuti titik manusia), kedua-dua pengalaman seumur hidup relevan dengan manusia – termasuk sosialisasi terhadap manusia semasa tempoh kritikal untuk perkembangan sosial – dan kesempatan untuk mengaitkan bahagian tubuh manusia dengan kesudahan tertentu (seperti penyediaan makanan oleh tangan manusia, pembalingan atau penendangan bola oleh manusia, dll.) diperlukan.

Selepas menjalani latihan untuk menyelesaikan tugas manipulasi ringkas, anjing yang berhadapan dengan versi yang tidak dapat diselesaikan bagi masalah sama memandang manusia, sementara serigala tersosialisasi tidak berbuat demikian.

Pembiakan
Anjing mencapai kematangan seks dan mampu membiak pada tahun pertamanya berbeza dengan serigala pada usia dua tahun. Anjing betina mampu melahirkan lagi satu perinduk dalam tempoh 8 bulan dari kelahiran perinduk sebelumnya. Genus kanid ini dipengaruhi oleh fotokala dan pada umumnya membiak pada musim bunga. Anjing bela jinak tidak bergantung pada kebermusiman untuk pembiakan, berbeza dengan serigala, koyote, dingo Australia, dan basenji Afrika yang mungkin hanya mempunyai satu estrus bermusim setiap tahun. Anjing jalang dipengaruhi oleh fotokala dengan sekitar separuh daripada jumlah betina pembiakan yang mengawan pada musim bunga, yang dianggap menunjukkan trait pembiakan leluhur yang tidak diatasi dengan pembelajinakan, seperti yang dapat diinferenskan daripada serigala dan anjing pemburu Cape.

Anjing bela jinak berpoligami berbeza dengan serigala yang pada umumnya bermonogami. Oleh itu, anjing bela jinak tidak mempunyai ikatan pasangan dan perlindungan pasangan tunggal, sebaliknya mempunyai berbilang pasangan dalam setahun. Tiada jagaan bapa pada anjing berbeza dengan serigala yang mempunyai bantuan daripada semua anggota kawanan kepada ibu dengan anak serigala. Akibatnya ialah bahawa serigala menggunakan banyak tenaga untuk menghasilkan sedikit anak serigala berbeza dengan anjing yang memaksimumkan penghasilan anak anjing. Kadar tinggi penghasilan anak anjing ini membolehkan anjing mengekalkan atau malah meningkatkan populasinya dengan kadar kemandirian anak lebih rendah berbanding dengan serigala dan membolehkan anjing mempunyai keupayaan lebih besar berbanding dengan serigala untuk menumbuhkan populasinya selepas kemerosotan populasi atau apabila memasuki habitat baharu. Ada cadangan bahawa perbezaan ini merupakan strategi pembiakan alternatif yang tersesuai terhadap kehidupan hapus sisa dan bukan pula perburuan. Berbeza dengan anjing bela jinak, anjing jalang bermonogami. Anjing bela jinak cenderung untuk mempunyai saiz perinduk 10 ekor anak, serigala 3 ekor anak, dan anjing jalang 5–8 ekor anak. Anak anjing jalang mempunyai kadar mortaliti sangat tinggi dengan hanya 5% mandiri pada usia satu tahun dan kadang-kadang anak anjing itu dibiarkan tanpa pengawasan, lalu menjadikannya rentan terhadap pemangsa. Anjing bela jinak bersendirian sesama semua kanid kerana kekurangan jagaan bapa.

Anjing berbeza daripada serigala dan kebanyakan spesies kanid besar lain kerana pada umumnya tidak meregurgitasi makanan untuk anak sendiri, mahupun untuk anak daripada anjing lain di wilayah sama. Walau bagaimanapun, perbezaan ini tidak diperhatikan pada semua anjing bela jinak. Regurgitasi makanan oleh betina untuk anak, serta penjagaan anak oleh jantan, telah diperhatikan pada anjing bela jinak, dingo, dan pada anjing jalang atau separa jalang. Dalam sebuah kajian tentang sekumpulan anjing bebas merantau, selama 2 minggu pertama sejurus selepas kelahiran, betina menyusu diperhatikan bersifat lebih agresif untuk melindungi anak. Induk jantan berhubung dengan perinduk sebagai anjing 'pengawal' untuk tempoh 6–8 minggu pertama kehidupan perinduk berkenaan. Tanpa kehadiran ibu, induk jantan diperhatikan mencegah pendekatan individu asing dengan penyuaraan atau malah dengan serangan fizikal. Lebih-lebih lagi, seekor jantan menyuap perinduk itu dengan meregurgitasi, yang menunjukkan kewujudan jagaan bapa pada sesetengah anjing bebas merayau.

Ruang
Ruang yang digunakan oleh anjing jalang adalah serupa dengan kebanyakan kanid lain dalam pada haiwan ini menggunakan kawasan tradisional bertakrif (wilayah rumah) yang cenderung untuk dilindungi daripada penceroboh dan mempunyai kawasan teras yang menyaksikan kebanyakan kegiatannya. Anjing bela jinak bandar mempunyai wilayah rumah seluas , berbeza dengan wilayah rumah anjing jalang seluas . Wilayah rumah serigala berbeza-beza daripada , dengan rusa sebagai mangsa, hingga  di latitud lebih tinggi, dengan elk dan karibu sebagai mangsa. Serigala mempertahankan wilayahnya berdasarkan kelimpahan mangsa dan kepadatan kawanan, tetapi anjing jalang mempertahankan wilayah rumahnya sepanjang tahun. Di kawasan pertindihan wilayah serigala dan wilayah anjing, anjing jalang meletakkan kawasan terasnya lebih dekat dengan petempatan manusia.

Pemangsaan dan hapus sisa
Walaupun terdapat dakwaan dalam akhbar popular, kajian tidak mendapati bukti bagi satu pun pemangsaan terhadap lembu oleh anjing jalang. Walau bagaimanapun, anjing bela jinak bertanggungjawab atas kematian 3 ekor anak lembu sepanjang sebuah kajian 5 tahun. Kajian lain di Eropah dan di Amerika Utara menunjukkan kejayaan terbatas sederhana dalam pemakanan babi hutan, rusa, dan ungulat lain, namun tidak dapat ada penentuan sama ada ini ialah pemangsaan atau hapus sisa terhadap bangkai. Sebuah kajian baharu telah menunjukkan bahawa ini berkemungkinan disebabkan oleh pemangsaan.

Anjing jalang, seperti leluhurnya, ikut serta dalam pengasuhan anak anjing. Beberapa buah kajian menunjukkan bahawa anjing jalang bukan terutamanya pebangkai, walaupun terdapat dakwaan dalam akhbar popular. Kajian pada era moden menunjukkan bahawa dietnya sangat oportunis, daripada sampah, bangkai, hingga mangsa hidup. Ciri utama yang membezakan anjing jalang daripada anjing bela jinak ialah darjah pergantungan pada manusia dan, dalam sesetengah hal, tingkah lakunya terhadap manusia. Anjing jalang mandiri dan membiak secara bebas daripada campur tangan atau bantuan manusia. Walaupun ada kebenaran bahawa sesetengah anjing jalang menggunakan sampah manusia untuk makanan, yang lain memperoleh sara hidup primernya dengan berburu dan mengais seperti kanid liar lain. Anjing mungkin beralih kepada perburuan lebih banyak daripada pemakanan sampah apabila sumber makanan sampah adalah jarang. Anjing bela jinak yang diberi makan secukupnya turut cenderung untuk mengais; lawatan veterinar perut usus meningkat semasa cuaca lebih hangat kerana anjing cenderung untuk memakan bahan mereput. Sesetengah anjing memakan tinja, yang mungkin mengandungi nutrisi. Kadang-kadang anjing yang diberi makan secukupunya telah diketahui mengais mayat pemiliknya.

Anjing dalam masyarakat manusia

Kajian yang menggunakan rangka kerja operan telah menunjukkan bahawa manusia dapat mempengaruhi tingkah laku anjing melalui makanan, belaian, dan suara. Makanan dan belaian selama 20–30 saat mengekalkan gerak balas operan pada anjing. Sesetengah anjing menunjukkan keutamaan untuk belaian sebaik sahaja makanan tersedia dan anjing kekal berdekatan dengan orang yang menyediakan belaian dan tidak menunjukkan kepuasan terhadap rangsangan itu. Belaian sahaja sudah memadai untuk mengekalkan gerak balas operan anjing tentera terhadap perintah suara dan gerak balas terhadap perintah kepatuhan asasi pada semua anjing meningkat apabila hanya pujian suara diberikan untuk gerak balas betul.

Sebuah kajian yang menggunakan anjing yang dilatih untuk kekal tidak bergerak semasa bersedatif dan tidak terhalang di dalam pengimbas MRI mempamerkan pengaktifan kaudat kepada isyarat tangan yang dikaitkan dengan ganjaran. Kerja lanjut mendapati bahawa magnitud gerak balas kaudat anjing adalah serupa dengan magnitud gerak balas kaudat manusia, sementara kebolehubahan antara subjek pada anjing mungkin kurang berbanding dengan manusia. Dalam sebuah kajian lanjut, 5 bau dipersembahkan (diri, manusia yang dikenali, manusia asing, anjing yang dikenali, anjing asing). Walaupun bebuli/pedunkel penghiduan diaktifkan kepada darjah serupa oleh semua bau, kaudat diaktifkan secara maksimum kepada manusia yang dikenali. Yang penting, bau manusia yang dikenali bukanlah pengendali, yang bermakna bahawa gerak balas kaudat membezakan bau itu tanpa kehadiran orang yang sedang hadir. Pengaktifan kaudat mencadangkan bahawa bukan sahaja anjing mendiskriminasi bau itu daripada bau lain, anjing juga mempunyai perkaitan positif dengan bau itu. Walaupun isyarat ini datang daripada dua orang berlainan, manusia berkenaan tinggal di dalam rumah sama dengan anjing berkenaan dan, oleh itu, mewakili lingkungan sosial primer anjing itu. Walaupun anjing patut sangat tertala dengan bau item yang tidak setanding, kelihatannya "gerak balas ganjaran" dikhususkan untuk manusianya.

Penyelidikan telah menunjukkan bahawa terdapat perbezaan individu dari segi interaksi antara anjing dengan manusianya yang mempunyai kesan ketara terhadap tingkah laku anjing. Pada tahun 1997, sebuah kajian menunjukkan bahawa jenis hubungan antara anjing dengan tuan, yang bercirikan sama ada pendampingan atau hubungan kerja, dengan ketara mempengaruhi prestasi anjing berkenaan dalam tugas penyelesaian masalah kognitif. Mereka berspekulasi bahawa anjing pendamping mempunyai hubungan lebih bergantung dengan pemiliknya dan berharap pada tuannya untuk menyelesaikan masalah. Sebaliknya, anjing pekerja adalah lebih berdikari.

Anjing dalam keluarga
Pada tahun 2013, sebuah kajian menghasilkan bukti pertama dalam pemerhatian uji kaji terkawal untuk korelasi antara keperibadian pemilik dengan tingkah laku anjing mereka.

Anjing dalam pekerjaan
Anjing khidmat ialah anjing yang dilatih untuk membantu orang dengan kekurangan upaya seperti kebutaan, epilepsi, diabetes, dan autisme. Anjing pengesan dilatih untuk menggunakan deria baunya untuk mengesan bahan seperti bahan letupan, dadah haram, tinja hidupan liar, atau darah. Dalam sains, anjing telah membantu manusia untuk faham tentang refleks terlazim. Anjing penyerang, iaitu anjing yang telah dilatih untuk menyerang mengikut perintah, digunakan dalam peranan keselamatan, polis, dan tentera. Program anjing khidmat telah diasaskan untuk membantu individu yang mengalami kecelaruan stres pascatrauma (PTSD) dan telah menunjukkan hasil positif.

Serangan

Hubungan manusia–anjing adalah berdasarkan kepercayaan tanpa syarat; walau bagaimanapun, jika kepercayaan ini hilang, akan ada kesukaran untuk memulihkannya semula.

Di United Kingdom pada antara tahun 2005 dengan tahun 2013, terdapat 17 serangan anjing yang membawa maut. Pada tempoh tahun 2007–2008, terdapat 4,611 kemasukan ke hospital akibat serangan anjing, yang meningkat kepada 5,221 pada tempoh tahun 2008–2009. Terdapat anggaran pada tahun 2013 bahawa lebih daripada 200,000 orang setahun digigit oleh anjing di England, dengan kos tahunan kepada Perkhidmatan Kesihatan Kebangsaan untuk merawat kecederaan berjumlah kira-kira £3 juta. Laporan yang diterbitkan pada tahun 2014 menyatakan bahawa terdapat 6,743 kemasukan ke hospital yang khususnya disebabkan oleh gigitan anjing, iaitu peningkatan sebanyak 5.8% daripada 6,372 kemasukan dalam tempoh 12 bulan sebelumnya.

Di Amerika Syarikat pada antara tahun 1979 dengan tahun 1996, terdapat lebih daripada 300 kematian manusia berkaitan dengan gigitan anjing. Di Amerika Syarikat juga pada tahun 2013, terdapat 31 kematian berkaitan dengan gigitan anjing. Setiap tahun, lebih daripada 4.5 juta orang di Amerika Syarikat digigit oleh anjing dan hampir 1 dalam 5 memerlukan perhatian perubatan. Bulu tebal anjing melindunginya daripada gigitan anjing lain, tetapi manusia tidak berbulu dan tidak sedemikian terlindung.

Pelatihan serangan dikutuk oleh sesetengah pihak sebagai penggalakan keganasan pada anjing; sebuah kajian Amerika tahun 1975 menunjukkan bahawa 10% daripada jumlah anjing yang telah menggigit orang menerima latihan anjing penyerang pada satu ketika.

Dasar genetik bagi tingkah laku anjing
Terdapat pendirian kukuh bahawa seni bina genetik ringkas mendasari perbezaan morfologi pada baka anjing, tetapi impak genetik dasar bagi tingkah laku anjing bela jinak lebih lazim dipertikaikan.

Kemajuan dalam penyelidikan genetik telah mendapati perkaitan antara trait tingkah laku tertentu dengan kawasan gen pada anjing bela jinak. Ini menyerlahkan kecenderungan atau tingkah laku spesifik baka.

Kajian awal dalam genetik tingkah laku spesifik baka pada anjing gembala pada tahun 1940-an berkesimpulan bahawa tingkah laku 'penunjukan mata' dan 'salakan' tidak mengikuti pewarisan Mendel ringkas. Beberapa dekad kemudian, kesimpulan sama telah dicapai untuk semua tingkah laku yang dikaji, tetapi pola pewarisan kompleks belum diungkaikan sepenuhnya. Seperti tingkah laku manusia, tingkah laku anjing ialah hasil daripada interaksi antara hasil protein yang dikodkan oleh gen dengan persekitaran kehidupan organisma berkenaan.

Kajian pertama yang mengenal pasti lokus spesifik yang dikaitkan dengan fenotip tingkah laku pada anjing (dengan keertian rentas genom) adalah pada tahun 2010, apabila mereka mendapati bahawa variasi alel pada gen cdh2 dipautkan dengan fenotip tingkah laku kompulsif. Sebuah kajian tatahubungan rentas genom tahun 2019 berkesimpulan bahawa sebahagian besar varians tingkah laku merentasi baka adalah disebabkan oleh faktor genetik. Dalam baka, trait paling boleh waris termasuk ciri yang dipilih dalam pembiakbakaan seperti kebolehlatihan, agresi terarah orang asing, pengejaran, dan keterikatan/pencarian perhatian. Sebuah lagi kajian yang membandingkan data baka daripada C-BARQ, dengan pola tingkah laku harian berkesimpulan bahawa keresahan perpisahan dan agresi terarah pemilik merupakan dua daripada sembilan trait, tanpa ada yang lain, yang tidak didapati mempunyai kebolehwarisan ketara. Sementara itu, agitasi, pencarian perhatian, salakan, keterujaan, pengutipan, ketakutan akan manusia/objek, ketakutan akan hingar, agresi bukan pemilik, dan kebolehlatihan didapati mempunyai dasar genetik.

Gen yang mengandungi SNP yang dikaitkan dengan tingkah laku anjing berkemungkinan diekspresikan di dalam otak, lalu menyumbang kepada tapak jalan yang berkaitan dengan perkembangan dan ekspresi tingkah laku dan kognisi (mempengaruhi proses tingkah laku melalui ekspresi di dalam otak). Contoh lokus kromosom untuk SNP dugaan dan trait berkaitan masing-masing:

 Tingkah laku  Lokus kromosom Agresi anjing  chr20_29700107 Agresi orang asing  chr1_81065940 Agresi pemilik  chr18_26274094 Kebolehlatihan  chr31_2974937 Kepekaan sentuhan  chr5_28225323 Ketakutan anjing  chr1_96469867 Ketakutan bukan sosial  chr8_40424847 Ketakutan orang asing  chr1_81065940 Keterikatan dan pencarian perhatian  chr34_19778169 Keterujaan  chr9_52449334 Masalah perpisahan  chr3_9599516 Pengejaran  chr32_4513202 Persaingan anjing  chr10_43493767 Tenaga  chr38_1286873

Ahli genetik terus menerokai gen calon yang bertanggungjawab atas pengawalaturan neurotransmiter, khususnya dopamina dan serotonin, kerana perbezaan besar dari segi kepekatan, keberterimaan, dan kebolehan pengikatan kedua-duanya dipautkan dengan kecelaruan tingkah laku. Sebagai contoh, tingkah laku keterikatan dan tingkah laku pencarian perhatian dipautkan dengan gen yang dikaitkan dengan pengangkutan dan metabolisme dopamina. Seperti sesetengah penyakit fizikal, ada kemungkinan bahawa persembahan serupa bagi trait tingkah laku merentasi baka dapat disebabkan oleh beberapa jenis mutasi berlainan dan, sebaliknya, mutasi bagi gen sama dapat menghasilkan fenotip pelbagai. Sebagai contoh, kajian telah mendapati bahawa perbezaan baka tertentu berkaitan dengan lokus dari segi agresi terarah orang asing dikaitkan dengan SNP di dalam GRM8, iaitu gen yang mengekod untuk reseptor glutamat, iaitu salah satu neurotransmiter pengujaan utama dalam sistem saraf pusat. Variasi alel bagi lagi satu gen reseptor glutamat, iaitu slc1a2, telah dikaitkan dengan peningkatan agresi terarah orang asing pada shiba inu dan dengan paras kegiatan lebih tinggi pada anjing pengutip Labrador. SNP di dalam PDE7B, iaitu gen yang berfungsi di dalam tapak jalan dopaminergik, juga dikaitkan dengan perbezaan baka dari segi agresi.

Tambahan pula, telah ada penemuan bahawa terdapat mekanisme genetik bersama untuk perbezaan individu dari segi tingkah laku sosial antara anjing dengan manusia. Sebagai contoh, variasi struktur bagi gen GTF2I dan gen GTF2IRD1 di lokus yang bertanggungjawab atas sindrom Williams–Beuren pada manusia juga dikaitkan dengan kehiperbolehgaulan pada anjing. Gen yang dikaitkan dengan perangai dan gerak balas keterkejutan pada manusia, seperti OTORD dan CACNA1C, dipautkan dengan perbezaan baka dari segi ketakutan/gerak balas ketakutan. Gen yang dikaitkan dengan agresi pada anjing pula telah dipautkan dengan tingkah laku agresif pada manusia termasuk CPNE4 dan OPCML. Kekerapan tingkah laku bertenaga, riuh, dan suka bermain termasuk gen yang sebelum ini dipautkan dengan kadar denyut jantung rehat, rehat siang, dan tempoh tidur pada manusia seperti TMEM132D, AGMO, SNX29, dan CACNA2D3. Kebolehlatihan sebelum ini telah dikaitkan dengan kecerdasan dan gen kelajuan pemprosesan maklumat ERG, SNX29, CSMD2, dan ATRNL1. CAMKMT, iaitu gen yang berkaitan dengan ketakutan akan orang asing pada anjing, juga dikaitkan dengan keresahan pada manusia.

Buat masa ini, masih terdapat batasan untuk memahami dasar genetik untuk tingkah laku anjing termasuk kaedah pemfenotipan tidak tekal, pengaruh persekitaran/perkembangan kuat terhadap tingkah laku, dan kekurangan kerjasama antarabangsa.

Lihat juga
 Golekan alfa
 Isyarat penenang
 Kawanan kanin
 Kecelaruan keresahan perpisahan (manusia)
 Kecerdasan anjing
 Komunikasi anjing
 Pemburu kawanan
 Ujian perangai

Rujukan

Bacaan lanjut







Kategori:Etologi