Anjing dalam peperangan

Anjing mempunyai sejarah sangat panjang dalam peperangan, bermula pada zaman purba. Daripada dilatih dalam pertempuran, kepada penggunaannya sebagai peninjau, pengawas, utusan, anjing belas kasihan, dan penjejak, kegunaannya telah berubah-ubah dan sesetengah kegunaan terus wujud dalam penggunaan ketenteraan moden.

Sejarah
Anjing perang digunakan oleh orang Mesir, orang Yunani, orang Parsi, orang Samartia, orang Baganda, orang Alan, orang Slav, orang Briton, dan orang Rom.

Dalam kalangan orang Yunani dan orang Rom, anjing paling kerap berkhidmat sebagai pengawas atau peronda, walaupun kadang-kadang dibawa ke dalam pertempuran. Penggunaan terawal anjing perang dalam pertempuran yang dicatatkan dalam sumber klasik adalah oleh Alyattes dari Lidia melawan orang Kimmeria pada sekitar tahun 600 SM. Anjing-anjing Lidia membunuh sesetengah penceroboh dan mengucar-ngacirkan yang lain. Pada Pertempuran Pelusium (525 SM), Kambyses II mengerahkan anjing, kucing, dan haiwan lain yang dianggap suci oleh orang Mesir. Dengan meletakkan haiwan-haiwan ini di barisan hadapan, dia kononnya dapat membuat orang Mesir berhenti menggunakan senjata peluncur mereka.

Semasa Zaman Baharian Lewat, Attila si Hun menggunakan anjing perang besar dalam kempennya. Hadiah ternakan pembiakbakaan anjing perang sesama kerabat diraja Eropah dipandang sebagai token sesuai untuk pertukaran sepanjang Zaman Pertengahan. Tamadun lain menggunakan anjing berperisai untuk mempertahankan kafilah atau menyerang musuh.

Di Timur Jauh, Maharaja Vietnam abad ke-15, iaitu Lê Lợi, menternak kawanan yang terdiri daripada lebih daripada 100 ekor anjing, yang dijaga dan dilatih oleh Nguyễn Xí, yang kemahirannya cukup mengagumkan untuk menaikkannya menjadi komander rejimen askar penggempur.

Kemudian, Friedrich Agung dari Prusia menggunakan anjing sebagai utusan semasa Perang Tujuh Tahun dengan Rusia. Napoleon juga menggunakan anjing semasa kempen beliau. Anjing digunakan sehingga tahun 1770 untuk mengawal pangkalan tentera laut di Perancis.

Penggunaan rasmi pertama anjing untuk tujuan ketenteraan di Amerika Syarikat adalah semasa Perang Seminole. Hound digunakan dalam Perang Saudara Amerika untuk memberikan perlindungan, mengirimkan pesanan, dan mengawal banduan. Jeneral Grant menceritakan cara kawanan-kawanan bloodhound Selatan dimusnahkan oleh askar Kesatuan di mana-mana ditemukan kerana anjing tersebut dilatih untuk memburu hamba pelarian sebelum peperangan. Anjing juga digunakan sebagai maskot dalam propaganda Perang Dunia Pertama Amerika dan poster perekrutan.

Garis masa
Anjing telah digunakan dalam peperangan oleh banyak tamadun. Apabila peperangan telah berkembang, tujuannya telah banyak berubah.
 Pertengahan abad ketujuh SM: Dalam peperangan yang dilancarkan oleh orang Ephesos melawan Magnesia di Maiandros, penunggang kuda mereka masing-masing diiringi oleh seekor anjing perang dan seorang pembantu pembawa lembing. Anjing dilepaskan terlebih dahulu dan memecahkan barisan musuh, disusuli oleh serangan lembing, kemudian serangan berkuda. Epitaf merekodkan pengebumian seorang penunggang kuda Magnesia bernama Hippaemon bersama dengan anjingnya Lethargos, kudanya, dan pembawa lembingnya.
 525 SM: Pada Pertempuran Pelusium, Kambyses II menggunakan taktik psikologi terhadap orang Mesir, dengan menyusun anjing dan haiwan lain di barisan hadapan untuk secara berkesan mengambil kesempatan daripada penghormatan keagamaan Mesir terhadap haiwan.
 490 SM: Pada Pertempuran Marathon, seekor anjing mengikuti tuan hoplitesnya ke dalam pertempuran melawan orang Parsi dan diperingati dalam sebuah mural.
 480 SM: Xerxes I dari Parsi ditemani oleh kawanan-kawanan besar anjing India apabila baginda mencerobohi Yunani. Anjing-anjing ini mungkin pernah berkhidmat dalam tentera dan mungkin digunakan untuk sukan atau perburuan, tetapi tujuan anjing-anjing ini tidak dicatatkan.
 281 SM: Lysimakhos dibunuh semasa Pertempuran Koroupedion dan jasad baginda ditemukan terpelihara di medan tempur dan dijaga dengan waspada oleh anjing setia baginda.
 231 SM: Konsul Rom Marcus Pomponius Matho memimpin legion Rom melalui pedalaman Sardinia. Penduduk melibatkan diri dalam peperangan gerila, menentang penceroboh. Orang Rom menggunakan "anjing dari Itali" untuk memburu orang asli yang mencuba untuk bersembunyi di dalam gua.
 1500-an: Mastif dan baka besar lain digunakan secara meluas oleh penakluk Sepanyol terhadap Orang Asli Amerika.
 1700–1800-an: Anjing digunakan dalam masyarakat hamba di Caribbean, di Amerika Utara, dan di Brazil.
 1902: Anjing perang digunakan oleh Republik Argentina di Patagonia "untuk penjajahan bahagian bawah negara itu, iaitu serbuan dibuat terhadap anak-anak alam yang miskin dan tidak berbahaya ini, dan banyak suku dilenyapkan daripada kewujudan. Orang Argentina melepaskan anjing perang terhadap mereka; ramai terbunuh dan selebihnya—lelaki, wanita, dan kanak-kanak—diusir mengikut laut".
 1914–1918: Anjing digunakan oleh angkatan antarabangsa untuk menyampaikan pesanan penting. Sarjan Stubby, iaitu seekor bulterier atau terier Boston, telah digelar sebagai anjing perang paling berpingat dalam Perang Dunia Pertama dan satu-satunya anjing yang dicalonkan untuk pangkat dan kemudian dinaikkan pangkat menjadi sarjan melalui pertempuran, yang diperakui sehubungan dengan pameran di Institusi Smithsonian. Dalam banyak-banyak kehandalan lain, ia dikatakan telah menangkap seorang perisik Jerman. Ia juga menjadi maskot di Universiti Georgetown. Rags ialah seekor lagi anjing terkenal Perang Dunia Pertama. Rencana menjelaskan bahawa, dalam Perang Dunia Pertama, anjing membantu askar dengan membawa pesanan, berkawal, dan mencari orang tercedera. Memandangkan anjing sangat banyak membantu, Amerika Syarikat kemudiannya mewujudkan program rasmi untuk melatih anjing tentera. Program ini bermula pada tahun 1942. Rencana juga menyebut peringatan yang dibuat untuk menghormati anjing yang berkhidmat.
 1941–1945: Kesatuan Soviet mengerahkan anjing yang diikat dengan bahan letupan menentang pencerobohan oleh kereta kebal Jerman, dengan kejayaan terbatas.
 1943–1945: Kor Marin Amerika Syarikat menggunakan anjing, yang didermakan oleh pemilik dari Amerika, dalam Perang Pasifik untuk membantu menawan semula pulau-pulau daripada tentera pendudukan Jepun. Semasa tempoh ini, pincer Dobermann menjadi anjing rasmi Kor Marin Amerika Syarikat; walau bagaimanapun, semua baka anjing layak untuk berlatih untuk menjadi "anjing perang di Pasifik". Daripada 549 ekor anjing yang pulang dari perang, hanya empat ekor tidak dapat dikembalikan kepada kehidupan awam. Kebanyakan anjing pulang bersama dengan pengendali masing-masing dari peperangan. Chips ialah anjing perang paling berpingat semasa Perang Dunia Kedua.
 1966–1972: Sekitar 5,000 ekor anjing perang Amerika Syarikat berkhidmat dalam Perang Vietnam (Tentera Darat Amerika Syarikat tidak menyimpan rekod sebelum tahun 1968); sekitar 10,000 orang askar Amerika Syarikat berkhidmat sebagai pengendali anjing semasa peperangan dan unit K9 dianggarkan telah menyelamatkan melebihi 10,000 nyawa manusia; 232 ekor anjing pekerja ketenteraan dan 295 orang askar Amerika Syarikat yang bekerja sebagai pengendali anjing terbunuh sewaktu bertugas semasa peperangan. Anggaran 200 ekor anjing Perang Vietnam terselamat dalam peperangan untuk ditugasi ke pangkalan Amerika Syarikat lain di luar Amerika Syarikat. Anjing selebihnya dieutanasia atau ditinggalkan.
 2011: SEAL Tentera Laut Amerika Syarikat menggunakan seekor anjing pekerja ketenteraan baka malinois Belgium bernama Cairo dalam Operasi Serampang Neptun, bilamana Osama bin Laden terbunuh.
 2019: Pengendali SFOD-D Ke-1 Amerika Syarikat menggunakan seekor malinois Belgium jantan bernama Conan semasa serbuan Barisha.
 2020: Menurut senator Demokrat Richard Blumenthal, anjing pekerja Angkatan Tentera Amerika Syarikat patut dibiakbakakan di Amerika Syarikat dan bukan pula di Eropah. Pembiak baka Amerika dikatakan menjadi keperluan dalam jangka pendek, kata Blumenthal, semata-mata kerana peningkatan permintaan untuk anjing berkenaan.

Peranan
Anjing telah digunakan untuk banyak tujuan berlainan. Baka berlainan digunakan untuk tugas berlainan, tetapi sentiasa memenuhi permintaan pengendali. Banyak peranan untuk anjing dalam peperangan adalah usang dan tidak lagi diamalkan, tetapi konsep anjing perang masih kekal hidup dan cergas dalam peperangan moden.

Pertempuran

Pada zaman purba, anjing, kerap baka jenis mastif besar, diikat dengan perisai atau kolar berduri dan diutus ke dalam pertempuran untuk menyerang musuh. Strategi ini digunakan oleh pelbagai tamadun, seperti Rom dan Yunani. Walaupun tidak lazim seperti pada abad-abad terdahulu, tentera moden terus menggunakan anjing dalam peranan serangan. Pasukan Operasi Khas Angkatan Tentera Amerika Syarikat masih menggunakan anjing dalam serbuan untuk menangkap musuh atau banduan pelarian, atau untuk menggeledah kawasan yang terlalu sukar atau berbahaya bagi askar manusia (seperti ruang rangkak).

Satu lagi program yang dicuba semasa Perang Dunia Kedua dicadangkan oleh seorang warga Switzerland yang tinggal di Santa Fe, New Mexico. William A. Presre mencadangkan penggunaan anjing besar untuk membunuh askar Jepun. Beliau memujuk tentera untuk memajak keseluruhan sebuah pulau di Mississippi untuk menempatkan prasarana pelatihan. Di sana, pihak tentera berharap untuk melatih sebanyak dua juta ekor anjing. Ideanya adalah untuk memulakan pencerobohan pulau dengan kapal pendaratan yang melepaskan beribu-ribu anjing menentang pertahanan Jepun, kemudian disusuli oleh askar apabila pertahanan Jepun bertebaran dalam kekeliruan. Salah satu masalah terbesar yang dihadapi ialah pemerolehan askar Jepun untuk melatih anjing tersebut dengannya, kerana hanya sedikit askar Jepun yang ditangkap. Akhirnya, askar Jepun Amerika menawarkan diri untuk pelatihan. Satu lagi masalah besar adalah dengan anjing; sama ada anjing tersebut terlalu jinak, tidak sebetulnya bergerak balas kepada latihan rentas pantai, atau takut kerana tembakan. Selepas berjuta-juta dolar dibelanjakan dengan hasil keputusan tidak meyakinkan, program itu dihentikan.

Kesatuan Soviet menggunakan anjing untuk tujuan antikereta kebal bermula pada tahun 1930-an. Anjing antikereta kebal terdahulu dipasang dengan periuk api batang condong dan dilatih untuk berlari di bawah kereta kebal musuh, yang kemudian meledakkan periuk api secara automatik. Walau bagaimanapun, anjing tersebut dilatih dengan kereta kebal Rusia yang tidak bergerak dan sangat jarang berlari di bawah kereta kebal bergerak; sebaliknya, anjing tersebut ditembak ketika berlari di sebelah kereta kebal bergerak. Apabila kedua-dua kereta kebal Rusia dan kereta kebal Jerman hadir, anjing tersebut lebih memilih untuk berlari ke arah kereta kebal Rusia yang lebih dikenali.

Logistik dan komunikasi
Pada masa Perang Dunia Pertama meletus, banyak komuniti Eropah menggunakan anjing untuk menarik kereta kecil untuk penghantaran susu dan tujuan serupa. Beberapa angkatan tentera Eropah menyesuaikan proses untuk kegunaan tentera. Pada Ogos 1914, Tentera Darat Belgium menggunakan anjing untuk menarik mesingan Maxim mereka di dalam gerabak beroda dan bekalan atau malah orang cedera di dalam pedati mereka. Dua ekor anjing baka mastif Belgium yang tegap dan jinak digunakan untuk menarik setiap pedati mesingan atau peluru. Anjing berkenaan, yang sudah lazim digunakan oleh orang awam dan murah untuk dibeli dan diberi makan, terbukti lebih keras dan lebih sesuai untuk kegunaan tentera ketika diserang dengan tembakan berbanding dengan kuda beban. Anjing tersebut secara rasmi disingkirkan daripada kegunaan tentera pada Disember 1916, walaupun beberapa bulan diperlukan sebelum pedati tarikan kuda dan kenderaan bermotor telah menggantikannya sepenuhnya.

Pihak Perancis mempunyai 250 ekor anjing pada permulaan Perang Dunia Pertama. Tentera Belanda meniru idea itu dan mempunyai ratusan anjing yang dilatih dan dipersiapkan menjelang penghujung Perang Dunia Pertama (Belanda kekal neutral). Tentera Merah Soviet juga menggunakan anjing untuk mengheret orang tercedera ke balai bantuan semasa Perang Dunia Kedua. Anjing tersebut sangat sesuai untuk mengangkut muatan di atas salji dan melalui kawah.

Anjing kerap digunakan untuk membawa pesanan dalam pertempuran. Anjing berkenaan dilepaskan untuk bergerak dengan senyap ke arah pengendali kedua. Ini menghendaki anjing yang sangat setia kepada dua tuan, jika tidak anjing berkenaan tidak akan menyampaikan pesanan tepat pada masanya atau langsung tidak berbuat demikian. Sesetengah anjing utusan juga melakukan pekerjaan komunikasi lain, seperti penarikan talian atau kabel telefon dari satu lokasi ke satu lokasi.

Seekor terier Yorkshire seberat  bernama Smoky digunakan untuk menjalankan wayar telegraf melalui sebatang paip bergaris tengah  sepanjang  untuk memastikan komunikasi tanpa menggerakkan askar ke dalam sasaran tembakan.

Maskot

Anjing kerap digunakan sebagai maskot unit untuk unit tentera. Anjing yang dimaksudkan mungkin merupakan anjing milik pegawai, haiwan yang dipilih oleh unit untuk diadopsi, atau salah seekor daripada anjing mereka yang digunakan dalam peranan lain sebagai anjing pekerja. Sesetengah anjing tentera laut seperti Sinbad dan Judy merupakan anggota khidmat bertugas. Sesetengah unit juga memilih untuk menggunakan baka anjing tertentu sebagai maskot standard mereka, dengan anjing baharu yang menggantikan yang lama apabila mati atau bersara. Kehadiran maskot direka untuk menaikkan semangat dan banyak anjing digunakan untuk tujuan ini di dalam parit semasa Perang Dunia Pertama. Contoh bagi ini ialah Sarjan Stubby untuk Tentera Darat Amerika Syarikat.

Vietnam
Nasib anjing pekerja ketenteraan di Vietnam membawa kepada banyak kempen oleh veteran dan pertubuhan haiwan. Kempen tersebut akhirnya membawa kepada perubahan berikut dalam cara anjing tentera dilayan oleh undang-undang: Presiden Bill Clinton menggubal undang-undang bahawa semua anjing ketenteraan dianggap sebagai veteran, yang membolehkannya pulang ke rumah selepas perkhidmatan. Perang Vietnam menyediakan perkhidmatan tidak ternilai daripada anjing pekerja ketenteraan, tetapi juga menyerlahkan kegagalan dalam kebajikan pascaperkhidmatan. Dasar awal yang membawa kepada pengabaian dan eutanasia bagi haiwan setia ini membawa kepada aktivisme yang memuncak dalam reformasi perundangan bersejarah. Anjing pekerja ketenteraan kini disanjung tinggi dan dikagumi kerana perkhidmatan dan diberi jaminan mengenai penjagaan dan maruah yang selayaknya setelah bersara.

Penyelidikan perubatan

Dalam Perang Dunia Kedua, anjing memegang peranan baharu dalam pengujikajian perubatan, sebagai haiwan utama yang dipilih untuk penyelidikan perubatan. Pengujikajian haiwan membolehkan doktor menguji ubat-ubatan baharu tanpa membawa risiko kepada nyawa manusia, walaupun amalan ini dikawal dengan lebih rapi selepas peperangan. Pemerintah Amerika Syarikat bergerak balas dengan mengisytiharkan anjing-anjing ini sebagai perwira.

Perang Dingin mencetuskan perdebatan hangat mengenai etika pengujikajian haiwan di Amerika Syarikat, yang khususnya disasarkan kepada cara anjing dilayan dalam Perang Dunia Kedua. Pada tahun 1966, reformasi besar mendatangi bidang ini dengan penggubalan Akta Kebajikan Haiwan Makmal.

Cedera di medan tempur
Pengendali dilatih untuk menggunakan pertolongan cemas di medan tempur untuk anjing mereka yang tercedera. Angkatan Kor Marin Amerika Syarikat menggunakan boneka anjing realistik yang bergerak balas dengan merengek dan menyalak. Pengendali dilatih untuk melakukan triaj (menggunakan pertolongan cemas) di medan tempur untuk memeriksa denyutan jantung, perdarahan besar-besaran, amputasi, paru-paru runtuh, dll.

Pengesanan dan penjejakan

Banyak anjing digunakan untuk menentukan lokasi periuk api. Ia tidak terbukti sangat berkesan dalam keadaan pertempuran. Anjing pengesan periuk api laut dilatih dengan menggunakan wayar elektrik kosong di bawah permukaan tanah. Wayar itu merenjat anjing tersebut, lalu mengajar anjing tersebut bahawa bahaya mengintai di bawah tanah. Setelah tumpuan anjing diarahkan dengan betul, periuk api semu ditanam dan anjing dilatih untuk mengisyaratkan kehadiran periuk api. Walaupun anjing tersebut berkesan menemukan periuk api, tugas itu terbukti banyak menyebabkan stres untuk anjing tersebut sehingga hanya dapat bekerja selama 20 minit hingga 30 minit pada satu masa. Anjing perang pengesan periuk api menjangkakan renjatan rawak dari tanah yang mesra sebelum ini, lalu menjadikannya amat gementar. Hayat perkhidmatan berguna bagi anjing tersebut adalah tidak lama. Uji kaji dengan tikus makmal menunjukkan bahawa trend ini dapat menjadi sangat ekstrem; dalam sesetengah ujian, tikus malah berhimpit di sudut sehingga kebuluran untuk menghindari renjatan elektrik.

Anjing dari segi sejarah juga telah digunakan dalam banyak kes untuk menjejaki pelarian dan askar musuh, bertindih sebahagiannya ke dalam tugas anjing peninjau, tetapi menggunakan kemahiran penghiduan dalam penjejakan bau, dan bukan pula memberikan amaran kepada pengendali pada perbentangan awal bagi sesuatu bau.

Peninjau
Semua anjing peninjau mesti diajar tentang perbezaan antara bau manusia dengan bau haiwan. Sesetengah anjing dilatih untuk senyap-senyap mencari perangkap samar dan musuh tersorok seperti penembak hendap. Deria bau dan pendengaran tajam anjing menjadikannya jauh lebih berkesan dalam pengesanan bahaya ini berbanding dengan manusia. Anjing peninjau terbaik diperihalkan sebagai anjing yang mempunyai pembawaan yang mengantarai anjing pengesan jinak dengan anjing penyerang agresif. Anjing peninjau dapat mengenal pasti ancaman lawan di dalam kawasan 1,000 ela. Kaedah peninjauan ini adalah lebih cekap berbanding dengan deria manusia.

Anjing peninjau digunakan dalam Perang Dunia Kedua, Perang Korea, dan Perang Vietnam oleh Amerika Syarikat untuk mengesan serangan hendap, persembunyian senjata, atau pejuang musuh yang bersembunyi di bawah air, dengan hanya penyedut pernafasan buluh yang terlihat di atas garis air. Amerika Syarikat mengendalikan sebilangan platun anjing peninjau (ditugasi berdasarkan pasukan pengendali dan anjing untuk rondaan individu) dan mempunyai sekolah latihan anjing khusus di Fort Benning, Georgia.

Sentri

Sebagai salah satu kegunaan terawal berkaitan dengan ketenteraan, anjing sentri digunakan untuk mempertahankan kem atau kawasan keutamaan lain pada waktu malam dan kadang-kadang pada waktu siang. Ia menyalak atau menggeram untuk memaklumkan pengawal tentang kehadiran orang asing. Semasa Perang Dingin, tentera Amerika menggunakan pasukan anjing sentri di luar kawasan penyimpanan senjata nuklear. Satu program ujian dijalankan di Vietnam untuk menguji anjing sentri, yang dilancarkan dua hari selepas serangan berjaya Việt Cộng di Pangkalan Udara Da Nang (1 Julai 1965). Empat puluh pasukan anjing dikerahkan ke Vietnam selama tempoh ujian selama empat bulan, dengan pasukan yang diletakkan di perimeter di hadapan menara mesingan/bunker. Pengesanan penceroboh menyebabkan pengerahan cepat bagi bala bantuan. Ujian itu berjaya, maka pengendali kembali ke Amerika Syarikat sementara anjing tersebut digandingkan semula kepada pengendali baharu. Tentera Udara serta-merta mula mengirimkan pasukan anjing ke semua pangkalan di Vietnam dan di Thailand.

Perkembangan tentera Amerika di Vietnam mencipta seksyen anjing besar di pangkalan Tentera Udara Amerika Syarikat di Asia Tenggara; 467 ekor anjing akhirnya dikerahkan ke Pangkalan Udara Bien Hoa, ke Pangkalan Udara Binh Thuy, ke Pangkalan Udara Teluk Cam Ranh, ke Pangkalan Udara Da Nang, ke Pangkalan Udara Nha Trang, ke Pangkalan Udara Tuy Hoa, ke Pangkalan Udara Phù Cát, ke Pangkalan Udara Phan Rang, ke Pangkalan Udara Tan Son Nhut, dan ke Pangkalan Udara Pleiku. Dalam tempoh setahun pengerahan, serangan ke atas beberapa pangkalan telah dihentikan apabila pasukan musuh dikesan oleh pasukan anjing. Askar Việt Cộng yang ditangkap menceritakan ketakutan dan rasa hormat mereka terhadap anjing tersebut. Việt Cộng malah menempatkan ganjaran untuk nyawa pengendali dan anjing. Kejayaan anjing sentri ditentukan oleh kekurangan penembusan berjaya ke dalam pangkalan di Vietnam dan di Thailand. Persatuan Anjing Perang Amerika Syarikat menganggarkan bahawa anjing perang menyelamatkan melebihi 10,000 nyawa Amerika Syarikat di Vietnam. Anjing sentri juga digunakan oleh Tentera Darat, Tentera Laut, dan Pasukan Marin untuk melindungi perimeter pangkalan besar.

Kegunaan moden
Anjing sezaman dalam peranan tentera juga kerap dirujuk sebagai anjing polis, atau di Amerika Syarikat dan di United Kingdom sebagai anjing pekerja ketenteraan, atau K-9. Peranannya hampir sama berbeza seperti kerabat purbanya, walaupun cenderung lebih jarang digunakan dalam formasi barisan hadapan. Setakat tahun 2011, 600 ekor anjing pekerja ketenteraan Amerika Syarikat mengambil bahagian secara aktif dalam konflik di Iraq dan di Afghanistan.

Secara tradisional, baka paling lazim untuk operasi jenis polis ini ialah anjing gembala Jerman; dalam beberapa tahun kebelakangan ini, anjakan telah dibuat ke arah anjing lebih kecil dengan deria bau lebih tajam untuk kerja pengesanan dan baka lebih berdaya tahan seperti malinois Belgium dan anjing gembala Belanda untuk rondaan dan penguatkuasaan undang-undang. Semua anjing pekerja ketenteraan yang digunakan kini digandingkan dengan seorang individu tunggal selepas latihan. Orang ini dipanggil pengendali. Walaupun pengendali biasanya tidak tinggal bersama dengan seekor anjing sepanjang kerjayanya, biasanya pengendali kekal berganding dengan seekor anjing selama sekurang-kurangnya setahun, dan kadang-kadang lebih lama. Walau bagaimanapun, tempoh masa bersama dengan anjing dan pengendali adalah sangat penting. Mesti ada kepercayaan antara kedua-duanya agar hal berjalan dengan baik dan lancar. Pengendali mesti mempercayai naluri anjing untuk menemukan bau spesifik.

Jaket taktikal anjing terkini dilengkapi dengan kamera dan mikrofon tahan lama yang membolehkan anjing menyampaikan maklumat audio dan visual kepada pengendali.

Pada tahun 1970-an, Tentera Udara Amerika Syarikat menggunakan lebih daripada 1,600 ekor anjing di seluruh dunia. Kini, pengurangan kakitangan telah mengurangkan pasukan anjing Tentera Udara Amerika Syarikat kepada sekitar 530, yang ditempatkan di seluruh dunia. Banyak anjing yang beroperasi dalam peranan ini dilatih di Pangkalan Tentera Udara Lackland, iaitu satu-satunya prasarana Amerika Syarikat yang buat masa ini melatih anjing untuk kegunaan tentera. Pelatihan anjing Selam Tinggi ialah bilamana anjing melompat dari pesawat tentera dengan pengendalinya.

Perubahan juga telah datang dalam perundangan untuk manfaat anjing. Sebelum tahun 2000, anjing perang lebih tua dikehendaki dieutanasia. Undang-undang baharu mengizinkan adopsi anjing tentera bersara. Salah satu kes ketara ialah Lex, iaitu seekor anjing pekerja yang pengendalinya terbunuh di Iraq.

Berbilang tugu peringatan didedikasikan untuk anjing perang, termasuk yang di March Field Air Museum di Riverside, California; di Sekolah Infantri di Fort Benning, Georgia; di Prasarana Tentera Laut, Guam, dengan replika di Kolej Perubatan Veterinar Universiti Tennessee di Knoxville; di Pusat Penyelidikan Kor Marin Alfred M. Gray di Quantico, Virginia; dan Tugu Peringatan Anjing Perang Alabama di Taman Peringatan Kapal Tempur USS Alabama di Mobile, Alabama.

Penguatkuasaan undang-undang

Sebagai rakan dalam kerja polis tentera harian, anjing telah terbukti sebagai pegawai serba boleh dan setia. Ia dapat mengejar suspek, mengesan suspek jika tersembunyi, dan mengawal suspek apabila ditangkap. Ia dilatih untuk bergerak balas dengan kejam jika pengendali diserang, dan sebaliknya tidak bertindak balas sama sekali melainkan diarahkan untuk berbuat demikian oleh pengendali. Banyak anjing polis juga dilatih dalam pengesanan.

Pengesanan dadah dan bahan letupan

Kedua-dua anjing pekerja ketenteraan dan anjing polis menyediakan perkhidmatan dalam pengesanan dadah, dengan menghidu pelbagai bahan psikoaktif walaupun terdapat usaha penyembunyian. Asalkan telah dilatih untuk mengesannya, anjing pekerja ketenteraan mampu menghidu kesan kecil daripada hampir sebarang bahan, walaupun jika berada di dalam bekas bertutup. Anjing yang dilatih dalam pengesanan dadah biasanya digunakan di pelabuhan perlepasan seperti lapangan terbang, pusat pemeriksaan, dan tempat lain yang mempunyai langkah keselamatan dan keperluan untuk langkah antikontraban.

Anjing pekerja ketenteraan juga dapat dilatih untuk mengesan bahan letupan. Seperti dengan narkotik, anjing pekerja ketenteraan terlatih dapat mengesan jumlah kecil bagi pelbagai bahan letupan, lalu menjadikannya berguna untuk pencarian pintu masuk, meronda di pangkalan terjamin, dan di pusat pemeriksaan. Anjing ini mampu mencapai lebih daripada 98% kadar kejayaan dalam pengesanan bom.

Intimidasi
Penggunaan anjing pekerja ketenteraan terhadap banduan oleh Amerika Syarikat semasa peperangan terkini di Afghanistan dan di Iraq telah menjadi kontroversi. Pemilikan anjing di Timur Tengah adalah agak tidak lazim, kerana ramai orang Islam menganggap anjing sebagai najis.

Perang Iraq
Amerika Syarikat telah menggunakan anjing untuk mengintimidasi banduan di penjara di Iraq. Dalam kesaksian mahkamah ikutan pendedahan tentang penderaan banduan Abu Ghraib, dinyatakan bahawa Kolonel Thomas M. Pappas meluluskan penggunaan anjing untuk soal siasat. Prebet Ivan L. Frederick memberikan keterangan bahawa penyoal siasat diberi kuasa untuk menggunakan anjing dan bahawa seorang penyoal siasat kontrak awam meninggalkannya senarai sel untuk dilawati oleh pengendali anjing. "Mereka diizinkan untuk menggunakannya untuk ... mengintimidasi banduan", Frederick menyatakan. Dua orang askar, iaitu Sarjan Santos A. Cardona dan Sarjan Michael J. Smith, kemudiannya didakwa atas penganiayaan terhadap tahanan, kerana didakwa menggalakkan dan mengizinkan anjing pekerja tidak berberongsong mengancam dan menyerang mereka. Pendakwa raya telah bertumpu pada insiden yang ditangkap dalam fotograf terbitan, apabila kedua-dua lelaki itu didakwa mengepung seorang tahanan telanjang dan mengizinkan anjing-anjing itu menggigitnya pada setiap paha sambil dia meringkuk ketakutan.

Teluk Guantanamo
Penggunaan anjing untuk mengintimidasi banduan di Iraq dipercayai telah dipelajari daripada amalan di Pangkalan Tentera Laut Teluk Guantanamo. Penggunaan anjing terhadap banduan oleh angkatan biasa Amerika Syarikat di Pangkalan Tentera Laut Teluk Guantanamo dilarang oleh Donald Rumsfeld pada April 2003. Beberapa bulan kemudian, pendedahan tentang penderaan di penjara Abu Ghraib disiarkan, termasuk penggunaan anjing untuk menakutkan banduan telanjang; Rumsfeld kemudian mengeluarkan perintah lanjut yang melarang penggunaannya oleh tentera biasa Amerika Syarikat di Iraq.

Persaraan
Secara tradisional, seperti dalam Perang Dunia Kedua, anjing pekerja ketenteraan Amerika Syarikat dikembalikan ke rumah selepas peperangan, kepada bekas pemilik atau pemilik baharu. Perang Vietnam berbeza kerana anjing perang Amerika Syarikat ditetapkan sebagai peralatan boleh korban dan sama ada dieutanasia atau diserahkan kepada tentera bersekutu sebelum keberangkatan Amerika Syarikat dari Vietnam Selatan. Oleh sebab usaha pelobian oleh pengendali anjing veteran daripada Perang Vietnam, Kongres meluluskan rang undang-undang yang mengizinkan agar anjing pekerja ketenteraan Amerika Syarikat diadopsi selepas perkhidmatan tentera. Pada tahun 2000, Presiden Bill Clinton menandatangani undang-undang yang mengizinkan agar anjing ini diadopsi, yang menjadikan Perang Vietnam sebagai satu-satunya perang Amerika yang dalamnya anjing perang Amerika Syarikat tidak pernah pulang ke rumah. Kini, ini ialah sesuatu yang dapat dilakukan oleh mana-mana pemilik K-9 dalam tenaga kerja selepas anjing bersara. Demikian juga anjing polis yang pernah berada dalam perkhidmatan juga.

Peranan lain
Anjing pekerja ketenteraan terus berkhidmat sebagai sentri, penjejak, pencari dan penyelamat, peninjau, dan maskot. Anjing pekerja ketenteraan bersara kerap diadopsi sebagai haiwan peliharaan atau anjing terapi.

Galeri

Dalam kebudayaan popular
 "I'd Like to Give my Dog to Uncle Sam" (1944) ialah sebuah lagu tentang seorang lelaki buta yang berhasrat agar anjingnya menyertai tentera semasa Perang Dunia Kedua. Anjing itu ialah anjing khidmat; pemiliknya merujuk dirinya sebagai "budak buta"
 Max (2015) menceritakan kisah cereka tentang seekor anjing tentera Amerika yang menjalani rehabilitasi ke dalam kehidupan awam selepas pemiliknya terkorban dalam pertempuran.
 Megan Leavey (2017) menceritakan kisah benar tentang koperal Marin Amerika Syarikat Megan Leavey dan anjing pekerja ketenteraannya Rex.
 War Dog: A Soldier's Best Friend (2017) ialah sebuah dokumentari cetera HBO tentang hubungan askar–anjing semasa peperangan.
 Sgt. Stubby: An American Hero (2018) menceritakan kisah tentang seekor anjing terbiar yang berkawan dengan batalion Tentera Darat semasa Perang Dunia Pertama.
 Dog (2022) menceritakan kisah cereka tentang seorang Renjer Tentera Amerika yang mesti mengiringi anjing tentera milik pasangan terkorbannya ke acara pengebumiannya.
 Finding Rin Tin Tin (2007) menampilkan Rin Tin Tin, seekor anjing gembala Jerman sebenar yang menjadi bintang Hollywood selepas diselamatkan oleh seorang askar Amerika semasa Perang Dunia Pertama.
 Army Dog (2016) ialah sebuah lagi filem mesra keluarga, yang mengikuti sarjan Tentera Darat Tom Holloway dan anjingnya Conner, yang kembali ke Amerika Syarikat selepas misi sangat berjaya dan bertujuan untuk menetap kembali dalam kehidupan keluarga."
 Dog Jack (2010) berlatar semasa Perang Saudara Amerika dan mengikuti kisah mengganggu perasaan tentang Benjamin Gardner, iaitu seorang hamba yang melarikan diri dan akhirnya menyertai Tentera Kesatuan untuk menjamin kebebasannya bersama dengan anjing setianya bernama Jack.
 Buku tentang Antis, iaitu seekor anak anjing yang diselamatkan dalam Perang Dunia Kedua dari tanah tak bertuan di Perancis oleh juruterbang pejuang Czech Robert Bozděch:






Lihat juga
 Animals in War Memorial
 Anjing di Britain Rom
 Anjing pekerja
 Anjing rusuhan
 Haiwan payung terjun
 National War Dog Cemetery
 Perang kuno
 Pingat Dickin
 Senarai anjing individual
 Senarai anjing perang
 Unit Oketz

Rujukan

Bacaan lanjut