The Artist

The Artist () adalah sebuah  filem drama romantik Perancis yang dikeluarkan pada 2011. Filem ini diarahkan oleh Michel Hazanavicius dan dibintangi oleh Jean Dujardin dan Bérénice Bejo. Cerita ini berlatarkan Hollywood antara tahun 1927 dan 1932 dan memfokuskan kepada hubungan bintang filem senyap yang sudah lanjut usianya dan seorang pelakon muda yang semakin meningkat apabila filem senyap tidak diminati lagi oleh orang ramai dan digantikan dengan filem bersuara. Kebanyakan babak dalam filem ini tiada bunyi. Filem ini dikeluarkan dalam hitam putih, dan telah menerima kepujian tinggi daripada pengkritik dan menerima banyak penghargaan. Dujardin memenangi Anugerah Pelakon Terbaik di Festival Filem Cannes 2011, di mana filem itu mula ditayangkan.

Filem ini telah dicalonkan untuk enam Golden Globe yang merupakan pencalonan terbanyak bagi sesebuah filem pada tahun itu dan memenangi tiga; Filem - Muzik atau Komedi, Skor Asli Terbaik dan Pelakon Terbaik – Muzik atau Komedi Filem (Dujardin). Pada Januari 2012, filem ini telah dicalonkan bagi 12 BAFTA, pencalonan bagi sesebuah filem terbanyak pada tahun 2011, dan memenangi tujuh Filem Terbaik, Pengarah Terbaik dan Lakon Layar Asli Terbaik untuk Hazanavicius, dan Pelakon Terbaik untuk Dujardin. Ia juga dicalonkan untuk 10 Anugerah Akademi, dan memenangi lima termasuk Filem Terbaik, Pengarah Terbaik untuk Hazanavicius, dan Pelakon Lelaki Terbaik untuk Dujardin. Di Perancis, ia telah dicalonkan untuk 10 Anugerah César, termasuk Filem Terbaik, Pengarah Terbaik dan Penulisan Terbaik - Asli untuk Hazanavicius, Pelakon Lelaki Terbaik untuk Dujardin, dan Pelakon Wanita Terbaik untuk Bejo.

 Jalan cerita 
Pada tahun 1927, bintang filem senyap George Valentin (Jean Dujardin) menghadiri tayangan perdana filem terbaru dia, A Russian Affair (Suatu Hal Rusia). Di luar teater, Valentin bergambar untuk gambar untuk media apabila seorang wanita muda, penuh semangat Miller (Berenice Bejo), mengagumi Valentin dari orang ramai dibungkus peminat memuja, jatuh album autograf dia. Dia bengkok ke bawah untuk mendapatkan dan secara tidak sengaja ditolak ke Valentin, yang bertindak balas Rashid secara hormat dan membuat pertunjukan untuk jurugambar akhbar. Pada keesokan harinya, Miller mendapati dirinya di muka depan  Pelbagai dengan tajuk "Siapa Perempuan Itu?" Kemudian, Miller uji bakat sebagai penari dan ditemui oleh Valentin, yang menegaskan bahawa dia mempunyai bahagian dalam pengeluaran seterusnya Kinograph Studios, walaupun mendapat bantahan dari bos studio, Al Zimmer (John Goodman). Dengan sedikit panduan dari Valentin, Miller perlahan-lahan naik melalui industri, pendapatan dibintangi peranan yang lebih menonjol.

Dua tahun kemudian, Zimmer mengumumkan akhir pengeluaran filem diam di Kinograph Studios, tetapi Valentin adalah acuh tak acuh, menegaskan bahawa bunyi hanya fad. Dia memutuskan untuk menghasilkan dan mengarahkan filem sendiri senyap, pembiayaan sendiri. Filem ini dibuka pada hari yang sama seperti filem bunyi baru Miller, yang juga berlaku serentak dengan keruntuhan pasaran saham 1929. Kini peluang hanya Valentin mengelakkan kebankrapan adalah untuk filem mendapat sambutan hangat. Malangnya penonton yang berduyun-duyun ke filem Miller dan Valentin runtuhan. Isterinya, Doris (Penelope Ann Miller), menendang dia keluar, dan dia bergerak ke sebuah pangsapuri dengan valet dia, Clifton (James Cromwell). Miller menyala untuk menjadi seorang bintang Hollywood yang utama.

Kemudian Valentin bankrap dipaksa untuk melelong semua kesan peribadi, dan kebakaran Clifton, yang enggan untuk meninggalkan Valentin walaupun fakta bahawa pelakon itu telah tidak dibayar kepadanya bagi tahun. Tertekan dan mabuk, Valentin dengan marah mengatur pertandingan peribadi filem-filemnya yang terdahulu. Ketika filem nitrat dengan cepat meletup di luar kawalan, dia dibanjiri oleh asap dan keluar di dalam rumah yang terbakar, masih memegang tongkat filem tunggal. Walau bagaimanapun, anjing Valentin menarik bantuan polis berhampiran, dan setelah diselamatkan Valentin dimasukkan ke hospital kerana kecederaan yang dialami dalam kebakaran. Peppy mengunjungi hospital dan mendapati bahawa filem yang diselamatkannya adalah filem mereka menari bersama. Dia meminta dia dipindahkan ke rumahnya untuk pulih. Valentin bangun di tempat tidur di rumahnya, untuk mengetahui bahawa Clifton kini bekerja untuk Peppy. Valentin nampaknya tetap memperlekehkan Peppy yang membawanya masuk, mendorong Clifton mengingatkan Valentin dengan tegas tentang nasibnya yang berubah-ubah.

Peppy menegaskan kepada Zimmer bahawa Valentin membintangi filem seterusnya, mengancam untuk berhenti dari Kinograph jika Zimmer tidak bersetuju dengan syaratnya. Setelah Valentin merasa kecewa bahawa Peppy telah membeli semua barang lelongnya, dia kembali dengan putus asa ke apartmennya yang terbakar habis. Peppy tiba, panik, dan mendapati Valentin hendak membunuh diri dengan pistol. Peppy memberitahu bahawa dia hanya mahu menolongnya. Mereka berpelukan dan Valentin memberitahunya bahawa tidak ada gunanya; tiada siapa yang mahu mendengarnya bercakap. Mengingati kemampuan menari Valentin yang luar biasa, Peppy memujuk Zimmer untuk membiarkan mereka membuat muzikal bersama.

Kini penonton mendengar suara untuk kedua kalinya, ketika film mulai bergulir untuk adegan tarian dengan Peppy dan Valentin dan tarian ketuk mereka dapat didengar. Setelah koreografi selesai, kedua-dua penari terdengar terengah-engah. Pengarah muzikal itu bersuara, "Henti!" yang mana Zimmer tambahkan: "Sempurna. Cantik. Bolehkah anda tunjuk saya sekali lagi?" Valentin, dalam satu-satunya baris yang dapat didengar, menjawab "Dengan senang hati," mengungkapkan loghat Perancis. Kamera kemudian menarik kembali suara kru filem ketika mereka bersiap untuk mengambil rakaman yang lain.

 Lakonan 
 Jean Dujardin sebagai George Valentin
 Bérénice Bejo sebagai Peppy Miller
 Uggie sebagai Jack (si anjing)
 John Goodman sebagai Al Zimmer
 James Cromwell sebagai Clifton
 Missi Pyle sebagai Constance
 Penelope Ann Miller sebagai Doris
 Malcolm McDowell sebagai Butler
 Bitsie Tulloch sebagai Norma
 Beth Grant sebagai Orang Gaji Peppy
 Ed Lauter sebagai Pemandu Pertama Peppy
 Jen Lilley sebagai Penonton
 Nina Siemaszko sebagai Wanita yang Mengagumkan
 Jewel Shepard sebagai Flapper Starlet
 Basil Hoffman sebagai Pelelong
 Ben Kurland sebagai Pembantu Lakonan
 Ken Davitian sebagai Pemegang Pajak Gadai

 Pengeluaran 
Pengarah Michel Hazanavicius telah berkhayal tentang membuat sebuah filem senyap selama bertahun-tahun, kerana banyak pembikin filem yang dia kagumi muncul dalam era senyap, dan kerana sifat berpaksikan imej filem bentuk ini. Menurut Hazanavicius keinginannya untuk membuat filem bisu pada mulanya tidak dipandang serius, tetapi selepas kejayaan kewangan pastis filem perisik OSS 117: Cairo, Nest of Spies dan OSS 117: Lost in Rio, para penerbit mula menunjukkan minat. Pembentukan naratif filem ini bermula dengan keinginan Hazanavicius untuk bekerja lagi dengan pelakon Jean Dujardin dan isterinya sendiri Berenice Bejo, yang membintangi OSS 117: Cairo, Nest of Spies. Hazanavicius memilih bentuk melodrama, sebab utamanya kerana dia berfikir banyak filem-filem daripada era senyap yang kekal terbaik berbentuk melodrama. Dia telah melakukan penyelidikan meluas mengenai Hollywood tahun 1920-an, dan mengkaji filem senyap untuk mencari teknik yang betul bagi membuat cerita difahami tanpa menggunakan terlalu banyak tajuk antara. Lakon layarnya mengambil masa empat bulan untuk ditulis.

The Artist telah difilemkan dalam tiga puluh lima hari, dibuat dalam nisbah skrin 1.33:1 yang biasa digunakan dalam era filem senyap. Walaupun dibentangkan dalam hitam dan putih, ia telah ditembak di warna oleh sinematografer Guillaume Schiffman. Semua butir-butir teknikal, termasuk kanta, pencahayaan dan bergerak kamera, telah ditentukur untuk mendapatkan rupa hanya hak.Steve Rose, "Now in full retrovision", The Guardian (tambahan The Guide), 7 Januari 2012 Untuk mencipta semula filem senyap 1920-an, filem ini ditembak pada frame rate yang sedikit lebih rendah daripada 22 fps berbanding 24 fps piawai.

Filem itu telah dihasilkan oleh La Petite Reine dan ARP Pemilihan untuk 13.47 juta euro, termasuk sokongan penerbitan bersama dari Studio 37 dan France 3 Cinema, dan pra-jualan pelaburan dari Canal+ dan CinéCinéma. Pelakon dan kru termasuk anggota Perancis dan Amerika.

Pereka kostum Amerika  Mark Bridges menciptakan almari pakaian untuk pelakon filem.

Penggambaran Filem berlaku dalam tempoh tujuh minggu di lokasi sebenarnya di Los Angeles. Sepanjang penggambaran, Hazanavicius bermain muzik daripada filem-filem Hollywood klasik manakala pelakon yang dilakukan.

 Muzik 

Muzik filem itu terdiri oleh Ludovic Bource dan dihasilkan di Belgium. Ia telah direkodkan oleh Brussels Filharmonik dan dijalankan oleh Ernst Van Tiel. Rakaman berlaku sepanjang enam hari pada bulan April 2011 di  Flagey 's Studio 4 di Brussel. Runut bunyi ini dilancarkan pada 21 Oktober 2011 melalui Sony Classical Records.

Hanya satu lagu (dinyanyikan, dengan lirik) digunakan dalam soundtrack, " Pennies from Heaven", dinyanyikan oleh Rose "Chi-Chi" Murphy (tidak bertauliah). Lagu ini telah ditulis pada tahun 1936 walaupun filem ini terletak di antara 1927 dan 1932.

Senarai runut

 Rujukan 

 Pautan luar 







Kategori:Filem 2011
Kategori:Filem drama komedi 2010-an
Kategori:Filem romantis 2010-an
Kategori:Filem hitam dan putih
Kategori:Filem arahan Michel Hazanavicius
Kategori:Set filem di Los Angeles, California
Kategori:Filem dirakam di Los Angeles, California
Kategori:Set filem pada 1920-an
Kategori:Set filem pada 1930-an
Kategori:Filem Perancis tahun 2011
Kategori:Filem senyap
Kategori:Pemenang Filem Terbaik Anugerah Akademi
Kategori:Pemenang Anugerah César‏‎
Kategori:Pemenang BAFTA (filem)