WarnerMedia

Warner Media, LLC (didagangkan sebagai WarnerMedia) ialah sebuah konglomerat hiburan dan media massa multinasional Amerika yang beribu pejabat di kompleks 30 Hudson Yards di New York City, Amerika Syarikat.

Ia pada asalnya ditubuhkan pada tahun 1972 oleh Steve Ross sebagai Warner Communications, dan Time Warner telah dicipta pada tahun 1990, berikutan penggabungan antara Time Inc. dan Warner Communications yang asal. Syarikat itu mempunyai operasi filem, televisyen dan kabel, dengan asetnya termasuk WarnerMedia Studios & Networks (terdiri daripada aset hiburan Turner Broadcasting, HBO, dan Cinemax serta Warner Bros., yang terdiri daripada filem, animasi, studio televisyen, bahagian hiburan rumah syarikat dan Studio Distribution Services, usahasamanya dengan Universal Pictures Home Entertainment, DC Comics, New Line Cinema dan, bersama-sama dengan ViacomCBS, kepentingan 50% dalam rangkaian televisyen The CW); WarnerMedia News & Sports (terdiri daripada aset berita dan sukan Turner Broadcasting, termasuk CNN, Turner Sports dan AT&T SportsNet); WarnerMedia Sales & Distribution (terdiri daripada syarikat media digital Otter Media); dan WarnerMedia Direct (terdiri daripada perkhidmatan penstriman HBO Max).

Meskipun memisahkan Time Inc. pada 2014, syarikat itu mengekalkan nama Time Warner sehingga pemerolehan AT&T pada 2018, selepas itu ia menjadi WarnerMedia. Pada 22 Oktober 2016, AT&T secara rasmi mengumumkan hasratnya untuk memperoleh Time Warner dengan harga $85.4 bilion (termasuk andaian hutang Time Warner), dengan menilai syarikat itu pada $107.50 sesaham. Cadangan penggabungan telah disahkan pada 12 Jun 2018, selepas AT&T memenangi undang-undang persaingan tuntutan mahkamah bahawa Jabatan Kehakiman A.S. memfailkan pada 2017 untuk cuba menghalang pemerolehan. Penggabungan ditutup dua hari kemudian, dengan syarikat itu menjadi anak syarikat AT&T. Nama terkini syarikat telah diterima pakai sehari kemudian. Di bawah AT&T, syarikat itu melancarkan perkhidmatan penstriman yang dibina berdasarkan kandungan syarikat, yang dikenali sebagai HBO Max.

Pada Mei 2021, hampir tiga tahun selepas pengambilalihan, AT&T mengambil keputusan untuk keluar daripada perniagaan hiburan dan mengumumkan bahawa ia telah mencadangkan untuk melupuskan pemilikannya terhadap WarnerMedia dan menggabungkannya dengan Discovery, Inc. untuk membentuk syarikat dagangan awam baharu, Warner Bros. Discovery. Perjanjian itu selesai pada 8 April 2022.

Aset terdahulu syarikat ini termasuk Time Inc., TW Telecom, AOL, Time Warner Cable, AOL Time Warner Book Group dan Warner Music Group; operasi ini sama ada dijual kepada pihak lain atau dipisahkan sebagai syarikat bebas. Syarikat itu mendapat kedudukan No. 98 dalam senarai 2018 Fortune 500 syarikat terbesar Amerika Syarikat mengikut jumlah hasil.

 Latar belakang 


Semasa menjadi Warner Communications, syarikat itu membuat beberapa pengambilalihan selanjutnya. Pada tahun 1979, Warner membentuk usaha sama dengan syarikat kad kredit American Express, Warner-Amex Satellite Entertainment, yang memiliki saluran kabel seperti MTV, Nickelodeon, The Film Network, dan VH1 (yang telah dilancarkan pada tahun 1985 pada ruang saluran yang ditinggalkan oleh Cable Music Channels milik Turner). Warner membeli separuh bahagian American Express pada tahun 1984 dan menjual usahasama itu setahun kemudian kepada lelaran asal Viacom, yang menamakannya kepada MTV Networks (kini dikenali sebagai ViacomCBS Domestic Media Networks). Pada tahun 1982, Warner membeli Popular Library daripada CBS Publications.

Menjelang pertengahan hingga akhir 1980-an, Warner mula menghadapi masalah kewangan. Dari 1976 sehingga 1984, Warner Communications memiliki Atari, Inc., tetapi mengalami kerugian besar akibat kemalangan permainan video 1983, dan terpaksa memisahkannya pada 1984. Mengambil kesempatan daripada situasi kewangan Warner Communications, syarikat kejiranan Time Inc. mengumumkan pada 4 Mac 1989, bahawa kedua-dua syarikat itu akan bergabung.

Semasa musim panas 1989, Paramount Communications (kemudian Gulf+Western) melancarkan bida bermusuhan $12.2 bilion untuk memperoleh Time, Inc. dalam percubaan untuk menamatkan perjanjian penggabungan pertukaran saham antara Time dan Warner Communications. Time menaikkan bidanya kepada $14.9 bilion dalam bentuk tunai dan stok. Paramount bertindak balas dengan memfailkan tuntutan mahkamah di mahkamah Delaware untuk menyekat penggabungan Time Warner. Mahkamah memutuskan dua kali berpihak kepada Time, memaksa Paramount menggugurkan kedua-dua pengambilalihan Time dan tuntutan mahkamah, dan membenarkan kedua-dua syarikat bergabung, yang telah diselesaikan pada 10 Januari 1990.

Sejarah

Time Warner dan Time Warner Entertainment (1990–2001; era pertama)
US West bekerjasama dengan Time Warner pada tahun 1993 untuk membentuk apa yang kini dikenali sebagai TW Telecom, pada mulanya dikenali sebagai Time Warner Communications (juga digunakan sebagai nama jenama untuk operasi kabel sebelum ini di bawah nama ATC), untuk membawa telefon melalui gentian ke jisim. US West juga mengambil 26% kepentingan dalam bahagian hiburan syarikat itu, menamakan bahagian itu sebagai Time Warner Entertainment. Pegangan US West akhirnya beralih kepada syarikat kabel MediaOne, kemudian kepada AT&T Broadband pada tahun 1999 apabila syarikat itu memperoleh MediaOne, kemudian akhirnya kepada Comcast pada tahun 2001 apabila syarikat itu membeli bahagian AT&T Broadband. Comcast menjual pegangan mereka dalam syarikat itu pada tahun 2003, menurunkan nama itu kepada subbahagian di bawah Time Warner Cable.

Pada 10 Oktober 1996, Time Warner memperoleh Turner Broadcasting System, yang telah ditubuhkan oleh Ted Turner pada tahun 1965. Ini bukan sahaja menyebabkan syarikat itu (dalam satu cara) memasuki semula industri televisyen kabel asas (berkaitan dengan saluran yang tersedia di negara ini), tetapi Warner Bros. juga mendapat semula hak ke atas perpustakaan filem pra-1950You Must Remember This: The Warner Bros. Story (2008), p. 255.WB retained a pair of features from 1949 that they merely distributed, and all short subjects released on or after September 1, 1948; in addition to all cartoons released in August 1948. mereka, yang pada masa itu telah dimiliki oleh Turner (filem itu secara teknikalnya masih dipegang oleh Turner, tetapi WB bertanggungjawab untuk penjualan dan pengedaran), sementara Turner mendapat akses ke perpustakaan pasca-1950 WB, serta hartanah milik WB yang lain. Perjanjian Turner turut membawa dua syarikat filem berasingan, New Line Cinema dan Castle Rock Entertainment, ke dalam lipatan Time Warner.

Time Warner menyelesaikan pembelian Six Flags Theme Parks pada tahun 1993 selepas membeli separuh daripada syarikat itu pada tahun 1991, menyelamatkannya daripada masalah kewangan. Syarikat itu kemudiannya dijual kepada pengendali taman tema yang berpangkalan di Oklahoma Premier Parks di bawah terma dan syarat tertentu pada 1 April 1998.

Dick Parsons, yang sudah pun menjadi pengarah dalam lembaga pengarah sejak 1991, telah diupah sebagai presiden Time Warner pada 1995, walaupun ketua operasi bahagian terus melapor terus kepada pengerusi dan CEO Gerald Levin.Time Warner COO: For Media, Corporate Diversity Is About Business, Time

HBO dan Cinemax menjadi perkhidmatan bayaran premium pertama yang menawarkan pemultipleksan kepada pelanggan kabel, dengan saluran pendamping menambah rangkaian utama. Pada tahun 1993, HBO menjadi perkhidmatan televisyen yang dipancarkan secara digital pertama di dunia. Pada tahun 1995, CNN memperkenalkan CNN.com yang kemudiannya menjadi destinasi utama untuk berita digital global, dalam talian dan mudah alih. Pada tahun 1996, Warner Bros. menerajui pengenalan DVD, yang secara beransur-ansur menggantikan pita VHS sebagai format standard untuk video rumah pada akhir 1990-an dan awal hingga pertengahan 2000-an. Pada tahun 1999, HBO menjadi rangkaian televisyen kabel nasional pertama yang menyiarkan versi definisi tinggi salurannya.

 AOL Time Warner (2001–2003) 

Pada Januari 2000, AOL mengumumkan hasratnya untuk memperoleh Time Warner pada harga $164 bilion. Berikutan permodalan pasaran AOL yang lebih besar, pemegang saham mereka akan memiliki 55% daripada syarikat baharu manakala pemegang saham Time Warner hanya memiliki 45%, jadi dalam amalan sebenar AOL telah bergabung dengan Time Warner, walaupun Time Warner mempunyai lebih banyak aset dan hasil.  Time Warner telah mencari cara untuk menerima revolusi digital, manakala AOL mahu menambat harga sahamnya dengan aset yang lebih ketara.

Perjanjian itu difailkan secara rasmi pada 11 Februari 2000, menggunakan struktur penggabungan di mana setiap syarikat asal bergabung menjadi entiti yang baru diwujudkan. Suruhanjaya Perdagangan Persekutuan menyelesaikan perjanjian itu pada 14 Disember 2000, dan memberikan kelulusan terakhir pada 11 Januari 2001; syarikat itu melengkapkan penggabungan pada hari berikutnya. Perjanjian itu diluluskan pada hari yang sama oleh Suruhanjaya Komunikasi Persekutuan, dan telah dilunaskan oleh Suruhanjaya Eropah pada 11 Oktober 2000.

AOL Time Warner Inc., sebagaimana nama syarikat itu pada masa itu, sepatutnya menjadi penggabungan orang yang sama dengan eksekutif tertinggi dari kedua-dua pihak. Gerald Levin, yang pernah berkhidmat sebagai pengerusi dan Ketua Pegawai Eksekutif Time Warner, ialah Ketua Pegawai Eksekutif syarikat baharu itu. Pengasas bersama AOL Steve Case berkhidmat sebagai Pengerusi Eksekutif lembaga pengarah, Robert W. Pittman (presiden dan COO AOL) dan Dick Parsons (presiden Time Warner) berkhidmat sebagai Ketua Pegawai Operasi Bersama, dan J. Michael Kelly (CFO daripada AOL) menjadi ketua pegawai kewangan.

Menurut Presiden dan COO AOL Bob Pittman, Time Warner yang bergerak perlahan kini akan beralih kepada kelajuan Internet, dipercepatkan oleh AOL: "Apa yang anda perlu lakukan ialah meletakkan pemangkin kepada [Time Warner], dan dalam tempoh yang singkat, anda boleh mengubah kadar pertumbuhan. Kadar pertumbuhan akan menjadi seperti syarikat Internet." Visi untuk masa depan Time Warner kelihatan jelas dan mudah; dengan menggunakan AOL, Time Warner akan menjangkau jauh ke kediaman berpuluh juta pelanggan baharu. AOL akan menggunakan talian kabel berkelajuan tinggi Time Warner untuk menghantar majalah, buku, muzik dan filem berjenama Time Warner kepada pelanggannya.  Ini akan mewujudkan 130 juta perhubungan langganan.

Walau bagaimanapun, pertumbuhan dan keuntungan bahagian AOL terhenti disebabkan oleh pengiklanan dan kehilangan bahagian pasaran kepada pertumbuhan penyedia jalur lebar berkelajuan tinggi. Nilai bahagian America Online merosot dengan ketara, tidak seperti penilaian pasaran syarikat internet bebas serupa yang jatuh secara drastik, dan memaksa hapus kira muhibah, menyebabkan AOL Time Warner melaporkan kerugian $99 bilion pada tahun 2002 — pada masa itu, kerugian terbesar pernah dilaporkan oleh sesebuah syarikat. Jumlah nilai saham AOL kemudiannya daripada $226 bilion kepada kira-kira $20 bilion.

Kemarahan Naib Pengerusi Ted Turner pada mesyuarat lembaga mendorong Steve Case menghubungi setiap pengarah dan mendesak penyingkiran CEO Gerald Levin.  Walaupun percubaan rampasan kuasa Case telah ditolak oleh Parsons dan beberapa pengarah lain, Levin menjadi kecewa kerana tidak dapat "mendapatkan semula rentak" di syarikat gabungan itu dan menyerahkan peletakan jawatannya pada musim gugur 2001, berkuat kuasa pada Mei 2002. Meskipun COO bersama, Bob Pittman ialah penyokong kuat Levin dan sebahagian besarnya dilihat sebagai pewaris, Dick Parsons sebaliknya dipilih sebagai CEO. CFO Time Warner J. Michael Kelly telah diturunkan pangkat kepada COO bahagian AOL dan digantikan sebagai CFO oleh Wayne Pace. Pengerusi dan Ketua Pegawai Eksekutif AOL Barry Schuler telah disingkirkan daripada jawatannya dan diletakkan bertanggungjawab ke atas "bahagian penciptaan kandungan" baharu, digantikan secara interim oleh Pittman, yang telah pun berkhidmat sebagai COO tunggal selepas kenaikan pangkat Parsons.

Banyak sinergi yang dijangkakan antara AOL dan bahagian Time Warner yang lain tidak pernah menjadi kenyataan, kerana kebanyakan bahagian Time Warner dianggap wilayah bebas yang jarang bekerjasama sebelum penggabungan. Program insentif baharu yang memberikan pilihan berdasarkan prestasi AOL Time Warner, menggantikan bonus tunai untuk keputusan bahagian mereka sendiri, menimbulkan kemarahan di kalangan ketua bahagian Time Warner yang menyalahkan bahagian AOL kerana gagal memenuhi jangkaan dan menyeret ke bawah gabungan syarikat. COO AOL Time Warner Pittman, yang menjangkakan bahagian-bahagian bekerja rapat ke arah penumpuan sebaliknya mendapati tentangan hebat daripada banyak eksekutif bahagian, yang turut mengkritik Pittman kerana mematuhi sasaran pertumbuhan optimistik untuk AOL Time Warner yang tidak pernah dicapai. Beberapa serangan ke atas Pittman dilaporkan datang daripada media cetak di bahagian Time, Inc. di bawah Don Logan. Tambahan pula, gaya demokratik Ketua Pegawai Eksekutif Parsons menghalang Pittman daripada menggunakan kuasa ke atas ketua bahagian "pengawal lama" yang menentang inisiatif sinergi Pittman.

Pittman melepaskan jawatan sebagai COO Time Warner AOL selepas 4 Julai 2002, dilaporkan telah dilupuskan oleh tugasan khas AOL dan hampir dimasukkan ke hospital, tidak berpuas hati dengan kritikan daripada eksekutif Time Warner, dan tidak melihat sebarang tempat untuk naik dalam firma kerana Parsons telah bertapak kukuh sebagai CEO. Pemergian Pittman dilihat sebagai kemenangan besar kepada eksekutif Time Warner yang mahu membatalkan penggabungan itu. Apabila tanda kepentingan AOL yang semakin berkurangan kepada konglomerat media, tanggungjawab Pittman dibahagikan antara dua veteran Time Warner; Jeffrey Bewkes yang merupakan Ketua Pegawai Eksekutif Home Box Office, dan Don Logan yang pernah menjadi Ketua Pegawai Eksekutif Time. Logan menjadi pengerusi kumpulan media dan komunikasi yang baru dibuat, menyelia America Online, Time, Time Warner Cable, AOL Time Warner Book Group dan unit Video Interaktif, meletakkan AOL sebagai bahagian lain dalam konglomerat itu. Bewkes menjadi pengerusi kumpulan hiburan dan rangkaian, yang terdiri daripada HBO, Cinemax, New Line Cinema, The WB, TNT, Turner Networks, Warner Bros. dan Warner Music Group. Kedua-dua Logan dan Bewkes, yang pada mulanya menentang penggabungan, dipilih kerana mereka dianggap sebagai eksekutif operasi paling berjaya dalam konglomerat itu dan mereka akan melaporkan kepada Ketua Pegawai Eksekutif AOL Time Warner Richard Parsons. Logan, secara amnya dikagumi di Time Warner dan dicemuh oleh AOL kerana menjadi pelayan masa korporat yang menekankan pertumbuhan stabil yang meningkat dan bukan seorang pengambil risiko, bergerak untuk membersihkan AOL daripada sekutu Pittman.

Time Warner (2003–2018)
Pengerusi AOL Time Warner Steve Case semakin menonjol sebagai ketua bersama jawatankuasa strategi baharu lembaga, membuat ucapan kepada bahagian mengenai sinergi dan janji Internet. Walau bagaimanapun, di bawah tekanan daripada naib presiden pelabur institusi Gordon Crawford yang membariskan penentang, Case menyatakan pada Januari 2003 bahawa beliau tidak akan bertanding untuk pemilihan semula sebagai pengerusi eksekutif dalam mesyuarat tahunan yang akan datang, menjadikan CEO Richard Parsons sebagai pengerusi yang dipilih. Pada Julai 2003, syarikat itu menggugurkan "AOL" daripada namanya dan memisahkan pemilikan Time-Life di bawah nama sah Direct Holdings Americas, Inc.

 Unit dan pembahagian 

Perniagaan WarnerMedia beroperasi di bawah lima pembahagian berikut: WarnerMedia Studios & Networks, WarnerMedia News & Sports, WarnerMedia Sales & Distribution, WarnerMedia Direct dan WarnerMedia International.

 Rujukan 

 Pautan luar 



Kategori:WarnerMedia
Kategori:Syarikat media Amerika Syarikat
Kategori:Syarikat Amerika Syarikat
Kategori:Syarikat yang ditubuhkan pada 1972
Kategori:Syarikat yang dibubarkan pada 2022